Λένε, ότι ερωτευόμαστε πραγματικά μόνο 3 ανθρώπους στη ζωή μας. Ωστόσο, λένε επίσης, ότι χρειαζόμαστε κάθε μία από τις 3 αυτές αγάπες για διαφορετικό λόγο.
Ο πρώτος έρωτας – Σαν τα παραμύθια
Συχνά, ο πρώτος έρωτας έρχεται όταν είμαστε μικροί -ακόμα και στο Γυμνάσιο. Είναι η ιδεαλιστική αγάπη -μοιάζει με τα παραμύθια που διαβάζαμε ως παιδιά. Ξεκινάμε πιστεύοντας, ότι αυτή θα είναι η μοναδική μας αγάπη και δεν έχει σημασία αν δεν αισθανόμαστε καλά ή αν καταπιεζόμαστε για να την κάνουμε να ευδοκιμήσει, γιατί βαθιά μέσα μας πιστεύουμε πως “έτσι πρέπει να είναι η αγάπη”.
Γιατί σε αυτόν τον τύπο αγάπης, το πώς μας βλέπουν οι άλλοι είναι πιο σημαντικό από το πώς αισθανόμαστε.
Είναι μια αγάπη που μας φαίνεται σωστή.
Ο δεύτερος έρωτας – Σκληρός μα διδακτικός
Η δεύτερη υποτίθεται ότι είναι η “σκληρή” μας αγάπη – αυτή που μας διδάσκει το ποιοι είμαστε και ότι συχνά θέλουμε ή χρειαζόμαστε κάποιον να μας αγαπήσει. Αυτό είναι το είδος αγάπης που πονά, είτε με ψέματα, με πόνο ή με χειραγώγηση.
Πιστεύουμε πως σε αυτήν κάνουμε διαφορετικές επιλογές από την πρώτη φορά, αλλά στην πραγματικότητα ακόμα κάνουμε επιλογές από την ανάγκη μας να μάθουμε. Ωστόσο δεν φεύγουμε. Η δεύτερη αγάπη μας μπορεί να γίνει φαύλος κύκλος. Μπορεί να την επαναλάβουμε, ακόμα και με άλλους συντρόφους, γιατί πιστεύουμε πως αυτή τη φορά το τέλος θα είναι διαφορετικό. Αλλά, κάθε φορά που προσπαθούμε, το τέλος είναι χειρότερο από το προηγούμενο.
Κάποιες φορές είναι ανθυγιεινό, ανισόρροπο ακόμα και ναρκισσιστικό. Μπορεί να υπάρξει συναισθηματική, ψυχική ή ακόμα και φυσική κακοποίηση ή χειραγώγηση-πολύ πιθανό να έχουμε δράματα. Αυτός ακριβώς είναι ο τρόπος με τον οποίο παραμένουμε εθισμένοι σε αυτή την ιστορία. Σαν ναρκομανής στην απεξάρτηση, τα συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα μας κάνουν να κολλάμε στα χαμηλά με την προσδοκία των υψηλών.
Σε αυτόν τον τύπο αγάπης, το να προσπαθούμε να την κάνουμε να λειτουργήσει είναι πιο σημαντικό από το να σκεφτούμε αν όντως έχει νόημα να προσπαθήσουμε.
Είναι η αγάπη που ευχόμαστε να ήταν σωστή.
Ο τρίτος έρωτας – Αυτός που δεν περίμενες ποτέ…
Η τρίτη αγάπη είναι αυτή που δεν βλέπουμε να έρχεται ποτέ. Αυτή που συνήθως μοιάζει λάθος και που απέχει πολύ από τα ιδανικά που έχουμε για το πώς υποτίθεται ότι πρέπει να είναι η αγάπη. Αυτή είναι η αγάπη που έρχεται τόσο εύκολα που δεν μπορούμε να το πιστέψουμε. Με έναν άνθρωπο που μοιάζει να έχουμε μια απίστευτη σύνδεση και μας συγκλονίζει γιατί ποτέ δεν πιστεύαμε, ότι μπορεί να συμβεί.
Σε αυτή την αγάπη ερχόμαστε κοντά με κάποιον και απλά ταιριάζουμε -δεν υπάρχουν προσδοκίες σχετικά με το πώς θα πρέπει να συμπεριφέρεται ο άλλος και δεν υπάρχει πίεση στο να γίνουμε κάποιοι άλλοι από αυτό που είμαστε. Είμαστε αποδεκτοί γι αυτό που είμαστε- και αυτός μας συγκλονίζει μέχρι τον πυρήνα μας.
Δεν είναι ένας έρωτας όπως τον είχαμε οραματιστεί, αλλά συνθλίβει τις προκατειλημμένες αντιλήψεις και μας δείχνει πως η αγάπη δεν χρειάζεται να είναι έτσι όπως μας την έχουν διδάξει για να είναι αληθινή.
Αυτή είναι η αγάπη που συνεχώς χτυπά την πόρτα μας, ανεξαρτήτως από το πόσο καιρό θα μας πάρει να απαντήσουμε.
Είναι η αγάπη μέσα στην οποία νιώθουμε καλά.
Ίσως δεν έχουμε βιώσει όλοι αυτού του είδους τις αγάπες στην ζωή μας, αλλά πιθανώς αυτό συμβαίνει γιατί δεν είμαστε έτοιμοι ακόμα. Ίσως η πραγματικότητα να είναι ότι χρειάζεται να μάθουμε τι δεν είναι αληθινά η αγάπη πριν μάθουμε τι είναι.
Πιθανώς να χρειαστούμε μια ζωή για να πάρουμε το κάθε μάθημα, αλλά αν είμαστε τυχεροί θα μας πάρει απλώς κάποια χρόνια.
Ίσως να μην σχετίζεται μόνο με το αν εμείς είμαστε έτοιμοι να βρούμε την αγάπη, αλλά αν η αγάπη είναι έτοιμη να μας βρει.
Και μετά υπάρχουν και αυτοί που ερωτεύονται μια φορά και το πάθος τους κρατά μέχρι θανάτου. Αυτές οι ξεθωριασμένες και φθαρμένες φωτογραφίες των παππούδων μας που φαίνονται τόσο ερωτευμένοι όταν περπατούν χέρι- χέρι στη ηλικία των 80 όσο ήταν και στην φωτογραφία του γάμου τους- αυτός ο τύπος μας αφήνει να αναρωτιόμαστε αν όντως ξέρουμε πώς να αγαπάμε.
Κάποιος κάποτε μου είπε πως αυτοί είναι οι τυχεροί- και ίσως είναι.
Αλλά πιστεύω πως αυτοί που τα καταφέρνουν στην τρίτη τους αγάπη είναι αληθινά οι τυχεροί. Είναι αυτοί που κουράστηκαν να προσπαθούν και αυτοί με τις ραγισμένες καρδιές που αναρωτιούνται αν κάνουν κάτι λάθος στον τρόπο με τον οποίο αγαπάνε. Αλλά δεν κάνουν. Έχει απλά να κάνει με το εάν ο σύντροφός τους τους αγαπά με τον ίδιο τρόπο που αγαπούν εκείνοι ή όχι.
Αυτό που έχει στην πραγματικότητα νόημα είναι αν έχουμε όρια όταν αγαπάμε ή αντί αυτού να αγαπάμε χωρίς όρια. Μπορούμε όλοι να επιλέξουμε να μείνουμε με την πρώτη μας αγάπη, αυτή που μοιάζει εντάξει και θα τους κάνει όλους χαρούμενους. Μπορούμε να μείνουμε με την δεύτερη κάτω από την πεποίθηση πως αν δεν χρειαστεί να παλέψουμε γι αυτή τότε δεν αξίζει να την έχουμε- ή μπορούμε να κάνουμε την επιλογή να πιστέψουμε στην τρίτη.
Αυτή που την νιώθουμε οικεία- αυτή που δεν είναι σαν καταιγίδα- αλλά σαν μια γαλήνια νύχτα μετά την καταιγίδα.
Και ίσως να υπάρχει κάτι ξεχωριστό σχετικά με την πρώτη μας αγάπη και κάτι που μας ραγίζει την καρδιά μοναδικά με την δεύτερη… αλλά επίσης υπάρχει κάτι φανταστικό με την τρίτη.
Αυτή που δεν την βλέπουμε να έρχεται.
Αυτή που πραγματικά διαρκεί.
Αυτή που μας δείχνει γιατί δεν είχε δουλέψει στο παρελθόν.
Και υπάρχει και αυτή η πιθανότητα που μας κάνει να προσπαθούμε ξανά και να αξίζει τον κόπο, γιατί η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν ξέρουμε πότε θα ερωτευτούμε.
«Βρήκες κομμάτια μου που δεν ήξερα ότι υπάρχουν και σε εσένα βρήκα μια αγάπη που δεν πίστευα ότι ήταν αληθινή» – Άγνωστος
πηγή: Kate Rose – Πρώτη δημοσίευση εδώ.
Διαβάστε ακόμα:
Χειροπέδες σε 16χρονο – Τι έκλεψε από σταθμευμένο όχημα
Μαμά μονογονέας δεν είχε τούρτα για τον μικρό γιο της – Συγκινητική η αντίδραση του κόσμου
Αρχίζει η εκστρατεία για τα δικαιώματα του παιδιού στα κυπριακά σχολεία – Τι περιλαμβάνει το πρόγραμμα
