Μεγαλώνοντας κοντά σε χώρους πρασίνου αναπτύσσεται η πνευματική οξύτητα των παιδιών, αναφέρουν οι επιστήμονες. Τα παιδιά που ζουν κοντά σε πάρκα, κήπους ή δασικές εκτάσεις ή φοιτούν σε σχολεία που περιβάλλονται από πράσινο διαπιστώθηκε ότι είναι ένα έτος πιο μπροστά όσον αφορά την ψυχική τους ανάπτυξη σε σχέση με τα παιδιά που δεν έχουν χώρους πρασίνου κοντά στο σπίτι τους.
Οι ερευνητές με έδρα τη Βαρκελώνη ανακάλυψαν ότι το ίδιο αποτέλεσμα ισχύει και για τα παιδιά ηλικίας 7-10 ετώνπου ζουν κοντά σε λίμνες, ποτάμια ή κοντά στη θάλασσα. Προηγούμενη έρευνα έχει διαπιστώσει ότι η υψηλή βλάστηση συνδέεται με καλύτερη ψυχική υγεία στους ενήλικες, όμως η έρευνα για τα παιδιά δημοτικού ήταν ανεπαρκής μέχρι σήμερα.
Οι ερευνητές εξέτασαν 2.500 μαθητές ως προς την επαγρύπνηση και τη μνήμη τους, με εξαίρεση τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Στη συνέχεια, χρησιμοποίησαν δορυφορικά δεδομένα για να υπολογίσουν κατά πόσο διέμεναν κοντά σε θάλασσα ή σε χώρους πρασίνου. Λαμβάνοντας υπόψη την κοινωνική τάξη τους, διαπίστωσαν ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν κοντά στη φύση είναι 12 μήνες πιο προηγμένα στην ψυχική τους ανάπτυξη. Οι συγγραφείς της μελέτης υπολόγισαν ότι το 20-65% της επίδρασης στη βελτίωση των δεξιοτήτων σκέψης των μαθητών εξηγήθηκε από τη μικρότερη ατμοσφαιρική ρύπανση σε χώρους πρασίνου. Η σχέση ανάμεσα στην έκθεση στη βλάστηση ή στο νερό δεν εξηγήθηκε από την κατάσταση της οικογένειας του παιδιού.
Οι χώροι πρασίνου βοηθούν στη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, η οποία είναι γνωστό ότι εμποδίζει την πνευματική ανάπτυξη των παιδιών. Επιπλέον, η πρόσβαση σε πάρκα και άλση μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργικότητα και την ανάκτηση του ελέγχου από την πλευρά των παιδιών, ενώ άλλα οφέλη περιλαμβάνουν την έκθεση των παιδιών σε μια ευρύτερη ποικιλία μικροβίων και περισσότερες ευκαιρίες για άσκηση.
