Μια γυναίκα αποφάσισε να δείξει το πραγματικό πρόσωπο της εγκυμοσύνης με τις πιο χιουμοριστικές φωτογραφίες!

H  Maya Vorderstrasse μητέρα δυο παιδιών κουράστηκε να βλέπει παντού όμορφες, γλυκές και χαρούμενες φωτογραφίες με γυναίκες σε ενδιαφέρουσα.

Η εγκυμοσύνη δεν είναι έτσι ή τουλάχιστον δεν είναι μόνο έτσι, γι αυτό και αποφάσισε να δείξει την πραγματικότητα μιας γυναίκας που περιμένει παιδί.

“Είχα κουραστεί τόσο να βλέπω τη μητρότητα σαν κάτι τέλειο, εύκολο και αψεγάδιαστο στα social media, γιατί για μένα δεν ήταν ποτέ έτσι.

Αποφάσισα έτσι να μοιραστώ τη χαοτική ζωή μου με όλους, με την ελπίδα ότι θα βοηθήσω και τις άλλες μαμάδες να καταλάβουν ότι είναι εντάξει αν δεν τα καταφέρνεις πάντα όλα”, είπε η Maya στη Huffington.

Γι αυτό, λοιπόν, και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της άρχισε να τραβά φωτογραφίες δίπλα σε έναν πίνακα ο οποίος έγραφε πως ακριβώς ένιωθε ή τι σκεφτόταν εκείνη την περίοδο για τη ζωή, το σώμα, την ψυχολογία της.

Δυο μήνες μετά τη γέννηση της πρώτης κόρης της έμεινε ξανά έγκυος και τότε αποφάσισε να δημοσιεύσει τις φωτογραφίες και να ξεκινήσει επίσημα και αυτό το project:

#29weekspregnant and starving ??

A post shared by M A Y A ? (@mayavorderstrasse) on

View this post on Instagram

?#35weekspregnant

A post shared by Maya Vorderstrasse (@mayavorderstrasse) on

 

Συμβουλές για να μη χάσει το παιδί το ενδιαφέρον για το διάβασμα το καλοκαίρι

Καλά τα καταφέρατε τον χειμώνα, αλλά τώρα, πώς θα διατηρήσετε το ενδιαφέρον του παιδιού για διάβασμα;

Το καλοκαίρι είναι η εποχή όπου τα παιδιά απολαμβάνουν τις διακοπές και τον ελεύθερο χρόνο, όμως δε χρειάζεται να σταματήσει το διάβασμα. Το να διατηρήσετε το ενδιαφέρον για το διάβασμα το καλοκαίρι μπορεί να είναι ευχάριστο και εύκολο αν το προσεγγίσετε με τον σωστό τρόπο. Εδώ θα βρείτε μερικές συμβουλές που θα σας βοηθήσουν να διατηρήσετε το κέφι και τον ενθουσιασμό του παιδιού για το διάβασμα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού:

Διάβασμα το καλοκαίρι: Πώς να μη χάσει το παιδί το ενδιαφέρον;

1. Επιλέξτε βιβλία που το ενδιαφέρουν
Το πρώτο βήμα για να διατηρήσετε το ενδιαφέρον του παιδιού για το διάβασμα είναι να επιλέξετε βιβλία που πραγματικά το ενδιαφέρουν. Μήπως υπάρχει ένα παραμύθι ή κάποιο βιβλίο που θέλει να διαβάσει για καιρό; Ή ίσως ένα βιβλίο που σχετίζεται με ένα θέμα που το ενδιαφέρει ιδιαίτερα, όπως η ιστορία, οι επιστήμες ή η φιλοσοφία. Αναζητήστε βιβλία που θα το ενθουσιάσουν και θα είναι πιο πιθανό να τα απολαύσει.

2. Θέστε στόχους ανάγνωσης
Ένας τρόπος να διατηρήσει το παιδί τη συνεχή αφοσίωση στο διάβασμα είναι να θέσετε στόχους. Μπορείτε να αποφασίσετε μαζί να διαβάζει ένα συγκεκριμένο αριθμό βιβλίων ή σελίδων κάθε εβδομάδα. Αυτός ο στόχος μπορεί να ταυ δώσει μια κατεύθυνση και να το ενθαρρύνει να συνεχίσει να διαβάζει.

3. Δημιουργήστε καθημερινή ρουτίνα διαβάσματος
Οργανώστε τον χρόνο του κατά τρόπο που να περιλαμβάνει ένα συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο για το διάβασμα κάθε μέρα. Μπορείτε να επιλέξει το πρωί, το απόγευμα ή ακόμα και το βράδυ ως την ώρα του για ανάγνωση. Η καθημερινή ρουτίνα μπορεί να βοηθήσει να μη χάσει την επαφή με το διάβασμα στην καθημερινή ζωή του.

4. Αλλάξτε το περιβάλλον διαβάσματος
Πειραματιστείτε διαβάζοντας σε διαφορετικά περιβάλλοντα. Μπορείτε να επισκεφτείτε μαζί με το παιδί την τοπική βιβλιοθήκη, να διαβάσετε στην αυλή ή ακόμα και στην παραλία. Αλλάζοντας το περιβάλλον, μπορεί να αισθανθεί πιο ενθουσιασμένο για την ανάγνωση.

5. Συνδυάστε το διάβασμα με άλλες δραστηριότητες
Ένας άλλος τρόπος για να διατηρήσετε το ενδιαφέρον σας για το διάβασμα είναι να το συνδυάσετε με άλλες καλοκαιρινές δραστηριότητες. Για παράδειγμα, μπορείτε να διαβάσετε για τις τοπικές ιστορίες και παραδόσεις κατά τη διάρκεια των εκδρομών σας, ή να πάρετε ένα βιβλίο μαζί σας σε ένα ταξίδι.

Διαβάστε επίσης

Με αυτή τη φράση θα βοηθήσετε τα παιδιά σας να αποδεχθούν το νέο μωράκι

Τελικά υπάρχουν παιχνίδια που προορίζονται μόνο για αγόρια ή κορίτσια;

Με αυτή τη φράση θα βοηθήσετε τα παιδιά σας να αποδεχθούν το νέο μωράκι

Ένα καινούριο μωρό αλλάζει τη δυναμική μιας οικογένειας. Οι γονείς πρέπει να φτιάξουν νέες ισορροπίες,  ενώ τα μεγαλύτερα αδέρφια έρχονται αντιμέτωπα με μια ολόκαινουρια και πρωτόγνωρή κατάσταση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε έντονες αντιδράσεις και αρνητικότητα.

Μία μαμά η οποία έζησε ακριβώς αυτή την μεταβατική περίοδο με τα παιδιά της, εξηγεί πώς κατάφερε να κάνει τα μεγαλύτερα αδέρφια να αγαπήσουν, αλλά και να βοηθήσουν με το καινούριο μωράκι που ήρθε στο σπίτι.

«Μετά τον τρίτο τοκετό μου η κατάσταση στο σπίτι ήταν αρκετά τεταμένη. Τα παιδιά μου ένιωθαν την απουσία μου όχι επειδή είχα μια δύσκολη εγκυμοσύνη ή τοκετό, αλλά επειδή ήμουν κουρασμένη. Οι ορμόνες μου “χόρευαν” και δεν είχα διάθεση να κάνω τίποτα. Φυσικά, τα παιδιά μου το κατάλαβαν. Ξαφνικά, έχασαν όλη την προσοχή μου και ήταν πολύ μικρά για να κατανοήσουν το γιατί.

Σύντομα, οι μόνες φράσεις που άκουγες στο σπίτι ήταν: “Πάλι θα ταΐσεις το μωρό;”, “Πάω να ταΐσω το μωρό” ή “Το μωρό ξύπνησε πάω να τον φέρω”. Το μωρό έκανε το ένα το μωρό έκανε το άλλο.

Όλα περιστρέφονταν γύρω από αυτό μέχρι που τελικά κατάλαβα, ότι τα μεγαλύτερα παιδιά μου δεν ένιωθαν καθόλου κοντά με το νέο τους αδερφάκι. Αντίθετα, ένιωθαν κυρίως ανταγωνισμό. Χρειαζόμουν μια νέα στρατηγική. Έπρεπε να βοηθήσω τα παιδιά να καταλάβουν, ότι το μωράκι ήρθε για να μείνει και η προσοχή που “έκλεβε” ήταν προσωρινή, αλλά σημαντική.

Αποφάσισα, λοιπόν, αντί να λέω “το μωρό” να λέω “το μωρό μας”. “Το μωρό μας πεινάει”, “Το μωρό μας θέλει άλλαγμα”, “To μωρό μας γελάει”. Παρατήρησα μια άμεση αλλαγή στην συμπεριφορά των μεγαλύτερων, ακόμα και στο ενός έτους μωράκι μου!

Συνέχισα, λοιπόν, και αντί να μιλάω συνέχεια για το μωρό μιλούσα για το μωρό μας. Ρωτούσα τα παιδιά τι μπορεί να χρειαζόταν ή τι μπορεί να το βοηθούσε να ηρεμήσει και εκείνα πολλές φορές μου πρότειναν μία λύση χωρίς καν να τα ρωτήσω.

Τους αρέσει να του διαβάζουν. Να του φέρνουν τα ρουχαλάκια του, να παίζουν μαζί του. Ξέρετε γιατί; Μπορεί να χρειάζεται πολλή προσοχή και φροντίδα ακόμα, αλλά είναι δικό τους. Είναι δικό μας. Είναι, πλέον, μέλος της οικογένειάς μας…»

Πήγή: familymaven.com

Διαβάστε επίσης

Αυτό είναι το απαγορευμένο χρώμα για τα παιδικά μαγιό

Ξεχάστε την βαρεμάρα των διακοπών! Καλοκαιρινές δραστηριότητες που συνδυάζουν μάθηση αλλά και διασκέδαση

Αυτό είναι το απαγορευμένο χρώμα για τα παιδικά μαγιό

Προτού επιλέξετε μια απόχρωση από το συγκεκριμένο χρώμα στο παιδικό μαγιό, σκεφτείτε το δύο φορές!

Η περίοδος που είμαστε στις παραλίες με τις ώρες είναι εδώ και σίγουρα είναι η αγαπημένη εποχή για πολλούς γονείς αλλά και μικρά παιδιά, μιας και είναι ευκαιρία για ατέλειωτο παιχνίδι, πλατσουρίσματα και ανεμελιά. Όσοι γονείς αξιοποιούν τις θερινές εκπτώσεις για να αγοράσουν παιδικά μαγιό κάνουν σίγουρα μια σωστή επιλογή. Ωστόσο, πίσω από τη γοητεία των νέων σχεδίων και αποχρώσεων κρύβεται ένας σοβαρός κίνδυνος που συχνά παραβλέπεται: το χρώμα του μαγιό.

Σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), ο πνιγμός είναι η κύρια αιτία θανάτου για παιδιά κάτω των 4 ετών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτός ο κίνδυνος, ωστόσο, μπορεί να ενισχυθεί από το χρώμα του μαγιό που επιλέγουν οι γονείς για τα παιδιά τους.

Η Nikki Scarnati, πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια διάσωσης και κολύμβησης, έχει δημιουργήσει ένα viral βίντεο στο TikTok που έχει ευαισθητοποιήσει εκατομμύρια γονείς σε όλο τον κόσμο. Στο βίντεο αυτό, δείχνει την κόρη της να κολυμπάει φορώντας ένα ανοιχτό μπλε μαγιό. Αν και η κορούλα της είναι σε πολύ κοντινή απόσταση και κολυμπά σε ήρεμα νερά, είναι σχεδόν αόρατη στο μάτι, καθώς το χρώμα του μαγιό της εναρμονίζεται με το νερό γύρω της.

@scarnati.swim

Just dont do it! Why think about which bathing suits for the splash pad? Just buy bright ones!! ☀️☀️ #selfrescue #selfrescueswimming #selfrescueswim #watersafety #drowningpreventionawareness #springhillisd

♬ original sound – Nikki Scarnati

 

“Αυτός είναι ο λόγος που δεν επιλέγουμε μπλε μαγιό για τα παιδιά μας” εξηγεί η Scarnati στο βίντεο. “Ακόμα και στο φως του ήλιου, το παιδί σας μπορεί να είναι δύσκολο να ανιχνευθεί στο νερό λόγω του χρώματος του μαγιό που συγχωνεύεται με το περιβάλλον.”

Η ανεπαίσθητη φύση αυτού του κινδύνου τον καθιστά ακόμα πιο επικίνδυνο. Ενώ τα μαγιό μπορεί να φαίνονται αθώα από την επιφάνεια, η επιλογή του χρώματος χωρίς ιδιαίτερη σκέψη μπορεί να αυξήσει αισθητά τον κίνδυνο πνιγμού.

Είναι, λοιπόν, βασικό να δώσουμε προσοχή στις λεπτομέρειες κατά την αγορά παιδικών μαγιό. Η επιλογή ενός χρώματος που κάνει το παιδί να είναι εύκολα αντιληπτό στο νερό είναι εξίσου σημαντική με την αγορά ενός μαγιό που είναι άνετο και στιλάτο.

Ας μάθουμε από τις εμπειρίες των άλλων και ας επιλέξουμε με φροντίδα τα χρώματα των μαγιό που φορούν τα παιδιά. Ας δώσουμε προτεραιότητα στην ασφάλειά τους, αφού, όπως λέει και η Scarnati, “το μαγιό που επιλέγετε μπορεί να κάνει τη μεγάλη διαφορά.”

Η δημιουργός και ειδικός σε θέματα ασφάλειας Dannah Eve (@dannah_eve) προχωρά ένα βήμα παραπέρα στο Reel του Instagram, αναφέροντας ότι τα παιδιά δεν πρέπει να φορούν λευκό ή οποιοδήποτε ανοιχτόχρωμο μαγιό όταν βρίσκονται στο νερό.

Η ίδια δημοσίευσε ένα βίντεο και δείχνει τρία παιδιά να κολυμπούν ταυτόχρονα κάτω από το νερό.

Τα δύο από αυτά φορούν ανοιχτόχρωμα και μόλις και μετά βίας τα φαίνεται κάτω από το νερό. Ένα τρίτο παιδί φοράει νέον μαγιό και μπορείτε να το δείτε αρκετά καθαρά.

Η Dannah Eve λέει ότι τα ανοιχτά χρώματα θα τα “καμουφλάρουν κάτω από το νερό” και “αν συμβεί κάτι, δεν θα μπορείτε να τα δείτε”.

Φωτεινά και δυνατά χρώματα

Συνιστά το κίτρινο, το πράσινο ή ακόμα και το ροζ νέον και προσθέτει: “Θέλετε φωτεινά και δυνατά”.

Ποιο χρώμα μαγιό είναι το πιο ορατό;

Και οι δύο δημιουργοί συμφωνούν ότι οι γονείς θα πρέπει να επιλέγουν έντονα, δυνατά χρώματα και μοτίβα για να διασφαλίσουν ότι τα παιδιά τους εντοπίζονται εύκολα στο νερό.

Τα μαγιό σε χρώματα νέον είναι τα πιο ορατά στο νερό, αλλά αν αυτά δεν αποτελούν επιλογή, λέει να αναζητήσετε κόκκινο, πορτοκαλί, φούξια ή κίτρινο.

Ακολουθούν μερικές ακόμη συμβουλές για τα μαγιό που συμβουλεύει η Scarnati:

► Ποτέ μην τυλίγετε μια πετσέτα πάνω από τα χέρια – τυλίγετε πάντα πετσέτες κάτω από τα χέρια σε περίπτωση που ένα παιδί πέσει σε μια πισίνα και χρειαστεί τα χέρια του για να πιαστεί.

► Τα γυαλιά δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σε παιδιά που δεν μπορούν να κολυμπήσουν αποτελεσματικά μόνα τους. Η καθαρή όραση είναι ζωτικής σημασίας.

► Οι περισσότερες συσκευές επίπλευσης δεν είναι εγκεκριμένες από την Ακτοφυλακή για χρήση μέσα στην πισίνα ή ως βοηθήματα εκμάθησης κολύμβησης – προορίζονται μόνο για ανοιχτά νερά και σκάφη για την επιβίωση σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

Διαβάστε επίσης

Τελικά υπάρχουν παιχνίδια που προορίζονται μόνο για αγόρια ή κορίτσια;

Ξεχάστε την βαρεμάρα των διακοπών! Καλοκαιρινές δραστηριότητες που συνδυάζουν μάθηση αλλά και διασκέδαση

Τελικά υπάρχουν παιχνίδια που προορίζονται μόνο για αγόρια ή κορίτσια;

Ζούμε σε μια αρκετά συντηρητική κοινωνία, όπου ακόμα και αν τις τελευταίες δεκαετίες η τεχνολογία έχει μπει στη ζωή μας και μπορούμε να έχουμε πρόσβαση σε διάφορες καινοτόμες αλλαγές, ώστε να διευρύνουμε τη σκέψη μας και τους ορίζοντες μας, κάποια στερεότυπα και προκαταλήψεις καταφέρνουν να διαιωνίζονται και να μεταφέρονται από γενιά σε γενιά. Δεν είναι τυχαίο ότι τα πιο ισχυρά στερεότυπα σχετίζονται με πιθανές διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα, ενώ προκαταλήψεις σχετικά με τα παιχνίδια που προορίζονται για αγόρια και κορίτσια είναι πολύ έντονες στην ελληνική οικογένεια ακόμα και σήμερα.

Τα στερεότυπα όχι μόνο υπάρχουν από τη στιγμή που μαθαίνουμε το φύλο του παιδιού, αλλά έχουν ήδη εδραιωθεί από όσα μας μετέφεραν οι γονείς μας και οι γονείς των γονιών μας, εξηγεί η Μαρίνα Κρητικού, Ψυχολόγος Υγείας/Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος. Μόλις μάθουμε το φύλο του παιδιού, σπεύδουμε να γεμίσουμε το παιδικό δωμάτιο με ροζ ή μπλε παιχνίδια, στολίδια, σεντόνια. Τα δύο αυτά χρώματα έχουν επενδυθεί με συγκεκριμένες προσδοκίες και έχουν ταυτιστεί με τα δύο φύλα αντίστοιχα, τόσο που στο μάτι μας φαίνεται πολύ ξένο αν τα δούμε στο αντίθετο φύλο. Πόσο όμως αυτές οι προκαταλήψεις έχουν βάση και πόσο σχετίζονται με φόβους που απλά διαιωνίζονται από γενιά σε γενιά;

Πολλοί γονείς φοβούνται ότι αν το κοριτσάκι τους πάρει για δώρο ένα αυτοκινητάκι ότι θα γίνει “αγοροκόριτσο” ή αν αντίθετα το αγοράκι τους αρχίζει να ενδιαφέρεται και να παίζει με κούκλες της αδερφής του, φοβούνται ότι αυτόματα αυτό σχετίζεται με το ότι θα έχει ομόφυλες τάσεις. Τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα οι γονείς να στρέφουν συνειδητά ή/και ασυνείδητα τα παιδιά τους στα αντίστοιχα παιχνίδια και φυσικά να έχουν και τις αντίστοιχες απαιτήσεις από αυτά, όπως το κορίτσι να βοηθάει τη μαμά στις δουλειές του σπιτιού, να μαζεύει το δωμάτιο της, αλλά και του αδερφού της, ενώ το αγόρι να βοηθάει τον μπαμπά στα μαστορέματα.

Το μυαλό όμως ενός παιδιού δεν είναι γενετικά προκαθορισμένο σε κάποιες συμπεριφορές ή παιχνίδια. Τα παιδιά βρεφικής και νηπιακής ηλικίας δεν ενδιαφέρονται, ούτε δείχνουν από μόνα τους κάποια προτίμηση σε συγκεκριμένες ομάδες παιχνιδιών ανάλογα με το φύλο τους, εκτός και αν αυτό προκαθορίζεται από την οικογένεια. Αν αφήσουμε ελεύθερα τα παιδιά χωρίς πρέπει και προκαταλήψεις, αυτά απλά θα εξερευνήσουν το περιβάλλον τους, θα πειραματιστούν με ό,τι υπάρχει εκεί και θα φτιάξουν με την φαντασία τους ένα σωρό άλλα παιχνίδια. Μπορεί να τα χρησιμοποιήσουν σαν σε συμβολικό παιχνίδι, π.χ. ένα σκουπόξυλο να κάνουν ότι το χρησιμοποιεί μια μάγισσα ή μπορεί να ανακαλύψουν ένα μελλοντικό τους ταλέντο, όπως ότι τους αρέσει να μαγειρεύουν.

Η ταυτότητα φύλου διαμορφώνεται στη νηπιακή ηλικία όπου τα παιδιά, έχοντας εξερευνήσει το σώμα τους, αρχίζουν σιγά σιγά να καταλαβαίνουν τις ανατομικές διαφορές αγοριών και κοριτσιών. Εκτός όμως από το βιολογικό κομμάτι, υπάρχει και το κοινωνικό φύλο όπου εκεί εδράζονται όλες οι κοινωνικές προκαταλήψεις και τα στερεότυπα. Συνεπώς, μένει να αναγνωρίσουμε πώς εμείς αναπαράγουμε όλα αυτά τα στερεότυπα και πώς φιλτράρουμε την εικόνα που αντικρίζουμε. Τι σκέψεις περνούν από το μυαλό μας όταν βλέπουμε ένα αγόρι να φροντίζει μια κούκλα; Μας συνεπαίρνουν τα στερεότυπα και απορρίπτουμε την εικόνα που έχουμε μπροστά μας ως μη “φυσιολογική” ή εστιάζουμε στο πόσο τρυφερό, στοργικό και δοτικό είναι το παιδάκι απέναντι στην κούκλα;

Μόνο όταν καταφέρουμε και δουλέψουμε εμείς οι ίδιοι αυτά τα στερεότυπα και τα αποβάλλουμε από τον τρόπο σκέψης μας, θα καταφέρουμε να απαντήσουμε και στο κοινωνικό μας περιβάλλον που τα κατακρίνει. Αν εμείς δεν το λογοκρίνουμε, αλλά μας είναι οικείο, τότε δεν θα λάβουμε υπ’ όψιν μας και την κριτική των υπολοίπων γύρω μας!

Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος
Συνεργάτης Attachment Parenting Hellas
E-mail: marina.kritikou@yahoo.com

Διαβάστε επίσης

Ξεχάστε την βαρεμάρα των διακοπών! Καλοκαιρινές δραστηριότητες που συνδυάζουν μάθηση αλλά και διασκέδαση

“Τι σνακ μπορώ να δώσω στο 8 μηνών μωράκι μου;”

5 λόγοι για να εντάξετε την ΓΛΥΚΟΠΑΤΑΤΑ στην διατροφή των παιδιών σας

Η γλυκοπατάτα ξεχωρίζει για τη γλυκιά της γεύση αλλά και το χρώμα της. Έχει πολλαπλά οφέλη για τον ανθρώπινο οργανισμό καθώς έχει υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C, θειαμίνη, κάλιο και μαγγάνιο. Επιπλέον, περιέχει βιταμίνη Β6 και D, σίδηρο, μαγνήσιο και β-καροτίνη.
Λόγω των θρεπτικών της συστατικών, η κατανάλωση γλυκοπατάτας ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, κάνει καλό στην καρδιά και το νευρικό σύστημα, ρυθμίζει το σάκχαρο και κάνει καλό στα μάτια.

Από τα μεγαλύτερα ατού που έχει η γλυκοπατάτα είναι και το ότι μπορεί να μαγειρευτεί με διάφορους τρόπους, δίνοντας μια νόστιμη γκάμα επιλογών. Μπορεί να γίνει τηγανητή, βραστή, ψητή στο φούρνο ή τη σχάρα και πουρές. Μπαίνει σε σούπες, σαλάτες, μαγειρευτά, σε αλμυρές ή γλυκές πίτες και τάρτες και συνοδεύει εξαιρετικά ψητό κρέας και πουλερικά.

1. Είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, οι οποίες συμβάλλουν στην ομαλή λειτουργία των εντέρων.

2. Έχει χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη. Σταθεροποιεί τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και βελτιώνει την ανταπόκριση του οργανισμού μας στην ινσουλίνη!

3. Έχει ψηλή περιεκτικότητα σε καροτενοειδή, τα οποία συμβάλουν στην ενίσχυση της όρασής μας και του ανοσοποιητικού μας συστήματος.

4. Δεν περιέχει λιπαρά και έχει χαμηλή θερμιδική αξία (100 θερμίδες)

5. Περιέχει μαγνήσιο, το βασικό μέταλλο για χαλάρωση. Συμβάλλει στην ξεκούραση των μυών, την ισορροπία και την καλή διάθεση, καθώς επίσης και την ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης.

Νάταλυ Κυριακίδου
Κλινική Διαιτολόγος

Διαβάστε επίσης

“Τι σνακ μπορώ να δώσω στο 8 μηνών μωράκι μου;”

Οι καλοκαιρινοί κίνδυνοι που παραμονεύουν για την υγεία μας

“Τι σνακ μπορώ να δώσω στο 8 μηνών μωράκι μου;”

«Έχω ένα μωράκι 8 μηνών και θα ήθελα κάποιες ιδέες αναφορικά με το τι είδους σνακ θα μπορούσα να του φτιάξω για να δοκιμάσει. Μέχρι στιγμής του δίνω γιαούρτι με τριμμένο μπισκότο, την κλασική φρουτόκρεμα και κρεμά ρυζάλευρο με γάλα. Θα μπορούσατε να με συμβουλεύσετε;»

Απαντά ο παιδίατρος κ. Ηλίας Χαραμαράς

Τα όσα προσφέρετε στο παιδί μέχρι τώρα είναι αρκετά και του παρέχουν όλες τις θρεπτικές ουσίες που χρειάζεται για μια σωστή ανάπτυξη. Η εισαγωγή των στερεών τροφών ξεκινά σιγά σιγά σε αυτή την ηλικία και για αυτό οι αλλαγές στην ποικιλία τροφών ενός μωρού κάτω των 12 μηνών πρέπει να γίνονται σταδιακά και με μεγάλη προσοχή, για την αποφυγή αλλεργικών αντιδράσεων.

Οι ομάδες τροφών που αναφέρετε, καλύπτουν τις ανάγκες του μωρού σας και σε γεύση, αλλά και σε θρεπτική αξία. Αν θεωρείτε, ότι το παιδάκι σας τις βαριέται μπορείτε να εναλλάξετε τις ώρες που καταναλώνει τα μεσαία γεύματα. Για παράδειγμα, μπορείτε να του δώσετε την κρέμα με το ρυζάλευρο το πρωί και την φρουτόκρεμα το απόγευμα. Σε κάθε περίπτωση το μεσημεριανό του πρέπει να είναι σταθερό, ενώ σας προτείνω να μην αλλάζετε την ώρα κατανάλωσης του γιαουρτιού καθώς είναι προτιμότερο για τα μωράκια να το καταναλώνουν πιο κοντά στο βράδυ. Μπορείτε επίσης να προσθέσετε στην φρουτόκρεμα ή την μπισκοτόκρεμά του λίγο γάλα για να «ξεγελάσετε» τη γεύση του.

Γενικά, αποφεύγουμε την κατανάλωση εξωτικών φρούτων και λαχανικών από τα μωρά και μένουμε πιο κοντά στην μεσογειακή διατροφή και τα όσα αυτή προσφέρει. Εσείς, πριν προχωρήσετε σε οποιαδήποτε αλλαγή ή προσθήκη στη διατροφή του μωρού σας οφείλετε να συμβουλευτείτε τον παιδίατρο που το παρακολουθεί και γνωρίζει ακριβώς όλες του τις ανάγκες.

Διαβάστε επίσης

Η δική μου ιστορία τοκετού στο νερό

Γρανίτα μάνγκο ανανά

Η δική μου ιστορία τοκετού στο νερό

Πάντα θεωρούσα πολύ βίαιη τη συμπεριφορά μας σε ένα νεογέννητο. Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί θα πρέπει να προξενούμε τόσο πόνο σε μια ψυχή που μόλις γεννήθηκε (κόβοντας αμέσως το λώρο, απομακρύνοντάς το από τη μαμά του και όλα τα υπόλοιπα). Θεωρούσα ότι κάποιο λάθος κάνουμε και σίγουρα δεν είναι αυτός ο σωστός τρόπος να υποδεχόμαστε ένα νεογνό.

Τουλάχιστον, δεν ήθελα το δικό μου το μωρό να το βιώσει όλο αυτό. Γι’ αυτό και είχα προαποφασίσει να γεννήσω το παιδί μου μέσα στο νερό, αν οι συνθήκες μου το επέτρεπαν. Είχα θέσει από μόνη μου τον πήχη πολύ ψηλά. Ως μαία, είχα υψηλές προσδοκίες. Κατά κάποιον τρόπο είχα αναλάβει το βαρύ φορτίο, με τον τοκετό μου, να βγάλω ασπροπρόσωπες όλες τις μαίες και τους γυναικολόγους και να έχω τον ιδανικό τοκετό, που όντως και είχα. Θα τον περιέγραφα ως «Ο τοκετός της αγάπης». Γιατί κατέληξε σε μιαν αγάπη παντοτινή και μοναδική (στην αγάπη μου για τον γιο μου) και γιατί ο ίδιος ο τοκετός μου ήταν αγάπη… Ένας «έρωτας με την πρώτη ματιά» που κατέληξε σε ατέρμονη «καψούρα». Ναι, θυμάμαι τον τοκετό μου με πολλή αγάπη…

Ο τοκετός μου ξεκίνησε νύχτα… Ξημερώματα, όπως και στις περισσότερες γυναίκες. Στην αρχή απαλός, με τη μορφή των συσπάσεων που είχα προς το τέλος. Εκείνων των ωραίων συσπάσεων, που κάθε γυναίκα στο μήνα της παρακαλά να συνεχίσουν για να γεννήσει «επιτέλους». Ωραίες. Τρίλεπτες. Χωρίς πόνο. Μόνο πέτρωμα στην κοιλιά. Και έτσι, άλλαξα πλευρό και προσπάθησα να κοιμηθώ. ΝΑΙ, αλλά δεν ήθελα να σταματήσουν… Και τελικά, σηκώθηκα και άρχισα να φέρνω βόλτες το σπίτι μεσ’ τη νύχτα. Και καθώς περπατούσα, δεν κατάλαβα πώς πέρασε 1.5 ώρα και πώς οι ανώδυνες συσπάσεις είχαν αρχίσει να απαιτούν τη συνδρομή της αναπνοής μου... Πώς το απαλό σφίξιμο της μήτρας μου με κάθιζε κάθε 2 λεπτά στον καναπέ, κάνοντάς με να ξεφυσάω. Ξύπνησε και ο άντρας μου και με συντρόφευσε, υπό τις οδηγίες μου, σε αυτό το μεγάλο ταξίδι, με απίστευτη στωικότητα και εμπιστοσύνη στο σώμα μου. Ο χορός των ορμονών και των συσπάσεων καλά κρατούσε και πια τα βογγητά μου έδειχναν το δρόμο της φύσης όπως σε όλα τα θηλαστικά. Ο δρόμος προς την κλινική ήταν ατελείωτος. Η ικανοποίησή μου, εν τούτοις, στο άκουσμα της προχωρημένης διαστολής, μεγάλη.

Η ανθρώπινη φύση μου όμως δεν με άφηνε να παραδοθώ… «Θα αντέξω; Κι αν πονέσω πιο πολύ; Κάνε Θεέ μου να τελειώνει αυτό το μαρτύριο… Θέλω επισκληρίδιο…». Ναι, ήταν ο πιο δυνατός πόνος που έχω νιώσει… Δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο για να συγκριθεί. Ευτυχώς η διαστολή κάλπαζε, πράγμα πολύ ενθαρρυντικό και συνάμα φρικιαστικό για μένα. Δεν ήξερα αν θα άντεχα να διατηρήσω κι άλλο την ψυχραιμία μου ή αν θα κατέληγα κι εγώ σαν κι αυτές που ακούγονται από τη μια άκρη του μαιευτηρίου ως την άλλη (παρότι μαία, δεν μπορούσα να καταλάβω ότι αυτό ήταν και το φυσιολογικό).

Όταν τελικά τα νερά μου αποφάσισαν να σπάσουν στα 8 εκατοστά, ήξερα ότι δεν είχα άλλη επιλογή: η επισκληρίδιος αποτελούσε όνειρο θερινής νυκτός. Το ίδιο και η επιθυμία μου για χρήση του βελονισμού στον τοκετό (χρειάζεται τουλάχιστον 15 λεπτά να μείνεις ακίνητος. Δεν τα είχα ούτε κι αυτά). Το νερό λοιπόν ήρθε και μου χτύπησε το τζάμι του θολωμένου μου μυαλού και είπα: «Βάλτε με τουλάχιστον στο νερό».

Ξαφνικά, όλοι συγχρονίστηκαν στις απαιτήσεις μου και με απελευθέρωσαν από τα δεσμά του ορού και του καρδιοτοκογράφου. Τότε, στηριζόμενη στις δυνάμεις μου και στα γερά μου πόδια, σηκώθηκα από το κρεβάτι αμέσως και χωρίς δεύτερη σκέψη με φαντάστηκα να κάνω «απλωτές». Και μπήκα. Μπήκα στο μαγικό, ζεστό νεράκι της μπανιέρας και τότε ήταν ακριβώς η στιγμή που παραδόθηκα στη μαγεία του τοκετού.

Είναι μοναδική η αίσθηση του αγκαλιάσματος της πονεμένης κοιλίτσας από το ζεστό νεράκι. Καλά λένε πως το νερό στον τοκετό είναι η επισκληρίδιος των μαιών… Με μιας έφυγαν όλοι οι πόνοι. Ήρθε μια ανακούφιση που είχα ώρες να νιώσω… Αυτονομία κινήσεων, ζεστό νερό και αίσθηση ότι παίρνεις τον τοκετό σου στα χέρια σου. Δοκίμασα 2-3 διαφορετικές στάσεις και τελικά βολεύτηκα στην πιο βολική και για το γιατρό. Το μωρό μου ήρθε στον κόσμο μέσα σε 5 λεπτά από την εισαγωγή μου στην μπανιέρα. Η επαφή μας με το νερό μπορεί να κράτησε λίγο αλλά ήταν ουσιαστική. Με βοήθησε να έχω τον έλεγχο του τοκετού μου (πράγμα πολύ σημαντικό), δεν πόναγα τόσο όσο εκτός νερού, δεν σκίστηκα στο περίνεο, παρά μόνο ελάχιστα και το σημαντικότερο: το παιδί μου δεν βίωσε το σοκ του τοκετού.

Γεννήθηκε και αμέσως τον κράτησα αγκαλιά. Εγώ πρώτη. Όπως αρμόζει σε κάθε παιδί, όπως αξίζει σε κάθε μαμά που κουράστηκε… Δεν έκλαψε αμέσως… τι σημασία είχε όμως; Είχε το λώρο που τον τροφοδοτούσε ακόμα με οξυγόνο. Ο λώρος του δεν κόπηκε αμέσως… Δεν του μπήκαν σωληνάκια αναρρόφησης στη μύτη και το στόμα. Δεν μου τον πονέσανε…

Η υστεροτοκία έγινε εκτός νερού. Ο γυναικολογικός έλεγχος, επίσης εκτός νερού, με τον μπαμπά να γνωρίζει το γιο του, έχοντάς τον αγκαλιά. Και μετά, αμέσως, θηλασμός. Κούρνιασε στην αγκαλιά μου και με θήλασε σαν να το είχε ξανακάνει εκατομμύρια φορές…

Γι’ αυτούς όλους τους λόγους, θα το ξαναέκανα… Και εννοείται χωρίς επισκληρίδιο, από επιλογή πια. Τον έζησα τον τοκετό στο έπακρο και δεν τον φοβάμαι. Σε αυτή τη μάχη μεταξύ εμού και του τοκετού δεν υπήρξε νικητής και ηττημένος. Υπήρξαν ΝΙΚΗΤΕΣ (εγώ, το μωρό μου και ο ίδιος ο τοκετός). Και ένα πράγμα έχω σίγουρα να πω: Μετά τον τοκετό του γιου μου, νιώθω άτρωτη. Κανείς και τίποτα δεν μπορεί να με νικήσει. Είμαι ΔΥΝΑΤΗ και νιώθω περήφανη.

Διαβάστε επίσης

Γρανίτα μάνγκο ανανά

Με το μωρό στην παραλία: Τα οφέλη της θάλασσας για την υγιή του ανάπτυξη αλλά και έξυπνα παιχνίδια για να μην γκρινιάζει

Μια μητέρα αφηγείται τη δική της ιστορία αποθηλασμού

“Θα σας πω λίγα από την δική μας ιστορία αποθηλασμού! Καταρχήν να σας πω πως ο Βασίλης μου θήλαζε μέχρι 14 μηνών σταθερά ανά μια ώρα, μέρα και νύχτα… μετά αραίωσε λίγο… αλλά και πάλι θήλαζε πάρα πολλές φορές και ειδικά την νύχτα ξύπναγε 5-6 φορές συνέχεια κάθε βράδυ.

Είχα εξαντληθεί… δεν μπορούσε να κοιμηθεί με κανέναν άλλο, ούτε μεσημέρι, ούτε βράδυ… αν πήγαινε άλλος στο δωμάτιο όταν ξυπνούσε γινόταν χαμός…

Μόλις έκλεισε τα 2 λοιπόν, άρχισα λίγο να του εξηγώ πως δεν θηλάζουμε τόσο πολύ το βράδυ γιατί το μέμι είναι κουρασμένο και πρέπει να κοιμηθεί λίγο και πίνουμε γαλατάκι, του λέμε καληνύχτα και όταν έρθει ξανά ο ήλιος το πρωί ξαναπίνουμε μετά… δεν το δεχόταν φυσικά και είχαμε δράματα… πολύ δύσκολα ήταν.

Ένα ακόμα τιπ που χρησιμοποίησα ήταν το ότι ο μικρός από την ώρα που γεννήθηκε μέχρι σήμερα είχε αδυναμία στον αριστερό μαστό, οπότε και εγώ του έλεγα πως αυτό το μέμι έχει άουτς (έτσι λέμε το χτύπημα και τον πόνο) για να μην βολεύεται τόοοσο πολύ και του έδινα συνέχεια το δεξί… μου ζήταγε το άλλο αλλά επέμενα πως “δεν θέλεις αγάπη μου να πονάει η μανούλα, έτσι;”.

 

Υπήρξαν όμως νύχτες που λόγω οδοντοφυΐας ήθελε ΟΛΗ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ να έχει το στήθος στο στόμα… με πονούσε πολύ πια και ήμουν φανερά εκνευρισμένη και πολύ κουρασμένη οπότε του έλεγα πως δεν γίνεται αυτό και προσπαθούσα με πολλές αγκαλιές και παραμύθια να τον κάνω να κοιμηθεί…

Δεν ήθελε με τίποτα, είχα πολύ κλάμα… σιγά σιγά όμως το συνήθισε και από εκεί που σηκωνόταν 6 φορές ας πούμε άρχισε να ξυπνάει 2-3 μόνο, από αυτές, προσπαθούσα να του δώσω μόνο την μια… του έλεγα πως το μέμι είναι εδώ και σ’ αγαπάει πολύ, αν θέλεις να το κρατήσεις και να το πάρεις αγκαλιά να κοιμηθείς αλλά η μαμά πονάει γιατί τώρα είσαι μεγάλο παιδάκι και μπορείς και τρέχεις, τρως φαγητά με τα δοντάκια σου, δεν είσαι μωράκι, γιατί αυτά δεν μπορούν να περπατήσουν και να τρέξουν κλπ κλπ κλπ, εσύ έλεγα είσαι το μεγάλο μωρό μου τώρα, που πας βόλτες με το αυτοκίνητο και χορεύεις… τα μωρά δεν μπορούν…

 

Άρχισε σιγά σιγά να ελαττώνει αρκετά και να γίνεται πιο συνεργάσιμος… φτάσαμε σε σημείο πριν 2 μήνες να θηλάζει μόνο για να κοιμηθεί και καμία φορά μόνο μες στην μέρα… το επόμενο βήμα ήταν να με βοηθήσει η μαμά μου και να κοιμηθεί μαζί της μεσημέρι χωρίς εμένα… με λίγο κλάμα και πολύ αγκαλιά από την γιαγιά κοιμήθηκε…

 

Το ξανακάναμε άλλη μια φορά την επόμενη εβδομάδα… κοιμήθηκε ακόμα πιο εύκολα… και μετά άρχισε να αλλάζει η ρουτίνα ύπνου το βράδυ… στην θέση που καθόμουν εγώ να τον θηλάσω κάθισε ο μπαμπάς του πια και του έλεγε ατελείωτα παραμύθια μέχρι να τον πάρει ο ύπνος… εγώ καθόμουν στο κάτω μέρος του κρεβατιού και του χάιδευα τα ποδαράκια να με νιώθει…

 

Δυσκολεύτηκε πολύ να κοιμηθεί χωρίς στήθος αλλά τα καταφέραμε… και έτσι σιγά σιγά ξεκίνησε να κοιμάται με έμενα σε άλλη θέση και τον μπαμπά του να λέει μέχρι και 10 παραμύθια σε ένα βράδυ για να βοηθήσει… πολλές φορές μόλις πήγαινε να τον πάρει ο ύπνος από τα πολλά παραμύθια μου έλεγε “τώρα μέμι μαμά” να βάλει ίσα ίσα το στοματάκι του στην θηλή και να κοιμηθεί.

 

Το σταμάτησε και αυτό όμως με τον καιρό… και εδώ και μια εβδομάδα πια (28 μηνών και 10 μέρες περίπου) κοιμάται χωρίς καθόλου στήθος αλλά με φωνάζει μες στην νύχτα και μου ζητάει να βγάλω το στήθος μου, να το φιλήσει και μου λέει ”μόνο να το κρατάω μαμά είμαι μωρό τώρα” και ξανακοιμάται…

 

Σήμερα το μεσημέρι μόλις ξύπνησε μου ζήτησε να δει το στήθος και να του πω πως κοιμόταν όταν ήταν μωρό… ξάπλωσε επάνω μου, έβαλε το κεφαλάκι του επάνω στο στήθος και το φιλούσε… του λέω θέλεις να πιεις λίγο; λέει ναίιιι και κάνει να πιει 2 γουλίτσες αλλά το άφησε μόνος του και το αγκάλιαζε και μου λέει πάμε να παίξουμε τώρα… συγκινήθηκα πάρα πολύ…

Είμαι πολύ φορτισμένη ψυχολογικά. Δεν περίμενα ενώ υπήρχαν στιγμές που απελπισμένα ήθελα να αποθηλάσουμε ότι μέσα σε μόλις μια εβδομάδα θα μου λείπει τόσο πολύ…

Πηγή: mitrikosthilasmos.com

 

Διαβάστε επίσης

Με το μωρό στην παραλία: Τα οφέλη της θάλασσας για την υγιή του ανάπτυξη αλλά και έξυπνα παιχνίδια για να μην γκρινιάζει

Τα παιδιά σας τρώνε ροδάκινο; Μάθετε τα πάντα για τον θρεπτικό πορτοκαλί καλοκαιρινό καρπό

 

 

Γρανίτα μάνγκο ανανά

Όταν έξω κάνει ζέστη, μικροί και μεγάλοι αναζητάμε ανάσες δροσιές για να νιώσουμε καλύτερα. Τι πιο ιδανικό από ένα δροσερό παγωτό ή μια γρανίτα με εξωτικά φρούτα; Κάπως έτσι σκεφθήκαμε και εμείς οπότε σήμερα ετοιμάσαμε μια απίθανη σπιτική γρανίτα με μάνγκο και ανανά. Μια εύκολη καλοκαιρινή πρόταση για γλυκό που θα σας αφήσει μια αξεπέραστη αίσθηση δροσιάς στον ουρανίσκο.

Υλικά

250 γρ. ζάχαρη άχνη
3 λάιμ, ξύσμα από 1 και χυμό και από τα 3
1 ανανά, ξεφλουδισμένο, καθαρισμένο και κομμένο σε χοντρά κομμάτια
2 μάνγκο, ξεφλουδισμένα και κομμένα σε χοντρά κομμάτια

Εκτέλεση

Βράστε τον χυμό και το ξύσμα από λάιμ, με τη ζάχαρη και 200 ml σε χαμηλή φωτιά και αφήστε το να κρυώσει. Βάλτε το σιρόπι του χυμού λάιμ με τα φρούτα στο μπλέντερ και πολτοποιήστε τα. Τοποθετήστε το σε ένα μπολ, σκεπάστε το και αφήστε το στο ψυγείο να παγώσει 4 ώρες.

Διαβάστε επίσης

Με το μωρό στην παραλία: Τα οφέλη της θάλασσας για την υγιή του ανάπτυξη αλλά και έξυπνα παιχνίδια για να μην γκρινιάζει

Τα παιδιά σας τρώνε ροδάκινο; Μάθετε τα πάντα για τον θρεπτικό πορτοκαλί καλοκαιρινό καρπό