Συντάκτης: Μαρία Ιωαννάτου

Μια μαμά-blogger θυμάται την προσωπική της εμπειρία με τον θηλασμό και περιγράφει πώς ο σύζυγός της υπήρξε άκρως υποστηρικτικός απέναντι της, σε αυτή την πρωτόγνωρη περίοδο για εκείνη: «Είμαι τυχερή που έχω έναν σύζυγο που με υποστήριζε στα πάνω και στα κάτω του θηλασμού. Ήμασταν στο ίδιο στρατόπεδο. Αν ήθελα να σταματήσω να θηλάζω ανά πάσα στιγμή, ο σύντροφός μου θα στήριζε την επιλογή μου. Όμως, ήξερε ότι ήθελα να θηλάσω όσο το δυνατόν περισσότερο και με βοήθησε να εκπληρώσω τον στόχο μου. Θα ήταν χρήσιμο να προτείνουμε κάποιους εύκολους τρόπους, με τους οποίους οι σύζυγοι μπορούν να βοηθήσουν στον θηλασμό. Δεν πρόκειται για μία μακροσκελή λίστα, αλλά θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αφετηρία».

1. Κρατήστε ημερολόγιο θηλασμού

«Πολλοί σύμβουλοι θηλασμού και παιδίατροι συνιστούν να καταγράφετε πόσες φορές μέσα στην ημέρα και για πόση ώρα θηλάζετε το μωρό σας. Τις πρώτες εβδομάδες με το νεογέννητο, ο σύζυγός μου συνήθιζε να κρατάει σημειώσεις με τα γεύματα του μωρού. Το έκανε μέχρι και στη μέση της νύχτας! Είχα μια σχέση αγάπης και μίσους με αυτό το ημερολόγιο, αλλά το κρατήσαμε μέχρι να βεβαιωθούμε ότι το μωρό μας μεγαλώνει με υγιή ρυθμό. Ήξερα ότι παρά τις απεγνωσμένες μου προσπάθειες να προσαρμοστώ στη διαδικασία, δεν ήμουν μόνη σε όλο αυτό».

2. Μάθετε πώς λειτουργεί το θήλαστρο

«Μια φίλη μου φοβόταν πολύ να αντλήσει το γάλα με το θήλαστρο. Έτσι, ο σύζυγός της παρακολούθησε μερικά βίντεο στο YouTube και της εξήγησε πώς λειτουργεί η συσκευή! Είναι μια αστεία ιστορία, αλλά καταλαβαίνω ότι το να μάθετε πώς να χρησιμοποιείτε τόσες πολλές νέες συσκευές που σχετίζονται με το μωρό, μπορεί να είναι αρκετά δύσκολο. Μερικές φορές τα πράγματα είναι πιο διασκεδαστικά όταν προσπαθείτε από κοινού για να τα καταφέρετε -ακόμα και η εκμάθηση για το πώς να χρησιμοποιήσετε το θήλαστρο!».

3. Αποστειρώστε και αποθηκεύστε τα μπιμπερό

«Ποτέ δεν χρειάστηκε να πλύνω τα μπιμπερό… Τα έβαζα πάντα μέσα στο νεροχύτη και ως δια μαγείας εμφανίζονταν την επόμενη μέρα πάνω στον πάγκο της κουζίνας. Ο σύζυγός μου τα έπλενε στο χέρι με ζεστό σαπουνόνερο και κατόπιν τα αποστείρωνε στο ειδικό μηχάνημα. Μπορεί να ακούγεται απλό, αλλά ήταν πολύ βοηθητικό εκ μέρους του! Επίσης, όταν χρησιμοποιούσα το θήλαστρο, υπήρχε πάντα κοντά στον νεροχύτη της κουζίνας μια αποθηκευτική γωνιά, όπου μπορούσα πάντα να βρω καθαρά μπιμπερό και άλλα εξαρτήματα, όπως σακουλάκια αποθήκευσης γάλακτος και εφεδρικές αντλίες».

4. Παρακολουθήστε μαθήματα θηλασμού

«Εκτός από τα μαθήματα ανώδυνου τοκετού, παρακολουθήσαμε μαζί και μερικά μαθήματα θηλασμού. Όσο πιο ενημερωμένοι είναι και οι δύο γονείς, τόσο πιο εύκολο είναι να τα καταφέρετε! Παρόλο που τα συγκεκριμένα μαθήματα κάλυψαν μόνο τις βασικές μας απορίες, σίγουρα υπογράμμισαν μερικά από τα σημαντικά οφέλη του θηλασμού, που ίσως είναι χρήσιμο να έχετε κατά νου τις πρώτες εβδομάδες με το μωρό στο σπίτι».

5. Συζητήστε με τη σύντροφό σας

«Με τον σύζυγό μου συνηθίζαμε να κάνουμε άπειρες κουβέντες για τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου γύρω από τον θηλασμό. Εκτίμησα ιδιαίτερα αυτές τις συχνές συζητήσεις κατά τους πρώτους τέσσερις μήνες, επειδή εκείνο το διάστημα δαπανούσα τον περισσότερο από τον χρόνο μου για να θηλάζω. Αισθάνθηκα ότι με υποστηρίζει από την αρχή και συνέχισε να υποστηρίζει την επιλογή μου να θηλάζω για περισσότερο από έναν χρόνο».

Πηγή: highlowbaby.com

Λίγοι άνθρωποι στον κόσμο γνωρίζουν περισσότερα από τις μαίες σχετικά με τον ύπνο των νεογέννητων. Καθημερινά έρχονται αντιμέτωπες με τρομοκρατημένους γονείς και επιπλέον, πρέπει να φροντίσουν ώστε τα μωρά τους να αισθάνονται άνετα τις πρώτες ημέρες της ζωής τους στο μαιευτήριο.

Αυτό που κάνουν είναι εξαιρετικά εντυπωσιακό, αλλά δεν είναι μαγικό ούτε ιδιαίτερα δύσκολο για τους ανθρώπους που θέλουν να ακολουθήσουν τα βήματά τους και να τα καταφέρουν! Η διαδικασία του ύπνου για τα νεογέννητα βασίζεται σε ορισμένα θεμελιώδη στοιχεία. «Πρόκειται στην πραγματικότητα γι’ αυτό που κάνουμε οι μαίες, με τη μόνη διαφορά ότι το κάνουμε όλη την ώρα, οπότε είμαστε πραγματικά καλές σε αυτό», λέει η Christy Brook που εργάζεται εδώ και 20 χρόνια ως μαία στο Νοσοκομείο Παίδων Legacy Randall στο Πόρτλαντ του Όρεγκον.

Πρόκειται ουσιαστικά για ένα σύνολο βημάτων που οδηγούν στην χαλάρωση και τον ύπνο. Ξεκινήστε με το φάσκιωμα του μωρού και στη συνέχεια τοποθετήστε το στο πλάι ή μπρούμυτα. Μόλις βρεθεί σε αυτή τη θέση, μπορείτε να το κουνήσετε απαλά και να του δώσετε κάτι να πιπιλίσει. Αυτά τα βήματα εφαρμόζονται ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε παιδιού. Όμως, το πιο σημαντικό είναι να ξεκινήσετε με ηρεμία. Ναι, είναι δύσκολο να παραμείνετε ήρεμοι όσο το βρέφος κλαίει, αλλά η ηρεμία είναι εκείνη που ελέγχει τον ύπνο του. Το σχέδιο δράσης δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς ηρεμία.

Κάτι άλλο που επίσης βοηθά τα μωρά να ηρεμήσουν, είναι η αυτοπεποίθηση των γονέων. Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό που -όχι μόνο σας βοηθά να επικεντρωθείτε στο στόχο σας, αλλά και να ξεδιπλώσετε τις γνώσεις που ήδη έχετε για το πώς πρέπει να φροντίσετε το παιδί σας. Με ήρεμο και καθαρό μυαλό, πολλές από τις τεχνικές φαίνεται να έχουν αποτέλεσμα.

Η Erika Bohn είναι μητέρα δύο παιδιών και πρόσφατα ολοκλήρωσε τον πρώτο της χρόνο ως μαία στο Presbyterian St. Luke’s Medical Center στο Κολοράντο. Προτείνει να συνδυάσετε τις κλασικές μεθόδους νανουρίσματος με τακτική σωματική επαφή, βοηθώντας τον ανήσυχο ύπνο του νεογέννητου, δίνοντάς του την αίσθηση ότι βρίσκεται μέσα στη μήτρα: «Χτυπάω απαλά την πλάτη τους. Μερικές φορές το κάνω με ρυθμό, σαν τον χτύπο της καρδιάς. Ένα μικρό χτύπημα στην πλάτη είναι χαλαρωτικό και καθησυχαστικό, σαν μια φυσική διάσπαση της προσοχής που τα βοηθά να σταματήσουν να κλαίνε και τελικά να κοιμούνται».

Κάθε είδος επαναλαμβανόμενου χαδιού μπορεί να οδηγήσει σε πιο ήρεμο ύπνο. Αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει ένα τρυφερό άγγιγμα στο κεφαλάκι του με κυκλικές κινήσεις ή ένα απαλό χάδι στον λοβό του αυτιού. Το κόλπο είναι να δοκιμάσετε όσο το δυνατόν περισσότερες μεθόδους, ώστε να δείτε ποια λειτουργεί καλύτερα για το παιδί σας.

Δεν πρέπει να ανησυχείτε για την έλλειψη ύπνου, όταν επιστρέφετε στο σπίτι με το νεογέννητο μωράκι σας. Είναι σύνηθες για πολλούς γονείς να πιστεύουν ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα εάν το παιδί τους δεν κοιμάται. Δεν υπάρχει! Απλά έχει άστατο πρόγραμμα ύπνου. Γι’ αυτό, μερικές φορές, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να μην παρεμβαίνετε καθόλου. Ίσως καταφέρει να κοιμηθεί ξανά μόνο του. Εάν όχι, απλά θυμηθείτε όσα διαβάσατε παραπάνω και θα τα καταφέρετε!

Πηγή: fatherly.com

Ως γονείς μικρού παιδιού προσπαθείτε διαρκώς να κατανοήσετε τι συμβαίνει μέσα στο μικροσκοπικό του μυαλουδάκι. «Γιατί σέρνεσαι στο πάτωμα;», «Γιατί με δαγκώνεις χωρίς λόγο;», «Γιατί φωνάζεις όλη την ώρα;». Το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρετε τι σκέφτονται, ούτε εκείνα μπορούν να σας πούνε ακόμα. Αλλά η επιστήμη μπορεί! Ο νευροεπιστήμονας Dr. Dean Burnett αναφέρει ότι οι πρώτες ημέρες της ανάπτυξης του εγκεφάλου είναι πολύ σημαντικές γιατί τότε είναι που ξεκινούν να σχηματίζονται όλες οι συνδέσεις που απαιτούνται καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής. Δείτε παρακάτω μερικά χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς των νηπίων για να κατανοήσετε τι μπορεί να συμβαίνει τελικά μέσα στο μυαλό τους!

1. Έχουν πολύ σύντομη μνήμη

Οι ενήλικες βασίζονται στην εμπειρία και τη μνήμη για το πώς πρέπει να λειτουργούν τα πράγματα. Τα μικρά παιδιά δεν το κάνουν. Τα πάντα για εκείνα είναι καινούργια και συναρπαστικά! Δεν έχουν εμπειρία στο πώς να κρίνουν τα πράγματα. Στην πραγματικότητα, τα παιδιά ηλικίας κάτω των 7 ετών δεν έχουν τη δυνατότητα να δημιουργούν πολλές αναμνήσεις.

2. Επανάληψη Vs Κατανόηση

Ο εγκέφαλος των μικρών παιδιών δεν αναπτύσσεται με τον ίδιο τρόπο όπως το υπόλοιπο σώμα τους. Ένα παιδί μπορεί να μάθει να μπουσουλάει μέσω της επανάληψης, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι καταλαβαίνει γιατί πρέπει να βάλει τα παπούτσια του για να βγει από το σπίτι. Τα νήπια μπορούν να διαπιστώσουν όταν κάτι είναι διαφορετικό από την προηγούμενη μέρα και αυτό τα βγάζει εκτός εαυτού! Όταν οι προσδοκίες τους δεν πληρούνται, τα νήπια χάνουν τον έλεγχο. Δεν ξέρουν πώς να αντιδράσουν, απογοητεύονται και μπορεί να ξεσπάσουν σε κλάματα απλά και μόνο επειδή τους δώσατε το κόκκινο ποτήρι αντί για το πράσινο!

3. Έχουν άγνοια του κινδύνου

Υπάρχει ένα σύστημα ανίχνευσης του κινδύνου που βρίσκεται βαθιά μέσα στον εγκέφαλο, ακριβώς γύρω από τον ιππόκαμπο, το οποίο ενεργοποιείται σε καταστάσεις υψηλού άγχους. Ορισμένα από τα δυνητικά θανατηφόρα πράγματα που πρέπει να αποφύγετε είναι μέρος της εξελικτικής διαδικασίας (αράχνες, φίδια), ενώ άλλα είναι συμπεριφορές που μαθαίνονται. Ο εγκέφαλος ενός μικρού παιδιού δεν αναγνωρίζει αυτή τη διαφορά. Αυτό που είναι ευχάριστο για τους ενήλικες δεν είναι απαραίτητα για τα μικρά παιδιά. Δεν ξέρουν πότε ένα πράγμα είναι ακίνδυνο, απλά ξέρουν ότι είναι κάτι άγνωστο.

4. Η δικαίωση του ξεσπάσματος

Τα ξεσπάσματα του παιδιού για τα πάντα είναι αναμενόμενα! Είναι ένας τρόπος αυτοσυντήρησης. Από μια εξελικτική σκοπιά, μέρος του λόγου που ένα παιδί κλαίει και παρουσιάζει επιθετική συμπεριφορά είναι για να πάρει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη προσοχή από έναν ενήλικα μέσα σε μια ομάδα ή κοινότητα, γεγονός που τελικά καθιστά το ξέσπασμα του παιδιού ως βιολογική επιτακτική ανάγκη.

5. Προσκολλώνται στο παρελθόν

Καθώς τα παιδιά απομακρύνονται από τη νηπιακή ηλικία, βλέπουν τα πράγματα πιο ώριμα. Λάθος! Καθώς ο εγκέφαλός τους σχηματίζει πιο μόνιμες αναμνήσεις, τα παιδιά μπορούν να αντιμετωπίσουν ακόμη περισσότερες δυσκολίες να τις διαχειριστούν. Στην ηλικία των 5 ετών, για παράδειγμα, τα παιδιά έχουν ένα βασικό επίπεδο κατανόησης που μπορεί να κάνει το κλάμα χειρότερο, επειδή έχουν πλέον την αίσθηση του πώς πρέπει να λειτουργούν τα πράγματα. Τα ξεσπάσματα μπορεί να είναι σπάνια, αλλά πιο περίπλοκα επειδή τα παιδιά, όπως οι ενήλικες, πρέπει να μάθουν να διαχειρίζονται το θυμό τους.

Πηγή: fatherly.com

Μόλις το παιδί σας γιορτάσει τα τρίτα του γενέθλια, θα είναι έτοιμο να αντιμετωπίσει σημαντικές διανοητικές, σωματικές, κοινωνικές και συναισθηματικές αλλαγές που θα το βοηθήσουν να εξερευνήσει και να κατανοήσει τον κόσμο γύρω του. Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους σε αυτές τις μεταβάσεις με δραστηριότητες που στοχεύουν στην καλύτερη κατανόηση των πράξεων, της συμπεριφοράς, των σκέψεων και των συναισθημάτων τους.

Η ηλικία μεταξύ 3-4 ετών είναι σημαντική επειδή τα παιδιά αρχίζουν να αναγνωρίζουν ότι είναι ανεξάρτητα όντα. Τα πάντα έχουν ενδιαφέρον για εκείνα, τα πάντα είναι καινούργια. Ο σωστός ρόλος του γονέα είναι να παρέχει ενθάρρυνση, υποστήριξη και πρόσβαση σε δραστηριότητες που επιτρέπουν στο παιδί να κατακτήσει βασικά αναπτυξιακά ορόσημα. Δοκιμάστε τις παρακάτω δραστηριότητες στο σπίτι με το παιδί σας. Πολλές από αυτές μπορούν να γίνουν από μεγαλύτερα ή μικρότερα παιδιά, αλλά πρέπει να γνωρίζετε τις δυνατότητες του παιδιού σας. Αυτή η λίστα έχει δημιουργηθεί για παιδιά από 18 μηνών έως 3 ετών, αλλά μπορούν να τις απολαύσουν εξίσου πολλά παιδιά προσχολικής ηλικίας.

Χρωματιστές σακούλες ταξινόμησης

Δεν χρειάζεται να πούμε πόσο ανέξοδη είναι αυτή η δραστηριότητα! Το μόνο που θα χρειαστείτε είναι χάρτινες σακούλες, κόλλα, ψαλίδι και χρωματιστά χαρτόνια. Κόψτε τα χαρτόνια σε λωρίδες, τις οποίες θα κολλήσετε σε καθεμία από τις χαρτοσακούλες. Ανοίξτε τις σακούλες και τοποθετήστε τις στο πάτωμα, τη μία δίπλα στην άλλη. Χρησιμοποιήστε τουβλάκια και μαζί με το παιδί προσπαθήστε να τα βάλετε μέσα στη σακούλα με το αντίστοιχο χρώμα. Συεχίστε μέχρι οι σακούλες να γεμίσουν κι έπειτα, αδειάστε τις και αρχίστε να μετράτε τα τουβλάκια που υπάρχουν σε καθεμία από αυτές. Έτσι, θα βοηθήσετε τα παιδιά να μάθουν τα χρώματα και να κάνουν εξάσκηση στο μέτρημα.

Το μονοπάτι των αριθμών

Αυτή η δραστηριότητα απεθύνεται σε παιδιά που μπουσουλάνε, σε άλλα που περπατάνε, καθώς και σε παιδιά προσχολικής ηλικίας. Το μόνο που θα χρειαστείτε είναι κομμάτια από χαρτόνι, μαρκαδόρους και κολλητική ταινία. Γράψτε σε κάθε χαρτόνι τους αριθμούς 1-10 και κολλήστε τα στο πάτωμα, φροντίζοντας να διατηρήσετε κενά μεταξύ τους. Για τα πιο μικρά παιδιά, αφήστε μικρά κενά καθώς δεν έχουν αποκτήσει ακόμη μεγάλη ευκολία στην κίνηση, ενώ για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας αφήστε περισσότερο χώρο μεταξύ των χαρτονιών, ώστε να μπορούν να πηδήξουν από αριθμό σε αριθμό.

Κρυφτό παιχνιδιών

Το μόνο που θα χρειαστείτε είναι το αγαπημένο παιχνίδι του παιδιού! Κρύψτε το κάπου μέσα στο σπίτι και ζητήστε από το παιδί να το βρει. Ψάξτε μαζί του χρησιμοποιώντας τους όρους «κρύο» και «ζέστη» για να το καθοδηγήσετε. Χρησιμοποιήστε φακούς για να κάνετε πιο περιπετειώδη την αναζήτηση ή κρύψτε πολλά παιχνίδια ταυτόχρονα. Αυτή η δραστηριότητα ενισχύει τις δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων, τις κοινωνικές δεξιότητες και τη μνήμη του παιδιού.

Έχεις γράμμα!

Δημιουργήστε ένα γραμματοκιβώτιο από χαρτόνι και αφήστε το παιδί να το ζωγραφίσει. Δώστε του μερικούς φακέλους από την παλιά σας αλληλογραφία για να τους ανοίξει. Αυτή η δρατηριότητα το βοηθά να αναπτύξει τις λεπτές κινητικές του δεξιότητες, καθώς θα προσπαθεί να ανοίξει τους φακέλους. Μιλήστε για τις εικόνες, τα χρώματα και τα γράμματα που βλέπετε και βοηθήστε το να ταξινομήσει τους φακέλους ανάλογα με το μέγεθος, το σχήμα ή το χρώμα τους.

Το μονοπάτι με τα μαξιλάρια

Συγκεντρώστε όλα τα μαξιλάρια που έχετε στους καναπέδες του σαλονιού και τοποθετήστε τα στη σειρά στο πάτωμα. Ενθαρρύνετε τα παιδιά να περπατήσουν πάνω τους! Είναι τόσο απλό και διασκεδαστικό! Αυτή η δραστηριότητα βοηθά το παιδί να ελέγξει τις ακαθόριστες κινητικές του δεξιότητες. Αυξήστε το βαθμό δυσκολίας αφήνοντας μικρά κενά ανέμεσα στα μαξιλάρια, ώστε το παιδί να κάνει μικρά πηδηματάκια. Δοκιμάστε το τώρα που θα στρώσετε τα χαλιά, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος να τραυματιστεί αν πέσει και απομακρύνετε τα έπιπλα που υπάρχουν στο χώρο.