«Ο πρώην μου είχε πει, ότι με αυτό το χέρι κανείς δεν θα με θέλει – Πλέον το τραύμα του μου δίνει χαρά»

"Ο πρώην μου είχε πει, ότι με αυτό το χέρι κανείς δεν θα με θέλει - Πλέον το τραύμα του μου δίνει χαρά"

«Για πολλά χρόνια κοίταζα το χέρι μου και σκεφτόμουν ‘Πωπω, είναι τόσο αηδιαστικό’. Η ουλή βρίσκεται στο αριστερό μου χέρι και πριν επουλωθεί πλήρως, φαινόταν απαίσια. Ήταν δε τόσο οδυνηρή που τα πρώτα χρόνια δεν μπορούσα ούτε τα δάχτυλά μου να ανοίξω πλήρως. Έπρεπε να κάνω 5 διαφορετικές χειρουργικές επεμβάσεις προτού να έχω ξανά ένα λειτουργικό χέρι.

Το «γαμήλιο» δάχτυλό μου είχε «καταστραφεί» το 2011. Ήμουν σε μια πολύ βίαιη σχέση και ένα από τα χειρότερα πράγματα που μου έκανε ο πρώην μου ήταν να με μαχαιρώσει στο χέρι, σπάζοντας το κόκκαλο του αριστερού μου δακτύλου.

Θυμάμαι ήταν τις πρώτες πρωινές ώρες, όταν με μαχαίρωσε. Αργότερα με πήγε στα Επείγοντα λόγω της ποσότητας αίματος που έχανα. Ήταν προφανές ότι θα χρειαζόμουν βοήθεια. Στον δρόμο μου έλεγε τι θα συνέβαινε αν τους έλεγα την αλήθεια. Πώς θα μεγάλωνε ο γιος μας χωρίς μπαμπά και ότι αυτό που συνέβη ήταν λάθος. Στην ευάλωτη θέση που ήμουν τον πίστεψα και εκείνη τη στιγμή πήρα την απόφαση να πω ψέματα στους γιατρούς. Όχι μόνο είπα ψέματα στους γιατρούς, αλλά είπα ψέματα και στην οικογένεια και τους φίλους μου. Θυμάμαι ότι μπήκα στο νοσοκομείο και ρωτούσα τους γιατρούς: «Θα πεθάνω;», υπενθυμίζοντας συνεχώς στον εαυτό μου να αναπνέει και ότι όλα θα ήταν εντάξει.

Αποκατάσταση

Όταν ο πρώην μου με μαχαίρωσε, το έκανε με τέτοια δύναμη που η λεπίδα έσπασε εντελώς από το μαχαίρι. Οι γιατροί έκαναν μερικές ακτινογραφίες και αποφάσισαν ότι θα χρειαζόμουν χειρουργική επέμβαση. Μόλις βγήκα από την ακτινογραφία, συνειδητοποίησα ότι ο πρώην μου με είχε αφήσει μόνη μου στο νοσοκομείο. Κάλεσα τη μαμά του για να της πω την αλήθεια για το τι συνέβη και με αντιμετώπισε εχθρικά. Μου είπε, «Εσύ φταις γιατί τον θύμωσες πολύ.»

Μετά την επέμβαση, με οδήγησαν σε μια αίθουσα ανάνηψης όπου με βοήθησαν να βγω από την αναισθησία. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη γλυκιά μικροσκοπική νοσοκόμα που με πλησίασε και άρχισε να μου ψιθυρίζε: «Κορίτσι μου, μου είπες ότι το αγόρι σου σού το έκανε αυτό.» Κατάφερα να σηκώσω το βλέμμα και ακριβώς πίσω της, βλέπω εκείνον.

Ήταν προφανές για μένα ότι μετά από εκείνο το περιστατικό, έπρεπε να βγω από αυτό το τοξικό περιβάλλον. Άρχισα να σχεδιάζω την απόδρασή μου, που μου πήρε μερικά χρόνια και άλλη μια εγκυμοσύνη. Ξέρω ότι αυτό μπορεί να φανεί πολύ μπερδεμένο σε άτομα που δεν είχαν καταχρηστική σχέση, αλλά κατά βάθος ήξερα τι έπρεπε να γίνει.

Ελπίδα μετά τη βια

Ήταν σαν να μην μπορούσα να τα καταφέρω να φύγω. Απαιτούσε ένα μεγάλο μέρος χρημάτων που δεν είχα και πολλή αυτοπεποίθηση. Ένιωθα σαν να παρακολουθούσα τη ζωή μου από μια εξωσωματική εμπειρία όπου δεν είχα κανέναν έλεγχο. Εκείνος πάντα μου έλεγε: «Κανείς δεν θα θέλει να σε παντρευτεί τώρα με αυτό το άσχημο χέρι.» Μου πήρε 3 χρόνια για να τον αφήσω οριστικά…

Τελικά, γνώρισα τον σύζυγό μου Μπράιαν το 2016 και παντρευτήκαμε το 2018. Κοιτούσα το χέρι μου και ένιωθα περηφάνια που κατάφερα να το ξεπεράσω και να αρχίσω μια νέα ζωή. Το συζήτησα με τον Μπράιαν και τον ρώτησα αν θα έγραφε «Σ’αγαπώ μωρό μου» με μια καρδιά, έτσι όπως πάντα μου υπέγραφε στις κάρτες του. Ήθελα αυτό να γίνει τατουάζ κάτω από την ουλή στο αριστερό μου χέρι. Ήξερα ότι η ουλή θα ήταν πάντα εκεί, αλλά ήθελα να είναι μια υπενθύμιση της άνευ όρων αγάπης που βρήκα, και όλων των καλών και χαρούμενων αναμνήσεων που μοιράζομαι τώρα μαζί του».

πηγή: Tiffany DurlakLove What Matters

Διαβάστε ακόμα:

Παιδιά δημοτικών σχολείων μαθαίνουν και προστατεύουν τον γύπα της Πάφου

Τεχνική Σχολή Πάφου: Δια βίου μάθηση για μαθητές από 17 έως… 70 ετών!

Ώρες αγωνίας για δύο παιδιά 12 και 15 ετών – Μήπως τα έχετε δει; (φωτογραφίες)