Άγιος Βαλεντίνος: Πώς έγινε ο προστάτης των ερωτευμένων;

Κάθε χρόνο στις 14 Φεβρουαρίου τιμάται από την καθολική εκκλησία η μνήμη του Αγίου Βαλεντίνου. Η συγκεκριμένη ημέρα έχει καθιερωθεί ως «Ημέρα των Ερωτευμένων», αφού ο συγκεκριμένος Άγιος είναι προστάτης των ζευγαριών.

Σύμφωνα με την παράδοση ο Άγιος Βαλεντίνος ήταν ιερέας στη Ρώμη και βοηθούσε τους Χριστιανούς που ήταν θύματα διώξεων στην περιοχή, ενώ παράλληλα τελούσε και γάμους διαδίδοντας και στερεώνοντας έτσι τη χριστιανική πίστη. Η πράξη του αυτή θεωρούνταν έγκλημα, γι’ αυτό και συνελήφθη.

Μαρτύρησε και θάφτηκε σε χριστιανικό κοιμητήριο στην Βία Φλαμινία κοντά στο Πόντε Μιλβίο της βόρειας Ρώμης στις 14 Φεβρουαρίου, η οποία εορτάζεται ως Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου από το 496.

Ωστόσο, οι θρύλοι γύρω από τον Άγιο Βαλεντίνο και την ιστορία του είναι πολλοί.

Οι 3 επικρατέστεροι θρύλοι για τον Άγιο Βαλεντίνο

Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια και άλλες αγιογραφικές πηγές μιλάνε για τρεις Άγιους Βαλεντίνους που σχετίζονται με τις 14 Φεβρουαρίου.

Ένας ήταν Ρωμαίος ιερέας, ένας άλλος ήταν επίσκοπος της Ιντεράμνα (το σημερινό Τέρνι της Ιταλίας) που τάφηκε κατά μήκος της Βία Φλαμινία έξω από τη Ρώμη, σε διαφορετικές αποστάσεις από την πόλη. Ο τρίτος λέγεται ότι είναι ένας άγιος που μαρτύρησε την ίδια ημέρα με έναν αριθμό συντρόφων στη ρωμαϊκή επαρχία της Αφρικής.

Αν και οι υπάρχοντες αναφορές των μαρτυρίων των δύο πρώτων καταγεγραμμένων αγίων έχουν καθυστερημένη ημερομηνία και περιέχουν θρυλικά στοιχεία, ένας κοινός πυρήνας πραγματικών γεγονότων μπορεί να στηρίζεται στις δύο αναφορές και μπορεί να αναφέρεται σε ένα μόνο άτομο.

Σύμφωνα με την επίσημη βιογραφία της Μητρόπολης του Τέρνι, ο Μητροπολίτης Βαλεντίνος γεννήθηκε και έζησε στην Ιντεράμνα. Ενώ βρισκόταν σε προσωρινή διαμονή στη Ρώμη φυλακίστηκε, βασανίστηκε και μαρτύρησε εκεί στις 14 Φεβρουαρίου 269. Το σώμα του ρίχτηκε βιαστικά σε κοντινό νεκροταφείο και μερικές νύχτες αργότερα οι μαθητές του ανακάλυψαν το σώμα του και τον επέστρεψαν στο σπίτι.

Η Ρωμαϊκή Μαρτυρολογία, ο επίσημος κατάλογος αναγνωρισμένων αγίων της Καθολικής Εκκλησίας, δίνει μόνο έναν Άγιο Βαλεντίνο για τις 14 Φεβρουαρίου: ένα μάρτυρα που πέθανε στη Βία Φλαμινία.

Η καθιέρωση της γιορτής των ερωτευμένων

Τη σημασία που έχει σήμερα η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου την απέκτησε τον 14ο αιώνα, όπου συνδέθηκε με την έννοια της ευγενούς αγάπης και την πρώτη γραπτή αναφορά του ως αγίου την συναντάμε το 1382 στο ποίημα «Το Κοινοβούλιο των Πτηνών (Parlement of Foules)» του Τζέφρι Τσόσερ.

Τον 18ο αιώνα στην Αγγλία εξελίχθηκε σε περίσταση κατά την οποία οι ερωτευμένοι εξέφραζαν την αγάπη τους με λουλούδια, δώρα ή ευχητήριες κάρτες. Στην Ευρώπη, κλειδιά του Αγίου Βαλεντίνου δίνονταν στους εραστές «ως ένα ρομαντικό σύμβολο και πρόσκληση για να τους ξεκλειδώσουν την καρδιά», καθώς και στα παιδιά, ώστε να απομακρύνουν την νόσο του αγίου Βαλεντίνου. Τον 19ο αιώνα οι χειρόγραφες κάρτες αντικαταστάθηκαν από μαζικής παραγωγής ευχητήριες κάρτες.

Σήμερα η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου, είναι επίσημη εορτή στην Αγγλικανική Κοινωνία, καθώς και στην Λουθηρανική Εκκλησία.

Στην περιοχή της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ωστόσο, ο Άγιος Βαλεντίνος ο Πρεσβύτερος γιορτάζεται στις 6 Ιουλίου και ο Ιερομάρτυρας Άγιος Βαλεντίνος (Ο Επίσκοπος του Τerni), γιορτάζεται στις 30 Ιουλίου.

Παρόλα αυτά, λόγω της γενικής ασάφειας του βίου του συγκεκριμένου Αγίου, έχει καθιερωθεί το όνομα Βαλεντίνος ή Βαλεντίνη να γιορτάζεται στις 14 Φεβρουαρίου, την επικρατέστερη ως ημέρα θανάτου του συγκεκριμένου.

«Σας παρακαλώ μην το κάνετε αυτό, όταν τα παιδιά μου έρχονται για επίσκεψη»

Σίγουρα το έχετε κάνει και εσείς, σίγουρα το έχουν κάνει φίλοι στα παιδιά σας. Όταν πρόκειται να φιλοξενήσετε έναν φίλο του παιδιού σας, το ανιψάκι ή το βαφτιστήρι σας τότε θα προετοιμάσετε το σπίτι για εκείνο, θα του προσφέρετε ό,τι και στα παιδιά σας και σίγουρα θα μαγειρέψετε ό,τι αρέσει σε εκείνο.

Του δείχνετε με αυτόν τον τρόπο την αγάπη σας και την φιλοξενία σας.

Το ίδιο έκανε και η Christie Tate, όταν αποφάσισε πως κάτι τέτοιο δεν ήθελε να το ξαναζήσουν τα παιδιά της. Έτσι ζητά από τις φίλες της, την μαμά της, την αδερφής μέσα από το κείμενό της στο mom.me να σταματήσουν να το κάνουν αυτό. Διαβάστε τι έγραψε και πείτε μας με ένα σχόλιό σας αν συμφωνείτε ή όχι!

« “Ποιο είναι το αγαπημένο φαγητό των παιδιών”, με ρώτησε η μαμά μου όταν επρόκειτο να την επισκεφτούμε και να κρατήσει τα παιδιά για δυο μέρες. Ήθελε τα εγγόνια της να έχουν μόνο όσα τους αρέσουν. Και είναι η ίδια ερώτηση που και τα πεθερικά μου και οι θείοι και τα ξαδέρφια μας κάνουν κάθε φορά πριν από μια επίσκεψη. Εκτιμώ την γενναιοδωρία τους, αλλά αρνούμαι την προσφορά.

Μάλιστα, λέω σε όλους το ίδιο πράγμα. Δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα ιδιαίτερο και ξεχωριστό για εμάς. Δεν χρειάζεται να τα έχουμε όλα στο χέρι!

Δεν θέλω τα παιδιά μου να διασχίσουν τη μισή χώρα ταξιδεύοντας για να επισκεφθούν τη γιαγιά τους και να φάνε το ίδιο πρωινό με το σπίτι τους. Θα ένιωθαν πιο άνετα αν έβλεπαν τα αγαπημένα, σοκολατένια δημητριακά τους, δεν αντιλέγω, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Το ζήτημα είναι να απομακρυνθούν για λίγο από τα συνηθισμένα, από την ρουτίνα τους, ακόμα και αυτήν του φαγητού.

Πίσω στο 1970, όταν ήμουν παιδί, δεν υπήρχε περίπτωση οι παππούδες μου να ρωτήσουν ποιο ήταν το αγαπημένο μου πρωινό ή σνακ. Ξυπνούσα και έβλεπα μπροστά μου φαγητά που δεν είχα ξαναδεί.

Το να μείνω στο σπίτι ενός άλλου, όταν ήμουν παιδί, σήμαινε να “ξεβολευτώ”. Να βγω από την περιοχή άνεσής μου και να βρεθώ σε έναν καινούριο κόσμο.

Οι αναμνήσεις είναι πιο σημαντικές

Σήμερα, μερικές από τις πιο αγαπημένες αναμνήσεις μου περιέχουν αυτά τα άγνωστα και περίεργα φαγητά που δοκίμασα στο σπίτι των παππούδων μου. Τα μπισκότα της γιαγιάς με βανίλια, η μυρωδιά του τσιγαριστού μπέικον, το ψωμί από καλαμπόκι και το μέλι είναι μόνο μερικές από τις πιο νόστιμες και ιδιαίτερες γεύσεις που γεύτηκα.

Ο 9χρονος εαυτός μου μπορεί να μην δεχόταν με ευκολία όλες αυτές τις γεύσεις και τις αλλαγές, αλλά ο 42χρονος εαυτός μου θυμάται με νοσταλγία και αγάπη αυτές τις στιγμές και εκτιμά τις εξωτικές γεύσεις που συνδέονται με τις γιαγιάδες μου μέχρι και αυτή την ημέρα.

Οι αναμνήσεις μου δεν θα ήταν τόσο δυνατές αν δεν συνδέονταν με όσα εκείνη μαγείρευε. Και ενώ εκτιμώ πάρα πολύ την προσπάθεια συγγενών και φίλων να κάνουν τα παιδιά μου να νιώσουν άνετα, δεν είναι αυτό που ζητάω. Προτιμώ να τρώνε όσα οι γιαγιάδες τους τους προσφέρουν. Εκείνες οι “άβολες στιγμές” δημιούργησαν σε εμένα τις πιο έντονες και ευχάριστες αναμνήσεις και μου γέννησαν μια έντονη αγάπη στο να δοκιμάζω νέες γεύσεις. Και αυτό θέλω και για τα παιδιά μου…»

Διαβάστε επίσης: 

Από σπάσιμο πιάτων μέχρι «ιπτάμενες» κατσαρόλες: Αυτά είναι τα πιο αλλόκοτα έθιμα Πρωτοχρονιάς

Για εκείνη τη μαμά που μεγαλώνει μόνη τα παιδιά της τα Χριστούγεννα

5 ιδέες για το πιο εντυπωσιακό πρωτοχρονιάτικο τραπέζι (εικόνες)

10 φανταστικά gingerbread houses στα οποία δύσκολα θα αντισταθείτε

Τα gingerbreads, τα μπισκότα που μυρίζουν Χριστούγεννα και μπορούν μα πάρουν τις πιο ιδιαίτερες μορφές, είναι πολύ δημοφιλή στο εξωτερικό -ειδικά αυτή την περίοδο.

Διαβάστε επίσης: Χριστουγεννιάτικα μπισκότα: Εύκολη συνταγή που μπορείτε να φτιάξετε μαζί με τα παιδιά

Κύριο συστατικό τους (όπως μαρτυρά και το όνομά τους) είναι το τζίντζερ και τα τελευταία χρόνια φαίνεται πως οι λάτρεις έχουν πάει τις δημιουργίες τους… σε άλλο επίπεδο.

Διαβάστε επίσης: Η ζεστή σοκολάτα του Άη Βασίλη: Το πιο απίθανο χριστουγεννιάτικο ρόφημα!

Από κάστρα, πύργους και μικρά σπιτάκια μέχρι… ολόκληρες πόλεις, ανακαλύψαμε και σας παρουσιάζουμε 10 μοναδικά gingerbread houses που θα σας εντυπωσιάσουν. Ίσως, μάλιστα, σας βάλουν ιδέες για να φτιάξετε και τα δικά σας μαζί με τα παιδιά.

Απλό και τυλιγμένο στα λευκά

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Jason Ho (@hk_jason_ho)

Ένα μικρό και… γλυκό gignerbread σπιτάκι.

Καραμελένιο και άκρως εντυπωσιακό

Μια δημιουργία που μας ταξιδεύει στη βρετανική εξοχή…

Κατευθείαν από το χωριό του Άγιου Βασίλη!

Μια ολόκληρη πόλη σε… gingerbread μικρογραφία.

To καλύτερο στολίδι για το δέντρο

Καταφύγια από μπισκότα και τζίντζερ, είχατε ξαναδεί;

Φορτωμένα με ζαχαρωτά και… γλύκα!

Ένα ολόκληρο κουκλόσπιο φτιαγμένο από… τζίντερ!

KAI MIA ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΤΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ!

Υλικά:

Για τη ζύμη

225 γρ. βούτυρο
200 γρ. ζάχαρη καστανή
2 αβγά, μεσαία
2 κ.σ. τζίντζερ
2 κ.σ. κανέλα
1 κ.σ. γαρίφαλο
300 γρ. μέλι
900 γρ. αλεύρι γ.ο.χ.
1/2 κ.γ. μπέικιν πάουντερ
1 κ.γ. σόδα μαγειρική
αλάτι
πιπέρι

Για το royal icing

2 ασπράδια, από μεσαία αβγά
480 γρ. ζάχαρη άχνη
35 γρ. χυμό λεμονιού

Για το σερβίρισμα

ζαχαρωτά
βρώσιμη χρυσόσκονη
ζάχαρη άχνη

Εκτέλεση:

Αρχικά φτιάχνουμε τη ζύμη. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 170ο C στον αέρα. Βάζουμε στον κάδο του μίξερ το βούτυρο, τη ζάχαρη και χτυπάμε με το φτερό σε δυνατή ταχύτητα για 5-6 λεπτά για να αφρατέψει. Προσθέτουμε ένα ένα τα αβγά. Περιμένουμε να απορροφηθεί το ένα για να βάλουμε το επόμενο. Βάζουμε το τζίντζερ, το γαρίφαλο, την κανέλα, το μέλι και συνεχίζουμε να χτυπάμε. Σε ένα μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι με το μπέικιν, τη σόδα και τα προσθέτουμε στον κάδο με τα υπόλοιπα υλικά. Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και χτυπάμε για λίγα δευτερόλεπτα. Αδειάζουμε τη ζύμη και γεμίζουμε την ειδική φόρμα σιλικόνης. Πιέζουμε με τα χέρια μας για να δώσουμε το αντίστοιχο σχήμα της φόρμας. Ψήνουμε για 15-20 λεπτά. Αφαιρούμε και αφήνουμε να κρυώσουν και να σφίξουν.

Εν συνεχεία φτιάχνουμε το royal icing. Βάζουμε στον κάδο του μίξερ τα ασπράδια, την ζάχαρη άχνη και χτυπάμε με το σύρμα σε μέτρια ταχύτητα. Μόλις αρχίσει να δένει το μείγμα προσθέτουμε σε δόσεις τον χυμό λεμονιού. Μεταφέρουμε σε σακούλα ζαχαροπλαστικής. Συνθέτουμε το σπίτι ενώνοντας τις άκρες του με το royal icing. Σερβίρουμε με τα ζαχαρωτά και την άχνη με τη βρώσιμη χρυσόσκονη.

Πηγή: akispetretzikis.com

5 εύκολα χτενίσματα που θα σας λύσουν τα χέρια μέσα στις Γιορτές!

Η αλήθεια είναι ότι οι γιορτές των Χριστουγέννων  και της Πρωτοχρονιάς είναι από τις πιο κοινωνικές. Αυτή είναι η περίοδος που θα δούμε περισσότερο κόσμο, θα βγούμε ή θα παρευρεθούμε σε κάποια οικογενειακή σύναξη. Επειδή δεν τα προλαβαίνουμε όλα, όμως, ας φτιάξουμε τα μαλλιά μας μόνες για κάθε γιορτινή περίσταση!

Δείτε πώς μπορείτε να χτενίσετε τα μαλλιά σας μόνες και να βγείτε ασπροπρόσωπες από το πάρτι του γραφείου μέχρι την οικογενειακή συγκέντρωση!

Γραφείο: Όταν έχεις δουλέψει μια ολόκληρη μέρα και μετά πρέπει να πας και στη γιορτή με τη δουλειά, μπορείς να μαζέψεις τα μαλλιά σου σε έναν χαλαρό κότσο και να τραβήξεις δυο τούφες μπροστά στο πρόσωπο στις οποίες καλό θα ήταν να δώσεις μια κίνηση με το σίδερο των μαλλιών. Έτσι θα δώσεις και σχήμα στο πρόσωπό σου!

Οικογένεια: Φασαρίες, ξαδέρφια, ανίψια, παιδιά, μαγείρεμα και κόσμος πολύς. Τι κάνεις; Πιάνεις τα μαλλιά σου μια χαμηλή κοτσίδα και τα στολίζεις με μια βελούδινη κορδέλα. Θα το εκτιμήσουν και οι γιαγιάδες ή οι θείες στο τραπέζι και εσύ θα ευχαριστηθείς το πόσο άνετο χτένισμα είναι!

Φίλοι: Στη χαλαρή μάζωξη στο σπίτι του των φίλων ή το δικό σου (αν καταφέρεις τα παιδιά να κοιμηθούν νωρίς ή μπορέσεις να ξε-κλέψεις λίγη ώρα για τη δική σου έξοδο) πιάσε τα μαλλιά σου μια αλογοουρά και δώσε της όγκο κάνοντας μπούκλες στο τελείωμά της. Ο συνδυασμός sleek βάσης και ογκώδους τελειώματος, είναι ό,τι πρέπει ειδικά, αν τα μαλλιά σου δεν είναι φρεσκολουσμένα!

Επίσημη εξόδος 1: Στο ρεβεγιόν κάνε τα μαλλιά σου μια πλεξούδα, όπως θα έκανες κανονικά, και τράβηξε χαλαρά προς τα έξω τις λωρίδες. Με αυτό το χτένισμα ακόμα και η πιο αυστηρή εμφάνιση αποκτά έναν τόνο πιο χαλαρό!

Επίσημη έξοδος 2: Επειδή θα είναι πολλές αυτές τις μέρες έχουμε και δεύτερη επιλογή. Κάντε τα μαλλιά σου μπούκλες και χτένισέ τα προς τα πίσω. Δώσε έτσι έναν τόνο δεκαετίας 50 στην εμφάνισή σου και συμπληρώστε την με κόκκινο κραγιόν!

 

 

«Θέλω πίσω εκείνα τα Χριστούγεννα…»: Το συγκινητικό κείμενο για τις Γιορτές των παιδικών μας χρόνων

Κάθε χρονιά που περνάει αναπολώ όλο και περισσότερο εκείνα τα Χριστούγεννα των παιδικών μου χρόνων που μοσχομύριζαν σπιτικά μελομακάρονα και δίπλες.

Τότε που όλα ήταν αυθεντικά… ακόμα και ο μπαμπάς μου μέσα στη στολή του Άγιου Βασίλη.

Τα Χριστούγεννα για μένα άρχιζαν πάντα με τα πρώτα κρύα. Μπορεί και στα τέλη του Νοέμβρη. Θυμάμαι τη λαχτάρα μου να κατεβάσουμε από το πατάρι το Χριστουγεννιάτικό μας δέντρο και τη μαμά μου να μου λέει πως δεν έχει έρθει ακόμα η ώρα ζητώντας μου να κάνω λίγες μέρες παραπάνω υπομονή.

Οι μέρες αυτές περνούσαν πολύ γρήγορα και έτσι φτάναμε πάλι σε ένα από αυτά τα όμορφα, γεμάτα ξεγνοιασιά σαββατοκύριακα τα οποία ήταν πάντοτε αφιερωμένα στην οικογένεια. Και ερχόταν η ώρα όπου άκουγα την πόρτα από το πατάρι να ανοίγει και πεταγόμουν σα σίφουνας από όποιο μέρος του σπιτιού και αν βρισκόμουν.

Αστραπιαία βρισκόμουν πάνω στη σκάλα προσπαθώντας να φτάσω όλα τα απαραίτητα. Πρώτα το δέντρο και ύστερα τις κούτες που απ’ έξω έγραφαν με μεγάλα γράμματα «Χριστουγεννιάτικες μπάλες & Χριστουγεννιάτικα στολίδια».

Το στόλισμα του δέντρου ήταν κάτι σαν ιεροτελεστία. Γινόταν πάντοτε μετά μουσικής και φυσικά με την παρουσία ολόκληρης της οικογένειας. Οι δουλειές μοιράζονταν.

Ο μπαμπάς συνήθως αναλάμβανε τη μεταφορά των επίπλων και το στήσιμο του δέντρου. Μετά τον θυμάμαι να παίζει με τη βελόνα του πικάπ και να επιλέγει τα καλύτερα, γιορτινά τραγούδια.

Εμείς ξετυλίγαμε προσεκτικά ένα-ένα τα χριστουγεννιάτικα στολίδια τα οποία βρίσκονταν καλά τυλιγμένα μέσα σε φύλλα εφημερίδων δημιουργώντας μια πολύ ευχάριστη φασαρία! Λίγο ξεσκόνισμα και όλα έτοιμα… πολύχρωμες μπάλες, κόκκινα, παλαιικού στυλ κουτάκια σε σχήμα δώρου με ακαθόριστα γεωμετρικά σχήματα επάνω, ξύλινες σβούρες και υφασμάτινες καρδιές (συλλεκτικά κομμάτια για τα vintage μαγαζιά του 21ου αιώνα).

Το δέντρο γέμιζε, το αστέρι έστεκε καμαρωτό στην κορυφή και έμεναν μόνο τα λαμπάκια τα οποία αναβόσβηναν στο ρυθμό ενός ξεκούρδιστου μονοτονικού ήχου που έμοιαζε με Χριστουγεννιάτικο τραγούδι δίνοντας μια cult νότα στην υπόθεση. Αλλά ακόμη κι αυτό μου φαινόταν υπέροχο μιας και δεν ήταν λίγες οι φορές που έμενα ξύπνια κοιτώντας από το κρεβάτι μου τις σκιές που δημιουργούνταν από τα φωτάκια στον τοίχο του χολ… και ένιωθα ευτυχισμένη.

Οι επόμενες μέρες περνούσαν γιορτινά. Το μεγάλο τραπέζι στην τραπεζαρία άρχιζε να γεμίζει με χριστουγεννιάτικες πιατέλες γεμάτες μελομακάρονα, κουραμπιέδες και δίπλες. Όλο το σπίτι μοσχομύριζε γαρύφαλλο, πορτοκάλι, μέλι και κανέλα… μυρωδιές που τις ακολουθούσες τυφλά σαν υπνωτισμένος μη μπορώντας να αντισταθείς στο μεθυστικό τους άρωμα.

Και έτσι ερχόταν η ώρα για τα οικογενειακά Χριστουγεννιάτικα τραπέζια. «Αθάνατη ελληνική οικογένεια», αναφωνώ! Τι αναμνήσεις, τι όμορφες στιγμές… Ο φούρνος έπαιρνε φωτιά από την προηγούμενη μέρα και τα φαγητά είχες την εντύπωση ότι θα τάιζαν ολόκληρο λόχο. Θυμάμαι ότι ετοιμάζαμε το μεγάλο τραπέζι στρώνοντάς το με το καλό τραπεζομάντηλο (που είχαμε για τις γιορτές!) στριμώχνοντας με ακρίβεια τα πιάτα το ένα δίπλα στο άλλο για να χωρέσουμε όλοι.

Το κουδούνι χτυπούσε σαν τρελό. Με πόση χαρά άνοιγα κάθε φορά την πόρτα! Αντίκριζα απέναντί μου αγαπημένα πρόσωπα και ανταλλάζαμε ολόψυχα τα πιο λαμπερά μας χαμόγελα. Το σπίτι γέμιζε γνώριμες φωνές, άλλες πιο ηλικιωμένες και άλλες πιο νέες δημιουργώντας την πιο ευχάριστη «χάβρα».

Γιαγιάδες, παππούδες, θείοι, θείες, ξαδέρφια, καθόμασταν όλοι μαζί στο σαλόνι. Στριμωχνόμασταν άτακτα στους καναπέδες, στις καρέκλες ή όπου έβρισκε ο καθένας και όλοι ήμασταν ευχαριστημένοι. Τα βινύλια στριφογυρνούσαν ασταμάτητα. Οι μεγαλύτεροι συζητούσαν πίνοντας το κρασί τους και οι μικρότεροι έτρεχαν γύρω-γύρω μη μπορώντας να συγκρατήσουν τη χαρά τους παίρνοντας σβάρνα ότι έβρισκαν μπροστά τους.

Το δέντρο από κάτω γέμιζε πάντα με δώρα μιας και τότε όλοι έφερναν το κατιτίς τους. Άλλα ήταν μέσα σε κουτιά, μικρά ή μεγάλα, και άλλα ήταν αμπαλαρισμένα με πολύχρωμο χαρτί… όλα όμως είχαν φιόγκους από χρυσές και κόκκινες κορδέλες έτοιμοι να ξελυθούν μόλις θα δινόταν το σύνθημα. Μετά το φαγητό και πριν το γλυκό.

Η ατμόσφαιρα δε θα μπορούσε να είναι καλύτερη. Στα οικογενειακά αυτά τραπέζια άκουγες τα πάντα αλλά κυρίως ιστορίες από τα παλιά που ακόμη και αν είχες ξανακούσει σου φαίνονταν πάντα το ίδιο αστείες και συναρπαστικές.

Αυτές τις στιγμές τις ζούσαμε δύο φορές. Μία την ημέρα των Χριστουγέννων και μία την ημέρα της αλλαγής του χρόνου. Πάντα με την ίδια ένταση. Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς το τραπέζι ξεκινούσε πιο αργά και είχε σαφώς μεγαλύτερη διάρκεια.

Αφού ανταλλάζαμε τα δώρα σειρά είχε η βασιλόπιτα. Θυμάμαι πως παρακαλούσα να τύχει το φλουρί στο κομμάτι μου όπως θυμάμαι και την απογοήτευσή μου όταν αυτό δε συνέβαινε ποτέ (γιατί δε μετράει η φορά που επίτηδες βρέθηκε ένα φλουρί ανάμεσα στο κομμάτι το δικό μου και του αδερφού μου… μάντεψε ποιανού ιδέα ήταν!).

Η απογοήτευσή μου, βέβαια, κρατούσε λίγο γιατί η βραδιά δεν τελείωνε εκεί… Όλο και κάποιος από την οικογένεια (με λίγη περισσότερη αγάπη στο τζόγο) θα έβγαζε μια τράπουλα απ’ την τσέπη του και θα την πέταγε στο τραπέζι ξεφωνίζοντας «Έτσι, για το καλό!». Δεν έλειπε κανείς από το παιχνίδι, μικροί – μεγάλοι, όλοι εκεί. «Τριανταμία».

Ξαφνικά επικρατούσε αναστάτωση, όλοι έψαχναν τις τσέπες τους, άδειαζαν τις τσάντες τους, εμείς ανοίγαμε τους κουμπαράδες μας… στο τραπέζι έβλεπες παντού ταλιράκια και εικοσάρικα, κάπου κάπου κάνα (ε)καστοστάρικο και πιο σπάνια κανένα πεντακοσάρικο (από τους θαρραλέους της παρέας). Τα γέλια δεν είχαν σταματημό και οι φωνές ήταν ζωντανές μέχρι το πρωί. «Ποιος θα κάνει τη μάνα;», «Να σου βγάλω άλλο φύλλο;», «Κάηκες» και δώσ’ του τα γέλια και τα χειροκροτήματα.

Και όλο το σπίτι είχε γεμίσει ευτυχία. Ο καινούριος χρόνος είχε ήδη φέρει το πολυτιμότερο δώρο. Την οικογένεια. Ενωμένη και ευτυχισμένη.

Αυτά τα Χριστούγεννα θέλω πίσω. Τότε που στη ζωή μας ήμασταν πιο πολύ «συνάνθρωποι» παρά «άνθρωποι». Τότε που οι οικογενειακές στιγμές δεν ήταν αγγαρεία.

Τότε που στολίζαμε το δέντρο όλοι μαζί μέσα σε χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα και όχι έχοντας την τηλεόραση ανοιχτή να παίζει ειδήσεις. Τότε που περιμέναμε να γίνει η ζύμη για να πλάσουμε τα μελομακάρονα και δεν πηγαίναμε στο ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς να αγοράσουμε έτοιμα.

Τότε που περιμέναμε με χαρά να χτυπήσει η πόρτα για κάλαντα και δε δυσανασχετούσαμε στο άκουσμά τους. Τότε που όλα τα απλά πράγματα είχαν αξία. Τότε που η διαδικασία είχε αξία. Τότε που δεν ξεχνούσαμε τι θα πει οικογένεια, αγάπη και ευτυχία. Τότε που όλα ήταν αυθεντικά… και ανθρώπινα.

Ζούμε σε μια εποχή όπου ξεχνάμε να ζούμε…

Πηγή:

Μυρτώ Αγγελάτου

Βρήκαμε τα 5 ζαχαροπλαστεία της Κύπρου που «απογειώνουν» τη γλύκα των Χριστουγέννων

Τραγανά μελομακάρoνα, χιονισμένοι κουραμπιέδες, μελωμένες δίπλες, γεμιστά τσουρέκια, παραδοσιακά παρφέ χαλεπιανού, σοκολατάκια και μπισκότα σε απίστευτα σχέδια και γεύσεις. Ναι, μπορούμε με σιγουριά να πούμε ότι οι Γιορτές των Χριστουγέννων είναι περίοδος αφιερωμένη στα γλυκά!

Φέτος, που οι καταστάσεις δεν μας επιτρέπουν πολλές εξόδους και… αχαλίνωτη διασκέδαση ο καλύτερος τρόπος για να εκφράσουμε την αγάπη μας, αλλά και να «γλυκάνουμε» τις δυσκολίες είναι τα λαχταριστά γλυκά.

Διαβάστε επίσης: Πήγαν τον στολισμό σε άλλο επίπεδο – Αυτή είναι η πιο χριστουγεννιάτικη πολυκατοικία στη Λάρνακα

Συνεχίστε την ανάγνωση, ανακαλύψτε τις πιο λαχταριστές, χριστουγεννιάτικες δημιουργίες 5 αγαπημένων ζαχαροπλαστείων του νησιού και πάρτε ιδέες για τα δικά σας γλυκά!

Λαχταριστό και άκρως χριστουγεννιάτικο το gingerbread house από τα ζαχαροπλαστεία Τερκενλής στην Έγκωμη (28ης Οκτωβρίου, 20-22). Φυσικά, δεν λείπουν και τα πιο παραδοσιακά εδέσματα…

Χριστουγεννιάτικα δεντράκια – cupcakes, μελομακάρονα, κουραμπιέδες, αλλά και τα μοναδικά, παραδοσιακά «Παρφέ» χαλεπιανού στο La Parafaite (Γρίβα Διγενή 63, Λευκωσία)

Πανέμορφες τούρτες στο χριστουγεννιάτικο κλίμα που θα ξετρελάνουν όλη την οικογένεια θα βρείτε στο Sweet Nest Patisserie (Κολωνακίου 18, Λινόπετρα, Λεμεσός)

Χριστουγεννιάτικα σοκολατένια γλυκά και cakes σάς περιμένουν στο La Kiwi, στη Λευκωσία (Ακάκι, Λευκωσία)

Popsticles σε χριστουγεννιάτικα σχέδια και χριστουγεννιάτικα cakes που θα ξετρελάνουν όλα τα παιδιά, από τα Stalia Patisserie στον Στρόβολο (Ναζωραίου, 4).

Stalia Patisserie Facebook page
Stalia Patisserie Facebook page

Η κλασική συνταγή για παραδοσιακούς και νόστιμους κουραμπιέδες

Οι κουραμπιέδες είναι το παραδοσιακό γλυκό των Χριστουγέννων και μαζί με τα μελομακάρονα αυτή την εποχή έχουν την τιμητική τους.

Το όνομά τους έρχεται από το τούρκικο “Kurabiye”, γλύκισμα από αλεύρι, βούτυρο και άχνη ζάχαρη. Βάση της επιτυχίας του είναι το αγνό βούτυρο και το επιμελημένο κτύπημα.

Δείτε παρακάτω τη συνταγή μας και… απολαύστε τους!

Συστατικά

1/2 κιλό βούτυρο φρέσκο

2 κρόκοι αυγών

αλεύρι μαλακό όσο πάρει

βανίλια άρωμα

1 φλιτζάνι του καφέ κονιάκ

1/2 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη

1/2 κουταλάκι γλυκού σόδα διαλυμένη σε κονιάκ

1/2 κουταλάκι μπέκιν πάουντερ

αμύγδαλα χοντροκομμένα και ασπρισμένα

ζάχαρη άχνη

Εκτέλεση: Χτυπάμε το βούτυρο πολύ ν΄ ασπρίσει και ν΄ αφρατέψει. Ρίχνουμε τους κρόκους και τη ζάχαρη και ξαναχτυπάμε. Προσθέτουμε σιγά – σιγά και τα υπόλοιπα υλικά. Η ζύμη πρέπει να γίνει μαλακή. Τότε πλάθουμε τους κουραμπιέδες και τους ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο. Τους αφήνουμε να ψηθούν καλά και τέλος, ζεστούς, τους καλύπτουμε με ζάχαρη άχνη.

 

Συνταγή για τραγανά μελομακάρονα από τον αγαπημένο σεφ Άκη Πετρετζίκη

Ήρθε η εποχή των αγαπημένων μας γλυκών. Σιγά σιγά ξεκινάμε να φτιάχνουμε μελομακάρονα και κουραμπιέδες.

Ο γνωστός σεφ, Άκης Πετρετζίκης, μοιράστηκε στο κανάλι του στο Youtube τη συνταγή που ακολουθεί ο ίδιος για να φτιάξει τα πιο τραγανά και γευστικά μελομακάρονα.

Υλικά:

Για το σιρόπι
500 γρ. νερό
800 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική
150 γρ. μέλι
3 στικ κανέλας
3 ολόκληρα γαρίφαλα
1 πορτοκάλι κομμένο στη μέση

Υλικά (μείγμα 1)
400 γρ. χυμό πορτοκαλιού
400 γρ. σπορέλαιο
180 γρ. ελαιόλαδο
50 γρ. ζάχαρη άχνη
1/2 κ.γ. γαρίφαλο
2-3 κ.γ. κανέλα
1/4 κ.γ. μοσχοκάρυδο
1 κ.γ. σόδα
2 πορτοκάλια (ξύσμα)

Υλικά (μείγμα 2)

1 κιλό αλεύρι (για όλες τις χρήσεις)
200 γρ. σιμιγδάλι ψιλό

Για το σερβίρισμα
μέλι-καρύδια

Μέθοδος Εκτέλεσης:

Για το σιρόπι

Βάζουμε τα υλικά για το σιρόπι, εκτός απο το μέλι, να βράσουν. Σημειώστε ότι πρέπει να ξεκινήσουμε το σιρόπι 3-4 ώρες πριν αρχίσουμε να φτιάχνουμε τα μελομακάρονα, ώστε να προλάβει να έχει κρυώσει όταν βγουν τα μελομακάρονα από τον φούρνο. Μόλις το σιρόπι πάρει βράση, αποσύρουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το μέλι. Ανακατεύουμε και αφήνουμε το σιρόπι να κρυώσει.

Για τα μελομακάρονα

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 190°C στον αέρα. Βάζουμε στη συνέχεια όλα τα υλικά του μείγματος 1 σε ένα μεγάλο μπολ και τα ανακατεύουμε με ένα καλό σύρμα. Σε ένα δεύτερο μπολ ανακατεύουμε τα υλικά του μείγματος 2. Προσθέτουμε το μείγμα με τα υγρά συστατικά στο μείγμα με τα στερεά και ανακατεύουμε πολύ απαλά με τα χέρια για πολύ λίγο (το πολύ για 10 δευτερόλεπτα) για να μην κόψει το μείγμα.

Πλάθουμε τα μελομακάρονα σε ομοιόμορφο σχήμα (3-4 εκ. διάμετρο, 30 γρ. το καθένα) και ψήνουμε για περίπου 20-25 λεπτά, μέχρι να γίνουν τραγανά και να πάρουν ωραίο χρώμα.
Μόλις είναι έτοιμα ρίχνουμε τα καυτά μελομακάρονα στο κρύο σιρόπι και αφήνουμε για 10-15 δευτερόλεπτα. Στη συνέχεια τα σουρώνουμε και τα πασπαλίζουμε με μέλι και καρύδια.

Tip: Προσοχή! Η ζύμη για τα μελομακάρονα δεν θέλει πολύ δούλεμα γιατί θα βγει το λάδι και δεν θα είναι τραγανά!

Δείτε το στο video βήμα βήμα πώς να φτιάξετε τα μελομακάρονα του Άκη:

πηγή: akispetretzikis.com

Συνταγή για τραγανά μελομακάρονα χωρίς ζάχαρη που θα λατρέψει όλη η οικογένεια

Επιτέλους ήρθε η ώρα να φτιάξουμε τα δικά μας μελομάκαρονα. Το σπίτι θα μυρίσει κανέλα, μέλι και… Χριστούγεννα.

Επειδή, όμως, κανείς δεν μπορεί να φάει μόνο ένα μελομακάρονο και επειδή προσπαθούμε να καταναλώνουμε όσο γίνεται λιγότερη ζάχαρη, σήμερα σας παρουσιάζουμε μία συνταγή για τα πιο λαχταριστά μελομακάρονα που έχετε δοκιμάσει… χωρίς ζάχαρη!

Καλή επιτυχία!

Υλικά

για περίπου 40 μικρά τεμάχια

Για τη ζύμη:

  • 200 γρ χυμός πορτοκαλιού
  • 280 γρ ελαιόλαδο
  • 600 γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 1/2 κουτ. του γλυκού σόδα
  • 1/4 κουτ. του γλυκού κανέλα
  • 1 πρέζα γαρύφαλλο
  • ξύσμα από 1 πορτοκάλι ακέρωτο

Για το μέλωμα:

  • Καρύδια χοντροκομμένα (προαιρετικά)
  • Μέλι

Για το σιρόπι:

  • 2 φλιτζάνια μέλι
  • 2 φλιτζάνια νερό
  • ένα ξυλάκι κανέλας

Εκτέλεση: Ξεκινάμε με το σιρόπι για να το αφήσουμε να κρυώσει ώστε να βυθίσουμε μέσα του τα ζεστά μελομακάρονα. Ζεσταίνουμε στην κατσαρόλα 2 φλιτζάνια μέλι και 2 φλιτζάνια νερό με 1 ξυλάκι κανέλα.Σουρώνουμε τον αφρό και βράζουμε σε σιγανή φωτιά για περίπου δέκα λεπτά μέχρι να δέσει το σιρόπι. Δεν θα γίνει εντελώς παχύρρευστο μιας και λείπει η ζάχαρη.

Εν συνεχεία φτιάχνουμε τη ζύμη για τα μελομακάρονα. Σε ένα βαθύ σκεύος ανακατεύουμε το χυμό του πορτοκαλιού και τη σόδα. Τα αφήνουμε να αφρίσουν και προσθέτουμε και το ελαιόλαδο. Προσθέτουμε τα μυρωδικά και ανακατεύουμε με το χέρι. Προσθέτουμε το αλεύρι, συνεχίζοντας απαλά το ανακάτεμα με το χέρι μας από το κέντρο προς τα έξω, έτσι ώστε να μην “κορδώσει” η ζύμη μας.

Πλάθουμε τα μελομακάρονα σε μικρές στρογγυλές μπάλες και τις πιέζουμε με την παλάμη μας προς τα κάτω. Τοποθετούμε τα μελομακάρονα σε μια λαδόκολλα. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 C για 30 λεπτά, μέχρι να πάρουν σκούρο χρυσαφί χρώμα. Αφήνουμε τα μελομακάρονα να κρυώσουν. Ραντίζουμε με το μέλι και πασπαλίζουμε με τα καρύδια.

πηγή: Infokids.gr

Κεντρική φωτογραφία: Instagram

Άγιος Ελευθέριος: Η Εκκλησία τιμά σήμερα τη μνήμη του προστάτη των εγκύων

Τη μνήμη του Αγίου Ελευθερίου τιμά σήμερα, 15 Δεκεμβρίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ο Άγιος Ελευθέριος γεννήθηκε τον 2o αιώνα μ. Χ. στην Ελλάδα (κατά άλλους στην Ρώμη) από πλούσιους γονείς. Τότε αυτοκράτορας ήταν ο Κόμμοδος και ο Σεπτίνος Σεβήρος.

Ορφανός από πατέρα, ανατράφηκε σύμφωνα με τις επιταγές του Ευαγγελίου από την ευσεβέστατη και φιλάνθρωπη μητέρα του, Ανθία (της Ευανθίας γόνος, στιχηρό Εσπερινού) η οποία έγινε χριστιανή ακούοντας το κήρυγμα από μαθητές του Απ. Παύλου.

Διακαής πόθος της Ανθίας ήταν να επισκεφτεί τη Ρώμη, που τα χώματά της είχαν βαφτεί με το αίμα των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Κάποτε, λοιπόν, αποφάσισε και πήγε. Μαζί πήρε και το νεαρό γιο της Ελευθέριο. Ο επίσκοπος Ρώμης Ανίκητος (βλέπε 17 Απριλίου), όταν είδε τον Ελευθέριο εκτιμώντας την πολλή νοημοσύνη του, τη θερμή πίστη και το αγνό ήθος του, τον έλαβε υπό την προστασία του.

Σε ηλικία 15 ετών χειροτονήθηκε από τον επίσκοπο Ρώμης Ανίκητο, διάκονος και έπειτα από τρία χρόνια χειροτονήθηκε ιερέας. Από τη θέση αυτή ο Ελευθέριος αγωνίστηκε με ζήλο για τη διδαχή του ποιμνίου του, και σε έργα φιλανθρωπίας. Αργότερα και σε ηλικία είκοσι ετών, με κοινή ψήφο κλήρου και λαού έγινε επίσκοπος Ιλλυρικού, σημερινής Αλβανίας με έδρα την Αυλώνα.

Όταν ο Σεπτίμιος Σεβήρος πληροφορήθηκε την χριστιανική δράση του Ελευθερίου διέταξε την σύλληψή του. Έπειτα από πολλά βασανιστήρια ο Ελευθέριος οδηγήθηκε από τους ειδωλολάτρες στην αρένα της Ρώμης. Τα άγρια ζώα όμως δεν τον άγγιξαν, γι’ αυτό και αποκεφαλίσθηκε μαζί με την μητέρα του.

Έτσι ο Άγιος Ελευθέριος πέρασε «εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ» (Προς Ρωμαίους, η’ 21). Δηλαδή στην ελευθερία της ένδοξης κατάστασης των παιδιών του Θεού.

Η Σύναξή του τελείται στο μαρτύριο αυτού, πλησίον του Ξηρολόφου.

Ο Άγιος Ελευθέριος θεωρείται βοηθός των εγκύων γυναικών. Τους δίνει «καλή λευτεριά». Πολλές γυναίκες επικαλούνται τη βοήθεια του και ακουμπούν το εικονισματάκι του αγίου πάνω τους. Η αντίληψη αυτή αναφέρεται και σ’ ένα προσόμοιο στιχηρό της εορτής. «Τῶν ἐπιτόκων γυναίων Πάτερ κηδόμενος, ἐλευθερίαν δίδως, τῷ Ναῷ σου φοιτώσαις….», δηλαδή, Φροντίζεις Πάτερ τις έγκυες γυναίκες που καταφεύγουν στο ναό σου δίνοντας του ελευθερία….