5 περίεργα σημεία του σώματος σας που πρήζονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

Κάθε γυναίκα που μένει έγκυος ξέρει, ότι το σώμα της στην διάρκεια της εγκυμοσύνης θα αλλάξει. Τα μαλλιά της ίσως γίνουν πιο δυνατά, το δέρμα της θα λάμπει και τα στήθη της θα είναι πολύ ευαίσθητα. Φυσικά, στη διάρκεια της εγκυμοσύνης θα μεγαλώσει και η κοιλίτσα της, η οποία θα φιλοξενεί ένα μωρό που με τον καιρό θα μεγαλώνει.

Η κοιλιά, όμως, δεν είναι το μόνο που θα μεγαλώσει ή θα πρηστεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Στην πραγματικότητα, το σώμα μιας γυναίκας σε ενδιαφέρουσα αλλάζει και… μεγαλώνει στο σύνολό του και για πολλούς λόγους, υποστηρίζει η Αμερικανική Ένωση Εγκυμοσύνης.

Συνεχίστε την ανάγνωση για να μάθετε τι άλλο θα μεγαλώσει στην εγκυμοσύνη, πέρα από την κοιλίτσα σας.

Πόδια και αστράγαλοι

Πολλές γυναίκες όταν η εγκυμοσύνη τους πλησιάζει στο τέλος της νιώθουν σαν να μην έχουν… αστραγάλους. Η αύξηση του βάρους και της πίεσης στο αίμα, αλλά και οι μεγάλες περίοδοι χωρίς έντονη κίνηση μπορεί να συμβάλλουν σε αυτό.
Δυστυχώς, δεν υπάρχουν πάντα τρόποι για να αποφύγετε το πρήξιμο των αστραγάλων και των ποδιών, αλλά λίγη και προσεκτική άσκηση (πιλάτες, γιόγκα, κολύμβηση) στην διάρκεια της εγκυμοσύνης βοηθά στην καλύτερη κυκλοφορία του αίματος και άρα στα λιγότερο πρησμένα πόδια. Φροντίστε, επίσης, να φοράτε άνετα παπούτσια που δεν δυσκολεύουν την κυκλοφορία του αίματος και μπορείτε μερικές φορές την εβδομάδα να απολαμβάνετε ένα ζεστό ποδόλουτρο!

Φλέβες

Λένε, ότι στη διάρκεια της εγκυμοσύνης εμφανίζονται και οι πρώτοι κιρσοί ή οι πρώτες έντονες φλέβες στα πόδια. Μην νιώσετε έκπληξη, λοιπόν, αν δείτε τις φλέβες σας να διαγράφονται έντονα στα πόδια, ακόμα και στα χέρια σας. Οι κάλτσες διαβαθμισμένης συμπίεσης, αλλά και το να ανεβάζετε τα πόδια σας σε μαξιλάρια όταν κάθεστε ή ξαπλώνετε – για να βοηθάτε την κυκλοφορία του αίματος – θα κάνουν αυτή την αλλαγή πιο εύκολη.

Μύτη

Μπορεί να μην το παθαίνουν όλες οι μέλλουσες μαμάδες, αλλά έχει και αυτό καταγραφεί, ειδικά τους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης. Αυτό συμβαίνει, επειδή τα αγγεία της μύτης συστέλλονται και έτσι εκείνη φαίνεται αυτομάτως λιγάκι πιο πρησμένη.

Ούλα

Τους μήνες της εγκυμοσύνης οι επισκέψεις στον οδοντίατρο πρέπει να είναι πιο συχνές και ο έλεγχος της στοματικής υγιεινής πιο σχολαστικός. Το ίδιο πρέπει φυσικά να γίνει και με το βούρτσισμα των δοντιών, γιατί στη διάρκεια της εγκυμοσύνης η αυξημένη ροή και πίεση του αίματος επηρεάζει και την στοματική κοιλότητα με αποτέλεσμα στόμα και ούλα να πρήζονται και να γίνονται ακόμη πιο ευαίσθητα.

Στήθος

Πέρα από πιο ευαίσθητο θα γίνει και μεγαλύτερο. Και αυτό γιατί προετοιμάζεται για να υποδεχθεί το μωράκι σας, το οποίο θα τρέφει κιόλας! Το στήθος σας θα μεγαλώσει από τους πρώτους κιόλας μήνες της εγκυμοσύνης, ενώ μπορεί να παρατηρήσετε και πρήξιμο στο σημείο κάτω από την περιοχή των ώμων.

Όπως και να έχει, όμως, η περίοδος της εγκυμοσύνης είναι μοναδική και σας προετοιμάζει για την πιο όμορφη εμπειρία που θα ζήσετε ποτέ, την μητρότητα, γι’ αυτό χαρείτε την όσο περισσότερο μπορείτε.

Πηγή: sheknows.com

Νόσος του Ηuntington: Η άγνωστη νόσος που επηρεάζει την καθημερινότητα των ασθενών – Η σημασία του οικογενειακού ιστορικού

H Νόσος του Huntington (Huntington’s Disease, HD) αποτελεί γενετική κληρονομική νευροεκφυλιστική διαταραχή, η οποία επηρεάζει σταδιακά τη φυσική, γνωστική και συναισθηματική κατάσταση του ατόμου που νοσεί. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα πρώτα συμπτώματα εκδηλώνονται σε ηλικία μεταξύ των 30 και 50 ετών, ενώ σπανιότερα μπορεί να εκδηλωθούν σε
μικρότερη ή μεγαλύτερη ηλικία (περίπου στο 5-10% των περιπτώσεων τα πρώτα συμπτώματα παρουσιάζονται σε ηλικία μικρότερη των 20 ετών (Juvenile HD), ενώ σε ένα 10% μετά την ηλικία των 60).

Η διεπιστημονική προσέγγιση, η στήριξη και η φροντίδα από ειδικούς (γενετικούς συμβούλους, ψυχολόγους, νευρολόγους, διατροφολόγους, φυσιοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχιάτρους κ.ά.) μπορεί να προσφέρει μια καλύτερη ποιότητα ζωής στις οικογένειες που επηρεάζονται άμεσα ή έμμεσα από τη Νόσο.

Πώς προκαλείται;

Η Νόσος του Huntington αποτελεί γενετική κατάσταση, η οποία προκαλείται από μετάλλαξη στο γονίδιο της «χαντινγκτίνης» (γονίδιο ΙΤ-15 ή HD ή HTT), στο χρωμόσωμα 4, το οποίο φέρει φυσιολογικά κάθε άνθρωπος, με αποτέλεσμα την επέκταση της αλυσίδας του DNA. Το φυσιολογικό γονίδιο της «χαντινγκτίνης» περιέχει κανονικά 10-35 επαναλήψεις CAG (κυτοσίνη – αδενίνη – γουανίνη).

Ενώ η αύξηση του αριθμού των επαναλήψεων ως τις 27-35 θεωρείται εντός των ανώτερων φυσιολογικών ορίων και δεν προξενεί τη Νόσο, υπάρχει, παρόλα αυτά, πιθανότητα για ανάπτυξη της Νόσου στις επόμενες γενιές. Άτομα με αύξηση των επαναλήψεων μεταξύ 36-39 έχουν μειωμένη πιθανότητα να αναπτύξουν τη Νόσο. Κάποιοι θα αναπτύξουν συμπτώματα, ενώ άλλοι όχι. Άτομα με 40 ή περισσότερες επαναλήψεις προβλέπεται πως θα αναπτύξουν τη Νόσο κάποια στιγμή εντός του σύγχρονου προσδόκιμου ζωής. Σύμφωνα με έρευνες, όσο μικρότερος είναι ο αριθμός των επαναλήψεων, τόσο αργότερα θα εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα.

Ο αυξημένος αριθμός επαναλήψεων CAG στο μεταλλαγμένο γονίδιο έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή παθολογικής πρωτεΐνης χαντινγκτίνης, η οποία είναι επιβλαβής για τα νευρικά κύτταρα.

Πώς κληρονομείται;

H Νόσος κληρονομείται με αυτοσωματικό επικρατητικό τρόπο. Αυτό σημαίνει ότι, εφόσον ένας από τους δύο γονείς φέρει το μεταλλαγμένο γονίδιο, τότε κάθε παιδί, αγόρι ή κορίτσι, έχει ίσες πιθανότητες (50%) να κληρονομήσει ή να μην κληρονομήσει τη Νόσο.

Απουσία Οικογενειακού Ιστορικού

Κάποια άτομα αναπτύσσουν τη Νόσο, χωρίς να γνωρίζουν τις αυξημένες πιθανότητες για την εμφάνισή της, καθώς δεν έχουν πρότερη γνώση αντίστοιχου οικογενειακού ιστορικού. Αυτό μπορεί να οφείλεται είτε σε εσφαλμένη διάγνωση κατά την εξέταση κάποιου από τους γονείς, είτε στο γεγονός ότι ο γονέας-φορέας απεβίωσε, προτού προλάβει να εμφανίσει συμπτώματα, είτε σε περίπτωση υιοθεσίας, στην οποία δεν ήταν γνωστό το πραγματικό οικογενειακό ιστορικό, είτε σε περιπτώσεις εσφαλμένης πιστοποίησης της πατρότητας.

Πολύ σπάνια, υπάρχει επίσης η πιθανότητα να προκύψουν νέες μεταλλάξεις, οι οποίες προκαλούνται από αυξήσεις των επαναλήψεων του παθολογικού γονιδίου, το οποίο κληρονομείται από γονέα που φέρει μεν στο γονίδιό του αυξημένο αριθμό επαναλήψεων, όμως οι επαναλήψεις αυτές παραμένουν εντός των φυσιολογικών ορίων (27-35). Σύμβουλος γενετικής στο Ινστιτούτο Νευρολογίας & Γενετικής Κύπρου μπορεί να σάς ενημερώσει επακριβώς σχετικά με όλα τα παραπάνω. Αντιμετώπιση Η κλινική αξιολόγηση των κινητικών, γνωστικών, συναισθηματικών και ψυχικών συμπτωμάτων καθορίζει τις υπηρεσίες που απαιτούνται. Η θεραπεία αποκατάστασης, που μπορεί να συμβάλει στη διατήρηση της λειτουργικότητας του ατόμου, περιλαμβάνει φυσιοθεραπεία, εργοθεραπεία, λογοθεραπεία, μελετημένη διατροφή και σωματική άσκηση.

Η υπεύθυνη ενημέρωση, η ειδική ψυχολογική, νευροψυχολογική και ψυχιατρική στήριξη μπορούν να συμβάλουν θετικά σε θέματα που αφορούν στη γνωστική και ψυχολογική έκπτωση, καθώς και τις νευροψυχιατρικές διαταραχές, όπου υπάρχουν. Η διατήρηση φυσιολογικού σωματικού βάρους είναι ζωτικής σημασίας. Τα άτομα με σωματικό βάρος μικρότερο του φυσιολογικού και με μειωμένη μυϊκή μάζα, αισθάνονται σύντομα αδυναμία, με αποτέλεσμα να είναι συγχρόνως πιο επιρρεπή στην κατάθλιψη, την απάθεια, τις λοιμώξεις, την ανάπτυξη κατακλίσεων (πληγές που προκαλούνται από την πίεση του δέρματος, εξαιτίας συνεχούς ακινησίας), και να χρειάζονται μακρότερη περίοδο ανάρρωσης, έπειτα από κάποια άλλη ασθένεια.

 

Διαβάστε περισσότερα εδώ

Διαβάστε επίσης

“Γρομπαλάκια” στον λαιμό του παιδιού: Τι είναι και τι πρέπει να κάνουμε αν τα παρατηρήσουμε;

Αλαμπάμα: Η απόφαση για τα έμβρυα και οι καταστροφικές συνέπειες για τους καρκινοπαθείς

Τσιπς γλυκοπατάτας

Έχετε βαρεθεί κάθε φορά να σερβίρετε το ψάρι ή το κρέας με πατάτες τηγανητές που είναι μια από τις αδυναμίες των παιδιών σας; Τότε σας προτείνουμε να ακολουθήσετε τη συνταγή μας και να δοκιμάσετε να τους φτιάξετε τσιπς γλυκοπατάτας.

Αν και δεν είναι τόσο δημοφιλείς, όσο οι κοινές πατάτες, οι γλυκοπατάτες αποτελούν μια ιδιαίτερα θρεπτική τροφή που μπορούμε να την καταναλώσουμε με διάφορους τρόπους. Περιέχουν μεγάλη ποσότητα καροτένιων και βιταμινών, αλλά και άλλων σημαντικών μικροθρεπτικών συστατικών.  Δοκιμάστε τες ψητές, πουρέ, στον ατμό ή στη σχάρα. Μπορείτε επίσης να τις προσθέσετε σε σούπες και μαγειρευτά φαγητά ή να τις ψήσετε στην σχάρα και να τις βάλετε σε σαλάτες.

Yλικά:

2 γλυκοπατάτες, κομμένες τσιπς
ελαιόλαδο
αλάτι
πιπέρι
1 κ.σ. ρίγανη

Για τη σως γιαουρτιού

200 γρ. γιαούρτι
1 κ.γ. πάπρικα
αλάτι
πιπέρι

Εκτέλεση:

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 220°C στον αέρα τουλάχιστον 20 λεπτά πριν.Ξεπλένουμε πολύ καλά τις γλυκοπατάτες. Κόβουμε με ένα μαχαίρι τις γλυκοπατάτες σε ωραίες μεγάλες φέτες. Ανακατεύουμε όλα τα υλικά για τις γλυκοπατάτες. Ψήνουμε για 20 – 30 λεπτά. Για να φτιάξουμε τη σως ανακατεύουμε σε ένα μπολ, το γιαούρτι, την πάπρικα το αλάτι και το πιπέρι. Σερβίρουμε με τη σως γιαουρτιού.

Διαβάστε επίσης:

«Έχω διπολική διαταραχή, αλλά αυτό δεν με εμπόδισε να είμαι καλή μητέρα»

Υπερέμεση κύηση: Η πάθηση της εγκυμοσύνης που μπορεί να αφήσει μία γυναίκα κατάκοιτη

Σουφλέ µε σπανάκι και ντοµάτα: Ένα φαγητό πασπαρτού για όλη την οικογένεια

Το σουφλέ είναι ένα φαγητό πασπαρτού καθότι μπορεί να γίνει με μια διαφορετική γκάμα υλικών και γεύσεων με εξασφαλισμένη επιτυχία.

Με σπανάκι και ντομάτα και ό,τι άλλο τραβάει η ψυχή σας το σουφλέ είναι το ιδανικό φαγητό για όλη την οικογένεια.

Τι θα χρειαστείτε

  • 2 κουταλιές ελαιόλαδο
  • 1 µεγάλο κρεµµύδι ψιλοκοµµένο
  • 2 δέσµες σπανάκι
  • 1 φλ. ψιλοκοµµένες ντοµάτες από κονσέρβα
  • ½ κουταλάκι ζάχαρη
  • 1 κουταλάκι πάστα ντοµάτας
  • ½ κουταλάκι ξερό δυόσµο
  • 1 πακέτο κοφτό µακαρονάκι
  • 1 κύβο ζωµό λαχανικών
  • αλάτι
  • πιπέρι

Για την κρέµα γιαουρτιού

  • 3 φλ. γιαούρτι
  • 4 αβγά
  • ½ φλ. τυρί γκούτα τριµµένο
  • αλάτι
  • πιπέρι

Εκτέλεση:

Σε ένα αντικολλητικό τηγάνι ζεσταίνετε το ελαιόλαδο και σοτάρετε ελαφρά το κρεµµύδι. Κόβετε το σπανάκι µε τα χέρια και το προσθέτετε στο τηγάνι. Σοτάρετε για 1-2 λεπτά, µέχρι να µαραθεί. Στη συνέχεια, βάζετε την ψιλοκοµµένη ντοµάτα και µόλις πάρει µια βράση ρίχνετε αλάτι, πιπέρι, τη ζάχαρη, την πάστα ντοµάτας και το δυόσµο. Στο µεταξύ, σε κατσαρόλα µε νερό που κοχλάζει, βάζετε το ζωµό και βράζετε τα ζυµαρικά σύµφωνα µε τις οδηγίες του πακέτου ώστε να γίνουν al dente. Στραγγίζετε τα ζυµαρικά και τα ανακατεύετε µέσα στη σάλτσα. Εν συνεχεία φτιάχνουμε την κρέμα γιαουρτιού. Σε ένα µπολ αναµιγνύετε το γιαούρτι, τα αβγά, το τυρί, το αλάτι και το πιπέρι. Σε ένα πυρίµαχο σκεύος απλώνετε τα ζυµαρικά και ακριβώς από πάνω την κρέµα γιαουρτιού. Ψήνετε σε προθερµασµένο φούρνο στους 180°C, για 30 λεπτά.

Διαβάστε επίσης:

«Γέννησα στα 13 μου κι αυτή είναι η ερώτηση που ακούω από όλους»

Σεισμός Τουρκία – Συρία: Και δεύτερος Τ/κ μαθητής νεκρός από το ξενοδοχείο – Τραγική φιγούρα ο πατέρας του

Ο πόνος του πατέρα: Η σπαρακτική ιστορία πίσω από τη φωτογραφία που ράγισε καρδιές

Κουνουπιδότο: Ο τρόπος να φάνε τα παιδιά κουνουπίδι και να μην το πάρουν… μυρωδιά!

Είναι από τα λαχανικά που επιβάλλεται να υπάρχουν τόσο στη δική μας διατροφή όσο και στων παιδιών μας.

Το κουνουπίδι έχει υψηλή διατροφική αξία και η κατανάλωσή του μπορεί να προστατεύσει από διάφορες ασθένειες της καρδιάς, αλλά και από τον καρκίνο.

Τα παιδιά συνήθως το αποφεύγουν, αλλά το κουνουπίδι πρέπει να υπάρχει στη διατροφή τους και το… κουνουπιδότο είναι ο καλύτερος τρόπος για να γίνει αυτό χωρίς γκρίνια και παράπονα.

Φτιάξτε την παρακάτω συνταγή και το παιδί δεν θα καταλάβει καν ότι έφαγε κουνουπίδι!

Υλικά:

  • (3 μερίδες) 500 γρ. κουνουπίδι
  • 280 γρ. τυρί κρέμα
  • 120 γρ. παρμεζάνα τριμμένη
  • 40 γρ. βούτυρο
  • Ελαιόλαδο
  • Αλάτι – πιπέρι

Εκτέλεση

Πλένουμε καλά το κουνουπίδι και το τρίβουμε στο τρίφτη, στο χοντρό μαχαίρι. Έπειτα σε ένα κατσαρολάκι ρίχνουμε το ελαιόλαδο, μόλις ζεσταθεί προσθέτουμε το κουνουπίδι, το τυρί κρέμα, την παρμεζάνα, το βούτυρο και αλάτι – πιπέρι. Σε σιγανή φωτιά ανακατεύουμε τα υλικά στο κατσαρολάκι μέχρι να γίνει το μείγμα ομοιόμορφο. Το αποσύρουμε από τη φωτιά, όσο ακόμα κρατάει το κουνουπίδι, να μην λιώσει.

πηγή συνταγής: nutri-brain.com

Διαβάστε επίσης:

Κατάργηση δύο σχολικών αργιών εξετάζει το Υπουργείο Παιδείας – Για ποιες πρόκειται

Τραγωδία στη Λεμεσό: Πέθανε 7χρονο παιδάκι ενώ έπαιζε σε παιδότοπο

«Η Νο1 μούσα μου»: Η Βικτόρια Μπέκαμ ποζάρει με την 11χρονη κόρη της και την αποθεώνει (εικόνες)

Τι είναι οι πόνοι ανάπτυξης στα παιδιά;

Όταν τα παιδιά ξυπνούν τη νύχτα και παραπονιούνται για πόνους στις αρθρώσεις, μπορεί να πρόκειται για αυτό που λέμε πόνοι της ανάπτυξης. Μεγαλύτερης διάρκειας πόνοι στις αρθρώσεις, ωστόσο, θα πρέπει να εξετάζονται από τον παιδίατρο, για να αποκλείσει σοβαρές παθήσεις του σκελετικού συστήματος, η άλλες καταστάσεις με παρόμοια συμπτωματολογία .Εδώ οι γονείς πρέπει να είναι προσεκτικοί.

Έως και το 30 % όλων των παιδιών προσχολικής ηλικίας πάσχουν, σύμφωνα με εκτιμήσεις, από τους λεγόμενους πόνους της ανάπτυξης. Επηρεάζονται παιδιά στο στάδιο της ανάπτυξης – μεταξύ του τέταρτου και έκτου και δέκατου έως 16ου έτους ζωής. Οι πόνοι συχνά συμβαίνουν δύο έως τρεις φορές το χρόνο και διαρκούν λίγες βδομάδες. Μπορούμε να σκεφτούμε ότι πρόκειται για τους πόνους ανάπτυξης, αν το παιδί παραπονιέται για πόνους στα πόδια κατά την ώρα που πάει για ύπνο, ή ακόμη και στη μέση της νύχτας.

Οι πόνοι εμφανίζονται κυρίως στους μυς και τα άκρα, συνήθως στα πόδια, αλλά και στα γόνατα, τις πατούσες, τα χέρια, τις γάμπες και τις κνήμες. Ειδικά κατά τη διάρκεια ηρεμίας και χαλάρωσης του παιδιού, οι πόνοι αυτοί γίνονται πιο αισθητοί, γι αυτό και τις πλείστες φορές εμφανίζονται το απόγευμα και τη νύχτα. Μερικές φορές μπορεί επίσης να έχουμε και κράμπες.

Τυπικά συμπτώματα

· Οι πόνοι εμφανίζονται το απόγευμα ή τη νύχτα, συχνά μετά από εκτεταμένη κινητικότητα/άσκηση την μέρα.

· Κατά τη διάρκεια σωματικής άσκησης, το παιδί δεν παραπονιέται για πόνους.

· Ο πόνος δεν είναι εντοπισμένος ακριβώς, αφορά κυρίως τα μακρά οστά (άνω και κάτω μηρός) ή πιο σπάνια τις αρθρώσεις.

· Ο πόνος μεταναστεύει ή αλλάζει πλευρά.

· Η διάρκεια του πόνου κυμαίνεται από μερικά λεπτά έως μία ώρα.

· Το επόμενο πρωί το παιδί είναι ελεύθερο συμπτωμάτων

 

Ανεξερεύνητη αλλά ακίνδυνη κατάσταση

Η αιτία των πόνων αυτών είναι ανεξερεύνητη μέχρι τώρα. Αλλά είναι ευτυχώς ως επί το πλείστον αβλαβείς. Σαν αιτία υπάρχει η υποψία του τεντώματος των τενόντων και των συνδέσμων, οι οποίοι δεν μεγαλώνουν με την ίδια ταχύτητα όσο τα οστά κατά τη νυχτερινή μίνι εκτόξευση της ανάπτυξης έως και 0,2 χιλιοστά ανά ημέρα. Ο όρος ‘’πόνοι ανάπτυξης’’ ως εκ τούτου, στην πραγματικότητα έχει επιλεγεί λανθασμένα, διότι η ανάπτυξη αυτή καθ’ εαυτή δεν πονά. Αυτά που πονούν είναι οι αρθρώσεις, οι μυς και τα άκρα.

Όμως κατά τη διάρκεια του φαινομένου του πόνου, δεν υπάρχουν αλλοιώσεις στα οστά, τις αρθρώσεις ή στα εργαστηριακά ευρήματα. Οι γιατροί πιστεύουν ότι οι πόνοι δεν προκαλούνται κατ ‘ανάγκη από τη διαδικασία της ανάπτυξης, αλλά από μια υπερφόρτωση των όχι ακόμα πλήρως ανεπτυγμένων μυών, ή από το συνδυασμό ανάπτυξης και υπερφόρτωσης. Ως εκ τούτου, θα πρέπει σε παιδιά που ασχολούνται πολύ με τον αθλητισμό, να λαμβάνεται λεπτομερές ιστορικό, σχετικά με το άν ο πόνος εμφανίζεται μετά από έντονη άσκηση.

Δεν αγνοούμε τον πόνο

Πάρτε το παιδί σας στα σοβαρά! Συνήθως οι πόνοι είναι πραγματικοί, και δεν τους επικαλείται το παιδί επειδή δεν έχει καμία επιθυμία να τρέξει ή να πάει στο σχολείο την επόμενη μέρα. Είναι σημαντικό να γίνει διάκριση του αβλαβούς, αν και ενοχλητικού πόνου από επικίνδυνες ασθένειες του σκελετικού συστήματος, όπως η φλεγμονή των οστών, ρευματικές παθήσεις ή ακόμη και καρκίνος των οστών. Αυτές οι σοβαρές ασθένειες στο σκελετικό σύστημα πρέπει να εντοπίζονται και να αντιμετωπίζονται άμεσα. Ως εκ τούτου, οι πόνοι ανάπτυξης είναι μία διάγνωση που γίνεται εξ αποκλεισμού.

Αυτό σημαίνει, ότι πρώτα θα πρέπει να αποκλείονται άλλες σοβαρές αιτίες του πόνου. Αν δεν εξαφανιστούν τα συμπτώματα μετά από δύο εβδομάδες, θα πρέπει κατ ‘ανάγκη να αποταθούμε στον παιδίατρο. Ακόμα ,όταν ο πόνος εμφανίζεται μόνο σε ένα σημείο και δεν μεταναστεύει, ή το παιδί μόνιμα δεν μπορεί να επιβαρύνει ένα πόδι ή αν υπάρχουν ορατές ή επώδυνες τοπικές αλλοιώσεις, όπως για παράδειγμα, οίδημα και ερυθρότητα, αυτά είναι φυσικά, ένας λόγος για να ζητήσετε αμέσως ιατρική βοήθεια.

Με αυτά τα συμπτώματα το παιδί πρέπει να επισκεφθεί τον παιδίατρο:

· Εάν το παιδί σας δεν μπορεί να σταθεί.

· Αν έχει ένα αιμάτωμα( μελανιά) που δεν υποχωρεί.

· Αν το παιδί σας παραπονιέται για πόνο όταν το πόδι του μετακινηθεί παθητικά.

· Αν μια άρθρωση είναι ζεστή ή /και πρησμένη.

· Εάν στο σώμα του εμφανίζονται εξανθήματα (κοκκινίλες) ή οιδήματα.

· Αν το παιδί σας παραπονιέται συνεχώς για πόνο μόνο σε ένα ορισμένο σημείο.

· Εάν το παιδί σας δεν αισθάνεται τίποτα στο πόδι (ακόμα και αν το τσιμπήσουμε για παράδειγμα).

· Εάν το παιδί σας έχει πυρετό ή / και παραπονιέται για σοβαρές κεφαλαλγίες.

Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου με τους πόνους ανάπτυξης;

Εάν οι πόνοι παρουσιάζονται ως αβλαβείς πόνοι ανάπτυξης , μπορούμε μόνο να ανακουφίσουμε τον πόνο. Δίνουμε στο παιδί πολλή προσοχή και το καθησυχάζουμε. Μία χλιαρή κομπρέσα στην επώδυνη περιοχή ή ένα ζεστό μπάνιο μπορεί να βοηθήσει με τον πόνο. Τρίβουμε τις αρθρώσεις με λαδάκι ή αλοιφή για αθλητές και διαβάζουμε κάτι στο παιδί μας αν χρειάζεται την παρουσία μας.

Αν οι πόνοι είναι πολύ έντονοι, μπορούμε επίσης να χορηγήσουμε ένα παυσίπονο όπως η παρακεταμόλη , φυσικά ανάλογα με το βάρος του παιδιού, και σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού.

 

Ass Prof Dr med

ΝίκοςΜακρίδης

MD,PhD

Ειδικός Παιδίατρος

Διδάκτωρ πανεπιστημίου Βιέννης-Αυστρίας

Επίκουρος Καθηγητής Παιδιατρικής, Παιδιατρικής αιματολογίας, Παιδιατρικής ογκολογίας St. George’s University of London Medical School, Πανεπιστήμιο Λευκωσίας

Πόσο επιβλαβείς είναι οι χρωστικές και τοξικές ουσίες που υπάρχουν στις τροφές που καταναλώνουμε;

Ορισμένες λιχουδιές πλέον καταφέρνουν να μας αιχμαλωτίζουν, όχι μονάχα με τη γεύση τους, αλλά και με την εμφάνισή τους. Υπέροχα χρώματα συνδυάζονται ιδανικά, έτσι ώστε να μας δώσουν ένα γαστριμαργικό αριστούργημα. Σίγουρα έχετε περάσει από βιτρίνες ζαχαροπλαστείων κι έχετε σταματήσει για να θαυμάσετε τις τούρτες, τα μπισκότα και τις υπόλοιπες θεσπέσιες δημιουργίες!Στα σούπερ μάρκετ πλέον τα προϊόντα διαμορφώνονται ανάλογα με τις επιθυμίες του καταναλωτή. Έτσι, πολύχρωμα γλυκά, καραμέλες και κάθε λογής επιδόρπια στοιβάζονται σε μέρη όπου όλοι μπορούμε να τα δούμε.

Τα προϊόντα πια ωφελούνται από τα ενισχυτικά χρώματος, που τα κάνουν να μοιάζουν περισσότερο με όσα έχουμε στο μυαλό μας. Το τυρί γίνεται πιο κίτρινο, το ψωμί πιο καφέ και ούτω καθεξής. Είναι εύλογο το ερώτημα εάν τελικά αυτά τα χρώματα είναι κατάλληλα για εμάς να τα καταναλώνουμε; Όσο όμορφο κι αν φαντάζει ένα μωβ μπισκότο, είναι άραγε υγιεινό για εμάς; Μήπως να προτιμήσουμε κάτι λιγότερο φανταχτερό, αλλά περισσότερο «φυσιολογικό»;

Έλεγχοι από τις Αρχές

Σίγουρα το Κράτος έχει επωμιστεί την ευθύνη να ελέγχει τις τροφές και να αποφαίνεται εάν είναι κατάλληλες προς βρώσιν ή όχι. Αυτό σημαίνει πως λαμβάνονται δείγματα τροφών κι αναλύονται από επιστήμονες. Ως αποτέλεσμα, αποδεικνύεται εύκολα αν κάποιο τρόφιμο είναι ακατάλληλο προς κατανάλωση. Ωστόσο, είναι αυτό το μόνο που πρέπει να προσέχουμε; Εάν το Κράτος αποφανθεί πως δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, εμείς πρέπει να σταματήσουμε να αναρωτιόμαστε;

Φυτικές Εναλλακτικές

Σε όλους αρέσουν τα φανταχτερά, έντονα χρώματα. Δεν υπάρχει κανείς που θα αγνοούσε ένα ζουμερό, κατακόκκινο μήλο και θα προτιμούσε ένα μήλο με ξεθωριασμένο χρώμα και γεμάτο σημάδια. Έτσι είμαστε κατασκευασμένοι, ώστε να αποζητούμε το τέλειο έναντι του μετρίου. Αυτός είναι ο κανόνας της επιβίωσης, εξάλλου. Ωστόσο, υπάρχουν φυτικές χρωστικές ουσίες κι εκεί βρίσκεται το μυστικό για μια πιο υγιεινή διατροφή. Αντί να γεμίζουμε με χημικές χρωστικές, είναι δυνατόν να βρούμε φυτικές εναλλακτικές. Για παράδειγμα, το βάψιμο των αυγών για το Πάσχα μπορεί να γίνει με τη βοήθεια της Φύσης. Για κόκκινο χρώμα, χρησιμοποιήστε παντζάρι. Το κόκκινο λάχανο μας προσφέρει βαθύ μωβ χρώμα, ενώ ο κουρκουμάς δίνει κίτρινο χρώμα. Μπορούμε να πειραματιστούμε με τα χρώματα που μας δίνει η Φύση, λοιπόν, τόσο στη μαγειρική όσο και στη ζαχαροπλαστική. Ακόμη κι αν δεν είμαστε εμείς σε θέση να ετοιμάσουμε κάτι, μπορούμε να ψάξουμε για τρόφιμα που έχουν χρησιμοποιήσει τέτοιες φυτικές χρωστικές. Στο κάτω κάτω της γραφής, ένα φαγητό μπορεί να είναι ελκυστικότατο στην όψη και χωρίς την προσθήκη εξωγενών παραγόντων.

Συμπέρασμα;

Εάν και είμαστε γενετικά προγραμματισμένοι να επιζητούμε το τέλειο, εντούτοις έχουμε προικιστεί και με το προνόμιο της λογικής σκέψης. Με αυτό το όπλο λοιπόν θα πρέπει να κρίνουμε τις τροφές μας. Οι αρμόδιες Αρχές διενεργούν ελέγχους, μα αυτό δεν θα πρέπει να μας καθιστά χωρίς κρίση. Αν έχουμε δεύτερες σκέψεις σχετικά με ένα συγκεκριμένο φαγητό που φαντάζει εξωπραγματικό, καλύτερα να το αφήσουμε και να εμπιστευτούμε κάτι άλλο. Ως αποτέλεσμα, ούτε εμείς θα είμαστε ανήσυχοι, ούτε η υγεία μας θα κινδυνεύει από κάτι που μπορούμε να το αποφύγουμε. Θυμηθείτε: Δεν στερούμαστε γεύση ούτε κι εμφάνιση, αλλά δεν κωφεύουμε μπροστά σε ενδεχόμενους κινδύνους για την υγεία μας μέσω της διατροφής.

 

Άννα Κορτέση

Διαιτολόγος, κλινική διατροφολόγος

ιδιοκτήτρια της Cortesi Nutrition Ltd

Γιατί γιορτάζουμε τα Θεοφάνεια στις 6 Ιανουαρίου;

«Στις 6 Ιανουαρίου κλείνει ένα πλουσιότατο σε λατρευτικά δρώμενα, παραδοσιακά έθιμα και μακραίωνες συνήθειες Δωδεκαήμερο, που συνδέεται με κεντρικά στοιχεία του χριστιανικού Ευαγγελίου: την κατά σάρκα γέννηση, την Περιτομή και τη Βάπτιση του Ιησού Χριστού, που είναι βασικοί σταθμοί της Ενανθρώπησης του Θεού στον κόσμο. Παράλληλα, την 1η του έτους εορτάζεται και η μνήμη του μεγάλου Πατέρα της Εκκλησίας μας, Βασιλείου αρχιεπισκόπου Καισαρείας της Καππαδοκίας. Ο συνδυασμός όλων αυτών των στοιχείων κάνουν το διάστημα αυτό έναν πόλο εορταστικό και λατρευτικό στην καρδιά του χειμώνα, που συμπληρώνεται από τον αντίστοιχο εαρινό, δηλαδή εκείνον των πασχαλίων εορτών. Πώς προέκυψε όμως ιστορικά το εορταστικό αυτό σύμπλεγμα;

1. Η αρχή των Θεοφανείων

Για τις εορτές και τη λατρεία των πρώτων Χριστιανών οι πηγές μας είναι βέβαια τα βιβλία της Καινής Διαθήκης, κατόπιν οι λεγόμενοι Αποστολικοί Πατέρες, που υπήρξαν μαθητές και “ακουσταί” των Αποστόλων, όπως ο Ιγνάτιος Αντιοχείας, ο Κλήμης Ρώμης και άλλοι, και κατόπιν άλλοι χριστιανοί συγγραφείς του 2ου και 3ου αιώνα, καθώς και κείμενα κανόνων, προτροπών και διδαχών που γράφτηκαν τότε.
Σ’ αυτά ξεχωρίζουμε το Πάσχα και την κυριακάτικη Θ. Λειτουργία, τις καθημερινές προσευχές και το βάπτισμα των νέων Χριστιανών, που γινόταν ομαδικά το Μέγα Σάββατο το βράδυ. Για την περίοδο αυτή, του χειμώνα, η πρώτη μαρτυρία που έχουμε είναι του Κλήμεντος του Αλεξανδρέως στο δεύτερο μισό του 2ου αιώνα (δηλαδή 150-210), που μας πληροφορεί ότι οι οπαδοί του Βασιλείδη (που ήταν της αίρεσης των Γνωστικών) γιόρταζαν την ημέρα “του βαπτίσματος του Κυρίου” με αγρυπνίες και αναγνώσματα, χωρίς όμως να συμφωνούν όλοι για την ημερομηνία – άλλοι την τοποθετούσαν στις 6 κι άλλοι στις 10 Ιανουαρίου.

΄Οπως συμπεραίνουν νεώτεροι ειδικοί, από το διάστημα αυτό, ξεκινώντας ίσως από την Αλεξάνδρεια, μέχρι τα μέσα του 4ου αιώνα σ’ όλη την Ανατολή, την 6η Ιανουαρίου εορταζόταν μια τριπλή εορτή: η γέννηση του Χριστού, η προσκύνηση των μάγων και η βάπτισή Του. Η λέξη “Επιφάνεια” καλύπτει και τις τρεις εορτές, είναι η φανέρωση του Θεού ως βρέφους στους ανθρώπους γενικά και στους Μάγους ειδικά, η φανέρωση της Θεότητας στον Ιορδάνη με τη συμμαρτυρία του Πατρός και του Πνεύματος.

 

 

Διαβάστε περισσότερα στο Infokids.gr

Γιατί οι μπαμπάδες τρέφουν περισσότερη αδυναμία στις κόρες;

Ο εγκέφαλος των μπαμπάδων και η εν γένει συμπεριφορά τους εμφανίζουν μεγαλύτερη ευαισθησία απέναντι στις κόρες τους από ό,τι στους γιούς τους, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Η μελέτη για πρώτη φορά δείχνει ότι πολλοί πατέρες δεν έχουν τις ίδιες αντιδράσεις στις ανάγκες των κοριτσιών και των αγοριών τους.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων Έμορι της Ατλάντα και της Αριζόνα, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια προληπτικής ιατρικής Τζένιφερ Μασκάρο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό συμπεριφορικής νευροεπιστήμης “Behavioral Neuroscience”, μελέτησαν 52 μπαμπάδες 30 μικρών κοριτσιών και 22 αγοριών σε πραγματικές συνθήκες αλληλεπίδρασης με τα παιδιά τους. Οι πατέρες δέχθηκαν να φορέσουν στη ζώνη τους μια μικρή υπολογιστική συσκευή που κατέγραφε τις αντιδράσεις τους επί δύο μέρες. Επίσης οι εγκέφαλοι των μπαμπάδων μελετήθηκαν με λειτουργική μαγνητική τομογραφία, καθώς κοιτούσαν φωτογραφίες των παιδιών τους με διάφορες εκφράσεις.

Διαπιστώθηκε ότι ο πατέρας που έχει κόρη, δείχνει μεγαλύτερη προσοχή και ευαισθησία σε αυτήν, από ό,τι ο πατέρας που έχει γιο, αφιερώνοντας 60% περισσότερο χρόνο προσοχής στο κορίτσι. Ο πρώτος είναι πιο ανοιχτός και δεκτικός στα συναισθήματα του κοριτσιού από ό,τι ο δεύτερος απέναντι στα συναισθήματα του αγοριού. Αυτό καταγράφεται τόσο στην καθημερινή συμπεριφορά του μπαμπά (που π.χ. τείνει να τραγουδά συχνότερα στην κόρη του παρά στο γιό του ή μιλάει σε αυτήν πιο ανοιχτά για τα συναισθήματά του), όσο και στα κυκλώματα του εγκεφάλου του, τα οποία ενεργοποιούνται πιο έντονα, όταν βλέπει το χαρούμενο πρόσωπο της κόρης του από ό,τι το χαρούμενο πρόσωπο του γιου του.

Από την άλλη, ο εγκέφαλος του μπαμπά αντιδρά πιο έντονα απέναντι στο γιο από ό,τι στην κόρη, όταν οι εκφράσεις των δύο παιδιών είναι ουδέτερες. Όταν η κόρη και ο γιός έχουν λυπημένες εκφράσεις, ο εγκέφαλος του μπαμπά αντιδρά το ίδιο. «Αν το παιδί φωνάξει ‘μπαμπά’, ο μπαμπάς του κοριτσιού ανταποκρίνεται περισσότερο από ό,τι ο μπαμπάς του αγοριού», δήλωσε η Μασκάρο.

Επεσήμανε επίσης ότι αν ένας πατέρας δεν νοιάζεται εξίσου για τις συναισθηματικές ανάγκες ενός αγοριού, τότε αυτό μπορεί να μην αποκτήσει την ίδια ικανότητα ενσυναίσθησης με ένα κορίτσι.
Ακόμη διαπιστώθηκε ότι το φύλο του παιδιού επηρεάζει υποσυνείδητα τις λέξεις που θα χρησιμοποιήσει ένας μπαμπάς, καθώς χρησιμοποιεί άλλη γλώσσα με το κορίτσι (π.χ. με περισσότερες λέξεις και εκφράσεις σχετικές με το σώμα) και άλλη με το αγόρι (με πιο πολλές λέξεις που παραπέμπουν στην ανταγωνιστικότητα). Επίσης διαφορετικού είδους παιγνίδια θα παίξει ο μπαμπάς με το αγόρι (πιο «σκληρά») από ό,τι με το κορίτσι (πιο «μαλακά»).

Οι ερευνητές δεν γνωρίζουν κατά πόσο οι διαφορετικές αντιδράσεις των πατεράδων ανάλογα με το φύλο του παιδιού τους είναι γενετικά και εξελικτικά «καλωδιωμένες» στον εγκέφαλό τους ή είναι απλώς επίκτητες μέσω κοινωνικών επιδράσεων. Η μελέτη εστίασε στους μπαμπάδες, επειδή γενικά ο ρόλος του πατέρα στην ανατροφή των παιδιών έχει μελετηθεί λιγότερο σε σχέση με τις μητέρες.

Διαβάστε επίσης

Πότε έρχεται στους κινηματογράφους η «Barbie» με πρωταγωνίστρια την Μάργκοτ Ρόμπι

Ενέκρινε το Υπουργικό το πολυσυζητημένο Σύστημα Αξιολόγησης μαθητών, εκπαιδευτικών και λοιπών δομών

Καιρός για δίαιτα. Τι πρέπει να κάνετε, για να φύγουν τα κιλά των εορτών και όχι μόνο

Φτάνει το τέλος των γιορτών και αρχίζει η μεγάλη προσπάθεια για την απώλεια των κιλών που πήραμε όλοι μας σχεδόν, ακόμη και οι πιο προσεχτικοί, αυτή την εορταστική περίοδο. Δεν είναι όμως καιρός για εξαντλητικές δίαιτες. Προσπαθήστε να χάσετε τα κιλά των εορτών, δηλαδή από 2-4 κιλά, με την ισορροπημένη δίαιτα διατροφή.

Καταναλώστε φυτικές ίνες σε κάθε γεύμα. Τροφές πλούσιες σε ίνες είναι τα φασόλια, τα φρέσκα φρούτα, τα φρέσκα λαχανικά, τα δημητριακά ολικής άλεσης, το σιτάρι, η βρώμη, το κριθάρι, η σίκαλη, το κεχρί,το καλαμπόκι και το καστανό ρύζι.

Περιορίστε τη ζάχαρη και τους επεξεργασμένους υδατάνθρακες. Περιορίστε την επιτραπέζια ζάχαρη, τη σακχαρόζη, τη γλυκόζη, το μέλι, και τη σορβιτόλη. Τα περισσότερα επεξεργασμένα τρόφιμα όπως τα μακαρόνια, οι σοκολάτες, τα αρτοποιήματα, τα τσιπς, τα κούκις κλπ. Επίσης πολλά τρόφιμα όπως πίτες, μπισκότα, κέικ, παγωτά, αναψυκτικά, σοκολάτες, πουτίγκες, μαρμελάδες και ζελέ περιέχουν μεγάλες ποσότητες σακχαρόζης ή άλλων επεξεργασμένων υδατανθράκων. Τέλος καλό θα ήταν να απομακρύνετε τα γλυκά από τα σημεία που περνάτε συχνά στο σπίτι ή το χώρο εργασίας σας για να μην έχετε την επιθυμία να τα καταναλώνετε συνεχώς.

Καταναλώνετε σε καθημερινή βάση, ημιαποβουτυρωμένο γάλα και γιαούρτι.

 

Διαβάστε περισσότερα στο Infowoman.gr