«Γρομπαλάκια» στον λαιμό του παιδιού: Τι είναι και τι πρέπει να κάνουμε αν τα παρατηρήσουμε;

"Γρομπαλάκια" στον λαιμό του παιδιού: Τι είναι και τι πρέπει να κάνουμε

Έχετε μήπως παρατηρήσει κάτι παράξενα «γρομπαλάκια» στον λαιμό του παιδιού σας. Ο χειρουργός παίδων κ. Μιχάλης Παγώνης εξηγεί τι είναι οι διογκωμένοι αυχενικοί λεμφαδένες και αν υπάρχει λόγος ανησυχίας.

«Οι διογκωμένοι αυχενικοί λεμφαδένες είναι κατά πολύ η πιο συχνή αίτια τραχηλικής μάζας στην παιδική ηλικία.
Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι το αποτέλεσμα ΜΗ ειδικής αντιδραστικής υπερπλασίας.
Η αιτιολογία συχνά οφείλεται σε ιό ή συσχετίζεται με λοίμωξη ανώτερων αναπνευστικών οδών ή δέρματος.

Η αδενίτις υποχωρεί αυτόματα. Πολλοί ασθενείς παρουσιάζουν αμφώ διογκωμένους τραχηλικούς αδένες.

Επειδή οι πρόσθιοι τραχηλικοί αδένες παροχετεύουν το στόμα και το φάρυγγα, σχεδόν όλες οι λοιμώξεις ανώτερων αναπνευστικών οδών και φαρυγγικές λοιμώξεις προσβάλλουν τους προσθίους τραχηλικούς λεμφαδένες.

Ψηλαφητοί λεμφαδένες είναι ασυνήθιστοι στα νεογνά.

Μια μάζα σε ένα παιδί νεότερο από 2 χρονών είναι πιθανότερο να είναι ένα κυστικό ύγρωμα (μακροκυστική λεμφική δυσμορφία), μια δερμοειδής κύστη, μια βραγχιακή κύστη ή μια θυρεογλωσσική κύστη.

Οι αυχενικοί λεμφαδένες μπορούν επίσης να είναι η πρώτη κλινική εκδήλωση σε διάφορους όγκους, ιδιαίτερα λεμφώματα.

Αντιδραστική λεμφαδενίτιδα, ιογενής ή μικροβιακή, νόσος από νύγματα γαλής, άτυπη μυκοβακτηριδιακή αδενίτις, φυματιώδης λεμφαδενίτις.

Σπανιότερα νόσος Kawasaki.

Οξεία μικροβιακή τραχηλική αδενίτις:

Η πιο συχνή αιτία οξείας λεμφαδενοπάθειας είναι μια βακτηριακή μόλυνση στο στοματοφάρυγγα ή σε άλλη θέση που παροχετεύεται από αυτούς τους λεμφαδένες.

Ο πιο συχνός μικροοργανισμός είναι ο σταφυλόκοκκος ο χρυσίζων ανθεκτικός στην πενικιλίνη και ο αιμολυτικός στρεπτόκοκκος.

Ο πυρετός είναι μεταβλητός και συνήθως ήπιος.

Αρχική αντιμετώπιση με αντιβιοτικά, όταν δεν υπάρχει διαπύηση.

Χωρίς χειρουργική αντιμετώπιση ο λεμφαδένας διευρύνεται συνήθως και αυξομειώνεται, οδηγώντας τελικά στην λέπτυνση του υπερκείμενου δέρματος και στο σχηματισμό αποστήματος.

Η αναρρόφηση δια βελόνης μπορεί να είναι και διαγνωστική και θεραπευτική.

Το υλικό αναρρόφησης μπορεί να καλλιεργηθεί.

Εάν το παιδί εμφανίζεται τοξικό ή είναι αρκετά μικρό σε ηλικία, εισαγωγή σε νοσοκομείο και ενδοφλέβια αντιβίωση, με κάλυψη των ανθεκτικών λόγω της β-λακταμάσης.

Συνήθως, η βελτίωση είναι εμφανής σε 2 έως 3 ημέρες, αν και η αντιβιοτική θεραπεία πρέπει να συνεχιστεί για 10 ημέρες.

Χρόνια λεμφαδενίτιδα:

Παιδια με χρόνια λεμφαδενοπάθεια πρέπει να αξιολογηθούν για φυματίωση, άτυπη μυκοβακτηριδιακή λοίμωξη, και νόσο από νύγματα γαλής.

Τα περισσότερα παιδιά πρέπει να λάβουν δύο εβδομάδων αντισταφυλοκοκκική από του στόματος αγωγή.

Ένας μεμονωμένος λεμφαδένας που επιμένει περισσότερο από 6 έως 8 εβδομάδες και δεν ανταποκρίνεται στην κατάλληλη αντιβιοτική θεραπεία, πρέπει να εκτέμνεται, και να εκτελείται καλλιέργεια και ιστολογική εξέταση προς αποκλεισμό κακοήθειας.

Μυκοβακτηριδιακή λεμφαδενίτιδα:

Στις ανεπτυγμένες χώρες, βοοειδή μυκοβακτήρια έχουν εξαλειφθεί από το γάλα.
Μυκοβακτηριδιακή λεμφαδενίτιδα προκαλείται από τα άτυπα μυκοβακτήρια (avium, intracellulare, scrofulaceum). Η πύλη εισόδου είναι πρώτιστα μέσω του βλεννογόνου του φάρυγγα.

Λεμφαδενίτιδα από μυκοβακτηρίδιο φυματίωσης θεωρείται επέκταση μιας αρχικής πνευμονικής λοίμωξης και συνήθως αφορά υπερκλείδιους λεμφαδένες.

Η λοίμωξη είναι συνηθέστερη στις ηλικίες 1 έως 5 ετών ενώ περιστατικά πριν από την ηλικία 1 έτους είναι σπάνια.

Η λοίμωξη είναι συνήθως ετερόπλευρη.

Τα άτυπα μυκοβακτηρίδια εισάγονται από το περιβάλλον και δεν μεταδίδονται, αν και η πηγή μπορεί να είναι το στόμα και ο στοματοφάρυγγας σε υγιές παιδί.

Μετάδοση από παιδί σε παιδί δεν έχει τεκμηριωθεί, και η απομόνωση δεν είναι απαραίτητη.

Η μόλυνση με άτυπα μυκητοβακτήρια είναι γενικά περιορισμένη στους λεμφαδένες. Παιδιατρικοί ασθενείς με άτυπη μυκοβακτηριδιακή λεμφαδενίτιδα είναι συνήθως ασυμπτωματικοί.

Οι λεμφαδένες δεν είναι ευαίσθητοι συνήθως.

Αυτόματη υποχώρηση άτυπου λεμφαδένα μπορεί να εμφανιστεί αλλά είναι πιθανό να οδηγήσει σε σχηματισμό κοιλότητας ή συριγγίου.

Στα παιδιά, φυματιώδης ή άτυπη μυκοβακτηριδιακή λεμφαδενίτιδα παρουσιάζεται ως κλινική εικόνα χρόνιας υπερτροφικής λεμφαδενοπάθειας.

Οι ασθενείς με άτυπες λοιμώξεις έχουν φυσιολογική ακτινογραφία θώρακα.
Όλα τα παιδιά με φυματίωση έχουν θετική δερμοαντίδραση σε πρωτεϊνικό παράγωγο (PPD).

Η τελική διάγνωση μπορεί να τεθεί με καλλιέργεια και ιστολογική εξέταση.
Είναι σημαντικό να διακριθεί η φυματίωση από την άτυπη μυκοβακτηριδιακή λοίμωξη.

Αντιφυματική αγωγή για 2 χρόνια.

Σε φυματίωση η χειρουργική επέμβαση περιορίζεται σε βιοψία εκτομής ενός λεμφαδένα εάν η διάγνωση δεν μπορεί να γίνει για άλλους λόγους.

Η θεραπεία των άτυπων μυκοβακτηριδιακών λοιμώξεων είναι κυρίως χειρουργική.

Νόσος από νύγματα γαλής:

Η επίπτωση της νόσου ποικίλλει πολύ στα διαφορετικά μέρη του κόσμου. Στις αναπτυγμένες χώρες, η νόσος από νύγματα γαλής είναι η πιο συχνή αιτία μη βακτηριακής χρόνιας λεμφαδενοπάθειας.

Bartonella henselae είναι ένας gram-αρνητικός μικροοργανισμός, αρμόδιος για τις περισσότερες περιπτώσεις της νόσου.

Πύλη εισόδου είναι συνήθως ένα επιφανειακό τραύμα προκαλούμενο από γάτα, σκύλο.

Η νόσος αρχίζει ως επιφανειακή λοίμωξη σε 3 έως 5 ημέρες και ακολουθεί η περιφερική αδενοπάθεια σε 1 έως 2 εβδομάδες. Γενικά, μόνο ένας λεμφαδένας περιλαμβάνεται. Ο λεμφαδένας αντιστοιχεί στην περιοχή ενοφθαλμισμού.

Η μασχάλη είναι η συνήθης εντόπιση.

Η διάγνωση γίνεται με ανοσοφθορισμό και ανίχνευση αντισωμάτων, ή με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης για henselae Β.

Η ιστολογική εξέταση δεν είναι παθογνωμονική.

Σε σπάνιες περιπτώσεις, οι επιπλοκές περιλαμβάνουν εγκεφαλίτιδα, αμφιβληστροειδίτιδα, και οστεομυελίτιδα.

Συγκεκριμένη αντιμικροβιακή θεραπεία ενάντια στη henselae Β. δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματική, αν και είναι ευαίσθητη σε πολλά κοινά αντιβιοτικά.

Διαβάστε ακόμα:

Αποβολές και παιδαγωγικά μέτρα: Τι πρέπει να γνωρίζουν μαθητές, καθηγητές και γονείς

Τρομακτικό βίντεο: Καρέ καρέ η διάσωση παιδιού που κρεμόταν στο κενό – Σφήνωσε το κεφάλι του στα κάγκελα

Δασκάλα-πρότυπο αποφάσισε να χαρίσει στους μαθητές της μια ημέρα «ψυχικής υγείας»