Νέα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι η έντονη σωματική δραστηριότητα ενδέχεται να συμβάλλει στη μείωση της όρεξης, με την επίδραση αυτή να είναι πιο εμφανής στις γυναίκες.
Μια μικρή μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Journal of the Endocrine Society εξετάζει τη σχέση ανάμεσα στην άσκηση, τη γκρελίνη – γνωστή ως «ορμόνη της πείνας» – και το αίσθημα της πείνας. Σύμφωνα με τα ευρήματα, η άσκηση υψηλής έντασης φαίνεται να μειώνει τα επίπεδα της συγκεκριμένης ορμόνης, ιδιαίτερα στον γυναικείο πληθυσμό.
Η γκρελίνη παίζει καθοριστικό ρόλο στη ρύθμιση της όρεξης, καθώς όταν αυξάνεται, ενισχύεται και η επιθυμία για φαγητό. Οι ερευνητές προσπάθησαν να καλύψουν κενά που υπάρχουν στη σχετική βιβλιογραφία, δεδομένου ότι πολλές προηγούμενες μελέτες δεν περιλάμβαναν επαρκή αριθμό γυναικών. Επιπλέον, η νέα έρευνα εξετάζει συνολικά τις μορφές της γκρελίνης – τόσο την ακυλιωμένη (AG) όσο και τη μη ακυλιωμένη (DAG) – προσφέροντας μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα.
Όπως εξήγησε η ερευνήτρια Alice Thackray από το Πανεπιστήμιο του Loughborough, η άσκηση – και κυρίως η υψηλής έντασης – οδηγεί σε μείωση της συνολικής γκρελίνης, κάτι που παρατηρείται πιο έντονα στις γυναίκες. Ωστόσο, διευκρινίζει ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να κατανοηθούν πλήρως οι μηχανισμοί πίσω από αυτή τη διαδικασία.
Στη μελέτη συμμετείχαν 14 ενήλικες (8 άνδρες και 6 γυναίκες), χωρίς προβλήματα βάρους, με μέσο δείκτη μάζας σώματος περίπου 22. Οι συμμετέχοντες ακολούθησαν τρία διαφορετικά πρωτόκολλα: χωρίς άσκηση, άσκηση μέτριας έντασης και άσκηση υψηλής έντασης. Οι επιστήμονες κατέγραψαν τις μεταβολές στα επίπεδα γκρελίνης, αλλά και στο γαλακτικό οξύ, που αποτελεί δείκτη μυϊκής κόπωσης.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η έντονη άσκηση μείωσε τα επίπεδα της μη ακυλιωμένης γκρελίνης (DAG) και στα δύο φύλα. Ωστόσο, στις γυναίκες καταγράφηκε επιπλέον σημαντική μείωση και στην ακυλιωμένη μορφή (AG), κάτι που δεν παρατηρήθηκε στον ίδιο βαθμό στους άνδρες.
Παρά τα ευρήματα αυτά, η μείωση της γκρελίνης δεν συνοδεύτηκε από σαφή αντίστοιχη μείωση της αντιλαμβανόμενης πείνας. Οι συμμετέχοντες δήλωσαν παρόμοια επίπεδα πείνας μετά την άσκηση, γεγονός που δείχνει ότι η σχέση μεταξύ ορμονών και αίσθησης πείνας είναι πιο σύνθετη.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο ρόλος της έντασης της άσκησης. Η υψηλή ένταση είχε τη μεγαλύτερη επίδραση στη μείωση της γκρελίνης, πιθανόν λόγω της αύξησης του γαλακτικού οξέος. Όταν το σώμα παράγει γαλακτικό οξύ σε υψηλά επίπεδα – ξεπερνώντας το λεγόμενο «κατώφλι» – φαίνεται ότι ενεργοποιούνται μηχανισμοί που συμβάλλουν στη μείωση της ορμόνης της πείνας.
Συνολικά, τα ευρήματα ενισχύουν την άποψη ότι η έντονη άσκηση μπορεί να επηρεάσει τη ρύθμιση της όρεξης, χωρίς όμως να έχουν διευκρινιστεί πλήρως όλες οι παράμετροι. Οι ειδικοί τονίζουν ότι απαιτούνται περισσότερες μελέτες, ώστε να κατανοηθεί καλύτερα πώς η άσκηση επηρεάζει τον εγκέφαλο και τη συμπεριφορά γύρω από το φαγητό.
Διαβάστε επίσης:
Το μανικιούρ της άνοιξης που χαρίζει φρεσκάδα και κομψότητα
Μην πετάς το τσουρέκι! Φτιάξε αυγόφετες που θα εξαφανιστούν σε λεπτά
