Λίγες μέρες πριν στη Λέσβο χιλιάδες παιδιά κινδύνευσαν και ένα μωρό παραλίγο να χάσει τη ζωή του από φωτιά που ξέσπασε σε καταυλισμό προσφύγων. Εχθές, χιλιάδες παιδιά έφτασαν, ξανά, στα παράλια της Ελλάδας μέσα σε πλαστικές βάρκες.
Κάθε μέρα σε Κύπρο και Ελλάδα οικογένειες μεταναστών και προσφύγων στοιβάζονται σε καταυλισμούς και στρατόπεδα, χωρίς να γνωρίζουν ποια θα είναι η κατάληξή τους.
Έχετε σκεφτεί ποτέ τι θα κάναμε αν ήμασταν στη θέση τους; Πώς θα αντιδρούσαμε αν το δικό μας παιδί καιγόταν; Αν το δικό μας παιδί ξεβραζόταν νεκρό σε μια ακτή; Αν οι αγαπημένοι μας έχαναν τη ζωή τους προσπαθώντας να περάσουν τα σύνορα σε μια άλλη χώρα, σε ένα καλύτερο μέλλον;
Το παρακάτω ποίημα δημοσιεύτηκε το 2018 σε ένα ιταλικό διαδικτυακό περιοδικό και είναι αφιερωμένο σε 100 μετανάστες, οι οποίο πνίγηκαν λίγο έξω από την Ιταλία, περιμένοντας κάποιο πλοίο να τους σώσει.
Σήμερα, έναν χρόνο και κάτι μετά τη δημοσίευσή του, παραμένει –δυστυχώς- επίκαιρο και, όπως όλα δείχνουν, χρόνο με τον χρόνο θα μας αφορά όλο και περισσότερο.
Ας το σκεφτούμε, λοιπόν, λιγάκι παραπάνω…
Διαβάστε το κείμενο
Αν ήταν ο γιος σου
θα γέμιζες την θάλασσα με πλοία
από οποιαδήποτε σημαία.
Κι όλοι μαζί θα γινόσασταν γέφυρα,
ποτέ δεν θα τον αφήνατε μόνο του
θα σκιάζατε το πρόσωπό του
για να μην το κάψει ο ήλιος,
για να μην βραχεί από το αλμυρό νερό.
Αν ήταν ο γιος σου
θα έπεφτες στην θάλασσα
θα σκότωνες τον ψαρά που δεν δάνειζε το σκάφος,
θα φώναζες για βοήθεια,
θα χτυπούσες τις πόρτες της κυβέρνησης
για να διεκδικήσεις τη ζωή του.
Αν ήταν ο γιος σου θα πενθούσες,
θα μισούσες τον κόσμο, θα μισούσες τα λιμάνια
αυτούς που σας κρατούν μακριά .
Αν ήταν ο γιος σου, θα τους έλεγες
απάνθρωπους, δειλούς,
θα τους έφτυνες,
θα τους έσπαζες τα μούτρα
θα ήθελες να τους πνίξεις όλους
στην ίδια θάλασσα.
Αλλά μην ανησυχείς…
Δεν είναι ο γιος σου…
Μπορείς να κοιμηθείς ειρηνικά
και πάνω από όλα ασφαλής.
Δεν είναι ο γιος σου.
είναι απλά το παιδί της χαμένης ανθρωπότητας
της βρόμικης ανθρωπότητας,
που δεν κάνει θόρυβο.
Δεν είναι ο γιος σου.
κοιμήσου ειρηνικά
δεν είναι δικός σου.
Όχι ακόμα…
Sergio Guttilla
μετάφραση και απόδοση στα ελληνικά: Αγγελική Ροσμαράκη
πηγή: Facebook page – Μικρό Βιβλιοπωλείο





