Συντάκτης: Σοφία Κωστάρα

Πολλοί γονείς θέλουν να κρατήσουν τα παιδιά τους μακριά από τις οθόνες των κινητών και της τηλεόρασης. Όμως, αυτό πολλές φορές δεν είναι εφικτό με αποτέλεσμα να υπάρχουν συνέπειες στην ανάπτυξη της γλώσσας.

Τα παιδιά αντιγράφουν οτιδήποτε κάνουν οι μεγάλοι, συμπεριλαμβανομένης της ενασχόλισης με τις ηλεκτρονικές συσκευές. Αν και το scrolling στο κινητό, δεν είναι ο πιο «σωστός τρόπος» για έναν ενήλικα να περάσει τον ελεύθερο χρόνο του, για τα μικρά παιδιά ο χρόνος που σπαταλούν επί της οθόνης σημαίνει ότι χάνουν πολλές ζωτικές στιγμές για να αναπτύξουν τις γλωσσικές τους δεξιότητες, προειδοποιούν οι ερευνητές.

Κατά τη διάρκεια του χρόνου που περνούν μπροστά από το tablet ή την κονσόλα, τα παιδιά αλληλεπιδρούν λιγότερο με τους ενήλικες, ανταλλάσσοντας λιγότερα λόγια με τους γονείς τους, ενω ακούνε λιγότερες συνομιλίες, στοιχείο ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη των γλωσσικών δεξιοτήτων, μια διαδικασία που μπορεί κατά συνέπεια να καθυστερήσει σύμφωνα με το healthstat.gr.

Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι είναι βασικό για την κατάκτηση της γλώσσας και την κοινωνικο-συναισθηματική ανάπτυξη ενός παιδιού, να μιλάει ο γονιός και να αλληλεπιδρά πολύ το παιδί μαζί του στο σπίτι. Ωστόσο, πολλές από αυτές τις μελέτες έχουν επικεντρωθεί στο αντίκτυπο του χρόνου επί της οθόνης των γονιών και όχι του παιδιού.

Η μελέτη

Για τη μελέτη τους, η ομάδα με επικεφαλής τη Mary Brushe από το Πανεπιστήμιο της Αδελαΐδας της Αυστραλίας εξέτασε δεδομένα από 220 οικογένειες που παρακολουθούνταν κάθε έξι μήνες από τον Ιανουάριο του 2018 έως τον Δεκέμβριο του 2021 χρησιμοποιώντας τεχνολογία αναγνώρισης ομιλίας.

Οι ηχογραφήσεις περιελάμβαναν τόσο τον χρόνο οθόνης όσο και το γενικό γλωσσικό περιβάλλον στο σπίτι παιδιών 12 έως 36 μηνών κατά μέσο όρο 16 ώρες την ημέρα.

Τα συμπεράσματα

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι κάθε αύξηση του χρόνου επί της οθόνης μεταφράζεται σε μείωση των συνομιλιών γονέα-παιδιού, που σημαίνει ότι το παιδί άκουγε λιγότερες λέξεις από τους ενήλικες γονείς του, μιλούσε λιγότερο το ίδιο και συμμετείχε λιγότερο συχνά σε συζητήσεις.

Ο μεγαλύτερος αντίτυπος του χρόνου επί της οθόνης από αυτή την άποψη παρατηρήθηκε στην ηλικία των 36 μηνών.

Ακόμη και σε οικογένειες που τηρούν τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για τον χρόνο σε μια οθόνη (όχι περισσότερο από μία ώρα την ημέρα για ένα τρίχρονο), τα παιδιά μπορούν να «χάνουν» έως και 400 λέξεις την ημέρα.

Ωστόσο, σύμφωνα με εκτιμήσεις, ο πραγματικός μέσος χρόνος οθόνης για πολλά παιδιά είναι πολύ υψηλότερος. Τα 3χρονα παιδιά που συμμετείχαν στη μελέτη περνούσαν κατά μέσο όρο περίπου 172 λεπτά μπροστά από μια οθόνη κάθε μέρα, που σημαίνει ότι έχαναν κατά μέσο όρο περίπου 1.000 λέξεις όταν οι ενήλικες τους απηύθυναν τον λόγο.

Το να μεγαλώνει ένα παιδί σε ένα γλωσσικά πλούσιο περιβάλλον είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη της γλώσσας, σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα.

Έτσι, ενώ δεν είναι ρεαλιστικό να συμβουλεύουμε τις οικογένειες να κρατούν εντελώς τα παιδιά τους μακριά από την οθόνη, οι γονείς θα πρέπει να ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν το χρόνο του παιδιού τους ως ευκαιρία για να αλληλεπιδράσουν μαζί του.

Διαβάστε επίσης

Έχεις επανειλημμένες αποβολές; Τι πρέπει να γνωρίζεις;

Τεχνητή Νοημοσύνη και Εκπαίδευση: Η απειλή που μετατράπηκε σε ευκαιρία

Γράφει ο Μαιευτήρας Γυναικολόγος Γιώργος Παναγάκης

Οι καθ’ έξιν αποβολές, η απώλεια δηλαδή τριών ή περισσοτέρων διαδοχικών κυήσεων κάτω από την 20ή εβδομάδα κυήσεως είναι μια ετερογενής κατάσταση που έχει πολλά πιθανά αίτια, πολλοί παράγοντες ταυτόχρονα μπορεί να συμβάλουν στην εμφάνισή τους ενώ σε ένα ποσοστό 40% δεν ανευρίσκεται κάποιος από αυτούς.

Παραμένει ένα δυσάρεστο πρόβλημα που αντιμετωπίζει το 1% του συνόλου των γυναικών και η συχνότητα εμφάνισης είναι μεγαλύτερη από εκείνη που αναμένεται από τυχαίο γεγονός, δεδομένου ότι το 10 – 15% όλων των κλινικά αναγνωρισμένων κυήσεων καταλήγουν σε αποβολή και ο θεωρητικός κίνδυνος για τρεις διαδοχικές απώλειες κύησης είναι 0,34%.

Συνεπώς, μόνο ένα ποσοστό των γυναικών που παρουσιάζουν επαναλαμβανόμενες αποβολές, έχουν κάποιο συγκεκριμένο αίτιο που να τις προκαλεί.

Κατάταξη

Πρωτοπαθείς: γυναίκες με 3 ή περισσότερες αποβολές με τον ίδιο σύντροφο και καμία κύηση με διάρκεια >20η εβδομάδα
Δευτεροπαθείς: γυναίκες με 3 ή περισσότερες αποβολές με τον ίδιο σύντροφο μετά τη γέννηση ενός παιδιού ή μετά από ενδομήτριο θάνατο εμβρύου >20 εβδομάδων κύησης

Αίτια

Όπως προαναφέρθηκε σε ένα ποσοστό μεγαλύτερο του 40% δεν ανευρίσκεται κάποιο συγκεκριμένο αίτιο.Οι υπόλοιποι παράγοντες που ενοχοποιούνται είναι:
-ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ(35%)
• Αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο
• Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος
• Διαταραχές πηκτικότητας-θρομβοφιλίες

-ΑΝΑΤΟΜΙΚΕΣ ΑΝΩΜΑΛΙΕΣ ΜΗΤΡΑΣ(10%)
• Υποπλασία μήτρας
• Διθάλαμη-δίκερη-δίδελφη-μονόκερη μήτρα
• Σύνδρομο Asherman
• Υποβλεννογόνια ινομυώματα-πολύποδες
• Ανεπάρκεια τραχήλου μήτρας

-ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ(10%)
• Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών
• Σακχαρώδης διαβήτης
• Θυρεοειδοπάθειες
• Υπερπρολακτιναιμία
• Ανεπάρκεια ωχρινικής φάσης

-ΓΕΝΕΤΙΚΑ ΑΙΤΙΑ(5%)
• Τρισωμίες-πολυπλοειδία-μονοσωμία
• Γυναίκες ετερόζυγες για το σύνδρομο του εύθραστου Χ
• Ένας από τους δύο γονείς φορέας ισοζυγισμένης δομικής ανωμαλίας

-ΛΟΙΜΩΔΗ/ΠΕΡΙΒΑΝΤΟΛΛΟΓΙΚΑ ΑΙΤΙΑ(1%)
• Ερυθρά/παρβοϊός/CMV/σύφιλη/τοξόπλασμα/Έρπης
• Μυκόπλασμα/Ουρεόπλασμα/χλαμύδια/E.coli/GBS
• Mόλυβδος/υδράργυρος/αναισθητικά αέρια/ιονίζουσα ακτινοβολία
• Αλκοόλ/νικοτίνη

Διερεύνηση

Η διερεύνηση των καθ΄έξιν αποβολών περιλαμβάνει ένα πλήθος διαγνωστικών μεθόδων τόσο απεικονιστικών όσο και εργαστηριακών. Ξεκινώντας από τις απεικονιστικές η σαλπιγγογραφία, η υστεροσκόπηση, η υδροσονογραφία, το διακολπικό υπερηχογράφημα(απλό ή 3D) και η λαπαροσκόπηση θα μας βοηθήσουν στο να αποκαλύψουμε ανωμαλίες της μήτρας. Η καλλιέργεια κολπικού υγρού θα μας αποκαλύψει τυχόν βακτηριαιμία ενώ ο ορμονικός έλεγχος (ορμόνες αναπαραγωγής, θυρεοειδούς, προλακτίνη) και η μέτρηση γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης θα μας βοηθήσουν να αποκαλύψουμε τυχόν ενδοκρινοπάθεια. Τέλος ειδικοί αιματολογικοί έλεγχοι (μετάλλαξη V Leiden,MTHFR,ανεπάρκεια πρωτείνης c/s,μετάλλαξη παράγοντα ΙΙ κλπ) θα μας οδηγήσουν στη διάγνωση θρομβοφιλίας, αντιφωσφολιπιδικού συνδρόμου και ΣΕΛ.

Θεραπεία

Η θεραπεία των επανειλημμένων αποβολών θα πρέπει να εξατομικεύεται και φυσικά να εστιάζεται στο αίτιο που την προκαλεί. Όσον αφορά τα ανατομικά αίτια η διόρθωσή τους δείχνει να βελτιώνει το ποσοστό επίτευξης κύησης ενώ το ίδιο συμβαίνει τόσο στους ορμονικούς όσο και στους λοιμώδεις παράγοντες. Ο καρυότυπος θα δείξει τυχόν χρωμοσωμικές διαταραχές και ίσως χρειαστεί η βοήθεια της προεμφυτικής διάγνωσης μέσω υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Η χρήση ασπιρίνης και ηπαρίνης χαμηλού μοριακού βάρους έχει θέση στις γυναίκες με αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο και θρομβοφιλίες ενώ η προφυλακτική περίδεση τραχήλου σε γυναίκες με ανεπάρκεια του ή ιστορικό αποβολών 2ου τριμήνου βελτιώνει τα αποτελέσματα αν φυσικά διαπιστώνουμε μειωμένο μήκος του πριν την 24η εβδομάδα κύησης.

Συμπέρασμα

Η εμπειρία της αποβολής είναι από τις δυσκολότερες για ένα ζευγάρι, πόσο μάλλον αν αυτές είναι επαναλαμβανόμενες. Η αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού είναι μία μεγάλη πρόκληση. Χρειάζεται εκτός από την επιστημονική αντιμετώπιση, με την έννοια της διάγνωσης των αιτίων και της χορήγησης της κατάλληλης θεραπείας, και ψυχολογική υποστήριξη στη γυναίκα. Σήμερα διαθέτουμε τα μέσα για να αντιμετωπίσουμε επιτυχώς τις καθ’ έξιν αποβολές. Έτσι οι γυναίκες, που συλλαμβάνουν, αλλά παρουσιάζουν καθ’ έξιν αποβολές, μπορούν να αισιοδοξούν πως τελικά θα αποκτήσουν παιδί. Σίγουρα δε μπορούμε να δώσουμε όλες τις απαντήσεις και όλες τις λύσεις μέσα σε λίγες λέξεις. Τόσο εμείς όσο και ο θεράπων ιατρός είμαστε στη διάθεση για οποιαδήποτε απορία σας!

Διαβάστε επίσης

Τεχνητή Νοημοσύνη και Εκπαίδευση:Η απειλή που μετατράπηκε σε ευκαιρία

Η Πινακοθήκη ταξιδεύει: Μια δεκαετία γεμάτη με περιοδικές εκθέσεις και ποικίλες εκδηλώσεις

Εκστρατεία Ενημέρωσης & Ευαισθητοποίησης για τα Νεανικά Ρευματικά Νοσήματα

Κάθε Βήμα Μετράει: Ενωμένοι για τα παιδιά με Νεανικά Ρευματικά Νοσήματα

Εν όψη της Παγκόσμιας Ημέρας Νεανικών Ρευματικών Νοσημάτων, ο Σύνδεσμος Ρευματοπαθών Κύπρου ανακοινώνει την έναρξη μιας ξεχωριστής δράσης προσφέροντας ενημερωτικά πακέτα* που θα βοηθήσουν τα παιδιά και τους εφήβους να κατανοήσουν και να αντιμετωπίσουν την νόσο, καθώς και να ενημερώσουν και να ευαισθητοποιήσουν γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές.

Στόχος είναι να δώσουμε φωνή και να ενδυναμώσουμε τα παιδιά και τους νέους που ζουν με αυτές τις προκλήσεις καθημερινά.

* Για Παιδιά 0-12 ετών: Ένα αρκουδάκι και ένα φυλλάδιο ενημέρωσης.

Για Έφηβοι 13-18 ετών: Μια στιλάτη τσάντα γυμναστηρίου, ένα παγουράκι νερού και ένα φυλλάδιο ενημέρωσης.

Κάνε την διαφορά και συμπορεύσου με τα παιδιά μας! Μάθε, μοιράσου και στήριξε την εκστρατεία για την Παγκόσμια Ημέρα Νεανικών Ρευματικών Νοσημάτων.

Νεανική Παιδική Ρευματοπάθεια

Η νεανική παιδική ρευματοπάθεια αποτελεί μια σύνθετη και προκλητική πραγματικότητα για πολλά παιδιά και τις οικογένειές τους. Αυτή η κατάσταση υγείας μπορεί να επηρεάσει την καθημερινότητα, την εκπαίδευση και την κοινωνικο-συναισθηματική εξέλιξη των παιδιών, καθιστώντας απαραίτητη την ανάληψη δράσης.

Στον πυρήνα αυτής της πραγματικότητας κρύβεται η ανάγκη για συνειδητοποίηση, υποστήριξη και ενημέρωση. Η κατανόηση των παραγόντων που επηρεάζουν την παιδική ρευματοπάθεια, σε συνδυασμό με την ενίσχυση των οικογενειών και των επαγγελματιών υγείας, αποτελεί βασικό βήμα για την αντιμετώπιση αυτής της πρόκλησης.

Ο όρος “νεανικές παιδικές ρευματοπάθειες” αναφέρεται σε ομάδα ασθενειών που επηρεάζουν τον μυόσκελετικο σύστημα (μυϊκά και συνδετικά ιστά), τα αγγεία, ή το ανοσοποιητικό σύστημα παιδιών. Πρόκειται για παθήσεις που μπορεί να επηρεάσουν τα παιδιά σε διάφορες ηλικίες και μπορεί να έχουν ποικίλα συμπτώματα και σοβαρότητα.

Συμπτώματα

Οι νεανικές παιδικές ρευματοπάθειες μπορούν να εμφανίζονται με ποικίλα συμπτώματα, τα οποία μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με τον τύπο και τον βαθμό της πάθησης:

• Πόνος και Πρήξιμο στις Αρθρώσεις: Ο πόνος στις αρθρώσεις, οι οποίες μπορεί να είναι ερυθηματώδεις (κόκκινες) και πρησμένες, είναι ένα από τα κύρια συμπτώματα πολλών παιδικών ρευματοπαθειών.

• Προβλήματα στη Κίνηση: Οι παιδικές ρευματοπάθειες μπορούν να προκαλέσουν περιορισμούς στην κίνηση και την ευελιξία των αρθρώσεων.

• Κόπωση και Πυρετός: Ορισμένες παθήσεις, όπως ο συστηματικός λύκος ερυθηματώδης, μπορεί να συνοδεύονται από κόπωση και πυρετό.

• Δέρματος Ερυθηματώδεις Εξανθήσεις: Ορισμένες παιδικές ρευματοπάθειες εμφανίζονται με ερυθηματώδεις εξανθήσεις στο δέρμα.

• Συμπτώματα στα Μάτια: Ορισμένες παιδικές ρευματοπάθειεσ μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στα μάτια, όπως φωτοφοβία (ευαισθησία στο φως) ή ερυθρότητα.

Οι πιο κοινές παιδικές ρευματοπάθειες περιλαμβάνουν:

Πολυαρθρίτιδα Νεανικής Ηλικίας: Πρόκειται για μια ομάδα αρθριτικών παθήσεων που εμφανίζονται πριν την ηλικία των 16 ετών. Η χρόνια αρθρίτιδα θεωρείται ως το αποτέλεσμα ανώμαλης ανταπόκρισης του ανοσοποιητικού μας συστήματος, το οποίο χάνει την ικανότητα να διακρίνει «ξένα» από «ίδια» κύτταρα και έτσι επιτίθεται σε στοιχεία του οργανισμού μας, πράγμα το οποίο οδηγεί σε φλεγμονή.

Για τον λόγο αυτό νοσήματα όπως η Νεανική Ιδιοπαθής Αρθρίτιδα, ονομάζονται και «αυτοάνοσα», το οποίο σημαίνει ότι το ανοσοποιητικό μας σύστημα αντιδρά εναντίον του ιδίου οργανισμού. «Ιδιοπαθής» σημαίνει ότι δεν είναι γνωστή η αιτία της νόσου και «Νεανική», για τη συγκεκριμένη νόσο, ότι τα συμπτώματα συνήθως αρχίζουν πριν την ηλικία των 16 ετών. Η ΝΙΑ είναι σχετικά σπάνια ασθένεια. Προσβάλλει περίπου 1-2 ασθενείς ανά 1000 παιδιά. Υπάρχουν αρκετές μορφές ΝΙΑ. Κυρίως διαχωρίζονται βάσει του αριθμού των προσβεβλημμένων αρθρώσεων ((ολιγοαρθρική ή πολυαρθρική ΝΙΑ) και με την παρουσία πρόσθετων συμπτωμάτων, όπως πυρετός, εξάνθημα και άλλα .

Διάγνωση:
Η διάγνωση των διαφόρων μορφών γίνεται με την παρατήρηση των συμπτωμάτων κατά την διάρκεια των πρώτων 6 μηνών της νόσου. Για τον λόγο αυτόν μπορεί και να αποκαλούνται μορφές έναρξης της νόσου καθώς επίσης και στην εκτίμηση των εργαστηριακών ευρημάτων,

Συστηματικός Λύκος Ερυθηματώδης : Πρόκειται για μια αυτοάνοση πάθηση που μπορεί να επηρεάσει διάφορα μέρη του σώματος, συμπεριλαμβανομένων των αρθρώσεων, του δέρματος, των νεφρών και του καρδιαγγειακού συστήματος.

Ως αυτοάνοση νόσος, το ανοσιακό σύστημα χάνει την ικανότητά του να ξεχωρίζει τη διαφορά ανάμεσα σε ένα ξένο εισβολέα και στους ιστούς και τα κύτταρα του ίδιου του ατόμου. Το ανοσιακό σύστημα λειτουργεί λανθασμένα και παράγει, μεταξύ άλλων ουσιών, αυτοαντισώματα που αναγνωρίζουν τα φυσιολογικά κύτταρα του ίδιου του ατόμου ως ξένα και γι’αυτό τα καταστρέφουν. Το αποτέλεσμα είναι μια αυτοάνοση αντίδραση που προκαλεί φλεγμονή σε συγκεκριμένα όργανα (αρθρώσεις, νεφρά, δέρμα κλπ). Φλεγμαίνοντα όργανα σημαίνει ότι είναι θερμά, κόκκινα, διογκωμένα και μερικές φορές ευαίσθητα (πονούν) κατά την εξέταση. Αν τα ευρήματα της φλεγμονής διαρκούν πολύ, πράγμα που μπορεί να συμβεί στο ΣΕΛ, τότε οι ιστοί μπορεί να υποστούν βλάβη και να διαταραχθεί η φυσιολογική λειτουργία τους. Για το λόγο αυτό η θεραπεία του ΣΕΛ στοχεύει στη μείωση της φλεγμονής των οργάνων.

Τα παιδιά μπορούν να κληρονομήσουν από τους γονείς τους κάποιους άγνωστους ακόμα γενετικούς παράγοντες που μπορεί να καθορίζουν την προδιάθεση για την ανάπτυξη του ΣΕΛ. Τα παιδιά αυτά δεν είναι απαραίτητα προορισμένα να εμφανίσουν ΣΕΛ, αλλά είναι περισσότερο επιρρεπή στη νόσο.

Συμπτώματα:
Η νόσος εκδηλώνεται συνήθως σιγά-σιγά με την προσθήκη νέων συμπτωμάτων σε μια περίοδο εβδομάδων, μηνών ή ακόμα και χρόνων. Μη ειδικά, γενικά συμπτώματα όπως:

• Κούραση και αδιαθεσία είναι οι πιο συνηθισμένες εκδηλώσεις στην αρχή της νόσου στα παιδιά.

• Πολλά παιδιά με ΣΕΛ έχουν διαλείποντα ή επίμονο πυρετό, ανορεξία και απώλεια βάρους.

• Η προσβολή του δέρματος και των βλεννογόνων είναι πολύ συνηθισμένη και μπορεί να περιλαμβάνει ποικίλα δερματικά εξανθήματα, φωτοευαισθησία (κατά την οποία η έκθεση στον ήλιο προκαλεί εξάνθημα) ή έλκη στη ρινική και στοματική κοιλότητα. Το χαρακτηριστικό εξάνθημα «πεταλούδας» που εντοπίζεται στη μύτη και στα μάγουλα εμφανίζεται στο ένα τρίτο έως το ένα δεύτερο των προσβεβλημένων παιδιών.

• Τα συμπτώματα μπορεί επίσης να περιλαμβάνουν πρησμένες και δύσκαμπτες αρθρώσεις, μυικό πόνο, αναιμία, αιμορραγική διάθεση, πονοκεφάλους, σπασμούς και πόνο στο στήθος.

Διάγνωση:
Η διάγνωση του ΣΕΛ γίνεται με βάση το συνδυασμό συμπτωμάτων (όπως πόνος), σημείων (όπως ο πυρετός) και εργαστηριακών εξετάσεων αίματος και ούρων, αφού έχουν αποκλειστεί άλλες ασθένειες.

Οστεοαρθρίτιδα Νεανικής Ηλικίας : Παρόμοια με την αρθρίτιδα σε ενήλικες, αλλά επηρεάζει παιδιά.

Ο Οικογενής Μεσογειακός Πυρετός είναι ένα γενετικά κληρονομούμενο νόσημα κατά το οποίο το παιδί φέρει τα γονίδια αυτά τόσο από τον πατέρα όσο και από την μητέρα , έστω και αν αυτοί είναι ασυμπτωματικοί.

Συμπτώματα:
Οι ασθενείς υποφέρουν από υποτροπιάζοντα επεισόδια πυρετού, που συνοδεύονται από πόνο στην κοιλιά ή στο θώρακα ή πόνο και διόγκωση στις αρθρώσεις. Τα επεισόδια εμφανίζονται συνήθως 1 με 2 φορές το μήνα και διαρκούν 1 έως 3 ημέρες. Η ηλικία εμφάνισης είναι τυπικά πριν από τα 10 χρόνια.

Οι προσβολές του ΟΜΠ είναι αυτοπεριοριζόμενες, δηλαδή υποχωρούν χωρίς θεραπεία και διαρκούν 1-4 ημέρες. Οι ασθενείς αναρρώνουν τελείως στο τέλος μίας προσβολής και είναι καλά στο διάστημα μεταξύ δύο επεισοδίων. Κάποιες από τις προσβολές μπορεί να είναι τόσο επώδυνες που ο ασθενής ή η οικογένειά του καταφεύγει σε ιατρική βοήθεια. Ιδιαίτερα σοβαρές κοιλιακές προσβολές μπορεί να μοιάζουν με οξεία σκωληκοειδίτιδα. Ωστόσο, κάποιες από τις προσβολές, ακόμα και στον ίδιο ασθενή μπορεί να είναι τόσο ήπιες που να συγχέονται με πεπτική δυσφορία.

Αυτός είναι ένας από τους λόγους που είναι δύσκολο να αναγνωρίσουμε τον ΟΜΠ. Κατά τη διάρκεια του κοιλιακού πόνου το παιδί συνήθως μπορεί να παρουσιάσει και δυσκοιλιότητα αλλά όσο ο πόνος βελτιώνεται, εμφανίζονται πιο μαλακές κενώσεις.

Διάγνωση:
Είναι δυνατό να σκεφθούμε ως πιθανή διάγνωση τον ΟΜΠ, μόνο αφού το παιδί έχει εμφανίσει το λιγότερο 3 προσβολές. Ένα παιδί με υποψία ΟΜΠ πρέπει να παρακολουθείται στενά προτού μπει η οριστική διάγνωση. Κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης, εάν είναι δυνατό, ο ασθενής όταν έχει προσβολή, θα πρέπει να υποβληθεί σε λεπτομερή κλινική εξέταση και σε εξετάσεις αίματος για να εξακριβωθεί η παρουσία φλεγμονής. Γενικά αυτές οι εξετάσεις γίνονται θετικές κατά τη διάρκεια της προσβολής και επανέρχονται στο φυσιολογικό ή σχεδόν στο φυσιολογικό μετά την υποχώρηση της προσβολής. Στα παιδιά με κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα που καθιστούν τη διάγνωση του ΟΜΠ πάρα πολύ πιθανή, χορηγείται κολχικίνη για περίπου 6 μήνες και εκτιμάται η απάντηση. Αν ο ασθενής έχει ΟΜΠ, είτε δε θα υπάρξουν άλλες προσβολές, είτε η συχνότητα, η βαρύτητα και η διάρκεια των προσβολών θα ελαττωθεί.

Μόνο όταν ολοκληρωθούν οι παραπάνω ενέργειες, ο ασθενής θα θεωρηθεί ότι έχει ΟΜΠ και θα του χορηγείται κολχικίνη εφ’ όρου ζωής.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι κάθε παιδική ρευματοπάθεια έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά και αντιμετωπίζεται μεμονωμένα, σύμφωνα με τις ανάγκες του κάθε παιδιού. Η έγκαιρη διάγνωση και η σωστή διαχείριση είναι καίριες για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των παιδιών που πλήττονται. Όπως επίσης σημαντικό είναι να αναγνωρίσουμε ότι η νεανική παιδική ρευματοπάθεια δεν ορίζει το παιδί, αλλά είναι μόνο ένα κομμάτι της πορείας του.

Με την κατάλληλη στήριξη και την ενεργό συμμετοχή μας μπορούμε να διαμορφώσουμε ένα περιβάλλον όπου τα παιδιά με παιδική ρευματοπάθεια θα μπορούν να αναπτύσσονται στο έπακρο του δυνατού.

Πηγή: PAEDIATRIC RHEUMATOLOGY EUROPEAN ASSOCIATION

Σημείωση: Αυτή η λίστα δεν είναι επίσημο διαγνωστικό εργαλείο. Σκοπός της είναι να σας βοηθήσει να αναγνωρίσετε τα συμπτώματα των παθήσεων της ρευματοπάθειας. Παρακαλούμε όπως µιλήσετε µε το ρευματολόγο σας.

Οι µελέτες δείχνουν ότι η έγκαιρη διάγνωση και η πρώιμη θεραπεία µπορεί να επιδράσει θετικά σε µεγάλο βαθμό στη µακροχρόνια πορεία της νόσου.

Διαβάστε επίσης

Πού θα κόψεις την “μούττην της Σαρακοστής”: 45 εκδρομικοί χώροι για την Καθαρά Δευτέρα

Τι είναι το Σύνδρομο του Εμβρυϊκού Αλκοολισμού στην εγκυμοσύνη – Πού οφείλεται

Σχεδόν μια στις δέκα γυναίκες, ποσοστό δηλαδή 9,8% σε παγκόσμια κλίμακα, συνεχίζουν να καταναλώνουν αλκοόλ κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης και περίπου 120 χιλιάδες μωρά γεννιούνται ετησίως σε όλο τον κόσμο με το σύνδρομο του Εμβρυϊκού Αλκοολισμού (ΣΕΑ).

Στην Κύπρο το 2017 5.5% των εγκύων δήλωσαν ότι κατανάλωναν αλκοόλ κατά την εγκυμοσύνη, σημειώνοντας ότι η κατανάλωση αλκοόλ κατά τη διάρκεια την εγκυμοσύνης και στην περίοδο του θηλασμού μπορεί να προκαλέσει μόνιμες σωματικές και νευρογνωστικές ανωμαλίες γνωστές ως Φάσμα Διαταραχής Εμβρυϊκού Αλκοολισμού.

Όπως ανέφερε «δυστυχώς ο αλκοολισμός εξακολουθεί να είναι ένα σοβαρό πρόβλημα στις σημερινές κοινωνίες και δεν είναι λίγες οι γυναίκες οι οποίες μένουν έγκυες και δεν μπορούν να τερματίσουν την χρήση αλκοόλ και την εξάρτησή τους, κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης¨, για να συμπληρώσει ότι αποτέλεσμα είναι να γεννιούνται παιδιά με το σύνδρομο του εμβρυϊκού αλκοολισμού.

Οι επιπτώσεις στο έμβρυο

Το εμβρυϊκό αλκοολικό σύνδρομο αφορά νεογέννητα, των οποίων οι μητέρες κατανάλωναν αλκοολούχα ποτά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Οι επιπτώσεις στο έμβρυο είναι αναπτυξιακές, οργανικές αλλά και ψυχικές. Τα μωρά με αυτό το σύνδρομο γεννιούνται λιποβαρή με ανωμαλίες στα χαρακτηριστικά του προσώπου και συνήθως τις πρώτες μέρες της γέννησης τους εμφανίζουν στερητικά συμπτώματα αλκοόλ.

Οι ειδικοί τονίζουν ότι δεν αποκτούν μωρά με το σύνδρομο όλες οι έγκυοι που καταναλώνουν αλκοόλ. Μία στις 67 μητέρες που πίνουν στην εγκυμοσύνη, γεννά μωρό που πάσχει από το σύνδρομο, καθώς και ότι 15 στους 10.000 ανθρώπους παγκοσμίως πάσχουν από αυτό».

… και στο παιδί αργότερα

Αναφερόμενη περαιτέρω στο σύνδρομο, είπε πως οι επιπτώσεις του δεν είναι μόνο οργανικές και ότι τα παιδιά αυτά παρουσιάζουν μαθησιακές δυσκολίες, δυσκολίες στην κοινωνικοποίηση τους, στις κοινωνικές δεξιότητες, υπερκινητικότητα, διαταραχές άγχους, χαμηλή αυτοεκτίμηση, προβλήματα αισθητηριακής επεξεργασίας, φτωχή μνήμη και δυσκολία ανάκλησης, δυσκολία κατανόησης ευρύτερων εννοιών, δυσκολία στην σύναψη και διατήρηση σχέσεων με συνομήλικους, προβλήματα συμπεριφοράς κτλ.

Τρεις στους 100 στην Κύπρο είναι εξαρτημένοι από το αλκοόλ

Στην Κύπρο υπολογίζεται ότι 3 στους 100 είναι εξαρτημένοι από το αλκοόλ, ενώ περίπου 260 άτομα αιτούνται θεραπείας κάθε χρόνο.

Τα εξαρτημένα άτομα αναγνωρίζουν την εξάρτηση τους, ψάχνουν στήριξη και διέξοδο με σημαντική καθυστέρηση. Ο χρόνος που μεσολαβεί από την εξάρτηση με το αλκοόλ μέχρι να αποταθούν στους ειδικούς μεσολαβούν περίπου 10 χρόνια.

Διαβάστε επίσης

Στην τελική ευθεία η έναρξη λειτουργίας του Δημοτικού Πάρκου Χρωμάτων

Που θα κόψεις την “μούττην της Σαρακοστής”: 45 εκδρομικοί χώροι για την Καθαρά Δευτέρα

Σύντομη είναι συχνά η χαρά όσων παλεύουν και κερδίζουν τελικά τη μάχη με τη ακμή, καθώς μεγάλο ποσοστό αυτών έχουν στη συνέχεια άλλον έναν “εχθρό”: να αντιμετωπίσουν – τις ουλές. Υπολογίζεται ότι ένας στους πέντε πάσχοντες τις αποκτούν – συχνότερα όσοι αναπτύσσουν σοβαρή μορφή της, όσοι καθυστερούν την έναρξη της θεραπείας και όσοι τραυματίζουν το δέρμα τους.

Δεν φτάνει, δηλαδή, που περνούν μια περίοδο που η ακμή τους προκαλούσε πόνο, αλλά πρέπει να αντιμετωπίσουν και τα σημάδια που μένουν μετά την επούλωση, τα οποία δεν έχουν μόνο μόνιμες επιπτώσεις στην υγεία και εμφάνιση του δέρματος, αλλά και στην ψυχολογία τους. Ευτυχώς, όμως, σήμερα είναι γνωστοί οι τρόποι πρόληψης και υπάρχουν πολλές επιλογές για τη θεραπεία των ουλών.

«Έως και το 80% του εφηβικού πληθυσμού εμφανίζει κάποια στιγμή σπυράκια, μαύρα στίγματα ή, ακόμα χειρότερα, επώδυνες κύστεις, λόγω ακμής. Ενώ συνδέεται με τις ορμονικές αλλαγές που συντελούνται στην εφηβεία, μπορεί να επιμείνει μέχρι την ενηλικίωση ή ακόμα και να αναπτυχθεί για πρώτη φορά τότε. Σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Δερματολογίας, περίπου το 15% των ενήλικων γυναικών και το 5% των ενήλικων ανδρών εμφανίζουν την πάθηση.

Ακόμα, όμως, κι όταν αντιμετωπιστεί με επιτυχία, το δέρμα μπορεί να μην μείνει απολύτως καθαρό, αλλά να έχει σκουρότερα σημάδια (μεταφλεγμονώδεις υπερμελαγχρώσεις), λόγω τραυματισμού του δέρματος, ή δυσχρωμίες, εξαιτίας της λήψης φαρμάκων που συστήνονται για την ύφεση των συμπτωμάτων της πάθησης, όπως μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη και τετρακυκλίνες.

Επίσης, μπορεί να εμφανίσει ουλές όπου το δέρμα έχει πάθει βλάβες στο χόριο. Σε μια προσπάθειά του να τις επουλώσει, παράγει νέες ίνες κολλαγόνου, αλλά ο νέος ιστός είναι διαφορετικός ως προς το χρώμα και την υφή από τον υπάρχοντα», εξηγεί ο Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος δρ Χρήστος Στάμου.

Πότε σχηματίζονται οι ουλές ακμής

Η γενετική προδιάθεση παίζει ρόλο στον τρόπο με τον οποίο το δέρμα ενός ατόμου ανταποκρίνεται στη φλεγμονή και θεραπεύεται. Συχνότερα οι ουλές ακμής σχηματίζονται σε ασθενείς με σοβαρή ή κυστική ακμή, και ιδίως σε εκείνους που πιέζουν τα σπυράκια για την απομάκρυνση του σμήγματος, το οποίο επιδεινώνει τη φλεγμονή και διαταράσσει τη διαδικασία επούλωσης. Άλλη μια αιτία είναι η αποτυχία έγκαιρης θεραπείας της ακμής ή η επιλογή αναποτελεσματικών θεραπειών.

Οι ουλές μπορούν να εκδηλωθούν με διαφορετικές μορφές, η καθεμία με τα δικά της μοναδικά χαρακτηριστικά και τρόπους θεραπείας. Όταν υπάρχει απώλεια ιστού σχηματίζονται ατροφικές ουλές, οι οποίες είναι ανάλογες της φλεγμονής. Επίσης, όταν το σώμα παράγει περίσσεια κολλαγόνου κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επούλωσης, αναπτύσσονται υπερτροφικές ουλές. Αυτές έχουν τη μορφή σταθερών εξογκωμένων σημείων στο δέρμα και είναι πιθανό να προκαλούν κνησμό ή πόνο ή αίσθηση καύσου. Οι υπερτροφικές ουλές παραμένουν εντός των ορίων της αρχικής βλάβης που έχει προκαλέσει η ακμή, ενώ όταν εκτείνονται πέραν αυτής ονομάζονται χηλοειδείς ουλές.

Ψυχολογικός αντίκτυπος

Η ύπαρξή τους έχει σημαντικές επιπτώσεις στην ψυχολογία των ασθενών. Σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Clinical, Cosmetic and Investigational Dermatology, παρότι η ψυχοκοινωνική δυσφορία ξεκινά αρχικά κατά τη διάρκεια της ενεργού ακμής, ο σχηματισμός ουλών από αυτήν μπορεί να προκαλέσει μοναδικές συνέπειες στη συναισθηματική, ψυχολογική και κοινωνική ευημερία των ασθενών. Αυτή η ανεπιθύμητη επιπλοκή της ακμής πλήττει την εικόνα του σώματος, την αυτοεκτίμηση και τη συνολική ποιότητα ζωής. Παρατείνει υπάρχουσες δυσπροσαρμοστικές συμπεριφορές, τη χαμηλή αυτοεκτίμηση, την αρνητική εικόνα του σώματος.

Η παρουσία ουλών μπορεί να οδηγήσει, επίσης, σε αναστολή των κοινωνικών δραστηριοτήτων και περιορισμό των συναναστροφών. Με το πέρασμα του χρόνου οι ασθενείς ενδεχομένως να βιώσουν συναισθήματα απελπισίας, απογοήτευσης και λύπης, λόγω μόνιμης παραμόρφωσης.

Η εξάλειψη των ουλών και η αποκατάσταση της υφής και της ομοιοχρωμίας του δέρματος είναι το μοναδικό όπλο για την αποφυγή των ψυχολογικών επιπτώσεων που επιφέρουν.

Θεραπευτική αντιμετώπιση

Υπάρχουν διαθέσιμες διάφορες θεραπευτικές επιλογές για τη βελτίωση της όψης της επιδερμίδας. Η επιλογή εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα των ουλών, από τα χαρακτηριστικά του δέρματος και από την ηλικία.

«Υπάρχουν τοπικές αγωγές που μπορούν να βοηθήσουν στη βελτίωση της υφής του δέρματος και στη μείωση των ήπιων ουλών. Για τις ατροφικές ουλές έχουμε την επιλογή του ενέσιμου κολλαγόνου, το οποίο μπορεί να τις γεμίσει και το δέρμα να αποκτήσει μια λεία εμφάνιση. Ομαλοποίησή τους προσφέρουν και τα χημικά πίλινγκ, μέσω της κολλαγογένεσης.

Η δερμοαπόξεση μπορεί να αντιμετωπίσει τις πιο επίμονες ουλές, ενώ το microneedling δύναται αφενός να διεγείρει την παραγωγή κολλαγόνου αφετέρου να αντιμετωπίσει τις μεταφλεγμονώδεις υπερμελαγχρώσεις που προκαλούνται από τον τραυματισμό του δέρματος. Διέγερση των μηχανισμών παραγωγής κολλαγόνου και ελαστίνης καθώς και εξάλειψη των μεταφλεγμονωδών υπερμελαγχρώσεων προσφέρει και το fractional laser.

Η φωτοθεραπεία είναι ένας πρωτοποριακός και φυσικός τρόπος επιτάχυνσης της ανανέωσης των κυττάρων και θεραπείας της ακμής αλλά και αντιμετώπισης των μελαγχρωματικών ατελειών.

Οι συνδυαστικές θεραπείες και η ολιστική προσέγγιση συχνά αποφέρουν τα καλύτερα αποτελέσματα», σημειώνει ο δρ Στάμου.

Βέβαια, η επίτευξη της αισθητικής βελτίωσης των ουλών ακμής απαιτεί χρόνο και συνεπή προσπάθεια. Και όπως πάντα, η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία, χωρίς βέβαια να είναι πάντοτε εφικτή. Η υιοθέτηση, ωστόσο, μιας προληπτικής προσέγγισης μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο ουλών.

«Όσοι εμφανίζουν σπυράκια πρέπει να απευθύνονται γρήγορα στον δερματολόγο τους. Η έγκαιρη αντιμετώπισή της, με εξατομικευμένα πλάνα θεραπείας, μπορεί να αποτρέψει τη σοβαρή φλεγμονή και να μειώσει την πιθανότητα ουλών.
Επίσης, πρέπει να αντιστέκονται στην επιθυμία να τα πιέζουν, γιατί αυτή η πρακτική μπορεί να επιδεινώσει τη φλεγμονή και να αυξήσει την πιθανότητα δημιουργίας ουλών.

Συστήνεται να χρησιμοποιούν ήπια προϊόντα περιποίησης δέρματος, κατάλληλα για τον τύπο του δέρματος για να ελαχιστοποιηθεί ο ερεθισμός και να αποτραπεί η φραγή των πόρων.

Εξίσου σημαντική είναι και η προστασία της επιδερμίδας από τις ακτίνες UV με ένα αντηλιακό για ακνεϊκό δέρμα και δείκτη προστασίας τουλάχιστον 30, αφού η καθημερινή εφαρμογή του μειώνει τις πιθανότητες μελάγχρωσης.
Σε γενικές γραμμές όσοι έχουν ακμή θα πρέπει να αγαπούν την επιδερμίδα τους, να την περιποιούνται με σεβασμό και να την ενυδατώνουν τακτικά για να αποφεύγεται η αποδυνάμωση του δερματικού φραγμού», καταλήγει.

Διαβάστε επίσης

Όλο το πρόγραμμα εκδηλώσεων για το Καρναβάλι Αμμοχώστου στο Παραλίμνι

Ροχαλητό και Υπνική Άπνοια στα παιδιά: Ο ειδικός εξηγεί