Στο κείμενο που ακολουθεί μια μαμά μοιράζεται τις σκέψεις και την καθημερινότητά της που είναι ιδαιτέρως επιβαρυμένη από το γεγονός ότι ζει μακριά από το πατρικό της σπίτι οπότε η βοήθεια των παππούδων είναι άπιαστο όνειρο.
«Από τα 18 μου ανεξαρτητοποιήθηκα από το πατρικό μου σπίτι και έπαψα να είμαι ένα κοριτσάκι προσκολλημένο στην οικογένεια του. Το ότι έφυγα μακριά τους σε καμία περίπτωση δεν ισοδυναμεί με κακές οικογενειακές σχέσεις και επικοινωνία με το σταγονόμετρο.
Αντιθέτως κάνω τα πάντα για να βρεθώ κοντά στα αγαπημένα μου πρόσωπα στις μεγάλες γιορτές, κανονίζω συχνά πυκνά ταξίδια για να τους επισκεφθούμε με την κόρη μου γιατί δεν θέλω να στερηθεί τη πολύτιμη αγάπη και φροντίδα των παππούδων της.
Κι όμως η απόφασή μου να μένω με την οικογένεια μου 3.000 μίλια μακριά από τους δικούς μου μόνο εύκολη δεν θα τη χαρακτήριζα.
Έχω καταφέρει να φτιάξω μια όμορφη δεμένη οικογένεια, έχουμε τους φίλους μας, όμως δεν έχουμε αυτό που θα μας έλυνε τα χέρια και δυστυχώς είναι “προνόμιο” των φίλων μας.
Δεν έχουμε τη βοήθεια των παππούδων και έτσι oλημερίς τρέχουμε για να προλάβουμε όλες μας τις υποχρεώσεις και φυσικά κάνουμε ό,τι απαιτείται για να μη στερηθεί τίποτα το παιδί μας από όσα χρειάζεται. Βλέπετε το εμπόδιο της απόστασης δεν είναι αμελητέο και δεν είναι εύκολο με ένα απλό τηλέφωνημα οι γονείς μου να έρθουν από τη μια στιγμή στην άλλη να μας βοηθήσουν σε ό,τι τους χρειαζόμαστε.

Αυτή λοιπόν η δυσκολία δεν έχει μόνο τις προφανείς συνέπειες αλλά έχει οικονομικές προεκτάσεις καθώς κάθε τρεις και λίγο καλούμε μια babysitter για να κρατά το παιδί οπότε τα οικονομικά μας δεν είναι και στα καλύτερά τους. Για να μην αναφερθώ στο γεγονός ότι δεν έχουμε την πολυτέλεια να πάμε διακοπές με το σύζυγό μου χωρίς το παιδί ή έστω να διανυκτερεύσουμε εκτός σπιτιού οι 2 μας. Και η λύση των νταντάδων μπορεί να λύνει πρόσκαιρα το πρόβλημα όμως επιβαρύνει σημαντικά τον οικογενειακό μας προϋπολογισμό.
Και εκείνη που η κατάσταση ήταν ήδη δύσκολη με τη διαχείριση της καθημερινότητας και τα δύσκολα ωράρια μας, ήρθε και η είδηση ότι η νταντά της μικρής ετοιμάζεται να παντρευτεί και από την επόμενη χρονιά δεν θα μπορώ να στηρίζομαι στη βοήθειά της.
Όπως καταλαβαίνετε έχω ήδη πελαγώσει με το τι περιμένει αλλά προσπαθώ να σκεφτώ τρόπους και λύσεις να βοηθηθώ.
Μια δυο φορές έχω το θάρρος να ζητήσω τη βοήθεια γνωστών και φίλων για να με βοηθήσουν με τα ωράρια του παιδιού όμως αυτή η λύση δεν μπορεί να μόνιμη.
Μαμάδες που ζείτε μακριά από το πατρικό σας σπίτι και η βοήθεια τρίτων είναι άπιαστο όνειρο εκτός αν πληρώσετε για κάτι τέτοιο, θέλω να ξέρετε ότι σας νιώθω και σας καταλαβαίνω απόλυτα. Αποφασίσατε από νωρίς να ανοίξετε τα φτερά σας μακριά από την τεράστια αγκαλιά της πατρικής σας οικογένειας και τώρα που κάνατε δική μας οικογένεια και τους χρειάζεστε πλέον δεν είναι τόσο εύκολο να τους ζητήσετε να σας βοηθήσουν. Η απόσταση που άλλοτε φάνταζε ιδανική για να κάνετε ό,τι σας αρέσει και να ζείτε τη ζωή σας χωρίς παρεμβολές, πλέον θα ευχόσασταν να μη υπήρχε. Η βοήθεια των παππούδων όσο και να μην θέλετε να το παραδεχθείτε φωναχτά είναι πολύτιμη και μακάρι να είχατε την πολυτέλεια να την απολαμβάνετε τόσο εσείς όσο και τα παιδιά σας. »
Διαβάστε επίσης
Μην χρησιμοποιείτε αυτά τα καλλυντικά – Αποσύρονται από την αγορά
