Μια διδακτική ιστορία που αξίζει να πείτε απόψε στα παιδιά σας

Μια δασκάλα έχει αποφασίσει να παίξουν ένα παιχνίδι στην τάξη της. Λέει λοιπόν στα παιδιά, να φέρει το κάθ’ ένα, μια πλαστική σακούλα, που θα περιέχει μέσα μερικές πατάτες. Σε κάθε πατάτα θα δώσει ένα όνομα από τα πρόσωπα που μισεί.Έτσι, ο αριθμός των πατατών που κάθε παιδί θα βάλει στη σακούλα του θα εξαρτηθεί από τον αριθμό των ανθρώπων που μισεί.

Την άλλη μέρα κάθε παιδί, έφερε από μια σακούλα με πατάτες, με το όνομα των ανθρώπων που μισούσαν, γραμμένο σε κάθε πατάτα. Κάποια παιδιά είχαν δύο πατάτες μέσα στη σακούλα, άλλα τρεις, άλλα πέντε και άλλα περισσότερες. Η δασκάλα λέει μετά στα παιδιά, να κουβαλούν μαζί τους την πλαστική σακούλα με τις πατάτες, όπου και αν πηγαίνουν (ακόμη και στην τουαλέτα), για μερικές μέρες…

Ύστερα από αρκετές μέρες, τα παιδιά άρχισαν να διαμαρτύρονται, λόγω της δυσάρεστης οσμής που άφηναν οι πατάτες οι οποίες άρχισαν να σαπίζουν. Άλλωστε, αυτοί που είχαν περισσότερες πατάτες στη σακούλα, έπρεπε να αντέξουν και το μεγαλύτερο βάρος τους. Κάποιες μέρες αργότερα, το παιχνίδι τελείωσε και τα παιδιά ανακουφίστηκαν και από την απαλλαγή τους από το βάρος αλλά και από τη δυσοσμία των χαλασμένων πατατών.

Η δασκάλα ρώτησε τα παιδιά: Πώς αισθανθήκατε κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού; Τα παιδιά, άρχισαν ομαδικά να διαμαρτύρονται για το γεγονός ότι έπρεπε να κουβαλούν παντού μια τσάντα με πατάτες και μάλιστα χαλασμένες με άσχημη μυρωδιά, από κάποια στιγμή και μετά.

Στη συνέχεια, η δασκάλα τους αποκάλυψε το κρυμμένο νόημα πίσω από το παιχνίδι. «Αυτή ακριβώς είναι η κατάσταση όταν έχετε μίσος για κάποιον μέσα στην καρδιά σας. Η δυσωδία από το μίσος θα φωλιάσει στην ψυχή σας και θα το μεταφέρετε μαζί σας όπου κι αν πάτε συνεχώς. Αν δεν μπορείτε να ανεχθείτε τη μυρωδιά των σάπιων πατατών για μερικές μόνο μέρες, μπορείτε να φανταστείτε πως θα είναι να έχετε τη δυσωδία του μίσους στην ψυχή σας για μια ζωή;

Ηθικό Δίδαγμα: Προσπαθήστε να αποβάλλετε το μίσος που έχετε για τους άλλους και συγχωρέστε τους, ώστε να μην έχετε το βάρος στην καρδιά σας για μια ζωή.

Η αληθινή αγάπη δεν είναι ν’ αγαπάς ένα τέλειο, σημαντικό και δυνατό άτομο, αλλά να αγαπάς ένα ασήμαντο και με ελαττώματα πρόσωπο, δυνατά!!

15 Ιουλίου 1974: Η μαύρη μέρα της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας ( video)

47 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το Πραξικόπημα κατά της Δημοκρατικά Εκλεγμένης Κυβέρνησης της Κύπρου, κατ’ εντολή της Χούντας των Αθηνών, με απώτερο σκοπό την ανατροπή του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπου Μακάριου Γ’ και την επίτευξη της ένωσης με την Ελλάδα.

Ωστόσο, αυτό που πέτυχαν οι πραξικοπηματίες, ήταν να διχάσουν τον λαό και να ανοίξουν την κερκόπορτα στον Αττίλα να εισβάλει στην Κύπρο, πέντε ημέρες αργότερα.

Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, διέφυγε στην Πάφο και από εκεί στη Μάλτα, στο Λονδίνο και στη Ν. Υόρκη, όπου έλαβε μέρος στην σύσκεψη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ καταγγέλλοντας την Χούντα των Αθηνών για εισβολή. Πρόεδρος τοποθετήθηκε ο Νίκος Σαμψών, ο οποίος ανακήρυξε την “Ελληνική Δημοκρατία της Κύπρου”.

Η παραιτηση

Παραιτήθηκε, όμως, στις 23 Ιουλίου, όταν συνειδητοποίησε ότι το νησί κατέρρεε μαζί με το στρατιωτικό καθεστώς στην Ελλάδα.

Έναν μήνα αργότερα, η Τουρκία θα καταλάμβανε το 36% των εδαφών στην Κύπρο, εκτοπίζοντας 180 χιλιάδες Κυπρίους (20.000 παρέμειναν εγκλωβισμένοι και 3.000 σκοτώθηκαν στις συρράξεις).

Τον Δεκέμβριο του 1974 ο Μακάριος επέστρεψε στην Κύπρο, δίνοντας «κλαδί ελαίας» (απονομή χάριτος) στους πραξικοπηματίες. Από τότε μέχρι σήμερα συνεχίζονται συνομιλίες για ειρηνική επίλυση του Κυπριακού Ζητήματος.

Δείτε τι ακριβώς συνέβη εκείνη την εποχή στα παρακάτω ντοκιμαντέρ:

Το χρονικό

Στις 08:15 (τοπική ώρα εκδήλωσης του πραξικοπήματος), δύο ισχυρές φάλαγγες αρμάτων εξήλθαν στο οδικό δίκτυο, η μία από το στρατόπεδο Κοκκινοτριμυθιάς, που αποτελούταν από όλα τα άρματα της Κυπριακής Εθνοφρουράς, περίπου 35 ρωσικής προέλευσης τύπου Τ-34, και με δύναμη 300 ανδρών, με κύριο σκοπό την εξουδετέρωση της Προεδρικής Φρουράς, (δύναμη 150 ανδρών), δίπλα στο Προεδρικό Μέγαρο και η δεύτερη φάλαγγα από το στρατόπεδο Καποτά (Παλλουριώτισσα) με κάποια λίγα άρματα βρετανικής προέλευσης τύπου ΜΗ και 20 οχήματα που μετέφεραν μονάδα ΛΟΚ (32 ΜΚ και ένα λόχο της 31 ΜΚ) περίπου 300 ανδρών με σκοπό την εξουδετέρωση του αστυνομικού Εφεδρικού Σώματος που έδρευε περίπου 1 χλμ. μακρύτερα του Προεδρικού Μεγάρου.

Στη συνέχεια οι δύο φάλαγγες θα συνέκλιναν και περικυκλώνοντας θα πυρπολούσαν κανονιοβολώντας το Μέγαρο της Προεδρίας. Τελικά οι δυνάμεις που έλαβαν μέρος ήταν η 31η και η 33η μοίρες καταδρομών, η ίλη αρμάτων της 21ης επιλαρχίας μέσων αρμάτων και της 23ης επιλαρχίας αναγνώρισης , 2 τάγματα πεζικού από την Κερύνεια και 2 λόχοι της ΕΛΔΥΚ. Διοικητής των αρμάτων της 21ης ήταν ο επίλαρχος Κορκόντζελος, της 23ης ο αντισυνταγματάρχης Λαμπρινός, ενώ των καταδρομών ο ταγματάρχης Δαμασκηνός.

Διαβάστε επίσης: H συγκινητική ταινία του Γυμνασίου Αγλαντζιάς για τους αγνοούμενους της εισβολής (video)

Η Διαφυγή του Μακαρίου

Ο Μακάριος φθάνοντας στο γραφείο του περί τις 08:15 δέχθηκε μια σχολική αντιπροσωπεία από την Αίγυπτο που τον ανέμενε. Τη στιγμή της προσφώνησης εκ μέρους του συνοδού καθηγητή από χειρογράφου, ακούστηκαν υπόκωφοι κανονιοβολισμοί. Ο Μακάριος καθησυχάζοντας τον καθηγητή τον παρότρυνε να συνεχίσει. Όταν και πάλι ακούστηκαν δυνατότεροι οι κανονιοβολισμοί που προέρχονταν από το στρατόπεδο του Εφεδρικού Σώματος, που υπερασπιζόταν ο ταγματάρχης Πανταζής και όλοι έδειχναν ανήσυχοι, ο Μακάριος επανέλαβε ατάραχος “συνέχισε παιδί μου”. Τη στιγμή όμως εκείνη εισόρμησαν στην αίθουσα υποδοχής ο υπασπιστής του Μακαρίου με τον διοικητή της Προεδρικής Φρουράς, (ανιψιό του Μακαρίου) προειδοποιώντας τον για την επίθεση και παροτρύνοντάς τον να φύγει.

Στα λίγα λεπτά που ακολούθησαν ο Μακάριος με πολιτική περιβολή και φέροντας τραγιάσκα οδηγείται από τους συνοδούς του στην πίσω έξοδο ασφαλείας του μεγάρου, που παραμένει αφύλακτη και μέσα από ένα ξεροπόταμο φθάνει σε δημόσιο δρόμο. Τα δε παιδιά κυριολεκτικά είχαν φυγαδευτεί από την κυρία είσοδο του κτιρίου.

 

Συγκρούσεις Εθνικής Φρουράς- Εφεδρικού

Την κρίσιμη στιγμή εκείνη και ενώ πίσω του βάλλεται και πυρπολείται το προεδρικό μέγαρο, φθάνει απόσπασμα του Εφεδρικού που σπεύδει να προστατέψει τον Μακάριο. Τελικά αστυνομικό όχημα ακολουθώντας αγροτικούς δρόμους μεταφέρει τον Πρόεδρο με ασφάλεια σε ένα μοναστήρι, στο όρος Τρόοδος. Εκεί ο Πρόεδρος ακούει τον ραδιοφωνικό σταθμό της Λευκωσίας, που ήδη είχε περιέλθει στους πραξικοπηματίες, να επαναλαμβάνει το θάνατό του.

Στις 11:00 ο ταξίαρχος Γεωργίτσης ενημερώνει τον ομόβαθμό του Ιωαννίδη στον ειδικό θάλαμο επιχειρήσεων του τότε Πενταγώνου (στην Αθήνα), που παρακολουθεί την εξέλιξη μαζί με τους αρχηγούς των Όπλων ότι η επιχείρηση τελείωσε με επιτυχία. Μία ώρα αργότερα ενημερώνεται για τη διαφυγή του Μακάριου.

Το διάγγελμα του Μακαρίου

Στις 13:00 ο Μακάριος, ακολουθώντας άλλη διαδρομή, κατήλθε από το Τρόοδος και φέροντας ράσα κατευθύνθηκε στην Πάφο, όπου και εισερχόμενος στον εκεί καθεδρικό ναό, απηύθυνε διάγγελμα διαψεύδοντας την είδηση του θανάτου του:

«Ελληνικέ κυπριακέ λαέ, Γνώριμη είναι η φωνή που ακούεις. Γνωρίζεις ποίος σου ομιλεί. Είμαι ο Μακάριος. Είμαι εκείνος τον οποίον συ εξέλεξες διά να είναι ηγέτης σου. Δεν είμαι νεκρός, όπως η χούντα των Αθηνών και οι εδώ εκπρόσωποί της θα ήθελαν. Είμαι ζωντανός. Και είμαι μαζί σου, συναγωνιστής και σημαιοφόρος εις τον κοινόν αγώνα.

Το μήνυμα αυτό αν και δεν ακούγονταν δυνατά λόγω της περιορισμένης εμβέλειας του ραδιοφωνικού σταθμού, έγινε αμέσως γνωστό από τον ραδιοφωνικό σταθμό του Τελ Αβίβ που το είχε λάβει και με τον ισχυρό πομπό του άρχισε ν’ αναμεταδίδει.

Διαβάστε επίσης: Ο χρόνος «πάγωσε» στην Αμμόχωστο – Συγκινούν οι φωτογραφίες από το Λύκειο Ελληνίδων

Ο Νίκος Σαμψών ορκίζεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας

Στις 15:00 οι πραξικοπηματίες στη Κύπρο, μη έχοντας πιθανώς γνωστά τα τεκταινόμενα στη Πάφο, δεδομένου ότι είχαν διακοπεί οι τηλεφωνικές συνδέσεις, παραβλέποντας τον εκ του συντάγματος νόμιμο διάδοχο στη θέση του προέδρου που ήταν ο τότε πρόεδρος της κυπριακής Βουλής των Αντιπροσώπων Γλαύκος Κληρίδης, επιλέγουν (και συγκεκριμένα ο Συνταγματάρχης Καταδρομών Κομπόκης, αφού προηγουμένως αποτάνθηκε μάταια σε κάποια άλλα πρόσωπα) τον δημοσιογράφο και βουλευτή τότε Νικόλαο Σαμψών.

Λίγη ώρα μετά, ο Ν. Σαμψών ορκίζεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κύπρου, εκφωνεί και το διάγγελμα επί την ανάληψη των καθηκόντων του κηρύσσοντας στρατιωτικό νόμο, χωρίς όμως να προβεί σε διάλυση της Βουλής, ή σε δίωξη πολιτικών προσώπων. Στη θέση αυτή θα παραμείνει για οκτώ ημέρες.
Στην τελετή ορκωμοσίας του χοροστάτησε ο καθαιρεθείς πριν ένα χρόνο, επίσκοπος Γεννάδιος (πρώην Πάφου), ο οποίος και ορίστηκε Αρχιεπίσκοπος Κύπρου. Σημειώνεται ότι ο επίσκοπος Γεννάδιος μαζί με τους επισκόπους Ανθέμιο, (πρώην Κιτίου) και Κυπριανό, (πρώην Κερύνειας), είχαν προκαλέσει Εκκλησιαστικό πραξικόπημα το 1973, τους οποίους στη συνέχεια καθαίρεσε ο Μακάριος προκαλώντας Μείζονα Σύνοδο, στην οποία αν και προσκλήθηκαν η Εκκλησία της Ελλάδος και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, δεν παρευρέθησαν.

Το ίδιο απόγευμα φαινόταν ότι το πραξικόπημα είχε τελικά επικρατήσει με απολογισμό 91 νεκρούς και 250 τραυματίες.

Διαβάστε επίσης: 20 Ιουλίου 1974 – Η μέρα που στοίχειωσε την Κύπρο

Μετά τον θάνατο του μωρού της αυτή η μαμά δώρισε 15 λίτρα μητρικού γάλακτος!

Όταν η μαμά Sierra Strangfeld από το Wisconsin ήταν έγκυος στο δεύτερο παιδί της, τον Samuel, η ιδέα ότι θα θήλαζε ξανά την ενθουσίαζε. Όταν, όμως, ανακάλυψε, νωρίς τον περασμένο Ιούλιο, ότι ο Samuel διαγνώστηκε με μία σπάνια πάθηση ονόματι Τρισωμία 18 (ή σύνδρομο Edwards), ήξερε ότι δεν θα είχε αυτή την ευκαιρία. Ο Samuel έφυγε από τη ζωή και προκειμένου η Sierra να τιμήσει το αδικοχαμένο παιδί της, αποφάσισε να δωρίσει το γάλα της σε μωρά που το έχουν ανάγκη.

Δείτε τι έγραψε χαρακτηριστικά στο post της στο Facebook:

Όταν ανακάλυψα ότι ήμουν ξανά έγκυος, δεν ήθελα τίποτε περισσότερο από το να θηλάσω ξανά.

Αλλά όταν μας ήρθαν τα δυσάρεστα νέα για τον Samuel, ήξερα ότι αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει. Μια ακόμα ελπίδα που μου στέρησαν…

Πριν πεθάνει ο Samuel, είπα στον εαυτό μου ότι θα αντλήσω το γάλα μου με το θήλαστρο για να το δωρίσω. Εξάλλου, η κόρη μου Porter ήπιε μητρικό γάλα από δωρεές για τουλάχιστον 6 μήνες αφού γεννήθηκε.

Δεν μπορούσα να σώσω τη ζωή του Samuel , αλλά ίσως να μπορούσα να σώσω τη ζωή κάποιου άλλου μωρού.

Το να αντλείς γάλα με το θήλαστρο δεν είναι για τους λιγόψυχους. Είναι δύσκολο. Τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Και είναι ακόμα δυσκολότερο όταν δεν έχεις μωρό για να το δώσεις.

Υπήρξαν στιγμές που θύμωνα με το γεγονός ότι είχα γάλα, ενώ δεν είχα πια μωρό. Γιατί ξυπνούσα μέσα στη νύχτα γι’αυτό; Από την άλλη, το άλλο μου μισό ένιωθε πως αυτό ήταν το μόνο που μπορούσε να με φέρει κοντά στον Samuel, ενώ ήμασταν πια τόσο μακριά. Ελπίζω ειλικρινά να είναι υπερήφανος για’μενα.

Άντλησα γάλα για 63 ημέρες μετά τη γέννησή του. Δεν είχα τρομερή παραγωγή, ωστόσο έκανα ό,τι μπορούσα.

Και σήμερα, τη μέρα που θα έπρεπε κανονικά να έχει γεννηθεί, το δώρισα στις τράπεζες γάλακτος της ΜΕΝΝ. Δεν περίμενα ΠΟΤΕ αυτή μου η πράξη να γίνει τόσο viral!…

Το μόνο που ήθελα είναι να γίνει γνωστή η Τρισωμία 18.

Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου.

When I found out I was pregnant again, I wanted nothing more than to be successful at breastfeeding.But when we found…

Gepostet von Sierra Strangfeld am Mittwoch, 13. November 2019

«Η κόρη μου σώθηκε χάρη σε γάλα από δωρεές»

Χιλιάδες ήταν τα σχόλια κάτω από το post της Sierra, τα οποία επικροτούσαν τη μαμά για την ανιδιοτελή πράξη της. Ανάμεσά τους ξεχωρίσαμε αυτό μιας άλλης μαμάς, η οποία έγραφε ότι χάρη σε μητρικά γάλα από δωρεές επιβίωσε η κόρη της (από δίδυμη κύηση), οποία νοσούσε με νεκρωτική εντεροκολίτιδα. Ήταν μόλις 2 ημερών όταν εμφάνισε τη βακτηριακή αυτή λοίμωξη που επιτίθεται στα έντερα του νεογνού –συμβαίνει πιο συχνά σε πρόωρα μωρά. Όταν μεταφέρθηκε στη ΜΕΝΝ και της δόθηκε ξένο γάλα, δεν μπόρεσε να το ανεχτεί και χρειαζόταν μητρικό γάλα που εγώ δεν είχα. Χάρη στις γενναιόδωρες δωρητές, στο νοσοκομείο που ήμασταν, το μωρό μου είχε το πολύτιμο μητρικό γάλα που χρειαζόταν για να επιβιώσει. Σήμερα είναι ένα υγιές 2χρονο!

Gepostet von Keri Lynn am Sonntag, 24. November 2019

Πηγή: scarymommy.com

Τι σημαίνει η λέξη «κούλουμα» και τι ακριβώς σηματοδοτεί;

Η Καθαρά Δευτέρα σηματοδοτεί τη λήξη της αποκριάς και την έναρξη της νηστείας. Το ξεκίνημα της Σαρακοστής γιορτάζεται με διάφορα σαρακοστιανά εδέσματα, όπως η παραδοσιακή λαγάνα, η ταραμοσαλάτα και οι ελιές. Μια χαρακτηριστική λέξη που χρησιμοποιούμε για την Καθαρά Δευτέρα είναι τα Κούλουμα, τα οποία σηματοδοτούν το τέλος της αποκριάς και αναφέρονται στο παραδοσιακό λαϊκό πανηγύρι που στήνεται κάθε χρόνο τέτοια μέρα.

Τι σημαίνει η λέξη «κούλουμα»

Για την προέλευση της λέξης “κούλουμα” αλλά και την καθιέρωση της συγκεκριμένης γιορτής, υπάρχουν διαφορετικές απόψεις.

Μία από τις λανθασμένες ερμηνείες που ακούγονται, είναι εκείνη που λέει ότι τα “κούλουμα” προέρχονται από την λατινική λέξη “CULUMUS“, κάτι που δεν μπορεί να ισχύει αφού… δεν υπάρχει τέτοια λέξη στα λατινικά.

Η παραπάνω παρανόηση οφείλεται στην εκδοχή που θέλει τα “κούλουμα” να αποτελούν αναγραμματισμό του λατινικού “CUMULUS” που σημαίνει “σωρός, αφθονία”, αλλά και “τελείωμα”. Το πιθανότερο λοιπόν, είναι το cumulus να έγινε “κούμουλα” και στη συνέχεια “κούλουμα”, με την έννοια ότι την ημέρα καταναλώνουν όλοι αφθονία νηστίσιμων τροφών και παράλληλα σηματοδοτεί το τελείωμα της Αποκριάς.

Τα τελευταία χρόνια αναφέρεται επίσης ότι η λέξη “κούλουμα”, προέρχεται από την αλβανική λέξη KULM ή KOLUM που -υποτίθεται- σημαίνουν “καθαρός” και συνδιάζονται με την Καθαρά Δευτέρα. Στην αλβανική γλώσσα όμως από τις παραπάνω λέξεις υπάρχει μόνο το kulm και σημαίνει “κορυφή”, οπότε δεν γνωρίζουμε πού στηρίζεται αυτή η θεωρία και πόσο βάσιμη μπορεί να είναι.

Σύμφωνα με την δεύτερη πιθανή εκδοχή τώρα, η λέξη “κούλουμα”, προέκυψε από την λατινική λέξη “COLUMNA”, που σημαίνει “κολώνα”. Αν και δεν υπάρχουν στοιχεία για αρχαία προέλευση της γιορτής, η παράδοση λέει ότι οι Αθηναίοι πριν από τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, γιόρταζαν την Καθαρά Δευτέρα στις πλαγιές του λόφου του Φιλοπάππου όπου έτρωγαν και έπιναν καθισμένοι στους βράχους, μέχρι τη δύση του ηλίου. Αμέσως μετά, οι Ρουμελιώτες γαλατάδες που ζούσαν στην Αθήνα έστηναν χορό -κυρίως τσάμικο- στους στύλους του Ολυμπίου Διός, στις “κουλώνες”, όπως έλεγαν με την ιδιαίτερη ντοπιολαλιά τους.

Τα κούλουμα, είναι γνωστά και με ορισμένες παραλλαγές της λέξης όπως κουμουλάθες, κούλουμπα, κούμουλες.

Οι πιο γλυκούληδες παππούδες του κόσμου αγκαλιάζουν τα εγγόνια τους έπειτα από 9 μήνες χάρη στις στολές πολικές αρκούδες!

Πολλά μπορεί να αντέξει ο άνθρωπος, όμως το να είσαι παππούς και να μην μπορείς να αγκαλιάσεις τα εγγόνια σου είναι μάλλον από τις πιο δύσκολες δοκιμασίες! Έτσι, αυτό το ζευγάρι παππούδων που είχαν να αγκαλιάσουν τα δικά τους από τον περασμένο Μάρτιο εξαιτίας του Covid-19 βρήκαν αυτή την απίθανη ιδέα για να το κάνουν επιτέλους με ασφάλεια!

Η Barbara και ο Clive Walshaw είπαν ότι η συγκινητική αυτή αγκαλιά ήταν τα «καλύτερα έξι λεπτά» που είχαν όλο το χρόνο! Κατάφεραν να κρατήσουν στα χέρια τους τα τρία εγγόνια τους Quinn, 6 ετών, Morgan, 8 ετών και Mackenzie, 14 ετών, για πρώτη φορά από την 1η Μαρτίου, αφού πρώτα τα εξέπληξαν με τα φοβερά κοστούμια!

 

Το ζευγάρι είχε απομονωθεί και η Μπάρμπαρα είπε ότι ήταν θλιβερό για τα παιδιά, όταν τους είπαν ότι δεν μπορούσαν να τους δουν για τα Χριστούγεννα.

 

Αρχικά είχαν προγραμματίσει να περάσουν τα Χριστούγεννα «μαζί» σε μια κλήση Zoom με ένα φορητό υπολογιστή στο τραπέζι.

 

Όμως, η έξυπνη γιαγιά «έπεσε» πάνω σε αυτές τις απίθανες φουσκωτές πολικές αρκούδες, ενώ πραγματοποιούσε τα χριστουγεννιάτικα ψώνια της στο διαδίκτυο, και συνειδητοποίησε ότι είχε βρει έναν τρόπο να αγκαλιάσει τα αγαπημένα της εγγόνια με ασφάλεια, στις 25 Δεκεμβρίου!

Όπως είπε, ήταν τα  οι καλύτερες 15 λίρες που ξόδεψε ποτέ καθώς έφεραν τόση χαρά και ένα «αγνό χριστουγεννιάτικο πνεύμα».

Το 70χρονο ζευγάρι, λοιπόν, εμφανίστηκε έτσι ντυμένο στο σπίτι των εγγονιών, στο Leeds του Ην. Βασιλείου, και αγκάλιασε τα παιδιά προστατευμένο χάρη στα τεράστια κοστούμια!

«Δεν θα μπορούσα να έχω καλύτερη ιδέα!», είπε η γιαγιά.

Όσο για το πώς έγινε η έκπληξη; Το μεσημέρι των Χριστουγέννων, ο μπαμπάς της οικογένειας είπε στα αγόρια, ότι μόλις διάβασε στις ειδήσεις πως δύο πολικές αρκούδες κυκλοφορούν στην περιοχή καλώντας τα να βγουν έξω να τις βρουν. Φαντάζεστε τι έγινε, όταν ανακάλυψαν τους παππούδες τους πίσω από τις 2μιση μέτρων στολές!

Δίκαια όλοι συμφώνησαν πως πρόκειται για τους καλύτερους παππούδες στο Leeds!

πηγή: goodnewsnetwork.org

Γιατί δεν πρέπει να αφήνετε τα παιδιά να κερδίζουν στα επιτραπέζια;

“Πρέπει να αφήνουμε τα παιδιά να κερδίζουν στα επιτραπέζια;”. Εάν ανήκετε κι εσείς στην κατηγορία των γονέων που έχουν αναρωτηθεί πολλές φορές, οι ειδικοί ψυχολόγοι αναφέρουν ότι η απάντηση είναι ένα ηχηρό ΟΧΙ.

Οι γονείς θα πρέπει να αρχίζουν να παίζουν επιτραπέζια με τα παιδιά τους πιο σοβαρά και υπεύθυνα, από τη στιγμή που κλείνουν τα 5 ή 6 έτη. Πιο συγκεκριμένα, οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι δεν πρέπει να “συντρίψετε” τα παιδιά γιατί είναι πολύ πιθανό να μην θελήσουν να ξαναπαίξουν μαζί σας, αλλά θα πρέπει να καταλάβουν ότι ο μπαμπάς και η μαμά είναι “δυνατοί” αντίπαλοι.

Μάλιστα, τα παιδιά καταλαβαίνουν πότε οι γονείς χάνουν επίτηδες. Αν μάθουν συνέχεια να νικούν, δεν θα ξέρουν να αντιμετωπίσουν μια ενδεχόμενη ήττα στο μέλλον ή μια ανταγωνιστική συμπεριφορά.

Ο σωστός τρόπος συναγωνισμού στα επιτραπέζια παιχνίδια βοηθά τα παιδιά να διαμορφώσουν χαρακτήρα και προσωπικότητα και να δημιουργήσουν καλή αίσθηση της ευγενούς άμιλλας και της δικαιοσύνης. Οι ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι ακόμα και σε κάποια φαινομενικά ανόητα παιχνίδια, υπάρχουν μεγάλα διδάγματα για τον αθλητισμό, τις επιχειρήσεις και τη ζωή γενικότερα.

Μια Χριστουγεννιάτικη Ιστορία: Σαν σήμερα κυκλοφόρησε το διάσημο διήγημα του Κάρολου Ντίκενς

Παραμονή Χριστουγέννων, το 1843, στη Βικτωριανή Αγγλία. Ο σπαγγοραμένος και τσιφούτης Εμπενίζερ Σκρουτζ, είναι ένας ελεεινός, άπληστος τοκογλύφος, του οποίου μοναδική χαρά αποτελεί η δυστυχία των συνανθρώπων του. Μισεί τα Χριστούγεννα, υποστηρίζοντας πως όλα είναι μια απάτη, ενώ απεχθάνεται τους ανθρώπους που είναι χαρούμενοι τις γιορτές. Εκμεταλλεύεται τον φτωχό και εργατικό υπαλληλάκο του, Μπομπ Κράτσιτ, βάζοντάς τον να δουλεύει όλη μέρα, πληρώνοντάς τον ελάχιστα, αδιαφορώντας παγερά για την τραγική οικονομική του κατάσταση.

Το βράδυ της Παραμονής, όταν ο Σκρουτζ πηγαίνει σπίτι του, το φάντασμα του πρώην συνεργάτη του, Τζέικομπ Μάρλεϋ, εμφανίζεται μπροστά του, προσπαθώντας να του εξηγήσει πως αν δεν αλλάξει τρόπο και στάση ζωής, θα έχει την ίδια κατάληξη με αυτόν… Την ίδια νύχτα 3 πνεύματα θα επισκεφτούν τον ξεροκέφαλο γεροτσιγκούνη. Θα τον ταξιδέψουν στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον και θα προσπαθήσουν να ζεστάνουν την καρδιά του, δείχνοντάς του τα λάθη στη ζωή του και προτρέποντάς τον να αλλάξει τη διαγραφόμενη πορεία του… Είναι δυνατόν να αλλάξει ο γεροτσιφούτης;…

Η ιστορία της συγγραφής της πιο γνωστής χριστουγεννιάτικης ιστορίας

Ο Ντίκενς ξεκίνησε να γράφει τη Χριστουγεννιάτικη Ιστορία τον Οκτώβριο του 1843 και του πήρε περίπου δύο μήνες για να την ολοκληρώσει. Εκείνες τις ημέρες στην Αγγλία επικρατούσε ένας απίστευτος παγετός. Έτσι, στο βιβλίο του, ο συγγραφέας συνδύασε τον καιρό με τα Χριστούγεννα και μάλιστα λέγεται πως γι’ αυτό τα Χριστούγεννα, για όλο τον κόσμο, είναι συνδεδεμένα με το χιόνι.

Ο Ντίκενς, έπεσε “με τα μούτρα” στη δουλειά και μέσα από την αγάπη που έτρεφε ο ίδιος για τα Χριστούγεννα, προσπάθησε να κάνει τους αναγνώστες του να ανακαλύψουν ξανά τις μικρές, απλές, γεμάτες ζεστασιά οικογενειακές στιγμές, γεμίζοντας τις καρδιές τους καλοσύνη και κάνοντάς τους να ξεχάσουν έστω και για λίγο τη φτώχεια και τη δυστυχία τους. Όταν ολοκλήρωσε το βιβλίο, πλήρωσε ο ίδιος τα χρήματα για την έκδοσή του, ενώ απαίτησε η τιμή να είναι εξαιρετικά χαμηλή, ούτως ώστε όλοι οι άνθρωποι να μπορούν να το αγοράσουν.

Η Χριστουγεννιάτικη Ιστορία κυκλοφόρησε στις 19 Δεκεμβρίου 1843 και μέσα σε μια εβδομάδα, 6.000 αντίτυπα του βιβλίου κυριολεκτικά εξαφανίστηκαν… Ο κόσμος κυριολεκτικά, αγκάλιασε την ιστορία, λες και έψαχνε απεγνωσμένα κάτι να κρατηθεί, να τον γεμίσει αισιοδοξία…Όσον αφορά τα έσοδα, σίγουρα δεν ήταν τα αναμενόμενα, η επιτυχία όμως ήταν τεράστια και ακόμη μεγαλύτερη η χαρά που έδωσε ο Ντίκενς σε όλους τους ανθρώπους, εκείνη την άθλια εποχή..

Αυτή η 12χρονη είναι μέρος της νέας γενιάς που θα σώσει τον κόσμο –Το παιδί μας θα έκανε ό,τι κι εκείνη;

Όσο συναντάμε παιδιά που εν μέσω πανδημίας, εν μέσω αυτών των εξαιρετικά δύσκολων συνθηκών (των πιο δύσκολων που βίωσαν ποτέ) συνεχίζουν όχι μόνο να προσπαθούν, αλλά και να προσφέρουν, μπορούμε με ασφάλεια να ελπίζουμε, ότι αυτός ο κόσμος έχει ελπίδα.

Στην παραπάνω φωτογραφία, βλέπουμε μια 12χρονη η πράξη της οποίας αξίζει να διαδοθεί, καθώς λίγα είναι τα παιδιά που σε αυτή την ηλικία σκέφτονται τους ηλικιωμένους… Η γιαγιά της γράφει στη σχετική ανάρτηση, την οποία διαβάζουμε στο Love What Matters:

«Η 12χρονη εγγονή μου με τις 88 κάλτσες που η οικογένειά μας έφτιαξε, γεμάτες με δώρα για το τοπικό γηροκομείο. Κάτι που ξεκίνησε ως project από την Ομάδα Προσκόπων στην οποία συμμετέχει, στο πλαίσιο του οποίου έπρεπε να αναζητήσει δωρεές για ύφασμα και δώρα, προκειμένου να γεμίσει 25 κάλτσες, εξελίχθηκε σε ένα σπουδαίο έργο: Να χαρίσει σε κάθε ένοικο του γηροκομείου της περιοχής μας από μία κάλτσα, αφού εξαιτίας του κορωνοϊού κανείς δεν θα έχει την χαρά να δεχτεί επισκέψεις τα φετινά Χριστούγεννα.

Πρόκειται για ένα έργο αγάπης για τον συνάνθρωπο, το οποίο ελπίζουμε να φέρει χαρά και να φτιάξει την διάθεση στους μοναχικούς ηλικιωμένους που ζουν εκεί, αυτές τις μέρες.»

Ελπίζουμε κι εμείς, το έργο αυτό να βρει μιμητές, γιατί αν μη τι άλλο, αυτό είναι και το πραγματικό μήνυμα των γιορτών ημερών: Το μοίρασμα της χαράς και της αγάπης.

Υπάρχει Άγιος Βασίλης – Τον συνάντησε πρόσφατα αυτό το αγόρι με νοητική αναπηρία!

Πόσο πεζοί, μονόχνωτοι και μουντοί γινόμαστε ώρες-ώρες εμείς οι μεγάλοι… Πόσο εύκολο μας είναι να γκρεμίζουμε τα παιδικά όνειρα και μαζί με αυτά κάθε ίχνος παιδικότητας που έχει μείνει μέσα μας. Αν βέβαια, υπήρξε κάποτε έστω λίγη. Και πώς, όμως, έρχεται μερικές φορές η πραγματικότητα να μας διαψεύσει: Να μας βγάλει τη γλώσσα και να μας θυμίσει ότι η μαγεία υπάρχει και ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ.

Κρύβεται σίγουρα μέσα στην καρδιά του Άγιου Βασίλη. Αυτού του Άγιου Βασίλη, ο οποίος πριν από μερικές ημέρες έκανε ένα παιδί πραγματικά ευτυχισμένο, καλώντας το να μη σταματήσει ποτέ να πιστεύει.

Η μαμά του 15χρονου Jack, με μία ανάρτησή της στο Twitter περιγράφει τι ακριβώς συνέβη και γιατί δεν πρέπει να σταματήσουμε ποτέ να πιστεύουμε στον Άγιο Βασίλη:

«Έγραψα ένα σημείωμα και το έδωσα με τρόπο στον Άγιο: ‘Ο γιος μου, ο Jack, είναι 15 ετών και έχει νοητική αναπηρία. Πιστεύει στον Άγιο Βασίλη με όλη του την καρδιά. Σε παρακαλώ, κράτα τη μαγεία ζωντανή για εκείνον.’

Ο Άγιος τότε μου έκλεισε το μάτι και χαιρέτισε τον γιο μου σαν να ήταν φίλοι από παλιά λέγοντάς του: ‘Γεια σου Jack! Χαίρομαι που σε βλέπω πάλι!’

Η καλοσύνη είναι σημαντική!»

Δείτε την σχετική ανάρτηση της μαμάς:

Αποχαιρετάμε το 2020 με τα καλύτερα παιχνίδια-δώρα για τα παιδιά μας

Η ιστορία του παιχνιδιού με τη μορφή που το γνωρίζουμε σήμερα είναι μακρά, πολύχρωμη και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Μεταβάλλεται, ανάλογα με τις εποχές, την διάθεση πρώτων υλών και τις επιρροές από κοινωνικούς παράγοντες, όμως έχει πάντα ένα ανώτερο σκοπό: Το παιδικό χαμόγελο! Η ιστορία του παιχνιδιού όπως το ξέρουμε, θα μπορούσε να συνοψίζεται σε δύο μόνο λέξεις: Fisher Price. Αξίζει, όμως, να την ξετυλίξουμε για να διαπιστώσουμε τι είναι αυτό που κάνει τα παιχνίδια της Fisher Price να υπερέχουν.

Ήταν το 1930 όταν ο Herm Fisher αποφάσισε πως ο κόσμος χρειάζεται καλύτερα παιχνίδια, τα οποία θα αναπτύσσουν τη φαντασία των παιδιών, θα τους προκαλούν έκπληξη, θα είναι διασκεδαστικά και θα κάνουν, τέλος πάντων, κάτι καινούργιο. Ένωσε, λοιπόν, τις δυνάμεις του με τον Irving Price και την Helen Schelle και μαζί δημιούργησαν την πρωτοπόρα σειρά με τα χαριτωμένα παπάκια «16 hopefuls».

Η αρχή για παιχνίδια που συμβάλλουν ουσιαστικά στη Βρεφανάπτυξη είχε ήδη γίνει και ξαφνικά οι πρώτοι μήνες ενός μωρού γίνονται πολύ πιο διασκεδαστικοί!

Τριάντα χρόνια μετά η Fisher Price ιδρύει το Κέντρο Ερευνών της, το οποίο αποτελεί βασικό πυρήνα κάθε ιδέας που έπειτα θα γίνει παιχνίδι. Εκεί τα παιδιά μπορούν να πάνε να παίξουν, να κάνουν θόρυβο, να πατήσουν κουμπιά, να πετάξουν κύβους, να ρίξουν κάτω φιγούρες… και καθώς τα κάνουν όλα αυτά, οι ειδικοί παρακολουθούν τις κινήσεις και τις αντιδράσουν και αποφασίζουν τι απαιτείται, ώστε ένα παιχνίδι να γίνει ακόμα πιο διασκεδαστικό.

Με σύνθημα «Ας Γίνουμε Πάλι Παιδιά», όταν τα πάντα γύρω μας ήταν ένα παιχνίδι και το μόνο που χρειαζόταν για να διασκεδάσουμε ήταν η φαντασία μας, η Fisher Price μας καλεί να καθίσουμε στο πάτωμα, να τραγουδήσουμε και να χαρούμε τις ανέμελες στιγμές που μόνο τα παιδιά μας μπορούν να μας χαρίσουν με το παιχνίδι τους.

Αποχαιρετάμε, λοιπόν, το 2020 έχοντας στα παιδικά δωμάτια του σπιτιού μας παιχνίδια-αριστουργήματα που όχι μόνο γίνονται οι καλύτεροι πρώτοι φίλοι των μικρών μας, αλλά τους δίνουν και τα απαραίτητα πρώτα ερεθίσματα για να ανακαλύψουν -και να αγαπήσουν- τον κόσμο που τα περιβάλλει, αλλά και τον ίδιο τους τον εαυτό!

Ποιος μπόμπιρας δεν χόρεψε με τον Beatbo το ρομπότ; Ποιος δεν πέρασε ατελείωτες ώρες δοκιμάζοντας το εκπαιδευτικό τραπέζι; Ποιο μωρούλι δεν έσκασε τα πρώτα του γελάκια στο εκπαιδευτικό γυμναστήριο με το μουσικό πιανάκι και ποιο δεν γέμισε χάδια και αγκαλιές το εκπαιδευτικό σκυλάκι; Όσο για τα Linkimals; Με τον Τάρανδο – Μουσικούλη, τον Βραδύποδα – Χορευταρούλη, το Πάντα – Αγκαλίτσα και τα υπόλοιπα ζωάκια της παρέας… τα μικρά μας απολαμβάνουν παιχνίδι και διασκέδαση με την ψυχή τους!

Ευχαριστούμε Fisher Price για τις μοναδικές, ξένοιαστες αυτές στιγμές!