Κωνσταντίνα Ντουντούμη, Author at Infokids.cy

Τα παιδιά που γεννιούνται με χαμηλό βάρος “απειλούνται” με ΔΕΠΥ αλλά και με προβλήματα συμπεριφοράς

Τα παιδιά που είχαν γεννηθεί με υπερβολικά χαμηλό βάρος, λόγω πολύ πρόωρου τοκετού, δεν κινδυνεύουν περισσότερο μόνο από διάφορα σωματικά προβλήματα, αλλά και από ψυχικά, αργότερα στη ζωή τους, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική μελέτη. Ο αυξημένος κίνδυνος εκτείνεται από την παιδική έως τη μέση ηλικία. Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Κάρεν Μάθιουσον του καναδικού Πανεπιστημίου ΜακΜάστερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ψυχολογίας “Psychological Bulletin” του Αμερικανικού Ψυχολογικού Συλλόγου, μελέτησαν (μετα-ανάλυση) στοιχεία από 41 έρευνες, που συνολικά αφορούσαν 2.712 άτομα που είχαν γεννηθεί πολύ λιποβαρή και 11.127 που είχαν γεννηθεί με κανονικό βάρος. Η μελέτη κάλυψε μια περίοδο 26 ετών (1990-2016) σε 12 χώρες.

Οι πρόωροι τοκετοί έχουν αυξηθεί δραματικά τις τελευταίες δύο δεκαετίες και πλέον αποτελούν γύρω στο 8% των γεννήσεων στις ανεπτυγμένες χώρες. Χάρη στις ιατρικές προόδους, ακόμη και τα πολύ λιποβαρή μωρά, που ζυγίζουν κάτω από ένα κιλό κατά τη γέννησή τους, έχουν πλέον αυξημένες πιθανότητες να επιβιώσουν, όμως αντιμετωπίζουν αυξημένους κινδύνους και μετά την ενηλικίωσή τους. Η νέα μελέτη επιβεβαιώνει προηγούμενα ευρήματα και δείχνει ότι ακόμη και έως την ηλικία των 40 ετών τα άτομα αυτά κινδυνεύουν πολύ περισσότερο με διάφορα ψυχικά προβλήματα, όπως κατάθλιψη, αγχώδεις διαταραχές, ντροπαλότητα, μειωμένη κοινωνική λειτουργικότητα κ.α.

Στην παιδική και εφηβική ηλικία τους έχουν σημαντικά μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), καθώς και προβλήματα συμπεριφοράς και κοινωνικής προσαρμογής. Επειδή τα προβλήματα αυτά εκδηλώνονται στα πρόωρα γεννημένα παιδιά οπουδήποτε στον κόσμο, οι επιστήμονες θεωρούν ότι οφείλονται σε νευροβιολογικούς παράγοντες λόγω της ανεπαρκούς ανάπτυξής τους μέσα στη μήτρα της μητέρας τους. Πάντως, σύμφωνα με τους ερευνητές, πολλά από αυτά τα πρόωρα μωρά ποτέ στη ζωή τους δεν θα εμφανίσουν τέτοια προβλήματα.

“Ο 3χρονος γιος μου διαγνώστηκε με ήπια αρθρογρύπωση. Είναι υπάκουο παιδί αλλά δεν μιλάει…”

“Ο μικρός Χρήστος είναι τριών ετών και τριών μηνών. Από την γέννησή του τον παρακολουθεί παιδοορθοπεδικός, καθώς λόγω του περιορισμένου χώρου στην κοιλιά της μαμάς του ήταν “μαζεμένος” με αποτέλεσμα να παρατηρηθεί αγκύλωση στα χεράκια του. Κάναμε φυσιοθεραπείες και πλέον δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Η ανάπτυξή του είναι ομαλή είναι υπάκουο παιδί, υπάρχει άριστη συνεννόηση μεταξύ μας, εκτελεί όλες τις “εντολές” μας και γενικά δεν έχουμε παρατηρήσει κάτι περίεργο στην συμπεριφορά του. Είναι αρκετά συνεπής με τα παιχνίδια του, τα τακτοποιεί και γενικά από αυτά που βλέπουμε και μπορούμε να καταλάβουμε έχει μια υγιή ανάπτυξη.

Αυτό που με απασχολεί είναι το γεγονός ότι δεν έχει ακόμη αρχίσει να μιλάει, Λέει κάποιες λεξούλες όπως μπαμπά, μαμά, αγκαλιά, μπέμπα, μπάλα, έτσι εντάξει αλλά δεν κάνει προτάσεις. Ωστόσο, καταλαβαίνει ότι του ζητάμε. Απευθυνθήκαμε λοιπόν σε έναν λογοθεραπευτή και τους τελευταίους τρεις μήνες κάνουμε συνεδρίες. Βέβαια δεν έγιναν πολλές συνεδρίες λόγω ιώσεων και λοιπών υποχρεώσεων. Αυτό που με προβληματίζει είναι αν πρέπει να ανησυχώ για την αργοπορημένη ανάπτυξή του.

Το παιδί γενικότερα καθυστέρησε να μπουσουλίσει (9 μηνών), να περπατήσει (13 μηνών) και ο παιδοορθοπεδικός μας είπε ότι αυτή η καθυστέρηση οφείλεται στο γενικότερο “σφίξιμο” που παρουσιάζει ως παιδί. Η διάγνωση ήταν μια ήπια μορφή αρθρογρύπωσης και μας συνέστησε να μην ανησυχούμε, ΄καθώς, όπως καθυστέρησε να κάνει όλα τα άλλα καθυστερεί και στην ομιλία. Πρέπει να ανησυχούμε θεωρείτε;”

Απαντά η Παρασκευή Μπριντάκη, Ψυχολόγος – Οικογενειακή Θεραπεύτρια – Παιδοψυχολόγος

Το παιδί μεγάλωσε σε ένα περιορισμένο χώρο στην κοιλιά της μητέρας με αποτέλεσμα να υπήρχε ένα γενικότερο “σφιξιμο” στην ανάπτυξη του. Δηλαδή δεν υπήρχε αρκετός χώρος για να αναπτυχθεί. Αυτό τον “χώρο” καλείται τώρα το παιδί να αποκτήσει. Ήδη ξεκινήσατε με θεραπείες λόγου και φυσιοθεραπείες που βοηθούν στην έγκαιρη αποκατάστασή. Χρειάζεται χρόνος τόσο απο εσάς όσο και από το παιδί στο να αποβάλλετε το στρες που βιώσατε όλο αυτό το διάστημα.

Καλό θα ήταν για το ζήτημα της αρθρογρύπωσης να απευθυνθείτε είτε σε κάποιον παιδονευρολόγο είτε σε έναν αναπτυξιολόγο όπου και θα σας καθορίσουν το αναπτυξιακό επίπεδο του παιδιού και το βαθμό της βαρύτητας των συμπτωμάτων του. Πιθανά επίσης να έπρεπε να γίνει και από εργοθεραπευτή αξιολόγηση. Θα σας συμβούλευα να προχωρούσατε και στις ανωτέρω αξιολογήσεις ώστε να μπορέσετε να ηρεμήσετε και να εφαρμόσετε το κατάλληλο πρόγραμμα βοήθειαςπρος το παιδί σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Μπριντάκη Παρασκευή
Ψυχολόγος – Οικογενειακή Θεραπεύτρια – Παιδοψυχολόγος
Τηλ: 6936637612 / 211 4048794
www.greekpsychologist.com

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων αξιολογεί τις ανεπιθύμητες ενέργειες των αντιβιοτικών της τάξης των φθοροκινολόνων

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΑ) αναθεωρεί τα συστημικά χορηγούμενα και εισπνεόμενα αντιβιοτικά της τάξης των κινολόνων και φθοροκινολόνων για να αξιολογήσει την επιμονή σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών που επηρεάζουν κυρίως τους μύες, τις αρθρώσεις και το νευρικό σύστημα. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ιδιαίτερης σημασίας όταν τα φάρμακα χορηγούνται για λιγότερο σοβαρές λοιμώξεις.

Η αναθεώρηση, η οποία θα εστιάσει στις δράσεις μακράς διαρκείας που επηρεάζουν κυρίως το μυοσκελετικό και το νευρικό σύστημα, γίνεται κατόπιν αιτήματος της γερμανικής αρχής φαρμάκων (BfArM) μετά από αναφορές ανεπιθύμητων ενεργειών μακράς διάρκειας στην εθνική βάση δεδομένων της και τη δημοσιευμένη βιβλιογραφία. Στο παρελθόν δεν διεξήχθη πανευρωπαϊκή αναθεώρηση με συγκεκριμένο αντικείμενο την επιμονή αυτών των ανεπιθύμητων ενεργειών, ωστόσο, αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι γνωστές και αναφέρονται στις πληροφορίες συνταγογράφησης αυτών των φαρμάκων.

Η Επιτροπή Φαρμακοεπαγρύπνησης Αξιολόγησης Κινδύνου (PRAC) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΑ) θα αξιολογήσει τώρα τα διαθέσιμα δεδομένα και θα αποφανθεί κατά πόσο υπάρχει ανάγκη εισαγωγής νέων μέτρων για την ελαχιστοποίηση αυτών των κινδύνων ή η τροποποίηση του τρόπου χρήσης αυτών των φαρμάκων.

Οι κινολόνες και οι φθοροκινολόνες είναι ευρέως συνταγογραφούμενες στην ΕΕ και συνιστούν σημαντικές επιλογές για την αντιμετώπιση σοβαρών, απειλητικών για τη ζωή βακτηριακών λοιμώξεων. Οι επαγγελματίες υγείας που χρησιμοποιούν αυτά τα φάρμακα θα πρέπει να συνεχίσουν να ακολουθούν την επίσημη πληροφόρηση για τη συνταγογράφηση τους. Ασθενείς που έχουν οποιαδήποτε ερωτήματα για τη θεραπεία τους, θα πρέπει να μιλήσουν με το γιατρό τους.

Τι είναι οι κινολόνες και οι φθοροκινολόνες

Οι κινολόνες και οι φθοροκινολόνες είναι τάξη αντιβιοτικών ευρέως φάσματος και είναι ενεργά έναντι των λεγόμενων θετικών κατά Gram και αρνητικών κατά Gram βακτηριδίων.

Η αναθεώρηση περιλαμβάνει τα ακόλουθα φάρμακα: cinoxacin, ciprofloxacin, enoxacin, flumequine, levofloxacin, lomefloxacin, moxifloxacin, nalidixic acid, norfloxacin, ofloxacin, pefloxacin, pipemidic acid, prulifloxacin και rufloxacin.

Η αναθεώρηση αφορά μόνο τα εισπνεόμενα και συστημικά χορηγούμενα φάρμακα (από το στόμα ή ενέσιμα). Τα τοπικής χρήσης φάρμακα όπως αυτά που τοποθετούνται απευθείας στο δέρμα, μάτια ή αυτιά δεν περιλαμβάνονται.

Περισσότερα για τη διαδικασία

Η αναθεώρηση των αντιβιοτικών της τάξης των κινολόνων και φθοροκινολόνων άρχισε στις 9 Φεβρουαρίου 2017 κατόπιν αιτήματος της γερμανικής αρχής φαρμάκων (BfArM), σύμφωνα με το άρθρο 31 της Οδηγίας 2001/83/ΕΚ. Η αναθεώρηση θα διεξαχθεί από την Επιτροπή Φαρμακοεπαγρύπνησης-Αξιολόγησης Κινδύνου (PRAC) η οποία είναι υπεύθυνη για την αξιολόγηση των θεμάτων ασφαλείας των φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση και η οποία θα εκδώσει εισηγήσεις. Οι εισηγήσεις της PRAC θα σταλούν στην Επιτροπή για τα Φάρμακα Ανθρώπινης Χρήσης (CHMP), η οποία είναι υπεύθυνη για ερωτήματα που αφορούν σε φάρμακα για ανθρώπινη χρήση όπου θα υιοθετηθεί η γνωμοδότηση του ΕΜΑ. Το τελικό στάδιο της διαδικασίας αναθεώρησης είναι η υιοθέτηση νομικά δεσμευτικής απόφασης για όλα τα κράτη μέλη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Πάπας Φραγκίσκος: «Ζητώ ταπεινά συγγνώμη για τους παιδεραστές ιερείς. Πρόκειται για ένδειξη του διαβόλου, θα είμαστε αυστηρότατοι»

«Ζητώ ταπεινά συγγνώμη για τους παιδεραστές παπάδες. Πρόκειται για ένδειξη του διαβόλου, θα είμαστε αυστηρότατοι», έγραψε ο πάπας Φραγκίσκος στον πρόλογό του στο βιβλίο του Ελβετού Ντανιέλ Πιτέ, ο οποίος σε παιδική ηλικία κακοποιήθηκε σεξουαλικά από ιερέα. Ο Φραγκίσκος, στην εισαγωγή του, η οποία δημοσιεύεται σήμερα από την εφημερίδα La Repubblica, είναι ως συνήθως σαφέστατος και άμεσος.

Πιο συγκεκριμένα, ο ποντίφικας γράφει: «διαπίστωσα για μια ακόμη φορά τις ζημίες που προκαλεί η σεξουαλική κακοποίηση και την μακρά και επώδυνη πορεία που πρέπει να αντιμετωπίσουν τα θύματα. Είμαι ευτυχής για το ότι και άλλοι άνθρωποι μπορούν να διαβάσουν σήμερα αυτή τη μαρτυρία και να ανακαλύψουν με ποιο τρόπο το κακό μπορεί να εισέλθει στην καρδιά ενός δούλου της Εκκλησίας. Πώς μπορεί ένας ιερέας, που υπηρετεί τον Ιησού και την Εκκλησία, να φτάσει να προκαλέσει τόσο μεγάλο κακό;

Πώς μπορεί να έχει τάξει την ζωή του στο να συνοδεύει τα παιδιά κοντά στον Θεό και στο τέλος, αντιθέτως, να τα καταβροχθίζει σε αυτό που ονόμασα “διαβολική θυσία”, η οποία καταστρέφει τόσο το θύμα όσο και την ζωή της Εκκλησίας; Κάποια θύματα έφτασαν μέχρι και στην αυτοκτονία. Οι νεκροί αυτοί βαραίνουν την καρδιά μου, την συνείδησή μου και εκείνη όλης της Εκκλησίας. Θέλω να εκφράσω στις οικογένειές τους τα συναισθήματα αγάπης και πόνου και να ζητήσω ταπεινά συγγνώμη», γράφει ο πάπας Φραγκίσκος.

Το βιβλίο του Ντανιέλ Πιτέ, με τίτλο «La perdono, padre», (Πάτερ, σας συγχωρώ), έχει μόλις κυκλοφορήσει στην Ιταλία. Ο συγγραφέας δήλωσε πως «αποκάλυψε στον πάπα τα τέσσερα χρόνια κόλασης που έζησε και διαβάζοντας το βιβλίο, ο Φραγκίσκος έκλαψε μαζί του» .

Ανακαλείται από την αγορά επικίνδυνος βραστήρας

Το Τμήμα Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών πληροφορεί το καταναλωτικό κοινό ότι έχει εντοπίσει στην αγορά το πιο κάτω προϊόν, το οποίο δε συνοδεύεται από την απαιτούμενη δήλωση συμμόρφωσης EE. Ως εκ τούτου, έχει διατάξει την απόσυρσή του από την αγορά.

Προϊόν

· Κατηγορία: Συσκευές κουζίνας
· Είδος: Βραστήρας
· Εμπορική επωνυμία: CROWN
· Τύπος: HHB1719
· Χαρακτηριστικά: 220-240 V, 1.8 L, 1850-2200 W, 50/60 Hz
· Εισαγωγέας: Theoglass Merchants Ltd

Προτρέπονται οι καταναλωτές που έχουν στην κατοχή τους το πιο πάνω προϊόν να μην το χρησιμοποιούν.

Όποιος χρειάζεται πληροφορίες ή διευκρινίσεις για τα δικαιώματα του καταναλωτή, που αφορούν το συγκεκριμένο προϊόν, μπορεί να επικοινωνεί με την Υπηρεσία Προστασίας Καταναλωτή στο τηλέφωνο 1429 (γραμμή καταναλωτή).

Παρακαλείται επίσης οποιοσδήποτε γνωρίζει σημείο πώλησης τέτοιου προϊόντος ή χρειάζεται επιπρόσθετες πληροφορίες ή διευκρινίσεις να επικοινωνεί με το Τμήμα Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών στο τηλέφωνο 22800522 ή στην ηλεκτρονική διεύθυνση director@ems.mcw.gov.cy ή στο τηλεομοιότυπο 22348202.

Γιατί να εντάξουμε στη διατροφή των παιδιών μας τα βιολογικά προϊόντα

Τα προϊόντα βιολογικής παραγωγής αναπτύσσονται με φυσικό τρόπο, χωρίς ορμόνες, συνθετικά λιπάσματα, βιταμίνες και αντιβιοτικά, και με αυτόν τον τρόπο αποκτούν ανώτερη διατροφική αξία εξαιρετικής σημασίας ειδικά για τα παιδιά.

Tα βασικότερα πλεονεκτήματά τους:

Είναι εξαιρετικά ασφαλή, καθώς ελέγχονται στο σύνολό τους πριν φτάσουν στον καταναλωτή.
Δεν περιέχουν επιβλαβείς για την υγεία και το περιβάλλον χημικές ουσίες, όπως ζιζανιοκτόνα, εντομοκτόνα, μυκητοκτόνα ή χημικά λιπάσματα.
Περιέχουν περισσότερες βιταμίνες και ιχνοστοιχεία σε σύγκριση με τα προϊόντα συμβατικής καλλιέργειας. Έχουν χαμηλότερη περιεκτικότητα σε νερό, με αποτέλεσμα τα θρεπτικά στοιχεία να βρίσκονται σε μεγαλύτερη συγκέντρωση στα εδώδιμα μέρη των φυτών.
Είναι λιγότερο επεξεργασμένα και συνεπώς πιο αγνά. Η ακτινοβόληση καθώς και άλλες διεργασίες, δεν επιτρέπονται
Δεν περιέχουν γενετικά τροποποιημένα συστατικά. Στη βιολογική γεωργία δεν επιτρέπεται η χρήση συστατικών από γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς.
Έχουν λιγότερα πρόσθετα. Καθώς πολλά πρόσθετα που είναι επικίνδυνα για την υγεία δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται στα βιολογικά προϊόντα.
Έχουν λιγότερα αντιβιοτικά (τρόφιμα ζωικής προέλευσης). Τα ζώα βιολογικής εκτροφής, αναπτύσσονται σε συνθήκες που έχουν στόχο να μεγιστοποιήσουν την υγεία και την ευημερία των ζώων μέσω της διατήρησης υψηλής ποιότητας και ισορροπημένης διατροφής, καθώς και ένα περιβάλλον που ανταποκρίνεται στις ανάγκες τους.

Κάντε το βιολογικό πρωινό των παιδιών σας ένα γεύμα υψηλής προτεραιότητας

Έρευνες δείχνουν πως η κατανάλωση ενός υγιεινού πρωινού μειώνει τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής, εγκεφαλικού και διαβήτη, ενώ ταυτοχρόνως διευκολύνει την απώλεια βάρους. Γνωρίζουμε επίσης πως παιδιά που παραλείπουν το πρωινό τους παρουσιάζουν έλλειψη ενέργειας, είναι πιο ευέξαπτα, κουράζονται ευκολότερα, μελαγχολούν και αποτυγχάνουν να αποδώσουν στο σχολείο. Τα βιολογικά προϊόντα είναι η καλύτερη επιλογή για την παιδική διατροφή.

Μερικές προτάσεις για το βιολογικό παιδικό πρωινό είναι

1 ποτήρι από διάφορα φρούτα χτυπημένα στο μπλέντερ και 1 φέτα ψωμί ολικής αλέσεως με βιολογικό βούτυρο και μέλι
1 τοστ με μαύρο ψωμί, λίγη βιολογική μαργαρίνη, βιολογικό τυρί και γαλοπούλα μαζί με 1 ποτήρι φρέσκο χυμό
1 αραβική πίτα με βιολογική μαργαρίνη, τυρί και γαλοπούλα μαζί με 1 ποτήρι γάλα

Να μάθεις στο παιδί σου να περπατάει κι όχι να στηρίζεται

Υπάρχουν γονείς προστατευτικοί, αδιάφοροι, υπερβολικοί, γονείς κατ’ επιλογήν, γονείς κατά λάθος, γονείς από λάθος. Σε όποια κατηγορία κι αν ανήκουμε δεν παύουμε πρώτα απ’ όλα να είμαστε γονείς. Και για σένα που δεν έχεις ακόμη γίνει, τότε μάλλον οι δικοί σου γονείς σε μία απ’ τις παραπάνω κατηγορίες ανήκουν. Το θέμα μας, βέβαια, δεν είναι η κατηγοριοποίηση των γονέων.

Το να είσαι γονιός δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση. Κυρίως, δύσκολη κι επίπονη, θα την έλεγα. Ναι, χίλιες χαρές θα λάβεις απ’ τα παιδιά σου κι άλλα χίλια δυο πράγματα θα διδαχθείς από αυτά μα αυτό είναι το εύκολο και το ευχάριστο κομμάτι.

Το δυσκολάκι είναι το να μπορέσεις να ανταποκριθείς στις όλο κι αυξημένες απαιτήσεις τους δίχως να χάσεις κάτι από σένα ή, το σημαντικότερο, εσένα. Και δε φταίνε τα παιδιά που καμιά φορά τα χάνουμε ή χανόμαστε, αλλά εμείς που μας έφαγε η ενηλικίωση και ξεχάσαμε τι σημαίνει να είσαι παιδί.

Δεν απαιτούν παράλογα πράγματα τα παιδιά. Το μόνο που έχουν ανάγκη πραγματικά είναι αγάπη, εμπιστοσύνη, υπομονή και στοργή. Πόσο συχνά είμαστε όμως εμείς οι ίδιοι ικανοί να προσφέρουμε τέτοια συναισθήματα;

Λάθη των γονιών μας, της κοινωνίας, του σχολείου καταντήσαμε να μιλάμε με εκφράσεις κλισέ και ντεμοντέ. «Μην τα κακομαθαίνεις, θα σε καβαλικέψουν», «Μην το αφήνεις να σε κάνει ό,τι θέλει», «’Aστο να κλάψει, καλό του κάνει» κι άλλα τέτοια πολλά που μας καθοδηγούν να μεγαλώσουμε παιδιά κλειστά σαν στρείδια κι ανελεύθερα.

Όχι, όχι. Αρνήθηκα να μπω σε αυτό το τριπάκι, συνεχίζω να αρνούμαι και θα εξακολουθώ μέχρι να μπορώ. Θα αγωνίζομαι ενάντια σε θεωρίες «baby crying» και θα αρνούμαι να διαβάζω άρθρα για κακομαθημένα και γκρινιάρικα παιδιά. Αυτά μονάχα μιμούνται. Αν θέλω να πάψει η γκρίνια του παιδιού μου, ας πάψω πρώτη εγώ να γκρινιάζω. Αν θέλω να μην απαιτεί, ας πάψω πρώτη εγώ να επιθυμώ.

Δε φταίνε τα παιδιά μας σε τίποτα μα δε φταίμε κι εμείς γι’ αυτό που έχουμε γίνει. Κι εμάς, κάποιοι άλλοι μας μεγάλωσαν και τους γονείς μας άλλοι γονείς κι έχουμε πια αφομοιώσει στερεότυπα γενεών και γενεών. Κανένας δε φταίει μα κάποιος πρέπει κάποια στιγμή να προσπαθήσει.

Ως γονείς φοβόμαστε. Φοβόμαστε μην πάθει κάτι το παιδί μας, αγωνιούμε για το αν το μεγαλώνουμε σωστά, ανησυχούμε για το αν του δίνουμε τα σωστά εφόδια και ντρεπόμαστε όταν τα βλέπουμε να μιμούνται τις λάθος συμπεριφορές μας.

Μα τι θέλει στ’ αλήθεια ένα παιδί, αναρωτιόμαστε. Κι όμως, η απάντηση κρύβεται μέσα μας. Κρύβεται μέσα σε αυτά που εμείς λαμβάνουμε ως λάθη των γονέων μας, σε αυτά που μας δυσαρεστούν, μας ευχαριστούν, μας απογοητεύουν ή μας επιβεβαιώνουν. Κρύβεται μέσα στα χαμόγελα που τους χαρίζουμε και στα δάκρυα που τρέχουν απ’ τα μάτια μας.

Δε θέλει πολλά ένα παιδί. Ήδη απ’ τη στιγμή της γέννησής του προσπαθεί να ανεξαρτητοποιηθεί. Το προσπαθεί τις στιγμές που προσπαθεί μόνο του να βρει τη θηλή της μητέρας του ή να πιάσει το μπιμπερό του. Το προσπαθεί τις στιγμές που δυνατά χτυπάει τα ποδαράκια του και παλεύει μονάχο του να στηριχτεί επάνω τους. Κι αυτός είναι κι ο ουσιαστικός μας ρόλος. Να το γαλουχήσουμε ώστε να γίνει αυτόνομο, δυνατό κι ανεξάρτητο. Να του μάθουμε να δίνει μα και να παίρνει. Να το επιβεβαιώσουμε πως όλα τα μπορεί και τίποτα δε θα είναι αδύνατον αν το θελήσει πραγματικά.

Να μαθαίνουμε στα παιδιά μας να περπατάνε κι όχι να στηρίζονται, αυτό είναι το χρέος μας. Κι ας φοβόμαστε πως μια μέρα θα πετάξουν μακριά μας, ας του δημιουργήσουμε μια ζεστή φωλιά για να μπορούν να γιατρεύουν τα φτερά τους κάθε φορά που θα τσακίζονται. Μα να τους τα δώσουμε τα φτερά εκείνα. Μην τους τα στερήσουμε από ανάγκη ή εγωισμό.

Είναι συγκινητική η στιγμή που ένα παιδί μόνο του διαγράφει τα πρώτα του βήματα, δίχως βοήθεια, δίχως φόβους. Απλά, ανοίγει χέρια, σηκώνει μύτες και τρεχάτο πάει κι όπου φτάσει. Δεν το ενδιαφέρει το μέχρι πού. Ξέρει πως ακόμη κι αν πέσει θα έχει συνέχεια. Θα σηκωθεί ξανά και με βήματα σιγουρότερα και σταθερότερα θα συνεχίσει να βαδίζει. Ώσπου να γίνει το περπάτημά του απόλυτα σταθερό και να εξελιχθεί σε τρέξιμο, πηδήματα, χορούς κι ακροβατικά. Θα τρέχει πάνω-κάτω σαν τρελό, θα σκαρφαλώνει και δε θα παύει στιγμή να θέλει να ανακαλύπτει.

Μην του στερήσεις τον ενθουσιασμό με διδαχές και «μη». Άστο ελεύθερο μόνο του να χαράξει την πορεία του και κάθε βήμα του να του ανήκει. Να είσαι εκεί τις στιγμές που θα πέφτει μα μην του απλώνεις το χέρι πριν στο ζητήσει. Άστο να προσπαθήσει, να γευτεί την ήττα και την επιτυχία. Άστο, κι αν χτυπήσει, φρόντισέ το.

Εξάλλου, τα ωραιότερα σημάδια μας πάνω στο σώμα μας, είναι αυτά που αποκτήσαμε παιδιά. Κουβαλούν αναμνήσεις γεμάτες γέλια, τρέλα, τόλμη και ξεγνοιασιά.

Πηγή:

Κωνσταντίνα Χνάρη

Μικροί και μεγάλοι ετοιμαστείτε για ξέφρενο γλέντι στο Καρναβάλι Αγλαντζιάς 2017 (19/2)

Το Καρναβάλι Αγλαντζιάς που έχει πλέον καθιερωθεί ως η μεγαλύτερη πολιτιστική εκδήλωση στη Μείζονα Λευκωσία, φέτος αναμένεται να σπάσει κάθε ρεκόρ συμμετοχής, αφού ο Δήμος Αγλαντζιάς αναμένει γύρω στους 9.000 καρναβαλιστές και πέραν των 90 ομάδων.Οι θεατές αναμένεται να ξεπεράσουν τις 30.000. Έχοντας αυτά υπόψη, ο Δήμος επεκτείνει το μήκος της παρέλασης και ετοιμάζει πολλές εκπλήξεις.

Η παρέλαση ξεκινά η ώρα 11:30 την Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017, στη Λεωφόρο Κερύνειας στην Αγλαντζιά.

Το γλέντι θα συνεχιστεί στο Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής, στον τερματισμό της παρέλασης.

Γιατί η Αγλαντζιά σημαίνει γλέντι.

Λεωφόρος Κερύνειας
Αγλαντζιά, Λευκωσία Κύπρος
22462058

Σβήσε το τσιγάρο πριν αλλά και μετά την εγκυμοσύνη αν δεν θες το παιδί να έχει προβλήματα ακοής και μαθησιακές δυσκολίες

Η έκθεση στη νικοτίνη του τσιγάρου πριν και μετά τη γέννα, μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα ακοής σε ένα παιδί, λόγω αφύσικης ανάπτυξης της περιοχής του εγκεφάλου που ελέγχει αυτή την αίσθηση, σύμφωνα με μια νέα γερμανική επιστημονική έρευνα, που βασίσθηκε σε πειράματα σε ποντίκια.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Ούρσουλα Κοχ του Ελευθέρου Πανεπιστημίου του Βερολίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό φυσιολογίας “Journal of Physiology”, πρόσθεσαν νικοτίνη στο νερό που έπιναν έγκυα πειραματόζωα, έτσι ώστε το επίπεδο της νικοτίνης στο αίμα τους να είναι ανάλογο με εκείνο ενός τακτικού καπνιστή. Τα ποντικάκια εκτέθηκαν στη νικοτίνη τόσο ως έμβρυα, όσο και ως μωρά μέσω του γάλατος που έπιναν από τη μητέρα τους εωσότου γίνουν τριών εβδομάδων, μια ηλικία η οποία αντιστοιχεί στην ηλικία που τα παιδιά πάνε στο δημοτικό.

Στη συνέχεια, οι επιστήμονες μελέτησαν τους εγκεφάλους των νεαρών πειραματόζωων και έκαναν συγκρίσεις με ποντίκια που δεν είχαν εκτεθεί σε νικοτίνη. Διαπιστώθηκε ότι στα πρώτα δεν λειτουργούσαν εξίσου καλά οι νευρώνες που μετέφεραν τα νευρικά ακουστικά σήματα από τον κοχλία του αυτιού στο ακουστικό κέντρο του εγκεφάλου, ενώ και τα ίδια τα σήματα μεταδίδονταν με μικρότερη ακρίβεια. Η συνέπεια ήταν να δημιουργούνται προβλήματα ακοής.

«Δεν γνωρίζουμε πόσα ακόμη μέρη του ακουστικού συστήματος επηρεάζονται από τη νικοτίνη. Χρειάζεται περισσότερη έρευνα πάνω στις σωρευτικές επιπτώσεις της έκθεσης στη νικοτίνη», δήλωσε η Κοχ. Πρόσθεσε ότι «αν οι μητέρες κάπνιζαν κατά την εγκυμοσύνη τους και τα παιδιά τους εμφανίζουν μαθησιακές δυσκολίες στο σχολείο, θα πρέπει να εξετασθούν για τυχόν ακουστικά ελλείμματα».

Η έκθεση στη νικοτίνη, όπως έχουν δείξει προηγούμενες μελέτες, βλάπτει την ανάπτυξη του εμβρύου. Οι έγκυες που καπνίζουν συμβατικό ή ηλεκτρονικό τσιγάρο, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο για πρόωρο τοκετό, για γέννηση λιποβαρούς μωρού, ακόμη και για αιφνίδιο θάνατο του παιδιού.

Η νέα μελέτη, για πρώτη φορά, δείχνει ότι το ακουστικό εγκεφαλικό στέλεχος, η εγκεφαλική περιοχή που παίζει ρόλο-κλειδί για την ανάλυση των ακουστικών σημάτων, μπορεί να αναπτυχθεί με μη φυσιολογικό τρόπο στο παιδί, αν η μητέρα είχε εκτεθεί η ίδια -και είχε εκθέσει το παιδί της- στη νικοτίνη. Τα παιδιά αυτά είναι πιθανό να έχουν αργότερα μαθησιακές δυσκολίες και προβλήματα λόγου.

Μήπως πρέπει να σκεφτούμε την ένταξη του παιχνιδιού στην σχολική τάξη;

Σύμφωνα με μεγάλο αριθμό ερευνών της Παιδαγωγικής, της Ψυχολογίας, της Κοινωνιολογίας αλλά και των Μαθηματικών, είναι πλεόν αδιαμφισβήτητο ότι το οργανωμένο παιχνίδι συμβάλλει καταλυτικά στην ανάπτυξη και εξέλιξη πολλών και διαφορετικών δεξιοτήτων των παιδιών. Δεξιότητες που αφορούν την γνωστική, κοινωνική και συναισθηματική τους ενδυνάμωση, όπως η συγκέντρωση, η επικοινωνία, η μνήμη και η αυτοκυριαρχία εξελίσσονται σε ένα όμορφο και ψυχαγωγικό περιβάλλον αβίαστα μέσω του παιχνιδιού και δη του επιτραπέζιου.

Μέσα από το οργανωμένο παιχνίδι τα παιδιά που δεσμεύονται στη διαδικασία μαθαίνουν να συγκεντρώνουν την προσοχή τους και να ελέγχουν τον παρορμητισμό τους. Καθώς το κίνητρο της νίκης αλλά και της εμπλοκής σε παιχνίδια είναι εγγενές και μη διαπραγματεύσιμο στον άνθρωπο (Huizinga, 1955; Gee, 2007; Steinkuehler, 2006),τα παιδιά προκειμένου να πετύχουν, επενδύουν και καταβάλλουν προσπάθεια ακολουθώντας κανόνες, αξιολογώντας και λαμβάνοντας αποφάσεις. Παράλληλα, οι μαθητές εξοικειώνονται στη θέαση πολλαπλών γωνιών, αναγκάζονται να ”μπουν” στη θέση των αντιπάλων τους και να δουν το παιχνίδι και από άλλη οπτική γωνία, έτσι ώστε να μπορέσουν να παίξουν πιο αποτελεσματικά.

Μέσα από το οργανωμένο παιχνίδι τα παιδιά αλληλεπιδρούν και εμπλέκονται σε κοινωνικές περιστάσεις που απαιτούν ιδιαίτερες δεξιότητες. Μαθαίνουν να συνεργάζονται, να υποχωρούν, να χάνουν και να κερδίζουν χωρίς να δημιουργούνται εντάσεις, να διαχειρίζονται τα όποια συναισθήματα προκύπτουν στη διάρκεια ενός παιχνιδιού -θυμός, άγχος, ανυπομονησία, υπερενθουσιασμός-, να επικοινωνούν με τους συμπαίκτες τους, να παίζουν δίκαια και να τηρούν κανόνες, να περιμένουν τη σειρά τους όταν χρειάζεται. Επιπρόσθετα, παίζοντας οργανωμένα εξελίσσουν τις μεταγνωστικές τους δεξιότητες (Nasir, 2005), αφού γίνονται τα ίδια δάσκαλοι του εαυτού τους. Αξιολογούν τη στρατηγική τους, αναλογιζόμενα τα λάθη τους αλλά και την τακτική τους ώστε να αποφύγουν μια ενδεχόμενη ήττα στο μέλλον, παρατηρούν τους συμπαίκτες τους και μαθαίνουν από αυτούς, προσαρμόζουν τη σκέψη και τον τρόπο που παίζουν κάθε φορά στον εκάστοτε αντίπαλο, δοκιμάζουν νέες κινήσεις και μεθόδους χωρίς το φόβο του λάθους, που σε άλλες μαθησιακές δραστηριότητες δεν θα είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν και να πειραματιστούν (Harper & Daane, 1998). Γιατί στο παιχνίδι αν κάνεις λάθος και χάσεις σε μία παρτίδα έχεις πάντα την ευκαιρία να δοκιμάσεις ξανά στην επόμενη!

Μια εξίσου σημαντική δεξιότητα η οποία δύναται να αναπτυχθεί κατά τη διαδικασία του παιχνιδιού είναι η ανάληψη ευθύνης και πρωτοβουλίας, αφού οι ίδιοι οι μαθητές αποφασίζουν για τον εαυτό τους και έχουν την ευκαιρία να κρίνουν το αποτέλεσμα της απόφασης. Μέσα στο παιχνίδι τα παιδιά είναι πλήρως υπεύθυνα για τις κινήσεις και τον τρόπο που παίζουν. Είναι εκείνα που θα λάβουν όλες τις αποφάσεις με βάση τα δικά τους κριτήρια και που θα πρέπει να έρθουν και αντιμέτωπα με τις ακίνδυνες συνέπειές τους. Επιπρόσθετα, οι μαθητές αναπτύσσουν δεξιότητες πρόβλεψης και προ-σχεδιασμού, μαθαίνουν να συνυπολογίζουν πολλές παραμέτρους ταυτόχρονα (Berland & Lee, 2011).Παράλληλα, ανακαλύπτουν καθώς παίζουν, ότι όσο περισσότερο εμπλέκονται στη διαδικασία σχεδιασμού συνολικής στρατηγικής, πρόβλεψης των κινήσεων του αντιπάλου αλλά και υπολογισμού όλο και περισσότερων πιθανών δικών τους κινήσεων και τελικά επιλογής της καλύτερης, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχουν να κερδίσουν.

Έρευνες, επίσης, αποδεικνύουν ότι το οργανωμένο παιχνίδι αναπτύσσει την κριτική και δημιουργική σκέψη (Chung, 2012). Τα παιδιά έρχονται αντιμέτωπα με καταστάσεις που πρέπει να σκεφτούν, να φανταστούν, να σχεδιάσουν, να αλλάξουν και να ξανα-αλλάξουν αυτά που έκαναν μέχρι τώρα, να δουν πράγματα από πολλές πλευρές, να κατασκευάσουν, να ανακαλύψουν και να κρίνουν τα αποτελέσματα όλων αυτών των αλληλεπιδράσεων. Τέλος, οι μαθητές εξασκούνται στη λεκτική έκφραση και στην κατανόηση του λόγου, αφού για να μπορέσουν να παίξουν ένα παιχνίδι πρέπει να ξέρουν τους κανόνες τους. Έρχονται λοιπόν σε επαφή με σύνθετες προτάσεις και εντολές που πρέπει να ακολουθήσουν, με αποκωδικοποίηση συμβόλων καθώς και με νέο λεξιλόγιο. Όταν επιπλέον τους ζητηθεί να εξηγήσουν σε ένα φίλο τους το παιχνίδι πρέπει να συντάξουν ένα κείμενο πλούσιο σε νόημα, με κατανοητή σύνταξη, το οποίο να περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα στοιχεία και μάλιστα όσο πιο περιεκτικά και σύντομα γίνεται.

Όλες αυτές οι δεξιότητες είναι αναγκαίες για την επιτυχία ενός παιδιού στο πεδίο των μαθηματικών. Η ανάπτυξη στρατηγικής, ο υπολογισμός πιθανοτήτων, οι νοερές πράξεις που απαιτούνται σε πολλά παιχνίδια, η αναζήτηση πολλαπλών διαδρομών, η ευελιξία και δημιουργικότητα, η επίλυση περίπλοκων προβλημάτων, η συνεχής επαφή με μοτίβα παντός είδους που δε λείπουν από κανένα παιχνίδι, η μη-τυχαιότητα των πραγμάτων, είναι στοιχεία που συνδέονται άμεσα με την καλλιέργεια, ανάπτυξη και εξέλιξη της λογικο-μαθηματικής σκέψης. Μέσα από το παιχνίδι οι μαθητές καλούνται να αναγνωρίσουν, να εφαρμόσουν και να γενικεύσουν μοτίβα. Σύμφωνα, άλλωστε με το Lee (1996), τα Μαθηματικά δεν είναι παρά μόνο η γενίκευση μοτίβων.

Ήδη ορισμένα σχολεία του εξωτερικού αναγνωρίζοντας την αξία των παιδαγωγικών παιχνιδιών στην εξέλιξη τόσο των ακαδημαϊκών (IQ), όσο και των κοινωνικο-συναισθηματικών δεξιοτήτων (EQ), έχουν εντάξει στο ωρολόγιο πρόγραμμα τη διδασκαλία παιδαγωγικών παιχνιδιών κατά τη διάρκεια της οποίας οι μαθητές καλούνται να μάθουν νέα ατομικά και ομαδικά επιτραπέζια παιχνίδια, να παίξουν ή και να φτιάξουν οι ίδιοι το παιχνίδι τους. Η διδασκαλία αυτή δε διαφέρει στη φιλοσοφία από κάθε άλλο μάθημα στο σχολείο αφού οι εκπαιδευτικοί έχουν συγκεκριμένους γνωστικούς, κοινωνικούς και συναισθηματικούς στόχους βάση των οποίων γίνεται η επιλογή των επιτραπέζιων παιχνιδιών με τα οποία θα ασχοληθούν οι μαθητές. Στο μάθημα αυτό, έχει αποδειχθεί πως δίνεται η ευκαιρία και σε μαθητές μετρίου ή χαμηλού δυναμικού να αλληλεπιδράσουν, αλλά και να εξασκήσουν τις δεξιότητές τους σε ένα ψυχαγωγικό κλίμα.

Κρίσιμος θεωρείται ο τρόπος με τον οποίο θα τύχει οργάνωσης ένα παιχνίδι, τα ερωτήματα που θα θέσει ο εκπαιδευτικός, ο σχεδιασμός της δραστηριότητας και η καθοδήγηση που θα δοθεί με βάση τους στόχους. Τα επιτραπέζια παιχνίδια χωρίζονται σε κατηγορίες ανάλογα με τις δεξιότητες που αναπτύσσονται, όπως τα επιτραπέζια μνήμης, φαντασίας, μπλόφας, τύχης, σκέψης – στρατηγικής ταχύτητας – παρατηρητικότητας, λεπτής – αδρής κινητικότητας και παραγωγής λόγου. Επίσης, τα επιτραπέζια, ατομικά και ομαδικά, έχουν ανταγωνιστικό ή συνεργατικό τύπο (οι παίκτες εναντίον του παιχνιδιού). Από τη μαθησιακή διαδικασία δεν μπορούν ασφαλώς να εξαιρεθούν και τα ηλεκτρονικά εκπαιδευτικά παιχνίδια τα οποία μπορούν να αξιοποιηθούν με παρόμοιο τρόπο από τους εκπαιδευτικούς. Ήδη από τις δεκαετίες του 80 και 90 πολλοί επιστήμονες ανέδειξαν την ανάγκη οι υπολογιστές και γενικότερα τα υπερμέσα να χρησιμοποιηθούν ως γνωσιακά εργαλεία μάθησης. Οι εκπαιδευτικοί άλλωστε εδώ και πολλά χρόνια ενδιαφέρονται για τις δυνατότητες που προσφέρει το παιχνίδι γενικώς και τα παιχνίδια με υπολογιστές ειδικότερα (Foreman, 2004), ως υποστηρικτικά της μαθησιακής διαδικασίας.

Πώς όμως το παιδαγωγικό παιχνίδι μπορεί να ενταχθεί ομαλά στο αναλυτικό πρόγραμμα της Κύπρου; Είναι δεδομένο πως οι εκπαιδευτικοί εντάσσουν το παιχνίδι, όπου είναι δυνατόν στη διδασκαλία τους. Χρειάζεται, όμως, κάτι πιο συντονισμένο και συστηματικό. Με την ένταξη των παιδαγωγικών παιχνιδιών ως ανεξάρτητο αντικείμενο στο ωρολόγιο πρόγραμμα του σχολείου, είτε ως μέρος άλλων προγραμμάτων στο απογευματινό προαιρετικό πρόγραμμα, με την οργάνωση διαγωνισμών και τουρνουά ενδοσχολικά ή διασχολικά, τα παιδιά είναι δυνατόν να μπουν στη διαδικασία αυτή με σοβαρότητα. Το παιχνίδι δεν είναι απαραιτήτως αστείο και η μάθηση δεν είναι απαραιτήτως σοβαρή. Η δημιουργία χώρων στο σχολείο για οργανωμένο επιτραπέζιο παιχνίδι στον ελεύθερο χρόνο των μαθητών ή στα πλαίσια ένταξης του στο πρόγραμμα, είναι η αρχή για μια αλλαγή. Αν στόχος μας είναι η δημιουργία ενός ευτυχισμένου σχολείου, τότε χρειάζεται να αποτινάξουμε τις συντηρητικές τάσεις στην παιδαγωγική μας προσέγγιση, και να πούμε ναι σε νέες μεθόδους που συνδυάζουν τη χαρά με τη μάθηση.