Συντάκτης: Κωνσταντίνα Ντουντούμη

Τα αντιβιοτικά αποτελούν μια αποτελεσματική θεραπεία της οξείας χωρίς επιπλοκές σκωληκοειδίτιδας στα παιδιά, καθιστώντας έτσι σε πολλές περιπτώσεις περιττή τη χειρουργική αφαίρεσή της. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας βρετανο-καναδικής επιστημονικής μελέτης, που δείχνει ότι η λύση των αντιβιοτικών είναι ασφαλής και χωρίς παρενέργειες.

Τα αντιβιοτικά έχουν αποτέλεσμα στο 97% των περιστατικών, αν και το πρόβλημα επανεμφανίζεται αργότερα σε ποσοστό περίπου 14% των παιδιών, οπότε τότε μπορεί να είναι αναπόφευκτο το χειρουργείο.

Η οξεία σκωληκοειδίτιδα είναι μια συχνή φλεγμονή λόγω λοίμωξης ή απόφραξης του αυλού της σκωληκοειδούς απόφυσης του παχέος εντέρου, η οποία εμφανίζεται τόσο σε παιδιά όσο και σε εφήβους. Είναι η συχνότερη αιτία επείγουσας χειρουργικής επέμβασης στα παιδιά, ενώ ένας στους 13 ανθρώπους θα πάθει οξεία σκωληκοειδίτιδα κάποια στιγμή στη ζωή του.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή παιδιατρικής χειρουργικής Νάιτζελ Χολ του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Pediatrics” της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής, μελέτησαν (μετα-ανάλυση) όλες τις σχετικές έρευνες. Μεταξύ αυτών ήσαν δέκα μελέτες, που αφορούσαν συνολικά 413 παιδιά, στα οποία η οξεία σκωληκοειδίτιδα είχε αντιμετωπισθεί με αντιβιοτικά, χορηγούμενα είτε από το στόμα, είτε ενδοφλέβια.

«Η οξεία σκωληκοειδίτιδα είναι μία από τις συχνότερες επείγουσες χειρουργικές επεμβάσεις σε όλο τον κόσμο. Όμως είναι μια επεμβατική και ακριβή διαδικασία, για να μην αναφέρουμε πόσο πολύ αγχωτική είναι για το παιδί και για την οικογένειά του. Η μελέτη μας δείχνει ότι τα αντιβιοτικά μπορούν να αποτελέσουν μια εναλλακτική μέθοδο, καθώς η θεραπεία αυτή είναι τουλάχιστον εξίσου αποτελεσματική για τα παιδιά όπως για τους ενηλίκους. Η λύση αυτή πρέπει πλέον να εξετασθεί ευρύτερα», δήλωσε ο Χολ.

Διευκρίνισε όμως ότι η λύση των αντιβιοτικών δεν ισχύει για όλα τα παιδιά, αλλά μόνο για εκείνα που η σκωληκοειδίτιδά τους δεν έχει οδηγήσει σε άλλες επιπλοκές. Ήδη οι Βρετανοί γιατροί ξεκίνησαν μια ετήσια κλινική δοκιμή με παιδιά που έχουν οξεία σκωληκοειδίτιδα και τα οποία επιλέγονται τυχαία για να κάνουν είτε επέμβαση είτε θεραπεία με αντιβιοτικά, έτσι ώστε οι δύο μέθοδοι να συγκριθούν απευθείας. Ένα ζητούμενο είναι να μπορεί στο μέλλον ο γιατρός να αποφασίζει σε ποιες περιπτώσεις είναι ασφαλές να χρησιμοποιηθούν μόνο αντιβιοτικά.

Τα παιδιά που πέφτουν σε κατάσταση φτώχειας, λόγω επιδείνωσης της οικονομικής κατάστασής των γονιών τους, κινδυνεύουν περισσότερο να υποφέρουν αργότερα από κοινωνικά, συναισθηματικά και εν γένει προβλήματα συμπεριφοράς, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Μια δεύτερη αμερικανική μελέτη διαπίστωσε ότι τα παιδιά φτωχών οικογενειών, που δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα, αναπτύσσουν συχνότερα διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) και άσθμα, σε σχέση με τα πιο εύπορα παιδιά, αλλά όχι αυτισμό.

Οι ερευνητές του Τμήματος Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ, με επικεφαλής τη δρα Σόφι Γουίκχαμ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα δημόσιας υγείας “The Lancet Public Health”, ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 6.000 οικογένειες που αρχικά δεν ήσαν φτωχές και τα παιδιά τους δεν είχαν ψυχικά προβλήματα στην ηλικία των τριών ετών. Σε διάστημα οκτώ ετών (εωσότου δηλαδή τα παιδιά γίνουν 11 ετών) ορισμένες από αυτές τις οικογένειες (οι 844) εμφάνισαν επιδείνωση των οικονομικών τους, γεγονός που τους έριξε κάτω από το όριο της φτώχειας. Διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά που είχαν πλέον γίνει φτωχά, είχαν κατά μέσο όρο 40% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν ψυχολογικές διαταραχές και προβλήματα συμπεριφοράς. Μεγαλύτερη (κατά 44%) ήταν η αύξηση του κινδύνου για τις μητέρες αυτών των παιδιών, ακόμη κι αν δεν είχαν μείνει άνεργες.

Στη δεύτερη μελέτη, ερευνητές με επικεφαλής τον παιδίατρο δρα Κρίστιαν Πουλτσίνι του Νοσοκομείου Παίδων του Πίτσμπουργκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Pediatrics” της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής, διαπίστωσαν ότι η πιθανότητα άσθματος σε ένα παιδί αυξάνεται κατά 26%, αν η οικογένειά του ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.
Εξάλλου η πιθανότητα εμφάνισης ΔΕΠΥ αυξάνεται, όσο μειώνεται το οικογενειακό εισόδημα. Και στις δύο περιπτώσεις (άσθμα-ΔΕΠΥ) ως πιθανή αιτία θεωρείται το «τοξικό στρες» που προκαλεί η φτώχεια.

Αντίθετα, οι διαταραχές του φάσματος του αυτισμού έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα (διπλάσια έως τριπλάσια, ανάλογα με το εισόδημα) να εκδηλωθούν σε παιδιά, των οποίων οι οικογένειες βρίσκονται πάνω από το όριο της φτώχειας. Μια πιθανή εξήγηση γι’ αυτό είναι ότι όταν οι γονείς των αυτιστικών παιδιών είναι πιο εύποροι, είναι πιθανότερο να έχουν πρόσβαση στις κατάλληλες ιατρικές υπηρεσίες, που θα διαγνώσουν έγκαιρα το πρόβλημα του παιδιού τους.