Ανοιχτή επιστολή στη μαμά που μόλις χώρισε: “Είσαι παραπάνω δυνατή”

«Κοιτάζοντας πίσω στη ζωή μου, δεν ξέρω πώς κατάφερνα να έχω ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου κάθε μέρα. Νομίζω πως, όπως κάθε μητέρα, απλώς προχωρούσα, κάνοντας ό,τι μπορούσα καλύτερο για τα παιδιά μου.

Ήμουν 21 χρονών όταν απέκτησα τον γιο μου και στα 24 μου είχα χωρίσει από τον πατέρα του. Κοιμόμουν σε έναν καναπέ με το 3χρονο παιδί μου, πήγαινα σε τράπεζες τροφίμων και έκανα αίτηση για Πρόνοια, για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε. Αυτό είναι ένα μέρος της ζωής μου που δεν γνωρίζουν πολλοί άνθρωποι.

Μακάρι να μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω και να μιλήσω λίγο στον εαυτό μου. Να σηκωθώ και να της πω ότι είμαι αρκετή και δεν το αξίζω αυτό. Να δώσω στον εαυτό μου μια αγκαλιά και μια προεπισκόπηση της τωρινής, όμορφης ζωής που ζω. Να πω στον εαυτό μου πόσο τυχερή θα είμαι μια μέρα.

Θα κρατούσα τα χέρια του παλιού εαυτού μου στα σημερινά δικά μου και θα της υποσχόμουν ότι αν κρατηθεί, θα συναντήσει τον πιο συμπονετικό, φιλικό, καλόψυχο και διακριτικό άντρα που θα την αφήσει να εξερευνήσει τον εαυτό της (εξ ου και το γράψιμό μου), παρέχοντάς της παράλληλα έναν ασφαλή χώρο για να θεραπεύσει το παρελθόν της και να εξερευνήσει το μέλλον της μαζί του.

View this post on Instagram
A post shared by 𝑁𝑎𝑡𝑎𝑢𝑠ℎ𝑎 𝐹𝑢𝑟𝑙𝑜𝑛𝑔 (@more.thanjustamother)

Αγκαλιάζοντάς την σφιχτά, θα την καθησύχαζα ότι αυτός ο άνθρωπος θα έρθει στη ζωή της, όταν εκείνη ανακαλύψει ποια θέλει να είναι. Θα εμφανιστεί στο τέλος αυτής της διαδρομής. Στη σωστή στιγμή. Όχι πολύ νωρίς, όμως, γιατί πρέπει πρώτα να μάθει πώς να αφήνει κάποιον με τέτοια απεραντοσύνη συναισθημάτων να την αγαπήσει.

Δυσκολεύτηκα ως χωρισμένη μητέρα, αλλά είχα τον γιο μου να μου υπενθυμίζει ότι μπορώ να κάνω ό,τι βάλω στο μυαλό μου. Έτσι, αποφοίτησα από το κολέγιο και άρχισα να εργάζομαι ως Νομικός Βοηθός, κάτι που εξακολουθώ να κάνω μέχρι σήμερα (7 χρόνια μετά). Δούλεψα πολύ για να γίνω η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου μαθαίνοντας να αποδέχομαι τον εαυτό μου, να αγαπώ τον εαυτό μου και να παρακολουθώ πολλές συμβουλευτικές συνεδρίες, κάτι που συνεχίζω να κάνω. Είναι ένα ταξίδι, όχι ένας αγώνας.

Θα έλεγα στον εαυτό μου «Θα υπάρξουν πολλά σκαλοπατάκια που πρέπει να ανέβεις. Το καθένα με τα δικά του μαθήματα. Με υποσχέσεις και προσποιήσεις, καμουφλαρισμένα ως μια υγιής σχέση. Με τον καιρό το πέπλο τους θα πέσει σιγά σιγά, παρουσιάζοντάς σου μια αγνώριστη μορφή. Συνέχισε να κατεβάζεις αυτό το πέπλο.

Κάποια στιγμή κάτω από το πέπλο θα εμφανιστεί εκείνος. Πίστεψέ με, είσαι αρκετά δυνατή και θα καταφέρεις να φτάσεις εκεί».

Το παραπάνω κείμενο προέρχεται από την μαμά-blogger Natausha που σύντομα πρόκειται να παντρευτεί τον άντρα των ονείρων της, πατριό του γιου της και πατέρα της κόρης της. Όπως η ίδια λέει “πέρασα πολλά για να φτάσω εδώ που είμαι σήμερα, όμως δεν θα άλλαζα τίποτα. Μερικές φορές πρέπει να περάσεις μέσα από άσχημες καταστάσεις για να μάθεις να αγαπάς τον εαυτό σου και να προσελκύεις αυτό που πραγματικά σου αξίζει.”

πηγή: LoveWhatMatters