Η μέτριας έντασης άσκηση αυξάνει τις πιθανότητες σύλληψης

Mε περισσότερες πιθανότητες επιτυχούς εγκυμοσύνης, σχετίζεται σύμφωνα με νέα έρευνα η μέτριας έντασης άσκηση. Η εν λόγω έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Fertility and Sterility κατέδειξε ότι όσες γυναίκες γυμνάζονταν με ήπιο ρυθμό κάνοντας π.χ., περπάτημα, ποδηλασία, κηπουρική περισσότερο από πέντε ώρες την εβδομάδα είχαν περισσότερες από 18% πιθανότητες να συλλάβουν κατά τη διάρκεια του μηνιαίου τους κύκλου συγκριτικά με όσες γυμνάζονταν ήπια λιγότερο από μια ώρα την εβδομάδα.

Στην έρευνα παρακολουθήθηκαν συνολικά 3.500 γυναίκες από τη Δανία, ηλικίας 18-40 ετών που προσπαθούσαν να μείνουν έγκυες στη διάρκεια ενός έτους, έχοντας επαφές με τον σύντροφό τους (χωρίς κάποια τεχνική υποβοηθούμενης αναπαραγωγής). Οι ερευνητές εκτίμησαν τον βαθμό και την ένταση με την οποία γυμνάζονταν οι γυναίκες. Προς το τέλος της έρευνας είχε συλλάβει το 70% των γυναικών. Από την άλλη μεριά όμως, η υψηλής έντασης άσκηση περισσότερο από πέντε ώρες την εβδομάδα συσχετίστηκε με μείωση κατά 32% των πιθανοτήτων σύλληψης.

Νέα δεδομένα στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή: Η τεχνική των <<τριών γονιών>>

Όταν τον περασμένο Σεπτέμβριο έγινε γνωστό ότι στο Μεξικό γεννήθηκε παιδί με βιολογικό υλικό τριών ατόμων, η είδηση ξένισε αρκετούς, αλλά γέμισε ελπίδες χιλιάδες άλλους ανθρώπους που μέσω της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής προσπαθούν να αποκτήσουν παιδί. Φυσικά, πολλοί αναρωτήθηκαν αν θα δούμε κάτι τέτοιο και στην Ελλάδα και πόσο σύντομα.
Το αγοράκι που γεννήθηκε στο Μεξικό στις 6 Απριλίου έχει εκτός από το DNA της μαμάς και του μπαμπά του και ελάχιστο γενετικό υλικό (0,1%) από ένα τρίτο πρόσωπο, μια γυναίκα δότρια ωαρίου.
Η λύση αυτή επιλέχθηκε καθώς η μαμά πάσχει από μια σπάνια ασθένεια, το σύνδρομο Leigh, η οποία πλήττει ένα στα 40.000 παιδιά και προκαλεί γενετική μετάλλαξη στα μιτοχόνδρια του κυττάρου, επιφέροντας νευρολογικές διαταραχές και τον θάνατο περίπου δύο έως τρία χρόνια μετά τη γέννηση. Η γυναίκα είχε κληροδοτήσει τα γονίδια της θανατηφόρας νευρολογικής πάθησης σε δύο προηγούμενα μωρά της, τα οποία είχαν πεθάνει. Είχε επίσης κάνει τέσσερις αποβολές.
Οι γονείς απευθύνθηκαν στην κλινική υποβοηθούμενης αναπαραγωγής New Hope Fertility Center στη Νέα Υόρκη, όπου ομάδα ειδικών με επικεφαλής τον Δρ. Τζον Ζανγκ, αποφάσισε να εφαρμόσει για πρώτη φορά την τεχνική των «τριών γονιών» ή «μιτοχονδριακή δωρεά» σε κλινική στο Μεξικό, καθώς στις ΗΠΑ δεν έχει εγκριθεί η εν λόγω μέθοδος.
Στην Ευρώπη, η Αρχή Ανθρώπινης Γονιμοποίησης και Εμβρυολογίας (HFEA) του Ηνωμένου Βασιλείου, έχει ήδη αξιολογήσει στοιχεία για την ασφάλεια της μεθόδου και καλείται πλέον να δώσει την έγκριση για την εφαρμογή της επί ευρωπαϊκού εδάφους. Αν αυτό όντως συμβεί, όπως αναμένεται, τότε πρώτο το Κέντρο Γονιμότητας του Πανεπιστημίου του Νιούκαστλ θα καταθέσει αίτηση για τη χορήγηση της σχετικής άδειας, παρέχοντας τη νέα μέθοδο σε γυναίκες που αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο να κληροδοτήσουν στο παιδί τους κάποια μιτοχονδριακή γενετική πάθηση.
«Όπως στην περίπτωση του μικρού αγοριού που γεννήθηκε στο Μεξικό, υπάρχουν παθήσεις που οφείλονται στα μιτοχόνδρια, τα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας των κυττάρων μας. Τα μιτοχόνδρια έχουν το δικό τους DNA.

Υπάρχουν λοιπόν παθήσεις που οφείλονται στο ελαττωματικό DNA των μιτοχονδρίων.Αυτές οι παθήσεις μεταφέρονται από τη μαμά στο παιδί. Άρα, έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος να μην συμβεί αυτό, όπως στην περίπτωση της φυσικής σύλληψης και της κλασσικής εξωσωματικής γονιμοποίησης. Στην περίπτωση του μικρού αγοριού, πήραν το ωάριο της μαμάς και αφαίρεσαν τον πυρήνα, πήραν το ωάριο μιας δότριας αλλά αντί να το γονιμοποιήσουν με το σπέρμα του μπαμπά, έβγαλαν τον πυρήνα, έβαλαν τον πυρήνα της μαμάς και γονιμοποίησαν αυτό το ωάριο, εξ ου και ο όρος “τρεις γονείς”. Πρακτικά όμως δεν είναι τρεις γονείς. Το βασικό DNA της μαμάς (τα χρωμοσώματα) παραμένει στο παιδί. Αυτό που δεν υπάρχει στο παιδί, είναι το μιτοχονδριακό DNA, δηλαδή το DNA από τα μιτοχόνδρια που προκαλούν το σύνδρομο Leigh», σχολιάζει οΧάρης Χ. Χηνιάδης, Μαιευτήρας-Χειρουργός Γυναικολόγος με εξειδίκευση στην Εξωσωματική Γονιμοποίηση και την Λαπαροσκοπική Χειρουργική, συνεργάτης στη Μονάδα Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής του Μαιευτηρίου ΜΗΤΕΡΑ (http://www.hiniadis.com/).
Αναφερόμενος στην «μιτοχονδριακή δωρεά» ο κ. Χηνιάδης εξηγεί ότι, «το ωάριο, το οποίο ουσιαστικά είναι ένα κύτταρο, αποτελείται από το κυτταρόπλασμα και τον πυρήνα που μεταφέρει το γενετικό υλικό. Τα μιτοχόνδρια εμπεριέχονται στο κυτταρόπλασμα. Άρα λοιπόν, όταν χρησιμοποιούμε το ωάριο στην κλασσική εξωσωματική γονιμοποίηση, αναγκαστικά μεταφέρουμε τα μιτοχόνδρια αυτά και τον πυρήνα της μαμάς στο έμβρυο που θα δημιουργηθεί. Κάποτε η λογική ότι έπρεπε να αφαιρούμε τον πυρήνα από το ωάριο και να τον βάλουμε σε ένα άλλο ωάριο, από το οποίο θα έχουμε αφαιρέσει τον πυρήνα για να έχουμε ένα ωάριο με τον υγιή πυρήνα της μαμάς, αλλά χωρίς τα ελαττωματικά μιτοχόνδρια, ήταν επιστημονική φαντασία. Αυτό γινόταν στην Κεντρική Αμερική και είχαν γεννηθεί 35 παιδιά έτσι, χωρίς να υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο, ούτε στην Ευρώπη, ούτε στην Αμερική. Πριν τρία χρόνια, η Αρχή Ανθρώπινης Γονιμοποίησης και Εβρυολογίας (HFEA) του Ηνωμένου Βασιλείου καθόρισε το νομικό πλαίσιο και δόθηκε η άδεια να γίνει μελέτη για την ασφάλεια της μεθόδου στην επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου του Νιουκάστλ. Μετά την διαπίστωση ότι η μέθοδος είναι ασφαλής, αναμένεται εντός του 2017 στη Μ. Βρετανία να γεννηθούν τα πρώτα παιδιά με “τρεις γονείς”».
Για το ιατρικό επίτευγμα που έχει προκαλέσει ενθουσιασμό, δεν λείπουν και οι φωνές επικριτών που φοβούνται ότι « τα παιδιά των τριών γονιών» ανοίγουν το δρόμο στους «κατά παραγγελία απογόνους». Στην Ελλάδα πάντως πολλά ζευγάρια αναρωτιούνται πόσο κοντά είμαστε στην εφαρμογή της «μιτοχονδριακής δωρεάς».
Ο Δρ. Χηνιάδης εξηγεί ότι, «είναι θέμα κανονισμών και οργάνωσης και στην Ελλάδα αναμένουμε να πάρει η Εθνική Αρχή Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής κάποιες πρωτοβουλίες και να νομιμοποιήσει μια τέτοια διαδικασία, καθώς έχουμε διαπιστώσει ότι δεν φταίει το DNA της μαμάς που τα ωάρια της δεν είναι καλά όσο μεγαλώνει. Όπως είναι γνωστό, όταν μεγαλώνει η ηλικία της μαμάς, αυξάνεται και η πιθανότητα για το σύνδρομο DOWN και άλλες χρωμοσωμικές ανωμαλίες. Αυτό όμως τελικά δεν οφείλεται στο DNA της μαμάς, αλλά σε κάποιες ελαττωματικές ίνες, οι οποίες τραβάνε το DNA και το χωρίζουν όταν γίνεται η διαίρεση των κυττάρων. Το αποτέλεσμα είναι ότι τραβάνε ένα χρωμόσωμα παραπάνω και έχουμε τρισωμίες. Εκεί οφείλεται και η αυξημένη πιθανότητα αποβολής και τα σύνδρομα που βλέπουμε. Αν αφαιρέσουμε από το DNA τις ίνες αυτές και το μεταφέρουμε μέσα στο ωάριο της δότριας, απ’ όπου έχουμε αφαιρέσει τον πυρήνα, κρατώντας τις νεώτερες ίνες της, ουσιαστικά πετυχαίνουμε γονιμοποιήσεις με ποσοστό επιτυχίας αντίστοιχο με την ηλικία της δότριας. Αυτό είναι λοιπόν κάτι που περιμένουμε να το κάνουμε σε ένα περίπου χρόνο στην Ελλάδα και θα είναι εξαιρετικό γιατί φεύγει το άγχος των γονιών όταν τους λέμε ότι πρέπει να έχουμε δότρια ωαρίων για το αν το παιδί είναι δικό τους ή όχι».
Να σημειωθεί ότι, στον τομέα της Εξωσωματικής Γονιμοποίησης η Ελλάδα είναι μια πολύ προηγμένη χώρα, καθώς διαθέτει εξελιγμένα εργαστήρια και μάλιστα ορισμένα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη είναι εξαιρετικά, εξοπλισμένα με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Οι δε Έλληνες εμβρυολόγοι έχουν υψηλή επιστημονική κατάρτιση και κάνουν εξαιρετική δουλειά.

Σε ποιες περιπτώσεις θα εφαρμόζεται αυτή η τεχνική των «τριών γονέων»;

Σύμφωνα με τον Δρ. Χάρη Χηνιάδη, η μέθοδος απευθύνεται στην αντιμετώπιση δύο ειδών προβλημάτων:
α) όταν τα ωάρια της γυναίκας δεν είναι καλά (μεγάλη ηλικία της μητέρας) και χρειάζεται νεότερη δότρια (αυτό το πρόβλημα αφορά τον γενικό πληθυσμό) και β) σε παθήσεις που οφείλονται στο μιτοχονδριακό DNA της μαμάς, όπως μεταβολικά νοσήματα (διαβήτης), μυοπάθειες, νευροπάθειες, το σύνδρομο Leigh που προαναφέραμε, μυοκλονικές επιληψίες, εγκεφαλοπάθειες, διπολικές διαταραχές και μια μεγάλη γκάμα νευρολογικών διαταραχών, που αφορούν το 1-2% του γενικού πληθυσμού.

«Μπορεί το ποσοστό του πληθυσμού με προβλήματα στο μιτοχονδριακό DNA να είναι μεν μικρό, για μια χώρα σαν την Ελλάδα με 10 εκατομμύρια κατοίκους, αλλά όταν έχεις ένα πληθυσμό όπως της Μ. Βρετανίας, που είναι 50-60 εκατομμύρια ή των ΗΠΑ που είναι πάνω από 300 εκατομμύρια, καταλαβαίνετε ότι το 1-2% του πληθυσμού είναι μεγάλο νούμερο», επισημαίνει ο κ. Χηνιάδης και υπογραμμίζει ότι «επειδή οι νευρολογικές παθήσεις αυξάνονται συνέχεια, όχι μόνο με την έννοια της διάγνωσης, αλλά και λόγω βελτιωμένης αιτιολόγησής τους, τώρα μας δίνεται η ευκαιρία να αναλύσουμε σε κυτταρικό επίπεδο τι φταίει και να δώσουμε λύσεις σ’ αυτούς τους ανθρώπους, έτσι ώστε τα παιδιά τους να είναι υγιή».

10 συμβουλές για να γίνει το παιδί σας πιο έξυπνο!

Ανάμεσα στις πιο βασικές ανησυχίες που έχουν οι γονείς για τα παιδιά τους συγκαταλέγεται και η ανησυχία τους αν το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώνουν, τα βοηθά να αξιοποιήσουν στο έπακρο το μυαλό και τις δυνατότητες τους.

Το περιοδικό «Time» έφτιαξε μια λίστα με τους 10 παράγοντες που έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι επηρεάζουν τη γνωστική ικανότητα των παιδιών και τα κάνουν πιο έξυπνα από τη βρεφική έως την εφηβική ηλικία.

Μουσική
Σειρά από επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι τα παιδιά που παρακολουθούν μαθήματα μουσικής εμφανίζουν πιο υψηλό δείκτη IQ από εκείνα που δεν ασχολούνται καθόλου με τη μουσική.

Αθλητισμός
Η φήμη που θέλει τα παιδιά που ασχολούνται με τον αθλητισμό να έχουν χαμηλότερο δείκτη IQ δεν φαίνεται να έχει καμία βάση, καθώς η καλή φυσική κατάσταση ενός παιδιού αυξάνει κατά 20% την ικανότητα να αποστηθίζει νέες πληροφορίες.

Διαβάστε μαζί με τα παιδιά σας
Έρευνα έχει δείξει ότι τα παιδιά που διαβάζουν ιστορίες και παραμύθια με τη βοήθεια των γονέων και δεν τους ακούνε απλώς να διαβάζουν, είναι πιο πιθανό να βελτιώσουν κατά πολύ την ικανότητα της ανάγνωσης.

Ο επαρκής ύπνος
Πληθώρα ερευνών έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η έλλειψη ύπνου οδηγεί σε καθυστέρηση της γνωστικής ωρίμανσης και ανάπτυξης του παιδιού. Αντίθετα, τα παιδιά που κοιμούνται περισσότερο έχουν καλύτερες επιδόσεις στο σχολείο.

Η δύναμη της θέλησης
Σε αντίθεση με την επικρατούσα άποψη, το συστατικό που οδηγεί το παιδί σε επιτυχίες δεν είναι μόνο το IQ του, αλλά η δύναμη της θέλησης του εκάστοτε παιδιού. Σίγουρα το IQ παίζει σημαντικό ρόλο, ωστόσο η θέληση που δείχνει το παιδί για να πετύχει κάτι είναι το στοιχείο που κάνει όλη τη διαφορά.

Μάθηση = ενεργητικότητα
Σειρά ερευνών και πειραμάτων υποστηρίζει ότι τα παιδιά που τους προσφέρεται η πληροφορία παθητικά, δηλαδή μπαίνοντας στη θέση του ακροατή, δεν καταφέρνουν να την κατακτήσουν τόσο καλά όσο τα παιδιά που πληροφορούνται για κάτι μέσα από μια δραστηριότητα.

Διατροφή
Οι διατροφικές συνήθειες ενός παιδιού έχουν άμεσο αντίκτυπο στις σχολικές επιδόσεις του, καθώς οι μαθητές που τρώνε καλύτερο πρωινό την ημέρα ενός διαγωνίσματος φαίνεται ότι αποδίδουν καλύτερα σε σχέση με εκείνους που δεν έφαγαν τίποτα. Ακόμη, οι γονείς είναι προτιμότερο να προσφέρουν γλυκά στα παιδιά όταν μελετούν και όχι όταν χαλαρώνουν.

Χαρούμενο περιβάλλον
Ο πιο βασικός παράγοντας για καλή ψυχική υγεία του παιδιού, η οποία του επιτρέπει να ξεδιπλώσει τις ικανότητες και τα ταλέντα του είναι να μεγαλώνει σε ένα χαρούμενο περιβάλλον. Επομένως, αν θέλετε να μεγαλώσετε ένα ευτυχισμένο παιδί, θα πρέπει να είστε κι εσείς ένας ευτυχισμένος γονέας, καθώς το παιδί επηρεάζεται έντονα από τις καταστάσεις που βιώνει στο σπίτι του.

Η παρέα του
Η παρέα του εκάστοτε παιδιού φαίνεται ότι ασκεί έντονη επιρροή πάνω του σε οποιαδήποτε ηλικία της ζωής του. Για την ακρίβεια, πολλές έρευνες έχουν δείξει ότι παιδιά με χαμηλούς βαθμούς μετατράπηκαν σε αριστούχους όταν ξεκίνησαν να κάνουν παρέα με καλύτερους μαθητές.

Η εμπιστοσύνη των γονέων
Το να πιστεύετε οι ίδιοι ότι το παιδί σας είναι έξυπνο και ικανό να πετύχει ό,τι θελήσει, είναι το στοιχείο που δίνει τη μεγαλύτερη δύναμη στο παιδί, καθώς αυξάνει την αυτοπεποίθηση του και το βοηθά να λειτουργήσει χωρίς πίεση.

Μήπως το παιδί σας δυσκολεύεται στην ανάγνωση;

“Ο γιος μου έχει πρόβλημα με την ανάγνωση επειδή αναπτύσσεται πιο αργά ή επειδή έχει μαθησιακές δυσκολίες;”

Απαντά η Αλίκη Κασσωτάκη Λογοπεδικός /Επιστημονική Συντονίστρια Κέντρων ikid

Το κάθε παιδί αναπτύσσεται με τον δικό του ρυθμό. Ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπιστεί οποιαδήποτε «καθυστέρηση» στην ανάπτυξη είναι λαμβάνοντας υπόψιν συγκεκριμένα κριτήρια. Για παράδειγμα: Ποιες είναι οι σχετιζόμενες με την ανάγνωσηεργασίες που φαίνεται να αποτελούν εμπόδιο στην επιτυχία του γιου σας; Μπορεί να αναγνωρίζει πολύ συνηθισμένες λέξεις, να προφέρει νέες λέξεις, να συνδυάζει ήχους γραμμάτων και να καταλαβαίνει το νόημα των λέξεων (με ή χωρίς άντληση στοιχείων από τα συμφραζόμενα);

Ο δάσκαλος του παιδιού σας πιθανόν να μπορεί να σας διαφωτίσει σχετικά με τις ανησυχίες σας με βάση πληροφορίες που έχει συγκεντρώσει από εξέταση. Το σχολείο ίσως προτείνει την εξέταση για ανίχνευση μαθησιακής δυσκολίας που σχετίζεται με την ανάγνωση (γνωστή ως δυσλεξία) αλλά θα πρέπει να γνωρίζετε ότι και εσείς θα μπορούσατε να ζητήσετε την διενέργεια αξιολόγησης οποιαδήποτε στιγμή. Μην βιάζεστε όμως να προχωρήσετε στην εξέταση! Μερικές φορές η αλλαγή διδασκαλίας στην τάξη ή η συζήτηση με εξειδικευμένους επαγγελματίες μπορεί να αρκεί για να οδηγήσει τον γιο σας στομονοπάτι της επιτυχίας.

Η ποιότητα της σχέσης μητέρας-παιδιού παίζει καθοριστικό ρόλο στην ψυχική κατάσταση του παιδιού

Τι είναι λοιπόν «δύσκολη» μητέρα; Ο καλύτερος ορισμός θα μπορούσε να είναι ο εξής: «Δύσκολη» μητέρα ορίζεται εκείνη που φέρνει το παιδί της να αντιμετωπίσει το εξής δίλημμα: Ή θα διατηρήσει τη σχέση μαζί της με τους δικούς της όρους ή θα απορριφθεί (το παιδί).

Ποια είναι τα 5 βασικά μοτίβα που ορίζουν μια «δύσκολη» μητέρα; Η ψυχολόγος Αικατερίνη Μούτουπα αναφέρει ότι υπάρχουν 5 κατηγορίες «δύσκολων» μαμάδων ή πέντε δύσκολα σχεσιακά περιβάλλοντα.

Θυμός

Ένας γονιός χρησιμοποιεί το θυμό για να ελέγξει, να απειλήσει και να καθορίσει το παιδί του. Όλοι οι γονείς θυμώνουν κάποιες φορές και σχεδόν όλα τα παιδιά νιώθουν πολύ δυσάρεστα μπροστά στο θυμό του γονιού, είτε είναι σπάνιος και παροδικός, είτε συχνός και μόνιμος. Σηματοδοτεί επίσης την αποδοκιμασία και είναι ένας πρωτόγονος τρόπος ηθικής διδασκαλίας. Ωστόσο, όταν ο θυμός ενός γονιού είναι βίαιος και απρόβλεπτος, το παιδί βρίσκεται μονίμως σε επιφυλακή περιμένοντας συναισθηματικές εκρήξεις.

Έλεγχος

Όλοι οι γονείς χρειάζεται να διαχειριστούν το παιδί, να το διδάξουν και να επηρεάσουν τη συμπεριφορά του. Μια ελεγκτική μητέρα επιβάλλει πολύ συγκεκριμένες προσδοκίες για το τι άνθρωπος πρέπει να είναι το παιδί και για το τι πρέπει (ή δεν πρέπει) να καταφέρει, να σκέφτεται ή να αισθάνεται. Συχνά, η ελεγκτική μητέρα υπερασπίζεται την έλλειψη ευελιξίας της, προβάλλοντας την ως σημάδι βεβαιότητας και καθοδήγησης. Ο έλεγχος οδηγεί σε μεγάλη συναισθηματική ή και κοινωνική καταπίεση. Σε περίπτωση αντίδρασης απειλείται η σχέση με τη μητέρα.

Ναρκισσισμός

Η μητέρα επιβάλλει στο παιδί να γίνει ο καθρέπτης που θα την κολακεύει και θα τη δοξάζει. Το παιδί έχει αξία, στο μέτρο που υποστηρίζει την εύθραυστη αυτοεκτίμηση της μητέρας. Το παιδί παραμερίζει τις δικές του ανάγκες και μετατρέπεται σε υποπόδιο της μητέρας ή του ανατίθεται η αποστολή να ικανοποιεί ως αντιπρόσωπος της μητέρας, τις δικές της ανάγκες που είναι μη ρεαλιστικές κι ασταθείς, επομένως καμία επιτυχία δεν την ικανοποιεί (αιώνια αποτυχία του παιδιού).

Φθόνος

Εδώ προκαλείται η μεγαλύτερη σύγχυση και αναστάτωση του παιδιού. Ο φθόνος είναι μια παράξενη, συχνά ανομολόγητη αντίδραση που γεννιέται από μοχθηρία για την ευτυχία ή για τα επιτεύγματα του άλλου. Μερικές φορές η χαρά ή η φαντασία του παιδιού μπορεί να πυροδοτήσουν το φθόνο της μητέρας, όσο κι η επιτυχία. Συνήθως, η κόρη είναι πιθανότερο να αποτελέσει αντικείμενο του φθόνου τη μητέρας.

Παραμέληση

Η έννοια της παραμέλησης καλύπτει ένα ευρύ φάσμα συμπεριφορών. Υπάρχει παραμέληση από παράλειψη, όπου ο γονιός δεν ενδιαφέρεται για το παιδί. Υπάρχουν ακραίες περιπτώσεις παραμέλησης της φροντίδας ενός παιδιού, μεταξύ των οποίων η συστηματική βαναυσότητα, σε περιπτώσεις όπου ο γονιός αρνείται να παρέχει στο παιδί φαγητό, να του επιτρέπει να κινείται ελεύθερα, να πηγαίνει σχολείο κτλ. Μπορεί η παραμέληση να οφείλεται σε κατάχρηση ουσιών ή σε κάποιον εθισμό της μητέρας ή/και σε κατάθλιψη. Μια καταθλιπτική μητέρα είναι δύσκολη επειδή δεν συνδέεται με το παιδί και δεν δείχνει ανταπόκριση. Έτσι, δημιουργούνται χαοτικές σχέσεις μητέρας-παιδιού.

Η ποιότητα της σχέσης με τη μητέρα μας επιδρά στην ψυχική μας κατάσταση για πολύ καιρό μετά την αναχώρησή μας από την οικογενειακή εστία και την ανεξαρτητοποίηση μας. Παρότι, ωστόσο, τα δύσκολα παιδικά βιώματα παραμένουν στη μνήμη μας, δεν καθορίζουν αμετάκλητα τα συναισθήματά μας και την ψυχική μας ζωή. Πολλοί άνθρωποι που είχαν δύσκολη σχέση με τη μητέρα τους, έχουν γίνει εξαιρετικά λειτουργικοί. Πολλοί έχουν κατακτήσει αυτοπεποίθηση και επάρκεια σε πολλούς τομείς της ζωής τους. Στον αντίποδα, όμως, είναι πιθανόν πολλά άτομα να παλεύουν με έναν πολύ έντονο θυμό και μια έντονη διαμαρτυρία. Μερικές φορές νιώθουμε μεγαλύτερη ασφάλεια να αγνοούμε ένα πρόβλημα, παρά να αντιμετωπίσουμε τη σύγχυση που θα μας προκαλέσει όταν ασχοληθούμε με αυτό.

Πώς να μεγαλώσεις ευτυχισμένα παιδιά

Έρευνες υποστηρίζουν πως 1 στα 7 παιδιά παιδικής και εφηβικής ηλικίας έχουν κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα, όπως προβλήματα στην επικοινωνία και στη γλώσσα, ελλειματική προσοχή, υπερκινητικότητα, τικ, ενούρηση, προβλήματα προσαρμογής, προβλήματα διαγωγής, συναισθηματικά προβλήματα, ψύχωση.

Αυτά τα προβλήματα δημιουργούνται είτε από γενετική προδιάθεση είτε από προβληματικό περιβάλλον (π.χ. σπίτι, σχολείο κλπ), είτε από συνδιασμό και των δύο. Λόγω του ότι καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη, το παρόν άρθρο θα εστιαστεί στην πρόληψη και διαπαιδαγώγηση.

Επειδή το φυσιολογικό και το προβληματικό καμιά φορά είναι δυσδιάκριτα, είναι καλό να πούμε πως κάποιοι φόβοι και προβλήματα είναι φυσιολογικά και μερικές φορές αναγκαία στην ομαλή ανάπτυξη του παιδιού.

Έτσι παραδείγματος χάρη ο φόβος των σκυλιών σε ένα 2χρονο παιδι, ο φόβος των μαγισσών κι του μπαμπούλα σε ένα 6χρονο παιδί, ο τραυλισμός για ένα 4χρονο παιδί είναι φυσιολογικά και αναγκαία για την ομαλή του ανάπτυξη.

Γιαυτό είναι καλό να γνωρίζουμε την ομαλή ανάπτυξη των παιδιών, π.χ. Πως μέχρι και την ηλικία των 4 ετών το παιδί δεν έχει την νοητική ικανότητα να καταλάβει πως οι άλλοι σκέπτονται διαφορετικά από αυτό, ενώ μέχρι την ηλικία των 7 ετών, το παιδί δεν έχει δυνατότητα ανάληψης ευθυνών.

Η φροντίδα των γονέων δεν χρειάζεται να είναι τέλεια, αλλά αρκετά καλή, που σημαίνει οι γονείς να προσαρμόζονται στις ανάγκες του παιδιού, να κατεβαίνουν στο επίπεδό του, όμως και ομαλά να το εισάγουν στην πραγματικότητα και στους περιορισμούς που αυτή έχει, για να μπορέσει το παιδί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της πραγματικότητας, να αποκτήσει ταυτότητα και να έχει ουσιαστικές σχέσεις με συνανθρώπους εξηγεί ο Δημήτρης Τσουκάλης Ψυχολογος, Msc εφηρμοσμενη παιδοψυχολογια, Msc Υπαρξιακη ψυχοθεραπεια

Η διαπαιδαγώγηση του παιδιού ξεκινά από την εγκυμοσύνη. Κατα την κυοφόρηση και τους πρώτους μήνες ζωής, για τις παθήσεις του παιδιού ευθυνεται αποκλειστικά η μητέρα και για να απουφεχθούν τα προβλήματα και να βοηθηθεί η καλή ανάπτυξη του παιδιού, η μητέρα που κυοφορεί ή μόλις γέννησε πρέπει να βρίσκεται σε συνεχής γαλήνη.

Έχει αποδειχτεί πως ο θηλασμός είναι από τα πιό σημαντικά πράγματα για το παιδί γιατί ενθαρρύνει την νοητική, ψυχολογική και συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού με θετική συνέπεια για όλη την παιδική και εφηβική ηλικία, ενώ αν απουσιάζει ο θηλασμός το παιδί μεγαλώνει με ψυχολογικές ελλείψεις.

Στην βρεφική ηλικία η ανάπτυξη του ψυχισμού γίνεται μέσω της σχέσης που αναπτύσσει το βρέφος αρχικά με την μητέρα και έπειτα με τον πατέρα, γιαυτό πρέπει να υπάρχει συναισθηματική σταθερότητα, και ο απογαλακτισμός να γίνει ομαλά και σταδιακά. Δηλαδή στην ηλικία έως 12 μηνών, αν οι γονείς είναι σταθερά παροχείς τροφής, ζεστασιάς και ασφάλειας, το παιδί μαθαίνει να κατέχει την ελπίδα.

Στην ηλικία των 1 εώς 3 ετών αν οι γονείς ενθαρρύνουν την αυτονομία το παιδί αποκτά την ικανότητα να χειρίζεται μόνο του τα προβλήματά του και αποκτά την δύναμη της θέλησης.

Στην ηλικία 3 εώς 6 ετών αν οι γονείς ενθαρρύνουν την διάθεση του παιδιού να παίρνει πρωτοβουλίες καθώς το βοηθούν να κάνει ρεαλιστικές και κατάλληλες επιλογές, το παιδί αναπτύσσει την πρωτοβουλία και ανεξαρτησία στο να σχεδιάζει και να πραγματοποιεί δραστηριότητες με συνέπεια να αποκτά το αίσθημα του σκοπού στη ζωή του.

Από τα 6 εώς τα 12 αν το παιδί ενθαρρύνεται να κάνει πράγματα και επιβραβρύεται για τις επιτεύξεις του, γίνεται επιμελής και αποκτά το αίσθημα την επάρκειας, ικανότητας και αυτοπεποίθησης.

Απο τα 13 εώς τα 19 χρόνια οι έφηβοι πλέον παλεύουν να αποκτήσουν ταυτότητα, την δυνατότητα να βάζουν όρια, να δεσμευτούν σε μια κατέυθυνση της ζωής τους, να ισορροπήσουν μεταξύ του τι έχω και τι θα κάνω με αυτό.Επίσης να απαντήσουν στην εσωτερική τους ερώτηση: ποιός είμαι και τι κάνω στη ζωή μου.

Γι αυτό ψάχνουν έναν ρόλο στην ζωή τους που να περικλείει την φιλοσοφία της ζωής τους, να είναι ξεκάθαρος ρόλος, να είναι δική τους επιλογή, να νιώθουν ότι ανήκουν κάπου και να δεσμευτούν με πάθος, πίστη και αφοσίωση σε αυτό τον σκοπό.

Γι αυτό μια ξεκάθαρη και χωρίς μπερδέματα και αντιφάσεις, ταυτότητα και ιδεολογία θα τους χαρίσει τη βάση για την ψυχολογική ισορροπία ολόκληρης της ζωή τους.

Ένα σημαντικό εύρημα ερευνών για την ψυχική υγεία των παιδιών, είναι το γεγονός πως μια ομαλή και σταδιακή απεξάρτηση και αυτονομία από το παιδί βοηθούν την ανάπτυξη και πως όσο πιο πολύ οι γονείς μιλούν στο παιδί και όσο λιγότερο αυτό βλέπει τηλεόραση, ευνοείται η ανάπτυξη της ομιλίας και των ψυχοκοινωνικών του δεξιοτήτων.

Επίσης κάτι ακόμα πιο σημαντικό είναι η ισορροπία των γονέων και η χρησιμοποίηση της ισορροπίας (ο χρυσός κανόνας) στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους. Δηλαδή π.χ. ενώ ο υπερβολικά πολύς έλεγχος του παιδιού προκαλεί φοβίες, άγχη, χαμηλη αυτοεκτίμηση και κατάθλιψη, ο υπερβολικά λίγος έλεγχος προκαλεί αρνητισμό, επιθετικότητα και ανυπακοή, γι αυτό το παιδί μεγαλώνει ομαλά όταν χρησιμοποιείται η ισορροπία και τα δίκαια όρια στην διαπαιδαγώγηση.

Ευεργετικά λειτουργεί για το παιδί η ισορροπία μεταξυ πολλής και λίγης προστατευτικότητας, πολλής και λίγης επιβράβευσης, πολλής και λίγης προσοχής, πολλών και λίγων απαγορεύσεων, πολλής και λίγης γονεικής εμπλοκής στα θέματα του παιδιού, πολύς και λίγης δυνατότητας συναισθηματικής έκφρασης.

Σημαντική είναι και η ίση κατανομή της προσοχής των γονέων μεταξύ των παιδιών, για να αποφέυγονται τα μαλώματα και οι ζήλιες μεταξύ αυτών. Η αρετή της ισορροπίας που βάζουν οι γονείς σε όλες τις διαστάσεις της ζωής του παιδιού τους μαθαίνει στο παιδί να ισορροπεί στην ζωή του, να μην νιώθει μπερδεμένο, με συνέπεια να μην έχει ψυχολογικά προβλήματα και να μεγαλώσει υγιές και έτοιμο για την κοινωνία.

7 πράγματα που πρέπει να απαντάει το παιδί σας άμα το ενοχλούν

1. Τώρα είναι η σειρά μου.

2. Δε μου αρέσει να με φωνάζεις έτσι, να μου μιλάς με το όνομά μου.

3. Σταμάτα!

4. Δε θέλω να παίξω τώρα.

5. Δεν είναι σωστό να σκουντάς/κλωτσάς/τσιμπάς, άσε με.

6. Ξέρεις κάτι; Δε θα δώσω καμία σημασία σε αυτό που μου λες…

7. Έχω να κάνω κάτι άλλο τώρα, φεύγω.

Δρ. Λίζα Βάρβογλη,
Ψυχολόγος- ψυχοθεραπεύτρια

Ότι πρέπει να γνωρίζουμε για τη Μαγνητική και Αξονική τομογραφία

Όταν καλούμαστε να πραγματοποιήσουμε τέτοιου τύπου εξετάσεις συνήθως μπερδευόμαστε και αγχωνόμαστε. Πόση ακτινοβολία θα προσλάβουμε; Θα προσπαθήσουμε να βάλουμε τα πράγματα σε μία τάξη ώστε να γίνει κατανοητό ότι πρόκειται για δύο εντελώς ξεχωριστές εξετάσεις, οι οποίες δεν αλληλοσυμπληρώνονται και φυσικά εντοπίζουν διαφορετικά ευρήματα.

Αυτό πάντως που έχει τη μέγιστη σημασία είναι η σωστή αξιολόγηση της κλινικής εικόνας του ασθενούς και η συνεργασία του κλινικού γιατρού με τον ακτινολόγο ώστε να συστήσουν την κατάλληλη διαγνωστική μέθοδο.

Τόσο η μαγνητική όσο και η αξονική αποτελούν πρότυπες μεθόδους απεικόνισης που χρησιμοποιούνται κατά τη διαδικασία διάγνωσης πολλών διαφορετικών παθήσεων, όμως εξυπηρετούν διαφορετικούς σκοπούς.

Μαγνητική τομογραφία

Η Μαγνητική Τομογραφία δεν χρησιμοποιεί ιατρικές ακτινοβολίες. Η Μαγνητική Τομογραφία είναι συχνά προτιμότερη για παιδιά και έγκυες γυναίκες (13 ως 40 εβδομάδες μόνο).

Στην απεικόνιση δια μαγνητικού συντονισμού (Magnetic Resonance Imaging – MRI) δεν χρησιμοποιούνται ακτίνες Χ αλλά ισχυρά μαγνητικά πεδία και ραδιοκύματα για να αποτυπωθούν λεπτομερείς εικόνες οργάνων, μαλακών ιστών, οστών και άλλων εσωτερικών δομών του σώματος. Οι διαφορές μεταξύ φυσιολογικών και μη φυσιολογικών ιστών είναι συνήθως εμφανέστερες με τη μαγνητική σε σύγκριση με την αξονική τομογραφία. Αν και δεν εκπέμπεται ακτινοβολία κατά τη μαγνητική τομογραφία, η εξέταση είναι ενοχλητική για τον ασθενή καθώς παράγεται δυνατός ήχος και παράλληλα η εξέταση παίρνει περισσότερη ώρα.
Η επιλογή μαγνητικής έναντι αξονικής εξαρτάται από το μέρος του σώματος που θέλει να εξετάσει ο γιατρός αλλά και από το λόγο για τον οποίο θα γίνει η εξέταση.

Για παράδειγμα, ο γιατρός προτείνει αξονική τομογραφία όταν θέλει να εξετάσει ένα μυ ή ένα οστό ή όταν αναζητά έναν καρκινικό όγκο, ένα κάταγμα ή ένα θρόμβο. Επίσης, η εγκεφαλική αιμορραγία, ειδικότερα μετά από τραυματισμό, εξετάζεται καλύτερα με την αξονική.
Από την άλλη, εάν ο γιατρός θέλει να εξετάσει τους συνδέσμους και τους τένοντες, πιθανότατα θα προτείνει μαγνητική τομογραφία. Επίσης, η μαγνητική απεικονίζει καλύτερα το νωτιαίο μυελό.

Η Μαγνητική Τομογραφία είναι μία πολύτιμη, ανώδυνη διαγνωστική ιατρική εξέταση που δε χρησιμοποιεί ακτινοβολία και επιτρέπει στους ιατρούς ακτινολόγους να εξετάζουν εσωτερικά το σώμα ακόμα και σε περιοχές που η συμβατική ακτινογραφία αδυνατεί.

Με τη ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας στη Μαγνητική Τομογραφία, τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει η πορεία της εκάστοτε θεραπείας. Πολλές ασθένειες ανιχνεύονται στα αρχικά τους στάδια με αποτέλεσμα την έγκαιρη πρόγνωση και πρόληψη.

Πότε δεν συνιστάται η μαγνητική

Η μαγνητική τομογραφία δεν επιτρέπεται σε περίπτωση εγκυμοσύνης. Αποφεύγεται σε ασθενείς με βηματοδότη, απινιδωτή, κοχλιακά εμφυτεύματα, ορισμένους τύπους ναρθήκων για ανευρύσματα αρτηριών του εγκεφάλου και τεχνητή άρθρωση ισχίου που τοποθετήθηκε πρόσφατα.

Αξονική τομογραφία

Οι αξονικές τομογραφίες χρησιμοποιούν υψηλότερα επίπεδα ακτινοβολίας από τις ακτινογραφίες. Είναι μία μη επεμβατική διαγνωστική απεικονιστική εξέταση, η οποία χρησιμοποιεί ένα συνδυασμό των ακτίνων Χ και της τεχνολογίας των υπολογιστών, για να παραγάγει οριζόντιες και αξονικές (συχνά ονομάζονται φέτες) εικόνες του σώματος. Η αξονική τομογραφία μπορεί να παραγάγει λεπτομερείς εικόνες από οποιοδήποτε μέρος του σώματος, συμπεριλαμβανομένων των οστών, των μυών και του λίπους. Οι εικόνες παρέχουν πολύ μεγαλύτερη δυνατότητα λεπτομερούς διάγνωσης από αυτές της κλασικής ακτινογραφίας. Σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί να χορηγηθεί κάποια σκιαστική ουσία ενδοφλέβια ή από το στόμα.

Η αξονική τομογραφία παρέχει λεπτομερείς πληροφορίες για το ανθρώπινο σώμα,όπως το κεφάλι (εγκέφαλος και αιμοφόρα αγγεία του εγκεφάλου, μάτια, έσω ους, ιγμόρεια), ο θώρακας (καρδιά και πνεύμονες), το σκελετικό σύστημα (αυχένας, ώμοι και σπονδυλική στήλη), η πυελική χώρα και το ισχίο, το αναπαραγωγικό, το ουροποιητικό και το γαστρεντερικό σύστημα. Χάρη στην αυξημένη ταχύτητα, μειώνονται επίσης τα επίπεδα έκθεσης στην ακτινοβολία Χ.

Η εξέταση δεν είναι χρονοβόρος και ειδικά με τα καινούργια μηχανήματα έχει περιορισθεί αρκετά π.χ. η εξέταση άνω και κάτω κοιλίας διαρκεί περίπου έξι λεπτά. Χρονοβόρος είναι όταν γίνονται 2 ή 3 εξετάσεις μαζί, όταν επαναλαμβάνεται η εξέταση με σκιαγραφικό υλικό ενδοφλεβίως ή όταν γίνονται επεμβατικές εξετάσεις δηλαδή βιοψία ή παροχέτευση υγρού.

Τριχόπτωση και αδύναμα μαλλιά λόγω της δίαιτας;

Η υγεία των μαλλιών μας επηρεάζεται από μια σειρά από διαφορετικούς παράγοντες που έχουν ως αποτέλεσμα την τριχόπτωση, τα θαμπά και αδύναμα μαλλιά. Οι παράγοντες αυτοί είναι γενετικοί αλλά και περιβαλλοντικοί, σχετίζονται με ασθένειες , συναισθηματικό stress, ορμονικές διαταραχές, αλλά και με διατροφικές ελλείψεις εξηγεί η Βασιλική Κούργια, Διατροφολόγος –Διαιτολόγος Master practitioner in Eating Disorders & Obesity.Το βασικό ερώτημα είναι αν η δίαιτα μπορεί να επηρεάσει την υγεία των μαλλιών μας. Η απάντηση είναι ότι δεν υπάρχουν αρκετά επιστημονικά δεδομένα που να συνδέουν την υγεία των μαλλιών με την διατροφή. Ωστόσο, υπάρχουν αναφορές σχετικά με την επίδραση της διατροφής στην υγεία των μαλλιών. Οι μελέτες αυτές εστιάζουν στις συνέπειες που έχει στον ανθρώπινο οργανισμό η χαμηλή πρωτεϊνική πρόσληψη, (κρέας, κοτόπουλο, ψάρι), οι διατροφικές διαταραχές (ανορεξία, βουλιμία, αδιφαγική διαταραχή ) και ο υποσιτισμός.

Πρωτεϊνική ανεπάρκεια

Το βασικό δομικό συστατικών των μαλλιών είναι η πρωτεΐνη. Μια δίαιτα χαμηλή σε πρωτεΐνη θα μπορούσε να επηρεάσει την εμφάνιση, την ανάπτυξη και την αντοχή των μαλλιών. Σε άτομα που δεν λαμβάνουν αρκετή πρωτεΐνη μέσω της δίαιτάς τους (π.χ. φτωχές δίαιτες) επιβραδύνεται ο ρυθμός ανάπτυξης των νέων τριχών. Βεβαίως, πρωτεΐνες δεν λαμβάνουμε μόνο από το κρέας, αλλά και από τα αυγά, τα όσπρια, τους ξηρούς καρπούς, τα γαλακτοκομικά προϊόντα και σε μικρότερο βαθμό από τα σιτηρά και τα λαχανικά.

Έλλειψη σιδήρου

Ο σίδηρος συμμετέχει ενεργά στη μεταφορά οξυγόνου στα κύτταρα. Σε περιπτώσεις έλλειψης σιδήρου μπορεί να παρατηρηθεί ακόμη και απώλεια μαλλιών. Το κόκκινο κρέας, το συκώτι, τα καρύδια, τα φασόλια, τα αποξηραμένα σύκα, τα δημητριακά ολικής αλέσεως και τα σκουρόχρωμα φυλλώδη λαχανικά είναι μερικές τροφές πλούσιες σε σίδηρο. Για βέλτιστη απορρόφηση προτείνεται ο συνδυασμός τους με τροφές πλούσιες σε βιταμίνη C, όπως τα εσπεριδοειδή , οι πιπεριές, το μπρόκολο, οι γλυκοπατάτες και τα ακτινίδια .

Έλλειψη ψευδαργύρου

Ο ψευδάργυρος είναι ένα μέταλλο, το οποίο αποτελεί βασική δομική μονάδα της κερατίνης (βασικό συστατικό της τρίχας). Χαμηλά επίπεδα ψευδαργύρου μπορεί να οδηγήσουν σε τριχόπτωση και αργή ανάπτυξη της τρίχας. Τροφές πλούσιες σε ψευδάργυρο είναι τα στρείδια, τα μύδια, το συκώτι, το άπαχο βοδινό, τα δημητριακά, το κοτόπουλο και η γαλοπούλα (το σκούρο κρέας), οι φακές, το άπαχο γιαούρτι, τα φασόλια, οι ηλιόσποροι. Εν κατακλείδι, οι δίαιτες που αποσκοπούν στη “γρήγορη” απώλεια βάρους με στόχο τον περιορισμό βασικών θρεπτικών συστατικών, όπως των υδατανθράκων ή των λιπιδίων έχουν ως αποτέλεσμα την εξάντληση του οργανισμού και την εμφάνιση διαφόρων συμπτωμάτων εξασθένησης του οργανισμού, όπως η απώλεια τριχωτού από την κεφαλή. Ένα ισορροπημένο διαιτολόγιο προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις του κάθε ανθρώπινου σώματος είναι η καλύτερη συνταγή για υγιή μαλλιά.

Η τίγρη που ήρθε επίσκεψη

Το βιβλίο Η τίγρη που ήρθε επίσκεψη είναι ένα από τα πιο αγαπημένα παιδικά βιβλία όλων των εποχών. Με την ευαισθησία του, έχει προσφέρει σε χιλιάδες μικρά παιδιά καταφύγιο από την ανησυχία σε δύσκολους καιρούς.

Η ιστορία που έχει γράψει και εικονογραφήσει η Judith Kerr ξεκινά με την απρόσμενη επίσκεψη μιας τίγρης στο σπίτι της μικρής Σοφίας τη στιγμή που ετοιμάζεται να πάρει τσάι με τη μαμά της. Η Σοφία προσκαλεί την τίγρη αλλά σύντομα ανακαλύπτει πως η όρεξη της είναι τόσο μεγάλη που κατορθώνει να καταναλώσει ό,τι φαγώσιμο υπάρχει στο σπίτι και όχι μόνο…Τι θα γίνει όταν ο μπαμπάς επιστρέψει στο σπίτι από τη δουλειά και δεν υπάρχει φαγητό για το δείπνο; Άραγε η τίγρη θα ξανάρθει για επίσκεψη;

“Η τίγρη που ήρθε επίσκεψη” δεν αποτελεί τυχαία ένα εκδοτικό φαινόμενο: Έχοντας πουλήσει περισσότερα από 10 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, συγκαταλέγεται μόνιμα στις λίστες με τα καλύτερα παιδικά βιβλία όλων των εποχών, επανεκδίδεται συνεχώς και πάντα βάσει της αυθεντικής έκδοσης του 1968 ενώ αποτελεί μία από τις πρώτες επιλογές ανάγνωσης τόσο των παιδιών (ηλικιακό εύρος 2-6 ετών), όσο και των γονέων (89% ποσοστό προτίμησης).

Και όπως γίνεται συνήθως με τα best-sellers, πίσω από την ιστορία της Τίγρη κρύβεται μια πολύ ενδιαφέρουσα βιωματική εμπειρία:

Η συγγραφέας ζούσε στο Βερολίνο λίγο πριν την άνοδο του Γ’ Ράιχ και το όνομα του πατέρα της, του διακεκριμένου Εβραίου συγγραφέα και θεατρικού κριτικού Alfred Kerr, βρισκόταν σε λίστα μελλοθάνατων εξαιτίας της εναντίωσης του στο κόμμα των Ναζί που μέρα με τη μέρα αποκτούσε περισσότερη δύναμη. Τη νύχτα πριν την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, η οικογένεια Kerr φυγαδεύτηκε στην Ελβετία και τα βιβλία του Alfred Kerr κατέληξαν στη διαβόητη πυρρά που οργάνωσε ο Goebbels το Μάιο του 1933 στην Opernplatz. Παρόλο που η ίδια η Judith Kerr ισχυρίζεται πως η έμπνευση για την Τίγρη προήλθε από μια ιστορία που σκαρφίστηκε για να διηγείται στην κόρη της πριν τον ύπνο, πολλοί είναι εκείνοι που υποστηρίζουν πως η Τίγρη συμβολίζει μια παραλίγο απειλή (μια Τίγρη που μπαίνει στο σπίτι, αρπάζει ό,τι βρει μπροστά της και διακόπτει την οικογενειακή ρουτίνα) αφού η συγγραφέας πέρασε ένα διάστημα της παιδικής της ηλικίας γνωρίζοντας πως ανά πάσα στιγμή κάποιος θα έμπαινε στο σπίτι της (αξιωματικός της Γκεστάπο ή των SS) και θα έπαιρνε τον πατέρα της.

Από την πρώτη έκδοση του βιβλίου το 1968 ως σήμερα πολλοί είναι εκείνοι που έχουν γράψει θετικές κριτικές αλλά αξίζει να σταθούμε σε εκείνη της διάσημης συγγραφέα, Antonia Fraser η οποία είχε εύστοχα σημειώσει: ”Τα παιδιά περιορίζονται τόσο πολύ από τους ενήλικες οπότε η ιδέα μιας τίγρη που εμφανίζεται ξαφνικά στο σπίτι κι αδειάζει τα πάντα είναι απλώς υπέροχη” (από συνέντευξη της στη The Guardian). Η δε κριτική της εφημερίδας The Independent τα συνοψίζει όλα σε μια φράση: “ένα μοντέρνο κλασικό βιβλίο”.

Η εικονογράφηση, που μας μεταφέρει στην ατμόσφαιρα της εποχής του ’60, τα ζωηρά χρώματα, οι σχεδιασμένες στο χέρι φιγούρες της Kerr έχουν σίγουρα κλασικό ύφος ενώ η ίδια η ιστορία με τους διαχρονικά αγαπημένους ήρωες των παιδιών, μια μαμά, ένα κοριτσάκι και ένα άγριο ζώο, σε συνδυασμό με την αστεία ροή και το τέλος της, διαθέτει τα “συστατικά” ενός κλασικού αναγνώσματος.Γιατί όμως αυτή η Τίγρη έχει αγαπηθεί τόσο από γενιές και γενιές παιδιών και έχει φτάσει μέχρι και να μεταφερθεί στο θέατρο σε διασκευή του David Wood που προτάθηκε για το βραβείο Oliver;

Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι ιδανικό για νυχτερινή ανάγνωση σε παιδιά προσχολικής ηλικίας λόγω της απλής ιστορίας του, που παράλληλα αφήνει χώρο στον μικρό αναγνώστη να τη συμπληρώσει με τη φαντασία του, ενώ είναι κατάλληλο και για παιδιά πρωτοσχολικής ηλικίας αφού η σύντομη και κατανοητή ιστορία του ενδείκνυται για κατανόηση με τις λέξεις.Παράλληλα, η εντέλει φιλική επίσκεψη της Τίγρη – που ανήκει στα άγρια ζώα – μειώνει την ανασφάλεια που βιώνουν τα παιδιά όταν ταράσσεται η ρουτίνα τους. Ακόμα κι αν τίποτα από τα παραπάνω να μην ίσχυε, ποιος δεν θα ήθελε να δεχτεί μια απρόσμενη επίσκεψη από μια χαριτωμένη και σκανταλιάρα τίγρη που φέρνει κι άλλες αλλαγές στη συνήθως μουντή καθημερινότητα;

ISBN: 978-960-569-602-3
Ηλικία: 4+
Μεταφραστής: Στέλιος Ρουμελιώτης
Σελίδες: 32
Εκδόσεις Παπαδόπουλος