Η Ρίνα αποφασίζει να μιλήσει: Το βιβλίο που μαθαίνει στα παιδιά πώς να προστατευτούν από την σεξουαλική παρενόχληση

Σίγουρα η παρενόχληση είναι κάτι που όχι μόνο ηχεί στα αυτιά μας άσχημα, αλλά αφήνει και σημάδια άσχημα. Τα παιδιά χρειάζεται να ξέρουν πώς μπορούν να προφυλαχτούν από τέτοιου είδους καταστάσεις.

Ο καλύτερος τρόπος είναι μέσα από την ενημέρωση και τη γνώση σε θέματα γύρω από την σεξουαλικότητά τους και της ενίσχυσης της αυτοπροστασίας τους και πιστεύουμε ακράδαντα ότι το παραμύθι «Η Ρίνα αποφασίζει να μιλήσει» που μόλις κυκλοφόρησε είναι η ιδανική αφορμή για να ξεκινήσει αυτού του είδους η συζήτηση με τα παιδιά μας ηλικίας 4 ετών και άνω.

Πρόκειται για ένα αξιόλογο παραμύθι που με φιλική αφήγηση και τρυφερή εικονογράφηση αγγίζει ένα δύσκολο θέμα, που αποτελεί δυστυχώς μια από τις μάστιγες της σημερινής κοινωνίας: τη σεξουαλική παρενόχληση και κακοποίηση των παιδιών, από τη νηπιακή μέχρι και τη μεγαλύτερη ηλικία.

Aξίζει να σημειωθεί ότι το παραμύθι έχει προλογήσει ο Θάνος Ασκητής, ενώ στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν δύο παραρτήματα, στα οποία οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί μπορούν να βρουν πολύτιμες συμβουλές για να μιλήσουν στα παιδιά για την σεξουαλική παρενόχληση. Από την πώληση κάθε τεμαχίου διατίθεται το ποσό των 0,75€ για την υποστήριξη του έργου των Γιατρών του Κόσμου – Ελληνική Αντιπροσωπεία.

Ας γνωρίσουμε το παραμύθι «Η Ρίνα αποφασίζει να μιλήσει»

Η Ρίνα είναι μια χαρούμενη μικρή αστερίας που ζει στον βυθό της θάλασσας στην ήσυχη γειτονιά των κοραλλιών. Μια μέρα, η μαμά τη στέλνει στο σπίτι της γειτόνισσάς τους, της κυρίας Αχινού για να ζητήσει μαργαριταράκια για το κέικ που φτιάχνει. Η φιλική κυρία Αχινού όμως απουσιάζει και στο σπίτι είναι μόνο ο κύριος Αχινός. Η συμπεριφορά του ξαφνιάζει και κάνει τη μικρή Ρίνα να νιώσει άσχημα, σαν άρρωστη, χωρίς όμως να ξέρει γιατί της συμβαίνει αυτό. Όταν η Ρίνα αποφασίζει να μιλήσει στη μαμά, νιώθει σαν να φεύγει ένας θαλάσσιος ελέφαντας από το στήθος της. Και ξέρει τώρα πως υπάρχουν πράγματα που μπορεί να κάνει η ίδια για να προστατεύσει τον εαυτό της, αλλά έχει στο πλάι της και ανθρώπους έτοιμους να τη βοηθήσουν.

Θα το βρείτε εδώ

Συγγραφέας: Ελένη Δασκαλάκη

Εκδόσεις: Σοκόλη

Σελίδες: 56

Για παιδιά 4+

5ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου για Παιδιά και Νέους: Μοναδικές εκδηλώσεις με τα παιδιά στο επίκεντρο

Με πρωταγωνιστές μικρούς υπερήρωες αλλά και σημαντικά εργαστήρια έρχεται από τις 12 μέχρι τις 20 Απριλίου, το 5ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου για Παιδιά και Νέους, στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογραφικές Μέρες – Κύπρος 2019, που πραγματοποιείται παράλληλα σε Λευκωσία και Λεμεσό.

Το Φεστιβάλ, που συνδιοργανώνουν οι Πολιτιστικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού και το Θέατρο Ριάλτο, θα λάβει χώρα στο Θέατρο Ριάλτο Λεμεσού, και στους Κινηματογράφους Πάνθεον και Ζήνα Πάλας, στη Λευκωσία.

Υπενθυμίζεται ότι το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογραφικές Μέρες για Παιδιά και Νέους, απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας από 9 μέχρι 14 ετών και στόχο έχει να ενισχύσει την αντιληπτική, αισθητική και νοητική ωρίμανση των νέων θεατών.

Τα παιδιά, μέσα από τη γνωριμία τους με τον παγκόσμιο, ποιοτικό κινηματογράφο, θα έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν, όχι μόνο ταινίες, αλλά και να συμμετάσχουν σε εργαστήρια, με αξιόλογους εκπαιδευτές, επαγγελματίες του χώρου, που στοχεύουν να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης και καλλιέργειας της φαντασίας και των συναισθημάτων τους.

Πρόγραμμα – Προβολές

Συγκεκριμένα, το Σάββατο 13 Απριλίου, τα παιδιά θα έχουν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν σε εργαστήρι με εκπαιδευτή τον ηθοποιό Ανδρέα Τσέλεπο με θέμα “Υποκριτική στη Κάμερα”.

Σε δεύτερο εργαστήρι, στις 13 και 14 Απριλίου, με εκπαιδεύτρια την σκηνοθέτιδα/παραγωγό του BBC Laura Gaynor (θα υπάρχει ελληνική μετάφραση) θα εκπαιδευτούν στη χρήση της Κάμερας του Κινητού.

Στις 14 Απριλίου διοργανώνεται και τρίτο εργαστήρι με τίτλο «Κινηματογραφική Αφήγηση στον Κόσμο της Εικονικής Πραγματικότητας (Storytelling in VR)», και εκπαιδευτή τον Δώρο Πολυδώρου.

Επίσης, το φεστιβάλ ξεκινά από φέτος συνεργασία με την παιδική έκδοση του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινουμένων Σχεδίων Κύπρου – Όψεις του Κόσμου (Animafest Cyprus), που θα περιλαμβάνει μια παρουσίαση – εισαγωγή στην Tέχνη του Κινουμένου Σχεδίου, και στη συνέχεια, ένα εργαστήρι για παιδιά ηλικίας 9-11 ετών.

Τα παιδιά θα φτιάξουν τη δική τους μικρή ταινία με τη βοήθεια μιας ομάδας επαγγελματιών από το Animafest Cyprus.

Οι Κύπριοι δημιουργοί Animation Μιχάλης Παπανικολάου και Κατερίνα Παντέλα, θα μιλήσουν για τη δημιουργική διαδικασία παραγωγής των μουσικών φιλμ κινουμένου σχεδίου που δημιούργησαν για τα τραγούδια του Γιώργου Χατζηπιερή, με γενικό τίτλο “Ο Tεμπέλης Δράκος”.

Η παρουσίαση και το εργαστήρι θα διεξαχθούν στο Εργαστήρι των Αγίων Ομολογητών στη Λευκωσία, την Κυριακή 14 Απριλίου.

Παράλληλα το Φεστιβάλ διοργανώνει προβολές για Δημοτικά και Γυμνάσια καθώς και δυο ανοικτές προβολές για το ευρύ κοινό.

Η διοργάνωση εξασφάλισε τα δικαιώματα για πέντε πολυβραβευμένες ταινίες από σημαντικά φεστιβάλ για παιδιά και νέους, ενώ η επιλογή τους έγινε με γνώμονα την κοινή θεματική των παιδιών που είναι οι υπερήρωες ανάμεσά μας. Παιδιά που τα βάζουν με μια ασθένεια, που αντιμετωπίζουν με θάρρος δύσκολες καταστάσεις στην οικογένεια τους, τις αντιξοότητες της καθημερινότητάς τους, τις διακρίσεις, τον εκφοβισμό ή τις φοβίες τους.

Στόχος του Φεστιβάλ

Στόχος είναι τα παιδιά να απολαύσουν τις ταινίες, να κερδίσουν σημαντικά εφόδια και παραδείγματα ζωής αλλά παράλληλα να τις θυμούνται για πολύ καιρό. Μετά τις προβολές θα γίνονται σύντομες παρουσιάσεις από άτομα του κινηματογράφου και οι μικροί θεατές θα έχουν την ευκαιρία να αξιολογήσουν τις ταινίες.

Τα παιδιά πρέπει να ξεκινούν μαθήματα κολύμβησης από 1 έτους, λένε οι ειδικοί

Οι νέες συστάσεις της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής υπογραμμίζουν τη σημασία της ασφάλειας στο νερό και της αποτροπής πνιγμού και συμβουλεύουν τους γονείς μικρών παιδιών να τα εγγράφουν σε μαθήματα κολύμβησης από τον πρώτο χρόνο ζωής τους, καθώς αυτό μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο πνιγμού τους.

Οι ειδικοί σε θέματα ασφάλειας λένε, ότι τα μαθήματα πρέπει να επικεντρώνονται στο να μαθαίνουν τα παιδιά πώς να λειτουργούν και να είναι ασφαλή μέσα στο νερό. Οι συστάσεις λένε, επίσης, ότι όλα τα παιδιά ανεξαιρέτως πρέπει να παρακολουθούν μαθήματα κολύμβησης και ότι τόσο τα παιδιά όσο και οι έφηβοι χρειάζεται να φορούν σωσίβια όταν βρίσκονται κοντά σε δεξαμενές νερού.

Ο πνιγμός είναι μία από τις πρώτες αιτίες θανάτου σε παιδιά –στην Αμερική μόνο περίπου 1.000 παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο από πνιγμό. Και μπορεί να συμβεί σε λίγα μόνο δευτερόλεπτα, πριν καν οι ενήλικες το συνειδητοποιήσουν.

Οι νέες συστάσεις, λοιπόν, σχετικά με την ηλικία που χρειάζεται ένα παιδί να ξεκινά μαθήματα κολύμβησης στόχο έχουν να ενημερώσουν τους γονείς και να αποτρέψουν ατυχήματα και θανάτους που σχετίζονται με τον πνιγμό.

«Όταν ένα παιδί βρίσκεται μέσα και γύρω από το νερό, χρειάζεται διαρκή, εντατική επιτήρηση, χρειάζεται να βρίσκεται σε απόσταση ‘ενός χεριού’ από έναν ενήλικα», λέει η παιδίατρος και συγγραφέας των νέων συστάσεων για την Α.Α.Π., Dr. Sarah Denny.

Σύμφωνα με την αναφορά της Denny, το 2017 περίπου 8.700 παιδιά μικρότερα των 20 ετών βρέθηκαν στα επείγοντα των νοσοκομείων για κάποιο περιστατικό πνιγμού και το 25% αυτών παρέμειναν στο νοσοκομείο ή στην εντατική. Σε μεγαλύτερο κίνδυνο βρίσκονται τα πολύ μικρά παιδιά ηλικίας από 0 έως 4 ετών, αφού κινδυνεύουν όχι μόνο στη θάλασσα, αλλά και σε πισίνες, αλλά και ακόμα σε μπανιέρες γεμάτες νερό μέσα στο σπίτι τους, κυρίως επειδή σχεδόν πουθενά δεν υπάρχουν ειδικές προστατευτικές μπάρες (φωτο).

Με το Καλοκαίρι να πλησιάζει, είναι σημαντικό να λάβουμε τις οδηγίες αυτές σοβαρά υπ’όψιν, για το καλό των παιδιών μας.

Πηγή: scarymommy.com

Η αληθινή ιστορία μιας Κύπριας μάνας που μεγαλώνει ένα κορίτσι με σύνδρομο Down

Η Παγκόσμια Ημέρα Συνδρόμου Down γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου. Οι εκδηλώσεις για τον εορτασμό της είναι πάρα πολλές, ενώ τα μηνύματα και οι αισιόδοξες δηλώσεις κατακλύζουν τα κανάλια, τις εφημερίδες και τα sites.

Μια μητέρα, η οποία μεγαλώνει ένα παιδί με σύνδρομο Down, όμως, περιγράφει πώς είναι η καθημερινότητα για εκείνη και την κόρη της. Ποιοι είναι οι φόβοι της για το μέλλον του παιδιού της και ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζει. Τελικά, αρκεί μία μόνο ημέρα για να βοηθήσουμε τα παιδιά με σύνδρομο Down;

Στις 2 Οκτωβρίου του 1992 γεννήθηκε η Έλενα, το τρίτο παιδί του Κώστα και της Άντρης Ευαγγέλου και το πρώτο κορίτσι της οικογένειας, που ήρθε για να συμπληρώσει την ευτυχία τους.

Τα πράγματα ωστόσο, δεν πήγαν ακριβώς όπως τα είχαν στο μυαλό τους. Η Άντρη με το που είδε την Έλενα κατάλαβε ότι ήταν διαφορετική, κάτι που επιβεβαιώθηκε και από τις εξετάσεις, παρά το γεγονός ότι οι προγεννητικοί έλεγχοι δεν είχαν δείξει κάτι.

Τα πρώτα χρόνια

Όπως περιγράφει η Άντρη, «χάθηκε η γη κάτω από τα πόδια μου και προσπαθούσα να φανταστώ τη ζωή μου από δω και πέρα πως θα ήταν. Έκλαψα και πόνεσα, αλλά συνειδητοποίησα γρήγορα ότι δεν με έπαιρνε να τα βάλω κάτω, διότι η Έλενα με χρειαζόταν πολύ περισσότερο από τα άλλα δυο μου παιδιά».

«Σκεφτόμουν ότι είχα τόσα πολλά να κάνω μαζί της αλλά δεν ήξερα από πού να αρχίσω. Τα συναισθήματα ήταν ανάμεικτα. Από τη μια ήθελα πολύ να βοηθήσω το παιδί μου και από την άλλη η άγνοια με έκανε να απελπίζομαι», μας εξομολογείται.

Ο πρώτος καιρός με την Έλενα στο σπίτι κύλησε σχετικά ομαλά. Οι δυσκολίες, όπως μας αναφέρει η Άντρη, άρχισαν όταν το παιδί έπρεπε να μιλήσει και να περπατήσει. Κάπου εκεί αντιλαμβάνεται ο γονιός ενός παιδιού με ειδικές ανάγκες ότι χρειάζεται μεγαλύτερη προσπάθεια, περισσότερος χρόνος και πρωτίστως υπομονή, αγάπη και αποδοχή.

Παραδέχεται όμως ότι σε αυτό τον αγώνα, δεν ήταν μόνη. Μεγάλοι συμπαραστάτες ο σύζυγος και η μητέρα της, αλλά και οι φίλες της, οι οποίες την εμψύχωναν και αγκάλιασαν την Έλενα δίχως προκατάληψη από την πρώτη στιγμή.

«Σιγά-σιγά έβρισκα λύσεις με τις συμβουλές του παιδιάτρου μας. Δεν ήταν όλα εύκολα. Όμως πεισμώσαμε να μεγαλώσουμε αυτό το παιδί κόντρα στις όποιες δυσκολίες συναντούσαμε», τόνισε η Άντρη.

Το σχολείο, η αποδοχή και η σκληρή πραγματικότητα

Ο επόμενος σκόπελος που είχαν να αντιμετωπίσουν ήταν όταν η Έλενα έπρεπε να αποχωριστεί την αγκαλιά της μητέρας της και να πάει σχολείο, σε κανονικό σχολείο, όπως επιβάλλεται άλλωστε για ομαλή ένταξη αυτών των παιδιών στην κοινωνία δίχως αποκλεισμούς και προκαταλήψεις. Η Άντρη ήταν κάτι σαν άγρυπνος φρουρός.

Όπως μας λέει, όλα τα παιδιά στο νηπιαγωγείο ήταν ένα, ουδέποτε ξεχώρισαν την Έλενα. Άλλωστε όπως σημειώνει χαρακτηριστικά η Άντρη «σε αυτές τις ηλικίες τα παιδιά δεν ξεχωρίζουν χρώματα, χρωματοσώματα, ιδιαιτερότητες κτλ».

Μας εξομολογείται, ότι τα ουσιαστικά προβλήματα άρχισαν όταν η Έλενα έγινε έξι χρονών και έπρεπε να πάει Δημοτικό. Την ενέταξαν στην ειδική μονάδα του σχολείου στο οποίο φοιτούσε.

Τότε άρχισε ένας αγώνας για να μάθει να γράφει και να διαβάζει και ένας μεγαλύτερος αγώνας για αποδοχή στο σύνολο.

«Πολλές φορές το μωρό μου ήταν σε ένα παγκάκι στην αυλή του σχολείου μόνο και δίχως κανένα άλλο παιδί να το πλησιάζει. Άλλες τόσες φορές προσέγγιζε η ίδια παιδιά και την κοιτούσαν απλά περίεργα και απομακρύνονταν».

«Και βέβαια δεν είχαμε να αντιμετωπίσουμε μόνο τις συμπεριφορές των μικρών παιδιών. Μου έτυχε περιστατικό σε υπεραγορά με γυναίκα η οποία μας προσέγγισε και αφού κοίταζε επίμονα το μωρό, με ρώτησε πώς και έκανα εγώ έτσι μωρό; Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου δεν κράτησα τα προσχήματα. Της απάντησα όπως της άρμοζε».

Όπως παραδέχεται η Άντρη, αυτές ήταν από τις πιο δύσκολες στιγμές που αντιμετώπισε σαν μάνα ενός παιδιού με σύνδρομο Down. «Όταν είσαι αντιμέτωπος με τέτοια κατάσταση, όμως, δεν έχεις χρόνο για μιζέριες αλλά για δράση», λέει.

Ο αθλητισμός, οι διακρίσεις και το «μπορώ»

Αυτό έκαναν η Άντρη και ο Κώστας. Όχι μόνο στάθηκαν στο πλευρό της Έλενας, αλλά απέδειξαν πως όταν τυγχάνουν αποδοχής, στήριξης και ενθάρρυνσης αυτά τα παιδιά μπορούν να κάνουν τα δικά τους μικρά και μεγάλα θαύματα.

Οι προσπάθειές τους δεν περιορίστηκαν μόνο στο να μάθει το παιδί να γράφει και να διαβάζει και να αποκτήσει κάποιες δεξιότητες.

Η Έλενα ασχολήθηκε με την ρυθμική γυμναστική, λαμβάνοντας διακρίσεις τόσο στην Κύπρο, όσο και στο εξωτερικό, όπου και εκπροσώπησε την Κύπρο, κάνοντας υπερήφανους τους γονείς της. Ενώ ασχολήθηκε από πολύ μικρή ηλικία και με τον χορό. Έμαθε να χορεύει από λαϊκά μέχρι λάτιν.

Η Έλενα σήμερα

Όντας 26 ετών σήμερα, η Έλενα πηγαίνει σε απογευματινό κέντρο απασχόλησης.

Όπως κάθε νέος στην ηλικία της, έτσι και αυτή ασχολείται με την τεχνολογία γνωρίζοντας πολύ περισσότερα πράγματα, απ’ όσα μπορούμε να φανταστούμε, πέραν από άλλες δεξιότητες τις οποίες διαθέτει.

Διεκδικεί την ανεξαρτησία της και όπως κάθε κορίτσι έχει ανάγκες και απαιτήσεις, αλλά και όνειρα. Να βγει, να ερωτευτεί, να κάνει το δικό της σπίτι. Και οι γονείς της φροντίζουν να τη στηρίζουν.

Ακόμη και η σχέση με τα αδέλφια της στο σπίτι, όπως μας περιγράφει η μητέρα τους, δεν διαφέρει σε τίποτα από άλλες ανάλογες σχέσεις. Αγαπιούνται, μαλώνουν αλλά πάντα είναι δεμένοι.

«Φυσικά η Έλενα πάντα κερδίζει τις μάχες με μια αγκαλιά», λέει με συγκίνηση η Άντρη.

Οι σκέψεις της μητέρας

Η κα. Άντρη θέλησε να στείλει και τα δικά της μηνύματα, τονίζοντας ότι οι γονείς παιδιών με ειδικές ανάγκες χρειάζονται τη στήριξη και τη βοήθεια του κράτους σε αυτό τον αγώνα.

Επισήμανε ταυτόχρονα, ότι τα παιδιά αυτά δεν θέλουν το οίκτο μας αλλά αποδοχή και αγάπη.

Μέσω της συνέντευξης η κα. Ευαγγέλου έστειλε μάλιστα και το πιο ισχυρό μήνυμα, λέγοντας ότι τα παιδιά αυτά δεν είναι κατάρα αλλά ευλογία.

«Και αυτό πιστέψετε με δεν είναι λόγος παρηγοριάς. Το ζω και το μοιράζομαι. Η Έλενα μας δίνει σκοπό να συνεχίζουμε και να μην τα βάζουμε κάτω».

Η συνέντευξη δόθηκε στον reporter.com.cy

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι στη ζωή των κοριτσιών που έχουν δίδυμο αδελφό;

Κακά τα νέα για τα κορίτσια με δίδυμο αδελφό, σύμφωνα με νέα έρευνα, αφού φαίνεται πως η ύπαρξή του μπορεί να επιδράσει αρνητικά στην ενήλικη ζωή τους.

Έτσι, ερευνητές από τη Νορβηγία και το Northwestern University βρήκαν, ότι τα κορίτσια με δίδυμο αδελφό έχουν λιγότερες προοπτικές για μόρφωση, για επαγγελματική επιτυχία και για απόκτηση παιδιού.

Από την άλλη, τα αγόρια με δίδυμη αδελφή δεν φαίνεται να επηρεάζονται αρνητικά, σε σχέση με όσα έχουν δίδυμο αδελφό.

Η μελέτη βρήκε, επίσης, ότι τα κορίτσια με δίδυμο αδελφό εμφανίζουν χειρότερες πιθανότητες επιτυχίας στο σχολείο, στη δουλειά και στη γονιμότητά τους, σε σχέση με τα κορίτσια που έχουν δίδυμη αδελφή.

Γιατί συμβαίνει, όμως, αυτό; Μια πιθανή εξήγηση είναι πως ευθύνεται η αυξημένη ορμόνη τεστοστερόνη, στην οποία εκτέθηκαν κατά την εγκυμοσύνη τα κορίτσια που μοιράσθηκαν την μήτρα της μητέρας τους με ένα αδελφό, αν και ο ακριβής βιολογικός μηχανισμός της επίδρασης παραμένει άγνωστος.

Πρόκειται για την πρώτη έρευνα που καταλήγει σε συμπεράσματα όπως τα παραπάνω και οι ερευνητές, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το “Science” και το “New Scientist”, ανέλυσαν στοιχεία για 13.800 γεννήσεις διδύμων, που παρακολουθήθηκαν σε βάθος 30ετίας.

Διαπιστώθηκε, λοιπόν, ότι οι γυναίκες που είχαν δίδυμο αδελφό, ήσαν κατά μέσο όρο 15,2% λιγότερο πιθανό να τελειώσουν το λύκειο και 4% λιγότερο πιθανό να αποφοιτήσουν από το πανεπιστήμιο. Είχαν, επίσης, 12% μικρότερη πιθανότητα να παντρευτούν και 6% μικρότερη πιθανότητα να κάνουν παιδί, ενώ τα εισοδήματα από την εργασία τους ήσαν σχεδόν 9% χαμηλότερα, σε σχέση με όσες είχαν δίδυμη αδελφή.

Μη ταυτόσημοι (ετεροζυγωτικοί) δίδυμοι -όταν δύο ωάρια της μητέρας γονιμοποιούνται από δύο διαφορετικά σπερματοζωάρια- προκύπτουν περίπου σε τέσσερις κυήσεις ανά 1.000. Από αυτές, σχεδόν οι μισές αφορούν δίδυμα αδέλφια διαφορετικού φύλου.

Με αυτή την άσκηση θα μάθει εύκολα το παιδί μας την ώρα

Η έννοια του χρόνου μπερδεύει αρκετά τα παιδιά. Σε πολύ μικρές ηλικίες δυσκολεύονται να ξεχωρίσουν τι σημαίνει το ένα λεπτό, η μία ώρα ακόμα και η μία ημέρα.

Λίγο αργότερα, αφού ξεκινήσουν το σχολείο, αρχίζουν να αντιλαμβάνονται την ώρα όπως και οι μεγαλύτεροι, αλλά και πάλι δυσκολεύονται να την διαβάσουν στο ρολόι.

Βοηθήστε το παιδί σας να εξοικειωθεί με την χρήση του ρολογιού μέσα από τις παρακάτω διασκεδαστικές και εύκολες ασκήσεις.

Τα 3 εκτυπώσιμα φυλλάδια είναι γεμάτα χρώμα και θα βοηθήσουν τα παιδιά να καταλάβουν ευκολότερα πώς να διαβάσουν την ώρα, τα λεπτά και δεπτερόλεπτα.

Δείτε τα φυλλάδια

Εκτυπώστε τα φυλλάδια και μάθετε την ώρα στα παιδιά παίζοντας!

πηγή φωτογραφιών: makelife.gr

Εκρήξεις θυμού στα παιδιά: Τι κάνουμε και τι αποφεύγουμε τη δύσκολη ώρα

Είναι πολύ συνηθισμένο να έρθουμε αντιμέτωποι με την δύσκολη αυτή συμπεριφορά του «μικρού» μας. Πολλές φορές ο γονιός νιώθει «λίγος» ή αβοήθητος ή απλά ντροπιασμένος σε μια τέτοια αντίδραση. Άλλες πάλι φορές θυμώνει και ο ίδιος με αποτέλεσμα η ένταση και των δύο να κορυφώνεται γρήγορα εξηγεί η Κάλλια Μπακογιάννη, Παιδοψυχίατρος ,Κινητή Μονάδα Ψυχικής Υγείας ΒΑ Κυκλάδων ΕΠΑΨΥ.

Οπότε… τι κάνουμε;

Κατ’ αρχάς προσπαθούμε να συγκρατήσουμε την υπομονή μας, όσο δύσκολο και αν είναι. Κανένας δεν σας κρίνει άσχημα εκείνη την ώρα (παρ’ όλο που αυτό νιώθετε).
Προσπαθήστε να καταλάβετε τι είναι αυτό που θέλει να σας πει το «μικρό» σας και δεν μπορεί με λογάκια. Μπορεί να είναι κάτι πολύ απλό όπως «είμαι κουρασμένος», «βαρέθηκα», «νυστάζω», «μου έχεις λείψει και θέλω να ασχοληθείς μαζί μου»…απλές σκέψεις που δεν ξέρει πως να τις εκφράσει. Με λίγα λόγια προσπαθούμε να «ακούσουμε» το συναίσθημα του, που μπορεί να μην είναι θυμός αλλά στενοχώρια ή δυσφορία.
Άλλες πάλι φορές προσπαθούμε να αγνοήσουμε συμπεριφορές που δεν θέλουν να διαιωνιστούν (αν ασχοληθούμε πολύ κινδυνεύουμε να κάνουμε αρνητική ενίσχυση της συμπεριφορές). Στα πιο μικρά παιδιά βοηθάει να τους αποσπάσουμε την προσοχή με κάτι άλλο.

Τι δεν κάνουμε;

Προσπαθούμε να μην ακυρώσουμε τα συναισθήματα τους.΄Ένας γονιός-ενήλικας θα πει «φρικάρει και για τα πιο απλά, πέφτει κάτω, φωνάζει, κοπανιέται κτλ» Αυτό, όμως που είναι τόσο μικρό και ασήμαντο για τον ενήλικα μπορεί να είναι πολύ σημαντικό για ένα μικρό παιδί. Τα μικρά παιδιά δεν έχουν φτάσει στην ηλικία που είναι οι γονείς όποτε είναι δύσκολο να μπουν στη θέση τους. Οι ενήλικες, όμως έχουν περάσει από την ηλικία του παιδιού και μπορούν… με λίγη προσπάθεια να θυμηθούν πόσο δύσκολο είναι κάποιες φορές να είσαι παιδί.
Αποφεύγουμε εκφράσεις του τύπου «δεν έγινε και τίποτα», «πως κάνεις έτσι», «σιγά το πράγμα», «γίνεσαι ρεζίλι» κ.α.
Μην απορρίπτετε το παιδί με εκφράσεις του τύπου «δεν είσαι καλό παιδί» καλύτερα χαρακτηρίστε την συμπεριφορά π.χ με αυτό τον τρόπο δεν καταλαβαίνω τι θες και πως να βοηθήσω.

Ως γονείς καλείστε να επιδείξετε ένα μοντέλο σωστότερης και αποδοτικότερης συμπεριφοράς.

Επιπλέον αποφεύγετε να λέτε ότι τέτοιου τύπου συμπεριφορές σας λυπούν, σας ντροπιάζουν ή θα σας «αρρωστήσουν». Με αυτό τον τρόπο γεμίζετε τα μικρά σας με ενοχές. Μη καταφεύγετε σε ψέματα.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, που αυτές οι συμπεριφορές οδηγούν σε δυσλειτουργία της οικογένειας ή δοκιμάζουν την σχέση και την επικοινωνία με το παιδί σας μπορείτε να απευθυνθείτε σε έναν ειδικό.

Σεμινάριο για τις μαθησιακές δυσκολίες στο Πανεπιστήμιο Κύπρου το Σάββατο 23/3

Ένα πολύ ενδιαφέρον σεμινάριο που αφορά όλους τους γονείς θα πραγματοποιηθεί στην Κύπρο το Σάββατο 23 Μαρτίου.

Λίγα λόγια για το σεμινάριο

Κύριος σκοπός του σεμιναρίου είναι η κατανόηση του τι είναι οι μαθησιακές δυσκολίες και πώς μπορούν οι γονείς και όσοι συναναστρέφονται με παιδιά που έχουν κάποια μαθησιακή δυσκολία, να τα βοηθήσουν.

Ομιλήτρια του σεμιναρίου θα είναι η Ιφιγένεια Στυλιανού, Σχολική Ψυχολόγος.

Στο τέλος της διάλεξης θα δοθεί χρόνος για συζήτηση.

Είσοδος Ελεύθερη

Για την καλύτερη οργάνωση παρακαλείσθε όπως κρατήσετε τις θέσεις σας μέσω τηλεφώνου στα τηλεφωνά 99726898 (Άντρια), 99322053 (Γεωργία) ή μέσω προσωπικού μηνύματος στο Facebook.

Σάββατο, 23 Μαρτίου

Από τις 17:00 έως τις 19:00

Πανεπιστήμιο Κύπρου

Κτήριο ΧΩΔΟ1,

Αίθουσα 110

Ανισοσκελία στο παιδί: Τι είναι ποια τα αίτιά της και πώς αντιμετωπίζεται;

Η ανισοσκελία (Limb Length Discrepancy – LLD) είναι η παθολογική κατάσταση κατά την οποία το παιδί παρουσιάζει άνισο μήκος μεταξύ των κάτω άκρων του. Η παραμόρφωση μπορεί να εκδηλώνεται στο μηριαίο οστό, την κνήμη ή και στα δύο οστά.

Υπάρχει εκ γεννετής, είναι -δηλαδή- συγγενής ή εκδηλώνεται αργότερα. Ποια τα αίτιά της και πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί; Η κα. Αρετή Χουντή, ορθοπεδικός, έχει όλες τις απαντήσεις για την πάθηση της ανισοσκελίας.

“Ανισοσκελία είναι η κατάσταση κατά την οποία παρατηρείται διαφορά στο μήκος μεταξύ των δύο κάτω άκρων.

Μπορεί να είναι πραγματική, όταν το ένα άκρο είναι κοντύτερο για κάποιο λόγο ή φαινομενική όταν οφείλεται σε μια άλλου τύπου ασυμμετρία του κορμού αλλά τα μήκη των άκρων είναι ίσα.

Αίτια της ανισοσκελίας

Ένα αίτιο, σχετικά σπάνιο, είναι οι συγγενείς παθήσεις. Συγγενής βράχυνση κνήμης ή μηρού γίνονται αντιληπτές από τη γέννηση ήδη του παιδιού.

Το συγγενές εξάρθρημα του ισχίου ακόμα, ειδικά το ετερόπλευρο εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία θα εμφανίσει οπωσδήποτε ανισοσκελία.

Η σκολίωση, ειδικά η συγγενής λόγω της γρήγορης εξέλιξης, παρουσιάζει ανισοσκελία και ασυμμετρία του κορμού. Αίτιο μπορεί να αποτελέσει και η ιδιοπαθής σκολίωση, αλλά σπανιότερα.

Διαταραχές του άξονα όπως η έντονη βλαισογονία ή ραιβογονία –κλίση των γονάτων προς τα μέσα ή προς τα έξω-συνοδεύονται συχνά από ανισοσκελία.

Υπάρχει και μια φυσιολογική μικρή ανισοσκελία που εμφανίζεται στο γενικό πληθυσμό χωρίς κανένα απολύτως αίτιο και χωρίς εμφανή συμπτώματα. Αυτή συνήθως είναι 1-1,5 cm.

Βέβαια μπορεί ένα ισοσκελισμένο παιδί να παρουσιάσει ανισοσκελία ξαφνικά και εκεί θα πρέπει να διερευνηθεί για φλεγμονή ή και όγκο που προσβάλλει κάποιο σημείο των άκρων ή του κορμού, διαταράσσει τη δομή του και επηρεάζει το μήκος και τη στάση σώματος.

Μέτρηση της ανισοσκελίας

Ακριβής μέτρηση της ανισοσκελίας γίνεται με την ειδική ακτινολογική μέθοδο, αξονομέτρηση.

Η χωλότητα είναι ίσως το πρώτο σύμπτωμα της ανισοσκελίας και γενικώς ή διαταραχή της βάδισης ή κάποιος περίεργος τρόπος βαδίσματος.

Εάν η ανισοσκελία, πραγματική ή φαινομενική είναι 1-1,5 cm συχνά δεν γίνεται αντιληπτή. Εάν ξεπεράσει, όμως, το επίπεδο αυτό δεν υπάρχει ομαλό βάδισμα.

Αντιμετώπιση ανισοσκελίας

Η αντιμετώπιση της παιδικής ανισοσκελίας είναι ανάλογη με το αίτιο και τη βαρύτητα.

Έως 1,5 cm δεν κάνουμε τίποτα άλλο από παρακολούθηση. Από κει και έπειτα και έως 3 cm περίπου επιβάλλεται να χορηγήσουμε ειδικούς πάτους διόρθωσης ανισοσκελίας κατασκευασμένους μετά από μελέτη του πέλματος και ακριβή μέτρηση της διαφοράς ώστε να υπάρχει ισορροπία.

Πάνω από 3cm πρέπει να γίνει χειρουργική αποκατάσταση είτε με επιμήκυνση του βραχύτερου μέλους είτε με σταμάτημα της ανάπτυξης του μακρύτερου-επιφυσιόδεση.

Φυσικά, προϋπόθεση είναι και η θεραπεία της τυχόν κυρίας πάθησης όπως η σκολίωση όπου η χρήση του κηδεμόνα συμβάλλει στην εξάλειψη της ανισοσκελίας.

Η διόρθωση των αξονικών διαταραχών αλλά και η επιτυχής αντιμετώπιση του συγγενούς εξαρθρήματος θα ομαλοποιήσει και την ανισοσκελία.

Ομοίως, θεραπεία φλεγμονών ή όγκων είναι πρωτεύουσας σημασίας για την σωστή βάδιση και στάση του παιδιού.

Είναι, λοιπόν, βασικό να είμαστε πάντα υποψιασμένοι στην οποιαδήποτε χωλότητα και αλλαγή του τρόπου βαδίσματος του παιδιού και να αξιολογούμε προσεκτικά την ανισοσκελία, εάν υπάρχει, ώστε να εντοπιστεί το αίτιο και να αντιμετωπιστεί”.

πηγή: Facebook

Όρια, πρόγραμμα και ύπνος νωρίς: Έτσι μεγαλώνουν τα ισορροπημένα παιδιά

Οι περισσότεροι γονείς αναρωτιόμαστε πώς θα καταφέρουμε να μεγαλώσουμε παιδιά που θα γνωρίζουν τα όριά τους, θα σέβονται και θα κατανοούν τους κανόνες και θα είναι ευτυχισμένα. Πώς θα μεγαλώσουμε, με λίγα λόγια, ισορροπημένα παιδιά.

Συχνά, διαβάζουμε άρθρα και ακούμε συμβουλές από τους ειδικούς που μας λένε τι να κάνουμε, αλλά δυσκολευόμαστε να τις εφαρμόσουμε. Τα παιδιά μας φαίνεται να παίρνουν τον έλεγχο και εμείς μένουμε… αβοήθητοι απέναντί τους.

Υπάρχουν, όμως, και εκείνοι οι γονείς που μοιάζει να τα έχουν καταφέρει πολύ καλά. Τα παιδιά τους δεν παραφέρονται σε δημόσιους χώρους, πηγαίνουν για ύπνο στην ώρα τους χωρίς κλάματα, τρώνε ήρεμα το φαγητό τους και συμπεριφέρονται αρκετά ώριμα.

Πώς τα καταφέρνουν; Όρια, πρόγραμμα, ύπνος νωρίς και αγκαλιές είναι μερικά μόνο από τα όσα εφαρμόζουν οι γονείς τους και τα παιδιά λειτουργούν με -αυτό που ονομάζει κάθε κηδεμόνας- «σωστό τρόπο». Συγκεκριμένα:

Όρια

Τόσο δύσκολο να εφαρμοστούν… Τα παιδιά αντιδρούν, φωνάζουν ή… απειλούν. Να θυμάστε ότι όταν ένα παιδί αντιδρά έτσι προσπαθεί να ικανοποιήσει μια ανάγκη του με τον μόνο τρόπο που γνωρίζει, ζητώντας την. Η άρνηση τού ακούγεται σαν κάτι μόνιμο και απαγορευτικό. Δεν γνωρίζει πώς να λειτουργήσει «διπλωματικά» ούτε πως αν δράσει με διαφορετικό τρόπο ίσως καταφέρει αυτό που θέλει με ηρεμία.

Ανάλογα με το όριο που θέλετε να θέσετε πρέπει να γνωρίζετε, ότι θα πάρει καιρό μέχρι το παιδί να το δεχθεί. Όταν το παιδί φωνάζει ή αντιδρά, ουσιαστικά προχωρά προς την αποδοχή του ορίου. Αν εσείς παραμείνετε σταθεροί σε αυτό και δεν ταλαντεύεστε ανάμεσα στο «ναι» και στο «όχι», τότε αυτό θα λειτουργήσει.

Το παιδί πρέπει να καταλάβει, ότι ο κόσμος είναι ένα χαοτικό μέρος και τα όρια το βοηθούν να ζήσει σε αυτόν με ασφάλεια και ηρεμία. Δεν το κρατούν φυλακισμένο, αλλά το βοηθούν να «ανθίσει».

Συνήθειες

Καθημερινά το παιδί έρχεται αντιμέτωπο με πολλά καινούρια πράγματα, πρακτικά και συναισθηματικά. Οι καθημερινές συνήθειες και οι ρουτίνες βοηθούν τα παιδιά να είναι πιο συγκεντρωμένα και ήρεμα. Ακόμα και το πιο ανέμελο παιδί νιώθει μεγαλύτερη ασφάλεια όταν ξέρει τι θα κάνει κάθε πρωί, το μεσημέρι μετά το φαγητό ή πριν τον ύπνο. Σίγουρα, θα του αρέσουν οι εκπλήξεις αλλά ένα βασικό πρόγραμμα το βοηθά να είναι πιο σίγουρο και λιγότερο αγχωμένο στην καθημερινότητά του. Έτσι θα λειτουργεί πιο ήρεμα και με λιγότερες εντάσεις μέσα σε αυτήν.

Ύπνος

Ο ύπνος αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο για τη σωστή ανάπτυξη του παιδιού. Με το σχολείο, τις δραστηριότητες, το παιχνίδι και το διάβασμα τα παιδιά συνήθως αργούν να πέσουν για ύπνο, ενώ αρκετές φορές δυσκολεύονται και να κοιμηθούν.

Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που πρέπει ένας γονέας να κάνει για τα παιδιά του είναι να οριοθετήσει την ώρα του ύπνου του παιδιού και να μετατρέψει αυτό το όριο σε ρουτίνα της καθημερινότητας.

Αγκαλιές

Η Virginia Satir, γνωστή συγγραφέας και θεραπεύτρια έλεγε ότι «ο άνθρωπος χρειάζεται 4 αγκαλιές την ημέρα για επιβίωση, 8 για συντήρηση και 12 για ανάπτυξη». Έρευνες έχουν αποδείξει ότι η αγκαλιά απελευθερώνει μεγάλες ποσότητες οξυτοκίνης, ορμόνης της ευτυχίας, η οποία συμβάλλει όχι μόνο στην καλή διάθεση του παιδιού αλλά και την ανάπτυξή του.

Παιχνιδιάρηδες γονείς

Ως ενήλικες δεν αφήνουμε μεγάλο περιθώριο στην καθημερινότητά μας για διασκέδαση και παιχνίδι. Οι μέρες μας είναι γεμάτες άγχος και σκληρή δουλειά. Το παιχνίδι είναι ο τρόπος των παιδιών να επικοινωνούν και το καλύτερο μέσο για να δημιουργήσουν μαζί μας μια υγιή σχέση.

Αφήνοντας στην άκρη τα κινητά μας τηλέφωνα και περνώντας ουσιαστικό και διασκεδαστικό χρόνο με τα παιδιά μας δεν βοηθάμε μόνο εκείνα αλλά και εμάς, αφού έτσι χαλαρώνουμε και αποφορτιζόμαστε από τις εντάσεις της ημέρας μας.

Παιχνίδι έξω από το σπίτι

Το παιχνίδι έξω από το σπίτι βελτιώνει την φυσική κατάσταση του παιδιού μας, την ψυχική του υγεία και τη δημιουργικότητά του. Τα παιδιά που δεν παίζουν συχνά σε εξωτερικούς χώρους παρουσιάζουν προβλήματα άγχους, εγγύτητας και κοινωνικοποίησης λένε οι ειδικοί. Να, λοιπόν, άλλος ένας λόγος για να βγείτε βόλτα με τα παιδιά στο πάρκο ή τις κούνιες όταν ο καιρός γίνεται πιο καλοκαιρινός…

Δουλειές του σπιτιού

Όλο και περισσότερες έρευνες αποδεικνύουν ότι τα παιδιά που αναλαμβάνουν ευθύνες μέσα στο σπίτι αναπτύσσουν θετική εικόνα για τον εαυτό τους, είναι πιο υπεύθυνα και αντιμετωπίζουν ευκολότερα τις αλλαγές και τις δύσκολες καταστάσεις. Ικανότητες που συμβάλλουν στην καλύτερη απόδοση στα σχολεία και θα συντροφεύουν τα παιδιά μας μια ζωή.

Μουσική

Επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει ότι όταν ένα παιδί ξεκινά να παίζει μουσική ο εγκέφαλός του επεξεργάζεται ήχους που διαφορετικά δεν θα άκουγε καθόλου. Αυτή η ικανότητα βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν μια «νευροφυσιολογική διάκριση» μεταξύ ορισμένων ήχων που μπορούν να βοηθήσουν ακόμα και στην ακαδημαϊκή τους πορεία.

Οθόνες

Τα παιδιά σήμερα βιώνουν ορισμένα πράγματα που εμείς δεν τα είχαμε καν ονειρευτεί στην ηλικία τους. Η ενασχόληση με τις οθόνες και το διαδίκτυο είναι κάτι δεδομένο για αυτά. Ωστόσο ένα παιδί για να αναπτυχθεί σωστά χρειάζεται ερεθίσματα από τον πραγματικό κόσμο, κάτι που οι οθόνες δεν προσφέρουν ξεκάθαρα. Τα όρια, λοιπόν, και σε αυτόν τον τομέα είναι απαραίτητα!

Εμπειρίες

Όσο παράξενο και αν μας ακούγεται τα παιδιά δεν ενδιαφέρονται τόσο για τα αντικείμενα όσο για τις εμπειρίες. Μεγαλώνοντας δεν θα θυμούνται το χιλιοστό παιχνίδι που τους αγοράσατε, αλλά την βόλτα που πήγατε μαζί στο πάρκο ή το σινεμά. Την ώρα που μαγειρέψατε παρέα στην κουζίνα ή διαβάσετε μαζί ένα βιβλίο. Αυτό που θέλουν περισσότερο τα παιδιά για να είναι ευτυχισμένα, άρα και ήρεμα είναι ποιοτικός χρόνος με τους γονείς τους και τους σημαντικούς ανθρώπους της ζωή τους.

Βιβλία

Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που μπορεί να κάνει ένας γονιός για το παιδί του, πέρα από το να το κρατά υγιές και ασφαλές είναι να του διαβάζει βιβλία και παραμύθια. Από πολύ μικρή ηλικία τα παιδιά πρέπει να ακούν ιστορίες, να παρακολουθούν εικόνες, να αναπτύσσουν τη φαντασία τους.

Τα βιβλία και η ανάγνωση αυτών στα παιδιά τα βοηθά να αναπτύξουν τον λόγο, να κοινωνικοποιηθούν, να κατανοήσουν τον κόσμο και να δεθούν περισσότερο με τους γονείς τους, υποστηρίζουν όλο και περισσότερες έρευνες. Οπότε, ξέρετε τι να κάνετε σήμερα το βράδυ με τα παιδιά…

Πηγή: themilitarywifeandmom.com