Τα οφέλη του διαβάσματος είναι πολλά και για τα παιδιά και για τους ενήλικες. Ειδικά, τα παιδιά που διαβάζουν από μικρή ηλικία μόνο θετικά μπορούν να αποκομίσουν από αυτή τη συνήθεια.
Υπάρχουν, ωστόσο, αρκετοί γονείς που αποθαρρύνουν τα παιδιά τους από το διάβασμα βιβλίων όχι επίτηδες, αλλά εμμέσως- επιβάλλοντας τους τι να διαβάσουν.
Πόσες φορές δεν είχατε και εσείς ως παιδιά ακούσει: «Πρέπει να διαβάσεις αυτό το βιβλίο» ή «Αυτά τα πράγματα δεν είναι για την ηλικία σου. Διάβασε καλύτερα αυτό!». Θυμηθείτε τώρα πώς είχατε αντιδράσει σε αυτές τις παραινέσεις: Είχατε «ξενερώσει» και αφήσει το διάβασμα στην άκρη, σωστά;
Μία μαμά, η οποία μεγαλώνει τρία αγόρια τα οποία με τη σειρά τους αγαπούν το διάβασμα, εξομολογείται στο scarymommy.com πώς το να επιτρέπει στα παιδιά της να διαβάζουν ό,τι εκείνα θέλουν τα οδήγησε στο να λατρέψουν την ανάγνωση βιβλίων.
«Ο μεγάλος μου γιος είναι 9 ετών και διαβάζει διαρκώς βιβλία εξωσχολικά. Του αρέσουν πάρα πολύ. Έχει καταφέρει, μάλιστα, να τελειώσει το βιβλίο “The Son of Neptune” της σειράς Heroes of Olympus, του Rick Riordan, μέσα σε μόλις τρεις ημέρες! Το βιβλίο -να σημειώσω- αφορά τον γιο του Ποσειδώνα, ο οποίος μάχεται μυθικά τέρατα, ενώ προσπαθεί να θυμηθεί τα πάντα για το παρελθόν του.
Η βιβλιοθήκη του στο δωμάτιο ανανεώνεται συνεχώς με βιβλία που δεν ανταποκρίνονται στο δικό του ηλικιακό επίπεδο. Διαβάζει διαρκώς ιστορίες που απευθύνονται σε μεγαλύτερα παιδιά.
Διαβάζει, παράλληλα, τα σχολικά βιβλία του αδερφού του που είναι δυο χρόνια μικρότερος, ενώ συχνά “κλέβει” βιβλία παλαιντολογίας, επιστήμης και ψυχολογίας που διαβάζουμε ο μπαμπάς του και εγώ.
Δεν τον μαλώνουμε ούτε τον επαινούμε για αυτό. Διαβάζει βιβλία που του αρέσουν, βιβλία που εκείνος διάλεξε και το κάνει για να περάσει καλά!
Στο σπίτι μας κανείς δεν νιώθει ντροπή για ό,τι διαβάζει. Το διάβασμα δεν έχει λάθος και σωστό, επειδή το διάβασμα σε όποιο επίπεδο κι αν είναι κάποιος έχει να κάνει με την αγάπη προς τα βιβλία. Και εμείς αυτό που θέλουμε είναι τα παιδιά μας να αγαπήσουν τα βιβλία και όχι παιδιά που διαβάζουν συγκεκριμένα βιβλία για συγκεκριμένο επίπεδο, μια συγκεκριμένη στιγμή.
Ο δεύτερος γιος μου που είναι 7 ετών, δυσκολεύεται λιγάκι περισσότερο στο διάβασμα από τον αδερφό του – ίσως λόγω και του συνδρόμου Διάσπασης Ελλειματικής Προσοχής που έχει. Από μικρός μπέρδευε αρκετές λέξεις και κουραζόταν εύκολα. Μπορεί να μην διαβάζει τόσο γρήγορα όσο ο αδελφός ή τόσο δύσκολα βιβλία, αλλά δεν πειράζει. Σημασία έχει ότι αγαπά το διάβασμα. Λατρεύει να διαβάζει, όχι γιατί κάποιος του το επιβάλλει, αλλά επειδή του αρέσει!
Ο μικρός ακόμα δεν μπορεί να διαβάσει καλά, αλλά φωνάζει να του δίνουμε βιβλία για να βλέπει τις εικόνες και ζητά από τα αδέρφια του να του διαβάσουν εκείνα τις ιστορίες.
Δεν επιβάλλω στα παιδία μου τι θα διαβάσουν. Μου αρέσει που επιλέγουν μόνα τους. Μπορεί να μην επικροτώ το ότι διαβάζουν αρκετά συχνά για το Star Wars, αλλά δεν πειράζει. Άλλωστε και εγώ κάποιες φορές επιλέγω βιβλία για εφήβους.
Ό,τι και αν διαβάζει κανείς είναι καλό
Οπότε σταματήστε να φρικάρετε όταν το παιδί σας διαβάζει κάτι που δεν αντιστοιχεί στην ηλικία του. Αυτό που ουσιαστικά αξίζει είναι το δέσιμο μεταξύ του παιδιού και των βιβλίων. Αναπτύσσεται η αγάπη του απέναντι στην ανάγνωση. Το σημαντικό είναι ότι το παιδί σας ΘΕΛΕΙ να διαβάσει.
Δώστε του βιβλία. Αφήστε το να διαβάσει. Το τι διάβασε 5 χρόνια πριν δεν έχει σημασία σήμερα. Το ό,τι αγαπά τα βιβλία, όμως, θα έχει σημασία για μια ζωή…».
