«Η μαμά μου δεν θυμάται καν ποια είμαι, νιώθει όμως την αγάπη μου»

«Οι άνθρωποι μπορει να ξεχάσουν τι είπες, όμως δεν θα ξεχάσουν ποτέ πώς τους έκανες να νιώσουν», έλεγε η Μάγια Αγγέλου και στην περίπτωση αυτής της γυναίκας και την ιστορία με τη μαμά της που πάσχει από άνοια, είναι η απόλυτη αποτύπωσή του.

«Ένα πράγμα που βλέπω ξανά και ξανά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κυρίως στις ομάδες υποστήριξης, είναι πόσο θλιβερό είναι, όταν βλέπεις τους δικούς σου ανθρώπους που δεν σε αναγνωρίζουν.

Θυμάμαι έντονα την πρώτη φορά η μητέρα μου και πραγματικά δεν ήξερε ποια ήμουν. Ναι, με γέμισε θλίψη και ναι ένιωθα να θρηνώ αυτήν την απώλεια για πολύ καιρό. Όμως τώρα, θα σας πω κάτι που θα σας εκπλήξω.

Πραγματικά, ένιωσα πιο κοντά με τη μητέρα μου, όταν δεν θυμόταν ποια ήμουν παρά όταν με θυμόταν. Δεν σνέβη αμέσως και δεν ήρθε ανώδυνα, χωρ΄ς δάκρυα στα μάτια. Όμως, τελικά έφτασα σε ένα σημείο, που δεν με πειράζει πλέον.

Σταμάτησα να περιμένω από εκείνη να θυμηθεί ποια είμαι.

Σταμάτησα να περιμένω να κάνει σωστά πράγματα ή να πει τα σωστά λόγια.

Σταμάτησα να εστιάζω στο τι χρειάζομαι από εκείνη και να επικεντρώνομαι στο τι μπορώ να κάνω εγώ για εκείνη.

Συνειδητοποίησα, ότι αγάπη δεν σημαίνει να γνωρίζεις το όνομα κάποιου ή να θυμάσαι το πρόσωπό του.

Δεν σημαίνει τίποτα να πεις απλά με λόγια «σ’ αγαπώ» ή να το γράψεις σε μία κάρτα.

Τα τελευταία λίγα χρόνια, η μαμά μου δεν θυμάται ποια είμαι, όμως αντιλαμβάνεται την παρουσία μου.

Δεν θυμάται τη σχέση μας, αλλά ξέρει τον ήχο της φωνής μου.

Μαζί μου νιώθει ασφαλής και ότι την αγαπούν, ακόμη κι αν δεν γνωρίζει γιατί.

Αγάπη δεν είναι να γνωρίζει κανείς ποιος είσαι, αλλά τι είσαι.

Την καρδιά σου, την ψυχή σου, την παρουσία σου, την αγάπη σου.

Συνειδητοποιώ ότι δεν έχουν όλοι την ίδια εμεπιρία, αλλά αν δίνεις αγώνα με έναν αγαπημένο σου που δεν ξέρει ποιος είσαι, ελπίζω να τη νιώσετε αυτήν την αγάπη.

Πιστέψτε με.

Οι αγαπημένοι σας σάς γνωρίζουν. Και αν είστε ανοιχτοί, ελπίζω να δείτε ό,τι βλέπω εγώ.»