Παγκύπριες Εξετάσεις 2021: Ανακοινώθηκε η ύλη – Όσα πρέπει να γνωρίζουν οι υποψήφιοι

Ανακοινώθηκε σήμερα Δευτέρα η αναθεωρημένη ύλη των φετινών Παγκύπριων Εξετάσεων.

Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση, «το Υπουργείο Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας ανακοινώνει ότι έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της Υπηρεσίας Εξετάσεων (www.moec.gov.cy/ypexams) η αναθεωρημένη ύλη των μαθημάτων πρόσβασης και απόλυσης για τις Παγκύπριες Εξετάσεις 2021 για σκοπούς ενημέρωσης των ενδιαφερόμενων υποψηφίων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι λόγω της υπερεπισκεψιμότητας στη σελίδα του Υπουργείου Παιδείας, η πρόσβαση στην ύλη είναι δύσκολη.

Ύλη Νέων Ελληνικών

Ύλη Αρχαίων Ελληνικών

Ύλη Μαθηματικών Κοινού Κορμού

Ύλη Ιστορίας

Ύλη Αγγλικών 

Δείτε εδώ ολόκληρη την αναθεωρημένη ύλη

Νωρίτερα, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στο Δημοτικό Σχολείο Αγίου Σπυρίδωνα, ο Υπουργός Παιδείας, Πρόδρομος Προδρόμου, κληθείς να σχολιάσει, μετά από την επίσκεψη, ότι σήμερα αναρτάται η ύλη των Παγκύπριων Εξετάσεων και εαν λήφθηκαν τα δεδομένα της χρονιάς που προηγήθηκε για την ύλη αυτή, είπε ότι σήμερα θα γνωστοποιηθεί με ανάρτηση το τι θα είναι προς εξέταση, η ύλη των εξετάσεων, και αυτό που είχαν πει από την αρχή είναι ότι εξετάζεται ότι έχει διδαχθεί.

Σχετικά άρθρα: Παγκύπριες 2021: Τι αλλάζει στο πρόγραμμα – Παράταση για την υποβολή αιτήσεων

«Το πιο γενναίο πράγμα που έχω κάνει ποτέ ήταν να δω το παιδί μου να πεθαίνει»

Μία μαμά περιγράφει τη στιγμή που γνωρίζει, ότι η κόρη της βρίσκεται στο τέλος της ζωής της. Το κοριτσάκι έπασχε από μία περίπλοκη πάθηση νευρολογικής φύσης και πέθανε λίγο προτού κλείσει τα 4 της χρόνια.

«Πριν από τρεις μήνες συμπληρώθηκαν πέτνε χρόνια αφότου έχασα το παιδί μου. Ενώ μέχρι στιγμής μοιραζόμουν την ιστορία της με τους πιο κοντινούς μου ανθρώπους, και με άλλους γονείς, ένιωσα ότι πρέπει αν το πω και δημόσια. Στην αρχή φοβόμουν τα αρνητικά σχόλια ή τι θα πει ο κόσμος για τις επιλογές της οικογένειάς μου.

Η καρδιά μου ήταν τόσο εύθραυστη για να διαχειριστεί οποιοδήποτε είδος κριτικής. Όσο περνούσε ο καιρός, ήταν λιγότερο ο φόβος της κριτικής από το γεγονός, ότι δεν μπορούσα να αναβιώσω μία τόσο δύσκολη χρονική περίοδο της ζωής μου.

Στα τέλη της περισινής χρονιάς, συνειδητοποίησα, ότι το να μοιραστώ την ιστορία της κόρης μου θα μπορούσε να βοηθήσει και άλλους γονείς. Οι γονείς παιδιών με προβλήματα υγείας μιλούν ανοιχτά για θεραπείες, φάρμακα, εξοπλσμούς και υπηρεσίες, όμως σπανίως μιλούν ανοιχτά για τον θάνατο και πώς βοηθούν τα παιδιά τους τις τελευταίες στιγμές της ζωής τους. Έτσι, θα σας πω την ιστορία του δικού μου παιδιού.

Αν και δεν το συνειδητοποιούσαμε εκείνη τη στιγμή, η αρχή του τέλους ήταν τον Σεπτέμβριο του 2015. Πέντε μήνες προτού το κοριτσάκι μου φύγει για πάντα. Είχε όμορφες και άσχημες μέρες πριν από εκείνη τη στιγμή. Κάναμε το καλύτερο για εκείνη πριν την τελευταία «στροφή» του δρόμου της ζωής της.

Ο σύζυγός μου κι εγώ καθόμασταν στο δωμάτιο με την τηλεόραση ανοιχτή. Η κόρη ου ήταν σε ένα ειδικό καθισματάκι με ξύλινη βάση. Το είχαμε ονομάσει «θρόνο». Καθόταν στο θρόνο της. Ο αδελφός της είχε χωθεί μέσα στην κουβερτούλα που του είχε φτιάξει η μαμά μου, όσο ακόμη ήμουν έγκυος. Εκείνη τη νύχτα, η κόρη μ ου κοιμήθηκε γρήγορα, κάτι σπάνιο για αυτήν. Θυμάμαι να λέω «η ζωή είναι ωραία». Ελπίζω αυτή να είναι η νέα κανονικότητά μας. Την επόμενη ημέρα πήγε στο σχολείο. Η δασκάλα της μου είπε ότι ήταν σε εγρήγορση την περισσότερη ώρα! Στο σπίτι ήταν επίσης χαρούμενη!

Το επόμενο πρωί άλλαξαν όλα

Όμως, την επόμενη ημέρα, κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Γκρίνιαζε και ήταν αναστατωμένη κι έτσι την κράτησα στο σπίτι. Μέχρι τότε ήξερα ότι δεν πρέπει να την ταΐζω, όταν ήταν έτσι για να μπορεί να ξεκουράζεται η κοιλίτσα της.

Έκανα το καλύτερο για να νιώσει όμορφα, αλλά εξακολουθούσε να είναι στεναχωρημένη. Της έδωσα το βράδυ το φάρμακό της και ήλπιζα, πως θα ξυπνήσει καλύτερα το επόμενο πρωί. Αντ’ αυτού, ξύπνησε γκρινιάζοντας όλη την νύχτα.

Δεν την είχα ξανακούσε να πονά τόσο. Όταν ξύπνησε, αποφάσισα να δοκιμάσω να της δώσω να φάει κάτι λίγο. Κι αν πεινούσε;, σκέφτηκα. Μπορεί να πονάει από την πείνα. Όταν το παιδί δεν μπορεί να μιλήσει για να σου πει τι νιώθει, αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να μεταφράσεις τη γλώσσα του σώματος, το κλάμα και τη γκρίνια του.

Ήταν ένα μεγάλο λάθος αυτό, ωστόσο, γιατί έκανε εμετό. Πήρα τη γιατρό της τηλέφωνο και εξήγησα τι συνέβαινε. Εκείνη μου είπε να της κάνω κλύσμα, αλλά δεν συνέβη τίποτα. Μία ώρα μετά έκανε πάλι εμετό και ξαναπήρα τη γιατρό τηλέφωνο. Με ρώτησε αν έκανε κακά της και είπα «όχι», επισημαίνοντάς της ότι κάνει εμετό, είναι πράσινος και μυρίζει άσχημα.

Εντάξει μου είπε ήρεμη και με συμβούλευσε να πάμε στα επείγοντα, όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.

Άφησα το τηλέφωνο και άρχισα να σκέφτομαι τι θα κάνω. Παλιότερα απλά θα έπαιρνα τη μικρή και θα φεύγαμε. Όμως, τώρα είχα το δεύτερο μωρό που το θήλαζα. Θα το έπαιρνα μαζί μου ή θα έπαιρνα τηλέφωνο την πεθερά μου να το κρατήσει; Ο άντρας μου εργαζόταν από το σπίτι, όταν δεν ταξίδευε, και έτσι τον άφησα μαζί του για να πάω την κόρη μου στο νοσοκομείο. Δεν είχα ιδέα πόση ώρα θα κρατούσε η επίσκεψή μας εκεί.

Θα χρειαζόταν επέμβαση

Άρχισαν να την εξετάζουν οι γιατροί και είπαν, ότι χρειαζόταν ακτινογραφία, καθώς υποτεύονταν κάποιο πρόβλημα στο έντερο. Τι συμβαίνει; είπα σοκαρισμένη. Έδωσαν ένα κλύσμα στη μικρή μήπως και κατάφερναν να κινηθεί το έντερό της, όμως δεν κατάφεραν τίποτα. Κοίταζα το παιδί να πονάει και σκεφτόμουν πότε θα σταματούσε όλο αυτό. Έκανε ακτινογραφίες στο στομάχι και επιπλέον εξετάσεις, μέχρι που επιστρέψαμε στο δωμάτιο και περιμέναμε τι θα μας πουν οι γιατροί.

Κρατούσα το χέρι της… πονούσα, όσο κι εκείνη. Κοίταξα τον γιατρό και κρεμόμουν από τα χείλη του για αυτά που θα μου έλεγε. Μας είπε ότι θα χρειαζόταν χειρουργική επέμβαση.

Της έδωσα ένα φιλή και η νοσηλεύτρια με οδήγησε στην αίθουσα αναμονής. Όταν μ,πήκα μέσα ένιωσα περίεργα. Δεν είχα τη διάθεση να μιλήσω σε κανέναν. Πήγα και έκατσα στην άκρη της αίθουσας, άφησα κάτω τα πράγματά μου και άρχισα να κλαίω. Πήρα τηλέφωνο τον άντρα μου και έστειλα μήνυμα στη μητέρα μου να τους ενημερώσω.

Ξαφνικά βλέπω την αδελφή μου να έχει έρθει και ναμε σφίγγει στην αγκαλιά της. Άρχισα να κλαίωμε λυγμούς, προσπαθώντας να της εξηγήσω τι συμβαίνει.

Λίγη ώρα μετά, ο γιατρός βγήκε από το χειρουργείο και ήρθε κοντά μας.

«Γρήγορα τελείωσε. Είναι όλα καλά;», ρώτησα.

«Ναι δεν κράτησε πολύ. Την ανοίξαμε, δεν είδαμε απόφραξη του εντέρου και έτσι την ξανακλείσαμε γρήγορα. Αναρρώνει τώρα και έχει ξυπνήσει. Θα μπορείτε να τη δείτε σε λίγο», απάντησε ο γιατρός.

«Κι αν όλα ήταν καλά γιατί ξέρναγε χολή;», ξαναρώτησα.

«Ήταν ψευδο-απόφραξη», απάντησε ο γιατρός.

«Τι στα κομμάτια!», σκέφτηκα. Μάλλον διάβασε την έκφρασή μου και συνέχισε λέγοντας ότι δεν υπήρχε στην πραγματικότητα, αλλά ήταν στο μυαλό της, σαν ψυχοσωματικό. Δεν φάνηκε κάτι ούτε στις ακτινογραφίες.

«Είναι μία πολύπλοκλη κατάσταση και θα πρέπει να συζητήσουμε τα επόμενα βήματα», συνέχισε ο γιατρός και τόνισε ότι θα έπρεπε να νοσηλευτεί σε παιδιατρική εντατική.

Ελπίζαμε να μπορέσει να σιτιστεί ξανά κανονικά. Όταν πια οι γιατροί μας είπαν ότι μπορούσαμε να συνεχίσουμε τη θεραπεία στο σπίτι, είπα όχι! Δεν θα μπορούσα να διαχειριστώ κάτι τέτοιο στο σπίτι με ένα νεογέννητο. Έτσι, το δέχθηκαν και την άφησαν ένα μήνα στο νοσοκομείο ακόμη. Περνούσα τα πρωινά μου μαζί της στο νοσοκομείο και τα βράδυα στο σπίτι με το μωρό. Έμαθα πια να μην κρίνω γονείς που αφήνουν ένα μωρό ή ένα παιδί μόνο σε ένα δωμάτιο νοσοκομείου.

Όταν η μικρή μου μπορούσε πια να φάει ξανά, ο γιατρός με ενθάρρυνε να την ταΐζω ακόμη κι αν πονούσε. Όταν πονούσε πολύ όμως, είχαμε την επιλογή να σταματήσουμενα την ταΐζουμε. Θέλαμε να την κρατήσουμε ζωντανή, αλλά αποφασίσαμε να ακούσουμε το σώμα της. Έτσι, διαλέξαμε να τη βοηθήσουμε να φύγει από τη ζωή φυσιολογικά και ήσυχα.

Φοβάμαι ότι θα ξεχάω πως ήταν η ζωή με την μικρή μου. Θα σβήσει η ανάμνησή της; Ανησυχώ μήπως δεν θα θυμάμαι το γέλιο της ή την γλυκιά της αναπνοή. Σήμερα έβαλα το χέρι μου στο μάγουλό μου, έκλεισα τα μάτια μου, έκλαψα…Διάβασα τα βιβλία της…

Πέθανε το πρωί της 4ης Φεβρουαρίου 2016

Είχαν περάσει δύο εβδομάδες από τότε που σταμάτησα να την ταΐζω. Μία ημέρα νωρίτερα είχε πέσει σε κώμα και το τέλος πλησίαζε. Ο εγκέφαλός της δεν λειτουργούσε σωστά, αλλά η καρδιά της ήταν δυνατή.

Πέρασε τη νύχτα της δίπλα σε μένα και τον πατέρα της. Νόμιζα ότι θα πέθαινε στον ύπνο της και φοβόμουν μήπως δεν καταφέρω να νιώσω την τελευταία της ανάσα. Όταν ξύπνησα, ήταν ακόμη ζωντανή. Ο άνδρας μου μού έφερε το μωρό στο ένα χέρι, ενώ με το άλλο είχα αγκαλιάσει τη μικρή μου. Ξαφνικά, μία εκκωφαντική σιωπή. Γύρισα να τη δω. Είχε φύγει…»

Πηγή: kidspot.com.au

Δεν θα έπρεπε να καταφέρουμε τίποτα μέσα από τα παιδιά μας, μόνο να τα παραδώσουμε ασφαλή στον κόσμο

«Οι γονείς φτάνουν στο έπακρο του ρόλου τους όταν συνειδητοποιούν πως στην πραγματικότητα, δε μπορούν να κάνουν τα πάντα για να είναι καλά τα παιδιά τους.

Στη βαθιά συνειδητοποίηση του κάνω ότι μπορώ και μπορεί να μην είναι αρκετό, δίνεται η πράγματικη ευκαιρία για την αληθινή φύση της γονεικοτητας.

Δεν είσαι εδώ για να πάνε όλα τέλεια. Δεν είσαι εδώ για να φτιάξεις το πιο τέλειο πλάσμα.

Δεν είσαι για να επιβεβαιώνεσαι μέσα από την ψυχή που έφερες σε αυτό τον κόσμο.
Η απογοήτευση είναι στην καθημερινότητα της ζωής του ανθρώπου, πόσο μάλλον ενός γονέα.

Γιατί μέσα σου υπάρχουν δύο παιδιά. Το παιδί που θα ήθελες να έχεις και το παιδί που έχεις.

Πολλοί πασχίζουν, πολεμούν και αγωνίζονται για το παιδί που νομίζουν πως έχουν και όταν εκείνο δεν ανταποκρίνεται στα κριτήρια τους, στα στάνταρ τους, εκείνοι απογοητεύονται και αυτό είναι εντάξει.

Δεν είναι εντάξει όταν η απογοήτευση στρέφεται εναντίον των παιδιών μας, απλώς επειδή εμείς θα θέλαμε να είναι τα πράγματα διαφορετικά.

Είμαστε οι γονείς και εκείνα τα παιδιά.

Δεν είμαστε σε θέση εξουσίας. Δεν θα έπρεπε να καταφέρουμε τίποτα μέσα από τα παιδιά μας. Παρά μόνο να τα παραδώσουμε ασφαλή στον κόσμο που τους ανήκει και αντιστρόφως να παραδώσουμε φροντισμένο τον κόσμο μας στα χέρια τους.

Ο ρόλος μας φτάνει στην ανώτερη έκφραση του, όταν καλούμαστε να υπηρετήσουμε την ψυχή που φέραμε και όχι το ΕΓΩ μας.

Ο ρόλος μας εκφράζεται στο έπακρο τη στιγμή που συνειδητοποιούμε πως δε μπορούμε να κάνουμε την καθοριστική κίνηση για να είναι τα παιδιά μας ευτυχισμένα … Και αυτό είναι μέρος του ρόλου μας.

Το να εμπιστευτούμε την ψυχή που ήρθε και το Σχέδιο της, το να αναλάβουμε την ευθύνη των πράξεών και σκέψεων μας και το ταχθούμε υπέρ οποιασδήποτε μορφής φροντίδας απέναντι σε εκείνη…είναι πλέον επιτακτική ανάγκη.

Σε έναν κόσμο που μας μεγάλωσε με το σκεπτικό πως ως γονείς έχουμε την εξουσία και πρέπει να την χρησιμοποιούμε… Γεννιούνται παιδιά που δεν έχουν κανέναν έλεγχο επάνω στον ίδιο τους τον εαυτό.

Είναι επιτακτική ανάγκη να αφήσουμε τα ηνία και να σταθούμε δίπλα τους. Ακόμα και αν δεν έχουμε να κάνουμε τίποτα. Η θέση μας είναι δίπλα τους. Ούτε πίσω από αυτά, ούτε μπροστά, ούτε μακριά. Δίπλα.

Είναι δύσκολο να αφήσεις την «βολική» θέση του εξουσιαστή και να κατέβεις για λίγο από τον θρόνο που σου έχτισαν αιώνες τώρα.

Γονέας δεν σημαίνει θεός.

Είμαστε τα δοχεία και μετά γινόμαστε τα κεριά, η φλόγα των οποίων θα ζεσταίνει τις ψυχές τους μέχρι το σώμα μας να μην υπάρχει πια…ακόμα και αν η φλόγα τρεμοπαίζει…από το κρύο, τον αέρα, τον φόβο…δε σβήνει…ως ταπεινή υπενθύμιση : «Μπορεί να είμαι μικρή, μα αν δε σβήσω, είμαι αρκετή, το Σκοτάδι να σκορπίσω»»

Υπουργός Παιδείας: «3.555 υπολογιστές σε όλα τα σχολεία Δημοτικής και Μέσης Εκπαίδευσης»

Καινούριοι ηλεκτρονικοί υπολογιστές παραδόθηκαν σήμερα στο Δημοτικό Σχολείο Αγίου Σπυρίδωνα, στο πλαίσιο του σχεδιασμού του Υπουργείου Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας για τον εξοπλισμό των σχολείων με σύγχρονους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Στο σχολείο βρέθηκε ο Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας κ. Πρόδρομος Προδρόμου, ο οποίος σε δηλώσεις του στους δημοσιογράφους ανέφερε:

«Υλοποιώντας τον σχεδιασμό του Υπουργείου Παιδείας έχουμε παραλάβει και διανέμονται αυτές τις μέρες στα σχολεία 3.555 συσκευές ηλεκτρονικών υπολογιστών με τις οποίες θα εξοπλιστούν όλα τα σχολεία Δημοτικής και Μέσης Εκπαίδευσης».

Σημείωσε ότι: «Με την εμπειρία της ταχείας ανάπτυξης της εξ αποστάσεως
εκπαίδευσης αλλά και του σχεδιασμού για τη μόνιμη αξιοποίηση της ψηφιακής
τεχνολογίας στα σχολεία, προωθείται ταυτόχρονα και το μεγαλύτερο σχέδιο για 6.600 ψηφιακές αίθουσες διδασκαλίας. Επομένως, θα προστεθεί και άλλος εξοπλισμός στα σχολεία».

«Η κυβέρνηση», πρόσθεσε, «έχει εγκρίνει και υλοποιεί δαπάνη 2,2 εκατ. για τους
3.555 ηλεκτρονικούς υπολογιστές που έρχονται τώρα στα σχολεία και άλλα 11,4 εκατ. που εγκρίθηκαν από τον Αύγουστο 2020 για το μεγάλο σχέδιο της δημιουργίας
ψηφιακών αιθουσών διδασκαλίας, που υλοποιούμε μαζί με το Υφυπουργείο Έρευνας,Καινοτομίας και Ψηφιακής Πολιτικής».

«Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές θα πάνε σε όλα τα σχολεία. Είναι πλέον απαραίτητο», πρόσθεσε «να εξοπλίσουμε πλήρως τα σχολεία,να καλύψουμε δημοτικά σχολεία που μπορεί να μην είχαν μέχρι τώρα ικανοποιητικό αριθμό ηλεκτρονικών συσκευών, αλλά και να αντικατασταθούν, εκεί όπου χρειάζεται, συσκευές παλαιότερης τεχνολογίας με σύγχρονους ηλεκτρονικούς υπολογιστές», ανέφερε ο υπουργός.

Παράλληλα, ανέφερε ο κ. Προδρόμου, «θα “τρέξει” και το σχέδιο που έχει εγκριθεί πριν από λίγο καιρό από το ΥΠΠΑΝ για τους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι θα χρησιμοποιούν τους προσωπικούς τους φορητούς υπολογιστές για σκοπούς διδασκαλίας». «Το θέμα είναι», ανέφερε καταληκτικά ο Υπουργός Παιδείας, «από τούδε και στο εξής να ολοκληρώσουμε ένα σχέδιο αξιοποίησης της ψηφιακής τεχνολογίας, όχι μόνο σε περίπτωση πανδημίας και αναγκαστικά εξ αποστάσεως λειτουργίας, αλλά και στη μόνιμη λειτουργία της εκπαίδευσης. Είναι γνωστό ότι υπάρχουν πάρα πολλές δυνατότητες για να αξιοποιηθούν τα ταλέντα, το μεράκι και των εκπαιδευτικών μας, αλλά και όλων των παιδιών.

Εδώ, το σχολείο αυτό, του Αγίου Σπυρίδωνα που βρίσκεται σε προσφυγικό
συνοικισμό, είναι ένα μικρό σχολείο σε αριθμό παιδιών, αλλά είναι από τα σχολεία που χρειάζονται την προσοχή μας, αφού είναι ένα σχολείο το οποίο συμμετέχει στο
πρόγραμμα Δράσεις Σχολικής και Κοινωνικής Ένταξης (ΔΡΑ.Σ.Ε.)». Βεβαίως,
επισήμανε ο Υπουργός Παιδείας, «ο αριθμός των παιδιών δεν αλλάζει τα δεδομένα,
πρέπει παντού να υπάρχουν ηλεκτρονικοί υπολογιστές, οι οποίοι είναι απαραίτητοι».

Σήμερα ανακοινώνεται η ύλη των Παγκύπριων

Στη συνέχεια, ο κ. Προδρόμου απάντησε σε ερωτήσεις δημοσιογράφων.
Σε ερώτηση όσον αφορά στην ύλη των Παγκύπριων Εξετάσεων και για το εάν
λήφθηκαν υπόψη τα δεδομένα της φετινής σχολικής χρονιάς για τη διαμόρφωσή της, ο κ. Προδρόμου ανέφερε ότι:

«Σήμερα θα γνωστοποιηθεί η ύλη των εξετάσεων και βεβαίως -αυτό προκύπτει από τη βασική αρχή που είχαμε θέσει από την αρχή: ότι εξετάζεται ό,τι έχει διδαχθεί και λαμβάνεται μάλιστα υπόψη ότι η φετινή χρονιά δεν ήταν μια κανονική χρονιά. Άρα, έγινε προσαρμογή, και προφανώς η ύλη θα είναι λιγότερη απ’ ό,τι προβλέπεται τυπικά στα προγράμματα, και νομίζω ότι αυτό θα βοηθήσει τα παιδιά να προετοιμαστούν από τώρα, χρόνος υπάρχει αρκετός. Οι εξετάσεις αρχίζουν
προς το τέλος Μαΐου και στο πρόγραμμα έχει γίνει ήδη και μια μικρή προσαρμογή,
ούτως ώστε τα παιδιά να μπορέσουν απρόσκοπτα να ολοκληρώσουν τη χρονιά, να
αποφοιτήσουν, αλλά και να διεκδικήσουν θέση στα πανεπιστήμια».

Σε ερώτηση αναφορικά με το πρωτόκολλο ιχνηλάτησης κρουσμάτων σε σχολεία και
το πρωτόκολλο των Παγκύπριων Εξετάσεων, ο κ. Προδρόμου σημείωσε:

«Το πρόσθετο θέμα των Παγκύπριων Εξετάσεων είναι με ποιο τρόπο θα δώσουμε την ευκαιρία σε όλους -και σε όσους ενδεχομένως να είναι στενές επαφές και σε όσους θα έχουν προσβληθεί- εφόσον μπορούν, να παρακαθήσουν στις εξετάσεις. Αυτό είναι που επιδιώκουμε, αλλά ακόμη δεν έχουμε καταλήξει σε οριστικές λύσεις. Συζητάμε με τους εμπειρογνώμονες, πρέπει να βρούμε, και θα βρούμε, τον τρόπο, όπως και στις προηγούμενες Παγκύπριες Εξετάσεις το καλοκαίρι του 2020»

Όσον αφορά στη λειτουργία των σχολείων, «τα σχολεία συνεχίζουν να λειτουργούν με το πρωτόκολλο και τις οδηγίες ιχνηλάτησης που υπήρχαν μέχρι τώρα. Συζητάμε, συνεργαζόμαστε με το Υπουργείο Υγείας και τη Συμβουλευτική Επιστημονική Επιτροπή για να επιφέρουμε, εκεί όπου είναι δυνατόν, κάποιες αλλαγές που μπορεί να βοηθήσουν. Επομένως, προς το παρόν, ισχύει το πρωτόκολλο που ίσχυε και προηγουμένως και αυτό ελπίζω να εφαρμόζεται παγκύπρια σε όλα τα σχολεία, διότι δεν χρειάζεται αυτή την περίοδο καμία αναταραχή. Είναι οι τελευταίες εβδομάδες, με μεγάλες προσπάθειες καταφέραμε πρότινος να λειτουργήσουν ξανά με φυσική παρουσία τα Γυμνάσια, δεν μένει πολύς χρόνος και πρέπει να τον αξιοποιήσουμε. Αν υπάρξουν τις επόμενες μέρες αλλαγές, θα ανακοινωθούν όπως πάντα και θα δοθούν οδηγίες στα σχολεία», ανέφερε καταληκτικά ο Υπουργός Παιδείας.

Αυτά είναι τα 46 Δημοτικά Σχολεία που θα κάνουν ρινικά τεστ covid

Με 46 Δημοτικά Σχολεία που επιλέχθηκαν ξεκινούν τα ρινικά τεστ στα Δημοτικά Σχολεία, τα οποία θα είναι προαιρετικά.

Όπως αναφέρεται σε εγκύκλιο που απέστειλε το Υπουργείο Παιδείας στα συγκεκριμένα σχολεία, τα τεστ θα γίνονται σε μαθητές Δ’, Ε’ και ΣΤ’ Δημοτικού και θα είναι προαιρετικά, όχι υποχρεωτικά.

Το τεστ που θα γίνει θα είναι το ρινικό που είναι απλό και λιγότερο ενοχλητικό το ρινοφαρυγγικό που γίνεται στους ενήλικες.

Όποιο παιδί επιθυμεί να υποβληθεί σε τεστ θα πρέπει να προσκομίσει υπογεγραμμένο από τον/τη γονέα/κηδεμόνα τους το σχετικό έντυπο μέχρι αύριο Τρίτη 13/4. (πατήστε εδώ για να κατεβάσετε το έντυπο)

Το πρόγραμμα με τις ημέρες και ώρες διενέργειας των ελέγχων γίνει γνωστό σύντομα, μόλις ετοιμαστεί από το Υπουργείο Υγείας.

Οι έλεγχοι θα διενεργηθούν την περίοδο πριν τις διακοπές του Πάσχα.

«Η ιστορία ενός παιδιού του δρόμου»: Μία συγκινητική ταινία μικρού μήκους για τα «παιδιά ενός άλλου Θεού»

Η 12η Απριλίου είναι η Διεθνής Ημέρα για τα Παιδιά του Δρόμου. Μία ιδιαίτερη διεθνής η μέρα που αναγνωρίζει τη δύναμη και την ανθεκτικότητα εκατομμυρίων παιδιών που επιβιώνουν στον δρόμο σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η ημέρα αυτή καθιερώθηκε το 2011, με πρωτοβουλία του Consortium for Street Children (CSC), μιας διεθνούς μ.κ.ο. με έδρα το Λονδίνο και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 12 Απριλίου.

Στόχος της Ημέρας είναι να φέρει στο προσκήνιο τα προβλήματα των παιδιών του δρόμου, που περιφέρονται μόνα και έρημα χωρίς γονική υποστήριξη στις μεγαλουπόλεις του αναπτυσσόμενου κόσμου και όχι μόνο, αλλά και να υπενθυμίσει στους κρατούντες ότι η Σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα του Παιδιού αποτελεί νομική δέσμευση για τις χώρες που την έχουν υπογράψει.

Μία ταινία μικρού μήκους που με τίτλο «Η ιστορία ενός παιδιού του δρόμου» περιγράφει ακριβώς τη δύναμη αυτών των παιδιών.

Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα αποτυπώνει την πραγματικότητα της ζωής στον δρόμο και τις δυσκολίες, με τις οποίες έρχονται αντιμέτωπα εκατομμύρια παιδιά καθημερινά.

Ο ήρωας της ταινίας, διάρκειας περίπου 2.30 λεπτών μέσα από τα συγκινητικά λόγια του δίνει μία εικόνα της κατάστασης των παιδιών που αναγκάζονται να ζουν περιπλανώμενα.

«Δεν κατέληξα στον δρόμο από επιλογή. Η μαμά μου κι εγώ μετακινούμαστε από μέρος σε μέρος. Δεν μπορούμε να μείνουμε σε κάποιο καταφύγιο, πρέπε να βρίσκουμε άλλα σημεία να κοιμηθούμε. Είναι εξουθενωτικό και περίπλοκο να περπατάς για ώρες στους δρόμους με όλες σου τις τσάντες με τα πράγματά σου. Κοιμόμαστε στις στάσεις των λεωφορείων, στο πάρκο. Κοιμόμαστε στα σκαλιά έξω από την εκκλησία και μπροστά από εστιατόρια. Κοιμόμαστε σε μία περιοχή με πολλή φτώχεια, πολλούς άστεγους και χρήστες ναρκωτικών.

Και τον περισσότερο καιρό είμαι μόνος στους δρόμους, προσπαθώντας να καταλάβω τι συμβαίνει. Περιπλανιέμαι τη νύχτα, επειδή δεν ξέρω κανέναν ή δεν έχω κάπου να πάω. Συνεχώς αναρωτιέμαι τι κάνω εδώ. Μπαίνω στο λεωφορείο το μεσημέρι και κοιμάμαι σε αυτό μέχρι τις 3 το ξημέρωμα. Όταν ξυπνώ το πρωί, έχω μπροστά μου άλλη μία ημέρα για να δω πώς θα επιβιώσω. Μεταφέρω όλα μου τα πράγματα μέσα σε μία σακούλα σκουπιδιών. Μερικές φορές νιώθω σαν στρατιώτης και είναι σκληρό. Παθαίνω μολύνσεις συνεχώς εφόσον κοιμάμαι σε βρόμικα στρώματα και σε σημεία που δεν είναι καθαρά.

Μία από αυτές τις μολύνσεις επιδεινώθηκε και δοκίμασα να πάω σε έναν γιατρό. Με ρώτησαν πού ήταν η μητέρα μου και τους είπα ότι δεν ήξερα. Μου είπαν, ότι δεν μπορούσαν να με βοηθήσουν και ότι δεν μπορούσα να δω τον γιατρό. Μερικές φορές δουλεύω για έναν τύπο πουλώντας παιχνίδια από το πρωί ως το βράδυ για να αγοράσω ένα ζεστό φαγητό. Όταν δεν έχω τίποτα να φάω, εκλιπαρώ για λίγα χρήματα ή πηγαίνω σε μέρη που μπορεί να υπάρχουν αποφάγια στο τραπέζι. Μερικές φορές οι λέσχες προσφέρουν φαγητό, όμως δεν με αφήνουν να μπω, επειδή δεν είμαι μαζί με τη μητέρα μου.

Πάντα προσέχω τους ανθρώπους που μπορεί να με πληγώσουν και συχνά νιώθω αδύναμος. Μερικές φορές νιώθω ότι όλα είναι εναντίον μου και παλεύω με τη ζωή. Περνάω πολύ καιρό στους δρόμους προσπαθώντας να ανακαλύψω πώς να κάνω το καλύτερο για την κατάσταση που βιώνω. Μερικές φορές ξεχνώ τι σημαίνει ύπνος. Υπάρχουν εκατομμύρια παιδιά σαν εμένα σε κάθε χώρα του κόσμου, που ζουν στον δρόμο. Αλλά δεν θα έπρεπε να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Τα παιδιά του δρόμου έχουν τα ίδια δικαιώματα με τα υπόλοιπα παιδιά.

Για να εξασφαλίσουμε ότι μπορούμε να έχουμε πρόσβαση σε αυτά τα δικαιώματα, χρειάζεται οι κυβερνήσεις του κόσμου να δεσμευτούν για αυτήν την ισότητα», είναι τα λόγια του ήρωα. 

Αξίζει να αφιερώσετε λίγα λεπτά για να τη δείτε!

*Η ταινία δημιουργήθηκε για λογαριασμό του Consortium for Street Children

«Washaball»: Μαθητές καινοτομούν και φέρνουν την «επανάσταση» στη μπουγάδα!

Μία εναλλακτική πρόταση για τη μπουγάδα, που σίγουρα θα λύσει πολλά χέρια, φιλοδοξεί να προσφέρει μία καινοτόμος μαθητική εταιρεία. Το όνομα αυτής «Washaball» και αποτελεί μία πρωτοβουλία οκτώ μαθητών του GC School of Careers.

Ο ομάδα, στα πλαίσια του διαγωνισμού Junior Achievement Cyprus, συνέλαβε την ιδέα και ανέπτυξαν ένα πρωτότυπο προϊόν πλυντηρίου.

Η ευφάνταστη «Washaball» είναι η πρώτη μπάλα πλυντηρίου που διατίθεται στην κυπριακή αγορά, φιλοδοξώντας να αντικαταστήσει τα παραδοσιακά απορρυπαντικά.

Το συγκεκριμένο προϊόν, χωρίς συμβιβασμούς σε θέματα αποτελεσματικότητας είναι οικολογικό, περιορίζοντας σημαντικά την κατανάλωση νερού, πλαστικού αλλά και το κόστος των νοικοκυριών.

Πώς επιτυγχάνονται όλα αυτά

Τα σφαιρίδια που βρίσκονται στο εσωτερικό της πλαστικής μπάλας απομακρύνουν τους λεκέδες από τα ρούχα, χωρίς την χρήση τοξικών αποβλήτων.

Επιπλέον, το Washaball είναι ένα επαναχρησιμοποιούμενο προϊόν, αφού τα σφαιρίδια πλυσίματος μπορούν να αντικατασταθούν μετά από χρήση μέχρι και 9 μηνών.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Wash-a-Ball (@washaball)

Ο καταναλωτής μπορεί απλούστατα να γεμίσει ξανά με σφαιρίδια της επαναχρησιμοποιούμενης μπάλας που τα περιέχει, γεγονός το οποίο καθιστά το προϊόν ακόμα πιο φιλικό προς το περιβάλλον.

«Η εταιρεία μας στοχεύει ψηλά αφού πρόκειται για ένα πρωτοποριακό προϊόν στην βιομηχανία του πλυντηρίου. Ως ομάδα πιστεύουμε πως είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι για να καθαρίσουμε εμείς τα ρούχα μας, θα πρέπει να λερωθεί η φύση» εξηγεί η Νίκη Θεοδώρου, η διευθύνων σύμβουλος της Washaball.

Αναφέρεται στο προϊόν ως «η μπάλα που σκοράρει ενάντια των λεκέδων και της περιβαλλοντικής καταστροφής».

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Wash-a-Ball (@washaball)

Η μαθητική επιχείρηση δέχεται παραγγελίες στην ηλεκτρονική ιστοσελίδα της, wash-a-ball.com, ενώ επίσης μπορείτε να ακολουθήσετε την πορεία της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τυχόν πωλήσεις σε πολυκαταστήματα κοντά σας.

Η «Washaball» αποτελεί ΕΧΘΡΟΣ των λεκέδων και της περιβαλλοντικής ρύπανσης, αλλά ταυτοχρόνως ΦΙΛΟΣ του περιβάλλοντος και της τσέπης του καταναλωτή.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Wash-a-Ball (@washaball)

«Μου ξέφυγε κακιά λέξη μπροστά στα παιδιά»: Πώς να αντιδράσετε στην αυθόρμητη «γκάφα» σας

Κάποιες φορές συμβαίνει να μας ξεφύγει μια άσχημη λέξη μπροστά στο παιδί μας. Πως αντιδρούμε όταν το παιδί ξεκινήσει να την επαναλαμβάνει;

Κατ’ αρχάς ψυχραιμία!

Το πιο σημαντικό που πρέπει να θυμάστε είναι, αφενός να μην αντιδράσετε έντονα, αφετέρου να μην δώσετε σημασία, όταν το παιδί επαναλάβει τη λέξη.

Αποφεύγουμε συνεπώς, φράσεις, πανικού όπως: «Δεν μιλάμε έτσι!», «Όχι», «Μην το ξαναπεις αυτό!»

Η ένονη αντίδρασή σας μετατρέπει την κατάσταση σε ένα πολύ διασκεδαστικό παιχνίδι για το παιδί. Όσο πιο έντονα αντιδράτε, τόσο πιο διασκεδαστικό γίνεται.

Πολλές φορές σκεφτόμαστε: «Μα με άκουσε να βρίζω όταν ήμουν θυμωμένη/ος και τώρα όποτε θυμώσει, λέει αυτή τη λέξη».

Η απάντηση σε αυτό είναι να μάθετε στο παιδί πώς να εκφράζει τα συναισθήματά του. Να το προτρέψετε ως εξής: «Όταν νιώθεις πολύ θυμωμένος, όπως πριν που σου έπεσε το ποτήρι σου στο πάτωμα μπορείς να πεις: Ωχ!».

Τα παιδιά είναι «σφουγγαράκια»

Αν το παιδί ακούσει όλη την ημέρα αυτές τις λέξεις, είτε από εσάς, είτε από άλλα άτομα στο περιβάλλον του, θα συνεχίσει να τις επαναλαμβάνει.

Προσπαθήστε να χρησιμοποιήσετετε φράσεις όπως:

«Είμαι τόσο απογοητευμένος/η που βρέχει και δεν μπορούμε να πάμε στο πάρκο»

Έτσι, θα μάθετε στο παιδί πώς να εκφράζει τα συναισθήματά του με όμορφο τρόπο, αντί για βρισιές.

Wholesome Parenting

Τορτίγιες φούρνου: Ένα εύκολο απογευματινό σνακ που θα κρατήσει χορτάτα τα παιδιά

Το απόγευμα συνήθως είναι η ώρα που τα παιδιά έχουν τη τάση να τσιμπολογάνε. Αυτό το τσιμπολόγημα πρέπει οι γονείς να το κατευθύνουν έτσι ώστε να γίνετε σε καθορισμένη ώρα και ποσότητα δηλ. να μην γίνετε άστατα και πάντα με υγιεινές επιλογές.

Αν θέλετε να φτιάξετε στα παιδιά σας ένα γρήγορο σνακ ιδού μία πρόταση που θα σας λύσει τα χέρια: τορτίγιες φούρνου!

Τι θα χρειατείτε
  • 8 τορτίγιες
  • 250 γραμμάρια γραβιέρα σε φέτες
  • 4 φέτες τυρί του τοστ
  • 4 φέτες γαλοπούλα ψιλοκομμένες

Λίγο ελαιόλαδο

Εκτέλεση

Τοποθετούμε σε ένα ταψί αντικολητικό χαρτί και τοποθετούμε πάνω τις τορτίγιες . Τοποθετούμε μέσα το τυρί και την ψιλοκομμένη γαλοπούλα και κλείνουμε τις τορτίγιες, με την πλευρά της ένωσης προς τα κάτω.

Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία με τις υπόλοιπες τορτίγιες. Λαδώνουμε τις τορτίγιες με το ελαιόλαδο και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180°C (για 5-10 λεπτά) μέχρι να ζεσταθούν και να λιώσει το τυρί.

Τραγωδία: Τρία παιδάκια βρέθηκαν μαχαιρωμένα στο σπίτι τους – Συνελήφθη η μητέρα

Τρία παιδιά ηλικιών κάτω των 5 ετών βρέθηκαν θανάσιμα μαχαιρωμένα μέσα σε ένα διαμέρισμα στο Λος Άντζελες, με την μητέρα των παιδιών να συλλαμβάνεται ως η μοναδική ύποπτος, ανακοίνωσε η αστυνομία.

Η αστυνομία απάντησε σε μια κλήση στις 9:30 το Σάββατο το πρωί, τοπική ώρα σε ένα οικοδομικό τετράγωνο κοντά στη λεωφόρο Ρεσέντα.

Οι αστυνομικοί μπήκαν στο διαμέρισμα και εντόπισαν τα τρία μικρά παιδιά νεκρά, όπως ανέφερε το αστυνομικό τμήμα του Λος Άντζελες (LAPD) στον λογαριασμό του στο Twitter.

Τοπικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν αρχικά ότι τα θύματα ήταν κάτω των 3 ετών, επικαλούμενα αστυνομικές πηγές.

Τα παιδιά εντοπίστηκαν νεκρά αρχικά από τη γιαγιά τους, ανέφερε το τηλεοπτικό δίκτυο NBC.

Το LAPD ανακοίνωσε ότι η μητέρα των τριών παιδιών, η 30χρονη Λιλιάνα Καρίγιο, λατινοαμερικανικής καταγωγής, συνελήφθη ως η μοναδική ύποπτη για την μακάβρια υπόθεση.

Η Καρίγιο, σύμφωνα με την αστυνομία, συνελήφθη στην Ποντερόσα στην κομητεία Τουλάρε της Καλιφόρνια μια ορεινή κοινότητα, σε απόσταση πάνω από 200 μίλια από το Λος Άντζελες, σύμφωνα με το NBC.