«Γιατί επέτρεψα στην 15χρονη κόρη μου να κάνει τατουάζ»

Τι θα απαντούσατε αν η έφηβη κόρη σας ή ο έφηβος γιος σας σας ζητούσε να κάνει τατουάζ, όταν ακόμα δεν έχει τελειώσει ούτε το σχολείο;

Πολλοί γονείς έχουν έρθει αντιμέτωποι με τέτοιου είδους ερωτήσεις με τις πιο συνήθεις αντιδράσεις να είναι οι αρνητικές, που οδηγούν σε συγκρούσεις και εντάσεις με τα παιδιά.

Μία μητέρα αντί να τσακωθεί με την 15χρονη κόρη της, όταν της ζήτησε να κάνει τατουάζ, είπε το «ναι». Ο λόγος θα σας συγκινήσει:

«Επέτρεψα στην 15χρονη κόρη μου να κάνει τατουάζ και όχι, δεν με νοιάζει τι λένε οι άλλοι γι’ αυτό.

Και ενώ, ακόμα και σήμερα, η δερματοστιξία αποτελεί μέρος αρκετών πολιτισμών, θεωρώ ότι πολλοί άνθρωποι – νεότεροι και μεγαλύτεροι- σε κάποια στιγμή μετανιώνουν ίσως για τα τατουάζ που έχουν κάνει, αφού παύουν να τους αντιπροσωπεύουν. Πιστέψτε με σκέφτηκα πολύ πριν πω το «ναι» στην κόρη μου. Το σκέφτηκα πάρα πολύ.

Ποια ήταν η δικαιολογία της για να κάνει τατουάζ: Μήπως προσπαθούσε να εντυπωσιάσει τους φίλους της; Μήπως ήθελε την προσοχή μου ή απλώς ακολουθούσε την μόδα;

Συζητήσαμε πολύ και για ώρες. Μου εξήγησε ότι ήθελε να κάνει ένα μικρό και διακριτικό τατουάζ για να τιμήσει τον πατέρα της, ο οποίος έφυγε από τη ζωή όταν εκείνη ήταν 13 ετών, εξαιτίας το καρκίνου. Αλλά ακόμα και τότε δεν ήμουν σίγουρη για την απάντησή μου. Συνέχισα να το σκέφτομαι!

Το τατουάζ της ήθελε να γράφει: “Ι ΙV IX”, δηλαδή 1-4-9. Ήταν ο αριθμός στο σήμα του αστυνομικού πατέρα της. Το ίδιο τατουάζ είχε κάνει και η μεγαλύτερη αδερφή της. Δεν μπορούσα να σκεφτώ κανέναν καλύτερο φόρο τιμής. Τότε άρχισα να σκέφτομαι ότι αυτό ήταν κάτι περισσότερο από απλούς αριθμούς. Είχε σημασία για εμένα. Είχε σημασία για τα παιδιά μου.

Τη νύχτα που ο πατέρας της έφυγε, η 13χρονη τότε κόρη μου, καθόταν στο σαλόνι. Την πλησιάσα και της εξήγησα τι συνέβαινε. Ο πατέρας της δυσκολευόταν πολύ να αναπνεύσει, υπήρχε ένας κόμπος στον λαιμό του, τον οποίο δεν μπορούσε να διώξει. Της είπα ότι ο πατέρας της δεν θα ξαναξυπνούσε, ότι θα σταματούσε να αναπνέει. Δεν ήταν υποχρεωμένη να πάει πίσω στο δωμάτιο του μπαμπά της και να τα δει όλα αυτά, αλλά πήγε. Του κρατούσε το χέρι πριν την τελευταία του αναπνοή, όπως εκείνος της κρατούσε το χέρι όταν πήρε την πρώτη της αναπνοή.

Την άκουσα να του λέει “Είναι εντάξει, μπαμπά. Μπορείς να φύγεις τώρα.”, και ήξερα ότι ήταν κόρη του πατέρα της. Μαχήτρια και δυνατή, όπως εκείνος.

Οπότε όταν μου είπε πως θέλει να κάνει ένα τατουάζ για να τιμήσει τον μπαμπά της, δίστασα, αλλά ήξερα ότι δεν πρέπει να σταθώ εμπόδιο στην απόφασή της. Δεν ήθελα να σταθώ εμπόδιο στην απόφασή της.

Ναι, επέτρεψα στην 15χρονη κόρη μου να κάνει τατουάζ. Όχι, δεν με ενδιαφέρει τι σκέφτονται οι άλλοι ή τι λένε γι’ αυτό. Οι κόρες μού έδειξαν σε εμένα και σε όλους τους άλλους πώς είναι να επιβιώνεις, ακόμα και μέσα από τον πιο βαθύ πόνο».

πηγή: lovewhatmatters.com