«Και τα δύο παιδιά μας διαγνώστηκαν με καρκίνο και εγώ δεν θα μπορούσα να είμαι πιο ευγνώμων»

Ο χειρότερος εφιάλτης κάθε γονέα είναι να του πουν πως το παιδί του δεν είναι καλά και κινδυνεύει να πεθάνει.

Αυτός ο εφιάλτης έγινε πραγματικότητα για μία οικογένεια, η οποία ήρθε αντιμέτωπη με τον παιδικό καρκίνο 2 φορές.

Διαβάστε ακόμη: Τι σημαίνει παιδικός καρκίνος; Η απάντηση σε μια φωτογραφία

Και τα δύο παιδιά αυτής της οικογένειας διαγνώστηκαν με καρκίνο. Η ιστορία τους, θα σας συγκλονίσει:

«Πίστευα πως η 8η Ιουνίου του 2018 ήταν η χειρότερη ημέρα της ζωής μου», γράφει η Nohea Avery η οποία ανακάλυψε εκείνη την ημέρα ότι η κόρη της εμφάνισε όγκο στον εγκέφαλο.

Η ημέρα που ο χρόνος σταμάτησε

View this post on Instagram

One year ago today, she came out of surgery after what seemed like the longest and scariest 6 hours of our lives. The surgeon told us he confidently believed he removed the entire tumor, but that we would need post-op scans to make sure. Thank you to our surgeon and the nurses and team @millerchildrens who took care of our family after surgery. We had no idea what our lives would become, no idea what the actual diagnosis was, no idea that chemo and radiation would be in our future, no idea all of the physical and emotional struggles she would face, that WE would face. It was all unknown to us and we were filled with FEAR. And now today, as I reflect back on everything we have been through, I am brought to tears once again. These past 12 months have sucked at times, like really sucked. Cancer sucks and the treatments and side effects suck, the fact that both our children have suffered from their diagnosis sucks. The fact that for the rest of our lives, cancer will try and consume our entire being with fear, sucks. But what doesn’t suck is this; we laugh louder, hug longer, and love harder than ever before. So screw you Cancer. #fightlikekalea #fightliketheaverys #medulloblastoma #childhoodcancerawareness

A post shared by Fight Like The Avery’s (@fight.like.the.averys) on

«Όμως, στις 21 Ιουνίου, σε ένα δωμάτιο λίγο πιο κάτω από εκείνο που χειρουργούσαν την κόρη μου, ένας γιατρός μου είπε πως ο γιος μου έχει έναν όγκο στην σπονδυλική του στήλη».

Ο χρόνος σταμάτησε εκείνη τη  στιγμή για τη νεαρή μητέρα, η οποία προσπαθούσε να συνειδητοποιήσει ότι η 6χρονη κόρη της και ο 4χρονος γιος της διαγνώστηκαν σε διάστημα δύο εβδομάδων, με μια επιθετική μορφή καρκίνου στον εγκέφαλο.

«Αυτές οι πρώτες εβδομάδες ήταν γεμάτες από άυπνες νύχτες στο νοσοκομείο, νεύρα και άγχος. Η φασαρία από τα μηχανήματα, οι οθόνες στην εντατική μονάδα, τα χιλιάδες φώτα και τα ενοχλητικά “μπιπ” δεν με άφηναν να ηρεμήσω καθόλου. Στο κεφάλι μου υπήρχε διαρκώς ένας θόρυβος, μαζί με τις χιλιάδες σκέψεις που με κατέκλυζαν», περιγράφει η μητέρα σε κειμενό της στη σελίδα lovewhatmatters.com, όπου εξιστορεί την εμπειρία της.

Διαβάστε ακόμη: Η εξομολόγηση – ευχαριστήριο μιας γυναίκας με καρκίνο στον σύντροφό της που μας συγκίνησε

«Λίγο μετά το χειρουργείο της κόρης μας και ενώ εκείνη προσπαθούσε να ανακτήσει τις κινητικές και λεκτικές της ικανότητες και λίγες ώρες πριν ο γιος μας μπει για τη δική του επέμβαση, τα δάκρυα δεν σταματούσαν και ο φόβος μας με τον σύζυγό μου ήταν ότι δεν θα ξαναβλέπαμε τα παιδιά μας. Ότι τίποτα δεν θα ήταν όπως πριν.

View this post on Instagram

Sometimes we let our minds wander to dark places. Sometimes these scary thoughts sneak up on us at the most unexpected times, and sometimes they show up like clockwork, like right around scans. No matter how hard you try, fear can creep in. Last week, Noah had his post radiation scans, and even though we were all pretty confidant they would be clear, because they were clear before radiation started, there still was that gut wrenching, breath taking fear that can consume us if we let it. We are beyond grateful, though, for CLEAR scans last week. And now we proceed with chemo this week. Both kids get scans every three months, during treatment and then for 2 years post treatment. So for us, this horrible scanxiety is not just 4 times a year, it’s 8 times a year. Every 6-7 weeks, time seems to suddenly slow, as we approach MRI day. But this is our norm, and we will embrace this clear scan and continue to embrace every day we have. #fightliketheaverys #fightlikenono #medulloblastoma #childhoodcancerawareness #negu #morethan4

A post shared by Fight Like The Avery’s (@fight.like.the.averys) on

Ταυτόχρονα, όμως, γεννήθηκε μέσα μας μια απίστευτη δύναμη. Μια δύναμη που κανείς δεν ξέρει ότι έχει μέχρι να χρειαστεί να τη χρησιμοποιήσει. Τα παιδιά μου, κομμάτια από τη σάρκα μου, πάλευαν για τη ζωή τους, χωρίς να το ξέρουν, και ήταν αναγκασμένα να νιώθουν βελόνες, τσιμπήματα, ακτινοβολίες, θεραπείες, φόβο και εξάντληση σε τόσο τρυφερή ηλικία.

Δεν είχαν καμία επιλογή. Και το ίδιο και εγώ.

View this post on Instagram

This is why we go gray everyday, not just during brain tumor awareness month. It’s for these two kids. They beat brain cancer together once, and now they will be doing it again together. Yesterday, a few hours after Kalea’s MRI, we got the devastating news, her cancer was back. Our wounds were starting to heal after Noah’s relapse, and now they are being ripped open again. In two years, our family has been tested more than any family should. We now have heard those dreaded words, “Your child has cancer” four separate times. Two kids, one type of cancer, and now four different treatment protocols. How many times can one be brought to their knees, how many times can a heart be shattered, how many times can someone be gut punched, how many times can one’s life be turned upside down, flipped inside and out every which way? But just like the previous times, we will fight on together. We will cherish everyday we are given, we will be grateful for another chance of treatment, and we will go one day at a time. Whether you believe in a higher being, or not, we are graciously accepting every prayer, well wish, positive thought and energy you can send. Thank you ? #fightlikekalea #fightlikenono #fightliketheaverys #medulloblastoma #childhoodcancerawareness #negu

A post shared by Fight Like The Avery’s (@fight.like.the.averys) on

Το μόνο που έπρεπε να κάνω ήταν να είμαι εκεί. Παρούσα. Και το έκανα. Τα παιδιά μου βασίζονταν σε εμένα, στην αγάπη μου, την ασφάλεια που τους πρόσφερα και στην παρουσία μου. Αυτά είχαν γνωρίσει μόνο και ο καρκίνος δεν θα μου στεκόταν εμπόδιο!», συνεχίζει, αποδεικνύοντας την αποφασιστικότητα με την οποία οπλίστηκε για να αντιμετωπίσει αυτή τη δύσκολη κατάσταση.

Το αίσθημα ευγνωμοσύνης που τη βοήθησε

Θα σας φαίνεται παράξενο σε μια τέτοια περιπέτεια, που το άγνωστο και ο φόβος κυριαρχούν, να μπορείς να στηρίζεσαι σε ένα μόνο συναίσθημα, αυτή η μαμά, όμως, το έκανε.

«Την αγάπη και τη δύναμη της μάνας δεν μπορεί κανείς να τις αμφισβητήσει. Πολλές φορές ωστόσο, στη διάρκεια αυτής της περιπέτειας, ένιωσα να λυγίζω.

Πάντα, όμως, η λέξη που ερχόταν στο μυαλό μου και με συγκρατούσε ήταν μία: “ευγνωμοσύνη”. Ήμουν ευλογημένη μέ δυο υπέροχα παιδιά, έναν υποστηρικτικό σύζυγο και ένα σύστημα που μας βοηθούσε πολύ. Τα παιδιά μας τα πήγαιναν καλά, παρά τα όσα είχαν αντιμετωπίσει και εγώ σκεφτόμουν πόσο τυχερή ήμουν που οι όγκοι που εμφάνισαν τα παιδιά μου μειώθηκαν και δεν παρουσιάσαν μεταστάσεις.

Πόσο τυχερή ήμουν που είχα μια μεγάλη οικογένεια που μας στήριζε, φίλους και γείτονες που μας βοηθούσαν. Στις δυσκολότερες ώρες μας στηριζόμουν στις προσευχές και στα καλά τους λόγια και το αίσθημα ευγνωμοσύνης που ένιωθα.

Διαβάστε ακόμη: 10 συγκλονιστικές φωτογραφίες απεικονίζουν το πραγματικό πρόσωπο του καρκίνου στην παιδική ηλικία

Τα παιδιά μου έκαναν καλή παρέα πριν παρουσιαστεί το πρόβλημα της υγείας τους, τώρα, όμως, δέθηκαν ακόμα περισσότερο. Μπορεί να μην καταλαβαίνουν απόλυτα το μεγαλείο και τη σοβαρότητα της κατάστασής τους, αλλά καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλο και δημιούργησαν έναν δυνατό δεσμό. Και για αυτό είμαι ευγνώμων».

Η υπερήφανη μητέρα

Πλέον τα δύο μικρά αδέρφια συνεχίζουν τις θεραπείες τους με την 6χρονη Kalea να κάνει ακτινοβολίες στο κεφάλι και τη σπονδυλική στήλη και τον μικρό Noah να υποβάλλεται σε πολύ δυνατές χημειοθεραπείες. Η μητέρα τους εύχεται να μην περνούσαν ποτέ αυτό το μονοπάτι, αλλά δηλώνει υπερήφανη για την οικογένειά της.

«Μακάρι να μην χρειαζόταν να το ζήσουμε όλο αυτό. Είμαι, όμως, περήφανη για το πώς η οικογένειά μου έμεινε δεμένη και δυνατή, παρά τις δυσκολίες. Είμαι υπερήφανη που ο κύκλος μας μας “αγκάλιασε” όσο ποτέ άλλοτε. Είμαι υπερήφανη που τα παιδιά μου, ο άντρας μου και εγώ δείξαμε τόση δύναμη σε αυτή τη δυσκολία. Παραδέχομαι με υπερηφάνια ότι δεν ένιωσα ποτέ πιο ευγνώμων από αυτές τις στιγμές».

πηγή φωτογραφιών: Instagram page – fight.like.the.averys