«Είπα στον άντρα μου να με χωρίσει, επειδή δεν μπορούσα να τον κάνω μπαμπά»

«Είπα στον άντρα μου να με χωρίσει, επειδή δεν μπορούσα να τον κάνω μπαμπά»

Τα όσα πέρασε με τις προσπάθειές της να γίνει μ ητέρα περιέγραψε μία γυναίκα, η οποία βρέθηκε να αναζητά την καλύτερη δυνατή λύση για να ξεπεράσει τις αντικειμενικές δυσκολίες και να συλλάβει το παιδί που λαχταρούσαν με τον σύντροφό της

Η Alice Almeida ήταν μόλις 30 ετών όταν διαγνώστηκε με ενδομητρίωση σε 4ο στάδιο και κάπως έτσι ξεκίνησε το ταξίδι εξωσωματικής.

«Ήμουν αρκετά αφελής αφού νόμιζα ότι θα ήταν εύκολη υπόθεση για μένα. Τελικά, ήταν το εντελώς αντίθετο. Δεν ξέρω ποιος φταίει, αλλά δεν βρήκα πουθενά την υποστήριξη που χρειαζόμουν πραγματικά και δεν γνώριζα και κάποιον που να έχει περάσει ποτέ κάτι αντίστοιχο, ώστε να βρω ένα στήριγμα εκεί… Πλέον ξέρω ότι είμαστε πολλές που το περάσαμε τόσο δύσκολα», τόνισε η Alice.

«Θυμάμαι τις μέρες που περίμενα το κρίσιμο τηλεφώνημα και ήταν οι πιο ατέλειωτες μέρες της ζωής μου. Στο μεταξύ, η απάντηση που περίμενα δεν διαρκούσε πάνω από 1-2 λεπτά, ειδικά όταν ήταν αρνητική – σε 2 λεπτά, όλα τα όνειρά μου γκρεμίζονταν επανειλημμένα», συνεχίζει.

«Ενιωθα υπαιτια για την υπογονιμοτητα μου»

«Το χειρότερο ήταν ότι άρχισα να νιώθω ως η μοναδική υπαίτια για την υπογονιμότητά μου, αποκλειστικά ένοχη που δεν μπορούσα να χαρίσω στον σύντροφό μου ένα παιδί. Μέχρι που έφτασα στο σημείο να του ζητήσω να με χωρίσει επειδή δεν μπορούσα να τον κάνω μπαμπά», ανέφερε.

Το παράπονό της μετά από τόσες δυσκολίες είναι ότι η κλινική είναι εκεί για τα διαδικαστικά και το ιατρικό κομμάτι, αλλά για το ψυχολογικό δεν προβλέπεται καμία βοήθεια.

«Πρέπει να προετοιμαστείς και να το αντιμετωπίσεις μόνη σου – και με τον σύντροφό σου, βεβαίως, αλλά κυρίως με τον εαυτό σου. Χωρίς να το καταλάβεις, απομονώνεσαι ακόμα και από τον άνθρωπο που αγαπάς, νιώθεις «εντελώς χαμένη και απολύτως διαλυμένη», επεσήμανε.

Κάπως έτσι, η Alice Almeida ίδρυσε μια οργάνωση για την υποστήριξη των γυναικών που περνάνε όσα πέρασε κι αυτή.

«Πήρα όλα όσα μου έλειψαν σ’ αυτήν την περιπέτεια και έχτισα ένα δίκτυο υποστήριξης που δεν αφήνει τίποτα αναπάντητο ή στην τύχη. Έμαθα με τον δύσκολο τρόπο πως δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό από το να νιώθεις δυνατή και ενημερωμένη, ειδικά όταν πρέπει να λειτουργήσεις κάτω από τέτοια σωματική και ψυχολογική πίεση, όπως κατά την περιπέτεια μιας εξωσωματικής», κατέληξε.

Διαβάστε επίσης:

Μαμά έχασε δύο από τα τριδυμάκια της – Είχε κάνει εξωσωματική στην Κύπρο

Εγκυμοσύνη με εξωσωματική: Πόσο ασφαλή είναι τα φάρμακα που θα λάβω για να αποκτήσω παιδάκι;

Ανεξήγητη υπογονιμότητα – Μήπως οφείλεται σε ορμονική ανισορροπία; Αποκατάσταση με βιομιμητικές ορμόνες