Επιτροπή Παιδείας και Πολιτισμού: Αναγκαία η στελέχωση σχολείων με συνοδούς για παιδιά με αναπηρίες και χρόνιες παθήσεις

Το θέμα της ανάγκης στήριξης παιδιών με αναπηρίες και χρόνιες παθήσεις από εξειδικευμένους συνοδούς, όπως νοσηλευτές, καθώς και τα προβλήματα που προκύπτουν στην ειδική εκπαίδευση, συζήτησε, σε συνεδρία της, η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Παιδείας και Πολιτισμού και όπως τονίστηκε στην Επιτροπή, κάθε παιδί έχει δικαίωμα στην εκπαίδευση και η πολιτεία πρέπει να μεριμνήσει για αυτό.

Σημειώθηκε επίσης, ότι είναι σημαντική η έγκαιρη και επαρκής στελέχωσης των σχολικών μονάδων και σε ό,τι αφορά συνοδούς και στη βάση των αναγκών του κάθε παιδιού.

Προστέθηκε πως εκεί και όπου υπάρχει ανάγκη η/ο σύνοδος να είναι νοσηλευτής/νοσηλεύτρια ή φροντιστής/στρια θα πρέπει αυτό να γίνεται άμεσα.

Τονίστηκε, παράλληλα, ότι η υφιστάμενη νομοθεσία χρήζει αλλαγής, είναι της δεκαετίας του 70 και σημειώθηκε ότι η τελευταία αλλαγή έγινε το 99. Αναφέρθηκε, επίσης, ότι η υφιστάμενη νομοθεσία δεν εφαρμόζεται στην ολότητά της, με τρόπο έτσι που να βοηθιούνται όλα τα παιδιά στη βάση των δικών τους αναγκών και ιδιαιτεροτήτων.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Παιδείας της Βουλής, Παύλος Μυλωνάς, σε δηλώσεις του μετά το πέρας της συνεδρίας είπε ότι ένα τεράστιο θέμα είναι η ειδική εκπαίδευση, η οποία ακουμπά το κομμάτι της ενσυναίσθησης, της αντίληψης δηλαδή των προβλημάτων του άλλου, της ανάγκης στήριξης των ανθρώπων που έχουν την ανάγκη στήριξης.

Σε ερώτηση πόσα παιδιά χρειάζονται συνοδό και πόσα χρήματα χρειάζονται για να καλυφθούν οι ανάγκες αυτών των παιδιών, ο κ. Μυλωνάς είπε ότι σήμερα τους δόθηκε ένας αριθμός για νοσηλευτές – γιατί έχουμε παιδιά που χρειάζονται νοσηλευτές, εξιδεικευμένο προσωπικό δηλαδή όχι μόνο συνοδούς- της τάξης του γύρω 90 για τη φετινή χρονιά.

«Το κόστος δεν είναι μεγάλο. Είναι πολύ μικρό. Πρέπει να προτεραιοποιήσουμε τις ανάγκες της παιδείας και της εκπαίδευσης. Μπορούμε να βρούμε τα εκατομμύρια και να ξεκινήσουμε σιγά-σιγά στοχευμένα, οργανωμένα με ένα μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό», συμπλήρωσε.

Ο Βουλευτής του ΔΗΣΥ, Πρόδρομος Αλαμπρίτης, σε δηλώσεις του είπε ότι «γενική αρχή μας είναι ότι κάθε παιδί θα πρέπει να έχει τη στήριξη που δικαιούνται ανάλογα με τις ανάγκες του».

«Κάποια από τα θέματα που συζητήσαμε ήταν το θέμα της αξιολόγησης των αναγκών των παιδιών από τις επαρχιακές επιτροπές, να γίνονται σεβαστές οι εισηγήσεις των ειδικών και να μην υπάρχουν οροφές στον αριθμό των συνοδών και να βλέπουμε αιτήματα για συνοδούς να μην ικανοποιούνται. Οι διαδικασίες της αξιολόγησης των αναγκών πρέπει να επιταχυνθούν για να μην καθυστερούν οι αποφάσεις και να αδικούνται παιδιά», σημείωσε.

Πολλά τα θέματα προς αξιολόγηση

Βλέπουν, συνέχισε ο κ. Αλαμπρίτης, στην έναρξη της χρονιάς να υπάρχουν αιτήματα για αξιολόγηση, τα οποία μπορούν να εξεταστούν ύστερα από ένα, δύο, τρεις και τέσσερις μήνες.

«Πρέπει να ενισχυθεί ο θεσμός της λογοθεραπείας και να ενταχθεί ο θεσμός της εργοθεραπείας για στήριξη αυτών των παιδιών και όσον αφορά τις προσλήψεις των συνοδών πρέπει να γίνονται ανάλογα με τις ανάγκες των παιδιών, αλλά οφείλουμε να αναβαθμίσουμε και το θεσμό των συνοδών. Χρειάζεται η νέα Κυβέρνηση να φέρει τον εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας που χρονολογείται από το 1999 και να αποφασίσει αν θα στελεχώσει την Επιτροπή Αξιολόγησης των αναγκών των παιδιών ή θα κάνει διαφορετικό ώστε να καταφέρουμε να ανταποκριθούμε στις ανάγκες αυτών των παιδιών», πρόσθεσε.

Ο Βουλευτής του ΑΚΕΛ, Χρίστος Χριστοφίδης, σε δηλώσεις του είπε ότι για ακόμη μια φορά συζήτησαν σήμερα, στην Επιτροπή Παιδείας, το θέμα της ενιαίας ειδικής εκπαίδευσης.

«Πρόκειται για ένα κρίσιμο ζήτημα που αφορά χιλιάδες παιδιά και γονείς. Να υπενθυμίσω ότι έχουμε μια νομοθεσία από το 1999. Από τότε έχουν μεσολαβήσει σημαντικές επιστημονικές και άλλες εξελίξεις, οι οποίες σε πολλές προηγμένες χώρες, κυρίως της Ευρώπης, έχουν πάρει το θέμα της αντιμετώπισης παιδιών με αναπηρία πολύ- πολύ μπροστά. Εμείς, δυστυχώς, τα τελευταία 24 χρόνια δεν έχουμε προχωρήσει σε αναθεώρηση της νομοθεσίας και ειδικά μετά το 2012, όταν αναλάβαμε συμβατικές και άλλες διεθνείς υποχρεώσεις», σημείωσε.

Ανέφερε, επίσης, ότι τα τελευταία δέκα χρόνια, «δυστυχώς, η προσέγγιση ήταν να κάνουμε μπαλώματα, να συζητούμε χωρίς ουσία και περιεχόμενο και η προηγούμενη κυβέρνηση δεν άγγιξε ουσιαστικά το θέμα της συνολικής αναθεώρησης και εκσυγχρονισμού της νομοθεσίας για τα παιδιά με αναπηρίες στο σχολείο».

«Συγκεκριμένα για τα θέματα που συζητήσαμε σήμερα, σε ό,τι αφορά στους συνοδούς έχουμε υποδείξει στο Υπουργείο Παιδείας ότι οι αριθμοί των συνοδών που έχουν δώσει στις επαρχιακές επιτροπές είναι πιο κάτω από τις περσινές ανάγκες, από το πώς κλείσαμε δηλαδή τη σχολική χρονιά, ενώ φαίνεται ότι οι ανάγκες είναι αυξημένες. Τα λέμε από τώρα γιατί στόχος μας είναι να βοηθήσουμε το Υπουργείο Παιδείας να ανταποκριθεί στις πραγματικές ανάγκες για να στηρίξουμε όπως πρέπει τα παιδιά με αναπηρία», πρόσθεσε.

Όπως είπε, «υπεδείξαμε ότι ήδη παιδιά με αναπηρία δεν κατάφεραν να φοιτήσουν στα θερινά σχολεία ελλείψει συνοδού».

«Και στο επιχείρημα ότι η νέα κυβέρνηση έχει ξεκινήσει διάλογο για τον εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας για την ενιαία εκπαίδευση, πράγμα βεβαίως το οποίο χαιρετίζουμε, έχουμε ζητήσει χρονοδιαγράμματα. Διότι από υποσχέσεις και διαλόγους έχουμε χορτάσει. Θέλουμε χρονοδιαγράμματα για το πότε επιτέλους θα είμαστε έτοιμοι να κάνουμε το βήμα του συνολικού εκσυγχρονισμού του νομοθετικού πλαισίου υπέρ των παιδιών», σημείωσε.

Ταυτόχρονα, είπε ο κ. Χριστοφίδης, έχουν απαιτήσει από το Υπουργείο Παιδείας να τους δώσει τον προγραμματισμό για την επιμόρφωση των συνοδών.

«Έχουμε ανθρώπους, οι οποίοι συνοδεύουν τα παιδιά με αναπηρίες και οι οποίοι χρειάζονται ψυχολογική κατάρτιση, χρειάζονται παιδαγωγική κατάρτιση κ.ο.κ. Όπως μας ενημέρωσαν την προηγούμενη φορά που συζητήσαμε το θέμα, τα τελευταία δυο χρόνια έγινε μόνο μια μονόωρη επιμόρφωση αυτών των ανθρώπων, αρκετοί εκ των οποίων δεν έχουν καν πανεπιστημιακό δίπλωμα. Και δεν το λέω επικριτικά, αυτές είναι οι πραγματικότητες που έχουμε. Άρα αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται στήριξη κι επιμόρφωση», συμπλήρωσε.

Ο κ. Χριστοφίδης είπε, παράλληλα, ότι θα συνεχίσουν να παρακολουθούν καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού την πορεία του θέματος.

«Όπως γνωρίζετε, για την εκπαίδευση το καλοκαίρι είναι η περίοδος που εγκυμονεί τις εξελίξεις του Σεπτέμβρη και ο στόχος μας είναι με τις προτάσεις, τις εισηγήσεις και τις επισημάνσεις μας να βοηθήσουμε να ξεκινήσει η χρονιά όσο καλύτερα γίνεται για ένα σχολείο που να αξίζει στα παιδιά μας», πρόσθεσε.

Ο Βουλευτής της ΕΔΕΚ, Ανδρέας Αποστόλου, σε δηλώσεις του είπε ότι όταν άνοιξε αυτό το θέμα, στη δημόσια συζήτηση, δηλαδή της ανάγκης κάλυψης με εξιδεικευμένους συνοδούς, όπως παραδείγματος χάριν νοσηλευτές, παιδιών με αναπηρίες και χρόνιες παθήσεις που φοιτούν στα σχολεία για να μπορούν να έχουν ασφαλή και απρόσκοπτη φοίτηση στα σχολεία μας, «είχαμε πει ότι το ανοίγουμε για όλα τα παιδιά, για το κάθε παιδί το οποίο χρήζει της συγκεκριμένης στήριξης».

«Παρόλο που στην αρχή το αίτημα αυτό είχε βρει στήριξη από το Υπουργείο Παιδείας αλλά όχι από το Υπουργείο Υγείας, και μετά τη δημόσια συζήτηση την οποία έγινε και μετά την πρωτοβουλία να συζητηθεί σήμερα το θέμα στην Επιτροπή Παιδείας, χαιρόμαστε γιατί το θέμα οδεύει προς επίλυση για όλα τα παιδιά. Μας έχει λεχθεί επισήμως από το Υπουργείο Υγείας ότι υπάρχουν 12 αιτήματα στο Υπουργείο από γονείς παιδιών με σοβαρές αναπηρίες και χρόνιες παθήσεις που χρήζουν συνοδείας από νοσηλευτή ή νοσηλεύτρια για να μπορούν να έχουν ασφαλή φοίτηση στα σχολεία», πρόσθεσε.

Πλέον, είπε ο κ. Αποστόλου, ανοίγει επισήμως η συζήτηση, θεσμοθετείται η διαδικασία έτσι ώστε αυτές οι περιπτώσεις να αξιολογούνται και υπάρχει η σαφής δέσμευση από την εκτελεστική εξουσία ότι όσες περιπτώσεις επιστημονικά αξιολογηθούν και εγκριθούν το Σεπτέμβριο με τη νέα σχολική χρονιά, αυτά τα παιδιά θα έχουν νοσηλευτή ή οποιονδήποτε άλλο εξιδεικευμένο συνοδό μαζί τους για να μπορούν να φοιτούν στα δημόσια σχολεία.

«Οπόταν θεωρούμε ότι έχει επιτευχθεί ο στόχος και μετά από αυτή τη συζήτηση η οποία άνοιξε επιτεύχθηκε κάτι το οποίο για χρόνια απλά οι αιτήσεις ήταν σε κάποιο συρτάρι του Υπουργείου Υγείας και δεν αξιολογούταν». Η μεγάλη εικόνα όμως για τη φοίτηση και την ένταξη και τη συμπερίληψη των παιδιών με αναπηρίες στα δημόσια σχολεία μας δεν είναι μόνο αυτή και χαιρόμαστε γιατί η νέα Υπουργός Παιδείας η κα. Αθηνά Μιχαηλίδου έχοντας την επιστημονική κατάρτιση και την ευαισθησία αναγνωρίζει το γεγονός ότι η νομοθεσία για την ειδική εκπαίδευση που εφαρμόζεται σήμερα έχει κλείσει τον κύκλο της, συμπλήρωσε.

Ανέφερε, παράλληλα, ότι αυτό το οποίο γνωρίζουν και σε κατ΄ιδίαν συζητήσεις και συναντήσεις με την αρμόδια Υπουργό είναι ότι ανοίγει σύντομα η συζήτηση για τη δημιουργία ενός νέου πλαισίου, το οποίο ουσιαστικά θα ανοίγει ένα άλλο κύκλο.

«Αυτό τον κύκλο τον οποίο θέλουμε και τον οποίο ως ευρωπαϊκή χώρα είμαστε υπόχρεοι με βάση και τη σύμβαση, την οποία έχουμε υπογράψει για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία να εφαρμόσουμε, το πλαίσιο της ενιαίας εκπαίδευσης, δηλαδή το κάθε παιδί να μπορεί να έχει αυτές τις εύλογες προσαρμογές και στήριξη, έτσι ώστε να πετυχαίνουμε τη συμπερίληψη και να φοιτά στην τάξη του με τους συμμαθητές του χωρίς να χρειάζεται η οποιαδήποτε στήριξη εκτός του μαθησιακού πλαισίου και του πλαισίου της τάξης που εκεί ανήκουν όλα τα παιδιά», σημείωσε.

Οπότε, είπε ο κ. Αποστόλου, «εύχομαι το θέμα με τα παιδιά, τα οποία χρειάζονται νοσηλευτή όντως, το Σεπτέμβρη να έχει λήξη».

«Εύχομαι πραγματικά το θέμα με τους συνοδούς ευρύτερα να γίνει με τέτοιο τρόπο διαχείριση, έτσι ώστε το Σεπτέμβριο που θα ανοίξουν τα σχολεία να μην αντιμετωπίσουμε και εμείς ως Κοινοβουλευτική Επιτροπή Παιδείας όσα αντιμετωπίζουμε κάθε Σεπτέμβρη αλλά κυρίως εύχομαι η προσπάθεια αυτής της Υπουργού, την οποία μας βρίσκει σύμφωνους και είμαστε δίπλα της να ολοκληρωθεί το συντομότερο και η πατρίδα μας να γυρίσει σελίδα όσον αφορά τη στήριξη των παιδιών με αναπηρίες και τη φοίτηση τους στα σχολεία μας», κατέληξε.

Διαβάστε επίσης

Δηλητηρίαση από νερό: Πότε κινδυνεύουμε από υπονατριαιμία;

Η Πέππα και η παρέα της στην Κύπρο μόνο για 6 παραστάσεις

Γιατί είναι τόσο πολύτιμα τα 5 πρώτα λεπτά στη ζωή

Η γέννηση ενός παιδιού είναι ένα μαγικό γεγονός για κάθε οικογένεια. Οι πρώτες στιγμές της ζωής του είναι πολύτιμες για τους γονείς, για το ίδιο το νεογνό όμως είναι πραγματικά καθοριστικές. Εγκαταλείπει την ασφάλεια του περιβάλλοντος της μήτρας, που του παρείχε οξυγόνο, θρεπτικά συστατικά, ζεστασιά και ασφάλεια και βρίσκεται σε ένα περιβάλλον με ασαφή όρια, ψυχρό και γεμάτο καινούργια, όχι πάντοτε ευχάριστα ερεθίσματα, στο οποίο πρέπει να προσαρμοστεί σε μικρό χρονικό διάστημα.

Στη γέννηση συντελούνται θαυμαστές αλλαγές στις φυσιολογικές λειτουργίες του νεογέννητου που του επιτρέπουν αυτήν ακριβώς την προσαρμογή. Αντίθετα από το μύθο που θέλει τα νεογνά να κλαίνε αμέσως, κάποια θα αναπνεύσουν ρυθμικά έως και 180 δευτερόλεπτα από τη γέννηση, ενώ το υγρό που υπήρχε στους πνεύμονες σε όλη τη διάρκεια της κύησης θα απορροφηθεί σταδιακά.

Η ροή αίματος από τον πλακούντα διακόπτεται, καθώς ο μαιευτήρας απολινώνει τον ομφάλιο λώρο και η εμβρυϊκή κυκλοφορία δίνει τη θέση της σε κυκλοφορία τύπου ενήλικα. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να κρατηθεί ζεστό το νεογνό, καθώς η ικανότητά του να διατηρήσει σταθερή θερμοκρασία σώματος είναι μειωμένη τις πρώτες ώρες έως και μέρες μετά τη γέννηση. Για το λόγο αυτό και για να γίνει η πρώτη εξέτασή του, μεταφέρεται κάτω από πηγή θερμότητας, συνήθως σε ανοικτή θερμοκοιτίδα.

Νεογέννητο

Η ιατρική φροντίδα

Η πρώτη κίνηση του παιδίατρου – νεογνολόγου και της μαίας είναι να σκουπίσουν το μωρό για να το ζεστάνουν, ενώ η ελαφρά τριβή αποτελεί και ένα καλό ερέθισμα για την αναπνοή. Κατόπιν, τυλίγεται σε ζεστές πετσέτες, ενώ παράλληλα ο νεογνολόγος θα κρίνει πόσο επιτυχημένα έχει γίνει η μετάβαση στην εξωμήτριο ζωή. Στο πρώτο λεπτό και ξανά στο πέμπτο λεπτό εκτιμά αν υπάρχει αναπνοή και πόσο ρυθμική είναι, τον καρδιακό ρυθμό, τον μυϊκό τόνο, την αντίδραση στα ερεθίσματα και το χρώμα του νεογνού: είναι απόλυτα φυσιολογικό να έχει μελανά χεράκια και ποδαράκια τις πρώτες ώρες μετά τη γέννηση μέχρι και κάποιες ημέρες αργότερα.
Για τα περισσότερα νεογνά η μετάβαση είναι ομαλή χωρίς ανάγκη βοήθειας, το 10% έχουν ανάγκη κάποιας παρέμβασης, όπως π.χ. οξυγόνο, ήπια αναρρόφηση στη μύτη και το στόμα, ενώ το 1% περίπου θα χρειαστεί πιο εντατική ανάνηψη από την εξειδικευμένη ομάδα νεογνολόγων ή και μεταφορά στη μονάδα εντατικής θεραπείας.
Τα ποσοστά αυτά είναι μεγαλύτερα για τα πρόωρα νεογνά, που λόγω της φυσιολογικής τους ανωριμότητας έχουν ανάγκη εξειδικευμένης υποστήριξης. Το ίδιο ισχύει και για τα βρέφη εκείνα που έχουν προγεννητικά ή περιγεννητικά διαγνωσμένους παράγοντες κινδύνου, όπως π.χ. βαριές συγγενείς ανωμαλίες. Αν όλα είναι φυσιολογικά στην αρχική εκτίμηση, ακολουθεί μια πιο λεπτομερής εξέταση του παιδιού για να διαπιστωθούν προβλήματα που δεν απειλούν τη ζωή του, χρήζουν όμως προσοχής και αντιμετώπισης.

Η πρώτη αγκαλιά

Είναι πλέον η στιγμή που όλοι οι γονείς περιμένουν με ανυπομονησία! Μπορούν να κρατήσουν και να περιεργαστούν το μωρό τους απερίσπαστοι, ενώ αυτός είναι και ο κατάλληλος χρόνος για την πρώτη δοκιμή μητρικού θηλασμού, εφόσον βέβαια το επιτρέπει η κατάσταση της μητέρας. Το πρώτο γεύμα, όσο μικρό και σύντομο κι αν είναι, θα βοηθήσει το νεογνό να διατηρήσει τα επίπεδα σακχάρου αίματος φυσιολογικά και θα συμβάλει σημαντικά στο δέσιμο μητέρας-παιδιού. Τα μωρά ανοίγουν τα μάτια τους σύντομα μετά τη γέννηση, ενώ τα χαλαρώνει η φωνή και ο ήχος της καρδιάς στην αγκαλιά της μαμάς τους.

Η πιο όμορφη περιπέτεια ξεκινά!

Ερασμία Γιατράκου

Παιδίατρος – Νεογνολόγος Μαιευτηρίου ΛΗΤΩ, ΜRCPCH

Διαβάστε επίσης

Κάθε μέρα παγωτό; Ναι ή όχι;

Τη ζωή του έχασε 6χρονο κοριτσάκι μετά από σύγκρουση δύο jet ski, στοLady’s Mile στη Λεμεσό

 

Ώρα για ψυχαγωγία: Ποιο ζώο κρύβεται στη φωτογραφία;

Στην εικόνα κρύβεται ένα ζώο αλλά σχεδόν κανείς δεν μπορεί να το διακρίνει με την πρώτη ματιά. Εάν δεν βλέπετε το ζώο μην ανησυχείτε, μπορείτε να κοιτάξετε την οθόνη από μεγαλύτερη απόσταση και το ζώο θα εμφανιστεί.

κρυμένο ζώο

Η εικόνα απεικονίζει το logo της WWF και είναι προϊόν του Ρώσου καλλιτέχνη Ilia Klemencov που δημιουργήθηκε πριν από τρία χρόνια αλλά πολύ συχνά επανεμφανίζεται στο διαδίκτυο.

Διαβάστε επίσης

«Γυναίκες στις μαθηματικές επιστήμες σε όλον τον κόσμο: Πορτρέτα»: Μια έκθεση που δεν πρεπει να χάσετε!

Προκλήσεις, δικαιώματα, όρια και λύσεις στην εκπαίδευση παιδιών με αυτισμό, και άλλες αναπηρίες στο εκπαιδευτικό σύστημα

“H κόρη μου είναι 7 ετών και τον τελευταίο καιρό τρώει πολύ, …ανησυχούμε μήπως γίνει παχιά αλλά και μήπως αυτή η ενασχόληση υποδηλώνει ψυχολογικό πρόβλημα.”

Σήμερα, η παιδική παχυσαρκία αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που απασχολούν τη διεθνή ιατρική κοινότητα.

Το ερώτημα αυτής της μητέρας δείχνει την αγωνία που υπάρχει και από την πλευρά των γονιών.

Η ερώτηση

“H κόρη μου είναι 7 ετών και τον τελευταίο καιρό τρώει πολύ, σκέφτεται το φαγητό συνέχεια και μιλάει πολύ για αυτό με ενθουσιασμό. Ανησυχούμε μήπως γίνει παχιά αλλά και μήπως αυτή η ενασχόληση υποδηλώνει ψυχολογικό πρόβλημα.”

Η απάντηση

Απαντά η Μυρσίνη Κωστοπούλου, διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας-ψυχοθεραπεύτρια

Η σχέση ενός παιδιού με το φαγητό είναι μια σχέση που χτίζεται μέσα από μηχανισμούς μάθησης, όπως π.χ. είναι η μίμηση. Η ατμόσφαιρα λοιπόν που επικρατεί στο σπίτι αναφορικά με το φαγητό, τα ρητά και τα άρρητα μηνύματα που μεταφέρονται στο παιδί ως προς τις αξιολογικές διαστάσεις του φαγητού (π.χ. το πάχος είναι αδυναμία), η υπερβολική ενασχόληση των ίδιων των γονιών με το φαγητό, η χρήση της τροφής ως ψυχολογικό υποκατάστατο βαθύτερων στερήσεων ή η απόσυρση του φαγητού ως μέσο τιμωρίας, εύκολα μπορούν να διαμορφώσουν μια παθολογική ενασχόληση.

Προσπαθήστε να εντοπίσετε τι μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτό το σύμπτωμα και να παρατηρήσετε πότε η ενασχόληση εντείνεται (π.χ. όταν νιώθει παραμελημένη ή όταν την κρίνετε). Όσο μπορείτε μείνετε ουδέτεροι και μην την φοβίσετε για τον κίνδυνο να παχύνει, κάτι που θα της αυξήσει το άγχος και πιθανώς μία διαταραγμένη σχέση με το φαγητό στο μέλλον.

Είναι σημαντικό να τη μάθετε να τρώει συγκεκριμένες ώρες, υγιεινά, να τρώει για να ικανοποιεί το αίσθημα της πείνας και όχι για να ανακουφίζεται από αρνητικά συναισθήματα. Το φαγητό πρέπει λίγο-πολύ να είναι ένα ουδέτερο αντικείμενο στο μυαλό του παιδιού – δίχως να δαιμονοποιείται για τους κινδύνους του (π.χ. πάχος) αλλά ούτε να εξιδανικεύεται για τα οφέλη ή την απόλαυσή του. Αυτό θα επιτευχθεί μέσα από την στάση εσάς, των γονέων.

Διαβάστε επίσης

Πάφος: Έντεκα καταγγελίες για ενδοοικογενειακή βία μόνο τον Μάιο

Η Κόρτνεϊ Καρντάσιαν επιλέγει την Συγκοίμηση (Co-sleeping) για τα παιδιά της. Εσείς;

Τι ψυχικές διαταραχές εμφανίζουν στη ζωή τους τα παιδιά που έχουν βιώσει το φαινόμενο της κακοποίησης

Το φαινόμενο της παιδικής κακοποίησης έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις κατά τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για ένα ζήτημα, οι συνέπειες του οποίου έχουν διάρκεια και επηρεάζουν και τη μετέπειτα ζωή του παιδιού, μετατρέποντάς το σε έναν προβληματικό ενήλικο. Δημιουργεί άτομα με έντονα προβλήματα στις προσωπικές τους σχέσεις, τα οποία δυσκολεύονται να αγαπήσουν και να εμπιστευτούν, έχουν τάση προς καταχρήσεις, εμφανίζουν αγχώδεις διαταραχές, προβλήματα προσαρμοστικότητας και κατάθλιψη. Επίσης, οι άνθρωποι που υπέστησαν κακοποίηση όταν ήταν παιδιά ενδέχεται να προβούν οι ίδιοι σε κακοποίηση παιδιών όταν ενηλικιωθούν.

Ένα παιδί που έχει κακοποιηθεί εμφανίζει δυσκολίες προσαρμογής στην καθημερινότητα και προβλήματα συμπεριφοράς. Φοβάται για την ασφάλεια τη δική του και των άλλων και δυσκολεύεται να αναπτύξει το αίσθημα της εμπιστοσύνης προς τους γύρω του. Συχνά εμφανίζει μετατραυματικό στρες, διαταραχές της διάθεσης ή της ανάπτυξης της προσωπικότητας του.

Στο σχολείο απομονώνεται από τους συμμαθητές του και αναπτύσσει το συναίσθημα της ντροπής, έχει τάση μυστικοπάθειας και η επίδοση του πέφτει εξαιτίας της εμφάνισης μαθησιακών διαταραχών. Το παιδί αυτό έχει υψηλά επίπεδα άγχους, νιώθει συνεχώς φόβο και έχει προβλήματα στον ύπνο με συχνούς εφιάλτες. Αισθάνεται ότι δεν υπάρχει καμία ελπίδα, ότι κανείς δεν μπορεί να το βοηθήσει και ότι η κατάσταση δεν πρόκειται να αλλάξει.

Μεγαλώνοντας υπάρχουν πολλά ψυχικά τραύματα και τα παιδιά αυτά αδυνατούν να αναπτύξουν υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις. Στο ρόλο τους ως γονείς έχουν και οι ίδιοι προβλήματα και είναι ανεπαρκείς.
Σοβαρές επιπτώσεις όμως υπάρχουν και όταν τα παιδιά γίνονται μάρτυρες της κακοποίησης κάποιου άλλου, για παράδειγμα της μητέρας. Τότε είναι πιθανό να πάρουν το ρόλο του «προστάτη», προσπαθώντας να παρέμβουν για να σώσουν αυτόν που κακοποιείται. Αυτό μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους. Με το να εμπλακούν τα ίδια στη βία, με το να αρνούνται να αφήσουν μόνο του το θύμα, με το να το παροτρύνουν να φύγει από το σπίτι για να γλιτώσει.

Σύμφωνα με έρευνες, η κακοποίηση ή η εγκατάλειψη κατά την παιδική ηλικία προκαλεί μόνιμες αλλαγές στη φυσιολογία του αναπτυσσόμενου παιδικού εγκεφάλου. Οι αλλαγές αυτές στη δομή του εγκεφάλου είναι σημαντικές και προκαλούν διάφορα ψυχολογικά και συναισθηματικά προβλήματα, αλλά και διαταραχές της προσωπικότητας στο κακοποιημένο παιδί κατά την εφηβική του ηλικία και όταν ενηλικιωθεί.

Κατά τα πρώτα χρόνια ενός παιδιού η ανάπτυξη του εγκεφάλου μπορεί να μεταβληθεί από κάποιο παρατεταμένο, σοβαρό ή απρόβλεπτο στρες, περιλαμβανομένης της κακοποίησης. Μια τέτοια μεταβολή στην ανάπτυξη του εγκεφάλου μπορεί με τη σειρά της να επηρεάσει αρνητικά το παιδί, στη σωματική, γνωστική, συναισθηματική και κοινωνική του ανάπτυξη.

Διαφορετικά μέρη του εγκεφάλου αναπτύσσονται από την διέγερση που προκαλεί η δραστηριότητα κάθε περιοχής. Με την πάροδο του χρόνου, ο εγκέφαλος μεγαλώνει και πυκνώνει, φθάνοντας σχεδόν το 90% του ενήλικου μεγέθους κατά τα 3 έτη. Αν η διέγερση και η γαλούχηση λείπει – για παράδειγμα, αν οι γονείς ή φροντιστές είναι εχθρικοί ή αδιάφοροι στο παιδί – η ανάπτυξη του εγκεφάλου του παιδιού μπορεί να διαταραχθεί. Δεδομένου ότι ο εγκέφαλος τείνει να προσαρμόζεται ανάλογα με τα περιβαλλοντικά ερεθίσματα, θα προσαρμοστεί σε ένα αρνητικό περιβάλλον εξίσου εύκολα, όπως θα συνέβαινε σε ένα θετικό.

Το χρόνιο στρες ευαισθητοποιεί τις νευρικές οδούς και υπεραναπτύσσει εκείνες τις περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την ανησυχία και το φόβο. Ταυτόχρονα, μπορεί να οδηγήσει στην υπανάπτυξη άλλων νευρικών οδών και περιοχών του εγκεφάλου. Οι εγκέφαλοι των παιδιών που δοκιμάζουν στρες – υπό μορφή σωματικής ή σεξουαλικής κακοποίησης ή χρόνιας παραμέλησης – θα στρέψουν τους πόρους τους στην επιβίωση και την απάντηση των απειλών του περιβάλλοντος. Αυτός ο χρόνιος ερεθισμός με την απάντηση του εγκεφάλου στο φόβο οδηγεί κάποιες συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου να ενεργοποιούνται συχνότερα. Επομένως αυτές οι περιοχές θα είναι πιθανό να υπεραναπτυχθούν εις βάρος άλλων περιοχών που δεν μπορούν να ενεργοποιηθούν στον ίδιο χρόνο, όπως για παράδειγμα αυτές που ενέχονται στη σύνθετη σκέψη. Το τελικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι οι περιοχές του εγκεφάλου που δεν συνδέονται με την απάντηση στο φόβο, να μην είναι «διαθέσιμες» στο παιδί για τη διαδικασία της μάθησης.

στοπ
Τα αποτελέσματα των εμπειριών στην ανάπτυξη του εγκεφάλου, κατά τη νηπιακή και πρώιμη παιδική ηλικία, δημιουργούν τη βάση για τη μετέπειτα έκφραση της νοημοσύνης, των συναισθημάτων και της προσωπικότητας. Όταν αυτή η πρόωρη εμπειρία είναι πρώτιστα αρνητική, τα παιδιά μπορεί να αναπτύξουν συναισθηματικά, συμπεριφορικά και μαθησιακά προβλήματα που να εμμένουν σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους, ειδικά εάν λείπουν οι στοχοθετημένες παρεμβάσεις. Για παράδειγμα, παιδιά που έχουν βιώσει χρόνια κακοποίηση και παραμέληση στη διάρκεια των πρώτων χρόνων της ζωής τους, μπορεί να ζουν σε κατάσταση υπερβολικής διέγερσης και διάσχισης ή μπορεί να παρουσιάζουν μόνιμη αίσθηση επικείμενης απειλής. Συγχρόνως, το όφελος από την κοινωνική, συναισθηματική και γνωστική μάθηση μπορεί να ελαττωθεί. Η ικανότητα του να μαθαίνει και να ενσωματώνει νέες πληροφορίες στο σχολείο ή στην παρέα, προϋποθέτει έναν παιδικό εγκέφαλο σε κατάσταση “ήρεμης προσοχής”, μία κατάσταση που ένα κακοποιημένο παιδί σπάνια επιτυγχάνει.

Επίσης, τα παιδιά που δεν έχουν αναπτύξει υγιείς συναισθηματικούς δεσμούς με τους φροντιστές τους και οι πρώιμες συναισθηματικές εμπειρίες, λόγω των επιπτώσεων στον εγκέφαλο, δεν δημιούργησαν τις απαραίτητες βάσεις για θετική συναισθηματική ανάπτυξη, μπορεί να έχουν περιορισμένη ικανότητα για ενσυναίσθηση. Η ικανότητα συναίσθησης ενοχών, καθώς και η ενσυναίσθηση, κτίζεται με τα βιώματα. Έτσι, όταν ένα παιδί δεν έχει αισθανθεί συναισθηματικό δέσιμο με κάποιο άτομο, αναμένεται να μη μπορεί στο μέλλον να αισθανθεί ενοχές όταν πληγώνουν ή ακόμη και όταν σκοτώνουν κάποιον.

παιδί προβλήματίζεται
Επίσης τα παιδιά που βιώνουν ή γίνονται μάρτυρες σωματικής κακοποίησης υποβάλλονται σε αλλαγές στη δομή του εγκεφάλου τους γεγονός που μπορεί να αυξήσει τη προδιάθεση κατάθλιψης και χρήσης ουσιών στα μετέπειτα στάδια της ζωής τους, σύμφωνα με νέες μελέτες.

Το ψυχικό τραύμα που έχει προκληθεί στα παιδιά αυτά από το περιβάλλον της κακοποίησης είναι τόσο έντονο ώστε να οδηγεί στη δημιουργία των κάτωθι χαρακτηριστικών, με αποτέλεσμα οι δάσκαλοι και οι συνομήλικοι να τα απορρίπτουν:
1. Μειωμένη ικανότητα για ευχαρίστηση
2. Σοβαρές διαταραχές συμπεριφοράς
3. Μειωμένη αυτοεκτίμηση
4. Απόσυρση
5. Εναντιωματική συμπεριφορά
6. Μεγάλη διεγερσιμότητα
7. Ψυχαναγκαστικότητα
8. Ψευδό-ενήλικη συμπεριφορά
9. Μαθησιακά προβλήματα

Στην περίπτωση που η κακοποίηση έχει ήδη συμβεί, υπάρχουν ενδείξεις ότι η άμεση και έγκαιρη παρέμβαση μπορεί να βοηθήσει, ελαχιστοποιώντας τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις αυτής της τραυματικής εμπειρίας στην ανάπτυξη του εγκεφάλου. Ωστόσο, ενώ η έγκαιρη παρέμβαση στα κακοποιημένα παιδιά μπορεί να ελαχιστοποιήσει τις συνέπειες της κακοποίησης και παραμέλησης, είναι πιο ωφέλιμο να αποτραπεί η κακοποίηση πριν εκδηλωθεί. Το κόστος – τόσο σε ατομικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο – επούλωσης των προβλημάτων αυτών των παιδιών είναι πολύ μεγαλύτερο από το κόστος πρόληψης της κακοποίησης και της προώθησης μιας υγιούς ανάπτυξης του εγκεφάλου κατά τα πρώτα χρόνια ζωής.
Η παρέμβαση σε περιπτώσεις κακοποίησης αρχίζει από τη στιγμή που θα γίνει η καταγγελία ή που κάποιος θα απευθυνθεί σε κάποιον ειδικό. Η βασική προτεραιότητα είναι η προστασία του θύματος με κάθε τρόπο, ακόμα και με την απομάκρυνση του από το κακοποιητικό περιβάλλον.
Στην περίπτωση των παιδιών συνήθως προτείνεται νοσηλεία για μερικές μέρες όπου θα γίνουν και όλες οι απαραίτητες εξετάσεις και μετά η ομάδα των ειδικών θα αποφασίσει εάν το παιδί θα γυρίσει σπίτι του ή θα πάει σε ίδρυμα, σε ανάδοχη οικογένεια ή θα δοθεί για υιοθεσία. Σε περίπτωση που το παιδί επιστρέψει σπίτι απαραίτητη είναι η συνεχής επίβλεψη της οικογένειας και η συχνή επανεκτίμηση της κατάστασης. Η κινητοποίηση του κοινωνικού περιβάλλοντος (συγγενείς, γειτονιά, σχολείο, τοπικές υπηρεσίες) μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στην προστασία του παιδιού.
Σε κάθε περίπτωση, η ψυχοθεραπευτική παρέμβαση είναι απαραίτητη για όλα τα εμπλεκόμενα μέλη από έναν έμπειρο σε θέματα κακοποίησης θεραπευτή.
της Βικτωρίας Πολύζου,

Σύμβουλος ψυχικής υγείας, medlabnews.gr

Διαβάστε επίσης

Χρύσα Πολυδώρου: Είναι οκτώ χρονών και έχει ήδη δύο διακρίσεις στη ρομποτική!

Υποτροφίες Πανεπιστημίου Frederick σε δημότες του Δήμου Λευκωσίας

«Τα ουρλιαχτά είναι το νέο ξύλο» : Είναι οι φωνές η λύση;

Σε έρευνες που έχουν γίνει σε παιδιά από 3 έως 13 ετών έχει αποδειχτεί ότι το 80% των παιδιών που υπέστησαν χειροδικία από τους γονείς τους (στο επιτρεπτό όριο και όχι σε ακραίο σημείο) παρουσίασαν ανασφάλειες, φόβους και παραβατική συμπεριφορά σε μικρότερο βαθμό από εκείνα τα παιδιά που ήταν δέκτες φωνών, υστερικών συμπεριφορών και διαρκών επιπλήξεων. Όπως μας λέει η παιδοψυχολόγος Λίνα Μητσάκου PhD, «η παιδική ψυχή στιγματίζεται, τραυματίζεται και αντιδρά ανησυχητικά και επικίνδυνα μπροστά σε τέτοιες συμπεριφορές».

Και πάλι ενοχές
Κι ενώ η ειδικός Έιμι ΜακΚρίντι, η οποία έχει δουλέψει με εκατοντάδες γονείς, αποφαίνεται ότι «τα ουρλιαχτά είναι το νέο ξύλο», οι γονείς ταλαιπωρημένοι και με τα ενοχικά τους σύνδρομα γιγαντωμένα μέσα τους, ψάχνουν να βρουν τον κατάλληλο τρόπο να επιβληθούν στα παιδιά τους. Η δρ ΜακΚρίντι διευκρινίζει ότι για τους περισσότερους γονείς σήμερα είναι αυτονόητο ότι το ξύλο ανήκει στο παρελθόν ως παιδαγωγική μέθοδος, παρ’ όλα αυτά δεν μπορούν να επιβληθούν στον εαυτό τους κάθε φορά που οι μικροί μπόμπιρες αδυνατούν να πειθαρχήσουν στις υποδείξεις τους. Και καταφεύγουν στις φωνές. Το αποτέλεσμα είναι οι ενοχές να γίνονται ένας φαύλος κύκλος που δεν σταματά ποτέ.

Η μέθοδος είναι αναποτελεσματική
Τι προτείνουν λοιπόν οι ειδικοί; Πρώτα απ’ όλα επισημαίνουν ότι η υψωμένη φωνή δεν βοηθά ουσιαστικά και άρα καλό είναι να αποφεύγεται. Το μόνο που πετυχαίνουν οι γονείς με την υψωμένη φωνή είναι να εθίζονται τα παιδιά σε τέτοιου τύπου αντιδράσεις και φυσικά να συνεχίζουν ανενόχλητα. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Μπορεί το παιδί να πάψει να αισθάνεται χαρούμενο και ευτυχισμένο ή να χάσει την αυτοεκτίμησή του. Αν μάλιστα οι φωνές συνοδεύονται από οργή, προσβολές ή ακόμη και σαρκασμό, τότε υπάρχει περίπτωση να δημιουργήσουν στο παιδί αισθήματα απόρριψης. Κι επειδή οι φωνές και οι υστερίες στο σπίτι είναι ένας «παράγων κινδύνου για την οικογένεια», η κα Μητσάκου μας επισημαίνει τα εξής:

Όταν είστε σε κατάσταση «εκτός ορίων»:
1. Σκεφτείτε ότι όταν ξεφωνίζετε στο παιδί, εκείνη τη στιγμή μπροστά στα παιδικά μάτια δείχνετε σαν ένα «τέρας που βρυχάται».
2. Τώρα είστε σε θέση να τρομοκρατείτε μία ύπαρξη που αδυνατεί να σας αντιμετωπίσει, ενώ την ίδια στιγμή προετοιμάζετε το μελλοντικό «νευρικό και αγενή» γιο ή κόρη.
3. Κόβετε τις γέφυρες επικοινωνίας και η εμπιστοσύνη του παιδιού σας προς εσάς εξανεμίζεται σιγά σιγά.
4. Το γεμίζετε φόβο και ανασφάλεια για το κατά πόσο μπορεί να μοιραστεί μαζί σας κάποιο πρόβλημά του, σκέψη ή πράξη.
5. Γαλουχείτε έναν ανήλικο κατά τέτοιο τρόπο που θα βασανίζεται στο μέλλον, αφού το σύνηθες είναι να σας αντιγράψει, όπως κάνει το 73% των παιδιών με γονείς που ξεφωνίζουν.

Σίγουρα, όμως, κανείς δεν προσδοκά τα προηγούμενα για το παιδί του.

Οπότε, αντί για φωνές:

1. Εφαρμόστε την τέχνη της ηρεμίας – σκεφτείτε ότι αντί να φωνάζετε, μπορείτε να χαμηλώσετε τα ντεσιμπέλ και να του εξηγήσετε αυτό που θέλετε χαμηλόφωνα.
2. Πηγαίνετε σε έναν άλλο χώρο για 5 λεπτά. Συγκεντρωθείτε και αναλογιστείτε αν θα θέλατε να φωνάζουν σε εσάς έτσι. Σίγουρα θα γυρίσετε πιο πράοι.
3. Βάλτε ένα παιδικό τραγούδι – πάντα λειτουργεί καταλυτικά.
4. Ρίξτε νερό στο πρόσωπό σας και κάντε μια συνεχόμενη θετική σκέψη.
5. Κοιταχτείτε στον καθρέφτη. Θα διαπιστώσετε πόσο ασχημαίνουμε όταν ξεφωνίζουμε και προσπαθούμε να επιβληθούμε διά της… ηχορύπανσης στο μικρό πλασματάκι που κουρνιάζει τρομαγμένο σε μια γωνιά.
6. Σκεφτείτε πόσο γλιτώνετε την αύρα σας από αρνητική επιβάρυνση θυμών και φωνών.
7. Τέλος, κατανοήστε ότι η φωνή είναι ένα αντιπαιδαγωγικό και ηττοπαθές μέσο επιβολής στην ευρύτερη ανθρώπινη επικοινωνία.

Διαβάστε επίσης

Μια… καμένη -όχι από τον ήλιο αλλά από… την προσπάθεια- μαμά μοιράζεται την ιστορία της!

Γιατί το καλοκαίρι είναι ιδανικό για τις εγκύους;

Γιατί το καλοκαίρι είναι ιδανικό για τις εγκύους;

Πολλαπλά είναι τα οφέλη από το κολύμπι για τη μέση και τις αρθρώσεις των εγκύων, οπότε είναι πολύ σημαντικό ν εκμεταλλευτούν αυτή την περίοδο.

«Το νερό είναι ο ‘’βασιλιάς’’ του καλοκαιριού για τις εγκύους», τονίζει ο Δρ. Νίκος Σκαρτάδος, Μαιευτήρας-Χειρουργός Γυναικολόγος και Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, δίνοντας το έναυσμα και το πράσινο φως στις εγκύους να επωφεληθούν από τις χαρές της θάλασσας, τώρα που ο καιρός αρχίζει να δείχνει τάσεις επιστροφής στο καλοκαιρινό του περιβάλλον.

Η εγκυμοσύνη τους καλοκαιρινούς μήνες δεν πρέπει να στερήσει καμία από τις χαρές του καλοκαιριού στις γυναίκες, αρκεί να λάβουν υπόψη τους μερικούς απλούς κανόνες, έτσι ώστε και τις χαρές της θάλασσας να απολαύσουν, αλλά και να μην ταλαιπωρηθούν από μολύνσεις, ή φλεγμονές, ειδικά αν συνυπάρχει σακχαρώδης διαβήτης που μειώνει τον αντιμικροβιακό μηχανισμό του κόλπου.

Ποιες δραστηριότητες επιτρέπονται;

Όλες οι καλοκαιρινές δραστηριότητες επιτρέπονται στην έγκυο, εκτός συγκεκριμένων περιπτώσεων ενδεχόμενης καταπόνησης, αρκεί αυτή να λαμβάνει μέτρα προστασίας, επιλέγοντας καθαρά και όχι κρύα νερά για το κολύμπι της σε θάλασσα ή πισίνα, να αποφεύγει τα μακροβούτια, να χρησιμοποιεί αντηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας, η διατροφή της να είναι πλούσια σε φρούτα και λαχανικά και να είναι προσεκτική σε μακρινές μετακινήσεις που ενδεχόμενα την ταλαιπωρήσουν, αλλά και πιθανά θα δυσκολέψουν εάν χρειαστεί τη μετάβασή της στο μαιευτήριο εάν και όταν χρειαστεί.

«Είναι γνωστό ότι η κολύμβηση αποτελεί την καλύτερη άσκηση για την έγκυο, επειδή δεν ταλαιπωρεί τις αρθρώσεις της και δεν καταπονεί τη μέση της, αποφεύγοντας τυχαίους τραυματισμούς, με συνέπεια εμείς ο γυναικολόγοι όχι απλά να επιτρέπουμε αλλά αντίθετα να επιβάλλουμε το κολύμπι στη γυναίκα που κυοφορεί, αρκεί να τηρεί τα μέτρα προστασίας της», προσθέτει ο Δρ. Σκαρτάδος.

Σε ό,τι αφορά το μέγα ερώτημα πολλών ζευγαριών που περιμένουν παιδί, για το αν επιτρέπονται οι σεξουαλικές επαφές το καλοκαίρι, σημειώνει πως «το καλοκαίρι ευνοεί το σεξ λόγω των διακοπών, της χαλαρότητας, της μείωσης του άγχους και τα ζευγάρια μπορούν να το απολαμβάνουν, με προσοχή όμως γιατί οι σεξουαλικές επαφές ενδεχόμενα περικλείουν τον κίνδυνο των μυκητιάσεων, οπότε καλό θα είναι η έγκυος να καταναλώνει αρκετό νερό και γιαούρτι που με τα ένζυμα που περιέχει αποτελεί φραγμό στις μυκητιάσεις, ειδικά αν είναι επιρρεπής σε αυτές».

Διαβάστε επίσης

Όταν πιστεύεις γίνονται θαύματα!

Μείωση τιμών για βρεφικές πάνες και γάλα

Εξαπλώνεται η ευλογιά των προβάτων στα Κατεχόμενα – Τι πρέπει να προσέξετε

Η ευλογιά των προβάτων είναι μια πάθηση που δεν μεταδίδεται στον άνθρωπο. Δυστυχώς, δεν υπάρχει θεραπεία για τα ζώα που προσβάλλονται. Άλλες ονομασίες είναι η Sheeppox, η Schafpocken και η Variola ovina.

Τα αίτια

Νόσος που οφείλεται σε DNA ιό, που ανήκει στην οικογένεια Poxviridae. Οι ιοί της οικογένειας αυτής είναι έντονα επιθηλιοτρόποι και προκαλούν δερματικές και συστηματικές ασθένειες σε κατοικίδια θηλαστικά και πτηνά. Συγκεκριμένα η ευλογιά του προβάτου και της αίγας οφείλεται στο στέλεχος ιού Capripoxvirus που προκαλεί σε αυτά τα δύο είδη μία βαριά οζώδη δερματική νόσο.

Τι προξενεί

Η μόλυνση των ζώων γίνεται δια μέσου του δέρματος άμεσα με επαφή με μολυσμένα ζώα ή έμμεσα από το μολυσμένο περιβάλλον. Σπανιότερα μόλυνση γίνεται και από την αναπνευστική οδό. Ο ιός είναι εξαιρετικά ανθεκτικός αφού ακόμη και σε ξηρασία μπορεί να ζει στο μαλλί πάνω από 2 μήνες και σε ξηρές εφελκίδες πάνω από 6 μήνες. Προσβάλλει ζώα όλων των ηλικιών, προκαλεί όμως περισσότερο βαριά νόσο στα αρνιά, όπου η θνησιμότητα φτάνει στο 80-100%. Η περίοδος επώασης ανέρχεται σε 4 έως 7 ημέρες.

Τι παρατηρείται στο νησί

Μετά την Αμμόχωστο η ευλογιά των προβάτων εντοπίστηκε και σε μάντρα στις Χαμίτ Μάντρες γράφει σήμερα ο τ/κ Τύπος αναφέροντας ότι το «υπουργείο γεωργίας» πήρε απόφαση η εν λόγω μάντρα να μπει σε καραντίνα για 2 μήνες, ο χώρος να απολυμανθεί και να εμβολιαστούν τα ζώα στα πέριξ.

Όπως αναφέρεται, στην συγκεκριμένη μονάδα μολύνθηκαν μικρά βοοειδή. Η ασθένεια χτύπησε δύο επιχειρήσεις το προηγούμενο χρονικό διάστημα στην κατεχόμενη Αμμόχωστο.

Σύμφωνα με την Κίπρις ποστασί στην οργανωμένη κτηνοτροφική ζώνη Αμμοχώστου, τρεις περιοχές τέθηκαν σε καραντίνα που ανήκουν σε δύο κτηνοτροφικές επιχειρήσεις το απόγευμα της Παρασκευής, 28 Μαΐου. Παρ’ όλα αυτά η ασθένεια εξαπλώθηκε περαιτέρω στην Αμμόχωστο και τέθηκαν σε καραντίνα 15.000 μικρά ζώα και 1.200 μεγάλα ζώα σε 264 επιχειρήσεις.

Οι κτηνοτρόφοι διαμαρτύρονται καθώς μετά την αύξηση στο κόστος ζωοτροφών κι άλλων, πρέπει να αντιμετωπίσουν τώρα και αυτή την ασθένεια που εξαπλώνεται. Ο πρόεδρος τα ένωσης κτηνοτρόφων, Μουσταφά Ναϊμογουλαρί δήλωσε ότι τα ζώα με αυτή την ασθένεια εμφανίζουν συμπτώματα με τη μορφή μικρών σάκων στις άτριχες περιοχές του στόματος, του θώρακα, κάτω από την ουρά, ζητώντας απ’ όσους δουν τέτοια συμπτώματα στα ζώα τους να καλέσουν τις «κτηνιατρικές υπηρεσίες».

Αυτή η ασθένεια θα έχει μεγάλο κόστος για τους κτηνοτρόφους, πρόσθεσε.

Πηγή: ΚΥΠΕ

Διαβάστε επίσης

Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης, στο πλευρό της μικρής Μοδέστια!

H Xριστίνα Ιορδανίδου, το 1ο «παιδί του σωλήνα» στην Ελλάδα, γέννησε δίδυμα!

Μία ανώδυνη λύση για να σας απαλλάξει από το κότσι οριστικά

Το κότσι είναι μία από τις πιο συνηθισμένες παθήσεις των κάτω άκρων και εμφανίζεται με μεγαλύτερη συχνότητα στα γυναικεία πόδια. Οι ασθενείς θα πρέπει να γνωρίζουν πως η εμφάνισή του στο μεγάλο δάκτυλο του ποδιού δεν αποτελεί μόνο ένα αισθητικό πρόβλημα. Είναι κυρίως ένα επώδυνο πρόβλημα υγείας που θα πρέπει να δίνεται οριστική λύση μέσω χειρουργείου.

Ο μοναδικός τρόπος για να εξαφανιστεί το κότσι είναι η χειρουργική επέμβαση. Η χρήση ανώδυνης μικροχειρουργικής τεχνικής, διαδερμικά με τοπική αναισθησία, εξασφαλίζει ποιοτικό και μόνιμο αποτέλεσμα με νοσηλεία λίγων μόνο ωρών.Πρόκειται για μία μέθοδο αντιμετώπισης της παθολογίας του άκρου ποδός η οποία εφαρμόζεται με ευκολία, στο πλαίσιο της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής, στο κότσι και σε όλες τις παραμορφώσεις του ποδιού.

Στη χειρουργική πρακτική, υπάρχουν περισσότερες από 120 διαφορετικές τεχνικές που όλες έχουν στόχο να επαναφέρουν τον άξονα της άρθρωσης, να απομακρύνουν την εξόστωση, και να ανακουφίσουν από τον πόνο. Μέχρι σήμερα τα κότσια αντιμετωπίζονταν με περίπλοκες και επώδυνες χειρουργικές επεμβάσεις και ο μετεγχειρητικός χρόνος αποκατάστασης ήταν πολύ μεγάλος.
Σύμφωνα με τον κ. Γεώργιο Δημάκη, Ορθοπαιδικό Χειρουργό, σε ελάχιστο χρόνο πλέον πετυχαίνουμε οριστική λύση, χωρίς πόνο, στα προβλήματα των δακτύλων του ποδιού και συγκεκριμένα στο κότσι.
Με τη νέα αυτή τεχνική δε χρειάζεται καν να γίνει εισαγωγή του ασθενούς στο νοσοκομείο. Η όλη διαδικασία γίνεται με τοπική αναισθησία, με αποκλεισμό των νεύρων του ποδιού, χωρίς ίσχαιμη περίδεση,όπου η χρήση της αυξάνει την πιθανότητα θρομβοεμβολικής νόσου και με τομές που δεν ξεπερνούν τα 2-3 χιλιοστά. Μέσω των οπών αυτών, οδηγούνται μικρά εργαλεία, με τα οποία γίνονται διορθωτικές οστεοτομίες, αφαιρέσεις εξοστώσεων, διατομές τενόντων , υπό ακτινοσκόπηση .

Στην όλη διαδικασία χρησιμοποιούμε ειδικό μηχάνημα και ειδικά μικρά εργαλεία, τα οποία δεν κακοποιούν τους μαλακούς ιστούς, τα ευγενή αγγεία και νεύρα. Η εφαρμογή αυτής της ελάχιστα επμβατικής μεθόδου επιβάλλεται να γίνεται από εξειδικευμένους χειρουργούς καλά εξοικειωμένους με αυτή την χειρουργική τεχνική.

Η χειρουργική αποκατάσταση με τη χρήση της διαδερμικής μικροχειρουργικής τεχνικής, εξασφαλίζει μεγάλη επιτυχία και μια σειρά από πλεονεκτήματα:
• Γίνεται με τοπική αναισθησία (block).
• Διαρκεί 20 λεπτά. Είναι ανώδυνη μέθοδος.
• Δεν μένουν ουλές. Η νοσηλεία διαρκεί λίγες ώρες.
• Δεν τοποθετείται γυψονάρθηκας.
• Ο ασθενής επιστρέφει πολύ πιο γρήγορα στις δραστηριότητές του.
• Η μετεγχειρητική περίοδος είναι ανώδυνη.
• Η φόρτιση του χειρουργημένου ποδιού είναι πλήρης και άμεση.
• Και τέλος στις περισσότερες περιπτώσεις, μέσα σε τρεις εβδομάδες, ο ασθενής μπορεί να φορέσει αθλητικό παπούτσι και να επανέλθει σταδιακά στις συνηθισμένες του δραστηριότητες. Το κότσι είναι μια πολυπαραγοντική νόσος.

Το κότσι κληρονομείται
Παρόλο που η κληρονομική προδιάθεση αποτελεί μία σημαντική παράμετρο του προβλήματος, με το 70% των ασθενών που χειρουργούνται από κότσι να έχουν οικογενειακό ιστορικό, η νόσος που προκαλεί το κότσι θεωρείται επίκτητη και όχι συγγενής.
Η ασθένεια είναι μάλλον «γυναικεία υπόθεση» αφού τα κομψά, ψηλοτάκουνα παπούτσια ενοχοποιούνται ως αιτία πρόκλησης κι επιδείνωσης της συγκεκριμένης παραμόρφωσης. Τα ποσοστά άλλωστε μιλούν από μόνα τους αφού η αναλογία γυναικών- ανδρών είναι 9 προς 1!

Τέλος, άλλες αιτίες της νόσου είναι οι αυτοάνοσες παθήσεις (ρευματοειδής αρθρίτιδα), οι νευρογενείς διαταραχές, η ανισορροπία της εμβιομηχανικής του ποδιού κ.ά.
Πρόκειται για μία σύνθετη παραμόρφωση της πρώτης άρθρωσης του μεγάλου δακτύλου του ποδιού. Η παραμόρφωση αυτή δημιουργεί βλαισότητα (παρέκκλιση προς τα έξω) και στροφή του μεγάλου δακτύλου, ως προς τον άξονά του. Συγκεκριμένα στο εσωτερικό τμήμα της άρθρωσης αυτής, δημιουργείται μία προπέτεια. Η φυσική εξέλιξη της νόσου είναι η παρέκκλιση του μεγάλου δακτύλου προς το δεύτερο ή και τρίτο δάχτυλο, τα οποία παραμορφώνονται με σφυροδακτυλία, γαμψοδακτυλία ή εφίππευση πάνω στο μεγάλο δάχτυλο. Επίσης δημιουργούνται κάλοι στα δάχτυλα αυτά.

Από τον κ. Γεώργιο Δημάκη,
Ορθοπαιδικός Χειρουργός, Εξειδικευμένος στις ελάχιστα επεμβατικές χειρουργικές τεχνικές των κάτω άκρων

Τηλ. : 6945 797 797
Ιστοσελίδα: www.advancedorthopedics.gr

Αυτή η 13χρονη χορεύτρια έκανε την πιο συναισθηματική και δυναμική εμφάνιση που έχετε δει ποτέ

Η 13χρονη χορεύτρια Lillianna Clifton έδωσε μια απόλυτα συναισθηματική και δυνατή παράσταση στο Britain’s Got Talent!

Λαμβάνοντας το απόλυτο 10 από τον Simon, η Lillianna Clifton χόρεψε με όλη τη δύναμη της ψυχής της στη σκηνή του Britain’s Got Talent και άφησε τους κριτές εκστσιασμένους με τη δυνατότητά της στο χορό, κυρίως όμως με τη συναισθηματική απόδοση του τραγουδιού.

Η 13χρονη μαθήτρια, κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του πατέρα της, έδειξε το  ταλέντο της μπροστά σε ένα μεγάλο κοινό, δημιουργώντας εκρήξεις συναισθημάτων με την απίθανη χορογραφία της.

 

Διαβάστε επίσης

Παγκύπριος Σύνδεσμος Καρκινοπαθών και Φίλων: Εκστρατεία ενημέρωσης για τον ανδρικό καρκίνο

Δωρεάν νοσηλευτική φροντίδα κατ’ οίκον, σε δικαιούχους από το Πολυδύναμο Λευκωσίας