Οι 10 διατροφικές παγίδες που πέφτουν οι γονείς

Είναι λίγα μόνο από τα πιο συνηθισμένα λάθη που κάνουμε οι περισσότεροι γονείς σχεδόν σε καθημερινή βάση, σχετικά με το διαιτολόγιο του παιδιού μας. Άλλες φορές επειδή δεν έχουμε χρόνο, άλλες επειδή δεν έχουμε καμιά όρεξη για τσακωμούς και άλλες επειδή πιστεύουμε πως έτσι «πρέπει» για να μεγαλώσει το παιδάκι μας σωστά.

Ήρθε η ώρα να παραδεχτούμε τα λάθη μας και με τη βοήθεια του Δημήτρη Γρηγοράκη, Κλινικού Διαιτολόγου – Διατροφολόγου ΜSc, να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε…διατροφική συμπεριφορά προς το μικρότερο μέλος της οικογένειας.

«Μακριά από την κουζίνα!»

Πρόκειται για μια φράση που βγαίνει καθημερινά από τα χείλη μας την ώρα που μαγειρεύουμε, στην προσπάθειά μας να κρατήσουμε μακριά το αεικίνητο πιτσιρίκι μας από το πιο επικίνδυνο δωμάτιο του σπιτιού: την κουζίνα! Η αλήθεια είναι πως αγχωνόμαστε μήπως κοπεί με κάποιο μαχαίρι, μήπως «πιάσει» το χεράκι του στο συρτάρι, μήπως αγγίξει το αναμμένο μάτι της κουζίνας, μήπως…, μήπως…! Και μπορεί από τη μια να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο όσο εκείνο παίζει με τα στρατιωτάκια του στο σαλόνι, από την άλλη όμως του στερούμε τη συμμετοχή στην προετοιμασία των γευμάτων. Γιατί όπως έχουν δείξει πολλές έρευνες, όταν τα παιδιά μας βοηθούν στο μαγείρεμα, δοκιμάζουν πάντα τη «δημιουργία» τους και έτσι, γνωρίζουν νέες γεύσεις. Επίσης, κάνοντας το μαγείρεμα οικογενειακή υπόθεση, βοηθάμε το μικρό μας να μάθει να προτιμά το σπιτικό φαγητό: την ώρα που μαγειρεύουμε του μιλάμε για τα οφέλη των λαχανικών, των ψαριών, των πουλερικών κ.λπ. στην υγεία μας. Φοράμε λοιπόν, από σήμερα κιόλας, ποδιές και χρίζουμε το μικρό μας «πολύτιμο βοηθό σεφ»!

«Φάε τη δύναμή σου»

Παρόλο που εμείς σταματάμε να τρώμε όταν χορτάσουμε, έχουμε σχεδόν πάντα την απαίτηση από το μικρό μας, ενώ έχει αφήσει κάτω το πιρούνι του, να…το ξαναπιάσει και να αδειάσει το πιάτο του! Όπως λειτουργεί όμως ο δικός μας μηχανισμός αίσθησης κορεσμού της πείνας, λειτουργεί και στο παιδί μας. Αν όμως πιέζουμε το παιδί να φάει τη δύναμή του, στην ουσία μπλοκάρουμε και τελικά ακυρώνουμε αυτό το μηχανισμό. Το αποτέλεσμα είναι το μικρό μας να μάθει να τρώει όλο του το φαγητό, ανεξάρτητα από το αν πεινάει ή όχι, κάτι που όπως καταλαβαίνετε, αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει σε πρόβλημα βάρους. Τι κάνουμε; Το αφήνουμε να τρώει όσο θέλει. Και κάτι άλλο: σταματάμε να (παρα)γεμίζουμε το παιδικό πιάτο – μια τάση που έχουν όλες οι μαμάδες!

«Τηγανιτές πατάτες; Αμέσως!»

Πόσες φορές έχουμε σερβίρει όσπρια ή κάποιο λαδερό φαγητό στο μικρό μας και επειδή δεν θέλει καν να το δοκιμάσει, φτιάχνουμε αμέσως το αγαπημένο του φαγητό προκειμένου να μη μείνει νηστικό; Σίγουρα πολλές! Το γεγονός ότι υποκύπτουμε (παν)εύκολα στις γαστριμαργικές προτιμήσεις του παιδιού μας είναι μεγάλο λάθος για δύο λόγους. Πρώτον, ο παιδικός οργανισμός δε λαμβάνει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη σωστή ανάπτυξη και δεύτερον, περνάμε το μήνυμα στο παιδί ότι μπορεί να μας κάνει ό,τι θέλει. Αυτό που μας προτείνουν οι ειδικοί είναι να σερβίρουμε ξανά και ξανά φακές ή φασολάκια και να ενθαρρύνουμε το παιδί να δοκιμάσει. Σύμφωνα με έρευνες μπορεί να χρειαστούν έως και 15 προσπάθειες μέχρι να πειστεί ένα παιδί να δοκιμάσει μια νέα γεύση! Επίσης, φροντίζουμε να…απολαμβάνουμε μπροστά του το «καινούριο» φαγητό, να του μιλάμε για το πόσο νόστιμα είναι, πόσο καλό κάνει στον οργανισμό αλλά και να το σερβίρουμε με όσο πιο ελκυστικό τρόπο μπορούμε (π.χ. με τα φασολάκια σχηματίζουμε έναν ήλιο στο πιάτο του).

γευμα 2

«Το γάλα σου και ύπνο!»

Χωρίς αμφιβολία, το γάλα μόνο καλό κάνει στον παιδικό οργανισμό: περιέχει σίδηρο, πλήθος πολύτιμων βιταμινών, πρωτεΐνες και φώσφορο που προστατεύουν την υγεία του ενώ ταυτόχρονα, βοηθούν τη σωστή του ανάπτυξη. Επιπλέον, δεν πρέπει να ξεχνάμε και την ηρεμιστική του δράση, ειδικά στα παιδιά που έχουν προβλήματα ύπνου. Αν όμως το δικό μας παιδάκι δεν αντιμετωπίζει κάποιο τέτοιο πρόβλημα, δεν υπάρχει λόγος να του προσφέρουμε (ενώ έχει ήδη φάει βραδινό), γάλα λίγο πριν ξαπλώσει. Κάτι τέτοιο είναι περιττό, ειδικά αν στη διάρκεια της ημέρας έχει πιει 1-2 ποτήρια γάλα. Ας μην ξεχνάμε πως το γάλα, χάρη στα τόσα πολύτιμα συστατικά που περιέχει, μπορεί μαζί με ένα κομμάτι κέικ να αποτελέσει από μόνο του πλήρες γεύμα.

«Ξέχνα τα γλυκά!»

Πρόκειται για τη Νο1 απαγόρευση που επιβάλλουμε στα παιδιά μας για πολλούς λόγους (για μην πάρουν κιλά, να αδυνατίσουν, να μη χαλάσουν τα δόντια τους κ.λπ.) χωρίς να σκεφτόμαστε ότι το πιθανότερο είναι να έχουμε τα αντίθετα αποτελέσματα. Τι εννοούμε; Ότι αν απαγορεύουμε δια ροπάλου στο μικρό μας τα γλυκά, η επιθυμία του γι’ αυτά αυξάνεται και θα…ικανοποιηθεί συνήθως όταν θα βρεθεί εκτός σπιτιού (π.χ. σε ένα πάρτι ή στο σπίτι της γιαγιάς). Όταν βρεθεί κάπου όπου τα γλυκά κυκλοφορούν «ελεύθερα», είναι σχεδόν σίγουρο πως θα τα (υπερ)καταναλώσει. Αντί να του στερούμε λοιπόν τις γλυκές απολαύσεις, καθιερώνουμε τον κανόνα του μέτρου που προβλέπει 2 γλυκά την εβδομάδα. Επίσης, προτιμούμε να τρώμε γλυκά που έχουμε φτιάξει με τα χεράκια μας (και τα χεράκια του μικρού μας όπως είπαμε πιο πάνω). Και θυμόμαστε: προσφέρουμε στο μικρό μας γλυκό πάντα στη θέση κάποιου σνακ και όχι στη θέση των κυρίων γευμάτων.

«Έλα να πάρεις τις βιταμίνες σου!»

Πολλοί από εμάς θέλοντας το παιδί μας να είναι γερό και δυνατό αλλά και να μη κρυολογεί εύκολα, καταφεύγουμε στη λύση των συμπληρωμάτων βιταμινών. Η αλήθεια είναι όμως ότι όταν ένα παιδί τρώει υγιεινά και από όλες τις ομάδες τροφίμων (κάτι που σημαίνει ότι ο οργανισμός του λαμβάνει τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη σωστή του ανάπτυξη), δεν έχει ανάγκη από συμπληρώματα. Δεν «φορτώνουμε» λοιπόν, τον οργανισμό του με έξτρα ποσότητες βιταμινών από αυτές που ήδη λαμβάνει μέσω της διατροφής, μόνο αν παιδίατρος μας το συστήσει. Γενικότερα φροντίζουμε όσο μπορούμε, να στρέφουμε το μικρό μας προς υγιεινές διατροφικές συνήθειες. Πώς το πετυχαίνουμε αυτό; Απολαμβάνοντας μπροστά του ποικιλίες λαχταριστών φρούτων και λαχανικών, επιλέγοντας το σπιτικό φαγητό, τα δημητριακά και το ψωμί ολικής άλεσης κ.λπ.

γευμα 3

Ωστόσο, η χρήση συμπληρωμάτων διατροφής σε παιδιά μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμος βοηθός:

Σε συμπτώματα σωματικής κόπωσης ή εξάντλησης
Σε μειωμένη αντοχή ή ελαττωμένη ζωτικότητα
Σε περιόδους όπου οι απαιτήσεις αυξάνονται
Στην περίοδο έντονης ανάπτυξης
Στις περιόδους εξετάσεων
Σε περιόδους ασθένειας
Εάν δεν ακολουθεί ισορροπημένη διατροφή καθημερινά

Ξεχνάμε τις παρακάτω φράσεις:

• «Μην πίνεις νερό τώρα που σερβίρω γιατί θα σου κοπεί η όρεξη»
Αν το παιδάκι μας διψά, δε θα του απαγορεύσουμε να…ξεδιψάσει επειδή πρόκειται να φάει! Πρέπει να ξέρετε πως η όρεξή του, δεν κόβεται έτσι εύκολα. Αυτό που θα συμβεί (μόνο αν πιει πάρα πολύ νερό), είναι να φουσκώσει η κοιλίτσα του.

• «Αν φας τα φασολάκια, θα πάμε στην παιδική χαρά»
Δεν χρησιμοποιούμε ποτέ το φαγητό σαν επιβράβευση ή δωροδοκία. Το παιδί δεν πρέπει να βλέπει το φαγητό σαν ένα μέσο για να κερδίσει αυτό που το ευχαριστεί.

• «Δεν προλαβαίνεις να φας πρωινό γιατί θα αργήσεις στο σχολείο»
Δεν προσπερνάμε ποτέ το σημαντικότερο γεύμα της ημέρας. Ξυπνάμε λοιπόν νωρίτερα το μικρό μας και παίρνουμε όλοι μαζί πρωινό. Επίσης, δεν ξεχνάμε πως σύμφωνα με έρευνες, τα παιδιά που δεν λαμβάνουν καθημερινά πρωινό, έχουν 30% περισσότερες πιθανότητες να εξελιχθούν σε παχύσαρκα. Αναρωτιέστε γιατί; Γιατί τσιμπολογούν στα διαλείμματα ανθυγιεινά σνακ του κυλικείου και τρώνε μεγαλύτερες ποσότητες την ώρα του μεσημεριανού φαγητού.

Δημιουργικό παιχνίδι με χάντρες

Υπέροχη κατασκευή για τους μικρούς φίλους!

Υπόσχεται παιχνίδι αρκετών ωρών!

Τι θα χρειαστείτε, τι πρέπει να κάνετε:

  • Αγοράστε μια σφαίρα ή κάποιο άλλο σχήμα, από φελιζόλ.
  • Κόψτε την στη μέση, ντύστε την με ένα χαρτί της επιλογής σας και καρφώστε ξύλινα καλαμάκια.
  • Αγοράστε χάντρες με μεγάλη τρύπα και φτιάξτε ότι αγαπά η ψυχή τους!
  • Αφήστε τα να περάσουν τις χάντρες και να δημιουργήσουν ένα σκαντζόχοιρο ή ένα πουλί!
  • Καλή διασκέδαση!

χάντρες 2

Πετάει, πετάει τ’αγριολούλουδο;

«Τ’ αγριολούλουδο ανοίγοντας τα πέταλά του στο φως, διψάει να μάθει.

Δεν διστάζει ακόμη και να ξεριζωθεί για να εκπληρώσει την επιθυμία του και μπαίνει σε περιπέτειες.

Το ταξίδι τού επιφυλάσσει εκπλήξεις: κυκλάμινο ή αγριολούλουδο;
Θα νιώσει ποιο είναι όταν ακουμπήσει τις ρίζες του…»

Η ιστορία απέσπασε το Γ’ Βραβείο στον 33ο Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών. Με τίτλο: Το Κυκλάμινο που ήθελε να παραμείνει Αγριολούλουδο

Συγγραφέας: Βασιλική Κατέρη
Εικονογράφηση:Χριστίνα Τσέβη
Εκδόσεις Poema

3 tips για αποθήκευση παιχνιδιών!

Αποθήκευση παιχνιδιών: 3 λύσεις για τα αγαπημένα τους παιχνίδια!

Ναι το ξέρουμε. Υπάρχουν παντού μέσα στο σπίτι τα παιχνίδια των παιδιών και όσο κι αν τα συμμαζεύετε πάντα είναι στα πιο ακατάλληλα σημεία. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να μάθουν τα παιδιά τη διαδικασία της τακτοποίησης, έστω σαν συνήθεια πριν το βραδινό ύπνο.

Σας προτείνουμε 3 λύσεις που θα κάνουν το συμμάζεμα παιχνιδάκι! Είτε διαλέξετε μεγάλους κουβάδες…

αποθήκευση παιχνιδιών 2

Είτε δίχτυα κρεμασμένα σε μια γωνία…

αποθήκευση παιχνιδιών 3

… ή ένα Καναπέ με κρυφές θήκες, ο στόχος είναι απλά η εκπαίδευση των παιδιών!

Ευχόμαστε να το πετύχετε!

6 tips για τη σωστή χρήση του επιτραπέζιου μίξερ

1. Δεν διαβάζετε τις οδηγίες χρήσης

Μην χρησιμοποιήσετε ποτέ ξανά το μίξερ σας πριν διαβάσετε το εγχειρίδιο με τις οδηγίες χρήσης. Μπορεί να σας παρέχει σημαντικές πληροφορίες, όπως για παράδειγμα πόσο αλεύρι μπορείτε να προσθέσετε κάθε φορά και να σας βοηθήσει να αποφασίσετε αν πρέπει να διπλασιάσετε την ποσότητα ή όχι.

2. Δεν τοποθετείτε σωστά το χτυπητήρι

Το κάτω μέρος του δεν πρέπει να ακουμπά στον κάδο, αλλά επίσης δεν πρέπει να είναι πάρα πολύ μακριά από αυτόν. Η σωστή θέση είναι σημαντική για να πετύχετε καλύτερη ανάμειξη, ενώ επιπλέον δεν θα χρειάζεται να σταματάτε κάθε τρεις και λίγο για να το καθαρίσετε με τη σπάτουλα.

3. Ξεκινάτε με υψηλή ταχύτητα

Για να αποφύγετε να λερώσετε τον πάγκο της κουζίνας, θα ήταν καλό να ξεκινάτε με χαμηλή ταχύτητα και σταδιακά να περάσετε σε πιο υψηλή.

4. Χρησιμοποιείτε τη σπάτουλα σε ώρα λειτουργίας

Μην μπείτε στον πειρασμό να χρησιμοποιήσετε τη σπάτουλα ενώ το μίξερ βρίσκεται σε λειτουργία, ακόμα κι αν η συνταγή σας υποδεικνύει να καθαρίζετε συνεχώς τα τοιχώματα του κάδου. Αν δεν σταματήσετε πρώτα το μίξερ, η σπάτουλα μπορεί να μπλεχτεί στα χτυπητήρια και να τα καταστρέψει.

5. Ξεχνάτε να καταψύξετε το δοχείο

Όταν ο κάδος του μίξερ και τα χτυπητήρια είναι κρύα, το χτύπημα της κρέμας θα έχει καλύτερο αποτέλεσμα. Δοκιμάστε το και θα μας θυμηθείτε!

6. Δεν καθαρίζετε τα χτυπητήρια

Αφού τελειώσετε την ανάμειξη, κρατήστε τα χτυπητήρια λίγο πιο πάνω από την επιφάνεια της κρέμας και βάλτε σε λειτουργία το μίξερ σε χαμηλή και λίγο αργότερα σε πιο υψηλή ταχύτητα, έτσι ώστε να καθαρίσετε το επιπλέον μείγμα.

5 tips για ζουμερό φαγητό στη γάστρα

Η γάστρα μπορεί να κάνει το μαγείρεμα παιχνιδάκι, όμως για όσο το δυνατόν καλύτερο και… νοστιμότερο αποτέλεσμα, πρέπει να είστε σίγουρες ότι δεν κάνετε τα παρακάτω λάθη:

1. Δεν αφήνετε το κρέας να ροδίσει

Για να πετύχετε καλύτερη γεύση αλλά και όψη στο φαγητό σας, καλό θα ήταν πρώτα να τσιγαρίσετε το κρέας στο τηγάνι για να ροδίσει όπως πρέπει.

2. Ανοίγετε το καπάκι της γάστρας 

Όταν ανοίγετε το καπάκι, η γάστρα χάνει θερμότητα που είναι δύσκολο και χρειάζεται αρκετό χρόνο για να την ανακτήσει. Μην αφαιρείτε το καπάκι μέχρι το φαγητό να ψηθεί εντελώς!

3. Ψήνετε πάντα στην ίδια θερμοκρασία

Σίγουρα η κουζίνα σας δεν είναι εργαστήριο όπου γίνονται πειράματα, αλλά μερικές αλλαγές μπορεί να είναι απαραίτητες για να έχετε καλύτερα αποτελέσματα. Δοκιμάστε μερικούς συνδυασμούς στη ρύθμιση της θερμοκρασίας και τους χρόνους μαγειρέματος για να κάνετε τη διαφορά!

4. Δεν βυθίζετε εντελώς το κρέας

Ο χρόνος μαγειρέματος για το κρέας και τα πουλερικά που βρίσκονται κάτω από τα υγρά του φαγητού θα είναι μικρότερος από ό,τι για τα κομμάτια που δεν είναι πλήρως καλυμμένα. Βεβαιωθείτε ότι όλα τα κομμάτια είναι κάτω από το νερό για να πετύχετε ομοιόμορφο ψήσιμο.

5. Δεν λαμβάνετε υπόψη τις ιδιορρυθμίες της γάστρας

Εάν το κρέας σας παραψήνεται συνεχώς, οι πιθανότητες είναι ότι η γάστρα σας λειτουργεί σε υψηλή θερμοκρασία. Για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, ίσως θα ήταν καλό να μειώσετε το χρόνο ψησίματος που αναγράφει η εκάστοτε συνταγή.

 

Πώς να έχετε τισ κορδέλες και τις ταινίες σας τακτοποιημένες!

Έξυπνες λύσεις αποθήκευσης για ότι είναι σε συσκευασία ρολού! Κορδέλες και ταινίες  βρίσκουν τη θέση τους στην αποθήκη ή στην ντουλάπα μας!

Αν δεν έχετε άλλο χώρο να τα αποθηκεύσετε, τότε μια μεταλλική κρεμάστρα που ανοιγοκλείνει είναι η λύση για σας.

Συγκεντρώστε όλες τις κορδέλες, κολλητικές ταινίες και κρεμάστε τις ψηλά! Έτσι, δεν θα μπερδεύονται, ούτε θα τσαλακώνονται και θα τα βρίσκετε πάντα στη θέση τους!

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τις ιώσεις!

Σήμερα είναι γνωστά περισσότερα από 500 είδη ιών με διαφορετικά χαρακτηριστικά, οι οποίοι αντίστοιχα μπορούν να προκαλούν διαφορετικά είδη νόσων, από τις πιο απλές και ακίνδυνες έως και απειλητικές για την ζωή. Ευτυχώς όμως στην συντριπτική πλειοψηφία όταν μιλούμε για ιώσεις εννοούμε κοινές λοιμώξεις του αναπνευστικού (απλό κρυολόγημα) με συμπτώματα όπως βήχας, συνάχι ή πυρετός ή του γαστρεντερικού (έμετος διάρροια), οι οποίες είναι αυτοπεριορισμένες και με ολιγοήμερη διάρκεια επισημαίνουν οι γιατροί του Βοστάνειου Νοσοκομείου Μυτιλήνης.

Πόσες φορές το χρόνο μπορεί να κρυολογήσω;

Πολλές. Για το κοινό κρυολόγημα, ο μέσος όρος έχει υπολογιστεί ότι είναι περίπου τρεις τέτοιες ιώσεις κάθε χρόνο.

ίωση2

Ποιος δεν έχει περάσει κάποια ίωση τους τελευταίους μήνες;

Οι περισσότεροι νομίζουμε ότι αρρωσταίνουμε από το κρύο. Το μόνο, όμως, που μπορούμε να πάθουμε αν εκτεθούμε σε έντονο ψύχος χωρίς να υπάρχουν ιοί στο περιβάλλον είναι κρυοπαγήματα και όχι λοίμωξη. Το κρύο καθαυτό δεν προκαλεί ούτε συνάχι ούτε πονόλαιμο ούτε βήχα ούτε πυρετό. Συνήθως αρρωσταίνουμε τις ημέρες εκείνες που υπάρχει πτώση της θερμοκρασίας γιατί δημιουργούνται, στον οργανισμό κατάλληλες συνθήκες ώστε να εκδηλωθούν κοινά κρυολογήματα και γρίπη. Συγκεκριμένα, με την πτώση της θερμοκρα¬σίας ελαττώνεται η άμυνα του οργανισμού, με συνέπεια , ο οργανισμός να γίνεται ευάλωτος στους ιούς που υπάρχουν γύρω του. Επίσης με το κρύο οι άνθρωποι συγκεντρώνονται σε κλειστούς χώρους και η μετάδοση των ιών από άνθρωπο σε άνθρωπο είναι ευκολότερη.

Γιατί τον χειμώνα οι ιώσεις είναι συχνότερες;

Η αλλαγή των συνθηκών διαβίωσης το χειμώνα είναι ο κυριότερος παράγοντας που ευνοεί την μετάδοση των ιώσεων, αφού λόγω του κρύου ευνοείται η στενή επαφή πολλών ανθρώπων σε κλειστούς χώρους Ο αερισμός των χώρων (σπίτι, εργασία, σχολείο) δεν είναι επαρκής αλλά και η ατομική υγιεινή κυρίως το πλύσιμο των χεριών- γίνεται με μικρότερη συχνότητα από ότι το καλοκαίρι.

ίωση3

Αν εκτεθώ σε περιβάλλον με ιούς, είναι δεδομένο ότι θα αρρωστήσω;

Όχι απαραίτητα. Αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως το είδος και το φορτίο του ιού,(ορίζεται η ποσότητα των ιών που βρίσκεται σε ένα περιβάλλον.Όσο περισσότεροι ιοί υπάρχουν τόσο πιο επικίνδυνο είναι το περιβάλλον) καθώς και από την ιδιοσυγκρασία κάθε ατόμου. Κάποιοι άνθρωποι είναι ανθεκτικοί σε τέτοιες ιώσεις και κάποιοι άλλοι πιο ευάλωτοι. Μπορεί κάποιος να μην πάθει τίποτα, ένας άλλος να κολλήσει την ίωση και να την περάσει ελαφρά «στο πόδι» και κάποιος τρίτος πιο βαριά στο κρεβάτι. Έχουν βρεθεί ορισμένοι βιολογικοί λόγοι που σχετίζονται κυρίως με το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Υπάρχουν, όμως, και οι επιδημιολογικοί λόγοι. Η έκθεση σε τέτοιες λοιμώξεις διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο, ανάλογα -για παράδειγμα- με το επάγγελμά του. Η παρουσία, επίσης, παιδιών στο σπίτι αυξάνει την πιθανότητα εκδήλωσης λοιμώξεων, κυρίως ιογενών.

Πότε κολλάει μια ίωση;

Αν έρθετε σε επαφή με κάποιον που έχει ιογενή λοίμωξη, είναι πιο επικίνδυνο να κολλήσετε κι εσείς λίγες ώρες πριν… το μάθει κι ο ίδιος, δηλαδή πριν κάνουν την εμφάνισή τους τα κύρια συμπτώματα, καθώς επίσης και την πρώτη και δεύτερη ημέρα της εξέλιξης της ασθένειας. Μετά, μειώνεται η πιθανότητα της μετάδοσης, γιατί ο ιός στο μεταξύ αποδυναμώνεται.

Όσα πρέπει να γνωρίζετε για το ύψος του παιδιού σας

Οι γονείς ολοένα και ενημερώνονται περισσότερο για την υγεία των παιδιών τους από εκπαιδευτικά συνέδρια για γονείς, από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά και την ευρεία χρήση του διαδικτύου. Το ύψος του παιδιού τους είναι ένα θέμα που τους ανησυχεί συχνά.

Βλέποντας το παιδί τους να είναι το πιο κοντό στην τάξη ή να φορά τα ίδια παντελόνια για αρκετό διάστημα αρχίζουν να ανησυχούν. Πότε όμως θεωρείται ένα παιδί ότι δεν ψήλωσε επαρκώς για την ηλικία του; Η παιδίατρος Ελισάβετ Ευσταθίου εστιάζει στα σημεία που θα χτυπήσουν καμπανάκι ότι ένα παιδί δεν ψηλώνει ικανοποιητικά.

Πότε πρέπει να ανησυχήσουν οι γονείς για το ύψος των παιδιών τους;

εάν ένα παιδί 2-6 ετών δεν ψηλώνει πάνω από 5cm/χρόνο

μετά την ηλικία των 6 ετών έως την έναρξη της εφηβείας ανησυχούμε όταν ένα αγόρι δεν ψηλώνει πάνω από 4cm/χρόνο και όταν ένα κορίτσι δεν ψηλώνει πάνω από 4.5cm/χρόνο.

όσον αφορά την περίοδο της εφηβείας, τα παιδιά ψηλώνουν 8-14cm/χρόνο. Στα αγόρια, η εφηβεία αρχίζει συνήθως στα 12 έτη. Υπάρχουν όμως αγόρια που μπαίνουν στην εφηβεία στα 10 έτη. Στα κορίτσια, η εφηβεία ξεκινά δύο χρόνια νωρίτερα.

Η περίοδος αυτή της εφηβείας, που έχουμε το λεγόμενο άλμα αύξησης (growth spurt), διαρκεί συνήθως δύο χρόνια. Αξιολογώντας, λοιπόν, την αύξηση του ύψους του παιδιού στο χρόνο και ταυτόχρονα την εφηβεία του, ελέγχουμε εάν αναπτύσσεται κανονικά.

Επίσης, υπάρχει διακύμανση της αύξησης του ύψους ανάλογα με την εποχή του χρόνου. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα παιδιά την άνοιξη ψηλώνουν περισσότερο. Επομένως, η αύξηση του ύψους αξιολογείται για χρονικό διάστημα ενός έτους. Ένα παιδί μπορεί να μην έχει ψηλώσει σε 6 μήνες, αλλά τους επόμενους 6 μήνες να έχει κερδίσει όσο έπρεπε για ένα χρόνο για την ηλικία του.

Για να δούμε λοιπόν εάν ένα παιδί ψηλώνει ικανοποιητικά, πρέπει να αξιολογηθούν κάποιοι παράγοντες και δεν υπάρχει λόγος οι γονείς να πανικοβάλλονται εάν το παιδί τους σε λίγους μήνες δεν κέρδισε ούτε 1cm. Οι παράγοντες που αξιολογούνται είναι οι ακόλουθοι:

ηλικία του παιδιού
φύλο
ύψος που κέρδισε το παιδί σε ένα χρόνο

Συμπερασματικά, όταν ένα παιδί δεν ψηλώνει ικανοποιητικά για την ηλικία του, είναι ανησυχητικό και πάντοτε οι παιδίατροι οφείλουν να ακούνε και να ελέγχουν με προσοχή τις ανησυχίες μιας μητέρας χωρίς να τη θεωρούν υπερβολική. Από την άλλη μεριά, οι γονείς καλό είναι να επισκέπτονται το παιδίατρο τουλάχιστον μία φορά το χρόνο για την αξιολόγηση της ανάπτυξης του παιδιού τους, γιατί δεν είναι σπάνιο φαινόμενο οι επισκέψεις στον παιδίατρο να γίνονται μόνο με την αφορμή μιας αρρώστιας.

Πώς να μάθουμε το παιδί μας ποδήλατο από μικρή ηλικία

Η εκμάθηση ποδηλάτου είναι μια σημαντική διαδικασία στην ανάπτυξη ενός παιδιού. Ως παιδιατρικοί φυσικοθεραπευτές δεχόμαστε συχνά το ερώτημα πώς να ενθαρρύνω ένα παιδί να κάνει ποδήλατο ανεξάρτητο και με ασφάλεια, αναφέρει η Χριστίνα Καλαϊτζή, ειδικός στην Παιδιατρική Φυσικοθεραπεία. Για κάποια παιδιά δεν είναι τόσο απλό να μάθουν να κάνουν ποδήλατο.

Τι κερδίζει το παιδί κάνοντας ποδήλατο;

Αρχικά, ας μιλήσουμε για τα οφέλη του ποδηλάτου ως αναπτυξιακό στάδιο. Είναι δύσκολο να σκεφτούμε καλύτερη δραστηριότητα που να είναι τόσο διασκεδαστική και ψυχαγωγική, αλλά ταυτόχρονα τόσο καλή για την ενίσχυση των μυών των ποδιών. Με το ποδήλατο τα παιδιά εξασκούν ιδιαίτερα τον αμφίπλευρο συντονισμό, καθώς μαθαίνουν να δουλεύουν και τα δύο πόδια ταυτόχρονα και εναλλασσόμενα. Αυτό βοηθά και σε μία πιο συντονισμένη και αρμονική βαδιση.

Επιπλέον, τα παιδιά εξασκούν τέλεια την ισορροπία τους καθώς σηκώνουν τα πόδια από το έδαφος στα πηδάλια πριν αρχίσουν να κινούνται. Κρατώντας το τιμόνι ενισχύουν την ιδιοδεκτική πληροφόρηση και την ενδυνάμωση του κορμού. Με την παιδική παχυσαρκίασε έξαρση, το να επικεντρωθούμε σε δραστηριότητες όπως η ποδηλασία είναι πιο σημαντικό από ποτέ. Τα παιδιά κοινωνικοποιούνται και διασκεδάζουν με τους φίλους τους και διατηρούνται υγιή.

Τώρα που μάθαμε γιατί το ποδήλατο είναι τόσο σημαντικό για την υγεία, τη φυσική κατάσταση και την ανάπτυξη του παιδιού, ας επικεντρωθούμε στο πώς!

Πώς ξεκινάμε να μαθαίνουμε στο παιδί ποδήλατο;

Ξεκινώντας από ένα τρίκυκλο ποδήλατο προετοιμάζουμε το παιδί ώστε να μεταβεί ευκολότερα στο κλασικό ποδήλατο. Τα παιδιά τυπικά, μαθαίνουν να κάνουν ποδήλατο μεταξύ 3-6 ετών. Πριν από το δίκυκλο, τα μικρά παιδιά συνήθως μαθαίνουν τρίκυκλο και εξοικειώνονται με κινήσεις συντονισμού στα πόδια, ταχύτητας της κίνησης, αντίληψης του χώρου και προσανατολισμού. Αποκτούν σχεδόν τη δύναμη που απαιτείται για να κινηθούν πάνω σε ένα ποδήλατο.

Ωστόσο, όταν ένα παιδί ανεβαίνει για πρώτη φορά πάνω σε ένα ποδήλατο με βοηθητικές ρόδες, αρχικά μένει «άναυδο». Αναρωτιέται: «Γιατί δεν είναι τόσο εύκολο όπως το τρίκυκλο;». Γιατί δεν κινείται εύκολα; Η απάντηση είναι ότι πάνω στο τρίκυκλο, το παιδί σπρώχνει τα πετάλια πρόσθια και κάτω, ενώ στο ποδήλατο τα πετάλια κινούνται μόνο αν χρησιμοποιήσει πολύ περισσότερη δύναμη με κατεύθυνση προς τα κάτω, γεγονός που απαιτεί να έχει το παιδί μεγαλύτερη δύναμη και εμπειρία.

Επιπλέον, το ποδήλατο απαιτεί καλύτερη ισορροπία και σωματογνωσία διότι είναι ψηλότερα από το έδαφος (συγκριτικά με ένα τρίκυκλο). Το παιδί μπορεί να φοβηθεί την πρώτη φορά που θα ανέβει σε ένα ποδήλατο.