Συντάκτης: Μαρία Ιωαννάτου

6 φράσεις που πρέπει να βγάλετε από το λεξιλόγιο των παιδιών

Το να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να αναπτύξουν μια θετική εσωτερική φωνή είναι μία από τις μεγαλύτερες ευθύνες γύρω από την ανατροφή τoυς. Είναι πιο εύκολο για τους γονείς με παιδιά που τείνουν να είναι πιο αισιόδοξα από τη φύση τους και λίγο πιο περίπλοκο για τους γονείς των παιδιών που είναι απαισιόδοξα ή ασκούν έντονη κριτική στον εαυτό τους. Αν το παιδί σας χρησιμοποιεί οποιαδήποτε από τις παρακάτω αρνητικές φράσεις, δεν είναι δικό σας λάθος. Όλοι οι γονείς υιοθετούν διαφορετικό στυλ ανατροφής, αλλά υπάρχουν κοινά πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να τα βοηθήσετε. Αυτές είναι, λοιπόν, οι 6 φράσεις που πρέπει να προσπαθήσετε να βγάλετε από το λεξιλόγιο των παιδιών σας.

1. «Ποτέ δεν θα τα καταφέρω!»
Αυτή είναι μια αυτοκαταστροφική φράση και τα παιδιά πρέπει να μάθουν να είναι πιο ρεαλιστικά με τις σκέψεις και τα λόγια τους. Προσπαθήστε να αποτρέψετε τέτοιες φράσεις θέτοντας ερωτήσεις και βοηθώντας το παιδί να δει πιο σφαιρικά την κατάσταση. Για παράδειγμα, αν το παιδί σας λέει: «Δεν θα καταφέρω ποτέ να λύσω αυτή την άσκηση!», θα μπορούσατε να του πείτε: «Θυμάσαι που έλεγες το ίδιο πριν από μερικές ημέρες και τελικά τα κατάφερες; Έκανες μεγάλη πρόοδο από τότε. Όλη η σκληρή δουλειά και η εξάσκηση έχουν ήδη αποδώσει καρπούς, δεν νομίζεις ότι υπάρχουν κι άλλα περιθώρια βελτίωσης;».

2. «Δεν φταίω εγώ. Με ανάγκασαν να το κάνω!»
Το να κατηγορούμε τους άλλους για τη δική μας συμπεριφορά είναι ένας γρήγορος και εύκολος τρόπος να μην παραδεχθούμε τα λάθη μας. Πρέπει να διδάξουμε τα παιδιά μας ότι εκείνα και μόνο είναι υπεύθυνα των πράξεών τους και ότι πρέπει να αναλαμβάνουν την ευθύνη για τις επιλογές τους.

3. «Θα έπρεπε να το είχα κάνει αλλιώς!»
Τέτοιου είδους φράσεις προκαλούν συχνά άγχος επειδή υπονοούν ότι το παιδί έχει τον απόλυτο έλεγχο σε κάθε κατάσταση. Αυτό είναι ένα ακόμη παράδειγμα μιας αυτοκαταστροφικής φράσης. Όταν τα παιδιά θέτουν μη ρεαλιστικές απαιτήσεις από τον εαυτό τους, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα αποτύχουν. Δοκιμάστε να πείτε στο παιδί σας: «Έκανες το καλύτερο που μπορούσες και αυτό είναι που μετράει».

4. «Είμαι χαζός!»
Τέτοιες αρνητικές σκέψεις μπορούν να οδηγήσουν σε άγχος και διακυμάνσεις στη διάθεση του παιδιού. Διατυπώστε τις αρνητικές αυτές φράσεις επισημαίνοντας τις θετικές ιδιότητες του παιδιού. Συνήθως πρέπει να απαντάτε σε τέτοιου είδους χαρακτηρισμούς κάπως έτσι: «Μην το λες αυτό!» και να βοηθάτε τα παιδιά να κάνουν θετικές σκέψεις και να αγαπούν τον εαυτό τους.

5. «Δεν μπορώ να…»
Αν το παιδί σας χρησιμοποιεί συχνά τέτοιες φράσεις, θα μπορούσε να είναι ένα σημάδι χαμηλής αυτοεκτίμησης. Βοηθήστε το να μετατρέψει το «Δεν μπορώ» σε «Μπορώ να δοκιμάσω» για να επιτύχει το στόχο του. «Μπορείς να καταφέρεις ό,τι βάλεις στο μυαλό σου», είναι μια ωραία δήλωση, αλλά χωρίς να ξεκινήσετε το κήρυγμα για το πώς μπορεί να αναλάβει δράση.

6. «Δεν με προσκάλεσε στο πάρτι γιατί δεν με συμπαθεί»
Όταν ακούμε φράσεις από τα παιδιά μας που δείχνουν ότι καταλήγουν σε βιαστικά συμπεράσματα και κάνουν αρνητικές υποθέσεις, μπορούμε να τα βοηθήσουμε, ρωτώντας ποια απόδειξη έχουν γι΄αυτή την υπόθεση. Στη συνέχεια, προσφέρουμε μια εναλλακτική δυνατότητα: «Μήπως απλώς ξέχασε να σε προσκαλέσει;». Ενθαρρύνοντας τα παιδιά να αναζητήσουν αποδείξεις, μπορούν να αρχίσουν να αμφισβητούν τις δικές τους αρνητικές σκέψεις και να μην βιάζονται να βγάλουν συμπεράσματα.

Πηγή: creativechild.com

Αυτά είναι τα 10 παιδιά που απήχθησαν από την Κύπρο και παραμένουν εξαφανισμένα

Ανάμεσα στα παιδιά που απήχθησαν στην Κύπρο από τους γονείς τους και μέχρι σήμερα παραμένουν άφαντα, βρίσκονται δέκα ανήλικα που τα ονόματα και οι φωτογραφίες τους έχουν αναρτηθεί και στη λίστα των εξαφανισμένων της Ιντερπόλ.

Το πιο μικρό από αυτά είναι 4 ετών και παραμένει εξαφανισμένο εδώ και ένα χρόνο, ενώ στη λίστα των εξαφανισμένων παιδιών βρίσκονται δύο κοριτσάκια από τη Λευκωσία εδώ και 3 χρόνια, καθώς επίσης και δύο ξεχωριστές υποθέσεις αδελφών από τη Λεμεσό τα οποία άρπαξε ο πατέρας τον Ιούνιο του 2015.

• Όνομα: Γεράσιμος Al Jasem

Ηλικία: 7 ετών
Καταγωγή: Λεμεσός
Απήχθη στις 25/06/2015 (σε ηλικία 6 ετών από τον πατέρα του)

• Όνομα: Hsan Adam

Ηλικία: 11 ετών
Καταγωγή: Πάφος
Απήχθη στις 23/10/2016 (σε ηλικία 11 ετών)

• Όνομα: Μάρκος Λοϊζίδης

Ηλικία: 5 ετών
Καταγωγή: Λευκωσία
Απήχθη στις 05/09/2016 (σε ηλικία 5 ετών)

• Όνομα: Ολυμπία Al Jasem

Ηλικία: 6 ετών
Καταγωγή: Λεμεσός
Απήχθη στις 25/06/2015 (σε ηλικία 4 ετών από τον πατέρα της)

• Όνομα: Στέλιος Ραφαήλ

Ηλικία: 9 ετών
Καταγωγή: Λάρνακα
Απήχθη στις 08/08/2015 (σε ηλικία 8 ετών)

• Όνομα: Νεόφυτος Παντελή

Ηλικία: 5 ετών
Καταγωγή: Λεμεσός
Απήχθη στις 04/05/2016 (σε ηλικία 3 ετών)

• Όνομα: Doaa Sakkal

Ηλικία: 10 ετών
Καταγωγή: Λευκωσία
Απήχθη στις 01/09/2013 (σε ηλικία 6 ετών)

• Όνομα: Ayesha Sakkal

Ηλικία: 8 ετών
Καταγωγή: Λευκωσία
Απήχθη στις 01/09/2013 (σε ηλικία 4 ετών)

• Όνομα: Dean Shahin

Ηλικία: 10 ετών
Καταγωγή: Πάφος
Απήχθη στις 08/05/2016 (σε ηλικία 9 ετών)

• Όνομα: Λέανδρος Συμμιλίδης

Ηλικία: 4 ετών
Καταγωγή: Λεμεσός
Απήχθη στις 20/07/2016 (σε ηλικία 3 ετών)

7 πράγματα που δεν πρέπει ποτέ να πείτε στο δάσκαλο του παιδιού σας

Η σχέση δασκάλου και μαθητή είναι μια σχέση εμπιστοσύνης που αναπτύσσεται σταδιακά και με πολλή προσπάθεια. Ωστόσο, εκείνο που αρκετοί γονείς ξεχνούν είναι ότι οι δάσκαλοι είναι με το μέρος τους. Θέλουν το καλύτερο για τα παιδιά τους και ολόκληρη την οικογένεια. Όμως, υπάρχουν μερικές φράσεις που οι γονείς χρησιμοποιούν και φέρνουν σε δύσκολη θέση τους εκπαιδευτικούς. Δείτε ποιες είναι αυτές και προσπαθήστε να τις αποφύγετε.

«Ποτέ δεν το κάνει αυτό στο σπίτι!»
Το παιδί σας μπορεί να παρουσιάζει διαφορετική συμπεριφορά με διαφορετικούς ανθρώπους σε σχέση με εσάς. Αλλά, είναι πιθανό, η συμπεριφορά αυτή να έχει προηγουμένως επαναληφθεί στο σπίτι. Το πείραγμα ενός μικρότερου αδελφού μπορεί μερικές φορές να μετατραπεί σε πείραγμα ενός συμμαθητή μέσα στην τάξη, για παράδειγμα. Είναι πολύ απίθανο ένα παιδί να ενεργεί τόσο παρορμητικά σε ένα μέρος όπου οι γονείς του δεν είναι παρόντες. Προσπαθήστε να λύσετε το πρόβλημα αντί να αναζητάτε δικαιολογίες.

«Λοιπόν, η κόρη μου είπε…»
Είναι εύκολο να χάνεις τον έλεγχο όταν αισθάνεσαι ότι το παιδί σου κατηγορείται άδικα, και ενώ είναι δικαιολογημένο να παίρνεις το μέρος του, υπάρχει πάντα κάτι περισσότερο πίσω από κάθε πλευρά της ιστορίας. Ζούμε σε μια εποχή όπου πολλοί γονείς αισθάνονται ότι πρέπει να προστατεύσουν και να υπερασπιστούν τα παιδιά τους από τον έξω κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των εκπαιδευτικών. Μερικές φορές οι γονείς πρέπει να συνειδητοποιούν ότι τα παιδιά κάνουν λάθη και δεν λένε πάντα όλη την αλήθεια.

«Μισώ αυτό το σχολείο!»
Παρόλο που οι αρνητικές σας αντιδράσεις μπορεί να είναι λογικές, εάν το σχολείο πραγματικά δεν προσφέρει τίποτα στο παιδί σας, ίσως είναι καιρός να αναζητήσετε άλλες επιλογές. Λέγοντας ότι μισείτε το σχολείο προσβάλλετε το προσωπικό και δίνετε στο παιδί σας το παράδειγμα της περιφρόνησης για τον τόπο της εκπαίδευσής του.

«Δεν ξέρεις τι κάνεις!»
Αν και μπορεί να μην συμφωνείτε με μια συγκεκριμένη μέθοδο διδασκαλίας, οι δάσκαλοι είναι καλά εκπαιδευμένοι στο σχολείο για να χειρίζονται την πειθαρχία στην τάξη. Τα περισσότερα σχολεία χρειάζονται συνεχή επαγγελματική κατάρτιση των εκπαιδευτικών τους. Αν είστε απογοητευμένοι με το πρόγραμμα σπουδών, σημειώστε ότι αυτό είναι συχνά κάτι εκτός της δικαιοδοσίας ενός δασκάλου, ούτως ή άλλως.

«Θα φωνάξω τον διευθυντή»
Αν και μπορεί να νιώθετε ότι επηρεάζετε τον δάσκαλο, το πιο πιθανό είναι ότι δεν το κάνετε. Είναι πιο δύσκολο για τους εκπαιδευτικούς να αντιμετωπίζουν το παιδί σας όπως και τους άλλους μαθητές. Αυτό θα θέσει τους εκπαιδευτικούς σε άμυνα και αν δεν διαπραχθεί κάποια σοβαρή πράξη, ο διευθυντής θα υπερασπιστεί το προσωπικό του.

«Γιατί δεν του δίδαξες αυτό;»
Οι δάσκαλοι του Δημοτικού είναι υπεύθυνοι για πολλά ορόσημα στην εκπαίδευση του παιδιού σας, αλλά αυτό που δεν είναι εκεί για να το κάνουν, είναι να του διδάξουν βασικά πράγματα, όπως το δέσιμο των κορδονιών του παπουτσιού, το διακριτικό φύσημα της μύτης, κλπ. Εάν το παιδί σας δεν έχει μάθει αυτά τα πράγματα στο νηπιαγωγείο, προσπαθήστε να εργαστείτε πάνω σε πράξεις που δεν περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα σπουδών του παιδιού σας στο σπίτι.

«Δεν έχεις παιδιά, οπότε δεν καταλαβαίνεις»
Αυτό δεν μειώνει μόνο την εκπαιδευτική εμπειρία ενός δασκάλου, αλλά μπορεί να αγγίζετε ένα πιο σοβαρό προσωπικό θέμα για εκείνον, όπως ο αγώνας με τη στειρότητα, το διαζύγιο ή το θάνατο ενός παιδιού. Αυτό μόνο βλάπτει το δάσκαλο του παιδιού σας σε προσωπικό επίπεδο και βοηθάει να λύσετε το ζήτημα για το οποίο αναζητάτε σαφήνεια.

Πηγή: msn.com

“Δεν βοηθάω τη γυναίκα μου στις δουλειές και το ίδιο πρέπει να κάνεις κι εσύ…”

Ανήκετε στις μαμάδες που εργάζονται ή σε εκείνες που μένουν στο σπίτι με τα παιδιά; Ο σύζυγός σας εργάζεται ή μένει εκείνος στο σπίτι για να φροντίζει τα μικρά σας; Κάθε οικογένεια είναι διαφορετική και έχει το δικό της πρόγραμμα, προσαρμοσμένο στον τρόπο ζωής των μελών της.

Υπάρχουν κάποιες οικογένειες όπου οι ευθύνες του νοικοκυριού κατανέμονται εξίσου, με τον σύζυγο να αναλαμβάνει ορισμένες από αυτές, ενώ και οι δύο γονείς φροντίζουν τα παιδιά. Σε άλλα νοικοκυριά, η μαμά συνηθίζει να κάνει όλες τις δουλειές του σπιτιού και να φροντίζει τα παιδιά κατά κύριο λόγο.

Ταυτόχρονα, υπάρχουν και ορισμένες οικογένειες όπου ο μπαμπάς αναλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της οικιακής εργασίας και της ανατροφής των παιδιών. Ωστόσο, όταν ένας από τους δύο γονείς αναλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών, συχνά δεν είναι ευχαριστημένος με αυτό. Αυτό το άτομο μπορεί να αισθάνεται δυστυχισμένο, προσπαθώντας να «τα κάνει όλα». Δεν ζητάει βοήθεια ή ακόμα και όταν το κάνει, δεν υπάρχει ανταπόκριση.

Υπάρχουν πολλές εργαζόμενες γυναίκες που εξακολουθούν να ασχολούνται με το 95% των καθηκόντων του νοικοκυριού και των παιδιών. Σε ένα σπίτι με δύο ενήλικες και παιδιά, θα πρέπει να υπάρχει συνεργασία. Ο τρόπος με τον οποίο χωρίζετε αυτές τις ευθύνες εξαρτάται από εσάς, αλλά θα πρέπει να υπάρχει κάποια ισότητα. Η παρακάτω ανώνυμη ανάρτηση έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον πολλών ανθρώπων, οι οποίοι ταυτίζονται με εκείνον που την έγραψε.

Η δημοσίευση ξεκινά ως εξής: «Δεν βοηθάω τη γυναίκα μου…»

Αρχικά υπάρχουν αντιδράσεις, αλλά στη συνέχεια, καθώς διαβάζουμε, δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε μαζί του! Ο ανώνυμος άνδρας περιγράφει ότι ένας φίλος τον επισκέφθηκε για καφέ στο σπίτι του. Σε κάποιο σημείο της συζήτησης, ο οικοδεσπότης είπε ότι πάει να πλύνει τα πιάτα και θα επιστρέψει.

«Με κοίταξε σαν να του είπα ότι επρόκειτο να φτιάξω έναν διαστημικό πύραυλο! Τότε μου είπε με θαυμασμό, αλλά λίγο αμήχανα: «Χαίρομαι που βοηθάς τη γυναίκα σου, αλλά εγώ δεν τη βοηθάω πια γιατί όταν το κάνω, δεν παίρνω καμία επιβράβευση από εκείνη. Την περασμένη εβδομάδα σφουγγάρισα όλο το σπίτι και ούτε που με ευχαρίστησε!».

Ο ανώνυμος άνδρας απάντησε λέγοντας ότι δεν «βοηθάει» τη σύζυγό του: «Στην πραγματικότητα, η σύζυγός μου δεν χρειάζεται βοήθεια, χρειάζεται έναν συνεργάτη».

«Δεν βοηθάω τη γυναίκα μου να καθαρίσει το σπίτι γιατί ζω κι εγώ εδώ και πρέπει να το καθαρίζω»

«Δεν βοηθάω τη γυναίκα μου να μαγειρεύει γιατί θέλω επίσης να φάω και πρέπει να μαγειρέψω»

«Δεν βοηθάω τη γυναίκα μου να πλύνει τα πιάτα μετά το φαγητό επειδή χρησιμοποιώ κι εγώ αυτά τα πιάτα»

«Δεν βοηθάω τη γυναίκα μου με τα παιδιά, επειδή είναι και δικά μου παιδιά και η δουλειά μου είναι να είμαι πατέρας»

«Δεν βοηθάω τη γυναίκα μου να πλένει, να απλώνει ή να διπλώνει τα ρούχα, επειδή τα ρούχα είναι και δικά μου»

Ο άνδρας το λέει ξεκάθαρα: δεν βοηθά στο νοικοκυριό γιατί είναι μέρος του νοικοκυριού. Όσο για τον έπαινο, έχει την τέλεια απάντηση:

«Ρώτησα τον φίλο μου πότε ήταν η τελευταία φορά που ευχαρίστησε τη γυναίκα του που καθάρισε το σπίτι, έπλυνε τα ρούχα, άλλαξε τα σεντόνια, μαγείρεψε και τάισε τα παιδιά.

Σου φαίνεται παράλογο; Όταν εσύ, για μία φορά στη ζωή σου, σφουγγάρισες το πάτωμα, περίμενες τουλάχιστον ένα βραβείο αριστείας!

Γιατί; Ίσως επειδή έχεις μεγαλώσει με την ιδέα, ότι όλα αυτά είναι η δουλειά της. Ίσως έχεις μάθει ότι όλα αυτά πρέπει να γίνουν χωρίς να χρειαστεί να κουνήσεις ούτε το μικρό σου δαχτυλάκι!

Τότε πες της “ευχαριστώ”, όπως θα ήθελες να σε ευχαριστήσει κι εκείνη, με τον ίδιο τρόπο, με την ίδια ένταση. Βοήθησέ την, φέρσου σαν ένας πραγματικός σύντροφος, όχι σαν επισκέπτης που έρχεται μόνο για φαγητό, ύπνο και μπάνιο… Νιώσε σαν στο σπίτι σου. Είσαι στο σπίτι σου!».

Πηγή: hotmomsclub.com

6 φράσεις των γονέων που κλονίζουν την εμπιστοσύνη των παιδιών

Η αγάπη και ο αμοιβαίος σεβασμός είναι πολύ σημαντικές αξίες, αλλά αυτό στο οποίο βασίζεται πραγματικά η σχέση γονέα-παιδιού είναι η εμπιστοσύνη. Δείτε παρακάτω τι δεν πρέπει να πείτε εάν θέλετε το παιδί σας να σας εμπιστεύεται.

«Εάν το ξανακάνεις, την έβαψες!»

Τα παιδιά γνωρίζουν πολύ καλά πότε οι γονείς τους έχουν χάσει τον έλεγχο. Η συγκεκριμένη απειλή είναι κλασική, αλλά τόσο αόριστη που στην πραγματικότητα σημαίνει ότι τίποτα δεν πρόκειται να συμβεί. Αντ’ αυτού, πρέπει να χρησιμοποιήσετε μια συνέπεια που μπορείτε πραγματικά να επιβάλλετε -ιδανικά κάτι που έχει σημασία για το παιδί σας και μπορεί πραγματικά να πραγματοποιηθεί. Για έναν έφηβο, αυτό μπορεί να είναι η αλλαγή του κωδικού πρόσβασης στο ασύρματο δίκτυο του σπιτιού. Συνεχίστε με την συνέπεια, ώστε να μην είναι μια κενή απειλή. Τα παιδιά πρέπει να κατανοήσουν ότι ο γονέας τους εννοεί αυτό που λέει.

«Εάν δεν κάτσεις φρόνιμα, θα φας ξύλο!»

Αντί να εξαπολύετε απειλές προς πάσα κατεύθυνση ακόμα κι αν δεν έχετε καμία πρόθεση να τις ακολουθήσετε, είναι καλύτερο να μιλήσετε στα παιδιά σας, να ακούσετε και να εξετάσετε τη δική τους πλευρά της ιστορίας. Ο αμοιβαίος σεβασμός μεταξύ γονέα και παιδιού παίζει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της εμπιστοσύνης. Είναι σημαντικό οι γονείς να γνωρίζουν ότι δεν είναι μόνο αυτό που λένε στα παιδιά τους αλλά και ο τρόπος που το λένε. Ο επιθετικός τόνος και η σωματική βία μπορούν να κάνουν τα παιδιά να αισθάνονται λιγότερο πρόθυμα να εμπιστευτούν τους γονείς τους.

«Θα τα πω όλα στον δάσκαλό σου!»

Όταν οι γονείς αισθάνονται ότι η εμπιστοσύνη στα παιδιά τους κλονίζεται, αυτό μπορεί συχνά να οδηγήσει στη χρήση άλλων μορφών εξουσίας για να ενισχύσουν τη δική τους άσχημη θέση. Το να λέτε στο παιδί σας ότι πρόκειται να μοιραστείτε προσωπικές πληροφορίες με τον δάσκαλό τους είναι ένας τρόπος να σπάσετε το αίσθημα της εμπιστοσύνης που έχει το παιδί σε εσάς. Το σπίτι πρέπει να είναι ένα ασφαλές και ιδιωτικό μέρος για τα παιδιά. Θεωρείται εντελώς ξεχωριστό κομμάτι από το σχολείο.

«Πες στη γιαγιά τι έκανες σήμερα το πρωί…»

Μετά από ένα περιστατικό κακής συμπεριφοράς, ορισμένοι γονείς θα απαιτήσουν από το παιδί να ομολογήσει την πράξη σε κάποιον άλλο, σε μια προσπάθεια για αποθάρρυνση μελλοντικής ανεπιθύμητης συμπεριφοράς. Ωστόσο, το μόνο που καταφέρνουν είναι να ντροπιάζουν και να βλάπτουν το παιδί τους. Ως γονείς, έχετε το ξεχωριστό προνόμιο να έχετε πάντα εξέχουσα θέση στη συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού σας. Αυτό περιλαμβάνει την παραδοχή πολλών λαθών που αποτελούν φυσικό μέρος της ανάπτυξης και που παρέχουν τις ευκαιρίες μάθησης που απαιτούνται για να γίνει ένας σωστός ενήλικας.

«Αυτό δεν θα πονέσει καθόλου…»

Οι γονείς προσπαθούν ενστικτωδώς να ελαχιστοποιήσουν το αίσθημα του πόνου στα παιδιά τους, είτε καθησυχάζοντάς τους ότι θα επιβιώσουν μετά από μια απλή πτώση, είτε λέγοντας ότι ένα εμβόλιο -για παράδειγμα- δεν θα πονέσει καθόλου. Όταν ένας γονέας υπόσχεται σε ένα μικρό παιδί ότι ένα επικείμενο εμβόλιο είναι ανώδυνο και τελικά δεν είναι -η εμπιστοσύνη μεταξύ γονέα και παιδιού εξασθενεί. Παρόλο που οι γονείς θέλουν να διαφυλάξουν τα παιδιά τους, η απώλεια εμπιστοσύνης είναι πολύ πιο επιζήμια μακροπρόθεσμα. Αντ’ αυτού, μπορείτε να πείτε: «Αυτό θα πονέσει λιγάκι, αλλά θα είναι πολύ γρήγορο και ούτε που θα το καταλάβεις! Δεν πειράζει αν κλάψεις, θα είμαι εδώ να κρατάω το χέρι σου. Άφησε τώρα τον γιατρό να σε φροντίσει».

«Εάν πάρεις καλούς βαθμούς, θα πάμε στη Disneyland»

Οι μη ρεαλιστικές υποσχέσεις μπορούν να είναι εξίσου επιζήμιες με τις αρνητικές απειλές. Ένας γονέας μπορεί να αισθάνεται καλά τη στιγμή που παρακινεί ένα παιδί να επιτύχει έναν στόχο, αλλά οποιαδήποτε αισθήματα υπερηφάνειας θα μειωθούν εάν δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στην υπόσχεσή του. Εκτός αν έχει κάθε πρόθεση να τηρήσει τον λόγο του, ανεξάρτητα από το πόσο ακριβό και παράξενο είναι αυτό που υποσχέθηκε. Προσπαθήστε να ενθαρρύνετε το παιδί σας με απλές ανταμοιβές που δεν είναι υλικής φύσης, όπως ο χρόνος που περνάτε μαζί, η προσωπική σας ικανοποίηση από την επίτευξη ενός στόχου και η επιβράβευση.

Πηγή: www.rd.com

7 σιωπηλά σημάδια που προειδοποιούν για διατροφικές διαταραχές στα παιδιά

Τα περιστατικά διατροφικών διαταραχών που παρατηρούνται στην Κύπρο παρουσιάζουν ανησυχητική αύξηση, ιδιαίτερα ανάμεσα σε νεαρές γυναίκες ηλικίας 15-25 ετών. Η δυσκολία που αντιμετωπίζουν τα έφηβα κυρίως παιδιά στην εποχή μας, είναι η αφθονία των μηνυμάτων για το φαγητό και την εξωτερική εμφάνιση που δέχονται από το διαδίκτυο και την τηλεόραση.

Οι γονείς των παιδιών με διατροφικές διαταραχές χρειάζονται συμμάχους για την καταπολέμηση αυτής της κατάστασης. Πρέπει να συνεργαστούν με μια ομάδα ειδικών που μπορούν να αντιμετωπίσουν τις ψυχολογικές και σωματικές ανάγκες του παιδιού τους. Ωστόσο, τα παιδιά συχνά δεν έχουν την ικανότητα να εκφράζουν αυτό που βιώνουν με τα συναισθήματά τους, έτσι οι γονείς πρέπει να είναι έτοιμοι άνα πάσα στιγμή να αναγνωρίσουν τα σιωπηλά σημάδια μιας διατροφικής διαταραχής.

1. Μη φυσιολογικές αλλαγές βάρους

Τα παιδιά θα έπρεπε να κερδίζουν βάρος σε αναμενόμενα πλαίσια και αν δεν το κάνουν ή -ακόμη χειρότερα- χάνουν κιλά, αυτό θα μπορούσε να είναι ένα προειδοποιητικό σημάδι. Οι διατροφικές διαταραχές σε εφήβους και ενήλικες συχνά συνοδεύονται εν μέρει από σημαντική απώλεια βάρους. Αυτό είναι λίγο διαφορετικό για τα παιδιά, τα οποία μπορεί να μην παρουσιάζουν σημαντική απώλεια βάρους, αλλά μπορεί να μην κερδίσουν το αναμενόμενο βάρος για το ύψος τους. Οποιεσδήποτε ανεξήγητες διακυμάνσεις βάρους μπορεί να σημαίνουν μια αλλαγή στο διατροφικό στυλ τους.

2. Αποφυγή οικογενειακών γευμάτων

Τα οικογενειακά γεύματα ενθαρρύνουν τις υγιεινές διατροφικές συνήθειες στα παιδιά, αλλά ορισμένα από αυτά με διατροφικές διαταραχές μπορούν να κάνουν οτιδήποτε για να τα αποφύγουν. Ένα παιδί που επιμένει ότι έφαγε με τους φίλους του ή αρνείται να φάει μπροστά σε άλλα μέλη της οικογένειας, μπορούν να αποτελέσουν σημάδια υπάρξης μιας διατροφικής διαταραχής. Άλλες «κόκκινες σημαίες» είναι η υπερβολική ανησυχία για τον τρόπο με τον οποίο παρασκευάζονται τα τρόφιμα, η εμμονή με το μεγέθος της μερίδας και η επαναλαμβανόμενη ανάγνωση ετικετών.

3. Υιοθέτηση συγκεκριμένης δίαιτας

Ένα παιδί που παρουσιάζει ξαφνικό ενδιαφέρον για ένα φαινομενικά «υγιεινό» σχέδιο διατροφής μπορεί να ισχυριστεί ότι αυτό προκαλείται από κάτι άλλο εκτός από την απώλεια βάρους, αλλά μπορεί να είναι ένα προειδοποιητικό σημάδι. Τα παιδιά μπορούν επίσης να ισχυριστούν ότι «φοβούνται» ορισμένα είδη τροφίμων. Δεν είναι ασυνήθιστο για τα παιδιά με διαταραγμένη διατροφή να πιστεύουν ότι θα χάσουν βάρος ακολουθώντας μια χορτοφαγική δίαιτα ή χρησιμοποιώντας τη διατροφή ως δικαιολογία για να παραλείπουν γεύματα στο σπίτι.

4. Αύξηση της σωματικής δραστηριότητας

Τα παιδιά με διατροφικές διαταραχές ίσως αθλούνται σε υπερβολικό βαθμό. Η ψυχαναγκαστική άσκηση πηγαίνει χέρι-χέρι με τη διαταραγμένη διατροφή. Στη νευρική ανορεξία, οι υπερβολικές προπονήσεις αρχίζουν συνήθως ως μέσο για τον έλεγχο του βάρους και γίνονται ολοένα και πιο ακραίες, ενώ ένα παιδί με βουλιμία μπορεί να χρησιμοποιήσει την άσκηση ως τρόπο αντιστάθμισης της υπερβολικής κατανάλωσης φαγητού.

5. Έντονο ενδιαφέρον για την εξωτερική εμφάνιση

Ένα παιδί που ξοδεύει υπερβολικά πολύ χρόνο μπροστά στον καθρέφτη ή συνηθίζει να ζυγίζει τον εαυτό του κάθε λίγο και λιγάκι, μπορεί να αποτελέσει αιτία ανησυχίας. Αν και δεν είναι ασυνήθιστο για τους νέους να μην αισθάνονται άνετα με το σώμα, ο δισταγμός να βγουν στην παραλία και η επιλογή χαλαρών ρούχων για να κρύψουν το σώμα τους, μπορεί να είναι σημάδια ενός μεγαλύτερου προβλήματος.

6. Αλλαγή συμπεριφοράς

Τα παιδιά που γίνονται πιο ευερέθιστα ή απομονώνονται κοινωνικά, δεν κρύβουν απαραιτήτως μια διατροφική διαταραχή, αλλά οι αλλαγές στη διάθεση είναι τυπικές σε παιδιά με διαταραγμένες διατροφικές συνήθειες. Τα παιδιά που μέχρι πρότινος τα πήγαιναν καλά στο σχολείο μπορεί να αρχίσουν να παίρνουν χαμηλούς βαθμούς. Τα παιδιά που είχαν έναν ευρύ κύκλο φίλων μπορεί να αρχίσουν να απομονώνονται από κοινωνικές εκδηλώσεις, ενώ παιδιά που παλαιότερα ήταν ξέγνοιαστα μπορεί ξαφνικά να μοιάζουν σαν να έχουν το βάρος όλου του κόσμου στους ώμους τους.

7. Έντονο ενδιαφέρον για το μαγείρεμα

Μπορεί να φαίνεται παράξενο για κάποιον με διατροφική διαταραχή να θέλει να μαγειρεύει ή να ετοιμάζει φαγητό για άλλους, αλλά δεν είναι ασυνήθιστο. Αυτό μπορεί να σχετίζεται με την ανάγκη ελέγχου, ή να είναι μια υπενθύμιση από τον εγκέφαλο που λέει σε κάποιον που πεινάει ότι πρέπει να φάει. Όποιες κι αν είναι οι συμπεριφορές που εντείνουν την ανησυχία για το παιδί σας, το πιο σημαντικό πράγμα που μπορείτε να κάνετε είναι να αρχίσετε να μιλάτε μαζί του. Όσο πιο γρήγορα τα παιδιά παίρνουν βοήθεια, τόσο πιο καθοριστική είναι η πρώιμη παρέμβαση.

Πηγή: waldeneatingdisorders.com

Ένας γυναικολόγος απαντά στις πιο τρελές ερωτήσεις σας

Οι έγκυοι -ειδικά εκείνες που περιμένουν το πρώτο παιδί τους- έχουν πολλές ερωτήσεις. Κάθε επίσκεψη στον γυναικολόγο είναι συνήθως γεμάτη απορίες. Ένας γιατρός θέλησε να προσφέρει στις εγκύους και τους συζύγους τους το γέλιο που τόσο απεγνωσμένα χρειάζονται αυτή την πρωτόγνωρη περίοδο της ζωής τους! Το ξεκαρδιστικό σημείωμα στην υποδοχή του ιατρείου του έχει γίνει viral χάρη σε έναν χρήστη που το ανέβασε στο Reddit και όπως ήταν αναμενόμενο τα χιουμοριστικά σχόλια πήραν φωτιά!

Ερ: Μπορώ να αποκτήσω ακόμη ένα παιδί μετά τα 35;
Απ: Όχι, 35 παιδιά είναι αρκετά!

Ερ: Είμαι ήδη 2 μηνών έγκυος. Πότε θα μετακινηθεί το παιδί μου;
Απ: Με λίγη τύχη, μόλις τελειώσει το Λύκειο!

Ερ: Ποια είναι η πιο αξιόπιστη μέθοδος για να μάθουμε το φύλο του μωρού;
Απ: Ο τοκετός!

Ερ: Η σύζυγός μου είναι 5 μηνών έγκυος και τόσο νευρική, που μερικές φορές είναι παράλογο!
Απ: Ποια είναι η ερώτησή σας;

Ερ: Η μαία μου λέει ότι δεν θα νιώσω πόνο στον τοκετό αλλά πίεση. Είναι αλήθεια;
Απ: Ναι, όσο αλήθεια είναι ότι ένας τυφώνας μοιάζει με ένα απλό ρεύμα αέρα!

Ας το παραδεχτούμε, παρόλο που οι περισσότερες επισκέψεις στον γυναικολόγο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αποτελούν ρουτίνα, μπορεί επίσης να προκαλούν τρομερή νευρικότητα στο ζευγάρι. Το χιούμορ σε αυτή την περίπτωση θα μπροούσε να περιορίσει το άγχος και να ανεβάσει τη διάθεση των νέων γονέων!

Ερ: Πότε είναι η καλύτερη στιγμή να κάνω επισκληρίδιο;
Απ: Αμέσως μόλις ανακαλύψετε ότι είστε έγκυος!

Ερ: Χρειάζεται να είμαι μαζί με την γυναίκα μου στον τοκετό;
Απ: Όχι, εκτός αν η λέξη “διαζύγιο” σημαίνει κάτι για εσάς!

Ερ: Υπάρχει κάτι που πρέπει να αποφύγω μετά τον τοκετό;
Απ: Ναι. η εγκυμοσύνη!

Ερ: Πρέπει οπωσδήποτε να κάνω babyshower;
Απ: Όχι, αν αλλάξετε αμέσως την πάνα του μωρού!

Ερ: Το μωρό μας γεννήθηκε την περασμένη εβδομάδα. Πότε θα νιώσει πάλι δραστήρια η γυναίκα μου;
Απ: Όταν τα παιδιά πάνε στο Πανεπιστήμιο!

Οι σύζυγοι θα ήταν σοφό να πάρουν αυτές τις απαντήσεις στα σοβαρά. Αυτό το σημείωμα είναι απλά τέλειο!

Πηγή: scarymommy.com

Η Χριστιάνα Αριστοτέλους έγινε μαμά – Οι πρώτες εικόνες από το μαιευτήριο!

Λίγες ώρες μετά την απρόσμενη εμφάνιση στην εκπομπή της σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, η Χριστιάνα Αριστοτέλους έφερε τελικά στον κόσμο τον καρπό του έρωτά της με τον Γιώργο Εφραίμ αργά το απόγευμα του Σαββάτου! Η Κύπρια παρουσιάστρια βρισκόταν στην κλινική «Μητέρα και Παιδι» από τις 7:30 το πρωί, ενώ ο γιατρός της είχε ξεκαθαρίσει ότι αν δεν γεννήσει φυσιολογικά, τότε θα πρέπει να προχωρήσουν σε καισαρική τομή, όπως τελικά έγινε ύστερα από αρκετές ώρες αναμονής.

Η μπέμπα ζυγίζει 3.340 και οι γονείς της έχουν ξετρελαθεί μαζί της! Μητέρα και κόρη χαίρουν άκρας υγείας, ενώ από τη στιγμή που έγινε γνωστό το χαρμόσυνο γεγονός, η οικογένεια δεν έχει σταματήσει να δέχεται ευχές από φίλους και δώρα για την παρουσιάστρια και τη νεογέννητη κορούλα της.

Χθες, οι συνεργάτες της ευτυχισμένης μαμάς βρέθηκαν στο μαιευτήριο για να ευχηθούν στο ζευγάρι και να δούνε τη νεογέννητη. Μετά τη γέννηση της μικρής, που λέγεται ότι θα πάρει το όνομα Μελίνα, είδαμε και την πρώτη εικόνα στα social media, όπου φαίνονται τα κεράσματα της οικογένειας σε όσους καταφτάνουν στην κλινική.

 

Πώς να μεγαλώσετε ένα παιδί που θα νοιάζεται για τους άλλους

Όλοι θέλουμε τα παιδιά μας να μεγαλώσουν και να γίνουν συμπονετικοί άνθρωποι. Αλλά χρειάζεται να περιμένουμε να μεγαλώσουν ή μπορούν να καλλιεργήσουν την ενσυναίσθηση όσο είναι ακόμη σε μικρή ηλικία; Ασφαλώς και μπορούν! Αυτό συμβαίνει από μόνο του; Ασφαλώς και όχι!

Η ενσυναίσθηση και το ενδιαφέρον για τους άλλους είναι πράξεις ανιδιοτέλειας, είναι συμπεριφορές που μαθαίνονται και ελπίζουμε ότι τα παιδιά μας μπορούν να τις διδαχθούν από εμάς. Αυτές οι 7 στρατηγικές αποτελούν ένα σημείο εκκίνησης για να τα βοηθήσετε να μάθουν να νοιάζονται πραγματικά για τους άλλους.

  1. Κάνετε την ενσυναίσθηση μια οικογενειακή υπόθεση. Ένα παιδί θα μάθει πιο εύκολα πώς να βοηθάει τους άλλους μέσα από καθημερινές πράξεις παρά από τη θεωρία. Τα παιδιά μαθαίνουν πολλά πράγματα, απλά παρακολουθώντας τη συμπεριφορά και τις πράξεις μας. Είτε μας αρέσει είτε όχι, είμαστε το καλύτερο παράδειγμα για εκείνα.
  2. Ενθαρρύνετε τα παιδιά να είναι δημιουργοί και όχι καταστροφείς. Διδάξτε τα να σέβονται τη γη και το περιβάλλον. Καθοδηγήστε τα να μάθουν πώς να τακτοποιούν το δωμάτιό τους και να φροντίζουν τα δικά τους αντικείμενα, αλλά και πώς να σέβονται την περιουσία των άλλων ανθρώπων.
  3. Βοηθήστε τα να νιώσουν απαραίτητο μέλος της οικογένειας. Ακούστε τι έχουν να πουν. Αυτό για το οποίο μιλάνε ίσως να μην σας φαίνεται άξιο προσοχής, αλλά για εκείνα είναι σημαντικό. Αναθέστε κατάλληλες για την ηλικία τους δουλειές και ευθύνες και βοηθήστε τα να τις ολοκληρώσουν.
  4. Ενθαρρύνετε τα παιδιά και δείξτε τους πώς να εκτελούν μικρές πράξεις καλοσύνης. Μια θετική νοοτροπία μπορεί να αναπτυχθεί όταν τα παιδιά συμμετέχουν σε πράξεις καλοσύνης, όπως η δωρεά παιχνιδιών που δεν χρησιμοποιούν ή ρούχων που δεν φοράνε. Μέσα από αυτή τη διαδικασία μπορούν να διαπιστώσουν πόσο τυχερά και ευλογημένα είναι.
  5. Ενθαρρύνετε τα παιδιά να βρίσκουν τρόπους να δείξουν το ενδιαφέρον τους. Διδάξτε τα να γράφουν ευχαριστήρια σημειώματα, να αναζητούν τρόπους να δείξουν την ευγένεια τους και να είναι επιμελείς με τη φροντίδα των κατοικίδιων ζώων τους.
  6. Διδάξτε τα παιδιά να είναι ευγνώμονες. Ένα από τα πρώτα βήματα για να τα καταφέρετε, είναι να δείχνετε κι εσείς την ευγνωμοσύνη σας για όλες τις ευλογίες στη ζωή σας. Βρείτε ένα ή δύο πράγματα που πήγαν καλά κατά τη διάρκεια της ημέρας, μοιραστείτε τα με την οικογένειά σας, κι έπειτα ζητήστε από τα παιδιά να μοιραστούν μαζί σας ό,τι πήγε καλά στην ημέρα τους και να νιώσουν ευγνώμονες γι’ αυτό.

Πηγή: educatingtoday.com

Η έκπληξη της Χριστιάνας Αριστοτέλους: Επέστρεψε στην εκπομπή με την κοιλιά στο στόμα!

Μια ευχάριστη έκπληξη περίμενε χθες τους τηλεθεατές της εκπομπής «Με αγάπη Χριστιάνα», όταν η αγαπημένη παρουσιάστρια βρέθηκε στο στούντιο του Alpha Κύπρου και ανέλαβε κανονικά τα ηνία του προγράμματος, παρά την πολύ προχωρημένη εγκυμοσύνη της!

Η Χριστιάνα Αριστοτέλους αυτές τις μέρες ξεκουράζεται στο σπίτι περιμένοντας τη γέννηση της κόρης της, ωστόσο η μικρή όπως φαίνεται έχει καθυστερήσει στο ραντεβού με τους γονείς της! Όπως αποκάλυψε η μέλλουσα μαμά: «Τόσες μέρες περιμένω, κάθε μέρα πάμε στο γιατρό, κάθε μέρα φέφκουμε… Πήγα στο γιατρό σήμερα και μου λέει, σήμερα Χριστιάνα μου δεν γεννούμε».

Οι συνεργάτες της μοιράστηκαν στιγμιότυπα μαζί με την παρουσιάστρια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ ούτε η ίδια παρέλειψε να ανεβάσει στο Instagram μια φωτογραφία από το στούντιο, γράφοντας: «Γιατί η τρέλα δεν πάει στα βουνά! Για μια μέρα ξανά μαζί!! Το καλύτερο τονωτικό!!».