Είναι η απογοήτευση πολλών γονιών: τελικά το μωρό σας κοιμήθηκε στην αγκαλιά σας, και θέλετε να το ακουμπήσετε κάτω για να πάρετε μια ανάσα, να πάτε στην τουαλέτα ή να φάτε κάτι! Πατάτε στις μύτες των ποδιών σας, μπαίνετε στο δωμάτιο του μωρού σας, βάζετε τα δυνατά σας να μην το ενοχλήσετε με κανέναν τρόπο. Με μια βασανιστικά αργή ταχύτητα και με πάρα πολύ απαλές κινήσεις, το κατεβάζετε προς το κρεβάτι και… το δευτερόλεπτο που το ακουμπάτε στο κρεβάτι, ανοίγει τα μάτια και σας κοιτάζει με το βλέμμα «Δεν το πιστεύω ότι πήγες να με αφήσεις στο κρεβάτι!!» με ορθάνοιχτα μάτια! Και ξανά από την αρχή, δείχνει με κάθε τρόπο ότι θέλει να είναι στην αγκαλιά της μαμάς του… Δεν έχει σημασία όσες φορές και να προσπαθήσετε, όσο βαθειά και να νομίζετε ότι κοιμάται, θα συμβεί ξανά και ξανά και ξανά. Μα.. γιατί;
Δυστυχώς (ή ευτυχώς ανάλογα με το πώς το βλέπει κανείς!) δεν είναι κάτι που μπορείτε να ελέγξετε ή να αλλάξετε. Όπως εξηγεί ο καθηγητής James McKenna (ο ειδικός παγκοσμίως για το Co-Sleeping): «Τα μωρά, είναι βιολογικά «σχεδιασμένα» αν διαισθάνονται ότι κάτι «επικίνδυνο» συμβαίνει –στην περίπτωση αυτή ο αποχωρισμός τους από τη μαμά τους. Αισθάνονται, μέσω του δέρματός τους, ότι κάτι είναι διαφορετικό – όπως ότι ξαφνικά λείπει η απαλότητα της αφής της μαμάς τους, η θερμότητα του σώματός της, η μυρωδιά του γάλακτος της, η ηρεμία των κινήσεων της, η κίνηση της αναπνοή στο στήθος και το συναίσθημα ότι προστατεύονται. Τα βρέφη προειδοποιούνται επειδή, όσον αφορά το δικό τους σώμα, πρόκειται να «εγκαταλειφθούν», και ως εκ τούτου πρέπει να ξυπνήσουν για να μπορέσουν να καλέσουν τη μαμά τους πίσω (με τον τρόπο που ξέρουν: κλαίνε), τον άνθρωπο από τον οποίο εξαρτάται η επιβίωση του βρέφους.»
Ωραία, τώρα καταλάβατε γιατί ξυπνάνε. Αλλά τι μπορείτε να κάνετε για αυτό;
Προφανώς δεν υπάρχουν και πολλά που μπορείτε να κάνετε για να αλλάξετε κάτι όσον αφορά τη βιολογική αυτή ανάγκη του μωρού σας, αλλά η γνώση ότι αυτό θα διαρκέσει για ένα σύντομο χρονικό διάστημα της ζωής τους, μπορεί να σας βοηθήσει στο να έχετε κατανόηση γιατί το μωρό σας χρειάζεται να αισθάνεται ασφαλές. Η ζωή μπορεί να είναι τόσο πολύ ευκολότερη- τόσο εσείς όσο και το μωρό σας μπορείτε να είστε τόσο πολύ πιο ευτυχισμένοι – εάν κατανοήσετε τους βασικούς κανόνες και δουλέψετε σύμφωνα με (και όχι αντίθετα προς) το πώς το μικρό σας είναι «προγραμματισμένο». Αν βάλετε λοιπόν το μωρό να ξαπλώσει και ξυπνήσει και αρχίσει να κλαίει, θα μπορούσατε να το παρηγορήσετε στο κρεβάτι του (σωματική επαφή) κα να δείτε πως πάει αυτή η πρακτική. Αν το μωρό δεν ανταποκριθεί αμέσως και το αφήσετε να κλάψει κι άλλο, αυτό μπορεί να ανεβάσει κι άλλο τα επίπεδα στρες, καθώς θα αισθανθεί ότι εγκαταλείφθηκε σε ένα ανασφαλές περιβάλλον. Να θυμάστε ότι η αλληλεπίδραση αυτή του μαθαίνει και το πώς λειτουργεί ο κόσμος – η έκκληση προς βοήθεια έχει ως αποτέλεσμα καθησύχαση γεμάτη αγάπη ή έχει ως αποτέλεσμα ένα τίποτα, οπότε γιατί να ζητήσει βοήθεια… Είναι το πρώτο και βασικό μάθημα ενσυναίσθησης: του δίνουμε ενδιαφέρον κι αγάπη όταν τα ζητά, κι έτσι μαθαίνει με τη σειρά του να δίνει ενδιαφέρον κι αγάπη όταν του τα ζητήσουν.
Ναι, μπορεί να είναι κουραστική, αγχωτική δουλειά μερικές φορές, να πρέπει να βάλεις όλα τα άλλα σε αναμονή. Είναι όμως πάρα πολύ σημαντικό να συνειδητοποιήσετε ότι το μωρό σας επικοινωνεί τον φόβο του (και σε καμμία περίπτωση δεν προσπαθεί να σας «εκμεταλλευτεί»).
Όσο πιο πολύ αντιστέκεστε, τόσο εξακολουθεί και παραμένει…
Μπορεί να σας βοηθήσει να θυμηθείτε ότι όπως σε όλα τις εμπειρίες τις οποίες αντιμετωπίζετε πρώτη φορά ως γονείς «και αυτό επίσης θα περάσει». Τα πάντα είναι προσωρινά, τίποτα στη ζωή δεν είναι μόνιμο. Όταν το μωρό σας μεγαλώσει σε ένα τέτοιο περιβάλλον, όπου θα αισθάνεται ασφαλές στην αγκαλιά σας (πράγμα το οποίο συμβαίνει σχεδόν αμέσως από τη στιγμή που θα το πάρετε αγκαλιά), θα είναι ένα μικρό πλάσμα με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και αίσθηση ασφάλειας. Να θυμάστε ότι είναι ένα απαραίτητο αναπτυξιακό βήμα. Ξέρω ότι κάποιοι από εσάς θα σκέφτεστε «Θα τρελαθώ τελείως αν έχω συνέχεια το μωρό στην αγκαλιά μου και δεν κάνω τίποτε απολύτως!». Θα προτιμούσατε μήπως να τρελαθείτε προσπαθώντας να ηρεμήσετε ένα μωρό του οποίου ο βιολογικός «συναγερμός» χτυπάει όλη μέρα, και δεν έχει λίγο αξιοπρεπές ύπνο; Μόνον όταν του προσφέρετε παρηγοριά και μάθει από εσάς ότι μπορεί να αισθάνεται ασφαλές και προστατευμένο (και κοιμάται με άνεση, παρηγορημένο στην αγκαλιά σας) τότε θα είναι πολύ πιο εύκολο να περάσει και από αυτό το αναπτυξιακό στάδιο.
Πηγή: Why Does My Baby Wake Up When I Try To Put Him Down? By Kelly Winder
BellyBelly Creator, Mum & Birth Attendant
Μετάφραση: Εθελοντική Ομάδα Υποστήριξης Θηλασμού Αττικής
