Παιδιά της πανδημίας: 10 συγκλονιστικές φωτογραφίες από όλο τον κόσμο

Στην στήλη με τις καλύτερες φωτογραφίες της ημέρας, η ιστοσελίδα του Guardian δημοσιεύει καθημερινά φωτογραφίες από όλο τον κόσμο που απεικονίζουν τι συμβαίνει στον πλανήτη σε ταυτόχρονες στιγμές. Η πανδημία και τα περιοριστικά μέτρα που ζητούν από (σχεδόν) όλους τους πολίτες του κόσμου να παραμείνουν στα σπίτια τους, αναπόφευκτα δημιουργούν έναν συλλογικό νου, μια ομοψυχία που αυξάνει το ενδιαφέρον μας να μάθουμε πώς βιώνουν την ίδια αυτή κατάσταση οι «συμπάσχοντες» όλου του κόσμου.

Ακόμα πιο έντονο είναι το ενδιαφέρον μας για τους νεώτερους ηλικιακά πληγέντες, τα παιδιά μας, των οποίων η ζωή πραγματικά ήρθε άνω-κάτω. Στις τελευταίες φωτογραφίες του, λοιπόν, ο Guardian περιλαμβάνει πολλές με παιδιά από όλον τον κόσμο που είμαστε σίγουροι, ότι θα σας εντυπωσιάσουν: Πόσο έχει επηρεάσει την καθημερινότητά τους η πανδημία; Μένουν όλα στο σπίτι, όπως ζητούν οι αρχές; Μας έφερε τελικά η κατάσταση αυτή πιο κοντά;

Τζακάρτα, Ινδονησία

Άνθρωποι συνωστίζονται για ένα δωρεάν γεύμα.

Κάιρο, Αίγυπτος

Άνθρωποι διακοσμούν τον δρόμο τους, προετοιμάζοντας την πόλη για τους εορτασμούς του Ραμαζανίου.

Βερολίνο, Γερμανία

Μαθητές Γυμνασίου κάθονται σε απόσταση μεταξύ τους, προκειμένου να λάβουν μέρος σε ενδοσχολικές εξετάσεις.

Άγκυρα, Τουρκία

Ένα νεογέννητο μωρό με προστατευτική μάσκα στο μαιευτήριο.

Σαναά, Υεμένη

Ένας μικρός εργάτης περιμένει τους πελάτες του…

Τζαμού, Ινδία

Μια γυναίκα-εργάτης κάνει διάλειμμα για να θηλάσει το μωρό της.

Λονδίνο, Αγγλία

Ο Πρίγκιπας Λουί, ο οποίος σήμερα γιορτάζει τα δεύτερα γενέθλιά του, φωτογραφίζεται από τη μητέρα του με χέρια βαμμένα στα χρώματα του ουράνιο τόξου –σύμβολο αισιοδοξίας εν καιρώ καραντίνας.

Ρότερνταμ, Ολλανδία

Με τα σχολεία να παραμένουν κλειστά λόγω πανδημίας, μια 9χρονη παρακολουθεί online μαθήματα από τον δάσκαλο του δημοτικού.

Τσάπα ντε Μότα, Μεξικό

Μια 7χρονη χαϊδεύει τις καμηλοπαρδάλεις στο Βιοπάρκο Εστρέλλα, το οποίο είχε κλείσει τον περασμένο μήνα, λόγω πανδημίας, αλλά άρχισε τώρα να πουλά τα εισιτήριά του στη μισή τιμή, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για να ταϊστούν τα περισσότερα από 2.000 ζώα του.

Γιοχάνεσμπουργκ, Νότια Αφρική

Δυνάμεις του στρατού απωθούν τους πολίτες μέσα στα σπίτια τους, καθώς είχαν βγει για να διαμαρτυρηθούν για την έλλειψη φαγητού –ανάμεσά τους και ένα πολύ μικρό παιδί. Πολλοί από αυτούς έχουν χάσει το εισόδημά τους λόγω του ότι πολλές δουλειές έχουν παύσει εξαιτίας της πανδημίας.

Photo source: https://www.theguardian.com/

Η αρκούδα Γαλήνη: Μία υπέροχη ιστορία για την πανδημία του Covid-19 που γαληνεύει ψυχές μικρών και μεγάλων…

Την παρακάτω υπέροχη ιστορία βρήκαμε στη σελίδα Attachment Parenting Hellas.

Πρόκειται για ένα παραμύθι της βραβευμένης παιγνιοθεραπεύτριας Dr. Joyce C. Mills, σε μετάφραση της επίσης παιγνιοθεραπεύτριας κ. Κατερίνα Τσόμη, το οποίο γράφτηκε έπειτα από αίτημα της κοινότητας παιγνιοθεραπευτών στην Κίνα, οι οποίοι ζήτησαν τη βοήθεια της Dr. Mills για την ενδυνάμωση παιδιών και γονέων κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Είναι μια ιδιαίτερα ανακουφιστική ιστορία, γεμάτη μηνύματα που προάγουν τη ψυχική ανθεκτικότητα, τόσο των παιδιών, όσο και των μεγάλων. Αξίζει, λοιπόν, να πάρετε αγκαλιά τα παιδιά σας και να την διαβάσετε μαζί τους:

“Γεια σας! Το όνομα μου είναι Γαλήνη και είμαι μία πολύ ιδιαίτερη αρκούδα. Τώρα μάλλον θα αναρωτιέστε πως απέκτησα το όνομα μου. Λοιπόν, υπάρχει μία ιστορία για το πώς πήρα αυτό το όνομα, που μου την έλεγε η μαμά μου, όταν ήμουν ένα πολύ μικρό αρκουδάκι. Τώρα θα σας πω αυτή την ιστορία.

Μια φορά κι έναν καιρό, πριν πολλά πολλά χρόνια, ήταν μία σπηλιά, βαθιά μέσα στα βουνά. Μέσα σε αυτή τη σπηλιά, μια χειμωνιάτικη νύχτα που το φεγγάρι έλαμπε ολόγιομο, μια όμορφη, μεγάλη, μητέρα αρκούδα γέννησε το αρκουδάκι της. Κατά τη διάρκεια του Χειμώνα, η μαμά αρκούδα φρόντιζε το αρκουδάκι της με το δικό της, ιδιαίτερο τρόπο. Όλα ήταν ζεστά, άνετα και άψογα…εκτός από ένα μικρό προβληματάκι… η μαμά δεν μπορούσε να βρει το κατάλληλο όνομα για το αρκουδάκι της. Βλέπετε, οι αρκούδες είναι πολύ σοφά πλάσματα και έτσι ξέρουν ότι το να διαλέξεις ακριβώς το κατάλληλο όνομα είναι εξαιρετικά σημαντικό. Ακριβώς σαν τις μυτούλες στα πρόσωπα τους, έτσι και κάθε αρκούδα είναι λιγάκι διαφορετική από τις άλλες αρκούδες.

Έτσι λοιπόν, και καθώς η ιστορία μας συνεχίζεται, αυτή η μαμά αρκούδα κοιμόταν…και κοιμόταν…και μέσα στον ύπνο της ονειρευόταν το μικρό αρκουδάκι της που φώλιαζε άνετα, ακριβώς δίπλα της. Μια μέρα, καθώς η μαμά αρκούδα κοιμόταν, ένας μεγάλος θόρυβος ακούστηκε ακριβώς έξω από τη σπηλιά. Η μαμά αρκούδα αναδεύτηκε ανήσυχα μέσα στον ύπνο της, αλλά το μικρό αρκουδάκι παρέμεινε ήρεμο και έχωσε τη μουσούδα του πιο κοντά στη ζεστή, χνουδωτή κοιλιά της. Και τότε κάτι αναπάντεχο συνέβη: η ταραχή της μαμάς αρκούδας εξαφανίστηκε και εκείνη άρχισε να αισθάνεται ήρεμη και γαλήνια, παρόλο που ο άγνωστος θόρυβος εκεί έξω συνεχιζόταν. Κάπως, ακόμα και μέσα στον ύπνο της, η μαμά αρκούδα συνειδητοποίησε ότι όσο πιο κοντά στη μαλακή κοιλιά της φώλιαζε το αρκουδάκι της, τόσο περισσότερη ανακούφιση και γαλήνη ένιωθε μέσα της.

Κι ήρθε η ώρα του ξυπνήματος, και η μαμά αρκούδα έβγαλε έναν αναστεναγμό βαθιά μέσα από την κοιλιά της και άνοιξε τα ολοστρόγγυλα, καστανά μάτια της. Κοίταξε με αγάπη το μικρό της αρκουδάκι, που παρέμενε κοιμισμένο και ήρεμο δίπλα της και ψιθύρισε: «Μικρό μου, τώρα ξέρω το όνομά σου. Ήρθε σε μένα, μέσα στα όνειρά μου. Το όνομά σου είναι Γαλήνη. Ναι, σωστά. Γαλήνη θα ονομάζεσαι από αυτή τη μέρα και έπειτα».

Όταν ήρθε η Άνοιξη, η μαμά αρκούδα κινήθηκε αργά έξω από τη σπηλιά με το μικρό αρκουδάκι της, τη Γαλήνη, να ακολουθεί ξοπίσω της. Όταν βρέθηκαν έξω στη λιακάδα, η περήφανη μαμά αρκούδα έβγαλε ένα βρηχυθμό και ανακοίνωσε το όνομα του μικρού αρκουδιού σε όλη τη βουνοπλαγιά. «Από αυτή τη μέρα κι έπειτα, το αρκουδάκι μου θα είναι γνωστό με το όνομα Γαλήνη και ο σκοπός της ζωής του είναι να καταπραΰνει ανησυχίες και στενοχώριες και να φέρνει συναισθήματα εσωτερικής γαλήνης και αγάπης σε όλους όσους επισκέπτεται».

Λοιπόν, αυτή είναι η ιστορία του πώς απέκτησα το όνομά μου. Και να ‘μαι τώρα, εδώ ακριβώς, ειδικά για Εσένα. Θυμήσου να με κρατάς κοντά σου και να επαναλαμβάνεις το όνομά μου: Γαλήνη. Και τα δώρα της γαλήνης και της αγάπης που έχω έρθει να μοιραστώ, θα είναι μαζί σου για πάντα.

Αρκουδίσιες αγκαλιές και φιλιά,

Η αρκούδα Γαλήνη.”

Η πράξη ανθρωπιάς αυτού του σπιτονοικοκύρη πρέπει να γίνει παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας…

Η Christina Marie είναι μια μαμά 4 παιδιών από το Portland, η οποία, όπως οι περισσότεροι άνθρωποι στον πλανήτη αυτή τη στιγμή, πασχίζει να τα βγάλει πέρα, τόσο με την αγωνία της πανδημίας και την προστασία της οικογένειάς της, όσο και με τις οικονομικές υποχρεώσεις της, οι οποίες δεν σταματούν.

Γνωρίζοντας, ότι πολλοί ένοικοι αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες αυτές τις μέρες στο να τα βγάλουν πέρα με όλα αυτά που τους συμβαίνουν, ένας ιδιοκτήτης δύο σπιτιών, τα οποία νοικιάζει σε πολύτεκνες οικογένειες, ο κ. Nathan Nichols, αποφάσισε να μην ζητήσει χρήματα για το ενοίκιο του Απριλίου, ελπίζοντας έτσι να ανακουφίσει κάπως τις αγωνίες τους.

Όπως ο ίδιος έγραψε σε ανάρτηση που έκανε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, «Επειδή έχω την τύχη να μου ανήκουν κάποια σπίτια και το προνόμιο να είμαι ιδιοκτήτης και όχι ενοικιαστής, θέλω οι άνθρωποι που μένουν στα σπίτια μου, οι οποίοι είναι όλοι χαμηλόμισθοι και μεροκαματιάρηδες, να γνωρίζουν ότι δεν θα ζήτησω χρήματα γα το ενοίκιο του Απριλίου. Συνιστώ δε το ίδιο να σκεφτούν να κάνουν και άλλοι ιδιοκτήτες…»

Ο κ. Nichols, όμως, δεν σταμάτησε εκεί. Αργότερα ακολούθησε η παρακάτω ανάρτηση της Christina Marie, η οποία μένει σε ένα από τα σπίτια του κ. Nichols:

«Σήμερα, ο ιδιοκτήτης του σπιτιού μου μού τηλεφώνησε και μου είπε να μην ανησυχώ για το ενοίκιο αυτού του μήνα και ότι θα ασχοληθούμε με το θέμα αυτό αργότερα. Είπα εντάξει.

Έπειτα με ρώτησε ‘Έχεις φαγητό;’ Και του είπα ότι μου έχει απομείνει λίγο κρέας στην κατάψυξη και ότι έπρεπε να πάω στο σούπερ μάρκετ αυτή την εβδομάδα. Μου είπε εντάξει και να προσέχω.

Λίγη ώρα αργότερα έλαβα ένα μήνυμα στο κινητό μου που έλεγε ‘πήγαινε στην είσοδο του σπιτιού σου, παρακαλώ’. Ανοίγω και βλέπω αυτή την εικόνα. Δεν μπορώ να σας περιγράψω πώς νιώθω αυτή τη στιγμή γι’αυτόν τον άνθρωπο που έκανε κάτι τέτοιο για εμένα και την οικογένειά μου. Είμαι αφάνταστα συγκινημένη… Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΕ ΕΧΕΙ ΚΑΛΑ»

Δείτε εδώ την σχετική ανάρτηση:

SOOO My landlord Alan called me earlier and told me not to worry about rent this month and we will worry about it later…

Gepostet von Christina Marie am Montag, 6. April 2020

Απίστευτο βίντεο: Δύο κορίτσια στην Ιταλία παίζουν τένις από τις ταράτσες των σπιτιών τους!

Τον γύρο του κόσμου κάνει τις τελευταίες ημέρες ένα βίντεο με δύο έφηβα κορίτσια από τη βόρεια Ιταλία, τα οποία, εν μέσω καραντίνας, παίζουν τένις από τις… ταράτσες των σπιτιών τους!

Ο λόγος για την 14χρονη Vittoria και η 11χρονη Carola, οποίες συμμετέχουν στη λέσχη τένις στο Finale Ligure, η οποία έκλεισε στις αρχές Μαρτίου.

Τα κορίτσια, ωστόσο, ακολουθώντας και τις οδηγίες των προπονητών τους, δεν εγκατέλειψαν τις προπονήσεις τους: Ανέβηκαν στις ταράτσες των σπιτιών τους και δημιούργησαν ένα βίντεο που έγινε το απόλυτο viral:

Θρήνος: 5χρονη που παραπονιόταν για πονοκέφαλο «έφυγε» τελικά από κορωνοϊό

Μια 5χρονη από το Michigan των H.Π.Α., η οποία παραπονιόταν πριν από έναν μήνα στους γονείς της για πονοκέφαλο, έφυγε τελικά από τη ζωή λόγω λοίμωξης από κορωνοϊό.

Αφού πέρασε 2 εβδομάδες διασωληνωμένη, η Skylar Herbert ξεψύχησε τελικά τη περασμένη Κυριακή.

Το κορίτσι είχε κάνει τεστ τον περασμένο Μάρτιο, στο οποίο είχε βγει θετική στον COVID-19, ενώ αργότερα εμφάνισε μια σπάνια μορφή μηνιγγίτιδας και εγκεφαλικού οιδήματος.

Η μητέρα της, η οποία είναι αστυνομικός, είπε πως «τη στιγμή που οι γιατροί είπαν πως πιθανώς να είναι εγκεφαλικά νεκρή καταλάβαμε, ότι δεν υπήρχε επιστροφή». Ο δε πατέρας της είναι πυροσβέστης.

Πρόκειται για το πρώτο παιδί που χάνει τη ζωή του από κορωνοϊό στο Michigan.

Οι γονείς της λένε, ότι δεν ξέρουν πώς νόσησε η μικρή, η οποία δεν είχε κάποιο άλλο πρόβλημα υγείας.

Το παιδί μπήκε στο νοσοκομείο στις 3 Απριλίου όπου εμφάνισε μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, μία σπάνια επιπλοκή του κορωνοϊού, η οποία προκαλεί οίδημα στον εγκέφαλο και βλάβη στον μετωπιαίο λοβό.

Ωστόσο, τα πρώτα συμπτώματα που εμφάνισε δεν μαρτυρούσαν COVID-19. Συγκεκριμένα, οι γονείς της, την είχαν πάει στον γιατρό στις 23 Μαρτίου επειδή παραπονιόταν για πονοκέφαλο που δεν περνούσε με τα κοινά παυσίπονα. Όταν βγήκε θετική σε τεστ για στρεπτόκοκκο, της χορηγήθηκε αντιβίωση και επέστρεψε στο σπίτι της. Σύμφωνα με τη μαμά της, όμως, η μικρούλα έκλαιγε όλο το βράδυ και έλεγε πόσο πονά το κεφάλι της. «Καλέσαμε τον γιατρό και μας είπε, ότι τα φάρμακα θέλουν 48 ώρες για να δράσουν και να δώσουμε λίγο χρόνο, αλλά επειδή η μικρή έκλαιγε τόσο πολύ είπα στον άνδρα μου ότι πρέπει να την πάμε στο νοσοκομείο, γιατί έβλεπα ότι κάτι δεν πάει καλά.»

Και έτσι έγινε, όπου στο νοσοκομείο το παιδί βρέθηκε θετικό στον κορωνοϊό, με τον πονοκέφαλο και έναν χαμηλό πυρετό να θεωρούνται παρενέργειες της νόσου.

Μια μέρα μετά η Skylar πήρε εξιτήριο, για να επιστρέψει τελικά στο νοσοκομείο μερικές ώρες αργότερα.

«Γυρίσαμε γιατί ο άνδρας μου άρχισε να βήχει και να έχει δύσπνοια», περιγράφει η μαμά της. «Η Skylar και εγώ περιμέναμε στο αυτοκίνητο, ωστόσο ξαφνικά η μικρή άρχισε να παραπονιέται πάλι για πονοκέφαλο και έκανε εμετό.»

Ο πυρετός ανέβηκε ακαριαία, η μικρή άρχισε να τρέμει και η μητέρα της την τύλιξε με μια κουβέρτα. Έπειτα είχε μια επιληπτική κρίση. Τότε μεταφέρθηκε άμεσα στο παιδιατρικό τμήμα και στη ΜΕΘ, όπου η οικογένεια ενημερώθηκε για τη μηνιγγίτιδα.

«Της έλεγα ‘Skylar σήκωσε το ποδαράκι σου. Σκέψου το και θα το κάνεις’ και με λίγη δική μου βοήθεια το σήκωνε», λέει η μάνα για το μοναχοπαίδι της. Δεν άνοιξε, όμως, τα ματάκια του ποτέ ξανά…

Αυτή τη στιγμή στις Η.Π.Α. καταμετρούνται περισσότεροι από 40.200 θάνατοι από κορωνοϊό.

Πηγή: dailymail.co.uk

«Είσαι απαίσια κόρη που δεν ήρθες να με δεις»: Δυστυχώς υπάρχουν και αυτές οι μαμάδες…

Γράφει η μαμά-blogger Brittani Cole

«Από τότε που ξεκίνησε αυτή η καραντίνα, έχω να αντιμετωπίσω κάτι, το οποίο βέβαια δεν είναι νέο στη ζωή μου. Σήμερα βρήκα επιτέλους την αυτοπεποίθηση να το μοιραστώ μαζί σας –και ελπίζω να βοηθήσει είτε εσάς, είτε κάποιον που ξέρετε ότι περνά το ίδιο, ώστε να νιώσει λιγότερο μόνος.

Βλέπετε η δική μου καραντίνα διαφέρει πολύ από των άλλων. Δεν έχω οικογένεια που να με αγαπά από απόσταση. Δεν έχω μια μαμά να μου τηλεφωνεί κάθε λίγο για να δει τι κάνω ή έναν γονιό να μου λέει «σ’αγαπώ» στους δύσκολους αυτούς καιρούς. Η αλήθεια είναι, ότι με πανδημία ή χωρίς, οι λέξεις αυτές δεν θα έβγαιναν έτσι κι αλλιώς από το στόμα της. Εκτός αν είχαν απώτερο στόχο να με χειραγωγήσουν.

Η μητέρα μου έχει ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας. Και είναι και κακοποιητική νάρκισσος. Όταν ανακάλυψα, ότι υπήρχε ορολογία για την συναισθηματική και πνευματική κακοποίηση που μου ασκεί ολόκληρη τη ζωή μου, ένα βάρος έφυγε από τους ώμους μου. Ήξερα ότι είναι κάτι που υπάρχει -όλα αυτά τα συναισθήματα υπερβολικού άγχους που είχαν όταν ήμουν παιδί, όλα τα δάκρυα και η χαμηλή αυτοπεποίθηση- αλλά τώρα επιτέλους είχα τις σωστές λέξεις για να επικυρώσω την αλήθεια μου. Όλα αυτά τα χρόνια που έκοβε πολύ κοντά τα όμορφα ξανθά μαλλιά μου, γιατί ‘δεν ήταν δυνατόν να είμαι πιο όμορφη από εκείνη’, όλα τα χρόνια που μου έλεγε ότι ήμουν ένα ‘άχρηστο ατύχημα’ πλέον έβγαζαν νόημα.

Από τότε που ο κόσμος ήρθε άνω-κάτω με αυτή την πανδημία, η μητέρα μου έχει βρει την ευκαιρία να με κάνει να νιώσω ιδιαίτερα άσχημα που δεν την επισκέπτομαι. Την περασμένη εβδομάδα, μου έστειλε ένα μήνυμα, στο οποίο μου έγραφε: ‘Είσαι ένα απαίσιο πλάσμα που δεν με επισκέπτεσαι’, παρόλο που είμαστε εν μέσω αυστηρής καραντίνας. Παρόλο που έχουμε να μιλήσουμε μήνες, αφού το τελευταίο της μήνυμα που μου έστειλε στα καλά καθούμενα ήταν: ‘Χαίρομαι που ο άνδρας σου πέθανε. Σου αξίζει.’ Στις 3 το ξημέρωμα. Φαίνεται δεν έχει καταγραφεί στον εγκέφαλό της, ότι δεν ήμαστε ‘φίλες’. Και τώρα με κατηγορεί που δεν έσπασα την καραντίνα για να την επισκεφθώ –ενώ, μάλιστα, μένει 3 ώρες μακριά (!) και ενώ δεν μιλάμε καν! Το κερασάκι στην τούρτα, δηλαδή, πάνω από όλο αυτό το άγχος και τον φόβο που έτσι κι αλλιώς αυτές τις μέρες νιώθω.

Παρά τα όσα μου έχε κάνει, εγώ της έστειλα ένα πακέτο με τρόφιμα που δεν χαλάνε και χαρτί τουαλέτας. Δεν μου απάντησε ποτέ –ούτε καν για ένα ευχαριστώ. Η αλήθεια είναι πως ό,τι κι αν πει ή κάνει, ποτέ δεν θα μπορέσω να την εγκαταλείψω εντελώς. Φαντάζομαι αυτή είναι η κατάρα του να μοιραζόμαστε το ίδιο αίμα… Πάντα θα της δείχνω κάποια καλοσύνη. Αλλά ποτέ δεν θα επιτρέψω στον εαυτό μου να πιστέψει στα απαίσια λόγια της. Έχω πέσει στην παγίδα αυτή πάρα πολλές φορές και δεν θα την αφήσω να καταστρέψει το ταξίδι της ανάρρωσής μου.

Αν είστε παιδί ενός γονιού-νάρκισσου, μπορεί να ανακαλύψετε, ότι χρησιμοποιεί την πανδημία για να σας ‘επιτεθεί’ χειρότερα από κάθε άλλη φορά. Ό,τι κι αν σας πει, κρατήστε το κεφάλι ψηλά. Θα το ξεπεράσουμε και αυτό. Το μόνο που θα πρέπει να σας απασχολεί είναι η ασφάλεια και η υγεία η δική σας και των αγαπημένων σας. Μην αφήσετε τους γονείς σας να σας καταρρακώσουν.»

Πηγή: lovewhatmatters.com

Η ωραιότερη φωτογραφία της ημέρας: Γιατρός που έχει μέρες να δει τα παιδιά της φροντίζει μωρό με Covid-19

Πόσα ακόμα μαθήματα ανθρωπιάς θα μας δώσει αυτή η πανδημία;

Πόσος σεβασμός προς το ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό που ως στρατιώτες στην πρώτη γραμμή είναι πάντα εκεί, πλήρως αφοσιωμένοι στο καθήκον τους: Στη διάσωση ζωών!

Η παρακάτω φωτογραφία από νοσοκομείο της Τυνησίας είναι ενδεικτική του πόσα αξίζουν αυτοί οι άνθρωποι.

Σε αυτήν βλέπουμε την Δρ. Olfa Turki, αναισθησιολόγο στην ειδικότητα, η οποία ταΐζει βρέφος 2 μηνών που νοσεί με Covid-19, ενώ η ίδια έχει να δει τα δικά της παιδιά εδώ και μία εβδομάδα.

Πολλοί  είναι οι γιατροί που αποφάσισαν αυτές τις μέρες να μείνουν μακριά από τα παιδιά τους για να τα προστατεύσουν από το ιϊκό φορτίο που κουβαλούν, επιστρέφοντας από το νοσοκομείο στο σπίτι, παραμένοντας όμως πιστοί στον όρκο τους και στο αίσθημα ευθύνης της.

«Αυτή η πανδημία είναι δύσκολη για όλους –Υπάρχει ένα μόνο πράγμα που χρειαζόμαστε»

Γράφει η μαμά-blogger Danielle Sherman-Lazar

 

Αυτή η πανδημία είναι δύσκολη για όλους.

Για τον 4χρονο που βρέθηκε ξαφνικά από μια ευχάριστη καθημερινότητα στο σχολείο, κλεισμένος μέσα στο σπίτι του, χωρίς κανέναν φίλο για να παίξει. Ο κόσμος του ήρθε άνω-κάτω και -το κυριότερο- δεν μπορεί να καταλάβει γιατί. Και ναι, μπορεί η δική του δυσκολία να είναι μικρή συγκριτικά με τη δική σου, αλλά το να έχεις τη δυνατότητα να παίξεις με τους φίλους σου είναι ένα από τα λίγα πράγματα που όταν είσαι 4 μπορείς να ελέγξεις, οπότε τα μικρά αυτά παιδιά αξίζουν λίγη ενσυναίσθηση…

Για τον τελειόφοιτο μαθητή Λυκείου που περιμένει την αποφοίτησή του από την ημέρα που ξεκίνησε το Γυμνάσιο και που φέτος μάλλον δεν θα καταφέρει να την πραγματοποιήσει όπως ονειρευόταν –και που δεν ξέρει καν ακόμα τι θα γίνει με τις Εξετάσεις, πότε θα δώσει και αν θα είναι καλά προετοιμασμένος. Και ναι, μπορεί η δική του δυσκολία να είναι μικρή συγκριτικά με τη δική σου, αλλά η αποφοίτηση και οι Εξετάσεις είναι σημαντικά ορόσημα για τους μαθητές Λυκείου, οπότε τα παιδιά αυτά χρειάζονται ενσυναίσθηση.

Για τον πατέρα, ο οποίος έχασε την δουλειά του και τώρα η οικογένειά του βασίζεται αποκλειστικά στο εισόδημα της γυναίκας του. Και ναι, μπορεί η δική του δυσκολία να είναι μικρή συγκριτικά με τη δική σου, αλλά έχει κάθε λόγο να ανησυχεί για το μέλλον της οικογένειάς του, και αξίζει την ενσυναίσθησή σου.

Για τη μητέρα που είναι κλεισμένη μόνη με τα παιδιά της σε καραντίνα, προσπαθώντας να βγάλει άκρη με την τηλεκπαίδευση, να τα απασχολήσει, να τα φροντίσει και δεν έχει χρόνο να κάνει απολύτως τίποτα για τον εαυτό της. Και ναι, μπορεί η δική της δυσκολία να είναι μικρή συγκριτικά με τη δική σου, αλλά έχει λόγους να νιώθει εξαντλημένη και πιεσμένη, και αξίζει την ενσυναίσθησή σου.

Για τον παππού και τη γιαγιά που δεν μπορούν να επισκεφθούν τα εγγόνια τους και νιώθουν σαν φυλακισμένοι μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Τους λείπει η οικογένειά τους και οι καθημερινές τους δραστηριότητες. Και ναι, η δική τους δυσκολία μπορεί να είναι μικρή συγκριτικά με τη δική σου, αλλά έχουν λόγους να νιώθουν λυπημένοι και αξίζουν την ενσυναίσθησή σου.

Στα δύσκολα ερχόμαστε κοντά.

Γιατί για κανέναν δεν είναι εύκολο αυτό που περνά τώρα.

Πρέπει να βάλουμε τις επικρίσεις στην άκρη, καθώς όλοι μας κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να επιβιώσουμε.

Και βέβαια τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι χειρότερα, όπως για πολλούς ανθρώπους που αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζουν την αρρώστια και τον θρήνο για τα αγαπημένα τους πρόσωπα που δεν τα κατάφεραν.

Αλλά να θυμάστε, δεν βοηθά κανέναν τον να υποτιμάμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει κάποιος.

Όλοι έχουμε να αντιμετωπίσουμε κάτι δύσκολο αυτές τις μέρες περισσότερο από ποτέ. Δείξτε κατανόηση. Δείξτε συμπόνια.

Γνωρίστε τα αρκουδάκια Moor και δείτε πώς μια οικογένεια εν μέσω καραντίνας φέρνει χαμόγελα σε όλη την γειτονιά!

Είναι συγκινητικές οι ιδέες που βρίσκουν κάποιοι άνθρωποι σε αυτούς τους τόσο δύσκολους καιρούς προκειμένου να συμβάλουν στην κοινότητα, με τον δικό του τρόπο ο καθένας, και γι’αυτό αξίζει να μοιράζονται ώστε να εμπνέουν.

Αυτή τη φορά η ιδέα μας έρχεται από το Stockport, της Μ. Βρετανίας, λίγο έξω από το Manchester, και συγκεκριμένα από τον οικισμό Heaton Moor, όπου μία οικογένεια αξιοποίησε τους γιγαντιαίους λούτρινους αρκούδους των παιδιών για να διασκεδάσει ολόκληρη την γειτονιά!

Τι έκανε; Οι αρκούδοι Moor, ο Ted και ο Ed συγκεκριμένα όπως τους ονόμασε, βρήκαν ευκαιρία εν μέσω καραντίνας να κάνουν ένα σωρό δουλειές στο σπίτι, αλλά και να διασκεδάσουν! Έτσι, κάθε μέρα οι γείτονες παρακολουθούν τους αρκούδους σε μία διαφορετική «σκηνή» στον κήπο: Να φροντίζουν το γκαζόν, να κάνουν κάμπινγκ, να παίζουν επιτραπέζια, να κάνουν σέρβις στο αυτοκίνητο, ακόμα και να παίζουν μουσικά όργανα!

Δεν έχουν τέλος οι δραστηριότητες για τους δύο αρκούδους, οι οποίοι πλέον απέκτησαν και τις δικές τους σελίδες σε Instagram και Facebook προκειμένου να τους απολαμβάνουμε και όλοι εμείς, στην ευρύτερη διαδικτυακή κοινότητα!

 

Είστε γονείς και δουλεύετε από το σπίτι; Αυτή η τέντα-γραφείο είναι ό,τι ακριβώς χρειάζεστε!

Οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούν να δουλεύουν από την άνεση του σπιτιού τους, φορώντας απλά τις πυτζάμες και τις παντόφλες τους, όμως για τους γονείς συνήθως δε ισχύει το ίδιο. Η δουλειά από το σπίτι για τους εργαζόμενους γονείς είναι εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση, αφού διαρκώς αποσπώνται από το παιχνίδι των παιδιών ή από άλλες δουλειές που πρέπει να γίνουν με αποτέλεσμα να μην είναι όσο αποδοτικοί θα έπρεπε και να μην τελειώνουν ποτέ στην ώρα τους.

Η λύση στο πρόβλημα αυτό έρχεται με αυτή την 200 Tent001 «τέντα ιδιωτικότητας» όπως την ονόμασαν οι Ιάπωνες δημιουργοί της. Πρόκειται για μια κανονική τέντα, την οποία μπορείτε να τοποθετήστε μέσα στο καθιστικό σας (ή και σε όποιο άλλο δωμάτιο σας βολεύει) και να έχετε έτσι τον απόλυτα προσωπικό σας χώρο, ώστε να κάνετε την δουλειά σας πιο παραγωγικά.

Είναι πτυσσόμενη και μεταφερόμενη και έχει αρκετό χώρο, ώστε να τοποθετήσετε μέσα ένα τραπεζάκι και μία καρέκλα, ώστε να δουλεύετε με την ησυχία σας.

Έχει ανοιγόμενη οροφή, καθώς και ένα παράθυρο, ώστε να έχετε κάποια οπτική επαφή με τα παιδιά σας, αλλά να μπαίνει και λίγο φως. Επίσης, έχει ειδικές θήκες για μπουκάλια. Το κόστος, ανάλογα από το eshop που θα επιλέξετε κυμαίνεται στα 70 ευρώ.

Πηγή: boredpanda.com