“Υποφέρω εξαιτίας του κορωνοϊού εδώ και 6 μήνες – Παρακαλώ, πάρτε τον ιό σοβαρά!”

“Σήμερα κλείνω 6 μήνες από την ημέρα που νόσησα με κορωνοϊό. Υποφέρω από τις επιπλοκές του εδώ και ΕΞΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥΣ ΜΗΝΕΣ”, γράφει η μαμά Alexis Lee Crumbley σε μία πρόσφατη ανάρτησή της στο Facebook, η οποία έχει κοινοποιηθεί χιλιάδες φορές σε όλον τον πλανήτη. Μία νέα γυναίκα, η οποία έχει ταλαιπωρηθεί πάρα πολύ τους τελευταίους μήνες, ζητά να την ακούσουμε και να τηρήσουμε τα μέτρα για να μη βρεθούμε στη θέση της:

“Δεν ήθελα να το μοιραστώ στο Facebook, αλλά οι φίλοι μου το γνωρίζουν. Σήμερα αποφάσισα ότι κουράστηκα να κρύβομαι και ελπίζω ότι η ιστορία μου θα γίνει προειδοποίηση για άλλους.

Τους τελευταίους έξι μήνες:

Κατέληξα στο νοσοκομείο, επειδή ο πόνος στο στήθος μου ήταν τόσο άσχημος που απαιτούσε παυσίπονα και ο πυρετός μου απαιτούσε ενδοφλέβια αντιβίωση.

Είχα πνευμονία δύο φορές. Η αναπνευστική μου ικανότητα μειώθηκε λόγω της ίνωσης των πνευμόνων (βλάβη).

Είχα πλευρίτιδα.

Είχα φλεγμονή τστα πλευρά μου.

Είχα τόσο μεγάλη θολούρα στον εγκέφαλο που δεν μπορούσα να σκεφτώ καθαρά για 6 μήνες. Πρέπει συνεχώς να επιστρέφω και να κάνω πράγματα δύο φορές.

Δεν μπορώ να πίνω αλκοόλ γιατί το συκώτι μου έχει φλεγμονή και το αλκοόλ με κάνει να νιώθω άσχημα.

Είχα πόνο στο στήθος και δύσπνοια κάθε μέρα.

Η μόνη άσκηση που μπορώ να κάνω είναι περπάτημα. Οτιδήποτε άλλο με κουράζει και δεν μπορώ να αναπνέω κανονικά. Πριν από τις 16 Μαρτίου έκανα spinning 3 φορές την εβδομάδα.

Ο καρδιακός παλμός μου σε ανάπαυση είναι 101. Κάποτε ήταν 55.

Πάμε στο σήμερα: Μόλις έφυγα από τον καρδιολόγο για να κάνω δύο διαφορετικά ηχοκαρδιογραφήματα και μια μαγνητική τομογραφία για να προσδιορίσω τη σοβαρότητα της καρδιακής βλάβης μου.

Ο Covid είναι τρομακτικός. Ο Covid μπορεί να προκαλέσει φλεγμονώδη απόκριση που ίσως να μη σε σκοτώσει ακαριαία, αλλά μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή. Εγώ θα χαρακτηριζόμουν ως «ήπια έως μέτρια» περίπτωση ατόμου που νόσησε.

Ο καρδιολόγος μου είναι αισιόδοξος, αλλά δεν ξέρει τι άλλο να κάνει με την περίπτωσή μου. Δεν είναι στο μυαλό μου, λέει! Είμαι ο δέκατος ασθενής του από τον Σεπτέμβριο που πηγαίνει με αυτά τα μακροχρόνια συμπτώματα. Ο μέσος ηλικιακός όρος στατιστικά για άτομα με μακρά ανάρρωση είναι 44 (εγώ!). Συνήθως είναι τα άτομα αυτά είναι γυναίκες (εγώ!) και μέχρι πρότινος υγιείς και χωρίς προϋπάρχουσες καταστάσεις (εγώ!)

Συνεχίζω με την καθημερινή μου ζωή: Ψήνω ψωμί, βοηθώ τα παιδιά με τα μαθήματα, σκουπίζω τους πάγκους της κουζίνας… ό,τι κάνετε όλοι. Δεν μπορείς να μείνεις στο κρεβάτι για πάντα. Ο γιατρός μου λέει ότι είμαι γεμάτη αντισώματα (ελπίζω να είμαι ακόμα) και δεν είμαι μεταδοτική. Πρέπει να ζήσω και να αντιμετωπίσω την κατάσταση ως έχει.

Τέλος πάντων, δεν τα μοιράζομαι όλα αυτά για να κερδίσω τη συμπάθεια κανενός, αλλά γιατί πιστεύω ότι οι άνθρωποι έχουν κουραστεί να ακούνε για τον Covid και έχουν προχωρήσει. Το καταλαβαίνω. Είναι κουραστικό. Αλλά θέλω οι άνθρωποι να συνεχίσουν να παίρνουν στα σοβαρά αυτό το τέρας.

Εδώ είναι μια εικόνα του καρδιογράφου που πρέπει να φοράω πλέον. Μείνετε υγιείς.”

Αληθινή ιστορία: “Ο γιατρός την κοιτά και της λέει «Τι ήρθες τώρα σε μένα; Πώς το άφησες να γίνει έτσι; Πού ζεις; Στον περασμένο αιώνα;»”

Η γυναίκα εδώ και πολύ καιρό έχει προσέξει μία μάζα διαφορετική, σκληρή και ανώδυνη να μεγαλώνει στο στήθος της. Φοβάται, μερικές φορές ανησυχεί, αλλά δεν τολμά να μιλήσει για το θέμα σε κανέναν. Και σε ποιόν να μιλήσει; Στον άντρα της με τον οποίον δεν μπορεί να μοιραστεί τα προσωπικά της αισθήματα, αφού η σχέση τους μετά την σταδιακή απομάκρυνση και αδιαφορία του τα τελευταία χρόνια, έχει εμπλουτιστεί εδώ και καιρό από την ειρωνική και απαξιωτική συμπεριφορά απέναντι της; Στο γιο της, που εκδηλώνει την αντροσύνη του στηρίζοντας τον μπαμπά του και που ασχολείται μόνο με τις παρέες του ή, τέλος, στην μικρή της κόρη που ετοιμάζεται να δώσει εισαγωγικές για το Πανεπιστήμιο και για την οποία φροντίζει να μην υπάρχει μέσα στο σπίτι οτιδήποτε που θα μπορούσε να διαταράξει την απερίσπαστη μελέτη; Όσο για τους δικούς της ή τις φίλες της, που να βρεθούν μετά την μοναχική και αφιερωμένη στην οικογένεια ζωή που έκανε τόσα πολλά χρόνια, από τότε που παντρεύτηκε;

Η μικρή έδωσε τις εξετάσεις και η μάζα στο στήθος συνέχιζε να μεγαλώνει. Την ξεχνούσε διαβεβαιώνοντας τον εαυτό της ότι δεν είναι τίποτα. Όμως, μια μέρα, εκεί που καθόταν στην καρέκλα, δίπλα στο τραπέζι της κουζίνας, έχοντας βάλει για άλλη μία φορά το χέρι μέσα από του σουτιέν για να πιάσει αυτό που συνέχιζε να μεγαλώνει στο στήθος της, είδε λίγο αίμα στα δάκτυλα της. Τρομοκρατήθηκε. Τα έβαλε με τον εαυτό της και αποφάσισε να πάει να δει γιατρό.

Μόνη της, έχοντας περιποιηθεί τον εαυτό της, έφτασε στα εξωτερικά ιατρεία για να εξεταστεί από ένα γνωστό μαστολόγο. Πολύς κόσμος, αυτό την ανακούφισε λίγο. Για να έχει τόσους πολλούς να περιμένουν, θα είναι καλός σκέφτηκε. Άκουγε και τις άλλες γυναίκες που περίμεναν να τον επαινούν, αισθάνθηκε περισσότερο ήρεμη.

Ήρθε η σειρά της. Είπε στο γιατρό την ιστορία της και ότι δεν είχε μαζί της καινούργια μαστογραφία, είχε μια παλιά προ πενταετίας. «Τι να την κάνω αυτή» της είπε ο γιατρός και ούτε που την πήρε στα χέρια του. Πήγε στο εξεταστικό κρεβάτι, ξεντύθηκε και περίμενε τον γιατρό να  τελειώσει μία συνομιλία του σ’ ένα τηλεφώνημα που εν τω μεταξύ μεσολάβησε. Αισθανόταν άβολα. Τα μάτια της ήταν καρφωμένα στον γιατρό. Αυτός την πλησιάζει με την λευκή καλοσιδερωμένη μπλούζα του και το λευκό πουκάμισο με την ριγέ γραβάτα, βάζει τα γυαλιά του, κοιτά προσεκτικά το άρρωστο στήθος, κάνει μία γκριμάτσα αποδοκιμασίας, απλώνει το χέρι του ψηλαφά και τα δύο στήθη και τις μασχάλες και στη συνέχεια, χωρίς να της πει κουβέντα, πάει στο νεροχύτη και πλένει τα χέρια του. Αυτή ντύνεται και κάθεται στην καρέκλα μπροστά στο γραφείο. Τα μάτια της καρφωμένα στο πρόσωπο του γιατρού, περιμένοντας να μαντέψει από εκεί και όχι από τα λόγια το τι έχει να της πει. Ο γιατρός την κοιτά και αυτός και της λέει, κουνώντας με απορία τους ώμους του « Τι ήρθες τώρα σε μένα;». Δεν απαντά, τι να του απαντήσει; « Πώς το άφησες χριστιανή μου να γίνει έτσι; Πού ζεις; Στον περασμένο αιώνα; Τι να κάνω τώρα εγώ μαζί σου;». Η γυναίκα αισθάνεται το κεφάλι της να βυθίζεται μέσα σε ένα πυκνό σύννεφο. « Τέλος πάντων θαυ σου δώσω εισιτήριο και ό,τι μπορέσω θα κάνω. Μην περιμένεις πολλά. Δεν έχεις κάποιον μαζί σου;». « Πείτε μου γιατρέ είναι τόσο άσχημο;» « Τι άσχημο καλή μου; Εδώ μιλάμε για πολύ προχωρημένη νόσο. Τέλος πάντων, είπα  ό,τι μπορέσω να κάνω, θα κάνω. Που είναι άντρας σου να συζητήσω μαζί του;» « Μόνη μου έχω έρθει». Ο γιατρός φαίνεται να απογοητεύεται. Δίνει εντολή στην γραμματέα να δώσει εισιτήριο εισαγωγής. « Πότε θα μπω μέσα γιατρέ μου;» « «Όποτε σε καλέσουν. Βιάζεσαι κιόλας; Τώρα σ’ έπιασε η βιασύνη; Τόσο καιρό που τ’ άφησες να γίνει τούμπανο, τι έκανες;» είπε και γυρνώντας της την πλάτη πήγε να συνεχίσει τη δουλειά του με την επόμενη ασθενή.

Χωρίς να καταλάβει, έδωσε τα στοιχεία της στη γραμματέα. Ήθελε να εξαφανιστεί ή να σβήσει ό,τι της είχε συμβεί τα τελευταία 5 λεπτά. Το προτεταμένο χέρι και οι οδηγίες της γραμματέας για το τι να κάνει με το εισιτήριο, την επανέφεραν στην πραγματικότητα. Μόνο που πλέον δεν άκουγε. Σαν να είχαν χαθεί οι θόρυβοι γύρω της και μόνο η επίκριση του γιατρού, ο άντρας της που την ειρωνευόταν, ο γιος της που το έπαιζε αντράκι μαζί της και η κόρη της που ασχολιόταν μόνο με το αν θα περάσει τις εξετάσεις κατοικούσαν στο μυαλό της.

Σαν μπόμπα έσκασαν επάνω της τα λόγια που της είπε ο γιατρός, αλλά και το πώς την αντιμετώπισε. Τόσα χρόνια (προσπάθησε να υπερασπιστεί τον εαυτό της σ’ ένα εσωτερικό μονόλογο) βοηθούσα με στωικότητα όλους, είχα αφοσιωθεί στον άντρα μου και στα παιδιά μου, πρόσεχα να μην δώσω αφορμή στην γειτονιά… Ναι, αμέλησα τον εαυτό μου, είναι αλήθεια. Αλλά να είμαι τόσο βλάκας, που ακόμα και ο γιατρός μου το είπε κατάμουτρα! Τόσο μα τόσο αυτοκαταστροφική; Ανίκανη και βόδι, όπως μου τα έλεγε ο άντρας μου τα τελευταία χρόνια.

Βγήκε από το νοσοκομείο κατηγορώντας στις σκέψεις της τον εαυτό της, την ανικανότητα και την κακοτυχία της. Βγήκε από το νοσοκομείο βλέποντας τους άλλους γύρω της και συλλογιζόμενη το πόσο μηδαμινή είναι τελικά η αξία της. Ξανάφερε στην μνήμη της το πώς την κοίταξε ο γιατρός, πως τις τα είπε. Ποια ήταν ακριβώς τα λόγια του; Και είναι και από τους καλύτερους. Δεν χωρά αμφιβολία: κατέστρεψα τον εαυτό μου. Τώρα τι θα κάνω; Δεν θα δω τον Μάκη γαμπρό, ούτε την Ευγενία νυφούλα. Δεν θα κρατήσω εγγονάκια στην αγκαλιά μου, σκέφτηκε και την πήραν τα δάκρυα. Μ’ ένα μαντήλι μια σκούπιζε τα μάτια της, μια φυσούσε την μύτη της. Και δεν την ένοιαζαν, για πρώτη φορά, τι θα σκέφτονται οι γύρω της.

Πηγή: cancer-society.gr

Θρήνος: 13χρονος ξεψύχησε λόγω επιπλοκών αφού νόσησε με Covid-19

Τα άσχημα νέα της ημέρας έρχονται από το Μιζούρι των ΗΠΑ, όπου ένας μαθητής της Β’ Γυμνασίου ξεψύχησε το περασμένο σαββατοκύριακο από επιπλοκές, αφού νόσησε με κορωνοϊό πιθανότατα στο σχολείο του. Αυτό, προς απόδειξη, ότι μπορεί τα παιδιά να νοσούν σε μικρότερο βαθμό συγκριτικά με τους ενήλικες, όμως αυτό δεν σημαίνει, ότι σε κάποιες περιπτώσεις θα κινδυνεύσει ή και θα χαθεί η ζωή τους.

Στην περίπτωση του 13χρονου Peyton Baumgarth, η ανακοίνωση του σχολείου προς όλες τις οικογένειες ήταν σαφής και τραγική: Το παιδί -το νεαρότερο θύμα κορωνοϊού στην Πολιτεία- ξεψύχησε λόγω επιπλοκών του κορωνοϊού και το σχολείο θα έπρεπε να παραμείνει κλειστό για δύο ημέρες.

Η μαμά του παιδιού, η Stephanie Baumgarth, η οποία επίσης διαγνώστηκε θετική στον ιό, είπε στα τοπικά μέσα του Μιζούρι, ότι ο γιος της δεν υπέφερε από κάποιο υποκείμενο νόσημα. Τον μετέφερε στο νοσοκομείο, όταν έβλεπε ότι η κατάστασή του μετά τη μόλυνση δεν βελτιωνόταν και εκεί οι γιατροί σοκαρίστηκαν με το πόσο άρρωστος ήταν. Τελικά, πέθανε στο νοσοκομείο μερικές ημέρες αργότερα.

“Αυτό είναι κάτι που κανένας γονιός δεν θα πρέπει ποτέ να βιώσει. Προσωπικά δεν ξέρω πλέον πώς θα ανασάνω ξανά.”, είπε η ίδια.

Δεν είναι ακόμα απόλυτα σαφές το πού κόλλησε το παιδί, ωστόσο, σύμφωνα με το σχολείο του, όταν αυτό άνοιξε τον περασμένο Ιούλιο, τα μέτρα περί χρήσης μάσκας δεν ήταν τότε ιδιαίτερα αυστηρά και αυτό μπορεί να έπαιξε ρόλο στην διασπορά του ιού. Πλέον η μαμά του Peyton δεν σταματά να εκλιπαρεί τους γείτονές της να φορούν κάθε φορά που θα βγαίνουν εκτός σπιτιού τη μάσκα τους…

“Φοράτε τη μάσκα σας σε δημόσιους χώρους, πλένε τα χέρια σας και καταλάβετε ο Covid είναι απόλυτα αληθινός!” λέει η ίδια.

Για τα έξοδα της κηδείας του παιδιού άνοιξε ένα φιλανθρωπικός λογαριασμός.

Σύμφωνα με την οικογένεια, το παιδί ήταν “ένας υπέροχος νέος, ο οποίος πάντα είχε ένα χαμόγελο να σου χαρίσει. Λάτρευε τα Χριστούγεννα, τα video games και το να φτιάχνει βιντεάκια στο YouTube. Του άρεσε να παίζει ποδόσφαιρο και να περνά χρόνο με την οικογένειά του.” Τον αποχαιρέτησαν δε γράφοντας: “Peyton, αγαπημένε μας, θα είσαι για πάντα στις καρδιές μας. Σε αγαπάμε απεριόριστα και δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ.”

πηγή: scarymommy.com

Αυτή η μαμά διδύμων δεν διστάζει να δείξει την κοιλιά της μετά τον τοκετό και… αποθεώνεται για το θάρρος της!

Η Cynthia είναι μία νέα μαμά δίδυμων αγοριών, ο λογαριασμός της οποίας στο Instagram έχει γίνει viral τους τελευταίους μήνες για έναν πολύ σοβαρό λόγο: Το θάρρος της να φωτογραφίζεται πριν και μετά τον τοκετό, δείχνοντας την κοιλιά της σε κάθε φάση της καθώς παιρνούν οι μήνες, και βάζοντας έτσι τέλος στην απαράδεκτη τάση του body shaming, ειδικά προς τις γυναίκες που γίνονται μαμάδες.

Στις αναρτήσεις της στο TwinMamalLama, η εν λόγω μαμά δεν σταματά να εμψυχώνει τις νέες μανούλες και να τους εξηγεί πόσο σπουδαίο είναι το σώμα τους και η ικανότητά του να φέρνει στον κόσμο ζωή.

Σε μία από αυτές τις αναρτήσεις γράφει χαρακτηριστικά:

 

View this post on Instagram

 

To all the Mamas that needed that hug more than your children did today.⁣ ⁣ To all the Mamas that got judged for showing off their beautiful, postpartum body.⁣ ⁣ To all the Mamas that felt like they could of done more today.⁣ ⁣ Guess what? ⁣ You did more than enough today. ⁣ You are more than enough today and everyday.⁣ ⁣ You created life inside you.⁣ Remember that? Did you forget that part? ⁣ ⁣ YOU made a human, YOU carried a human and YOU birthed a human.⁣ —Let me say that part again.⁣ YOU made a human, YOU carried a human and YOU birthed a human.⁣ ⁣ If that doesn’t scream super hero, I don’t know what does.⁣ ⁣ Mama, celebrate yourself today. Cut yourself some slack, drink a glass of wine and dance like nobody’s watching! You deserve it.⁣ (But keep the baby monitor on!)⁣ ⁣ #youareenough ?⁣ ⁣ Want to snag this tee? Check out @jax.and.torr and recieve 15% off with code: twinmamallama15⁣

A post shared by TwinMamaLlama™️ (@twinmamallama) on

Προς όλες τις μαμάδες που χρειάστηκαν μια αγκαλιά περισσότερο από τα παιδιά τους σήμερα.

Σε όλες τις μαμάδες που επικρίθηκαν επειδή έδειξαν το υπέροχο σώμα τους μετά τον τοκετό.

Σε όλες τις μαμάδες που πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να κάνουν περισσότερα σήμερα.

Μαντέψτε;

Κάνατε περισσότερα πράγματα σήμερα.⁣
Κάνετε τα πάντα κάθε μέρα και όχι μόνο σήμερα.

Δημιουργήσατε μια ζωή μέσα σας.
Το θυμάστε αυτό; Δεν πιστεύω να το ξεχάσατε…

ΕΣΕΙΣ δημιουργήσατε έναν άνθρωπο, ΕΣΕΙΣ κουβαλούσατε έναν άνθρωπο και ΕΣΕΙΣ γεννήσατε έναν άνθρωπο.

Αφήστε με να το επαναλάβω ξανά αυτό.

ΕΣΕΙΣ δημιουργήσατε έναν άνθρωπο, ΕΣΕΙΣ κουβαλούσατε έναν άνθρωπο και ΕΣΕΙΣ γεννήσατε έναν άνθρωπο.

Αν αυτό δεν “φωνάζει” σούπερ ηρωίδα, τότε δεν ξέρω τι μπορεί να χαρακτηρίζει μια σούπερ ηρωίδα.

Μαμάδες, χαρείτε τον εαυτό σας σήμερα. Φάτε ένα σνακ, πιείτε ένα ποτήρι κρασί και χορέψτε σαν να μην σας βλέπει κανείς.

Το αξίζετε!”

Δείτε περισσότερες αναρτήσεις της Cynthia:

 

View this post on Instagram

 

Our children become artists inside the womb.⁣ They are creating a work of art for their Mother. ⁣ A magical masterpiece to be exact.⁣ ⁣ As they grow, they create such beautiful strokes that penetrate through the Mothers skin. ⁣ ⁣ It becomes textured and it multiplies as weeks pass by. Seems as if they use a magical shading stroke in some areas for added contrast that will later lighten up.⁣ ⁣ On this Mother’s body, her children signed their work of art as they exited her body and were welcomed to this world, stamping a protruding line below her waistline.⁣ ⁣ Your postpartum body is a memorable and magical work of art, gifted to you by your little miracles. Don’t ever be ashamed of such beauty and meaning this art piece showcases.⁣ ⁣

A post shared by TwinMamaLlama™️ (@twinmamallama) on

 

View this post on Instagram

 

We may not always have it all together but together we will always have it all—And that’s a fact ?

A post shared by TwinMamaLlama™️ (@twinmamallama) on

 

Δεν σας λέει πώς πέρασε στον παιδικό σταθμό; Να τι πρέπει να κάνετε!

Καθημερινά κι εσείς και ο μπαμπάς του πηγαίνετε με χαρά να πάρετε το παιδί σας από τον παιδικό σταθμό και να μάθετε πώς πέρασε την ημέρα του. Το ρωτάτε “τι κάνατε σήμερα με τη δασκάλα;”, “έπαιξες;”, “έφαγες;”, εκείνο όμως αρνείται να σας πει το παραμικρό.

Είναι δικαίωμα του παιδιού να σας μιλά για τις εμπειρίες του όταν το ίδιο επιθυμεί και οφείλετε να το σεβαστείτε, αναφέρει η Αλεξάνδρα Καππάτου, Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος-Συγγραφέας. Ο παιδικός σταθμός είναι ένας δικός του χώρος. Έχετε σκεφτεί ότι με τις ερωτήσεις σας μπορεί να νιώσει ότι ανησυχείτε ή ακόμα ότι δεν εμπιστεύεστε τον παιδικό σταθμό;

Μόλις το παιδί καταλάβει ότι είστε άνετη, χαλαρή και δεκτική να το ακούσετε, είναι βέβαιο ότι θα θελήσει να μοιραστεί τις εμπειρίες του μαζί σας. Οπότε, είναι ανώφελο να το πολιορκείτε με ερωτήσεις μόλις επιστρέφει από τον παιδικό σταθμό. Πολλές φορές το παιδί εκμυστηρεύεται πράγματα που θέλει ή το απασχολούν ή του έχουν συμβεί σε στιγμές χαλάρωσης, όπως την ώρα που πάει για ύπνο.

Ξεκινήστε να του μιλάτε με ηρεμία για ό,τι έχετε κάνει εσείς κατά τη διάρκεια της ημέρας. Είναι πιθανό ότι θα αρχίσει να σας διηγείται διάφορα και για τη δική του ημέρα. Αρκεί φυσικά να μην το πιέζετε. Αν παρόλα αυτά το παιδί αρνείται να μοιραστεί μαζί σας τις καθημερινές του εμπειρίες, μήπως θα πρέπει να εξετάσετε τον τρόπο που επικοινωνείτε μαζί του και τη συμπεριφορά απέναντί του; Μήπως είστε πιεστική, αυταρχική; Ενισχύετε την ελεύθερη έκφραση των συναισθημάτων του ή μήπως διαρκώς του κάνετε παρατηρήσεις ή του υποδεικνύετε τι να κάνει; Αν πράγματι διαπιστώσετε ότι συμπεριφέρεστε με κάποιον παρόμοιο τρόπο, ίσως χρειάζεται να αναθεωρήσετε τη στάση σας απέναντί του.

Τα μωρά του 2020 είναι το φως στο σκοτάδι μιας χρονιάς που κατά τ’άλλα θα θέλαμε να ξεχάσουμε…

Αν ήταν δύσκολη η φετινή χρονιά από τον Μάρτιο και μετά για όλους μας, φανταστείτε πώς ήταν η κατάσταση για τους γονείς που έφεραν (ή ετοιμάζονται να φέρουν) φέτος το μωρό τους στον κόσμο.

Μια χρονιά με τη μεγαλύτερη υγιεινομική κρίση που γνώρισε ποτέ ο σύγχρονος κόσμος και με αμέτρητες παράπλευρες οικονομικές επιπτώσεις, με αποτέλεσμα η ανασφάλεια και η αγωνία να μας κυριεύουν καθημερινά.

Κι όμως, για τα ζευγάρια που έγιναν γονείς το 2020, τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Δεν θα μπορούσε να τα περιγράψει καλύτερα η μαμά-blogger Krista Ward, στην παρακάτω ανάρτησή της:

“Γλυκό μου μωρό του 2020,

Θέλω απλά να σε ευχαριστήσω.

Γιατί με πολλούς τρόπους, αυτή η χρονιά ήταν χάλια.

Με μεγάλες δόσεις καταστροφής.

Όμως εσύ.

Εσύ ήσουν το φως στο σκοτάδι.

Η γαλήνη στο χάος.

Η χαρά εν μέσω αμέτρητων δυσκολιών και πόνου και αναστάτωσης.

Ξέρω, λοιπόν, ότι οι άνθρωποι θα μιλούν στο μέλλον για το 2020.

Θα λένε για το στρες και τον φόβο και τη λύπη.

Θα θυμούνται όλες αυτές τις δυσάρεστες καταστάσεις που έχουν φέρει δάκρυα στα μάτια μου αμέτρητες στιγμές.

Όμως εγώ είμαι τόσο ευτυχισμένη που όταν κοιτάζω πίσω στη χρονιά που περνά, έχω να θυμάμαι και εσένα.

Γιατί εσύ είσαι το δώρο!

Η πιο γλυκιά ευλογία!

Και παρόλο που τα πράγματα ήρθαν λίγο (εντάξει, πολύ) πιο διαφορετικά από όσο τα προγραμμάτιζα, και σίγουρα δεν ήταν εύκολα ή άνετα, η χρονική στιγμή που ήρθες δεν θα μπορούσε να είναι πιο τέλεια.

Σε ευχαριστώ, λοιπόν, μικρούλι μου.

Σε ευχαριστώ που μου επέτρεψες να είμαι ευγνώμων για το 2020.

Γιατί μου έδωσε εσένα.”

 

Ο τρόπος που αυτός ο 2χρονος ηρεμεί τη μπέμπα αδερφούλα του έχει τρελάνει το διαδίκτυο

Πρόκειται για το πιο τρυφερό βίντεο που έχουμε δει τις τελευταίες ημέρες: Ο λόγος για τον 2 ετών Beau, ο οποίος έγινε διάσημος παγκοσμίως έπειτα από την ανάρτηση της μαμάς του στο TikTok.

Στο βίντεο, λοιπόν, που έγινε viral βλέπουμε τον μικρούλη από το New Jersey να εκδηλώνει την αγάπη του στην 6 μηνών αδερφούλα του, Ainsley, η οποία δείχνει να έχει μια δύσκολη στιγμή:

Τη στιγμή, λοιπόν, που η μικρούλα Ainsley ξεσπά σε γοερά κλάματα, ο μικρούλης, ως άλλος life coach, της απαντά ήρεμα “Όλα καλά. Πάρε μια βαθιά ανάσα” και η μικρή αμέσως ηρεμεί.

Είναι προφανές, ότι τα συγχαρητήρια αξίζουν, βέβαια, στους γονείς των δύο παιδιών, οι οποίοι έχουν λειτουργήσει ως άριστα παραδείγματα, δείχνοντας στα παιδιά τους τον σωστό τρόπο για να ηρεμούν στις δύσκολες στιγμές τους.

Πάντως, σύμφωνα με τη μαμά τους, ο Beau είναι από τη φύση του ένα πολύ εξωστρεφές και δοτικό παιδί που λατρεύει να περνά χρόνο και να φροντίζει τη μικρή του αδερφούλα! Ποιος τη χάρη της! 🙂

πηγή: goodmorningamerica.com

5χρονος που γεννήθηκε χωρίς αυτί κάνει την επέμβαση που θα του αλλάξει τη ζωή και γίνεται viral! (video)

Τον γύρο του κόσμου κάνει τις τελευταίες ημέρες ένα βίντεο με πρωταγωνιστή τον 5χρονο Wesley, ο οποίος πάσχει από μικρωτία, μια εκ γενετής παραμόρφωση του έξω ωτός, η οποία επηρεάζει συνήθως το ένα από τα δύο αυτιά, συχνότερα το δεξί, ενώ εμφανίζεται περισσότερο στα αγόρια.

Σε κάθε περίπτωση, η παγκόσμια συχνότητα εμφάνισης μικρωτίας είναι περίπου μία στις 8.000 γεννήσεις, αν και κυμαίνεται ανάλογα με την καταγωγή από λιγότερο από μία στις 1000 γεννήσεις σε ορισμένες ομάδες ιθαγενών στο Μεξικό, τις ΗΠΑ και τη Νότια Αμερική, σε μία στις 2100 γεννήσεις στην Ιαπωνία και τη Κορέα, και σε 1 στις 20.000 στην Καυκάσια φυλή (*πληροφορίες από το iliaktida.eu)

Ο μικρός Wesley από τις ΗΠΑ, λοιπόν, που είχε αυτή τη σπάνια πάθηση εκ γενετής βρέθηκε πρόσφατα στο ιατρείο της πλαστικού χειρουργού Sheryl Lewi, η οποία με τρόπο που μοιάζει… μαγικό, έδωσε τέλος στα προβλήματά του αναφορικά με την εμφάνιση, την ακοή, αλλά και την ψυχολογία του. Χάρη στην εξειδικευμένη επέμβαση του εξασφάλισε ένα καινούργιο, άρτιο και λειτουργικό αυτί!

Έπειτα από 5 χρόνια ζωής, ο μικρούλης απέκτησε για πρώτη φορά ένα ωραιότατο αυτάκι και η χαρά του, όπως θα δείτε στο παρακάτω βίντεο, δεν περιγράφεται!

 

View this post on Instagram

 

Apparently this is going viral on TikTok! ? #microtia #atresia #earsurgery #lewinear #3dear #supor

A post shared by Sheryl Lewin MD – Microtia Ear (@sheryllewinmd) on

Μαμά-γορίλλας υποβλήθηκε σε καισαρική έκτακτης ανάγκης για να σωθεί το σπάνιο νεογέννητο γοριλλάκι της!

Μια ομάδα ειδικών βοήθησε πριν από μερικές ημέρες μία θηλυκή γορίλλα να φέρει στον κόσμο το μωρό της, μέσω έκτακτης καισαρικής τομής.

Το μωρό της, το οποίο δεν έχει πάρει ακόμα όνομα, γεννήθηκε με βάρος 2.800γρ.

Είναι ο πρώτος αρσενικός γορίλλας που γεννιέται ποτέ στον Ζωολογικό Κήπο Franklin Park της Βοστώνης.

Ανήκει στο είδος των δυτικών πεδινών γορίλλων, οι οποίοι θεωρούνται απειλούμενα ζώα.

Σύμφωνα με τον κτηνίατρο Dr Eric Baitchman, “Για το καλώς έχειν της μαμάς και του μωρού, ήταν επιτακτικό να διαγνώσουμε γρήγορα την κατάσταση της Kiki και να πραγματοποιήσουμε καισαρική τομή πριν ξεκινήσει ο τοκετός της. Ήμασταν τυχεροί γιατί πολύ γρήγορα κινητοποιήθηκε μια καταπληκτική ομάδα με συναδέλφους από τη Μαιευτική Κλινική του Birgham και την Κτηνιατρική Σχολή Cummings. Πρόκειται πραγματικά για μια ομαδική δουλειά και είμαστε ανακουφισμένοι και χαρούμενοι που το χειρουργείο κύλισε ομαλά και ότι μαμά και μωρό είναι ασφαλείς και υγιείς.”

 

πηγή: thesun.ie

Μία εβδομάδα πριν γεννήσει έτρεξε 1,5 χιλιόμετρο σε λιγότερο από 6 λεπτά

Αν δεν έχετε ασχοληθεί ποτέ με το τρέξιμο, ίσως να μην εκτιμήσετε αυτό που κατάφερε αυτή η μέλλουσα μαμά. Αν συνηθίζετε να τρέχετε, όμως, θα συμφωνήσετε ότι ο μέσος χρόνος για να καλύψεις π.χ. 1 χιλιόμετρο, είναι περί τα 7-8 λεπτά. Για 1,5 χιλιόμετρο περί τα 12…

Φανταστείτε, λοιπόν, για τι άθλο πρόκειται, όταν μια ετοιμόγεννη γυναίκα καταφέρνει να τρέξει 1 μίλι (περί τα 1,6 χιλιόμετρα) σε μόνο 5,25 λεπτά! Αυτό ακριβώς πέτυχε η 28χρονη Makenna Myler, η οποία, όπως ήταν αναμενόμενο, έγινε γνωστή παγκοσμίως, όταν ο άνδρας της τράβηξε και δημοσίευσε στο TikTok το παρακάτω βίντεο:

Όπως η ίδια η Myler είπε αργότερα, μιλώντας στο Good Morning America, “Πιστεύω πως η εγκυμοσύνη είναι κάτι υπέροχο και δεν πρόκειται ούτε για ασθένεια, ούτε για ατύχημα, ούτε για κάτι που σε κάνει ανίκανο. Νομίζω ότι πολλές γυναίκες σήμερα αποδεικνύουν για πόσα είναι ικανές και αυτό είναι που έχει σημασία”.

Η ίδια πρόσθεσε, ότι με τον άντρα της, τον οποίον περιγράφει ως τον μεγαλύτερο υποστηρικτή της, βάλανε για αστείο ένα στοίχημα 100 δολαρίων, για το αν θα κατάφερνε να ολοκληρώσει 1 μίλι σε λιγότερο από 8 λεπτά. Και φυσικά, κέρδισε η Myler!

Αξίζει να αναφερθεί, ότι το βίντεο τραβήχτηκε στις 12 Οκτωβρίου, ενώ στις 18 Οκτωβρίου ήταν η τελική ημερομηνία τοκετού της μέλλουσας μαμάς.

Η ίδια, πάντως, απευθυνόμενη σε άλλες μέλλουσες μανούλες, θέλει να πει, ότι παρόλο που το επίτευγμά της κέρδισε παγκόσμιο ενδιαφέρον, η προπόνηση αυτή κατά την διάρκεια του τοκετού δεν ήταν κάτι εύκολο.

“Στο πρώτο τρίμηνο, μπορεί να μην είχα πάρει κιλά, αλλά ένιωθα εξαντλημένη και σίγουρα έτρεχα πιο αργά από τώρα. Έπρεπε να ακούω το σώμα μου και να μην το πιέζω υπερβολικά, κάνοντας μόνο λίγη γυμναστική μέσα στο σπίτι”, λέει η ίδια και συνεχίζει: “Όταν οι άλλοι μου λένε πόσο θα τρέξεις αυτή τη φορά, τους απαντώ: Όσο αντέξει το σώμα μου. Αν δεν θέλω να το κάνω δεν θα το κάνω, γιατί αυτό που προέχει είναι η εγκυμοσύνη μου και η υγεία μου”.

Και παρόλο που οι περισσότερες γυναίκες δεν καταφέρνουν ούτε χωρίς μωρό να τρέξουν τόσο, η γυμναστική της Myler, η οποία ονειρεύεται να εκπροσωπήσει τις ΗΠΑ στους Ολυμπιακούς Αγώνες, είναι ασφαλής, σύμφωνα με τους ειδικούς: “Στις ασθενείς μου, γενικώς, λέω ότι μπορούν να συνεχίσουν να κάνουν ό,τι έκαναν πριν την εγκυμοσύνη, αρκεί να νιώθουν άνετα και να μην πονούν”, λέει η γυναικολόγος Dr. Danielle Jones, η οποία δεν σχετίζεται με την Myler. “Δεν βλέπεις κάτι τέτοιο πολύ συχνά, γιατί οι περισσότεροι προτιμούν να χαλαρώσουν στο τρίτο τρίμηνο και δεν θέλουν να τρέχουν, αλλά σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που μπορούν άνετα να συνεχίσουν να προπονούνται στην εγκυμοσύνης.”

Η Jones, βέβαια, τόνισε ότι υπάρχουν καταστάσεις που θα πρέπει να αποτρέπουν την άσκηση στην εγκυμοσύνη και ότι οι γυναίκες θα πρέπει πάντα να συμβουλεύονται τους γυναικολόγους τους, καθ’όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και να τους ενημερώνουν για το είδος γυμναστικής που κάνουν.

Πάντως για τις εγκύους που συνεχίζουν να αθλούνται χωρίς προβλήματα τα οφέλη είναι σημαντικά. Η Jones κάνει λόγο για πιο εύκολο και σύντομο τοκετό και μικρότερες πιθανότητες για καισαρικής γιατί η γυναίκα έχει αντοχές, ενώ και η ανάρρωση μετά τον τοκετό μπορεί να είναι ταχύτερη.

Και η Myler, πάντως, παραδέχτηκε πως βρίσκεται υπό την επιτήρηση του γιατρού της σε όλη την διάρκεια της εγκυμοσύνης της, ενώ πέρα από την προπόνησή της, φροντίζει να ξεκουράζεται πολύ και να τρώει σωστά, για το καλό της ίδιας και του μωρού. Τονίζει δε, ότι “τα τελευταία 10 χρόνια μου ως αθλήτρια φροντίζω να ακούω το σώμα μου και τις ανάγκες του. Δεν θα πρέπει οι άλλες γυναίκες που δεν αθλούνται συστηματικά να προσπαθήσουν να συγκριθούν μαζί μου.”

Σε κάθε περίπτωση, παρόλο που σκοπεύει να επιστρέψει στις προπονήσεις σύντομα μετά τον τοκετό, δεν σκοπεύει να αγχωθεί με την επαναφορά στο παλιό της σώμα. “Εύχομαι μόνο αυτό το μωρό να με αλλάξει με θετικό τρόπο, να με ωριμάσει”, λέει αναφερόμενη στο πρώτο της παιδί, το οποίο, ωστόσο, σύμφωνα με την τελευταία της ανάρτηση στο Instagram δεν έχει κάνει ακόμα την εμφάνισή του…