Οι νέες μαμάδες χάνουν τον ύπνο τους έως και 6 χρόνια μέτα τη γέννηση του μωρού

Είναι γνωστό ότι οι περισσότεροι γονείς -ιδίως οι μαμάδες- χάνουν λιγότερο ή περισσότερο τον ύπνο τους μετά τη γέννηση ενός παιδιού, κυρίως του πρώτου τους. Μια νέα βρετανο-γερμανική επιστημονική έρευνα δείχνει ότι αυτή η διαταραχή του ύπνου φθάνει στο αποκορύφωμά της τους πρώτους τρεις μήνες μετά τη γέννα, αλλά μπορεί να διαρκέσει έως έξι χρόνια.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Σακάρι Λέμολα του Τμήματος Ψυχολογίας του βρετανικού Πανεπιστημίου του Γουόρικ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα ύπνου “Sleep”, μελέτησαν τις συνήθειες ύπνου 4.659 νέων γονιών, οι οποίοι κλήθηκαν να βαθμολογήσουν από μηδέν έως δέκα τη διάρκεια και την ποιότητα του ύπνου τους πριν και μετά το παιδί (πρώτο, δεύτερο ή τρίτο).

Διαπιστώθηκε ότι, κατά μέσο όρο, το πρώτο τρίμηνο μετά τη γέννηση του μωρού οι μητέρες κοιμούνται μια ώρα λιγότερο από ό,τι πριν αποκτήσουν παιδί, ενώ οι πατέρες 15 λεπτά λιγότερο. Μέσα στο πρώτο έτος, η απώλεια του ύπνου για μια γυναίκα είναι περίπου 40 λεπτά κάθε βράδυ.

Αυτός είναι ο λόγος που οι μαμάδες χάνουν τον ύπνο τους

Έξι χρόνια αργότερα, οι μαμάδες κοιμούνται 20 λεπτά λιγότερα, ενώ οι μπαμπάδες συνεχίζουν να κοιμούνται 15 λεπτά λιγότερο, με άλλα λόγια η κατάσταση έχει βελτιωθεί για τις γυναίκες, αλλά και οι δύο γονείς δεν έχουν επανέλθει στα επίπεδα ύπνου προτού κάνουν παιδί. Αυτό οφείλεται στο ότι μπορεί πια το παιδί να μην κλαίει μέσα στη νύχτα όσο μεγαλώνει, όμως δεν παύει να ξυπνά βραδιάτικα, να αρρωσταίνει, να έχει εφιάλτες και γενικώς να έχει ανάγκες που κρατούν ξύπνιους τους γονείς. Η μείωση του ύπνου είναι πιο αισθητή στο ζευγάρι που αποκτά το πρώτο του παιδί.

Οι γυναίκες κατά μέσο όρο ανέφεραν μια μείωση της ποιότητας και ικανοποίησής τους από τον ύπνο τους της τάξης των 1,7 μονάδων μετά το πρώτο παιδί (στην κλίμακα 0-10), ενώ μετά το δεύτερο και τρίτο παιδί η μείωση ήταν μικρότερη, περίπου μία μονάδα.

«Οι γυναίκες τείνουν να βιώνουν περισσότερη διαταραχή του ύπνου τους από ό,τι οι άνδρες μετά τη γέννηση του παιδιού, κάτι που οφείλεται στο ότι οι μητέρες έχουν πιο συχνά τη βασική φροντίδα του παιδιού», ανέφερε ο δρ Λέμολα.

 

Πόσο χώρο αφήνεις στα παιδιά σου για να αναπτυχθούν;

“Ακούγοντας τη λέξη “χώρος”, γεμίζει το μυαλό μου εικόνες. Ψάχνοντας στο λεξικό, βρήκα πολλούς ορισμούς και το αποτέλεσμα ήταν οι εικόνες αυτές να πολλαπλασιαστούν. Έχουμε τον χώρο ως φυσική διάσταση – έκταση – επιφάνεια, στο φυσικό σύμπαν, τον χώρο ως όριο και περιορισμό, τον χώρο ως περιοχή δράσης και προσανατολισμό κ.ο.κ.” εξηγεί η Μαριάννα Κουμαριανού, παιδαγωγός και δασκάλα.

Για αρχή, ας δούμε την κυριολεξία του όρου μέσα από παραδείγματα:

ένας χορευτής, ένας ηθοποιός ή ένας ποδοσφαιριστής έχουν στη διάθεσή του συγκεκριμένο χώρο. Η σκηνή ή το γήπεδο είναι η περιοχή που μέσα σε αυτά ο χορευτής μπορεί να χορέψει ό,τι και όπως θέλει, ο ηθοποιός να παίξει τον ρόλο του και ο ποδοσφαιριστής να κάνει προπόνηση ή αγώνα, ενώ ταυτόχρονα κανείς από τους τρεις δεν μπορεί να βγει έξω από αυτά.

Αν το γενικεύσουμε λίγο αυτό, μπορούμε να πούμε ότι ο χώρος καθορίζεται από τα όριά του, όπου αυτά τα όρια είναι ο περιοριστικός παράγοντας, μπορούμε να τον καθορίσουμε και τον εξηγήσουμε λέγοντας πού αυτός τελειώνει – μέχρι πού φτάνει, ενώ μέσα σε αυτά υπάρχει η ελευθερία κινήσεων ή κανόνες.

Στα παιδιά, δίνουμε «χώρο για να» ή περιορίζουμε τον «χώρο που».

Πιο συγκεκριμένα: τους λέμε πού μπορούν να παίξουν μέσα στο σπίτι, στην αυλή, στο πάρκο ενώ ταυτόχρονα τους λέμε πού δεν μπορούν να φτάσουν και σε ποια σημεία δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση. Άλλο παράδειγμα είναι ο χώρος που κοιμούνται: όσο πιο μικρά είναι ο χώρος είναι όλο και μικρότερος, μάλιστα ορίζεται αυστηρά με καγκελάκια. Μεγαλώνοντας το παιδί, το κρεβάτι του μεγαλώνει και φεύγουν τα κάγκελα.

Συχνά για αυτά λέμε ότι «βάζουμε όρια στα παιδιά». Αλλιώς τους δίνουμε κανόνες – περιορισμούς και αντίστοιχα ελευθερίες. Ύστερα, μπαίνουν κι άλλοι παράγοντες σε αυτό: για παράδειγμα λέμε ότι μπορούν να παίζουν μέχρι τις 9 το βράδυ και μετά να γίνει κάτι άλλο. Περιορίζουμε δηλαδή χρονικά τον χώρο που τους είναι διαθέσιμος.

Ας το δούμε όμως αυτό από μια άλλη οπτική:

Ένα παιδί όταν γεννιέται τι μπορεί να χειριστεί; Σε πόσο χώρο μπορεί να νιώσει ασφάλεια και να τον ελέγξει;

Το μωρό, ξεκινώντας τη ζωή του καταρχήν πρέπει να αποκτήσει την αντίληψη του εαυτού του – του σώματός του, άρα πρέπει να του δώσουμε τόσο χώρο όσο να μπορεί να έχει τον έλεγχο και να νιώθει ασφάλεια σε αυτόν! Μεγαλώνοντας, αποκτά τον έλεγχο μιας μικρής περιοχής. Την ανακαλύπτει, τη γνωρίζει, παίζει με αυτή. Άρα μπορεί να έχει μια μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων μέσα σε αυτή ενώ παράλληλα έχει επίβλεψη, επειδή ακόμα δεν έχει γνώση και κατανόηση των νόμων της φύσης. Θυμάμαι, μικρή, ήθελα να πηδήξω από το μπαλκόνι του σπιτιού μου επειδή θεωρούσα τα χέρια μου ικανά να με κάνουν να πετάω, όπως γίνεται με τα πουλιά!

Έτσι τα παιδιά μεγαλώνουν… Και αυξάνονται. Αυξάνεται ο χώρος που μπορούν να ελέγχουν. Και αποκτούν την επιθυμία και την ανάγκη να βγουν, να κυκλοφορήσουν, να δημιουργήσουν σχέσεις, δεσμούς, να δουλέψουν, να ταξιδέψουν…

Όταν γέννησα τον γιο μου, πριν δεκαπέντε χρόνια, ανησυχούσα για το τι θα συμβεί στην εφηβεία του. Πώς θα μπορώ να είμαι σίγουρη για τις παρέες του και γενικότερα για το πώς και πού και με ποιον θα κυκλοφορεί. Έβλεπα κινδύνους!

Χώρος. Μεγαλώνοντας κάποιος μπορεί να ελέγχει μεγαλύτερο χώρο. Όμως τι γίνεται στις ανθρώπινες σχέσεις και πιο συγκεκριμένα στη σχέση γονέων και παιδιών που ο γονέας ανησυχεί για τον χώρο που διεκδικεί το παιδί του; Τώρα, λοιπόν, πάμε σε μια τελείως άλλη διάσταση, αυτή του χώρου μέσα μας. Ας δώσω ξανά ένα παράδειγμα για να γίνει απτό: η αγάπη των γονιών προς τα παιδιά είναι δεδομένη. Η αγάπη μου ως μητέρα «χωράει» το παιδί μου.

Όταν το παιδί διεκδικεί πιο πολλά, πώς μπορώ να «χωρέσω» τις ανάγκες και τα θέλω του;

Το ερώτημα αυτό λειτουργεί σαν δείκτης που φανερώνει το εσωτερικό μεγάλωμα των ορίων μας. Τη δική μας αύξηση. Τον χώρο που πιάνουμε ως άνθρωποι και που αυτός επηρεάζει τους γύρω μας και τον χώρο που αφήνουμε στους άλλους να δράσουν.

Κι εδώ συμβαίνει το εξής παράδοξο: όσο εγώ μεγαλώνω-αυξάνομαι σαν άνθρωπος τόσο πιο πολύ χώρο αφήνω για τους άλλους να εξελιχθούν. Όσο μεγαλώνει ο δικός μου έλεγχος πάνω στα πράγματα και τις καταστάσεις, τόσο πιο εύκολο κάνω στους άλλους το να αποκτήσουν κι εκείνοι έλεγχο. Δεν υπάρχει καπέλωμα. Δε υπάρχει μονοπώλιο. Αντιθέτως, μπορώ και παραχωρώ και αφήνω την ελευθερία στο να υπάρξουν!

Ας το δούμε πιο συγκεκριμένα: όσο εγώ αυξάνομαι ως άνθρωπος, έχω και αποκτώ μεγαλύτερη κατανόηση για το τι συμβαίνει στον γιο μου και στην προσπάθειά του να βγει στον κόσμο και να τον ελέγξει. Όσο εγώ αυξάνομαι ως άνθρωπος, μπορώ να αφήσω στον γιο μου τον έλεγχο του περιβάλλοντός του αντί να λειτουργώ συνέχεια ως προστάτης του, ξέρω ότι του έχω δώσει τα εφόδια που χρειάζεται, του έχω καλλιεργήσει την κρίση του ώστε να ελέγξει τις νέες καταστάσεις που έρχεται αντιμέτωπος. Με άλλα λόγια, τον έχω βοηθήσει με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να ελέγχει τις νέες περιοχές του και να μην κινδυνεύει από αυτές. Κάτι ανάλογο με το κρεβάτι με τα κάγκελα που λέγαμε προηγουμένως.

Γονείς, έτσι θα δώσετε χώρο στο παιδί σας

Πρακτικά, θα μπορούσα ως γονέας να προηγηθώ του παιδιού μου, με το να το εκθέσω εγώ σε νέες καταστάσεις και με το να του θέσω ερωτήματα για το πώς θα διαχειριστεί και αντιμετωπίσει πράγματα που μπορεί να του τύχουν. Να του προσφέρω το να πάει μια βόλτα μόνος του με τους φίλους, δείχνοντάς του εμπιστοσύνη ότι μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτή τη συνθήκη. Αυτό δε σημαίνει ότι θα τον αφήσω ανεξέλεγκτο. Μπορώ, πριν να συζητήσω μαζί του για το τι πρέπει να έχει στο μυαλό του, σε τι να δώσει προσοχή και πιθανά σενάρια απρόοπτων ζητώντας του –όχι υποδεικνύοντας!– την αντιμετώπιση που θα έχει. Έτσι, δεν του περνάω μόνο το μήνυμα ότι τον εμπιστεύομαι αλλά και ότι τον θεωρώ ικανό να ανταποκριθεί στις ανάγκες του περιβάλλοντος ενώ ταυτόχρονα είμαι δίπλα του σε ό,τι χρειαστεί.

Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο και πιο αποδοτικό στα παιδιά μας από το να τα αφήνουμε και να τους δημιουργούμε χώρο που να μπορούν να δράσουν. Τα καθιστούμε υπεύθυνα! Υπεύθυνα για τον εαυτό τους και ικανά να χειριστούν και να ελέγξουν το περιβάλλον τους. Με τον τρόπο αυτό, νιώθουν – εισπράττουν σεβασμό από εμάς και αποκτούν ασφαλές πλαίσιο να κινηθούν, να αυξηθούν και να επηρεάσουν το περιβάλλον τους. Και αυτό, για τα παιδιά λειτουργεί ως ανταπόδοση προς τους γονείς. Υπάρχει αίσθημα ικανοποίησης και δικαιοσύνης όταν αντιλαμβάνονται ότι βαθμιαία μπορούν να ανοιχτούν και να σταθούν σε πιο απαιτητικά περιβάλλοντα.

Ας χωρέσουμε, λοιπόν, τα παιδιά μας, ας ακούσουμε τις ανάγκες τους δημιουργώντας τις κατάλληλες συνθήκες για το μεγάλωμά τους!

 

Πηγή: marianna-koumarianou.blogspot.com

Δηλώνουν μονογονείς ενώ δεν είναι: Πώς ξεφεύγουν από τον έλεγχο για να παίρνουν το επίδομα τέκνου

Ανεπαρκείς έλεγχοι διαπιστώνονται στις οικογένειες που δηλώνουν μονογονεϊκές, ώστε να λαμβάνουν επίδομα τέκνου.

Ο Γενικός Ελεγκτής στην έκθεση της υπηρεσίας του μετά από έλεγχο που έκανε για το Υπουργείο Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων κάνει λόγο για ψευδείς δηλώσεις που κατατέθηκαν ώστε να εξασφαλιστεί το επίδομα τέκνου.

Όπως αναφέρεται στην Έκθεση μετά από απαντητική επιστολή του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου, η διαδικασία που ακολουθείται από το αρμόδιο Τμήμα για σκοπούς εξακρίβωσης κατά πόσο τα άτομα που αιτούνται επίδομα τέκνου, ως μονογονεϊκή οικογένεια, διαβιούν μόνοι τους χωρίς σύζυγο ή συμβίο έχει αλλάξει μετά τον τερματισμό της τακτικής που ακολουθείτο για διεξαγωγή της απαραίτητης έρευνας από την Αστυνομία.

Ανεπαρκής ο έλεγχος

Συγκεκριμένα, η αίτηση μονογονιού γίνεται μετά από υπεύθυνη δήλωση στο έντυπο της σχετικής αίτησης, ότι ζουν μόνοι με τα εξαρτώμενα τέκνα χωρίς σύζυγο ή συμβίο, ενώπιον του Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου, με τον Γενικό Εισαγγελέα να απαντά πως η διαδικασία είναι επαρκής, καθώς μετά το πιο πάνω, σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι η δήλωση είναι ψευδής το πρόσωπο είναι ένοχο με βάση το άρθρο 117 του Ποινικού Κώδικα. Όμως, όπως αναφέρεται στην ίδια επιστολή, η εν λόγω δήλωση ζητείται μόνο στις περιπτώσεις όπου υπάρχει καταγγελία ή εύλογη υποψία ότι ο λήπτης επιδόματος μονογονεϊκής οικογένειας συμβιώνει.

Η Ελεγκτική Υπηρεσία μετά τα πιο πάνω εισηγήθηκε όπως σε περιπτώσεις για τις οποίες υπάρχουν καταγγελίες ή περιπτώσεις ψευδών δηλώσεων που είχαν επιβεβαιωθεί από την Αστυνομία όταν ασκούσε έλεγχο, το αρμόδιο Τμήμα να μην αρκείται στην ύπαρξη μόνο αυτών των δηλώσεων, καθώς δεν έχει εξεύρει τρόπους διερεύνησης ή αντιμετώπισης των δυσκολιών που υπάρχουν για επιβεβαίωση τους.

Σε επιστολή της μάλιστα, ημερομηνίας 20/1/2016, η Ελεγκτική ανέφερε πως θεωρούσε αναγκαίο να μελετηθούν και πρακτικές που ακολουθούνται σε άλλες χώρες με σκοπό την εξεύρεση πρακτικών τρόπων αντιμετώπισης των αδυναμιών που εντοπίζονται για το εν λόγω θέμα. Ωστόσο, ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου τον Φεβρουάριο του 2018, σε απαντητική του επιστολή ανέφερε πως «παρόλο που το θέμα απασχολεί έντονα το Υπουργείο δεν υπήρξαν οποιεσδήποτε εξελίξεις εφόσον αυτό είναι ιδιαίτερα σύνθετο ως και  περίπλοκο και αφορά και το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του απαραβίαστου της κατοικίας (ακόμη και με τη διενέργεια επιτόπιων ελέγχων είναι εκ των πραγμάτων δύσκολη η εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων). Από τον Φεβρουάριο του 2017, δόθηκαν οδηγίες όπου υπάρχει καταγγελία συμβίωσης λήπτη, ο Τομέας τη διαβιβάζει, όπου αυτό είναι δυνατό για  περαιτέρω έρευνα.»

Με πληροφορίες από το businessnews.tothemaonline.com

 

 

Amikeco: Το κουκλοθέατρο για όλους επιστρέφει στη Λευκωσία (24/02)

Υπάρχει μια γλώσσα κοινή, η Εσπεράντο και σ’ αυτή τη διαπολιτισμική γλώσσα, Αmikeco σημαίνει φιλία.

Λίγα λόγια για την παράσταση

O Amikeco λοιπόν και τ’ όνομα του πρωταγωνιστικού χαρακτήρα του έργου που με συνοδοιπόρο τη μουσική ταξιδεύει σ’ ένα κόσμο γλυκό και νοσταλγικό και μας αποδεικνύει τη δύναμη της αγάπης και την αξία της αληθινής φιλίας.

Οι έμπειροι συντελεστές της παράστασης χρησιμοποιούν ως βασικό θεατρικό εργαλείο τη κούκλα και όσων αφορά στη μουσική, η λειτουργία της είναι πολύ ξεχωριστή. Η σύνθεση είναι πρωτότυπη για τις ανάγκες της παράστασης και λειτουργεί ως οικουμενικό εργαλείο επικοινωνίας, χωρίς λόγια και δίχως λέξεις. Εξάλλου η μουσική πάντα επέτρεπε την έκφραση συναισθημάτων και εντυπώσεων ανεξαρτήτως χώρου και χρόνου!

Έτσι λοιπόν ο Αμικέκο πάει στα βουνά αυτή τη φορά και συνοδευόμενος από τη μουσική του, περνάει από πολλές περιπέτειες ψάχνοντας κάτι πολύ σημαντικό γι’ αυτόν, κάτι που οι θεατές θα ανακαλύψουν στη πορεία!

Την παράσταση μπορούν να παρακολουθήσουν όλοι και όλες, ανεξαρτήτου γλώσσας.

Θεατρική ομάδα: Canicula Puppets
Διάρκεια: 40 λεπτά
Σενάριο: Roberto Braham Chavez
Βοηθός σεναριογράφου: Sergio Marroquin de Leon
Σκηνοθεσία: Roberto Braham Chavez
Χειρισμός κούκλων: Ελένη Ιωσηφίδου & Roberto Braham Chavez
Μουσική: Sergio Marroquin de Leon

Ηλικίες: για όλη την οικογένεια (4 ετών + )
Για κρατήσεις τηλεφωνείτε ή στείλτε μήνυμα στο 97756354.

***Η παράσταση θα λάβει χώρα στο πολιτιστικό κέντρο Αερικό στη Γαλάτα το οποίο θα είναι ανοικτό απ’ τις 11 για καφέ, τσάι και νόστιμο μεσημεριανό!

Τιμή: 5€

Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου, 2019
Ώρα: 16:00 – 17:00
Αερικό
Μακαρίου Γ΄ 99
ΓαλάταΛευκωσία

Μπορούμε να επιλέξουμε το φύλο του μωρού μας; Ο γυναικολόγος λέει “ναι” και εξηγεί

Οι μέθοδοι για την επιλογή του φύλου του παιδιού είναι πολλοί. Μπορεί να είναι φυσικοί (όπως χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες θέσεις κατά τη συνουσία), μέχρι υψηλής τεχνολογίας (όπως η διαλογή σπέρματος). Τα ζευγάρια έχουν 50/50 πιθανότητες να συλλάβουν ένα αγόρι ή ένα κορίτσι σε κάθε επαφή. Ωστόσο, κάποιοι θέλουν να κάνουν συγκεκριμένα αγόρι ή κορίτσι είτε για πολιτιστικούς λόγους για εξισορρόπηση της οικογένειάς τους, είτε για να αποφευχθούν κάποιες γενετικές ασθένειες που υπάρχουν στην οικογένεια.

Η απάντηση του γυναικολόγου

Σύμφωνα με την πιο γνωστή θεωρία (θεωρία του Shettle) τα αρσενικά ( Υ ) σπερματοζωάρια είναι ταχύτερα αλλά και περισσότερο εύθραυστα από τα θηλυκά ( Χ ). Για τον λόγο αυτό είναι καλύτερο όσα ζευγάρια επιθυμούν αγόρι να έχουν επαφή πιο κοντά στην ωορρηξία και σε στάση, η οποία ευνοεί τη βαθύτερη διείσδυση. Με τον τρόπο αυτό, το αρσενικό σπέρμα θα μπορούσε φθάσει νωρίτερα στο ωάριο απ’ ότι το θηλυκό και με μικρότερο κίνδυνο να απενεργοποιηθεί από το όξινο περιβάλλον του κόλπου εξηγεί ο γυναικολόγος, Ιωάννης Κ. Ράπτης.

Η αλήθεια είναι πως καμία έρευνα μέχρι σήμερα δεν έχει επιβεβαιώσει την παραπάνω θεωρία. Το βασικό του αξίωμα έχει ήδη απορριφθεί, αφού μέχρι στιγμής δεν έχει βρεθεί καμία μορφολογική ή κινητική διαφορά μεταξύ ( Χ ) και ( Y ) σπερματοζωαρίων. Ως εκ τούτου η συμβουλευτική των ζευγαριών από επαγγελματίες υγείας πάνω σε θέματα φυσικής επιλογής του φύλου παραμένει επιστημονικά ατεκμηρίωτη και καλό θα ήταν να αποφεύγεται.

Σάββατο στο Μουσείο: Ένα μαγικό κυνήγι θησαυρού για όλη την οικογένεια (23/02)

Τα απογεύματα του Σαββάτου είναι αφιερωμένα στα παιδιά, για να γνωρίσουν το Μουσείο παρατηρώντας, ακούγοντας, μαθαίνοντας και εξερευνώντας.

Κάθε φορά θα υπάρχει ένα διαφορετικό θέμα εμπνευσμένο από τη συλλογή του Μουσείου, το οποίο θα ανακαλύπτουν τα παιδιά με δημιουργικές και παιγνιώδεις δραστηριότητες.

Στις 23 Φεβρουαρίου μικροί και μεγάλοι θα εξερευνήσουν το Μουσείο μέσα από ένα Κυνήγι Θησαυρού για όλη την οικογένεια.

Μυστηριώδεις γρίφοι θα οδηγήσουν σε διάφορα αντικείμενα και θα αποκαλύψουν ενδιαφέρουσες ιστορίες…

Πληροφορίες

Σάββατο στο Μουσείο – Κυνήγι θησαυρού

Για παιδιά 7+ χρονών
Στα Αγγλικά και Ελληνικά
Συμμετοχή: €5 ανά παιδί

***Τα παιδιά θα πρέπει να συνοδεύονται από τους γονείς τους.

Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου, 2019
Ώρα: 15:00 – 17:00

Για περισσότερες πληροφορίες και κρατήσεις: +357 22 300 994 / education@severis.org

Κέντρο Εικαστικών Τεχνών & Έρευνας (CVAR)
Ερμού 285
Λευκωσία,

 

Η Κύπρος λέει «όχι» στα πλαστικά καλαμάκια – Η πρωτιά στην ΕΕ που διεκδικούν οι μαθητές του ειδικού σχολείου “Άγιος Σπυρίδωνας”

Μετά τη βράβευση του Δήμου Λάρνακας ως “Πράσινη πόλη” για την πρωτοβουλία του για τη μείωση χρήσης του πλαστικού καλαμακίου, οι μαθητές ενός σχολείου της Λάρνακας στοχεύουν στο να γίνει η Κύπρος η πρώτη χώρα που καταργεί τα πλαστικά καλαμάκια.

Η πρωτοβουλία των μαθητών

Με στόχο η Κύπρος να είναι το πρώτο κράτος μέλος της ΕΕ που θα πει έμπρακτα «όχι» στα πλαστικά καλαμάκια, οι μαθητές του ειδικού σχολείου Άγιος Σπυρίδωνας Λάρνακας περιοδεύουν την Κύπρο με λεωφορείο, δίνοντας παραστάσεις, μέσω των οποίων προωθούν το μήνυμα «Λέω όχι στο πλαστικό καλαμάκι».

Εχθές ο σταθμός τους ήταν η Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής

καλαμάκια

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής Αδάμος Αδάμου σε δηλώσεις του ανέφερε ότι ήταν μια παρουσίαση «που έγινε με θεατρική μορφή, η οποία πραγματικά μας έχει κατασυγκινήσει».

Δυστυχώς, σημείωσε ο κ. Αδάμου, «για ακόμα μια φορά τα παιδιά ήρθαν να μας δείξουν τι πρέπει να κάνουμε εμείς οι ενήλικες. Ήρθαν να μας δείξουν τι πρέπει να κάνουμε προκειμένου να προστατέψουμε το περιβάλλον και να αποκτήσουν οι πολίτες περιβαλλοντική ευαισθησία και περιβαλλοντική συνείδηση».

«Κάτι», πρόσθεσε ο ίδιος, «που ναι μεν υπάρχει στον τόπο μας, αλλά ακόμη βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα και χρειάζεται να αυξηθεί η ευαισθησία των πολιτών. Κάθε φορά που έρχονται τα παιδιά από αυτό αλλά και άλλα σχολεία. Μας κάνουν μαθήματα, μας τραβούν το αυτί και μας λένε τι πρέπει να κάνουμε ως νομοθετική εξουσία προκειμένου να προστατέψουμε το περιβάλλον στο οποίο τα ίδια καλούνται να ζήσουν όταν μεγαλώσουν».

Από την πλευρά της η Βουλευτής ΑΚΕΛ Ευανθία Σάββα, η οποία εισηγήθηκε όπως πραγματοποιηθεί η παρουσίαση στην Επιτροπή, ανέφερε ότι ήταν «μια εξαιρετική πρωτοβουλία, η οποία θέλει να ευαισθητοποιήσει την κοινωνία αλλά και ιδιαίτερα τα παιδιά σε σχέση με τη χρήση του πλαστικού αλλά και την προστασία του περιβάλλοντος».

Πρόσθεσε ότι η πρωτοβουλία «έχει αγκαλιαστεί από το Δήμο Λάρνακας, από το Δήμο Αθηένου, από το Δήμο Λειβαδιών αλλά και κοινότητες της Επαρχίας Λάρνακας».

Ευχήθηκε  να ακολουθήσουν και να αγκαλιάσουν την πρωτοβουλία και οι υπόλοιπες επαρχίες, ούτως ώστε να καταστεί η Κύπρος το πρώτο κράτος μέλος που αναπτύσσει τέτοιου είδους δραστηριότητες.

«Η μασκότ της δράσης, το Ροζ Φλαμίνγκο, ξεκίνησε από τη Λάρνακα, το λεωφορείο με τα παιδιά ξεκίνησε από τη Λάρνακα και αναμένει συνεπιβάτες, ας επιβιβαστούμε όλοι», είπε η Ευανθία Σάββα.

Σε δικές της δηλώσεις η Βουλευτής ΔΗΣΥ, Ελένη Σταύρου, έδωσε εκ μέρους του κόμματος της θερμά συγχαρητήρια στους συντελεστές, τους δάσκαλους του σχολείου και ιδιαίτερα συγχαρητήρια στα παιδιά».

«Μας συγκίνησαν και μας έδωσαν δυνατά μηνύματα», είπε, προσθέτοντας ότι η παρουσία τους ήταν εξαιρετική.

Εξέφρασε ακόμη την ελπίδα «να παραδειγματιστούμε όλοι και να φτιάξουμε περιβαλλοντική συνείδηση για το καλό του τόπου μας και των παιδιών μας».

Η Επίτροπος Περιβάλλοντος Ιωάννα Παναγιώτου, είπε από την πλευρά της ότι το γραφείο της έχει από την πρώτη στιγμή θέσει υπό την αιγίδα του την πρωτοβουλία.

Ήδη, πρόσθεσε, «αυτό το μήνυμα της μείωσης του πλαστικού, δηλαδή της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης αλλά ταυτόχρονα της έννοιας του εθελοντισμού και της εμπλοκής όλων των πολιτών με τη βοήθεια των παιδιών  για να έχουμε ένα καλύτερο περιβάλλον, βρίσκεται σε καλό δρόμο».

Τα παιδιά είναι οι καλύτεροι πρεσβευτές

καλαμάκια1

Σύμφωνα με την κ. Παναγιώτου, παγκύπρια έχουν διανεμηθεί σε σχολεία γύρω στα 8.000 καλαμάκια.

Πρόσθεσε ότι διανέμεται επίσης ο σελιδοδείκτης με τη Σαλίνα, το ροζ φλαμίνγκο και το μήνυμα εναντίον της χρήσης του πλαστικού καλαμακιού.

«Τα παιδιά είναι οι καλύτεροι πρεσβευτές στα θέματα προστασίας του περιβάλλοντος γιατί μεταφέρουν το μήνυμα αλλά και την πρακτική και τις διαδικασίες στα νοικοκυριά.

Από εκεί, αν βοηθούν και οι τοπικές αρχές και η κοινωνία τότε το βλέπουμε να ποσοτικοποιείται και να μπορούμε πλέον να βοηθήσουμε και τις ίδιες τις ευρωπαϊκές πολιτικές», είπε η Επίτροπος Περιβάλλοντος.

Η εκπρόσωπος των εκπαιδευτικών του ειδικού σχολείου του Αγίου Σπυρίδωνα στη Λάρνακα Μαρία Ψιλολύχνου ανέφερε ότι η δράση έχει πετύχει τους στόχους της πολύ νωρίτερα από το αναμενόμενο, προσθέτοντας ότι «οδεύει στην επιτυχία αλλά θέλουμε την βοήθεια σας».

«Το περιβάλλον μας έχει ανάγκη, έχουμε βρει ένα μικρό πρόβλημα, το πλαστικό καλαμάκι, το οποίο αναδεικνύουμε», είπε.

Συνέχισε λέγοντας ότι:

«θέλουμε να αναδείξουμε τον εθελοντισμό των παιδιών μας. Τα παιδιά μας τόσα χρόνια ίσως οι περισσότεροι να γνωρίζαμε ότι είναι μόνο δέκτες εθελοντισμού.

Τα παιδιά μας έχουν την ικανότητα και μπορούν να είναι πομποί εθελοντισμού και το απέδειξαν σήμερα».

«Θέλουμε να ενεργοποιήσουμε πολλούς φορείς. Μια φορά να κάνουμε κάτι κοινό όλοι μαζί», είπε, προσθέτοντας ότι αυτό έχει γίνει κατορθωτό στη Λάρνακα και έχει επεκταθεί με τη βοήθεια της Επιτρόπου Περιβάλλοντος και της Διευθύντριας του ΓΤΠ και στην υπόλοιπη Κύπρο.

καλαμάκια2

Η κ. Ψιλολύχνου, ενημέρωσε επίσης ότι η Κυπριακή Ομοσπονδία Ορειβασίας Αναρρίχησης και Αγωνιστικού Προσανατολισμού η οποία θα φιλοξενήσει τον Νοέμβριο παγκόσμιο συνέδριο με τη συμμετοχή συνέδρων από 193 χώρες έχει υιοθετήσει το μήνυμα και έχει θέσει ως σλόγκαν του συνεδρίου «Η χώρα χωρίς καλαμάκια» (Τhe land of no straws).

«Δεν είμαστε μακριά από το στόχο μας να είμαστε το πρώτο κράτος μέλος της ΕΕ που θα πει έμπρακτα «όχι» στο πλαστικό καλαμάκι», είπε.

πηγή φωτογραφιών: “Ειδικό Σχολείο Άγιος Σπυρίδωνας” Facebook page

 

Λευκωσία: Τα νεώτερα για τον βιασμό του 5μηνου βρεφους

Η υπόθεση κακοποίησης βρέφους 5  μηνών στη Λευκωσία συγκλονίζει από εχθές την κοινωνία της Κύπρου.

Τα στοιχεία που έρχονται εδώ και λίγες ώρες στο φως της δημοσιότητας περισσότερο μπερδεύουν παρά ξεκαθαρίζουν την κατάσταση με το ενδεχόμενο του βιασμού να μην είναι σίγουρο.

Ωστόσο, τα πράγματα είναι περίπλοκα με τους ειδικούς να τονίζουν ότι το μωρό – πιθανότατα – πρέπει να επανεξεταστεί.

Σε δηλώσεις του στην ραδιοφωνική εκπομπή «Πρωινή Επιθεώρηση» στους 107.6, ο ιατροδικαστής Μάριος Ματσάκης κλήθηκε να εκφέρει την προσωπική του άποψη με βάση την προυπηρεσία του στο επάγγελμα, σχετικά με την υπόθεση του πέντε μηνών βρέφους το οποίο όπως έγινε γνωστό την Τετάρτη (20/02), υπέστη ρήξη του παρθενικού υμένα.

Ο κ. Ματσάκης ανέφερε ότι όταν άκουσε από την Τετάρτη (20/02) από τα δελτία ειδήσεων τα δεδομένα της υπόθεσης, αμέσως απέκλεισε το ενδεχόμενο του βιασμού.

Τα δεδομένα «με έπεισαν ότι δεν πρόκειται για βιασμό. Αυτή ήταν η θέση η δική μου γι αυτό και το δήλωσα από χθες», είπε ενώ πρόσθεσε ότι «το θέμα μου εμένα είναι άλλο. Υπάρχει μια ομάδα συντονισμένη η οποία κάνει εξετάσεις παιδιών σε περιπτώσεις όπου υπάρχει υπόνοια για βιασμό ή άλλης μορφής σεξουαλικής παρενόχλησης.

Το κύρος αυτής της ομάδας έχει φύγει ανεπανόρθωτα διότι πρώτον, ποιός θα εμπιστευθεί να πάρει το παιδί του σε αυτή την ομάδα όταν ξέρει ότι την μια μέρα λένε έτσι και την άλλη αλλιώς. Και πως θα μπορεί να στηριχθεί μια υπόθεση ενώπιον δικαστηρίου όταν ένα μέλος της ομάδας πιστεύει το ένα πράγμα και ένα άλλο μέλος πιστεύει κάτι άλλο».

«Ο καθένας λέει ό,τι θέλει πλέον στην Κύπρο»

Ο εν λόγω ιατροδικαστής εξέφρασε επίσης την «αγανάκτησή» του σχετικά με τον τρόπο τον οποίο διαχειρίστηκαν την υπόθεση, ενώ φάνηκε ιδιαίτερα ενοχλημένος από τις δηλώσεις πολιτικών πρόσωπων ή ατόμων με άλλες ειδικότητες σχετικά με το περιστατικό.

«Ποιοι εξέτασαν το παιδί και τι διάγνωση έβγαλαν; Τι είπαν στην ανακριτική ομάδα της Αστυνομίας; Αυτά πρέπει να ξεκαθαρίσουν και έπρεπε να γίνει επανεξέταση του παιδιού από άλλη ομάδα και από άλλους γιατρούς για να ξεκαθαρίσει πλήρως το θέμα. Είναι κάτι το οποίο έχει φέρει ανεπανόρθωτη ζημιά στην όλη διερεύνηση».

Είναι εξαιρετικά εύκολο να διαπιστώσει κανείς αν πρόκειται για σεξουαλική κακοποίηση ενός βρέφους

Ο ίδιος τόνισε για ακόμη μια φορά πως, το να διαπιστώσει ένας γιατρός εάν το παιδί έχει υποστεί κάποιου είδους σεξουαλικής κακοποίησης είναι κάτι που εύκολα θα μπορούσε να διαγνωστεί, γιατί όπως ανέφερε είναι κάτι το οποίο θα μπορούσε να προκαλέσει ακόμη και τον θάνατό του.

«Για αυτά που άκουσα μόνο από την τηλεόραση εγώ έβγαλα το συμπέρασμά μου, ότι δεν επρόκειτο για βιασμό. Θεωρώ ότι πρέπει να γίνει η επανεξέταση του παιδιού από άλλη ανεξάρτητη ομάδα».

 Η αντίθετη άποψη

Σε δηλώσεις του στο SigmaLive αλλά και στο ΣΙΓΜΑ ο Βοηθός Δ/ντης της Παιδοχειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου ανέφερε ότι τα ευρήματα καταδεικνύουν βιασμό, ενώ τόνισε ότι στα 32 χρόνια της καριέρας του ο ίδιος δεν έχει δει ποτέ του τέτοιο περιστατικό κακοποίησης σε τέτοια μικρή ηλικία.

Ο εκτελεστικός διευθυντής του Μακαρείο Νοσοκομείο, Δρ. Ανδρέας Νεοφύτου, βέβαια, μιλώντας στις «Τομές στα Γεγονότα», τόνισε ότι υπάρχει έντονος ερεθισμός στην ευαίσθητή περιοχή του βρέφους, όχι όμως αιμορραγία και βαθύς τραυματιμός.

Σημειώνεται ότι το μωρό πλέον είναι καλά στην υγεία του και μεταφέρθηκε στο “Hope For Children”.

Ο μικρός μου αδερφός!: Η πραγματικότητα ενός παιδιού με μαθησιακές δυσκολίες στην Κύπρο

Ο όρος «μαθησιακές δυσκολίες» χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα σύνολο διαταραχών που μειώνουν την ικανότητα ενός ατόμου να επικοινωνήσει ή να μάθει.

Ένα παιδί που αντιμετωπίζει τέτοιου είδους δυσκολίες δεν σημαίνει ότι υστερεί νοητικά από τα άλλα. Απλώς δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί ή να συγκρατήσει τα όσα έμαθε.

Μια τέτοια κατάσταση, όμως, μπορεί να δημιουργήσει εντάσεις μέσα στην οικογένεια, οι οποίες είναι πιθανό να επηρεάσουν την ψυχολογία των γονέων και των υπόλοιπων τέκνων της οικογένειας.

Ένα παιδί (πιθανότατα) που μεγαλώνει με έναν αδερφό ο οποίος αντιμετωπίζει μαθησιακές δυσκολίες γράφει πώς είναι η καθημερινότητα μαζί του και εστιάζει κυρίως στο πόσο πολύ επηρεάζεται η μαμά του και ο αδερφός του την ώρα του διαβάσματος.

Διαβάστε το κείμενό του

“Ο αδερφός μου είναι ένα παιδί με δυσκολία στα μαθήματα του. Μπορώ να περιγράψω την κατάσταση όπως την βλέπω και την ζω στο σπίτι μου.

Νιώθω πως κάθε μέρα είναι μια τεράστια ευθύνη και για τον αδερφό μου που είναι 8 σχεδόν χρόνων να διαβάσει τα μαθήματά του, αλλά και για την μητέρα μου κυρίως -η οποία αναλώνει ολόκληρο το απόγευμα της στο διάβασμα.

Αυτή η κατάσταση έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχολογία και των δύο

Στον αδερφό μου δεν μένει χρόνος για παιχνίδι και στην μητέρα μου χρόνος για ηρεμία και ξεκούραση σε συνδυασμό με όλες τις υπόλοιπες δουλειές του σπιτιού. Το καθημερινό διάβασμα του Δημοτικού για τα παιδάκια που δυσκολεύονται προαπαιτεί μεγάλο απόθεμα υπομονής για να διεξαχθεί.

Συνήθως, το διάβασμα τελειώνει το βράδυ και η υπομονή μετά από πάρα πολλές ώρες εξαντλείται. Αυτό συνήθως συμβαίνει γιατί ο μικρός μου αδερφός δεν κατανοεί τα μαθήματα του όσο καλά και αν του τα εξηγεί η μητέρα μου.

Εγώ γνωρίζω ότι δεν φταίει κανείς από τους δύο. Τα μαθήματα είναι πολλά για τον αδερφό μου και πιστεύω πως δεν μπορεί να αντεπεξέλθει σε ένα τόσο μεγάλο αριθμό εργασιών.

Θα ήταν καλό να υπήρχαν εκπαιδευτικοί εκτός του μαθήματος που θα μπορούσαν να βοηθούν τα παιδιά μετά το σχολείο καθώς είναι χώρος εκπαίδευσης και οφείλει να στηρίζει όλα τα παιδιά έτσι ώστε να μην χρειάζονται μαθήματα εκτός σχολείου.

Είναι κατανοητό πως η δασκάλα δεν μπορεί να δώσει ολοκληρωτική σημασία σε ένα παιδάκι, αφού υπάρχουν άλλα 18 παιδιά στο τμήμα, που και αυτό κατά την γνώμη μου θα έπρεπε να αλλάξει.

Ο αδερφός μου κάνει μαθήματα εκτός σχολείου σε ειδική παιδαγωγό 2 φορές την εβδομάδα για ενδυνάμωση στις σχολικές του δραστηριότητες. Για τα συγκεκριμένα μαθήματα πληρώνουν οι γονείς μου 20 ευρώ ανά ώρα, ποσό που ανέρχεται στα 160 ευρώ τον μήνα.

Στο τέλος της ημέρας τα αποτελέσματα δεν είναι και τόσο εμφανή, καθώς ο μικρός συγκεντρώνεται την ώρα του μαθήματος άλλα μετά φαίνεται να ξεχνάει τα όσα έμαθε.

Καλύτερη στήριξη από το σχολείο

Ακόμα και αν επισημανθεί το πρόβλημα του παιδιού, η διαδικασία για να μπει σε πρόγραμμα στήριξης μέσω του σχολείου είναι πολύ χρονοβόρα και μπορεί να πάρει ενα με δυο χρόνια.

Πιστεύω πως θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη στήριξη από πλευράς σχολείου, ώστε να βοηθούνται περισσότερο τα παιδιά και οι οικογένειες τους.

Γεωργία Στεφάνου”

πηγή: reeducate123.com

Γρίπη 2019: 3 άτομα έχασαν τη ζωή τους μέσα σε ένα 48ωρο – Τι δηλώνουν οι γιατροί για τη πορεία του φαινομένου

Τις τελευταίες 48 ώρες καταγράφηκαν τρία νέα θανατηφόρα περιστατικά γρίπης σε ασθενείς που νοσηλεύονταν ήδη σε κρατικά νοσηλευτήρια, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό θανάτων συνδεόμενων με γρίπη σε 12. Σημειώνεται ότι και οι τρεις ασθενείς ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού και παρουσίαζαν σοβαρά υποκείμενα νοσήματα.

Η δραστηριότητα της γρίπης κατά την περίοδο από την 1η Φεβρουαρίου μέχρι σήμερα παραμένει αυξημένη, αν και τις τελευταίες τρεις εβδομάδες παρατηρήθηκε μείωση στη δραστηριότητά της σε σχέση με τις προηγούμενες εβδομάδες. Από το δίκτυο επιτήρησης των σοβαρών περιστατικών γρίπης του Υπουργείου Υγείας έχουν καταγραφεί από την 1η Δεκεμβρίου μέχρι σήμερα 56 σοβαρά περιστατικά τα οποία νοσηλεύτηκαν σε μεγάλα νοσοκομεία.

Τι δηλώνουν οι γιατροί για την εξέλιξη της γρίπης

Αν και η δραστηριότητα της γρίπης συνεχίζεται, γενικά η νόσος βρίσκεται σε ύφεση για τις τρείς τελευταίες εβδομάδες σε σχέση με προηγουμένως. Η μείωση αυτή είναι ιδιαίτερα αισθητή στον παιδικό πληθυσμό. Έχει επίσης παρατηρηθεί ύφεση στις νέες εισαγωγές για γρίπη σε όλα τα νοσηλευτήρια. Συνεχίζουν να νοσηλεύονται βέβαια σοβαρά περιστατικά σε διάφορα νοσοκομεία. Η κατάσταση δεν εμπνέει πανικό δεδομένου ότι από τα περιστατικά που νόσησαν φέτος με γρίπη πολύ λίγοι κατέληξαν να νοσηλεύονται ως σοβαρά περιστατικά στο νοσοκομείο. Στη μέγιστη τους πλειοψηφία τα σοβαρά περιστατικά είναι ασθενείς με πολλαπλά υποκείμενα χρόνια προβλήματα υγείας και βεβαρημένο ιατρικό ιστορικό.

Ο αριθμός θανάτων από περιστατικά με γρίπη Α είναι πολύ πιο μεγάλος σε σχέση με προηγούμενες χρονιές, δήλωσε στο ΚΥΠΕ η Βοηθός Διευθύντρια Παιδιατρικής και Συντονίστρια της Ομάδας Επιτήρησης και Ελέγχου Λοιμωδών Νοσημάτων στο Υπουργείο Υγείας Δρ Μαρία Κολιού. Παρά την ύφεση που παρατηρείται πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση γιατί όπως φαίνεται φέτος, έχουμε να κάνουμε με πιο επιθετικό ιό. «Δεν σηκώνει πανικό. Θα πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι ότι από τις χιλιάδες περιστατικά τα οποία νοσούν οι περισσότεροι την βγάζουν στο σπίτι με ανάπαυση, υγρά, αντιπυρετικά. Είναι πολύ μικρός ο αριθμός που καταλήγουν στα σοβαρά περιστατικά στα νοσοκομεία», πρόσθεσε.

Πότε μπορεί το άρρωστο παιδί να επιστρέψει στο σχολείο

Όταν το παιδί μας ασθενεί δεν το στέλνουμε στο νηπιαγωγείο ή το σχολείο για τουλάχιστον 48 ώρες μετά που υποχωρεί ο πυρετός και αφού υποχωρήσουν τα συμπτώματα. Στα σχολεία θα πρέπει να τηρούνται τα μέτρα που αποσκοπούν στον περιορισμό της εξάπλωσης της εποχικής γρίπης (όπως καλός αερισμός των χώρων, κλπ).Επίσης, τα παιδιά και οι εργαζόμενοι σε σχολεία θα πρέπει να τηρούν αυστηρά τους κανόνες υγιεινής.