Όπως κάθε χρόνο, ο πιο αναμενόμενος επισκέπτης, φοράει την κόκκινη στολή του και με την άσπρη γενειάδα του σκορπάει τη χαρά, την αγάπη αλλά και τα πολυπόθητα δώρα στα παιδιά! Σύμβολο γενναιοδωρίας, αφθονίας και πληρότητας, φαίνεται να έχει «στεφθεί» ως ο κυρίαρχος αρωγός που ικανοποιεί απλόχερα τις ανάγκες των παιδιών! Η Παιδοψυχολόγος – Παιγνιοθεραπεύτρια, Φώτια Παναγίδου, μας εξηγεί πώς πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα θέλω των παιδιών μας που περιμένουν να βυθιστούν με ηδονή στους καταλόγους και τις λίστες με τα παιχνίδια!
Αγοράζουμε στα παιδιά μας ό,τι μας ζητήσουν;
Γενικότερα στην εποχή μας, αρκετοί γονείς δίνουν στα παιδιά τους ό,τι τους ζητήσουν, κι αυτό συμβαίνει κυρίως με τους εργαζόμενους γονείς, οι οποίοι νιώθουν τύψεις ότι δεν ασχολούνται όσο θα έπρεπε με τα παιδιά τους, επισημαίνει η κ. Παναγίδου. «Θέλουμε να τους προσφέρουμε τον κόσμο και δεν αντέχουμε στην ιδέα να τους λείψει κάτι. Είναι αξιοσημείωτο βέβαια το αποτέλεσμα και οι συνέπειες μιας τέτοιας συμπεριφοράς από μέρους μας, αφού θα δώσει στο παιδί την εντύπωση, και ίσως την πεποίθηση, ότι μόνο η απεριόριστη προσφορά δώρων αποδεικνύει την αγάπη που έχουμε γι΄ αυτά.
Έτσι λοιπόν, σε αυτή τη μεγάλη γιορτή, όπως είναι τα Χριστούγεννα, όπου τα δώρα «πέφτουν» από τον ουρανό, αξίζει ως γονείς, να γνωρίζουμε πως η ανάγκη μας να «εξαγοράσουμε» τις ενοχές μας με πληθώρα δώρων, κινδυνεύει να μπερδέψει τα παιδιά». Με αυτό τον τρόπο, επισημαίνει η κ. Παναγίδου, μαθαίνουν να επιζητούν συνεχώς την ανταμοιβή, χωρίς να ξεχωρίζουν τις απλές και λιγότερο επικερδείς χειρονομίες από τους γύρω τους…
Τι παιχνίδια να τους πάρω;
Κάθε Χριστούγεννα, το ίδιο ερώτημα? «Όλα τα έχουν, τι να αγοράσουμε φέτος?». «Θα τους αρέσει αυτό?». «Είναι δύσκολη αυτή η ηλικία, δε ξέρεις ποτέ τι θέλουν!». Δεν ξέρετε σε ποιον πειρασμό να υποκύψετε και σε τι να επενδύσετε για την καλύτερη επιλογή σας! Το πιο σημαντικό, σύμφωνα με την παιδοψυχολόγο – παιγνιοθεραπεύτρια, Φώτια Παναγίδου, είναι να λαμβάνουμε υπόψη κάθε παιδί ξεχωριστά, αφού το καθένα έχει το δικό του επίπεδο ανάπτυξης στον έναν ή στον άλλο τομέα, κι αναφερόμαστε συγκεκριμένα στην ομιλία, στην κινητικότητα, στις δεξιότητες κοινωνικοποίησης, καθώς επίσης και τα δικά του προσωπικά ενδιαφέροντα, αν δηλαδή του αρέσει πιο πολύ η ζωγραφική, τα αυτοκινητάκια, τα βιβλία.
«Καλό είναι να γνωρίζετε ότι τα παιχνίδια πρέπει ν΄ αλλάζουν κατά τη διάρκεια της χρονιάς κι όχι μόνο μια φορά τον χρόνο, αφού τα παιδιά εξελίσσονται πολύ γρήγορα, και τα ερεθίσματά τους, ανάλογα πάντοτε με το περιβάλλον και την ανάπτυξή τους, πολλαπλασιάζονται συνεχώς. Το καλό παιχνίδι είναι αυτό που έχετε επιλέξει, αφού γνωρίζετε πολύ καλά το παιδί σας και σίγουρα έχετε σκεφτεί τι του αρέσει συγκεκριμένα, έχετε λάβει υπόψη την κατάσταση μέσα στην οποία ζει, καθώς επίσης και τις ανάγκες και τις επιθυμίες του».
Ένα καλό παιχνίδι, όπως αναφέρει η κ. Παναγίδου, διαρκεί πολύ καιρό, επειδή μπορεί να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του παιδιού για αρκετό καιρό. Είναι απλό κι αφήνει το παιδί να είναι ο πρωταγωνιστής του παιχνιδιού. Τα περίπλοκα παιχνίδια, κι αυτά που είναι συχνά πιο προχωρημένα από την ηλικία του παιδιού, κινδυνεύουν να το κάνουν να αισθανθεί έτσι άσχημα και να διαμορφώσει την εικόνα του αποτυχημένου, αφού τις πιο πολλές φορές δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτά που ζητά το παιχνίδι.
