Η ιστορία του μικρού Κυριάκου, του αγοριού που διαγνώσθηκε με όγκο στον εγκέφαλο σε ηλικία μόλις 5 μηνών, συγκινεί και μας γεμίζει ελπίδα και αισιοδοξία για το μέλλον.
Μπορεί η μοίρα να έδειξε το σκληρό της πρόσωπο στο μικρό αγόρι εκείνος, όμως, δεν τα παράτησε ποτέ και δεν έχει σκοπό να το κάνει. Οι γονείς του μίλησαν στον reporter.com.cy και δεν έκρυψαν το πόσο περήφανοι είναι για το γιο τους.
Διαβάστε την ιστορία μιας πολύ δυνατής οικογένειας
Η λέξη αγωνιστής ζωής, είναι μίκρη για να περιγράψει τον Κυριάκο, το δωδεκάχρονο παιδί το οποίο λίγο μετά τη γέννησή του, άρχισε να δίνει καθημερινές μάχες.
Μαζί και μαθήματα σε όλους εμάς, που θεωρούμε ότι το να έχει κάποιος την υγεία του είναι κάτι δεδομένο, πράγμα το οποίο γνωρίζουμε πολύ καλά ότι δεν ισχύει. Όλα μπορούν να ανατραπούν από τη μια στιγμή στην άλλη. Όπως έγινε και στην περίπτωση του δωδεκάχρονου αγοριού…
Ο Κυριάκος ήρθε στον κόσμο το 2007 και έσφυζε από υγεία. Ο Γαβρίλης και η Έλενα, οι γονείς του, κράτησαν τότε για πρώτη φορά στην αγκαλιά τους τον πρωτότοκό τους, που ήρθε για να συμπληρώσει την ευτυχία τους.
Ωστόσο, πέντε μήνες μετά τη γέννησή του, το μικρό αγγελούδι τους διαγνώσθηκε με όγκο στον εγκέφαλο και εκεί ξεκίνησε ο μεγάλος αγώνας ζωής για τον ίδιο και τους γονείς του, οι οποίοι στέκονται βράχος δίπλα στον γιο τους, αντλώντας όπως εξομολογήθηκε ο πατέρας του, δύναμη από τον ίδιο.
Οι αλλεπάλληλες επεμβάσεις και η τύφλωση
Ο μικρός Κυριάκος δεν έχει περάσει λίγα. Μετά τις αλλεπάλληλες μάχες που έδωσε κόντρα στην αρρώστια και τις επεμβάσεις στις οποίες υποβλήθηκε, έχασε την όρασή του.
Όπως ανέφερε η μητέρα του, στα 2,5 χρόνια ζωής του και έπειτα από σειρά χημειοθεραπειών στις οποίες υποβλήθηκε, το παιδί κινδύνευσε να πεθάνει λόγω εγκεφαλικής αιμορραγίας.
Τότε η οικογένεια μετέβη εσπευσμένα στην Αγγλία, όπου και παρέμεινε για πέντε μήνες. Ο Κυριάκος νοσηλεύθηκε σε εξειδικευμένο ιατρικό κέντρο και υποβαλλόταν συνεχώς σε επεμβάσεις. Δυστυχώς, μετά από μια σοβαρή επέμβαση, κατέστη ανέφικτο να σωθεί το φως του και από τότε ο μικρός τυφλώθηκε.
Όμως, ούτε και η τύφλωση ήταν αρκετή για να τα βάλει κάτω ο Κυριάκος και να παραδοθεί.
Μάλιστα, όπως λέει η Έλενα, ο μικρός περπάτησε για πρώτη φορά στα έξι του χρόνια και αυτό χάρη στο πείσμα και το τσαγανό που ο ίδιος διαθέτει.
Και αυτό κάνει καθημερινά. Πεισμώνει όλο και περισσότερο, έχοντας συνοδοιπόρους και συμπαραστάτες σε αυτό τον συνεχή Γολγοθά τους γονείς του, που τον ακούνε, τον σέβονται και τον στηρίζουν.
Η νέα μάχη και η αισιοδοξία
Δυστυχώς για τον μικρό Κυριάκο και τους γονείς του, τα προβλήματα δεν έχουν τελειώσει ακόμα. Το 12χρονο αγόρι πρέπει να υποβληθεί το συντομότερο δυνατό σε ακόμη μια επέμβαση στο κεφάλι. Και η αγωνία της μάνας και του πατέρα είναι να λάβουν τη σχετική έγκριση του κράτους για τη διενέργεια της εγχείρισης, είτε σε κέντρο του εξωτερικού, είτε ακόμη και στην Κύπρο.
Όπως ανέφεραν οι γονείς, η συγκεκριμένη επέμβαση μπορεί να γίνει και σε ιατρικό κέντρο στην Κύπρο, γεγονός που οι ίδιοι επιθυμούν περισσότερο, καθώς ο θεράπων ιατρός του Κυριάκου θα μπορεί να τον παρακολουθεί ανά πάσα στιγμή.
Πάντως, ούτε ο Κυριάκος, ούτε ο Γαβρίλης, ούτε η Έλενα χάνουν το κουράγιο και την αισιοδοξία τους. Είναι πεπεισμένοι ότι και αυτή η μάχη θα κερδηθεί.
Η αγάπη του για το τραγούδι και η κοινωνικοποίηση
Ο Κυριάκος θέλει και ζει την κάθε στιγμή, κόντρα στα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει. Επιδιώκει τη συναναστροφή και έχοντας τους γονείς του στο πλευρό του, τον βοηθούν να πραγματοποιεί τα όνειρά του.
Μια από τις μεγάλες του αγάπες είναι το τραγούδι. Την περασμένη εβδομάδα, σε φιλανθρωπική εκδήλωση που διοργάνωσε το Κοινοτικό Συμβούλιο Πεντάγυιας μαζί με τον Σύνδεσμο «Κάνε μια Ευχή», ο Κυριάκος βγήκε στη σκηνή, τραγούδησε και απέσπασε το πιο θερμό χειροκρότημα από το κοινό που τον παρακολουθούσε με συγκίνηση και θαυμασμό.
«Ήταν επιθυμία του ίδιου να βγει στη σκηνή και να τραγουδήσει», εξομολογούνται οι γονείς του, πράγματα που έπραξε, κλέβοντας την παράσταση.
Για τον Κυριάκο το να θυμάται στίχους τραγουδιών και να στέκεται όρθιος θεωρείται άθλος. Αν κάποιος σκεφτεί τα όσα έχει περάσει και τα κατάλοιπα που αυτά αφήνουν αντιλαμβάνεται εύκολα το γιατί.
Το τραγούδι για την μητέρα του
Η φοίτηση και δίψα για μάθηση
Τα προηγούμενα χρόνια ο Κυριάκος φοιτούσε στη Σχολή Τυφλών στη Λευκωσία, πηγαινοερχόμενος καθημερινά από τη Λεμεσό. Από τη νέα σχολική χρονιά θα φοιτά δυο φορές την εβδομάδα στη Σχολή Τυφλών και τις άλλες τρεις σε Δημοτικό Σχολείο.
Ο Κυριάκος, λένε οι γονείς του, θέλει συνεχώς να μαθαίνει καινούργια πράγματα και να συναναστρέφεται με κόσμο και, κυρίως, με παιδιά της ηλικίας του.
Το μήνυμα του Γαβρίλη και της Έλενας
Όταν ρωτάς τους γονείς του Κυριάκου από πού αντλούν αυτή τη δύναμη, η Έλενα λέει πως «αυτό είναι δούναι και λαβείν. Εμείς παίρνουμε δύναμη από τον Κυριάκο και ο Κυριάκος από εμάς».
Και αυτό είναι το επιδιωκόμενο μέσα από αυτό το ρεπορτάζ- αφιέρωμα σε αυτό τον επίγειο άγγελο.
Επιθυμία του Γαβρίλη και της Έλενας είναι να μεταφέρουν το μήνυμα της αποδοχής αυτών των παιδιών στην κοινωνία, τα οποία όπως τονίζουν “δεν είναι ούτε για λύπηση, ούτε για να τίθενται στο περιθώριο”.
«Ο γονιός πρέπει να δεχτεί και να αποδεχτεί το πρόβλημα του παιδιού του για να μπορέσει να το βοηθήσει και να το στηρίξει».
