Σε ανακοίνωση της, η αστυνομία αναφέρει πως τα δύο πρόσωπα ηλικίας 15 και 16 ετών, τα οποία έλειπαν από τον χώρο διαμονής τους στην Λευκωσία, έχουν εντοπιστεί και είναι καλά στην υγεία τους
Από την απόφαση για γάμο μέχρι την πράξη απέχουμε περίπου δύο χρόνια. Και όχι γιατί πρέπει να το χωνέψουμε, αλλά επειδή δεν βρίσκουμε πού και πότε.
Παίρνεις τη μεγάλη απόφαση να παντρευτείς. Σχεδιάζεις την ημέρα που θα κάνεις την πρόταση γάμου. Έρχεται η μεγάλη μέρα που ξεστομίζεις αυτό το «με παντρεύεσαι;» και γυρνά ο κόσμος τούμπα ανάποδα.
Από την επόμενη κιόλας μέρα μια φρενίτιδα καταλαμβάνει τη νύφη -κυρίως- και το σόι όσον αφορά το ψάξιμο της ημερομηνίας, της εκκλησίας, του χώρου δεξίωσης και την αναζήτηση διαφόρων επιλογών ώστε να κάνουν την πιο όμορφη ημέρα της ζωής του ζευγαριού απόλυτα ξεχωριστή για όλους όσους θα παρευρίσκονται εκεί.
Κι όταν δεν βρίσκουν ελεύθερη ημερομηνία στο τρέχον έτος, αναζητούν για το επόμενο. Τι γίνεται όμως όταν σου λένε ότι η επόμενη ελεύθερη ημερομηνία είναι τον Ιούνιο του 2021;
Ο γάμος του Νίκου και της Έλενας ήταν όπως τον ονειρεύτηκαν. Σίγουρα ήταν μια βραδιά που θα μείνει αξέχαστη στο ζευγάρι και φυσικά όχι μόνο σε αυτούς. Ήταν από αυτούς τους γάμους στους οποίους πας και σε κάθε φάση σε περιμένει μια έκπληξη. Ωραίο το φαγητό – με όλα τα έξτρα που θα μπορούσε να ζητήσει κανείς, πρωτότυπα δωράκια, λύσεις ξεκούρασης για όσους ήταν έτοιμοι να παραδώσουν τα όπλα, θεαματικά φώτα, πυροτεχνήματα, ζωντανή μουσική και πολλά πολλά άλλα.
Κι όταν ρωτούσες το ζευγάρι -τη νύφη βασικά (!)- πόσο καιρό τούς πήρε να οργανώσουν αυτήν την υπερπαραγωγή, αυτοί έλεγαν με καμάρι ότι τους πήρε δύο χρόνια. Δεν έβρισκαν, λέει, πιο νωρίς ελεύθερη ημερομηνία στον χώρο που ήθελαν, έτσι είχαν αρκετό καιρό να οργανώσουν αυτό που ήθελαν. Δύο χρόνια να σκεφτείς, να επιλέξεις, να μετανιώσεις, να επιλέξεις ξανά, να δεις κι άλλα, να μετανιώσεις ξανά, να μελετήσεις κι άλλα ενδεχόμενα, να αγχωθείς, να χαλαρώσεις, να αγχωθείς ξανά και να συνεχίσεις το τρέξιμο…
Κι αναρωτιέται κανείς αν όντως στην Κύπρο υπάρχει αυτή η δυσκολία στην εξεύρεση ημερομηνίας για να παντρευτεί κάποιος την ώρα που το νιώθει και το θέλει.
Άμεση ήταν η απάντηση της διοργανώτριας εκδηλώσεων στην εταιρεία Party City, Ελίνας Κυπριανίδου, στο ερώτημα που θέσαμε ενώπιόν της. Με πολύχρονη πείρα στον σχεδιασμό και οργάνωση κάθε λεπτομέρειας του γάμου, η κ. Κυπριανίδου μίλησε στη «Σ» δηλώνοντας ότι αυτός που θέλει να παντρευτεί μπορεί να βρει ημερομηνία κοντινή. «Συνήθως αυτοί που δεν βρίσκουν ημερομηνία και μετακινούν πιο μετά τον γάμο τους, είναι όσοι έχουν μια συγκεκριμένη ημερομηνία στο μυαλό τους και συγκεκριμένο μήνα.
Για παράδειγμα, ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας που επιλέγουν οι πιο πολλοί και ψάχνουν το πρώτο Σαββατοκύριακό του. Επίσης αν θέλεις συγκεκριμένο χώρο πάλι ίσως να δυσκολευτείς.
Όμως, αν είσαι ανοικτός σε προτάσεις, υπάρχουν πολλές επιλογές». Οι επιλογές των ζευγαριών τα τελευταία χρόνια φαίνεται να κινούνται ανάμεσα στα κτήματα και σε άλλες αίθουσες εκδηλώσεων, ειδικά για όσους μένουν Λευκωσία, ενώ στις παράλιες πόλεις εξακολουθεί να υπάρχει προτίμηση στα παραλιακά ξενοδοχεία. «Τα κτήματα είναι μια καλή επιλογή για το ζευγάρι, εφόσον είναι πιο οικονομικά από τα ξενοδοχεία.
Ωστόσο υπάρχουν κι άλλες επιλογές για όσους σκέφτονται ‘έξω από το κουτί’. Για παράδειγμα τελευταία αυξάνονται όλο και περισσότερο οι γάμοι στη θάλασσα ή στο βουνό.
Πιο συγκεκριμένα, με το κλείσιμο του κτήματος Μακένζι στη Λάρνακα, υπήρξαν πολλοί που έμειναν χωρίς να έχουν κάποιο χώρο για να παντρευτούν. Αυτό όμως δεν υπήρξε εμπόδιο, αφού τελικά έκαναν γάμους που ήταν ακόμη καλύτεροι από αυτό που περίμεναν.
Έναν από αυτούς διοργανώσαμε στον Μαζωτό πάνω στη θάλασσα, λίγο πιο κάτω από το πάρκο με τις καμήλες, έναν άλλο στον Φάρο στα Περβόλια, πάνω στη θάλασσα, όπου εκεί στήθηκαν τα πάντα, πατώματα, τροφοδοσία, ακόμη και τουαλέτες.
Επίσης υπάρχει η επιλογή του βουνού και των ορεινών χωριών. Αν σκεφτούμε ότι οι πλείστοι γάμοι στην Κύπρο γίνονται το καλοκαίρι, τι πιο ωραίο από το να εκμεταλλευτείς το δροσερό κλίμα του ορεινού χωριού αλλά και τα υπέροχα τοπία που έχουμε».
Μιλώντας για τα του γάμου δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε ένα μεγάλο κεφάλαιο, που είναι ο προϋπολογισμός του γάμου. Αν σκεφτεί κανείς τα βασικά έξοδα, που είναι ο χώρος δεξίωσης ή / και την τροφοδοσία, τη μουσική, τα φώτα, τον φωτογράφο, το νυφικό και όλα τα παρελκόμενα, το κοστούμι, τα παπούτσια, τη διακόσμηση, τα κεραστικά, τα δωράκια κ.λπ, τότε θα πει αμέσως ότι χρειάζεται μια περιουσία.
Εντούτοις μπορεί κάποιος γάμος να κρατηθεί σε λογικά οικονομικά πλαίσια, αν παραλειφθεί το στοιχείο της υπερβολής, όπως μας αποκάλυψε η κ. Κυπριανίδου.
«Δυστυχώς, υπάρχει μια νοοτροπία της αντιγραφής και του να κάνω κάτι περισσότερο από αυτό που είδα προχθές σε έναν άλλο γάμο. Οι γάμοι στην Κύπρο κοστίζουν λόγω των υπερβολών. Υπερβολές παρατηρούμε κυρίως στη διακόσμηση και σε επιλογές περιττών στοιχείων, που δεν προσφέρουν ουσιαστικά κάτι στη δική μας ημέρα. Η ημέρα του γάμου είναι μια μοναδική ημέρα που λαμβάνει το ζευγάρι μια ευλογία, κάτι πολύ προσωπικό, που δεν πρέπει να το ξεχνούμε ποτέ. Επειδή το ζευγάρι πέφτει στην παγίδα, να θέλει να ικανοποιήσει τους πάντες, στο τέλος δεν απολαμβάνει τις δικές του στιγμές».
Τα σκήπτρα της ακρίβειας, όσον αφορά τους γάμους, κρατά η Λεμεσός. Στα κτήματα οι τιμές ξεκινούν από τα 45 ευρώ/ άτομο, ενώ στα ξενοδοχεία υπάρχουν 65, 85 και 150 ευρώ/άτομο. Ακολουθεί η Πάφος στην οποία υπάρχουν δύο ρεύματα επιλογών, στο ένα ανήκουν τα υπερπολυτελή ξενοδοχεία που αγγίζουν τα 80 ευρώ / άτομο και στο άλλο ρεύμα είναι αίθουσες εκδηλώσεων που μπορεί να στοιχίζουν 10 ευρώ/ άτομο.
Στη συνέχεια είναι η Αγία Νάπα και ο Πρωταράς, όπου οι τιμές στα ξενοδοχεία κυμαίνονται στα 80 ευρώ/άτομο, ακολουθεί η Λευκωσία και στην τελευταία θέση, την πιο οικονομική, είναι η Λάρνακα.
Πηγή: Εφημερίδα Σημερινή – economytoday.com
Έκκληση για συμβατό δότη ψάχνει η οικογένεια και οι φίλοι της 41χρονης μητέρας Γεωργίας Γεωργίου από την Παναγιά της Πάφου καθώς και του Σάββα Ηλιάδη 42 ετών, οι οποίοι είναι γονείς δυο παιδιών και πάσχουν από λευχαιμία.
Φίλοι και συγγενείς απευθύνουν έκκληση προς όλους για συμβατό δότη μυελού των οστών, έτσι ώστε να χαρίσουν και πάλι το χαμόγελο στους δυο γονείς.
Με 5 λεπτά από τον χρόνο μας και με λίγο από το σάλιο μας σε μία μπατονέτα, μπορεί να αποδειχθεί ότι είμαστε εμείς αυτοί που θα χαρίσουμε ζωή.
Η δειγματοληψία θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 7 Ιουλίου 2019 στην επαρχία Πάφου από τους Εθελοντές του Καραϊσκάκειου Ιδρύματος.
Μια σοκαριστική τραγωδία εξελίχθηκε το περασμένο Σάββατο στη Λεμεσό, όταν ο 35χρονος Πέτρος Παπαντωνίου πυροβόλησε και σκότωσε την πρώην σύντροφό του, την 26χρονη Σοφία Ζήνωνος, και στη συνέχεια αυτοκτόνησε.
Ο 35χρονος είχε προειδοποιήσει την 26χρονη, ότι σκοπεύει να βάλει τέλος στη ζωή του και εκείνη, αφού ειδοποίησε τους γονείς του, έσπευσε να τον συναντήσει για να τον αποτρέψει.
Ωστόσο, σύμφωνα με τις πληροφορίες της αστυνομίας, εκείνος πυροβόλησε σχεδόν εξ επαφής στο κεφάλι με κυνηγετικό όπλο την 26χρονη και στη συνέχεια το έστρεψε εναντίον του. Τα πτώματα και των 2 εντόπισε λίγη ώρα αργότερα ο πατέρας του Παπαντωνίου.
Ο Υπεύθυνος του ΤΑΕ Λεμεσού, Ιωάννης Σωτηριάδης, ανέφερε σε δηλώσεις του πως «για λόγους που διερευνώνται, οι δύο νέοι φαίνεται ότι βρίσκονταν σε διάσταση και υπήρξε μεταξύ τους μία διαφωνία. Στη συνέχεια ο νεαρός την πυροβόλησε και μετά έθεσε τέρμα στη ζωή του».
Η Σοφία Ζήνωνος αφήνει πίσω της ένα 6χρονο κορίτσι.
Η κηδεία θα γίνει την Τρίτη (02/07) στον ιερό ναό Παναγίας Χρυσαϊφυλιώτισσας στην Αγία Φύλα Λεμεσού, στις 14:00.
Η ταφή θα γίνει στο κοιμητήριο Αγίου Αθανασίου Σφαλαγγιώτισσας στη Λεμεσό.
Παράκληση της οικογένειας είναι όπως αντί στεφάνων γίνουν εισφορές για το ανήλικο τέκνο που καταλείπει η 25χρονη.
Οργανωμένα γυναικεία σύνολα, κατέρχονται σε διαμαρτυρία έξω από το Αρχηγείο Αστυνομίας την Τρίτη 2 Ιουλίου στις 18:00, με αφορμή τη δολοφονία της 26χρονης Σοφίας Ζήνωνος από τον πρώην σύντροφο της.
Όπως σημειώνουν σε ανακοίνωση τους στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, η δολοφονία της Σοφίας, έρχεται να καταδείξει την ανάγκη για λήψη μέτρων.
Η Σοφία και η κάθε Σοφία, είναι πολύτιμη και σημαντική, σημειώνουν.
“ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΙΓΟΤΕΡΗ
Η βία κατά των γυναικών είναι πολιτική, θεσμική, κοινωνική
Η καταπολέμηση της είναι προτεραιότητα
Η δολοφονία της 26χρονης Σοφίας Ζήνωνος από τον πρώην σύντροφό της, έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά γυναικοκτονιών που συγκλόνισαν και εξόργισαν την κυπριακή κοινωνία, καταδεικνύοντας την επείγουσα ανάγκη για λήψη μέτρων και επίδειξη της απαραίτητης πολιτικής βούλησης σε όλα τα επίπεδα για ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΜΦΥΛΗΣ ΒΙΑΣ.
Απαιτούμε από την κυπριακή Κυβέρνηση, την Αστυνομία, τη Βουλή και το Δικαστικό Σώμα να αναλάβουν τις ευθύνες τους, θέτοντας το θέμα της έμφυλης βίας ως ΖΗΤΗΜΑ ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ και να συνειδητοποιήσουν ότι ως πολίτες δεν έχουμε άλλη ανοχή απέναντι στους βιασμούς, τις δολοφονίες, τον εκφοβισμό, την κακοποίηση και τις διακρίσεις κατά των γυναικών.
Καλούμε σε επίσπευση των διαδικασιών για εφαρμογή της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης και απαιτούμε από τους πολιτικούς και πολιτειακούς αξιωματούχους να συνειδητοποιήσουν ότι η ανοχή και ο εφησυχασμός που επιδεικνύουν, οι χαμηλές ποινές και η απουσία αποτελεσματικών πρωτοκόλλων ανταπόκρισης της αστυνομίας, των κοινωνικών υπηρεσιών και των υπηρεσιών υγείας απέναντι στα περιστατικά έμφυλης βίας, ΑΠΟΘΡΑΣΥΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΝΘΑΡΡΥΝΟΥΝ τους θύτες.
Η ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΣΟΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ «ΑΤΥΧΟ» ΘΥΜΑ ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ.
37 γυναίκες δολοφονήθηκαν από νυν ή πρώην από το 2000 μέχρι σήμερα στην Κύπρο
39 κλήσεις την ημέρα δέχονται οι υπηρεσίες στήριξης θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας στην Κύπρο
Μία στις πέντε γυναίκες άνω των 15 ετών θα υποστεί βιασμό, ξυλοδαρμό ή άλλης μορφής σωματική βία στη διάρκεια της ζωής της”
Ο θηλασμός είναι μια υπέροχη εμπειρία για κάθε μαμά. Για άλλες μπορεί να είναι δύσκολος για άλλες εύκολος. Για όλες, όμως, είναι κάτι μοναδικό.
Όσες μαμάδες θέλουν και μπορούν να θηλάσουν νιώθουν πως προσφέρουν στο παιδί τους κάτι μοναδικό.
Γι’ αυτό, άλλωστε, ορισμένες φορές, τους είναι πολύ δύσκολο να σταματήσουν.
Μία μαμά, η Maya Vorderstrasse, η οποία θήλαζε για πολύ καιρό την κόρη της και αποφάσισε να σταματήσει το θηλασμό, μοιράστηκε με τους διαδικτυακούς της φίλους πόσο δυσκολεύτηκε να πάρει αυτή την απόφαση και πώς κατάφερε να μπει μαζί με την κόρη της σε αυτό το νέο πρόγραμμα. Μάλιστα, συνόδευσε το post της με μια φωτογραφία (φωτό πάνω) που τη δείχνει να θηλάζει στο μαιευτήριο πρώτη φορά τη μικρή της και στο σπίτι για τελευταία, υψώνοντας και στις δύο περιπτώσεις το χέρι της.
«Η πρώτη και η τελευταία φορά που θήλασα την πολύτιμή μου, Χέζελ.
Δεν ήξερα ότι ένας άνθρωπος θα μπορούσε ποτέ να νιώσει τόσο υπερήφανος και τόσο διαλυμένος ταυτόχρονα. Σήμερα είμαι ένα ψυχολογικό, ορμονικό, συναισθηματικό και νοητικό ράκος.
Το να σηκώσω το χέρι μου σε αυτή τη φωτογραφία ήταν πολύ δύσκολο για μένα. Όσο δύσκολο ήταν να συγκρατήσω και τα δάκρυά μου: αυτή η φωτογραφία σήμαινε, ότι δεν θα ξαναθήλαζα ποτέ τη μικρή μου. Θήλαζα για τόσο πολύ καιρό που είχα ξεχάσει πώς είναι να μην θηλάζεις.
Όταν κοίταξα πίσω από την κάμερα είδα τον άντρα μου να κλαίει, όπως ποτέ πριν…
Αγοράσαμε στη Χέιζελ το πρώτο της κρεβατάκι. Πλέον, θα κοιμάται στο ίδιο δωμάτιο με την αδερφή της. Δοκιμάσαμε τα πάντα για τη βοηθήσουμε να βιώσει ομαλά και να δεχθεί όσο περισσότερο γίνεται αυτή τη μετάβαση. Ο πατέρας της ανέλαβε εξ’ ολοκλήρου την ώρα του ύπνου, ακόμα και τα νυχτερινά ξεσπάσματα σε κλάματα και τις φωνές.
Είμαστε στην τρίτη μέρα και τα πράγματα γίνονται ευκολότερα κάθε φορά. Οι ενοχές που νιώθω επειδή δεν την βάζω εγώ στο κρεβάτι της και δεν την θηλάζω είναι τεράστιες. Δεν αντέχω να μην θέλει και εκείνη να τη θηλάζω.
Το να κλείνεις ορισμένα κεφάλαια της ζωής σου είναι πολύ επίπονο, αλλά ελπίζω αυτή η νέα εποχή που ξεκινά για τις ζωές μας να είναι εξίσου όμορφη και ξεχωριστή με την προηγούμενη.
Μέσω αυτού του βήματος η μικρή θα γίνει πιο ανεξάρτητη και εγώ θα καταφέρω να κάνω αυτό το πολυπόθητο διάλειμμα που ήθελα. Θα καταφέρω να ξεκουραστώ.
Τη θήλασα για τελευταία φορά και μέσα στα δάκρυα είπα στον άντρα μου: “Έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα”. Εκείνος με αγκάλιασε και μου απάντησε: “Έκανες ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ, επειδή έδωσες όλο σου τον εαυτό σε εκείνη”.
Αγαπώ την οικογένειά μου και είμαι ευγνώμων για όλες αυτές τις ανεκτίμητες στιγμές που έχουμε μοιραστεί».
Το Παγκύπριο Συντονιστικό Συμβούλιο Εθελοντισμού (ΠΣΣΕ), προκηρύσσει για 5η συνεχόμενη χρονιά την έναρξη των δύο πιο κάτω εκστρατειών:
με στόχο τη συλλογή σχολικών ειδών για παιδιά ευάλωτων οικογενειών ώστε όλα τα παιδιά να έχουν τα απαραίτητα σχολικά είδη τον ερχόμενο Σεπτέμβριο με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς 2019-2020
με στόχο την προσφορά βοήθειας στα μαθήματα τους, σε εθελοντική βάση, σε παιδιά και νέους από ευάλωτες οικογένειες
Βοήθησε κι εσύ να δώσουμε χαμόγελο και ελπίδα στα παιδιά που έχουν ανάγκη!
Όλα τα παιδιά αξίζουν να αρχίσουν τη νέα σχολική χρονιά με χαρά και αισιοδοξία!
Ο καθένας μπορεί να προσφέρει/συμμετάσχει στην εκστρατεία είτε ως άτομο είτε ως ομάδα
(Άτομα / Ομάδες ατόμων, Οικογένειες, Δήμοι και κοινότητες, Εταιρείες, Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, Οργανισμοί/φορείς, Οργανωμένα σύνολα/ΜΚΟ.
1.Πρόσφερε Σχολικά είδη!
2. Γίνε εθελοντής και βοήθησε παιδιά και νέους στα μαθήματά τους!
Επικοινώνησε με το Συντονιστικό Συμβούλιο Εθελοντισμού/Σώμα Εθελοντών της επαρχίας σου για τις ώρες συλλογής και περισσότερες πληροφορίες/διευκρινήσεις.
2. CIIM (Cyprus International Institute of Management):
Λευκωσία: Λ. Ακαδημίας 21, Αγλαντζιά
Λεμεσός: 3-5 Χαϊδαρίου (απέναντι από το ξενοδοχείο Αλάσια)
3. Τσιμεντοποιία Βασιλικού
Εγκαταστάσεις Τσιμεντοποιίας Βασιλικού, 7738 Βασιλικό, τηλ: 24 845 555
4. Διάρκεια εκστρατείας/συλλογής ειδών:
Τέλος Μαΐου – αρχές Σεπτεμβρίου 2019 (ώστε να παραδοθούν στα παιδιά το Σεπτέμβριο πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς)
Άτομα και οικογένειες τα οποία χρειάζονται βοήθεια μπορούν να επικοινωνήσουν με το Σώμα Εθελοντών στην επαρχία τους για να ενημερωθούν για τη διαδικασία την οποία πρέπει να ακολουθήσουν.
Πολύ καλά τα νέα για τους μικρούς λάτρεις του ποδοσφαίρου του νησιού μας, αφού τη Δευτέρα 1η Ιουλίου ξεκινά το καλοκαιρινό camp της Ακαδημία της Liverpoool!
To camp θα λάβει χώρα στις εγκαταστάσεις του αθλητικού Κέντρου του ΓΣΠ στη Λευκωσία και θα διαρκέσει έως τις 26 Ιουλίο.
Όλα, λοιπόν, είναι έτοιμα για την έναρξη του καλοκαιρινού camp ποδοσφαίρου, το οποίο περιμένει αγόρια και κορίτσια ηλικίας 8-16 χρόνων.
Το camp που διοργανώνει η Liverpool FC International Academy Κύπρου, θα πραγματοποιείται στις εγκαταστάσεις του αθλητικού Κέντρου του ΓΣΠ στη Λευκωσία, όπου σε ένα ευχάριστο και ασφαλές περιβάλλον, τα παιδιά θα απασχολούνται με πολλές δραστηριότητες, από τους προπονητές της Liverpool FC International Academy.
Οι δραστηριότητες (θα διεξάγονται στα ελληνικά και στα αγγλικά), οι οποίες θα περιλαμβάνουν σεμινάρια ποδοσφαίρου, μαθήματα ποδοσφαιρικών δεξιοτήτων και τεχνικής της Liverpool FC, σύντομης διάρκειας ματς αλλά και άλλα παιχνίδια όπως επιτραπέζια, θα αρχίζουν στις 7:30 το πρωί και θα ολοκληρώνονται στη 1:30μμ. Δίδεται η ευχέρεια και για απασχόληση μέχρι τις 3:00 το απόγευμα, για όσες οικογένειες το επιθυμούν.
Οι εγγραφές συνεχίζονται. Περισσότερες πληροφορίες στο τηλέφωνο 22874052 και στην ιστοσελίδα www.lfcacademy.com.cy. Οι ώρες λειτουργίας των γραφείων είναι, καθημερινά, 3:00μμ-7:00μμ. Στο κόστος (€90 ανά παιδί/εβδομάδα) περιλαμβάνεται πρόγευμα και γεύμα ενώ για δεύτερο ή τρίτο παιδί θα γίνεται 10% έκπτωση.
Η εξωσωματική είναι μια πολύ διαδεδομένη μέθοδος σύλληψης για όσες γυναίκες προσπαθούν να κάνουν παιδί και δυσκολεύονται να συλλάβουν με φυσικό τρόπο.
Η εφαρμογή αυτής της θεραπείας έχει βοηθήσει πολλά ζευγάρια να αποκτήσουν παιδάκι και να γίνουν ευτυχισμένα.
Δυστυχώς, όμως, νέα έρευνα συνδέει την εξωσωματική έπειτα από μια συγκεκριμένη ηλικία με τον καρκίνο του μαστού.
Οι ερευνητές, που έκαναν σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας στη Βιέννη, ανέλυσαν στοιχεία για 58.534 γυναίκες που είχαν καταφύγει στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή.
Διαπιστώθηκε ότι όσες είχαν γεννήσει με εξωσωματική μετά τα 40, είχαν κατά μέσο όρο 65% μεγαλύτερη πιθανότητα να διαγνωσθούν αργότερα με καρκίνο του μαστού.
Η θεραπεία της υπογονιμότητας ενεργοποιεί τις ωοθήκες, πράγμα που αυξάνει τα επίπεδα των οιστρογόνων στο σώμα της γυναίκας, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η πιθανότητα ανάπτυξης καρκινικών κυττάρων στο μαστό.
Πάντως, σύμφωνα με τη βρετανική «Indepedent», η πιθανότητα διάγνωσης με καρκίνο του μαστού είναι μικρή (περίπου 0,8%) για τις γυναίκες που γεννούν με εξωσωματική μετά τα 40.
Μια άλλη έρευνα, που παρουσιάσθηκε στο ίδιο συνέδριο, δείχνει ότι η συνήθεια κατάψυξης για μερικές εβδομάδες όλων των γονιμοποιημένων εμβρύων πριν την εμφύτευση τους στη μήτρα δεν αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχίας της εξωσωματικής.
Η μέθοδος αυτή γίνεται όλο και πιο δημοφιλής διεθνώς στις κλινικές γονιμότητας και π.χ. στις ΗΠΑ περίπου το ένα τέταρτο των κύκλων των εξωσωματικών γίνεται πια με αυτή τη στρατηγική της κατάψυξης όλων των εμβρύων.
Κανονικά, μετά την εξωσωματική γονιμοποίηση των ωαρίων, ένα ή δύο από αυτά μετά από λίγες μέρες μεταφέρονται στη μήτρα, ενώ τα υπόλοιπα μπαίνουν στην κατάψυξη για μελλοντικές προσπάθειες.
Αλλά ολοένα περισσότερες κλινικές καταψύχουν όλα τα έμβρυα και περιμένουν αρκετές εβδομάδες προτού επιχειρήσουν την πρώτη εμφύτευση, θεωρώντας ότι η αναμονή θα ευνοήσει τις πιθανότητες σύλληψης.
Νέα έρευνα σε 460 γυναίκες σε ισπανικές, σουηδικές και δανικές κλινικές έδειξε ότι η κατάψυξη των εμβρύων οδήγησε σε ποσοστό 26% επιτυχούς εγκυμοσύνης, έναντι 29% με την παραδοσιακή μέθοδο.
«Νομίζω ότι αυτό αποτελεί επαρκή απόδειξη πως δεν υπάρχει κανένα όφελος από τη στρατηγική της καθολικής κατάψυξης», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια Σάχα Στόρμλουντ του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Κοπεγχάγης, σύμφωνα με το New Scientist.
Μια τρίτη έρευνα, από μια μεγάλη κινεζική τράπεζα σπέρματος, που παρουσιάσθηκε στη Βιέννη, δείχνει ότι η χρονική διάρκεια κρυοσυντήρησης των σπερματοζωαρίων δεν επηρεάζει το ποσοστό επιτυχίας της εξωσωματικής.
Αρκετές χώρες θέτουν ένα χρονικό όριο στη φύλαξη του σπέρματος του δωρητή, αλλά η ανάλυση σε σχεδόν 120.000 δείγματα σπέρματος δωρητών δείχνει ότι τελικά δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία.
Τα δείγματα χωρίσθηκαν σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με τη διάρκεια κατάψυξης τους (έξι μήνες έως πέντε χρόνια, έξι έως δέκα χρόνια και 11 έως 15). Διαπιστώθηκε ότι το ποσοστό επιτυχούς εγκυμοσύνης με εξωσωματική ήταν 81,6% με τη χρήση σπέρματος της πρώτης κατηγορίας, 79,1% της δεύτερης και 73,9% της τρίτης (δηλαδή ακόμη και το κατεψυγμένο σπέρμα άνω των δέκα ετών δεν τα πάει άσχημα!).
Πολλές γυναίκες τα τελευταία χρόνια αποφασίζουν να φέρουν το μωράκι τους στον κόσμο όχι σε κάποιο μαιευτήριο αλλά σε έναν χώρο όπου νιώθουν άνετα και οικεία.
Ο τοκετός στο σπίτι θεωρείται ένα trend τελευταία, το οποίο, όμως, σύμφωνα με τους ειδικούς, μπορεί να εγκυμονεί κινδύνους για την επίτοκο και το έμβρυο.
Ο δρ., Ιωάννης Κ. Ράπτης, μαιευτήρας – γυναικολόγος – χειρουργός λαπαροσκόπος, γράφει για τον τοκετό στο σπίτι. Έναν κίνδυνο, που όπως σημειώνει, είναι αχρείαστος για τα παιδιά.
«Ο τοκετός αποτελεί μια φυσική διαδικασία, η οποία σημαίνει την έναρξη της πιο σπουδαίας σχέσης του ανθρώπινου είδους, αυτή της μητέρας με το παιδί της. Παράλληλα η εμπειρία της γέννας, ο τρόπος δηλαδή με τον οποίο βιώνεται η διαδικασία του τοκετού, είναι εξαιρετικά σημαντική για την εκκολαπτόμενη αυτή σχέση.
Την ίδια στιγμή που ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας τονίζει την αξία του περιορισμού των ιατρικών παρεμβάσεων κατά τη διάρκεια του τοκετού στα απολύτως απαραίτητα, η Ελλάδα αναδεικνύεται πρωταθλητής στην επιθετική μαιευτική, με τη συχνότητα των ιατρικών παρεμβάσεων κατά τη διάρκεια του τοκετού να είναι πολύ μεγαλύτερη από το μέσο όρο των ανεπτυγμένων χωρών.
Μια ακραία μορφή άσκησης της μαιευτικής για πολλά χρόνια εξέθρεψε δυστυχώς και μία ακραία μορφή υποστήριξης του φυσικού φυσιολογικού τοκετού με τη δυνατότητα πραγματοποίησης της όλης διαδικασίας σε χώρους εκτός νοσοκομείου.
Η τακτική αυτή παρότι δημοφιλής ελλοχεύει σημαντικούς κινδύνους για τη μητέρα αλλά κυρίως για το παιδί. Μία νέα έρευνα από το Ισραήλ, όπως και άλλες στο παρελθόν, έρχεται να επιβεβαιώσει τα παραπάνω.
Στις μέρες μας, στα πλαίσια της υποστήριξης της φυσικότητας της όλης διαδικασίας, παρέχεται στις εγκυμονούσες η δυνατότητα να φέρουν τα παιδιά τους στη ζωή σε χώρους εκτός νοσοκομείου (σπίτι, χώροι μαιών κ.α.). Ως βασικό επιχείρημα χρησιμοποιείται η θετική επίδραση του χώρου στη ψυχολογία της εγκύου αλλά και η αποφυγή αχρείαστων ιατρικών παρεμβάσεων, φαρμακευτικών και μη σε γυναίκες, οι οποίες θα ήθελαν να ακολουθήσουν μια πιο φυσική διαδικασία γέννας.
Η παραπάνω τάση ενισχύεται και από την κρίση στη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ μαιευτήρα και ασθενή, η οποία αποτελεί ένα θλιβερό φαινόμενο της εποχής μας. Το φαινόμενο αυτό το εξέθρεψαν λανθασμένες ιατρικές πρακτικές επί σειρά ετών, οι οποίες περιλάμβαναν, εκτός των άλλων, ανύπαρκτες ενδείξεις για την πραγματοποίηση διαφόρων ιατρικών παρεμβάσεων και κυρίως της καισαρικής τομής.
Μία τελευταία έρευνα από το Ισραήλ, η οποία μελέτησε τη γέννηση 243.682 παιδιών, διαπίστωσε πως το 1,5% από αυτά γεννήθηκαν εκτός νοσοκομείου.
Στις περιπτώσεις αυτές διαπιστώθηκε μία αύξηση κατά 20% της πιθανότητας ανεπαρκούς προγεννητικού ελέγχου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Την ίδια στιγμή ο κίνδυνος περιγεννητικού θανάτου των παιδιών ήταν τριπλάσιος σε σχέση με τα παιδιά, τα οποία γεννήθηκαν εντός νοσοκομείου (15 και 5 θάνατοι ανά 1000 γεννήσεις αντίστοιχα).
Επιπρόσθετα, η συχνότητα πρόωρου τοκετού αλλά και γέννησης λιποβαρών παιδιών (<2500γρ) ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στις εξωνοσοκομειακές γέννες.
Οι διεθνείς οδηγίες συστήνουν στους επαγγελματίες υγείας την ενημέρωση των γυναικών σχετικά με τους κινδύνους και τα οφέλη του τοκετού εκτός νοσοκομείου. Συγκεκριμένα θα πρέπει να γνωστοποιείται, πως την ίδια στιγμή που ο εξωνοσοκομειακός τοκετός συνδέεται με λιγότερες ιατρικές παρεμβάσεις για την επίτοκο, ο κίνδυνος περιγεννητικού θανάτου του μωρού είναι τουλάχιστον διπλάσιος ενώ η πιθανότητα νευρολογικής βλάβης τριπλάσια.
Ο κίνδυνος στον ελληνικό χώρο είναι ακόμη μεγαλύτερος, αν αναλογιστούμε τον ανεπαρκέστατο μηχανισμό επείγουσας μεταφοράς μιας επιτόκου ή του νεογνού από τον χώρο που βρίσκεται στο νοσοκομείο. Δεν μπορεί να εξασφαλιστεί με άλλα λόγια η παροχή άμεσης βοήθειας, η οποία σε περίπτωση μαιευτικού επείγοντος είναι καθοριστικής σημασίας.
Για τις γυναίκες που θα ήθελαν να ακολουθήσουν μια πιο φυσική διαδικασία γέννας, χωρίς ωστόσο να γίνεται κάποια έκπτωση στην ασφάλεια τόσο των ίδιων όσο και του παιδιού, υπάρχει η δυνατότητα του τοκετού “σαν στο σπίτι” μέσα στον χώρο της κλινικής.
Στο πλαίσιο αυτό επιτυγχάνεται η μη επεμβατική παρακολούθηση (watchful waiting) και υποστήριξη της διαδικασίας, σε ένα ζεστό περιβάλλον και υπό απόλυτα ασφαλείς συνθήκες για μητέρα και παιδί. Μεγιστοποιούνται με τον τρόπο αυτό τα οφέλη μιας ούτως ή άλλως φυσικής διαδικασίας και βελτιστοποιείται η εμπειρία του φυσιολογικού τοκετού.
Ο τοκετός εκτός νοσοκομείου αποτελεί σύμφωνα με όλα τα διαθέσιμα δεδομένα μια λιγότερο ασφαλή επιλογή, η οποία κρύβει σημαντικούς κινδύνους για την υγεία και τη ζωή κυρίως των νεογνών.
Στην εποχή της τεκμηριωμένης μαιευτικής (Evidence Based Medicine) και των κλινικών, οι οποίες, με αποκορύφωμα τον τοκετό “σαν στο σπίτι”, θέτουν στο επίκεντρο των υπηρεσιών τους τη ψυχολογία της επιτόκου, αναχρονιστικές τακτικές δεν έχουν θέση.
Οι σύγχρονοι μαιευτήρες οφείλουν να ενημερώνουν και να ενημερώνονται. Να ανταποκρίνονται δηλαδή στις ανάγκες των γυναικών και να είναι σε θέση να προσφέρουν μια μαιευτική ασφαλή αλλά και ταυτόχρονα οικεία, προς όφελος της εγκυμονούσας και της ζωής που θα φέρει στον κόσμο».
κεντρική φωτογραφία: sciencesource.com
Νέα ενημέρωση από το Τμήμα Αλιείας και Θαλάσσιων Ερευνών σχετικά με την εμφάνιση μεδουσών στις παραλίες της Κύπρου.
Το Τμήμα Αλιείας και Θαλασσίων Ερευνών (ΤΑΘΕ) του Υπουργείου Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, με σκοπό την ενημέρωση και διασφάλιση της προστασίας του κοινού και συγκεκριμένα των λουομένων, ανακοινώνει ότι δεν έχει παρατηρηθεί επανεμφάνιση των μεδουσών του είδους Pelagia noctiluca κατόπιν επισκόπησης που έχει πραγματοποιηθεί στα ανατολικά παράλια της Κύπρου.
Το είδος Pelagia noctiluca που έχει εμφανιστεί τις τελευταίες μέρες, θεωρείται το πιο συνηθισμένο είδος μέδουσας στη Μεσόγειο θάλασσα λόγω της ευρείας εξάπλωσης, της αφθονίας, της σημασίας που έχει στην τροφική αλυσίδα αλλά και της αρνητικής επίδρασης που έχει με τους λουομένους.
Σύμφωνα με μελέτες, η αύξηση του πληθυσμού τους είναι αποτέλεσμα κλιματικών συνθηκών όπως αυξημένη θερμοκρασία και άλλοι σχετικοί περιβαλλοντικοί παράγοντες που επικρατούν στην ανοιχτή θάλασσα και ευνοούν την αναπαραγωγή τους. Μετά την «άνθηση» του πληθυσμού που λαμβάνει χώρα στην ανοιχτή θάλασσα, μπορεί να παρασυρθούν από τα θαλάσσια ρεύματα προς τις ακτές.
Γενικά, η παρουσία του πληθυσμού των μεδουσών είναι παροδικό φαινόμενο που συνήθως διαρκεί από μερικές ώρες μέχρι μερικές ημέρες και οφείλεται κυρίως λόγω της κατεύθυνσης των θαλάσσιων ρευμάτων, καθώς και των ευνοϊκών κλιματολογικών συνθηκών.
Οι μέδουσες διαθέτουν κεραίες που είναι εξοπλισμένες με νηματοειδείς κατασκευές που ονομάζονται νηματοκύστες ή κνιδοκύτταρα. Η επαφή των κνιδοκυττάρων με το δέρμα προκαλεί ερεθισμούς λόγω της απελευθέρωσης τοξινών. Επειδή το μέγεθος και η διάρκεια του ερεθισμού ποικίλουν από άτομο σε άτομο, το κοινό καλείται να είναι ιδιαίτερα προσεκτικό και να αποφεύγει το κολύμπι σε περιοχές όπου παρατηρείται το φαινόμενο αυτό.
