«Ήταν μία άγνωστη, με είδε εξαντλημένη και με βοήθησε κοιμίζοντας εκείνη το μωρό μου»

«Ήταν μία άγνωστη, με είδε εξαντλημένη και με βοήθησε κοιμίζοντας εκείνη το μωρό μου»

Εξαντλημένη, νυσταγμένη, ώρες νηστική και χωρίς ένα ποτήρι νερό, με δύο παιδιά μαζί της. Μία μητέρα περιγράφει πώς μία άγνωστη κυρία, ως από μηχανής θεός τη βοήθησε να πάρει μία ανάσα που τόσο πολύ χρειαζόταν.

«Κάπως έτσι μοιάζει το να στηρίζεις μία μητέρα:

Μία άγνωστη γυναίκα είδε την εξάντλησή μου, μάζεψε τα παιχνίδια του παιδιού μου που είχαν πέσει κάτω από τις καρέκλες και με τα έδωσε πίσω, χωρίς να περιμένει να με δει να παλεύω να τα πιάσω ή να το ζητώ από κάπου ευγενικά.

Δύο παντελώς άγνωστα χέρια μου έφεραν νερό, χωρίς να ξέρουν πόση ώρα είμαι νηστική ή διψασμένη.

Ένα εντελώς αναζωογονητικό πλησίασμα από κάποιον που δεν περίμενα, να με ρωτά αν μπορεί να με βοηθήσει με το ζωηρό οκτώ μηνών μωρό μου να κοιμηθεί για να κάνω ένα μικρό διάλειμμα ή τέλος πάντων «ό,τι χρειαζόμουν» όπως μου είπε.

Τη χρειαζόμουν περισσότερο από όσο θα νόμιζε εκείνο το βράδυ. Και ήταν κάτι περισσότερο από σωματική βοήθεια που ήταν απαραίτητη στην περίπτωσή μας. Γιατί είμαι κάτι παραπάνω από μία μητέρα που δεν έχει τα πάντα υπό έλεγχο.

Ήμουν κάτι παραπάνω από μία μητέρα που προσπαθούσε να κρατήσει τα μάτια της ανοιχτά πάνω σε δύο παιδιά που την τραβολογούσαν στις 2 τα ξημερώματα στο λιμάνι με το πλοίο να έχει καθυστέρηση και έπειτα από ώρες στο τιμόνι.

Ήμουν κάτι παραπάνω από μία μητέρα που ήθελε να παραδώσει το πνεύμα της. Ήμουν ένας άνθρωπος. Ένας άνθρωπος χρειαζόταν ένα χέρι βοήθειας. Κι εκείνο το προσεξε.

«ηταν μια αγνωστη αλλα μου εδωσε ανασα ζωης»

Ήταν μία άγνωστη, αλλά πήρε το παιδί μου, που γενικά χρειάζεται εμένα και μόνο εμένα για να κοιμηθεί, και έκανε σαν να ήταν δικό της. Ο μικρός μου κοιμήθηκε μισή ώρα στα χέρια της.

Και εγώ δεν έκανα τίποτα άλλο παρά να τους παρακολουθώ ήρεμη, με μάτια ανοιχτά και τα χέρια μου να ξεκουράζονται για λίγο.

Ήταν μία άγνωστη αλλά έδωσε φως στη νύχτα μου, φώτισε το δρόμο μου, μού έδωσε μία ανάσα ζωής, να συνεχίσω.

Κι ακόμη κι αν έχω μόνο το όνομά της κι αυτήν την φωτογραφία, δεν θα την ξεχάσω ποτέ. 

Δεν χρειάζεται να ξέρεις μία άλλη μαμά για να της φτιάξεις τη μέρα. Απλά πρόσφερέ της ένα χέρι βοήθειας, ένα χαμόγελο, έναν καλό λόγο. Μπορούν να κάνουν θαύματα».

Διαβάστε επίσης:

«Μην περιμένετε. Κάντε αυτό το κάτι!»: Το γράμμα των κουρασμένων μαμάδων προς όλους τους μπαμπάδες

«Ρωτώ τον εαυτό μου αμέτρητες φορές μέσα στη μέρα: Γιατί είμαι τόσο κουρασμένη;»

“Αγαπητό μου παιδί, είμαι η μαμά σου, όχι η υπηρέτριά σου”: Το ξέσπασμα μιας εξαντλημένης μαμάς…