«Είμαι 38 ετών και μαμά ενός κοριτσιού. Και – ως φαίνεται – είμαι υποχρεωμένη να κάνω στην κόρη μου τουλάχιστον ένα αδερφάκι. Δεν είμαι απόλυτα σίγουρη, αλλά όπως αντιλαμβάνομαι από τις ερωτήσεις και τα σχόλια σχεδόν όλων όσοι με γνωρίζουν, αυτός είναι ο στόχος μου στη ζωή. Να κάνω και άλλα παιδιά. Πριν από αυτό, φυσικά, ήταν το να παντρευτώ και να κάνω παιδιά, απλώς. Αφού απέκτησα ένα, λοιπόν, συνεχώς με ρωτούν γιατί δεν κάνω άλλο ένα παιδάκι».
Πόσες φορές πριν αποκτήσετε παιδί ή παιδιά ακούσατε και εσείς αυτές τις ερωτήσεις; Η Bryony Gordon, μαμά ενός μικρού κοριτσιού και αρθρογράφος του telegraph.co.uk, γράφει για όλα αυτά τα σχόλια που δέχεται για το ένα της παιδί, αλλά και για το γιατί από εδώ και πέρα δεν θα νιώθει άσχημα, επειδή… έχει μόνο ένα παιδί.
«Δεν περνάει ούτε μέρα που να μην με ρωτήσει κάποιος για το αν σκέφτομαι να κάνω δεύτερο παιδί. Κάθομαι στο γραφείο μου προσπαθώντας να γράψω ένα κείμενο 1500 λέξεων, όταν κάποιος συνάδελφος – συνήθως άντρας – περνά από δίπλα μου και με ρωτά αυθόρμητα “Τι κάνει η κόρη σου; Σκέφτεσαι να κάνεις δεύτερο παιδάκι ή όχι ακόμα;”.
Και εγώ θέλω απλώς να πω: “Κι άλλο; Έχω ήδη δύο παιδιά, αν σκεφτώ ότι και ο σύζυγός μου συμπεριφέρεται σαν 15χρονος έφηβος. Εσύ σκέφτεσαι να βρεις δεύτερη δουλειά και να θυσιάσεις την βόλτα σου στο γυμναστήριο; Όχι; Ορίστε, λοιπόν, η απάντησή σου”. Φυσικά, δεν το λέω δυνατά, γιατί ξέρω ότι η απάντησή μου θα θεωρηθεί επιθετική και έχω μάθει πια ότι οι γυναίκες υποτίθεται ότι δεν πρέπει να είμαστε επιθετικές. “Έχεις μόνο ένα παιδάκι;”, Με ρωτούν με γλυκό τρόπο οι περισσότεροι και ορκίζομαι εννοούν, “Το καημένο το παιδάκι, μένει μόνο με τους γονείς του. Δεν έχει άλλη παρέα…”.
Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία το μειωμένο ποσοστό γάμων, το κόστος ανατροφής, η εργασιακή καθημερινότητα των γυναικών, αλλά και η αναβολή της απόφασης για απόκτηση παιδιών συμβάλλουν στα μειωμένα ποσοστά γεννήσεων, πράγμα που με οδηγεί στο να πω αυτά που πραγματικά θέλω…
“Ναι, έχω σκεφτεί να κάνω δεύτερο παιδί”. Προσπάθησα και μάλιστα πολύ. Βρέθηκα πολλές φορές σε ένα κρύο εργαστήριο με τα πόδια μου κολλημένα διπλά στο κεφάλι και έναν γιατρό να ελέγχει αν ο οργανισμός μου ήταν έτοιμος για την επόμενη εγκυμοσύνη. “Καημένη Bryony, που τα αυγά σου αντί να γίνονται μωράκια, φεύγουν από τον οργανισμό σου κάθε μήνα”, σκεφτόμουν.
Τις προάλλες, όμως, μετά από ένα δείπνο που είχα με μια πολύ καλή μου φίλη, η οποία έχει προσπαθήσει να κάνει παιδιά πάρα πολλές φορές και δεν τα έχει καταφέρει, σκέφτηκα ότι πρέπει να επικεντρωθώ στο παιδί που έχω και όχι στο παιδί που δεν έχω. Επειδή το γεγονός ότι υπάρχει, το γεγονός ότι όλοι υπάρχουμε, είναι ένα θαύμα από μόνο του.
Θαυμάζω τις γυναίκες που έχουν πολλά παιδιά, όπως ακριβώς θαυμάζω και εκείνες που για οποιονδήποτε λόγο δεν έχουν παιδιά. “Θα γίνεις 45 και θα μετανιώσεις που δεν έκανες και άλλο παιδάκι μου” λένε συχνά. Εκείνο που σκέφτομαι, όμως, είναι ότι θα μετανιώνω αν μεγαλώσω την κόρη μου και την κάνω να πιστεύει ότι εκείνο που μετράει περισσότερο από την ίδια είναι μόνο ό,τι έχει στις ωοθήκες της…».
