«Δεύτερο παιδί μου,
Μπορεί να ήρθες με αυτή τη σειρά, αλλά δεν είσαι στη δεύτερη θέση. Το μόνο δεύτερο που είσαι για μένα είναι η δεύτερη γλώσσα μου. Το μόνο που έπρεπε να μάθω γιατί ήσουν τόσο διαφορετικό από το πρώτο.
Ο δεύτερος αέρας μου, όταν τα πράγματα πάνε τόσο άσχημα, και κάποιες μέρες επίσης, μου δίνεις τη δύναμη να είμαι υπομονετική με τον εαυτό μου.
Η δεύτερη φύση μου, ναι είσαι ένα μικρό πλασματάκι, αλλά τα πράγματα γίνονται ευκολότερα μαζί σου. Μπορώ να χαλαρώνω χωρίς το άγχος της «πρώτης φοράς μαμά»
Το δεύτερο δέρμα μου, λατρεύω τις αγκαλιές κάτω από την κουβέρτα, όπου μπορώ να τραβήξω τη μυρωδιά από σένα όπως σε ένα παλιό βιβλίο.
Θα παραδεχτώ ότι δεν σηκωνόμουν κάθε λεπτό για να δω αν αναπνέεις, γιατί μπορούσα να το νιώσω στον χτύπο της καρδιάς μου, ενώ κοιμόμουν.
Δεν κοίταξα την εφαρμογή τόσο συχνά για να τσεκάρω το μέγεθος ενός lime ή αβοκάντο.
Ναι, τα ρούχα σου μπορεί να ήταν από δεύτερο χέρι και οι φωτογραφίες της γέννησής σου να άργησαν λίγες ημέρες.
Με άκουσες να ουρλιάζω περισσότερο από όσο μου αρέσει να παραδέχομαι, δεν ήρθες μέσα στην ηρεμία, η γλυκιά φωνή μου που τραγουδά συχνά διακόπτεται από ουρλιαχτά.
Ακούω τον εαυτό μου να σου λέει: «περίμενε ένα λεπτό». Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι έρχεσαι δεύτερο. Μην κάνεις δεύτερες σκέψεις.
Μπορεί να μην είμαι ικανή να σου δώσω ό,τι θέλεις, αλλά πάντοτε θα προσπαθώ να σου δώσω ό,τι χρειάζεσαι
Θέλω να νιώσεις στην καρδούλα σου, πόσο ξεχωριστό είσαι για μένα.
Ναι είσαι το δεύτερο παιδί μου, αλλά όχι το δεύτερο μισό της καρδιάς μου. Είσαι το άλλο μισό.
Δεν με έκανες για πρώτη φορά μαμά, αλλά με έκανες τη μαμά για την οποία είμαι περήφανη.
Θα μετακινούσα βουνά για σένα σε δευτερόλπτα.
Και αγαπημένο μου δεύτερο παιδί, η αγάπη μου για σένα δεν υστερεί σε τίποτα»
Κείμενο: Jess Urlichs, Writer
