Συντάκτης: Έλενα Μπούλια

Δείτε το συγκλονιστικό βίντεο αυτής της μαμάς πριν δώσει το παιδί της για υιοθεσία

Το να δίνει μια μάνα το παιδί της για υιοθεσία, πρέπει να είναι από τις πιο δύσκολες αποφάσεις που μπορεί ποτέ να πάρει ένας άνθρωπος και το παρακάτω βίντεο το αποδεικνύει με τον πιο σπαραξικάρδιο τρόπο.

Η Hannah Mongie ανακάλυψε μόλις στα 18 της χρόνια ότι είχε μείνει έγκυος και τα νέα αυτά ενθουσίασαν εξίσου εκείνη μα και τον σύντροφό της Kaden. Ο Κaden, ωστόσο, πέθανε κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης της και παρόλο που σκέφτηκε σοβαρά να μεγαλώσει μόνη της το μωρό τους, τελικά κατέληξε στο ότι θα ήταν πιο ευτυχισμένο σε μία κανονική οικογένεια που θα του πρόσφερε αγάπη και ασφάλεια.

Κατά την διάρκεια των δύο ημερών που η Hannah πέρασε με το μωρό, πριν αυτό βρεθεί στο νέο του σπίτι, εκείνη τράβηξε το παρακάτω βίντεο, κατά την διάρκεια του οποίου κλαίγοντας του εξηγεί τους λόγους που τον δίνει για υιοθεσία. Όπως λέει σε αυτό «Ακόμα είσαι 100% δικός μου» και συνεχίζει «έφτιαξα αυτό το βίντεο ώστε να ξέρεις πάντα πόσο πολύ σε αγαπάω».

Δείτε το βίντεο:


Έχουν περάσει τρία χρόνια από τότε που η Hannah γύρισε το βίντεο, το οποίο δημοσιεύτηκε πριν λίγες μέρες και έχει κοινοποιηθεί χιλιάδες φορές.

Όπως λέει η Hannah σήμερα «γύρισα εκείνο το βίντεο, ώστε να μπορεί μια μέρα να κοιτάζει πίσω και να ξέρει, ότι η απόφαση που πήρα ήταν αποκλειστικά από αγάπη.

Δεν θέλω ποτέ να σκεφτεί ότι τον εγκατέλειψα ή ότι δεν τον αγαπούσα. Θέλω πάντα να ξέρει, ότι τον αγαπώ περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο όλο.»

Τα καλά νέα της παραπάνω ιστορίας, ωστόσο είναι, ότι η Hannah έδωσε τον 3χρονο πλέον Tagg σε «ανοιχτή υιοθεσία». Αυτό σημαίνει, ότι οι βιολογικοί και οι θετοί γονείς έχουν δυνατότητα επικοινωνίας μα και λήψης αποφάσεων ο ένας για τον άλλον. Στο πλαίσιο αυτής, η Hannah έχει δικαίωμα να επισκέπτεται τον Tagg τουλάχιστον μία φορά ανά μήνα  -ενίοτε και συχνότερα.

Όπως η ίδια εξηγεί «αντί να τον δώσω σε μια άγνωστη, απομακρυσμένη οικογένεια, αποφάσισα να ενώσω την οικογένειά του με την δική μου. Μεγαλώνουμε όλοι μαζί και αγαπιόμαστε μεταξύ μας σαν να ήμασταν πάντα οικογένεια.»

Πηγή: independent.co.uk

Γιατί αυτή η μαμά ήθελε τη μικρή της κόρη παρούσα στον τοκετό της;

Εν όψει του ερχομού του δεύτερου παιδιού της, η Rebecca Joseloff ήξερε ότι ήθελε στον τοκετό της να συμμετέχει και η 3χρονη κόρη της Hunter. Επέλεξε, λοιπόν, να γεννήσει στο σπίτι της, έχοντας τη μικρή Hunter στο πλευρό της, την ώρα που το αδερφάκι της θα ερχόταν στον κόσμο.

Γιατί το ήθελε αυτό; Όπως η ίδια εξηγεί: «Τα παιδιά αντιλαμβάνονται τα πράγματα με τον τρόπο που τα παρουσιάζουν οι μεγάλοι, έτσι αν ο τοκετός δεν γίνει με τρόπο τρομακτικό ή τραυματικό, τότε τα παιδιά δεν θα τον αντιμετωπίσουν έτσι. Ο τοκετός είναι το πιο φυσικό κομμάτι της ζωής και μία τόσο υπέροχη στιγμή ειδικά για τα μεγάλα παιδιά της οικογένειας που έχουν την ευκαιρία να υποδεχθούν τα μικρά τους αδερφάκια. Με το να είναι παρόντα στη γέννα, δημιουργείται με το νεογέννητο ένας απίθανος δεσμός που θα κρατήσει για όλη τους τη ζωή.»

Η ίδια συμπληρώνει, ότι επέλεξε να γεννήσει στο σπίτι για να είναι και η κόρη της εκεί, ώστε να μπορεί να συμμετέχει όσο γίνεται περισσότερο και να μη νιώθει αποκλεισμένη.

Ο δε άντρας της ήταν αρχικά λίγο προβληματισμένος για την απόφασή της να είναι η μικρή παρούσα, αλλά τελικά, όπως φαίνεται, έκανε λάθος. Η δε μαία της Joseloff είπε σχετικά, ότι η Hunter δεν σοκαρίστηκε καθόλου από την διαδικασία του τοκετού. «Αντίθετα, χάιδευε απαλά τη μαμά της στην πλάτη και της έλεγε, ότι τα πηγαίνει πολύ καλά, ενώ φώναζε διαρκώς πόσο ενθουσιασμένη είναι που θα συναντήσει το μωρό της!», συμπλήρωσε η μαία.

Φυσικά, η Hunter ήταν η πρώτη που άγγιξε τον μικρό της αδερφό Rory, η οποία μάλιστα έβγαλε και την μπλούζα της για να απολαύσει τη δέρμα με δέρμα επαφή μαζί του. Η μαία της εξήγησε, ότι με αυτόν τον τρόπο το μωρό νιώθει την αγάπη της, νιώθει φροντίδα και ζεστασιά. Η δε μικρή έλαμψε από ευτυχία όταν κράτησε στην αγκαλίτσα της τον αδερφό της!

Όπως η μαία καταλήγει, «τα αδέλφια που βλέπουν τα νεώτερα αδέλφια τους να γεννιούνται, αναπτύσσουν πολύ πιο ισχυρούς δεσμούς μαζί τους!»

Πηγή: hotmomsclub.com

Όσα λένε γιατροί και «γιατροί» πίσω από κλειστές πόρτες: Η εξομολόγηση ενός γυναικολόγου

Τα κείμενα που δημοσιεύει ο μαιευτήρας-γυναικολόγος κ. Απόστολος Καμπαγιάννης στην σελίδα του στο Facebook διακατέχονται πάντα από αμεσότητα και ωμή ειλικρίνεια που μπορεί σε κάποιους να μην αρέσει. Ο κ. Καμπαγιαννάκης καυτηριάζει πάντα τα φλέγοντα θέματα της επικαιρότητας και εκφράζει χωρίς φόβο μα με πάθος την δική του άποψη, η οποία στηρίζεται στις ιατρικές του γνώσεις. Αυτή τη φορά, το ενδιαφέρον μας κέρδισε μια σύντομη ιστορία στην οποία αναφέρεται. Ο λόγος για την έντονη διαμάχη του με ένα ζευγάρι γιατρών, σχετικά με το πώς και πού έπρεπε να γεννηθεί το μωρό. Αξίζει να την διαβάσετε για να ξέρετε τι λένε οι γιατροί πίσω από κλειστές πόρτες…

 

«Είναι κάποιες φορές που δεν γίνομαι απόλυτα κατανοητός. Ακόμα και σε άτομα που με γνωρίζουν πλέον καλά.

 

Πάντα, όμως, μου δίνεται η ευκαιρία να τα ξεκαθαρίζω. Και πάντα το κάνω με μια ιστορία. Ένας άνθρωπος που έχει λατρεία στον Ταραντίνο, δεν γίνεται να μην λέει συνέχεια ιστορίες.

 

Πριν από κάποιους μήνες παρακολουθούσα ένα ζευγάρι. Πρώτη εγκυμοσύνη. Κοινώς, τρόμος. Σε κάθε συνάντηση είχα μπροστά μου ένα φοβισμένο ζευγάρι. Πάντα έπρεπε να απαντάω στο γιατί κάνω διαφορετικά πράγματα από τα αλλά, γνωστά τους ζευγάρια που ήταν σε εγκυμοσύνη. Γιατί δεν παίρνουν σίδηρο, ασβέστιο, μαγνήσιο, γιατί δεν τους απαγορεύω ταξίδια, αυτοκίνητο, ποδήλατο, γιατί επιμένω στα κιλά, γιατί δεν κάνουμε όλο εξετάσεις και άλλα που θα φάνουν πολύ γνωστά σε όσα ζευγάρια με έχουν επισκεφτεί. Το ζευγάρι είχε μια ιδιαιτερότητα. Η γυναίκα με πίστευε, ο άντρας όχι.

 

Μια μέρα είχα μια επίσκεψη. Οι γονείς του πατέρα. Και οι δυο γιατροί. Μάλιστα, ένας από αυτούς παιδίατρος. Ήρθαν και η συνάντηση αυτή θα μείνει αξέχαστη για’μένα. Και οδηγός μου να αλλάξω όσο μπορώ την Ιατρική για τους γιατρούς που θα με διαδεχτούν. Ούτε λίγο ούτε πολύ, η απαίτηση (ναι, απαίτηση) ήταν η γυναίκα να γεννήσει με καισαρική τομή και να μην κάνω «ταρζανιές», γιατί ήξεραν περιστατικά παιδιών που πήγαν να γεννηθούν φυσιολογικά και είχαν προβλήματα, αναφέροντάς μου μάλιστα περιστατικά γιατρών που είχαν τέτοιες εμπειρίες. Μάλιστα, η δεύτερη απαίτηση ήταν να γεννηθεί το μωρό σε συγκεκριμένο μαιευτήριο που ήταν πιο ασφαλές, σε σχέση με τα άλλα. Το εντυπωσιακό είναι πως το άτομο αυτό που ήταν παιδίατρος για χρόνια συνεργαζόταν με άλλο μαιευτήριο που δεν είχε την “ασφάλεια” του επιθυμητού μαιευτηρίου, αλλά για να βγάλει τα εκατομμύρια ήταν αρκετό.

 

Στο μυαλό μου στριφογύριζε μια σκέψη. Συγκρατήσου. Προσπάθησα να τους θυμίσω τι λεει η Ιατρική. Αδύνατον. Όταν, μάλιστα, άφησαν υπονοούμενο πως αν κάνω λάθος θα υπάρχει πρόβλημα έφυγαν με κλωτσιές από το Ιατρείο. Κοινώς, δεν συγκρατήθηκα. Θυμάμαι τον κλασσικό Ελληνάρα που μου φώναζε ξέρεις ποιος είμαι εγώ. Αν το διαβάζεις, επειδή είχε κλείσει η πόρτα στα μούτρα σου και δεν με άκουσες, ξέρω μονάχα πως δεν είσαι γιατρός.

 

Η μόνιμη επωδός. Πάμε για καισαρική. Μια στις 1000 μην πάθει τίποτα το μωρό.

 

Ε λοιπόν, στο υποκατάστατο βρέθηκε σαλμονέλα. Εδώ δεν ισχύει το μια στις 1000; Ο μάνατζερ της εταιρείας βγάζει μια ανακοίνωση για περαστικά και τέλος;

 

Μήπως τελικά λίγο να βάλουμε κάποια όρια; Μήπως να πούμε στον κόσμο πως όποτε επεμβαίνεις σε κάτι μπορείς να έχεις επιπλοκές και δεν είναι όλα εύκολα; Μήπως να πούμε πως η καισαρική τομή και το κάθε υποκατάστατο έχει νόημα όταν υπάρχει λόγος; Μήπως να πούμε πως η καισαρική τομή και το κάθε υποκατάστατο θα τα ακολουθήσουμε πάση θυσία όταν πρέπει, ακόμα και αν κάποιους βολεύει η επιχείρηση της εναλλακτικότητας; Μήπως να σταματήσουμε να διαλέγουμε στρατόπεδα πηγαίνοντας με τον όχλο, απλά και μόνο για να μην μείνουμε μονοί μας και να μπορούν να μας δείξουν;

 

Σεβόμαστε και τιμάμε την κάθε γυναίκα που θηλάζει. Σεβόμαστε και τιμάμε την κάθε γυναίκα που δεν θηλάζει. Άλλα τις σεβόμαστε παραπάνω, γιατί θα αναθρέψουν τις νέες γενιές που έρχονται. Και τις θέλουμε δυνατές. Να στέκονται απέναντι στις καλλίφωνες Σειρήνες και στις όμορφες Νεράιδες που θέλουν να τους προσφέρουν τις εύκολες λύσεις. Ακολουθήστε το σώμα σας και όχι την εμπορευματοποιημένη Ιατρική. Αν το σώμα δεν μπορέσει, τότε θα αναλάβει η πραγματική Ιατρική.»

Η σοκαριστική φωτογραφία που αποδεικνύει γιατί είναι υποχρεωτικό να κάθεται το παιδί στο παιδικό κάθισμα

Το post μιας μαμάς από την Πενσυλβανία, το οποίο τελευταία κάνει τον γύρο του κόσμου, δίνει γροθιά στο στομάχι σχετικά με την ασφάλεια του παιδιού στο αυτοκίνητο. Η Jenna  Rabberman, μαμά δύο αγοριών ηλικίας 3 ετών και 6 μηνών, πήγαινε με τα παιδιά μέχρι το σούπερ μάρκετ της περιοχής της, όταν κάποιος παραβίασε το κόκκινο φανάρι και έπεσε πάνω της με μεγάλη ταχύτητα.

Στην παρακάτω φωτογραφία βλέπετε τα συντρίμμια του αυτοκινήτου, ενός Honda CRV του 2015, εντελώς κατεστραμμένου, καθώς και τα δύο παιδικά καθίσματα, ένα βρεφικό Chicco Keyfit 30 και ένα παιδικό Graco Children’s Products 4ever, σε άψογη κατάσταση. Δεν θα μπορούσε να αποδεικνύεται πιο περίτρανα, γιατί είναι όχι απλά απαραίτητο, αλλά υποχρεωτικό, να κάθονται τα παιδιά στο ειδικό κάθισμα, όσο κι αν αρνούνται.

Στο post της η μαμά γράφει:

«Αυτός είναι ο λόγος που τα παιδιά πρέπει να δένονται ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ στο κάθισμά τους, ακόμα κι αν ουρλιάζουν επειδή τα λουριά είναι πολύ σφιχτά ή επειδή κάθονται ανάποδα.»

Τα καλά νέα είναι, ότι τόσο η μαμά όσο και τα παιδιά είναι καλά στην υγεία τους και ότι τα καθίσματα, για ασφάλεια, θα αντικατασταθούν με καινούργια. Τα πάντα μπορούν να αντικατασταθούν με καινούργια –όχι, όμως, οι ζωές των παιδιών μας.

«Δεν πιστεύεις ποτέ, ότι θα συμβεί σε εσένα. Τα παιδιά μου τη γλύτωσαν χωρίς ούτε γρατζουνιά, ενώ οι γιατροί από το ασθενοφόρο που ήρθε στο σημείο μου είπαν, ότι τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά, αν δεν είχα φροντίσει να δέσω τα παιδιά μου καλά στα καθίσματά τους», καταλήγει η μαμά.

Δείτε πώς να διαλέξετε σωστά παιδικό κάθισμα εδώ.

Πηγή: mom.me

«Η γυναίκα μου δεν δουλεύει!»: Το post που κάνει τον γύρο του κόσμου!

Η Ryshell Castleberry είναι μία full-time μαμά και part-time εργαζόμενη από τη Φλώριντα της Αμερικής. Πρόσφατα, θέλοντας να περιγράψει στην κόσμο τι ακριβώς σημαίνει να είσαι μαμά που δεν εργάζεται και μένει όλη μέρα στο σπίτι με τα παιδιά, δημοσίευσε στη σελίδα της στο Facebook το παρακάτω κείμενο, το οποίο έχει λάβει εκατοντάδες χιλιάδες likes και άλλες τόσες κοινοποιήσεις. Αυτό ξεκινάει με μια φανταστική συζήτηση, στην οποία ο σύζυγος παραπονιέται στον ψυχολόγο του, ότι η γυναίκα του δεν δουλεύει…

«Η γυναίκα μου δεν δουλεύει.

Η γυναίκα μου δεν δουλεύει!!!

Συζήτηση μεταξύ ενός συζύγου (Σ) και ενός ψυχολόγου (Ψ):

Ψ: Τι δουλειά κάνετε κύριε Ρότζερς;

Σ: Είμαι λογιστής σε μια τράπεζα.

Ψ: Η γυναίκα σας;

Σ: Δεν εργάζεται. Είναι νοικοκυρά.

Ψ: Ποιος φτιάχνει το πρωινό για την οικογένειά σας;

Σ: Η γυναίκα μου, αφού δεν δουλεύει. Ψ: Τι ώρα ξυπνάει η σύζυγός σας; Σ: Ξυπνάει νωρίς, γιατί πρέπει να οργανώσει διάφορα πράγματα. Πρέπει να φτιάξει το μεσημεριανό των παιδιών, να σιγουρευτεί ότι είναι καλά ντυμένα, αν έφαγαν πρωινό, αν έπλυναν τα δόντια τους και αν πήραν ό,τι χρειάζονται για το σχολείο. Ξυπνάει μαζί με το μωρό και του αλλάζει πάνες και ρούχα. Επίσης, θηλάζει και ετοιμάζει σνακ. Η λίστα με τις καθημερινές της υποχρεώσεις δεν σταματάει εδώ…

Ψ: Πώς πάνε τα παιδιά σας στο σχολείο;

Σ: Τα πηγαίνει η γυναίκα μου, αφού δεν δουλεύει.

Ψ: Αφού πάει τα παιδιά σας στο σχολείο, τι κάνει μετά;

Σ: Συνήθως, προσπαθεί να σκεφτεί τι άλλο μπορεί να κάνει όσο είναι έξω για να μην χρειαστεί να πακετάρει και να ξεπακετάρει το παιδικό κάθισμα πολλές φορές, όπως το να πληρώσει λογαριασμούς ή να πάει σούπερ μάρκετ. Μερικές φορές, ξεχνάει κάτι οπότε πρέπει να ξαναγυρίσει μαζί με το μωρό. Μόλις, γυρίσει πρέπει να δώσει στο μωρό μεσημεριανό και μετά να το θηλάσει, να το αλλάξει, να το κοιμίσει και μετά να φτιάξει την κουζίνα, να βάλει πλυντήριο και να καθαρίσει το σπίτι. Ξέρεις, επειδή δεν δουλεύει.

Ψ: Το απόγευμα, όταν γυρίζετε σπίτι από την δουλειά τι κάνετε;

Σ: Ξεκουράζομαι φυσικά. Είμαι κουρασμένος από το να δουλεύω όλη μέρα στην τράπεζα. Μισό λεπτό… και τα βράδια;

Ψ: Τι κάνει η γυναίκα σας τα βράδια;

Σ: Φτιάχνει το βραδινό, σερβίρει τα παιδιά και εμένα, πλένει τα πιάτα, ξαναφτιάχνει το σπίτι και δίνει τα αποφάγια στον σκύλο. Αφού βοηθήσει τα παιδιά με τα μαθήματά τους, τα ετοιμάζει για ύπνο, σιγουρεύεται ότι έπλυναν τα δόντια τους και το μωρό είναι αλλαγμένο και έχει το ζεστό, φρέσκο γάλα του. Μόλις ξαπλώσει, ξυπνάει συχνά για να θηλάσει και να αλλάξει πάνα, αν χρειαστεί. Επειδή δεν χρειάζεται να ξυπνήσει το πρωί για να πάει στην δουλειά.

Η Ryshell συνεχίζει:

-Αυτή είναι η καθημερινή ρουτίνα πολλών γυναικών σε όλο τον κόσμο. Ξεκινάει από το πρωί και συνεχίζεται μέχρι αργά το βράδυ. Είναι το λεγόμενο «δεν δουλεύω.» Το να είσαι νοικοκυρά δεν χρειάζεται πτυχίο, αλλά παίζει έναν σημαντικό ρόλο στην ζωή της οικογένειας. Απολαύστε και εκτιμήστε την μαμά, την γυναίκα, την αδερφή, την θεία, την κόρη, την γιαγιά… Γιατί η θυσία τους είναι ανεκτίμητη.

Κάποτε, την ρώτησε κάποιος «Είσαι εργαζόμενη γυναίκα ή απλά μια νοικοκυρά;»

Τότε, εκείνη του απάντησε:

Δουλεύω σαν γυναίκα για το σπίτι 24 ώρες το 24ωρο

Είμαι μητέρα

Είμαι γυναίκα

Είμαι κόρη

Είμαι το ξυπνητήρι

Είμαι μάγειρας

Είμαι υπηρέτρια

Είμαι η αρχηγός

Είμαι μπαργούμαν

Είμαι νταντά

Είμαι νοσοκόμα

Είμαι συμβουλάτορας

Είμαι παρηγορήτρια

Δεν πάω διακοπές

Δεν παίρνω άδεια, όταν είμαι άρρωστη

Δεν έχω ρεπό

Δουλεύω πρωί βράδυ

Είμαι στο πόδι όλη μέρα

Δεν πληρώνομαι, και… Ακόμα και έτσι ακούω συχνά την φράση «μα καλά τι κάνεις όλη μέρα;»

Αφιερωμένο σε όλες τις γυναίκες που θυσιάζουν την ζωή τους για την ευημερία της οικογένειάς τους. Η γυναίκα είναι σαν το αλάτι: Η παρουσία της δεν εκτιμάται, αλλά η απουσία της κάνει τα πάντα άγευστα!»

“Μη μου φωνάζεις μαμά”: Ένα συγκλονιστικό κείμενο που μας έκανε να δακρύσουμε!

Ποια μαμά δεν φωνάζει στο παιδί της; Για ποια δεν έρχονται στιγμές που δεν αναγνωρίζει ούτε τον ίδιο της τον εαυτό από την οργή που έχει μέσα της κάποιες στιγμές, όταν οι δυσκολίες και τα προβλήματα όλης της ημέρας, έρχονται και γίνονται ένα τεράστιο βουνό μπροστά της που πρέπει να ανέβει. Στο μυαλό της την ώρα εκείνη, το παιδί μοιάζει να της βάζει μικρά εμπόδια και τότε είναι που ο θυμός την πνίγει και ξεσπά. Μια μαμά-blogger, η Περσεφόνη, μπαίνει για λίγο στη θέση του παιδιού την ώρα εκείνη και στο πώς νιώθει όταν η μαμά βγαίνει εκτός ελέγχου και περιγράφει τα συναισθήματά του σε ένα κείμενο που μας έκανε να ανατριχιάσουμε…

“Με κοιτάζεις με εκείνο το βλέμμα που θα ήθελα να μην είχα γνωρίσει ποτέ. Δεν είναι αυτό το βλέμμα που πρέπει να έχουν οι μαμάδες. Η μαμά είναι γλυκιά, είναι καλή, μ’ αγαπάει όσο κανέναν άλλον στον κόσμο, μα ξεχνά καμιά φορά ότι είμαι παιδί και περιμένει να συμπεριφερθώ σαν ενήλικας. Όχι, δε μου αρέσει όταν με κοιτάζεις έτσι, μαμά. Δεν είσαι το ίδιο άτομο που τα βράδια με βάζει στο κρεβάτι για ύπνο και με σκεπάζει τρυφερά για να μην κρυώσω. Εκείνη η μαμά μυρίζει αγάπη. Η άλλη με τρομάζει.

Μη μου φωνάζεις, μαμά! Αν δυσκολεύομαι να καταλάβω με τα λόγια σου, τότε να είσαι σίγουρη πως ποτέ δε θα μάθω με τις φωνές σου. Δε μου αρέσει να σε κουράζω, μαμά, μα είναι φορές που δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να σε κάνω να με προσέξεις όσο θα ήθελα. Είναι φορές που γίνομαι περισσότερο παιδί απ’ όσο είμαι, που κάνω όλα αυτά τα παράξενα για σένα πράγματα, μόνο για να καταφέρω να στρέψεις την προσοχή σου εξ’ ολοκλήρου σε μένα. Βλέπεις, εγώ δε έχω δυνατή φωνή για να με ακούσεις και ο μόνος τρόπος να σου φωνάξω είναι να κάνω όσες περισσότερες ζημιές μπορώ.

Μη μου φωνάζεις, μαμά, σε λυπάμαι. Ναι, καλά άκουσες. Στεναχωριέμαι, όταν σε βλέπω τόσο δυστυχισμένη εξαιτίας μου. Είμαι το παιδί που χρόνια επιθυμούσες να αποκτήσεις και αυτό που γέμιζε την κοιλίτσα σου για 9 ολόκληρους μήνες. Τι έχει αλλάξει και χάνεις την υπομονή σου μαζί μου; Ξέρω, είσαι κουρασμένη. Σε άκουσα που το έλεγες εχτές στον μπαμπά, μα αν καθίσεις για λίγο μαζί μου στο δωμάτιο, σου υπόσχομαι θα σου δείξω ένα φοβερό παιχνίδι, που θα σε παρασύρει σε κόσμους μαγικούς και θα σε κάνει να ξεχάσεις όλους σου τους προβληματισμούς.

Μη μου φωνάζεις, μαμά, σε φοβάμαι. Και δε θέλω να σε φοβάμαι. Θέλω να με αφήσεις να κάνω τα λάθη μου, να πάρω πρωτοβουλίες να εξερευνήσω όλες αυτές τις νέες πληροφορίες για έμενα, να αποτολμήσω τα πιο παράτολμα πράγματα. Μπορείς απλά να έρχεσαι κοντά μου, να μου μιλάς, να μου εξηγείς, να με διορθώνεις. Μην ξεγελιέσαι, όταν κάνω πως δε σ’ ακούω. Θέλω να φανώ ισάξιο με το παιδί που ονειρεύτηκες και από πείσμα δεν παραδέχομαι το λάθος μου. Αγκάλιασέ με, μαμά και σταμάτα να με ρίχνεις στο σκοτάδι με τις φωνές σου. Σταμάτα να με εμποδίζεις να σ’ εμπιστευτώ και να σου ανοίξω την καρδιά μου. Κρύβω πολύτιμα πράγματα εκεί πέρα και, αν σταθούμε τυχεροί, θα ανακαλύψουμε μοναδικά πράγματα ο ένας για τον άλλον. Έχει κρύο σ’ εκείνο το μέρος που με στέλνουν οι φωνές σου. Ένα κρύο, που μόνο η δική σου αγκαλιά μπορεί να σπάσει και να με ζεστάνει ξανά.

Μη μου φωνάζεις, μαμά, γιατί το μόνο που μου μαθαίνεις είναι να φωνάζω κι εγώ, κάθε φορά που τα πράγματα δεν πηγαίνουν, όπως θα ήθελα. Με κάνεις να νιώθω πιο μόνος από ποτέ και με πληγώνεις ανεπανόρθωτα. Με κάνεις να μη θέλω να πιστεύω πια στην αγάπη και προσπαθώ να πάω κόντρα στη φύση μου. Μου περνάς μπερδεμένα μηνύματα, όταν η ζωή από μόνη της είναι ήδη αρκετά πολύπλοκη για μένα. Μη φωνάζεις, μαμά. Πονάει η καρδιά μου και δεν μπορώ να σταματήσω να κλαίω, γιατί μου λείπεις. Μου λείπει το χάδι σου, η ηρεμία σου και το “σ’ αγαπώ” που έπνιξες μέσα στην οργή σου.

Μη μου φωνάζεις, μαμά. Μόνο άκουσε. Δε θα είμαι για πάντα μικρός, μα το κακό που μου κάνουν οι φωνές σου θα με ακολουθεί μέχρι να μεγαλώσω. ‘Αφησέ τα όλα στην άκρη και κοίταξέ με λίγο καλύτερα. Είμαι εγώ, το παιδί σου και δεν αξίζω μία παρά τρίχα καλή μαμά. Αξίζω τον καλύτερο εαυτό σου και την πλήρη προσοχή και αγάπη σου. Αγάπησέ με, μαμά, σου ανοίγω τα χέρια μου. Αγκαλιά και πάμε από την αρχή. Μπορείς.”

Ο μόνος σίγουρος τρόπος για να κάνετε το παιδί σας εξυπνότερο

Οι περισσότεροι νέοι γονείς σήμερα, είμαστε εθισμένοι στην τεχνολογία και δη στα κινητά μας τηλέφωνα, από τα οποία απορροφούμαστε πολλές φορές μέσα στη μέρα. Πολύ συχνά, μάλιστα, τα δίνουμε και στα παιδιά μας, προκειμένου π.χ. να απολαύσουμε ήσυχα το γεύμα μας σε ένα εστιατόριο, χωρίς να ακούμε τα παιδιά να γκρινιάζουν για το πόσο βαριούνται. Φροντίζουμε, όσο γίνεται, να απασχολούνται με κάπως «εκπαιδευτικά» παιχνίδια, όταν κρατούν το smartphone ή το tablet στα χέρια τους, ωστόσο -κακά τα ψέματα- γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά, πόσο εθιστικές είναι αυτές οι συσκευές.

Για την ακρίβεια, παρόλο που πράγματι υπάρχουν ορισμένα πολύ ενδιαφέρονται και διασκεδαστικά πράγματα που μπορεί να κάνει ένα παιδί στο ίντερνετ, όλο και περισσότερες είναι οι έρευνες που επιμένουν την αρνητική επιρροή των συσκευών αυτών στην ικανότητα του παιδιού να διατηρήσει την μακροχρόνια αυτοσυγκέντρωσή του. Με άλλα λόγια, όσο περισσότερο χρόνο περνούν τα παιδιά σας online, και όσο μικρότερα είναι όταν αρχίσουν να το κάνουν, τόσο νωρίτερα η συνήθεια αυτή θα γίνει εθιστική και οι αρνητικές επιπτώσεις της θα εδραιωθούν.

Σύμφωνα με πρόσφατη καμπάνια του οργανισμού Commercial-Free Childhood, παιδιά ηλικίας από 2 έως 5 ετών περνούν περί τις 2,2 ώρες μπροστά σε μία οθόνη καθημερινά, ενώ παιδιά έως 6 ετών μπορεί να περνούν ακόμα και 4 ώρες –αριθμός υπερβολικός για τόσο μικρή ηλικία. Τι θα έπρεπε, σύμφωνα με τους ειδικούς, να κάνουν τα παιδιά την ίδια ώρα; Να διαβάζουν. Όχι να διαβάζουν κείμενα και παραμυθάκια σε ιστοσελίδες, αλλά να διαβάζουν κανονικά βιβλία.

Για να βελτιώσετε την πνευματική ισχύ του παιδιού σας, καθώς και την δική σας, αφιερώστε λίγο χρόνο κάθε μέρα μακριά από ηλεκτρονικές συσκευές και κουρνιάστε σε μία γωνιά, παρέα με ένα βιβλίο.

Ο μεγιστάνας Warren Buffet αποκάλυψε, ότι το μυστικό της επιτυχίας του ήταν, ότι πάντα διάβαζε περί τις 500 σελίδες ανά ημέρα. Και παρόλο που αυτό μπορεί να ακουστεί υπερβολικό, ακόμα και στον μεγαλύτερο βιβλιοφάγο, ως ιδέα αποτελεί εξαιρετική έμπνευση! Διαβάζετε, λοιπόν, καθημερινά, χωρίς τον παραμικρό ήχο από το κινητό σας τηλέφωνο να σας αποσπά την προσοχή, μέχρι να σας γίνει συνήθεια. Πολύ σύντομα θα δείτε, ότι θα το αγαπήσετε τόσο πολύ που θα ανυπομονείτε να έρθει εκείνη η ώρα της ημέρας που θα απολαύσετε τα οφέλη ενός καλού βιβλίου.

Δεν πειστήκατε ακόμα; Για το βιβλίο του “How Rich People Think”, ο συγγραφέας Steve Siebold ρώτησε πάνω από χίλιους από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμο, τι κάνουν καθημερινά. Μια κοινή απάντηση που έδωσαν όλοι ήταν: Διάβασμα!

Το ζητούμενο, βέβαια, δεν είναι πώς θα πλουτίσετε, αλλά πώς θα βοηθήσετε τα παιδιά σας να διατηρήσουν την αυτοσυγκέντρωσή τους, αλλά και να αποκτήσουν βαθύτερη σκέψη και περισσότερες γνώσεις. Πώς θα εξελίξουν το λεξιλόγιό τους και θα καταλάβουν καλύτερα τον κόσμο γύρω τους.

Και το συμπέρασμα μιας ακόμα έρευνας για το τέλος: Οι άνθρωποι που ασκούν συχνά πνευματικές δραστηριότητες, όπως το διάβασμα, υποφέρουν πολύ λιγότερο από απώλεια μνήμης.

Τι παραπάνω χρειάζεστε για να πειστείτε;

Πηγή: mom.me

Οικογένεια αναίσθητη στην Κακοπετριά από αναθυμιάσεις στο σπίτι!

Τέσσερα άτομα κινδύνευσαν να χάσουν τη ζωή τους χθες βράδυ, γύρω στις 21.20, στην περιοχή Κακοπετριά, όταν εντοπίστηκαν αναίσθητα μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Χρειάστηκε η άμεση παρέμβαση της Αστυνομίας και της Πυροσβεστικής, για να τους επαναφέρουν και να τους μεταφέρουν στο νοσοκομείο.

Όλα ξεκίνησαν όταν η ανήλικη κόρη της οικογένειας, εντόπισε αναίσθητη στο ισόγειο της οικείας της, την οικιακή τους βοηθό. Η ανήλικη επικοινώνησε άμεσα με τον θείο της, ο οποίος ζήτησε να μιλήσει με τον πατέρα της, ο λόγος του οποίου ήταν ασυνάρτητος και έτσι κατάλαβε ο συνομιλητής του ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.

Άμεσα κλήθηκε η Πυροσβεστική και η Αστυνομία, οι οποίοι εντόπισαν τελικά 4 άτομα αναίσθητα. Έπειτα από σχετικές έρευνες που πραγματοποιήθηκαν στην οικία, εντοπίστηκε ότι το φουγάρο της θέρμανσης υγραερίου που βρισκόταν στο υπόγειο της οικίας ήταν αποσυνδεδεμένο, με αποτέλεσμα να εισρέει μέσα στο σπίτι καυσαέριο, το οποίο έριξε σε λήθαργο τους ένοικους.

Την προηγούμενη νύχτα, μάλιστα, εντός του σπιτιού βρίσκονταν καλεσμένοι, οι οποίοι ανέφεραν ότι ένιωθαν ζάλη και πονοκεφάλους. Και οι 4 νοσηλεύονται, εκτός κινδύνου, στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας.

πηγή: sigmalive.com

Γονείς μοιράζονται μαζί μας ξεκαρδιστικές φωτογραφίες των παιδιών τους με τον Άη Βασίλη

Υπάρχουν παιδιά που τρελαίνονται από την χαρά τους στη θέα του Άη Βασίλη αυτές τις μέρες. Είτε στα εμπορικά κέντρα είτε στα χριστουγεννιάτικα πάρκα, με το που τον βλέπουν, τρέχουν στην αγκαλιά του και καλούν τους γονείς να τα φωτογραφίσουν. Υπάρχει, όμως, και μια άλλη κατηγορία παιδιών: Αυτά που φοβούνται τον Άη Βασίλη και που όχι να φωτογραφηθούν μαζί του δεν θέλουν, μα ούτε καν να τον πλησιάσουν! Οι γονείς, όμως, δεν πτοούνται! Τα «χώνουν» στην αγκαλιά του με το ζόρι και, θέλοντας και μη, απαθανατίζουν τη στιγμή! Τα κακά νέα είναι, ότι τα παιδιά μπορεί έτσι να μην αγαπήσουν ποτέ τον πιο δημοφιλή άγιο –μάλιστα, οι ειδικοί λένε ότι δεν πρέπει να τα πιέζουμε να φωτογραφηθούν μαζί του. Τα καλά, από την άλλη, είναι, ότι οι φωτογραφίες τους… είναι ξεκαρδιστικές:

Μαμάάάά! Έλα να με πάααρεις!

Ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και τι έκανε στην αδερφή μου, ε;;;

Θα βγούμε φωτογραφία και θα πούμε και ένα τραγούδι!

Όσα χρόνια κι αν περάσουν, το ίδιο δράμα θα ζει…

“Τι να κάνω κι εγώ; Μια δουλειά μου είπαν να κάνω…”

Να του τραβήξω τα γένια ή να του δαγκώσω το δάχτυλο;

Βγάλτε κάλε μου παιδάκια τη ρομαδοφωτογραφία να τελειώνουμε!

Με την απελπισία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του…

Σώπα καλέ μου, μια φωτογραφία είναι!

 

Ποια είναι η σωστή ηλικία για να πείτε στα παιδιά την αλήθεια για τον Άη Βασίλη;

Τα Χριστούγεννα είναι η πιο μαγική εποχή του χρόνου για παιδιά, τα οποία περιμένουν με αγωνία την επίσκεψη του Άη Βασίλη και τα πολυπόθητα δώρα του!

Πότε θα πρέπει, όμως, εμείς ως γονείς, να βάλουμε ένα τέλος σε όλη αυτή την επίπλαστη μαγεία;

Πότε είναι η σωστή στιγμή να πάψουμε να διαιωνίζουμε αυτό το παραμύθι;

Μια ομάδα ψυχολόγων, καθώς και ο οικογενειακός σύμβουλος Dr Justin Coulson, σε συνέντευξη που έδωσαν στην Daily Mail της Αυστραλίας, μίλησαν για το αμφιλεγόμενο αυτό ζήτημα και αποκάλυψαν πότε πρέπει να πούμε στα παιδιά μας την αλήθεια.

Όπως, λοιπόν, είπαν: «Σύμφωνα με την εμπειρία μας, τα παιδιά γίνονται περίεργα περί την ηλικία των πέντε και επτά ετών. Είναι ένα μόνιμο θέμα συζήτησης και, όπως οτιδήποτε θα πρέπει κανονικά να μένει μυστικό, πρόκειται για μία γνώση που δίνει δύναμη!»

Έτσι, αν τα μικρά μας επέστρεψαν σήμερα από το σχολείο, μας κοίταξαν με μεγάλα βουρκωμένα μάτια και μας ρώτησαν: Δεν υπάρχει Άη Βασίλης;, το καλύτερο που σύμφωνα με τους ειδικούς έχουμε να κάνουμε, είναι να πούμε εκείνη τη στιγμή την αλήθεια.

«Αν είναι αρκετά μεγάλα και αρκετά περίεργα, ώστε να ρωτήσουν, τότε είναι και αρκετά μεγάλα για να μάθουν την αλήθεια», λένε οι ειδικοί.

Όσο για το ποιος είναι ο καλύτερος δυνατός τρόπος, για να πείτε στα παιδιά την αλήθεια;

Δείτε πόσο όμορφα απάντησε αυτή η μαμά.

Από την άλλη, αν θέλετε με κάθε τρόπο να συνεχίσετε να διατηρείτε τη μαγεία των Χριστουγέννων, με αυτά τα τρικ θα πείσετε τα παιδιά σας, ότι ο Άη Βασίλης… πάλι θα΄ρθει!

Πηγή: mirror.co.uk