Τα παιδιά χρησιμοποιούν τη συμπεριφορά τους για να δείξουν πώς νιώθουν και τι σκέφτονται. Συχνά, μάλιστα, προσπαθούν να επικοινωνήσουν κάτι μέσω της συμπεριφοράς τους, το οποίο δυσκολεύονται να πουν με λόγια. Η συμπεριφορά αυτή, όμως, δεν είναι πάντα αυτό που λέμε «αποδεκτή».
Πριν, λοιπόν, προχωρήσετε σε αυστηρές τιμωρίες και απαγορεύσεις σκεφτείτε τι μπορεί να κρύβει η συμπεριφορά του… γκρινιάρικου παιδιού σας.
Θέλει προσοχή
Έχετε παρατηρήσει, ότι το παιδί σας ξεσπά σε φωνές και κλάματα όταν εσείς μιλάτε στο κινητό ή έχετε κάποια άλλη συζήτηση; Είναι η στιγμή που νιώθει παραμελημένο και αναζητά την προσοχή σας, έστω και αν αυτή είναι αρνητική. Το να προσπαθείτε να αγνοείτε τέτοιου είδους συμπεριφορές και να επαινείτε τις θετικές είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να τις αντιμετωπίσετε.
Αντιγράφει τους άλλους
Τα παιδιά μαθαίνουν να συμπεριφέρονται παρακολουθώντας τους άλλους. Είτε έχουν δει κάποιον συμμαθητή ή φίλο τους είτε κάποιον ήρωά τους στην τηλεόραση θα υιοθετήσουν την συμπεριφορά εκείνου που τους έκανε μεγαλύτερη εντύπωση, ακόμα και αν αυτή είναι οι φωνές, τα άσχημα λόγια ή οι απρεπείς χειρονομίες.
Περιορίστε την έκθεση του παιδιού σας σε επιθετικές ή ανάρμοστες συμπεριφορές και μειώστε την ώρα που περνά μπροστά στην τηλεόραση. Γίνετε εσείς το σωστό παράδειγμα και διδάξτε στο παιδί σας πώς πρέπει να συμπεριφέρεται.
Δοκιμάζει τα όριά σας
Όταν έχετε θέσει κανόνες και έχετε πει στα παιδιά σας να μην ξεπερνούν ορισμένα όρια εκείνα προσπαθούν να… σας δοκιμάσουν. Προσπαθούν να δουν αν σοβαρολογείτε. Θέλουν να μάθουν ποιες θα είναι οι συνέπειες, όταν σπάσουν αυτούς τους κανόνες.
Εσείς αυτό που έχετε να κάνετε είναι να θέσετε ξεκάθαρα όρια, τα οποία όταν ξεπερνιούνται επιφέρουν συνέπειες. Αν τα παιδιά καταλάβουν, ότι υπάρχει και η μικρότερη πιθανότητα να τη «γλιτώσουν», τότε θα προσπαθήσουν να το κάνουν. Αν, όμως, τους δείξετε, ότι επιπτώσεις θα υπάρξουν και θα είναι και σοβαρές τότε θα υπακούσουν πιο εύκολα.
Είναι λιγότερο κοινωνικό
Ορισμένες φορές τα παιδιά που συμπεριφέρονται απότομα ή και επιθετικά δεν έχουν ανεπτυγμένες τις κοινωνικές τους δεξιότητες. Ένα παιδί που στερείται κοινωνικών δεξιοτήτων μπορεί να γίνει επιθετικό όταν άλλα παιδιά δεν παίζουν με τον τρόπο που θέλει ή να αντιδρά όταν του ζητάτε να μαζέψει τα παιχνίδια του, μπροστά στους άλλους, επειδή δεν ξέρει τι να κάνει αν -για παράδειγμα – δεν χωρέσουν όλα στο κουτί τους.
Εκείνο που μπορείτε εσείς να κάνετε είναι να δείξετε στο παιδί σας πώς πρέπει να γίνονται τα πράγματα. Να του δώσετε εναλλακτικές λύσεις για τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει, ώστε να μπορεί να μαθαίνει από τα λάθη του. Φροντίστε, επίσης, να έρχεται σε επαφή με παιδιά της ηλικίας του και με κόσμο εν γένει για να μαθαίνει πώς πρέπει να συναναστρέφεται.
Θέλει ανεξαρτησία
Τα παιδιά μεγαλώνοντας ανακαλύπτουν τις δυνατότητές τους, τις οποίες θέλουν και να επιδεικνύουν. Προσπαθούν να μας δείξουν, ότι είναι πιο ανεξάρτητα πια και για να τα καταφέρουν ίσως συμπεριφέρονται πιο επιθετικά ή πιο έντονα.
Δώστε στο παιδί σας σωστές επιλογές για να μπορέσει να αναδείξει, όσα έχει μάθει ή για να καταφέρει όσα ζητά. Αν, για παράδειγμα, μιλάμε για παιδί προσχολικής ηλικίας το οποίο θέλει κάτι δροσερό μια ζεστή ημέρα ρωτήστε το: «Θέλεις παγωμένο νερό ή νερό βρύσης;». Αν μιλάμε για έφηβο, ο οποίος έχει και ορισμένες ευθύνες, πείτε του: «Εξαρτάται από εσένα το πότε θα παίξεις ηλεκτρονικά. Αν μαζέψεις τα ρούχα σου και το δωμάτιό σου γρήγορα, τότε θα παίξεις σύντομα». Το να δίνετε ελευθερίες ανάλογα με την ηλικία του παιδιού σας, θα του δώσει την ευκαιρία να νιώσει και να γίνει πιο ανεξάρτητο.
Έχει ανικανοποίητες ανάγκες
Όταν τα παιδιά νιώθουν πεινασμένα, κουρασμένα ή αδιάθετα, τότε η συμπεριφορά τους αλλάζει και γίνονται πιο παραπονιάρικα. Γκρινιάζουν, φωνάζουν, κλαίνε, μπορεί ακόμα και να χτυπούν τους άλλους.
Οι γονείς τους μπορούν να αποφύγουν τα παραπάνω καλύπτοντας αυτές τις ανάγκες πριν εκδηλωθούν αρνητικά. Για παράδειγμα, αν ξέρετε, ότι το παιδί σας ξυπνά πεινασμένο το απόγευμα ετοιμάστε του ένα σνακ για να τσιμπήσει όταν ξυπνήσει και έτσι να μην γκρινιάζει στην βόλτα σας.
Θέλει τον έλεγχο
Ορισμένες φορές η «κακή» συμπεριφορά πηγάζει από την προσπάθεια του παιδιού να κερδίσει και πάλι τον έλεγχο. Μπαίνουμε έτσι μαζί του σε έναν αγώνα εξουσίας. Για να τον αποφύγουμε μπορούμε να προσφέρουμε στο παιδί δύο επιλογές, έτσι ώστε να έχει ένα μέρος του ελέγχου. Για παράδειγμα, πείτε στο παιδί: «Θα καθαρίσεις το δωμάτιό σου τώρα ή αφού τελειώσει η εκπομπή που θέλεις να δεις;». Δώστε και πάλι επιλογές που αρμόζουν στην ηλικία και τον χαρακτήρα του παιδιού σας, για να είναι και εκείνο πιο συννενοήσιμο.
Έχει αποτέλεσμα
Ένας από τους λόγους που τα παιδιά συμπεριφέρονται άσχημα είναι γιατί αυτός ο τρόπος έχει αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, ένα παιδί που κλαψουρίζει συνέχεια μέχρι που η μητέρα του του δίνει αυτό θέλει θα καταλάβει, ότι αυτός είναι ένας τρόπος για να πάρει αυτά που ζητά. Ή ένα παιδί που ουρλιάζει στην μέση του σούπερ μάρκετ μέχρι που θα του αγοράσουν αυτό που θέλει, μαθαίνει, ότι τα ξεσπάσματα θυμού θα φέρουν ό,τι απαιτεί.
Σιγουρευτείτε, ότι οι δύσκολες συμπεριφορές του παιδιού σας δεν πηγάζουν από αυτή του την ανάγκη. Μπορεί το να υποχωρήσετε μία ή και δύο φορές να κάνει την ζωή σας πιο εύκολη βραχυπρόθεσμα, αλλά μακροπρόθεσμα θα σας δημιουργήσει μεγαλύτερο πρόβλημα.
Δυσκολεύεται να διαχειριστεί τα συναισθήματά του
Κάποιες φορές τα παιδιά δεν ξέρουν πώς να ελέγξουν και να εκφράσουν τα όσα νιώθουν. Μπορεί να νευριάζουν εύκολα και σαν αποτέλεσμα να γίνονται επιθετικά. Μπορεί, επίσης, να ενθουσιάζονται πολύ και να συμπεριφέρονται το ίδιο παράξενα.
Τα παιδιά πρέπει να μάθουν τρόπους για να αντιμετωπίζουν τα όσα νιώθουν. Διδάξτε στα παιδιά τα συναισθήματα και το πώς να τα διαχειρίζονται. Όταν τα παιδιά έχουν τον έλεγχο των όσων νιώθουν μπορούν να ελέγξουν και τη συμπεριφορά τους.
Αντιμετωπίζει προβλήματα με την ψυχολογία του
Η δύσκολη συμπεριφορά μπορεί να οφείλεται και σε δυσκολίες που αντιμετωπίζει το παιδί. Τα παιδιά με ΔΕΠΥ, για παράδειγμα, προσπαθούν πολύ για να ακολουθήσουν οδηγίες και συμπεριφέρονται παρορμητικά όταν δεν τα καταφέρνουν.
Η κατάθλιψη ή αγχώδης διαταραχή, μπορεί επίσης να συμβάλλουν στην εκδήλωση μη αποδεκτών συμπεριφορών. Αν υποψιάζεστε, ότι το παιδί σας ενδέχεται να αντιμετωπίζει κάποιο τέτοιο πρόβλημα, μιλήστε πρώτα με τον παιδίατρό σας και στη συνέχεια απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό.
Πηγή: verywellfamily.com