Συντάκτης: Κωνσταντίνα Ντουντούμη

Προστατέψτε τα παιδιά σας από την παχυσαρκία

Είναι πλέον γνωστό, για να μην πω αποδεκτό στις μέρες μας, το γεγονός ότι στη Κύπρο υπάρχει έντονο το φαινόμενο της παιδικής παχυσαρκίας. Παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε σε ένα νησί της Μεσογείου τα παιδιά μας δεν ακολουθούν σχεδόν καθόλου τους κανόνες της Μεσογειακής διατροφής.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αυξάνονται τα ποσοστά υπέρβαρων παιδιών με ψηλά επίπεδα λιπών και σακχάρων στο αίμα όπως τριγλικεριδια και γλυκόζη. Όπως έχει ειπωθεί επανειλημμένως από γιατρούς και διαιτολόγους τα υπέρβαρα η ακόμα τα παχύσαρκα παιδιά έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν υπέρβαροι/παχύσαρκοι ενήλικες με αποτέλεσμα να βρίσκονται σε μεγαλύτερο ρίσκο για καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτη τύπου 2 και μεταβολικό σύνδρομο.

Τι ακριβώς φταίει λοιπόν για αυτή την κατρακύλα του επιπέδου της υγείας στα παιδιά μας; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα δεν είναι απλή και δεν μπορεί να απαντηθεί σε μια μόνο λέξη. Σίγουρα η σωστή και υγιεινή διατροφή είναι βασικός παράγοντας στην αποφυγή της παχυσαρκίας. Δεν θα πρέπει όμως να ξεχνούμε εμείς οι ενήλικες και πιο συγκριμένα οι γονείς ότι τα παιδιά δρουν σαν καθρέφτες. Τι σημαίνει αυτό; Ότι τα παιδιά συμπεριφέρονται όπως οι ενήλικες που είναι κοντά τους. Τείνουν δηλαδή να τους αρέσουν ότι ακριβώς αρέσει και στους γονείς τους και να μη αγαπούν δεν αγαπούν και οι γονείς τους. Αυτό συμβαίνει  και με τη διατροφή των μικρών παιδιών. Είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να αντιληφθούν ότι η συμπεριφορά τους γύρω από το θέμα της υγείας είναι παράδειγμα προς μίμηση για τα παιδιά τους. Ας μην περιμένουμε ή πόσο μάλλον να απαιτούμε τα παιδιά να τρέφονται υγιεινά και να μην είναι υπέρβαρα όταν το περιβάλλον γύρω τους δεν ακολουθεί υγιεινό τρόπο ζωής.

Εξίσου σημαντική με την σωστή και υγιεινή διατροφή  στην υγεία των παιδιών, είναι και η άσκηση η  σωματική αλλά και η ψυχολογική τους κατάσταση. Έρευνες δείχνουν ότι τα άτομα που ακολουθούν κάποιου είδους σωματικής άσκησης είναι και πιο χαρούμενα και πιο ήρεμα στην καθημερινή τους ζωή και αυτό οφείλεται κυρίως σε ορμόνες που εκκρίνονται κατά τη διάρκεια της άσκησης. Αναμφίβολα λοιπόν, η καθημερινή άσκηση είναι απαραίτητη στα παιδιά για την καταπολέμηση η ακόμα πιο σημαντικά, την πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας.

Γιατί όμως τα παιδιά στη Κύπρο δεν ασκούνται σχεδόν καθόλου και με κανένα τρόπο, είτε αυτός είναι άθληση είτε με κάποιο είδος χορού; Η πιο συχνή απάντηση που παίρνω μέσα από το επάγγελμα μου ως διαιτολόγος δίνεται μόνο σε δυο λέξεις «έλλειψης χρόνου» !  Κι όμως, όσο περίεργο και αν ακούγεται για μικρά παιδιά, είναι πραγματικότητα. Όπως φαίνεται, τα παιδιά στη Κύπρο είναι τόσο απασχολημένα με αλλά «σημαντικά» που δεν έχουν χρόνο η «ελεύθερες μέρες», όπως τις αποκαλούν οι γονείς, για να ασκηθούν. Με λύπη μου παρατηρώ ότι οι μέρες των παιδιών είναι γεμάτες από απογευματινά φροντιστήρια για ξένες γλώσσες η ακόμα και μαθήματα που διδάσκονται στο σχολειό κατά τη διάρκεια της εβδομάδας. Αυτό, έχει σαν επακόλουθο τα παιδιά να μην αναπτύσσουν άλλα ενδιαφέροντα εκτός από τα αναγκαία γύρω από τη μόρφωση. Ακόμα, δεν αναπτύσσουν την ομαδικότητα που προσφέρεται στα ομαδικά σπορ και γενικότερα δεν αναπτύσσουν μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα αφού δεν έχουν χρόνο να ανακαλύψουν τι τους αρέσει και τι όχι. Επομένως, καλή και άκρως απαραίτητη η εκμάθηση και η μόρφωση, αλλά δεν πρέπει να δίνουμε λιγότερη σημασία στην καλή υγεία των παιδιών μας. Είναι αυτή που θα καθορίσει  την φυσική κατάσταση και το επίπεδο της υγείας τους σαν ενήλικες στα επόμενα χρόνια.

Η παιδική παχυσαρκία λοιπόν,  δεν είναι απλή υπόθεση και δεν εξαρτάται από έναν μόνο παράγοντα. Όπως αποδεικνύεται, όσο αφορά τα μικρά παιδιά ειδικότερα, το περιβάλλον τους είναι αυτό που θα διαμορφώσει και θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην υγιή τους ανάπτυξη. Αυτό θα συντείνει προλαμβάνοντας τη παχυσαρκία, και σε επόμενα χρόνια τη προδιάθεση τους σε χρόνια προβλήματα υγείας. Ας προβληματιστούμε λοιπόν εμείς οι ενήλικες είτε είμαστε  γονείς, είτε υπεύθυνοι της υγείας και παιδείας στη πολιτεία μας, και ας θέσουμε πιο σωστά θεμέλια για την σωστή και υγιεινή ανάπτυξη των παιδιών μας, τόσο τη σωματική, όσο και την πνευματική.

Ας δούμε όλοι την παιδική ηλικία σαν μια τρυφερή και ευαίσθητη περίοδο που μας προσφέρει την μοναδική ευκαιρία να επιλέξουμε. Να εμφυτεύσουμε δηλαδή στα παιδιά μας συνήθειες ζωής  που θα στηρίξουν με τον καλύτερο τρόπο την υγεία τους σε όλη τους τη ζωή, ή να τα αφήσουμε αβοήθητα και ανυπεράσπιστα σε τωρινούς και μελλοντικούς σοβαρούς κίνδυνους για την υγεία τους.

Δεν αρκεί λοιπόν η φροντίδα για τη μόρφωση, τη ψυχαγωγία και τα υλικά αγαθά που χρειάζονται τα παιδιά μας. Πάνω από όλα είναι η υγεία τους.

Άς κάνουμε το αρχαίο ρητό των σοφών προγονών μας  «Νους υγιής εν σώματι υγιεί» κανόνα ζωής και για τα δικά μας τα παιδιά .

 

Δρ. Άννα Χριστίνα Κονή
Διαιτολόγος, LD

 

 

Ο “Ηρακλής ο βιβλιοφάγος” σε θεατρικές περιπέτειες κάθε Σαββατοκύριακο στη Θεατρική Σκηνή Αιώρα

Η παιδική παράσταση “Ηρακλής ο βιβλιοφάγος” της Πωλίνας Θρασυβουλίδου παρουσιάζεται κάθε Σαββατοκύριακο στη Θεατρική Σκηνή Αιώρα.Χρώματα, δράση, γέλιο και μουσική είναι κάποια από τα στοιχεία που συνθέτουν την παράσταση.

Η υπόθεση της παράστασης:

Το έργο μας δείχνει τις περιπέτειες του μικρού Ηρακλή και το ταξίδι του μέσα στο φανταστικό κόσμο των βιβλίων και των παραμυθιών.

 
Από: Σάββατο, 4 Μαρτίου, 2017

Μέχρι: Κυριακή, 30 Απριλίου, 2017

Ώρα: 16:00 (Κυρ:11:00)

Τιμή
€8 ενήλικες / €5 παιδιά

 

Θεατρική Σκηνή Αιώρα
Τριών Ιεραρχών 4
(δρόμος Carrefour Βόλος)
Λεμεσός, Λεμεσός Κύπρος
99668043

Αυστραλία: Η κυβέρνηση εξετάζει να μην επιτρέπει στα ανεμβολίαστα παιδιά να γίνονται δεκτά στους παιδικούς σταθμούς

Τα ανεμβολίαστα παιδιά δεν θα μπορούν να γίνονται δεκτά στους παιδικούς σταθμούς και κέντρα δημιουργικής απασχόλησης βάσει ενός νέου σχεδίου της κυβέρνησης της Αυστραλίας.

Κάποιες αυστραλιανές πολιτείες εφαρμόζουν ήδη νόμους που απαγορεύουν την εισαγωγή ανεμβολίαστων παιδιών σε παιδικούς σταθμούς, όμως τώρα ο Αυστραλός πρωθυπουργός Μάλκολ Τέρνμπουλ ζητεί το μέτρο να εφαρμοστεί σε εθνικό επίπεδο.

Οι γιατροί υποστηρίζουν το μέτρο αυτό, επισημαίνοντας ότι οι γονείς και η κοινωνία έχουν υποχρέωση να προστατεύουν τα παιδιά. Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Australian Child Health Poll, από τους σχεδόν 2.000 γονείς που ρωτήθηκαν, το 5% απάντησε ότι τα παιδιά τους δεν είναι πλήρως εμβολιασμένα.

Ο Τέρνμπουλ τόνισε ότι κάτι πρέπει να γίνει, επικαλούμενος την περίπτωση ενός βρέφους που πέθανε από κοκκύτη. «Δεν πρόκειται για μια θεωρητική άσκηση, πρόκειται για ένα ζήτημα ζωής και θανάτου», τόνισε ο Αυστραλός πρωθυπουργός. «Αν ένας γονιός λέει “δεν θα εμβολιάσω το παιδί μου” δεν θέτει απλώς σε κίνδυνο το δικό του παιδί, αλλά και όλων των άλλων», υπογράμμισε.

Τρεις πολιτείες στην Αυστραλία –το Κουίνσλαντ, η Νέα Νότια Ουαλία και η Βικτόρια—ήδη απαιτούν τα παιδιά να είναι εμβολιασμένα ή να έχουν ξεκινήσει πρόγραμμα για να κάνουν τα εμβόλια που έχουν χάσει προκειμένου να μπορέσουν να γίνουν δεκτά στους παιδικούς σταθμούς.

Ο πρόεδρος της Ένωσης Αυστραλών Γιατρών Μάικλ Γκάνον επεσήμανε ότι τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα στις μολύνσεις. «Αν εσύ, ως γονιός, περιμένεις από την κοινότητα να σε υποστηρίξει είτε με την παροχή κοινωνικών επιδομάτων είτε με πρόσβαση στο σύστημα υγείας, τότε πρέπει να συνεισφέρεις στην προστασία των άλλων παιδιών της κοινότητας αυτής», δήλωσε.

Παιδιά και σπάνιες παθήσεις: Το 80% εξ αυτών προκύπτει εκ γενετής – Η μη έγκαιρη διάγνωση μοιραία κατά 30% για τα βρέφη

Σήμερα έχουν αναγνωριστεί 7.000 σπάνιες ασθένειες εκ των οποίων 138 περίπου αφορούν τους ενδοκρινολόγους. Το 80% των σπανίων παθήσεων είναι γενετικής προελεύσεως και αν δεν διαγνωσθούν και αντιμετωπισθούν εγκαίρως μπορεί να είναι μοιραίες για τα πάσχοντα βρέφη σε ένα ποσοστό 30%, ανέφερε κατά την ομιλία του, ανοίγοντας τις εργασίες του Σεμιναρίου ο Χρήστος Μπαρτσόκας, ομότιμος καθηγητής Παιδιατρικής. Πρόσθεσε ότι Ευρωπαϊκή Ενωση και ΗΠΑ προχωρούν στην οργάνωση κέντρων αναφοράς και εμπειρογνωμοσύνης για την έγκαιρη διάγνωση και παρακολούθηση των παιδιών αυτών.

Το υψηλού επιστημονικού επιπέδου Παιδοενδοκρινολογικό Μετεκπαιδευτικό Σεμινάριο, με τη συμμετοχή διεθνούς φήμης επιστημόνων, Παιδιάτρων και Παιδοενδοκρινολόγων, διοργάνωσε το Παιδιατρικό Κέντρο Αθηνών σε συνεργασία με το διεθνές Ιδρυμα IPOKRaTES, με ομιλητές-διδάσκοντες τους καθηγητές: Timothy Barrett (Birmingham), Stuart Brink (Boston), Evangelia Charmandari (Athens), Trevor Cole (Birmingham), Christina Kanaka-Gantenbein (Athens), Agnes Linghart (Paris), Richard Ross (Sheffield), William E.Russell (Nashville), Georg Simbruner (Vienna), Jan Maarten Wit (Leiden) και προέδρους τον Χρήστο Μπαρτσόκα Ομότ. Καθηγητή Παιδιατρικής και τον Wolfgang Hogler (Birmingham).

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η ομιλία του T. Cole, σχετικά με τις νέες τεχνικές και μεθόδους για τη διάγνωση των σπάνιων νοσημάτων. Στην κατεύθυνση αυτή προχωρεί η γενετική, η οποία με τις σύγχρονες τεχνικές δίδει πλέον την δυνατότητα της ακριβούς διάγνωσης. Αναφέρθηκε εκτενώς στην διάγνωση των νόσων υπερβολικής αύξησης (σύνδρομα Sotos και Weaver).

Στην υποφωσφατασία αναφέρθηκε η Agnes Linglart και μίλησε για την ανακάλυψη νέου, αλλά πανάκριβου, φαρμάκου, για την ασθένεια, το οποίο χορηγήθηκε για πρώτη φορά πειραματικά και προ της εγκρίσεώς του με επιτυχία σε Έλληνα ασθενή σε συνεργασία με βρετανούς ερευνητές από 8ετίας.

Η Χριστίνα Κανακά περιέγραψε τις σπάνιες μορφές υποθυρεοειδισμού, δίνοντας έμφαση στη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης για την πρόληψη σοβαρών συνεπειών, η Ευαγγελία Χαρμανδάρη μίλησε για το σύνδρομο Cushing, ενώ ο S. Brink αναφέρθηκε στα σύνδρομα Kallman και Klinefelter.

Ο Richard Ross ενημέρωσε για την ανάπτυξη αυξητικής ορμόνης μακράς δράσης με συνέπεια την αποφυγή των καθημερινών ενέσεων. Επιπλέον, αναφέρθηκε στις νέες απόψεις για την έγκαιρη διάγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση της συγγενούς υπερπλασίας επινεφριδίων και μίλησε για τις νέες θεραπευτικές κατευθύνσεις στην φλοιοεπινεφριδική ανεπάρκεια.

Στη βραχυσωμία, λόγω ανεπάρκειας σωματομεδίνης (IGF-1), εστίασε ο J-M Wit, περιέγραψε τα σπάνια νοσήματα με υπολειπόμενη σωματική ανάπτυξη και ανέλυσε τα δεδομένα στη θεραπεία του συνδρόμου Τurner.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασαν οι ομιλίες του T. Barrett για τη θεραπευτική αντιμετώπιση των σπανίων μορφών διαβήτη και για τα νεότερα φάρμακα που δοκιμάζονται σήμερα στον τύπο 1 διαβήτη. Ανέλυσε την παρούσα κατάσταση και τις μελλοντικές εφαρμογές των αντλιών ινσουλίνης. Μετά από κάθε ομιλία ακολουθούσε συζήτηση και οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία για διευκρινίσεις σε βάθος ,από τους έμπειρους ξένους και ‘Ελληνες ομιλητές.

 

Πλατυποδία και παιδιά: Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για ένα ανατομικό πρόβλημα που τις περισσότερες φορές διορθώνεται από μόνο του

Πλατυποδία είναι ένας γενικός όρος ο οποίος χρησιμοποιείται για την περιγραφή μιας παθήσεως του ποδιού όπου η ποδική κάμαρα είναι τόσο ελαττωμένη, ώστε όταν στεκόμαστε να είναι κοντά η εφάπτεται στο έδαφος (πρηνισμός). Τις περισσότερες φορές είναι κληρονομικής αιτιολογίας, αλλά μπορεί και να οφείλεται σε αδυναμία η σύσπαση κάποιων μυών, η λόγω λανθασμένης στάσης ύπνου, η σε αντιστάθμιση κάποιου μυοσκελετικου προβλήματος.

Βεβαια αναφερόμενοι στην πολυσυζητημένη πάθηση της πλατυποδίας θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι όλα τα μικρά παιδία έχουν χαμηλή κάμαρα όποτε δεν είναι κριτήριο για μη φυσιολογικό πόδι όποτε δεν χρειάζεται και θεραπεία. Όμως για μας, χαμηλή ποδική κάμαρα δεν είναι το κριτήριο αλλά η κλινικη εξεταση, η έντονη προς τα έσω της αστραγαλοσκαφοειδους αρθρώσεως καθώς και οι υπερβολικές πελματιαίες πιέσεις κατά την διάρκεια του πελματογραφηματος για το αν ένα πόδι παθολογικό η πρόκειται να γίνει. Είναι ενδεικτικό ότι σε μια ερευνά που έγινε στην Αμερική, βρέθηκε περίπου ότι 23% σε 3619 ενήλικες είχαν πλατυποδία. Γεγονός που ενισχύει την προηγούμενη μας άποψη. Πολλοί από αυτούς στο 23% δεν είχαν συμπτώματα. Όταν οι ερευνητές έκαναν στατιστικούς υπολογισμούς, λαμβάνοντας υπόψη και άλλους παράγοντες κινδύνου για αρθρίτιδα, όπως το βάρος σώματος και η ηλικία, βρήκαν ότι το να έχει κάποιος πλατυποδία, σχετιζόταν με 31% περισσότερες πιθανότητες για να έχει χρόνιους πόνους στα γόνατα.

Επισης συμπεράσματα ερευνών στο ακόλουθο θέμα έδειξε:

1. Το 22% των συμμετεχόντων, με πλατυποδια ανέφεραν ότι είχαν χρόνιο πόνο στα γόνατα.

2. Ο χρόνιος πόνος στο γόνατο υπήρχε με μεγαλύτερη συχνότητα σε άτομα, που είχαν πλατυποδία από την ίδια μεριά του σώματος

3. Στα πόδια με τη μεγαλύτερη πλατυποδία (1.047 πόδια), στο 30% υπήρχε ταυτόχρονα γόνατο με πόνο. Αντίθετα, απ’ όλα τα άλλα πόδια, μόνο στο 21% υπήρχε ταυτόχρονα πόνος στο αντίστοιχο γόνατο.

4. Στους συμμετέχοντες με τη μεγαλύτερη πλατυποδία, οι πιθανότητες να έχουν πόνο γονάτων στις περισσότερες μέρες, ήταν 31% περισσότερες από ότι στους άλλους συμμετέχοντες

5. Επίσης, οι συμμετέχοντες με τη μεγαλύτερη πλατυποδία, είχαν 43% περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάζουν βλάβες στους χόνδρους που βρίσκονται εντός της άρθρωσης των γονάτων.

6. Όταν οι ερευνητές έκαναν στατιστικούς υπολογισμούς, λαμβάνοντας υπόψη και άλλους παράγοντες κινδύνου για αρθρίτιδα, όπως το βάρος σώματος και η ηλικία, βρήκαν ότι το να έχει κάποιος πλατυποδία, σχετιζόταν με 31% περισσότερες πιθανότητες για να έχει χρόνιους πόνους στα γόνατα.

7. Όταν χρησιμοποιήθηκαν τα ευρήματα της μαγνητικής τομογραφίας, διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν βλάβες των χόνδρων σε 29% των αρθρώσεων των γονάτων, που αντιστοιχούσαν στα πόδια με τη μεγαλύτερη πλατυποδία. Στα υπόλοιπα πόδια, το ποσοστό βλαβών του χόνδρου των αντίστοιχων γονάτων ήταν μόνο 19%.
Το συμπέρασμα των ερευνητών ήταν ότι η πλατυποδία στους ενήλικες, συσχετίζεται με συχνούς χρόνιους πόνους στο γόνατα και βλάβες στους χόνδρους της άρθρωσης των γονάτων.

Έτσι είναι σημαντικό να γίνεται έγκαιρα η διάγνωση και η θεραπεία της αλλά όχι με υπερβολές από τον θεράποντα ορθοπεδικό ιατρό η τον ειδικό ποδιατρο. Υπάρχει μια διχογνωμία στον επιστημονικό κόσμο κατά πόσο η θεραπεία είναι απαραίτητη και ποτέ να αρχίσει.

 

Διάγνωση

Τα δυο τρίτα των παιδιών με πλατυποδία πιθανόν να μην αναπτύξουν συμπτώματα ή παραμόρφωση. Η διάγνωση συνήθως χάνεται στα αρχικά στάδια μιας και μόνο όταν οι γονείς το βλέπουν στις. Πολλές φορές υπάρχει ο μύθος που λεει ο “ιατρός φερτε το μετά τα 4 χρόνια” μια θεωρία που ποτέ δεν έχει υποστηριχθεί επιστημονικά και διαιωνίζεται στα βιβλία λόγω ότι τότε αρχίζει να σταθεροποιείται οστικά το πόδι. Γι αυτο και είναι ο λόγος όπου ακούγεται ότι η εύκαμπτη πλατυποδία δεν διορθώνεται. Λογικό είναι αφού έρευνες έδειξαν ότι έως τα 4 το πόδι έχει κάνει τις μεγαλύτερες αλλαγές και η εμβιομηχανική του είναι όπως και ενός ενήλικα (Wyat, 1990).

Έτσι στο πρώτο ερώτημα αν χρειάζεται διάγνωση η της πλατυποδία η απάντηση είναι απλή τότε γιατί υπάρχει μεγάλο ποσοστό πλατυποδίας στην Αφρική και Ινδία που τα παιδία περπατάνε ξυπόλητα (Roe & Joseph, 1992). Τώρα είναι αναγκαία η θεραπεία; Ναι, για μας είναι γιατί κλινικά έχουμε πέρα από τα συμπτώματα στους αθλητές, στα γόνατα, στη μέση, στον αυχένα, έχουμε και την επίδραση της στην σκολίωση και στην κύφωση.

Έτσι παμε στην πολυσυζητημένη ερώτηση ποτέ πρέπει να αρχίσει η θεραπεία;

Είναι καλό να γίνεται ένας έλεγχος με πελματογράφημα 2 μήνες αφού περπατήσει το παιδί (για να έχει σταθεροποιηθεί το περπάτημα), γιατί πέρα από την κλινική εικόνα είναι η μοναδική εξέταση χωρίς ακτινογραφία που μπορεί να μας προβλέψει την πλατυποδία. Αλλιώς, ο ακτινογραφικός έλεγχος από τον Ορθοπεδικό είναι απαραίτητος.

Πελματογραφημα

Η εξέταση είναι πολύ απλή και γρήγορη, διαρκεί μόλις 10sec. και είναι εντελώς ακίνδυνη για τα παιδιά και τους ενήλικες, ενώ τα αποτελέσματα, μας δίδουν με ακρίβεια την εικόνα του πέλματος ή του υποδήματος. Μέσα από αυτή μπορούμε να διαγνώσουμε, μαζί με την κλινική εξέταση αρκετές παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος, από πλατυποδία, υποπόδια μέχρι και σκολίωση. Ακόμα κάνουμε θεραπείες για παθήσεις και σε όπως Πτερναλγίας, Πελματιαίας Απονευρωσίτιδας, Μετατρσαλγίας, Νευρίτιδας του Μορτονς, Οστεοχονδρίτιδας, Μαλάκυνση Επιγονατίδας, Περιοσταλγίες, Πτώσεις Μεταταρσίου και Αχίλλειου Τενοντίτιδες.

Η θεραπεία της πλατυποδίας

Είναι η έγκαιρη διάγνωση και η γρήγορη χρονικά εφαρμογή ποδιατρικών πάτων η ορθοτικών συνταγών. Στην πλατυποδία έχουμε παιδιά που βελτιώνονται σημαντικά με τις ορθοτικές συνταγές (πάτους), εξαρτάται από την ηλικία και το βάρος του παιδιού. Πολλές φορές ένα 20% απλώς την συγκρατούμε και δεν αφήνουμε να ξεφύγει. Αλλά πολλές φορές η χρήση τους είναι για την βελτίωση της στάσης και τις επιπτώσεις στην σπονδυλική στήλη. Σε μικρές ηλικίες είναι σημαντικό να ενημερώνουμε τους γονείς για το ποσοστό βελτίωσης της ανάλογα με το περιστατικό. Σε ηλικίες άνω των 9-10 χρόνων και ιδιαίτερα 12-16 έχουμε ηδη βελτίωση της ποδικής καμάρας και των συμπτωμάτων.

 

Δρ. Χρήστος Νικολόπουλος 

BSc MSc PhD Ποδολογος

Επιβάλλεται ολοκληρωμένος σχεδιασμός για την προστασία της μητρότητας

Το Παρατηρητήριο Ισότητας Κύπρου χαιρετίζει την απόφαση του δικαστηρίου για καταβολή αποζημίωσης σε έγκυο γυναίκα, η οποία απολύθηκε παράνομα από την εταιρεία που εργαζόταν και προσδοκά ότι θα είναι καθοριστική αναφορικά με τον σεβασμό στα δικαιώματα της μητρότητας.

Σε σημερινή ανακοίνωσή του, το ΠΙΚ υποστηρίζει την διαμόρφωση Εθνικής Στρατηγικής ώστε τα προβλήματα της μητρότητας να αντιμετωπισθούν σε σωστή και ολοκληρωμένη βάση, αναφέροντας πως οι νομοθεσίες για την Ισότητα και η δικαιοσύνη αποτελούν σημαντικούς και αναντικατάστατους πυλώνες προώθησης και υλοποίησης των δικαιωμάτων των γυναικών σε όλες τις εκφάνσεις του εργασιακού και κοινωνικού τους βίου.

Προσθέτει πως τα τελευταία χρόνια οι αυθαιρεσίες των εργοδοτών και οι παράνομες απολύσεις εγκύων έχουν πάρει την μορφή χιονοστιβάδας, σημειώνοντας ότι “πάνω απ’ όλα απαιτείται η προώθησης δέσμης μέτρων που να στηρίζουν πραγματικά και ουσιαστικά την μητρότητα”.

“Τέτοια μέτρα είναι η επέκταση της περιόδου καταβολής του επιδόματος μητρότητας στις 24 βδομάδες η υιοθέτηση του θεσμού της άδειας πατρότητας και η ενίσχυσης των επίσημων δομών παιδικής φροντίδας που σήμερα καλύπτουν μόλις το 33% των αναγκών για παιδιά μέχρι 3 ετών”, αναφέρει ο ΠΙΚ.

Εκφράζει ακόμα την πεποίθηση πως η μη ύπαρξη ικανοποιητικού συστήματος επιθεώρησης της εφαρμογής του Περί Προστασίας της Μητρότητας νόμου μειώνει το επίπεδο προστασίας της εγκύου εργαζόμενης.

Επίσης, διαπιστώνει ότι η ευελιξία του εργάσιμου χρόνου δεν έχει αξιοποιηθεί μέχρι σήμερα ως εργαλείο που μπορεί να διευκολύνει την συμφιλίωση οικογένειας/εργασίας αλλά ως μέσο περιορισμού του εργατικού κόστους.

Το παιδί μου λέει ψέματα. Τι να κάνω;

«Δεν έσπασα εγώ το βάζο, φύσηξε ο αέρας και έπεσε». Όλοι οι γονείς έχουν ακούσει τα παιδιά τους να τους λένε ψέματα, άλλοτε μικρά και άλλοτε σοβαρότερα. Τα ψέματα πολλές φορές περιλαμβάνουν και φανταστικές ιστορίες που θα προκαλούσαν έκπληξη ακόμα και στους καλύτερους σεναριογράφους και μπορεί να ακούγονται διασκεδαστικά και στους ίδιους τους γονείς. Πότε όμως οι γονείς πρέπει να ανησυχήσουν για τη συνήθεια αυτή των παιδιών τους; Πότε τα ψέματα των παιδιών παύουν να είναι αθώα και γίνονται σκόπιμα; Μέχρι ποια ηλικία το παιδί πρέπει να μάθει να ξεχωρίζει το φανταστικό από το πραγματικό;

Τα ψέματα που λένε τα παιδιά μπορούν να κριθούν ως αθώα ή εσκεμμένα με κριτήριο την ηλικία του παιδιού που καθορίζει και τους λόγους που οδηγούν το παιδί στο να πει ψέματα. Μέχρι την ηλικία των 4 χρονών τα παιδιά δεν μπορούν ακόμα να ξεχωρίσουν το φανταστικό από το πραγματικό και ζούνε μέσα στον κόσμο της μαγείας και των παραμυθιών. Έρευνες από πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο έδειξαν ότι τα παιδιά, που κατά τη διάρκεια της προσχολικής ηλικίας φτιάχνουν φανταστικές ιστοριούλες, είναι άτομα ιδιαίτερα έξυπνα και δημιουργικά. Από την ηλικία των 4 ετών και μετά τα παιδιά αρχίζουν να καταλαβαίνουν τη διαφορά αλλά χρειάζεται χρόνος μέχρι να συνειδητοποιήσουν τι είναι αλήθεια και τι είναι ψέμα.

Έτσι, μέχρι την ηλικία των 6-7 χρονών τα ψέματα δεν είναι τόσο ανησυχητικά αφού το παιδί δεν έχει ξεχωρίσει εντελώς τον πραγματικό κόσμο από τον κόσμο της φαντασίας. Από την ηλικία των 6-7 μέχρι και την ηλικία των 12 ετών τα ψέματα των παιδιών αποκτούν άλλη διάσταση, καθώς τα όρια μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας γίνονται αισθητά. Τα παιδιά σε αυτήν τη χρονική περίοδο αναγνωρίζουν πότε λένε ψέματα και συνήθως χρησιμοποιούν το ψέμα ως στρατηγική αποφυγής κάποιας τιμωρίας ή ως μέσο για να γίνουν αρεστοί στους άλλους. Σε αυτήν την προεφηβική φάση τα άτομα αρχίζουν σιγά-σιγά να διαμορφώνουν την ηθική τους συνείδηση, γι΄ αυτό και πάλι τα ψέματά τους δεν έχουν την ίδια βαρύτητα όσο τα ψέματα των εφήβων και των ενηλίκων.

Έφηβοι ανεξάρτητοι

Aπό την ηλικία των 12 ετών και μετά τα παιδιά χρησιμοποιούν το ψέμα εντελώς συνειδητά, σαν έναν τρόπο να ξεφύγουν από την αυστηρή επιτήρηση και τον έλεγχο των γονιών. Οι έφηβοι έχουν την τάση να διαφυλάσσουν την ιδιωτικότητα και την αυτονομία τους από τους γονείς τους και έχουν την ανάγκη να αισθάνονται ανεξάρτητοι, γι’ αυτόν τον λόγο αποφεύγουν πολλές φορές να λένε την αλήθεια στους γονείς τους.

Τα ψέματα που πρέπει να προβληματίσουν τους γονείς είναι τα ψέματα που χρησιμοποιεί το παιδί για να γλιτώσει την τιμωρία ή την απόρριψη, καθώς μπορεί να κρύβουν ότι οι γονείς είναι πολύ αυστηροί με τα παιδιά τους ή ότι το παιδί χρησιμοποίει το ψέμα ως μέσο για να τραβήξει την προσοχή τους. Επίσης, τα ψέματα που το παιδί χρησιμοποιεί για να απαλλαχτεί από συγκεκριμένα καθήκοντα, πρέπει να προβληματίσουν τους γονείς αν το παιδί έχει ιδιαίτερα βαρυφορτωμένο πρόγραμμα.

Αντιμετωπίστε το πρόβλημα

Όταν τα ψέματα αποτελούν καθημερινή συνήθεια των παιδιών, οι γονείς μπορούν με απλούς τρόπους να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα:

Δημιουργήστε ένα περιβάλλον ασφάλειας και εμπιστοσύνης για τα παιδιά σας, έτσι ώστε να αισθάνονται ότι μπορούν να σας εξομολογηθούν ό,τι τα απασχολεί, χωρίς εσείς να τα κρίνετε ή να θυμώνετε.

Να είστε οι ίδιοι ειλικρινείς με τα παιδιά σας. Γίνετε εσείς πρότυπο ειλικρίνειας.

Ακούστε τους λόγους που οδήγησαν το παιδί σας να πει ψέματα. Μην ξεχνάτε ότι τα ψέματα μπορεί να είναι αντίκτυπος κάποιας φοβίας ή άγχους που έχουν τα παιδιά, που πρέπει να αντιμετωπιστούν και όχι να καταπιεστούν.

Όταν τα παιδιά είναι στην προσχολική ηλικία, οπόταν τα ψέματά τους είναι αθώα, αντιμετωπίστε τα με χιούμορ.

Επίσης, σε αυτές τις ηλικίες, αν οι γονείς αντιληφθούν ότι το παιδί έχει πει ψέματα, είναι σημαντικό να είναι προσεχτικοί με τον τρόπο που θα χειριστούν την κατάσταση αφού σκοπός είναι να το ενθαρρύνουν να πει την αλήθεια. Η τιμωρία σε αυτές τις ηλικίες δεν είναι προτεινόμενος τρόπος αντιμετώπισης, αλλά η διδασκαλία και η διόρθωση του παιδιού αποτελούν τις καλύτερες λύσεις.

Στις μεγαλύτερες ηλικίες αποφύγετε το κήρυγμα και δώστε τους την ευκαιρία να σας εξηγήσουν. Σε περιπτώσεις που τα ψέματά τους είναι σκόπιμα, τιμωρήστε με κάποιον τρόπο τα παιδιά σας, ώστε να καταλάβουν ότι τα ψέματα έχουν αρνητικές συνέπειες.

Ποτέ μην τιμωρήσετε τα παιδιά σας λέγοντάς τους ότι δεν τα αγαπάτε επειδή έκαναν κάτι κακό. Δείξτε στο παιδί σας ότι μπορεί να βασιστεί σ’ εσάς, ακόμα και σε δυσάρεστες καταστάσεις.

Επαινέστε το παιδί σας κάθε φορά που λέει την αλήθεια και σας εκμυστηρεύεται κάτι. Δείξτε του ότι η αλήθεια κάνει τη σχέση σας καλύτερη. Επιβραβεύσετε το παιδί σας και ενθαρρύνετέ το να μη λέει ψέματα.

Αν το παιδί μπορεί να επανορθώσει γι’ αυτό που έκανε, δώστε του την ευκαιρία ώστε να καταλάβει ότι είναι καλύτερα να διορθώσει αυτό που έκανε, παρά να πει ψέματα.

Στις μικρές ηλικίες που το παιδί δεν έχει ξεκαθαρίσει το πραγματικό από το φανταστικό, καλό είναι να μην το μαλώνετε, αλλά να προσπαθήσετε να του εξηγήσετε τη διαφορά.

Ποτέ μην αποκαλέσετε το παιδί σας ψεύτη. Συζητήστε ήρεμα και ήπια μαζί του.

Πριν λάβετε οποιοδήποτε μέτρο, βεβαιωθείτε ότι το παιδί δεν χρησιμοποιεί το ψέμα για να τραβήξει την προσοχή σας

Αν διακρίνετε ότι το παιδί μεγαλώνοντας δεν μπορεί ακόμα να διακρίνει το φανταστικό από το πραγματικό και αν τα ψέματα του παιδιού είναι επίμονα και παρατηρείτε συμπτώματα άγχους, απευθυνθείτε σε έναν ειδικό.

Μην ξεχνάτε πως ο καλύτερος τρόπος για να προσεγγίσετε τα παιδιά σας είναι να θυμηθείτε τους λόγους για τους οποίους εσείς λέγατε ψέματα όταν ήσασταν παιδιά.

Χριστιάνα Χριστοφόρου

BSc Psychology, MSc Developmental and Educational Psychology

christoforou.christiana@gmail.com

Η μόδα με τις selfies αποδείχθηκε μοιραία για 13χρονο που ήθελε να έχει φόντο τραίνο εν κινήσει

Ένας δεκατριάχρονος έφηβος έχασε το απόγευμα της Τετάρτης την ζωή του στο Σοβεράτο της Καλαβρίας, ενώ προσπαθούσε να τραβήξει «σέλφι» με φόντο τραίνο εν κινήσει, με σκοπό να το αναρτήσει, στην συνέχεια, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο έφηβος, όμως, δεν υπολόγισε καλά τις αποστάσεις και παρασύρθηκε από την αμαξοστοιχία. Δυο φίλοι του, οι οποίοι βρίσκονταν στο ίδιο σημείο κατάφεραν να σωθούν, αλλά απομακρύνθηκαν- πιθανώς λόγω του πανικού- χωρίς να ζητήσουν βοήθεια. Τον συναγερμό σήμανε ο μηχανοδηγός, σε κατάσταση σοκ και με τα δάκρια στα μάτια, όπως αναφέρει η διαδικτυακή έκδοση της εφημερίδας La Repubblica.

Κατά την πρώτη του κατάθεση, επανέλαβε ότι έκανε ό,τι μπορούσε για να σταματήσει το τραίνο, αλλά η ταχύτητα ήταν υψηλή και την ίδια στιγμή, η απόσταση που είχε στην διάθεσή του δεν ήταν αρκετή.

Στην περιοχή του τραγικού συμβάντος ο φωτισμός είναι περιορισμένος και πιθανότατα, ο άτυχος έφηβος ,ενώ προσπαθούσε να ετοιμαστεί για να τραβήξει την φωτογραφία με το κινητό του, δεν αντελήφθη πόσο κοντά ήταν το τραίνο.

Το Facebook αδρανεί στη διαγραφή εικόνων παιδικής πορνογραφίας που «φιλοξενούνται» στην πλατφόρμα του

Σφοδρές επικρίσεις σχετικά με τον χειρισμό εικόνων παιδικής πορνογραφίας που «φιλοξενούνται» στην πλατφόρμα του έχει δεχτεί το τελευταίο διάστημα το Facebook.

Το βρετανικό ειδησεογραφικό δίκτυο BBC είχε αποστείλει στο Facebook δεκάδες εικόνες παιδικής πορνογραφίας που είχε ανακαλύψει στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης, ωστόσο μόλις το 20% αυτών αφαιρέθηκαν. Όπως αναφέρει σε δημοσίευμά του και μετά από έρευνα που διεξήγαγε, οι εικόνες αυτές περιλαμβάνονται σε ομάδες τις οποίες έχουν δημιουργήσει άνδρες που θέλουν να συζητούν για την ανταλλαγή φωτογραφιών που φαίνεται ότι διαθέτουν περιεχόμενο παιδικής πορνογραφίας. Όταν το BBC απέστειλε παραδείγματα εικόνων στο Facebook, η ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης προχώρησε στην αναφορά των δημοσιογράφων που εμπλέκονταν στις αστυνομικές αρχές, ενώ σε ανακοίνωση που εξέδωσε ανέφερε ότι «είναι ενάντια στη νομοθεσία οποιαδήποτε διανομή εικόνων εκμετάλλευσης παιδιών».

Στους όρους χρήσης που βρίσκονται στην αρχική σελίδα του Facebook υπάρχει ο κανόνας ότι διαγράφεται οποιοδήποτε άσεμνο υλικό, ενώ υπάρχει ειδικό εικονικό κουμπί αναφοράς. «Γυμνό ή άλλου είδους σεξουαλικά προκλητικό περιεχόμενο», δεν επιτρέπεται στην πλατφόρμα του. Επιπλέον, ενθαρρύνει τους χρήστες να αναφέρουν οποιοδήποτε τέτοιου είδους περιεχόμενο περιέλθει στην αντίληψή τους. Όπως υποστηρίζει η αμερικανική εταιρεία, έχει βελτιώσει το εν λόγω σύστημά του, μετά από καταγγελίες που είχαν έρθει στο φως το περασμένο έτος.

Ωστόσο, όπως αναφέρει στο δημοσίευμά του το BBC, παιδεραστές χρησιμοποιούν «μυστικές» ομάδες για συναντήσεις ή για την ανταλλαγή εικόνων.

Προκειμένου να ελέγξει τα όσα υποστηρίζει το Facebook, το βρετανικό ειδησεογραφικό δίκτυο χρησιμοποίησε το ειδικό εικονικό κουμπί αναφοράς με σκοπό να προειδοποιήσει την εταιρεία για την ύπαρξη τουλάχιστον 100 εικόνων που φαίνεται ότι είναι ενάντια στην πολιτική της. Από αυτές μόλις οι 18 αφαιρέθηκαν. Σύμφωνα με τις αυτοματοποιημένες απαντήσεις του Facebook, οι λοιπές 82 δεν παραβίαζαν τα «πρότυπα της κοινότητας».

Επιπλέον, οι κανόνες της ιστοσελίδας απαγορεύουν τη χρήση της πλατφόρμας σε ανθρώπους που έχουν καταδικαστεί για σεξουαλικά εγκλήματα. Ωστόσο το BBC βρήκε τουλάχιστον 5 ανθρώπους που έχουν καταδικαστεί για παιδεραστία να χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες του Facebook και τους οποίους ανέφερε στην ιστοσελίδα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, κανένας από αυτούς τους λογαριασμούς δεν έχει καταργηθεί.

Αργότερα το Facebook παρείχε ανακοίνωση σχετικά με την υπόθεση.

«Εξετάσαμε προσεκτικά το περιεχόμενο που αναφέρθηκε σε εμάς και πλέον έχουν αφαιρεθεί όλα τα στοιχεία τα οποία είτε ήταν παράνομα είτε ενάντια στα πρότυπά μας. Το περιεχόμενο αυτό δεν υπάρχει πλέον στην πλατφόρμα μας. Έχουμε πάρει το θέμα πολύ σοβαρά και θα συνεχίσουμε να βελτιώνουμε το σύστημα αναφοράς. Είναι ενάντια στο νόμο για οποιονδήποτε να διανέμει εικόνες εκμετάλλευσης παιδιών».

Γιατί οι γονείς πρέπει να επιμείνουν και στη διατροφική διαπαιδαγώγηση των παιδιών;

Πολλά από τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει σήμερα ο σύγχρονος άνθρωπος έχουν άμεση σχέση με την διατροφή του. Το αυξημένο σάκχαρο, η αυξημένη χοληστερόλη, η υπέρταση, τα αυξημένα τριγλυκερίδια, το λιπώδες ήπαρ, το μεταβολικό σύνδρομο είναι μόνο μερικά από αυτά.

Εάν συνυπολογίσουμε τα καρδιαγγειακά νοσήματα και τον καρκίνο, ως αποτέλεσμα –μεταξύ άλλων- της παχυσαρκίας και της κακής διατροφής, θα έχουμε σχεδόν εξαντλήσει όλες τις πιθανές αιτίες νοσηρότητας της σύγχρονης κοινωνίας. Αναρωτιέμαι πως θα ήταν όλοι αυτοί οι δείκτες υγείας αν υπήρχε κατάλληλη διατροφική αγωγή στα πρώτα χρόνια της ζωής μας, όπως για παράδειγμα να διδάσκονται βασικές αρχές διατροφής και συμπεριφορές στα σχολεία, ακόμη και στα νήπια, από εξειδικευμένο προσωπικό. Αντί για αυτό φτιάξαμε περισσότερα νοσοκομεία και εισάγουμε όλο και περισσότερα φάρμακα δαπανώντας τεράστια ποσά για να μπορέσουμε να κάνουμε καλά ανθρώπους που έμαθαν να τρώνε λάθος. Επειδή όμως συνυπάρχω σε μια κοινωνία η οποία σήμερα ψηφίζει για κυβέρνηση, αύριο περιμένει το αποτέλεσμα, την επομένη ζητάει ανασχηματισμό και σε 100 ημέρες βρίσκεται στα κάγκελα απαιτώντας την ανατροπή της, δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι θα βρεθεί κάποιος που θα πάρει μια απόφαση σήμερα για να πάρει αποτέλεσμα 30 χρόνια μετά…

Όπως εξηγεί ο κ. Χαρίδημος Τσούκας στο βιβλίο του «η τραγωδία των κοινών», «οι πολιτικοί έχουν κίνητρα να μην παίρνουν αποφάσεις με βραχυπρόθεσμο πολιτικό κόστος και οι πολίτες-πελάτες έχουν κίνητρα να πιέζουν τους πολιτικούς προκειμένου να αποσπάσουν ατομικά ή συντεχνιακά οφέλη, επιτείνοντας έτσι τον κερματισμό». Ας εστιάσουμε λοιπόν μόνο στο τι μπορεί να κάνει η ίδια η οικογένεια για το παιδί της.

Πολλοί γονείς πέφτουν στην παγίδα να χρησιμοποιούν το γλυκό για να δελεάσουν το παιδί τους να φάει το φαγητό του (αν φας το φαγητό σου τότε θα σου δώσω και το γλυκό). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να καταγράφεται στον εγκέφαλο του παιδιού ότι το φαγητό έχει λιγότερη αξία από το γλυκό διότι συνειρμικά σκέφτεται ότι για να πάρω το «καλό» θα πρέπει να φάω πρώτα το «σκάρτο». Αυτό το παιδί δεν πρόκειται ποτέ να αναπτύξει καλή σχέση με την διατροφή του διότι αργότερα δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να επιλέξει το «σκάρτο», αφού μπορεί να πάει κατ’ ευθείαν στο «καλό»…

Ένα άλλο σοβαρό λάθος που γίνεται από τους γονείς και κατά κόρον από παππούδες/γιαγιάδες είναι η χρησιμοποίηση του φαγητού όταν το παιδί είναι ανήσυχο. Το γεγονός ότι το παιδί είναι ανήσυχο μας δίνει την πολύτιμη πληροφορία ότι έχει μια ανάγκη. Αυτή η ανάγκη συνήθως έχει να κάνει με συναισθήματα αγάπης, στοργής, επιβεβαίωσης, επικοινωνίας, κατανόησης, θυμού, στεναχώριας, συνεργασίας ή μιας αγκαλιάς, ενός παιχνιδιού, μιας βόλτας και αντί αυτού καταφεύγουμε στην εύκολη λύση της σοκολάτας/μπισκότου/γλυκού με την τηλεόραση να προβάλει τους αγαπημένους του ήρωες. Το παιδί φαίνεται να ικανοποιείται αλλά στην πραγματικότητα αποβλακώνεται μπροστά σε ένα φανταστικό κόσμο και παραδίνεται στην εθιστική δράση της ζάχαρης. Αυτό το παιδί θα γίνει ένας ενήλικας που δεν θα μπορεί να ξεχωρίζει τις ανάγκες του από τις επιθυμίες του(είχε ανάγκη για συναίσθημα και πήρε φαγητό). Η λύση του γλυκού «βολεύει» τους πάντες αφού τελικά όλοι βρίσκουν την ησυχία τους όμως όταν κάποιος μάθει από μικρός να παίρνει φαγητό αντί για συναίσθημα, σαν ενήλικας θα γεμίζει το οποιοδήποτε συναισθηματικό του κενό με φαγητό.

Μη φοβηθείτε ότι θα επηρεαστεί αρνητικά η ανάπτυξη του παιδιού σας αν χάσει κάποια γεύματα. Το παιδί διαθέτει το ένστικτο της επιβίωσης και δεν θα αφήσει ποτέ το σώμα του να λιμοκτονήσει. Απλά δοκιμάζει τις αντοχές σας. Αν έχει συνεχώς την επιλογή του δεύτερου ή ακόμα και του τρίτου φαγητού δεν πρόκειται ποτέ να μπει στην διαδικασία να δοκιμάσει το πρώτο. Οι γονείς με ήρεμο, απλό, σταθερό και καθαρό λόγο πρέπει να διευκρινίζουν ότι το φαγητό της ημέρας είναι το συγκεκριμένο το οποίο μπορεί το παιδί να επιλέξει να φάει όποτε το ζητήσει. Ακόμα και αν το τραβήξει στα άκρα και εκείνη την ημέρα δεν το φάει, την επόμενη φορά θα είναι πολύ πιο δεκτικό στο φαγητό που υπάρχει στο σπίτι.

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε σαν γονείς ότι εμείς είμαστε το καλύτερο παράδειγμα για τα παιδιά μας. Αν το παιδί βλέπει εμάς να τιμούμε το φαγητό που υπάρχει στο σπίτι να είστε σίγουροι ότι το παιδί θα κάνει το ίδιο. Και αν δεν το κάνει ως παιδί θα το εφαρμόσει ως ενήλικας διότι του εμφυτεύτηκε εμπράκτως το σωστό. Είναι λάθος να συμπεριφερόμαστε στα παιδιά σαν να είναι παθητικοί δέκτες ορθών συμβουλών από εμάς «τους ειδήμονες». Το ορθό δεν αφορά μόνο εκείνα αλλά πρωτίστως εμάς τους ίδιους. Το παιδί θα κάνει αυτό που βλέπει και θα μιμηθεί το αγαπημένο του πρόσωπο, το πρότυπο του, τον εμπνευστή του, αυτόν που τελικά θέλει να μοιάσει, δηλαδή εμάς τους γονείς του.

Κωνσταντίνου Αντρέας
Διαιτολόγος Διατροφολόγος