Η μητρότητα είναι ο πιο δύσκολος και πιο απαιτητικός ρόλος που καλείται μια γυναίκα να παίξει στη ζωή της. Ένας ρόλος που προκαλεί μεγάλος άγχος και πολλές ενοχές στις γυναίκες, οι οποίες συχνά νιώθουν ότι δεν ανταποκρίνονται σε αυτόν σωστά.
Η blogger Ursula, είναι μητέρα δύο παιδιών και γράφει για όσα εκείνη ένιωθε κα νιώθει ως μαμά και κυρίως για τα όσα την έκαναν να αισθανθεί τύψεις και ενοχές απέναντι στα παιδιά της.
«Παλιότερα ένιωθα ενοχές επειδή δεν τηλεφωνούσα συχνά στους γονείς μου ή επειδή μιλούσα απότομα στο σύζυγό μου. Αφότου έγινα μαμά, όμως, άρχισα να νιώθω ενοχές για πολλά πράγματα και πολύ συχνά! Είναι κάτι που δεν έχω ξαναβιώσει και – ευτυχώς – αντιλαμβάνομαι ότι δεν είμαι μόνη!
Υπάρχουν, λοιπόν, 5 λόγοι για τους οποίους οι περισσότερες μαμάδες νιώθουν ενοχές
Θηλασμός
Από την πρώτη στιγμή που μια γυναίκα θα γίνει μαμά η διαδικασία του θηλασμού τη «βασανίζει». Άλλες γυναίκες δυσκολεύονται πολύ να θηλάσουν και άλλες όχι. Εγώ δυσκολεύτηκα πολύ. Οι μαμάδες που ανήκουν στην πρώτη κατηγορία νιώθουν πάντα ενοχές, επειδή δεν προσφέρουν όσα θα ήθελαν στα μωράκια τους. Θεωρούν πως μειονεκτούν απέναντι σε εκείνες που τα καταφέρνουν και – συχνά – σκέφτονται άσχημα για τον εαυτό τους. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι το παιδί δεν γίνεται απαραίτητα ευτυχισμένο αν πίνει μόνο το γάλα της μαμάς του. Το μωρό, λένε οι περισσότεροι ειδικοί, είναι χαρούμενο όταν η μαμά του είναι χαρούμενη και ήρεμη.
Συγκοίμηση (co-sleeping)
Προσωπικά, δεν άφησα ποτέ τα παιδιά μου να κλάψουν στην κούνια τους. Απλώς, δεν άντεχα να το κάνω. Κοιμούνταν μαζί μου. Δίπλα μου στο κρεβάτι μας. Και ενώ οι περισσότεροι ειδικοί λένε ότι δεν υπάρχει τίποτα κακό με τη συγκοίμηση, εγώ ένιωθα ενοχές. Δεν μπορούσα να δείξω στα παιδιά μου τι πρέπει να κάνουν για να κοιμηθούν μόνα; Δεν ήξεραν να κοιμούνται σωστά; Άκουγα τους άλλους να λένε ότι τα «καλά παιδιά» κοιμούνται στα κρεβάτια τους. Ότι η συγκοίμηση θα κατέστρεφε τον γάμο μου και αισθανόμουν τόσο άγχος και τόσες ενοχές που δεν μπορούσα να κοιμηθώ τα βράδια.
Επιστροφή στη δουλειά
Αυτό ήταν το πιο δύσκολο πράγμα που έπρεπε να κάνω. Να γυρίσω πίσω στη δουλειά, ενώ το μωρό μου ήταν μόλις 3 μηνών. Οι ενοχές έπεφταν σα βροχή μέσα μου. Σκεφτόμουν πόσο με χρειαζόταν, πόσα πράγματα δεν έκανα μαζί του. Άκουγα τους δικούς μου να λένε πόσο άσχημη ήταν αυτή η κατάσταση και τα συναισθήματά μου γίνονταν ακόμη χειρότερα. Τα πράγματα γίνονταν πιο δύσκολα όταν σκεφτόμουν ότι η δουλειά μου μου αρέσει και ήταν όμορφα να βγαίνω λιγάκι από το σπίτι. Τότε ένιωθα ένοχη περισσότερο από κάθε άλλη φορά.
Μη δημιουργική μαμά
Ποτέ δεν έφτιαξα ένα άλμπουμ με φωτογραφίες, δεν κράτησα τα παλιά τους ρούχα ή τα πρώτα τους παιχνίδια. Δεν μπορώ να θυμηθώ ούτε τις πρώτες λέξεις του γιου μου. Δεν θυμάμαι πότε περπάτησε πρώτη φορά. Ξέρετε που οδηγούν όλα αυτά, έτσι; Στις ενοχές! Το να πλένω, να μαγειρεύω, να καθαρίζω και να φροντίζω τα παιδιά μου είναι αρκετή δουλειά για μένα, αλλά και πάλι νιώθω τύψεις…
Χρόνος για μένα
Θέλω μία μέρα να ξεφύγω από όλα. Θέλω μία μέρα μόνο για μένα. Θέλω διακοπές. Μόνη μου. Και όταν σκέφτομαι τις στιγμές που θα μπορούσα να περάσω μόνη, νιώθω πάλι ενοχές. Νιώθω εγωίστρια και αχάριστη. Έχω μια όμορφη οικογένεια και θα έπρεπε να είμαι μαζί τους διαρκώς και χαρούμενη. Να απολαμβάνω τα όσα ζούμε, κάθε στιγμή. Κι όμως δεν γίνεται… και για αυτό νιώθω ενοχές!
Πηγή: creativehealthyfamily.com


