Τι κι αν το παιδί μου είναι ένα συνηθισμένο παιδί;

SHARE

Τι κι αν το παιδί μου είναι ένα συνηθισμένο παιδί;

Τι κι αν δεν πάρει ποτέ έπαινο στο σχολείο του;

Τι κι αν δεν βγει πρώτο στο αγαπημένο του άθλημα; Αν δεν πάρει χρυσό μετάλλιο;

Τι κι αν δεν το σηκώσουν οι συμμαθητές του στην πλάτη τους; Τι κι αν δεν είναι το πιο cool παιδί μέσα στην τάξη;

Τι κι αν δεν έχει λεπτή μέση, λαμπερά μελιά ή τα πιο στιλάτα ρούχα;

Τι κι αν δεν περάσει στο Πανεπιστήμιο;

Τι κι αν οι καθηγητές του κάποια στιγμή με προσεγγίσουν για να μου πουν ότι χρειάζεται βοήθεια στα Μαθηματικά;

Τι κι αν το παιδί μου είναι ένα συνηθισμένο παιδί;

Έχει πραγματικά τόσο μεγάλη σημασία; Ή μήπως υπάρχουν μεγαλύτερα, σπουδαιότερα ερωτήματα που θα πρέπει να θέσουμε, όπως:

Είναι καλό;

Είναι χαρούμενο;

Είναι υγιές; Αγαπά τον εαυτό του τόσο ώστε να τον φροντίζει; Ώστε να είναι ασφαλές; Να είναι ελεύθερο;

Υπάρχουν πράγματα στη ζωή του για τα οποία νοιάζεται βαθιά; Πάθη; Θρησκεία; Φίλους; Εμένα και τον πατέρα του; Μία κοινότητα; Έναν καλύτερο κόσμο;

Μπορεί να νιώσει την αγάπη μου να την φωτίζει σε κάθε στιγμή της ζωής της, ακόμα κι όταν δεν είμαι μαζί της; Ακόμα κι όταν θα έχω φύγει;

Θα έχει όλα αυτά που χρειάζεται για να τα βγάλει πέρα στη ζωή της, στις απίστευτες χαρές, στις μεγάλες μαύρες νύχτες και σε άλλα πολλά: στα απολαυστικά, στα απλά, στα κανονικά;

Και αυτό που με νοιάζει, περισσότερο από κάθε τι άλλο: Μπορεί να κοιτάξει γύρω του, στη ζωή που χτίσαμε γι’αυτό, και να ξέρει αυτό που ξέρω κι εγώ: Ότι είναι τιμή μου να είμαι η μητέρα του;

Να ξέρει, ότι είναι εκεί, στα απλά και τα συνηθισμένα, που βρίσκουμε τα πιο φανταστικά πράγματα, αν ψάξουμε καλά.

*Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στο scarymommy.com από την Liz Petrone.