«Γουρουνίτσα», «τερατάκι» «σπαστικούλης»: Δεν είναι λίγοι οι γονείς που χρησιμοποιούν «πειράγματα» ή «χαϊδευτικά» με σαφείς αναφορές στη συμπεριφορά του παιδιού ή στον χαρακτήρα.
Ωστόσο, μπορεί να ακούγονται χαριτωμένα όταν τα λέμε σε ένα μωρό, όμως υπάρχει ο κίνδυνος το παιδί να τα εσωτερικέυσει, να το ακολουθούν για πολλά χρόνια, και να συμβάλουν στη δημιουργία της αυτοεικόνας τους.
Καιρός είναι να αφήσουμε στην άκρη πια με τα αρνητικά «χαριτωμένα» παρατσούκλια στα παιδιά – «η γκρινιάρα», «ο τεμπελχανούλης μου».
Είναι πιο σημαντικά απ΄όσο νομίζουμε. Μετά έχουμε παράπονο γιατί ένα παιδί που ακούει από παντού όταν είναι μικρό ότι “μας σπάει τα νεύρα/μας έχει πρήξει”, φέρεται άσχημα, και είναι κλεισμένο στον εαυτό του.
Και είναι παντού «Το κακομαθημένο μου έχει γενέθλια», ή «Άκου τι έκανε το σπαστικό μου σήμερα».
Δε θα μιλούσες έτσι σε έναν ενήλικα, οπότε γιατί μιλάς έτσι για το παιδί σου; Δε λέω, μπορεί να σου φαίνεται χαριτωμένο και γλυκό, αλλά μπορεί εύκολα να επηρεάσει την αυτό-εικόνα και την αυτοπεποίθηση ενός παιδιού.
Τα παιδιά χρειάζονται ασφάλεια, αγάπη, εμπιστοσύνη, και σεβασμό. Χρειάζονται να νιώθουν ότι είναι ξεχωριστά.
Μην κάνεις το παιδί σου να νιώθει ξεχωριστό επειδή είναι το “κακομαθημένο” της οικογένειας.
Πηγή: Wholesome Parenting
