Τα 3/4 των εφήβων έχουν χάσει έναν γονιό από covid – Οι επιπτώσεις στην ψυχοσύνθεση του παιδιού

Εκατομμύρια ζωές έχουν χαθεί τον τελευταίο χρόνο που η πανδημία του κορωνοϊού έχει σαρώσει ολόκληρο των πλανήτη.

Από πρώτο χέρι, «το δριμύ του μαύρου του θανάτου» – όπως γράφει ο ποιητής- έχουν βιώσει οι έφηβοι, καθώς είναι η ηλικιακή ομάδα παιδιών που βλέπει τους γονείς του να χάνονται από τη νόσο.

Χιλιάδες παιδιά έχουν χάσει τους γονείς τους από τον ιό, όμως τα 3/4 εξ αυτών είναι έφηβοι. Η πανδημία του κορωνοϊού είναι κάτι πρωτόγνωρο για πολλούς ανθρώπους, καθώς δεν έχουν βιώσει κάτι αντίστοιχο στη ζωή τους, πόσο μάλλον για τα παιδιά και τους νέους.

Όσο περισσότερα στοιχεία και στατιστικές έρχονται στην επιφάνεια για το πώς ο κόσμος χάνεται από τον ιό, οι περισσότεροι που χάνουν τους δικούς τους ανθρώπους, και ειδικότερα, έναν γονιό είναι οι έφηβοι.

Σύμφωνα με το CNN, 40.000 παιδιά έχουν χάσει τους έναν γονιό από τον ιό και τα 3/4 ήταν έφηβοι. Κι αυτά τα παιδιά, την ώρα που ετοιμάζονταν να βγουν στον κόσμο, έπρεπε να αποχαιρετήσουν τη μαμά ή τον μπαμπά…

Η Ρέιτσελ Κίντμαν από το Πανεπιστήμιο Stony Brook της Νέας Υόρκης μελετώντας τα στοιχεία, διαπίστωσε ότι κάθε θάνατος από covid-19 αφήνει 0,078 παιδιά -από 0 έως 17 ετών- χωρίς έναν από τους δύο γονείς.

Κι ενώ κανένας γονέας δεν θέλει να χάσει το παιδί του, άλλο τόσο δεν θέλουν και τα παιδιά τους να μείνουν χωρίς γονείς, ενώ δεν έχουν ακόμη ενηλικιωθεί.

Μία δύσκολα διαχειρίσιμη απώλεια

Το να χάνεις έναν γονιό είναι κάτι που επηρεάζει το παιδί σχεδόν για όλη του τη ζωή. Σύμφωνα με έρευνα του 2018 του Τμήματος Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ, είχε δείξει ότι για επτά χρόνια ο η απώλεια του γονιού ακολουθούσε τα παιδιά.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι υπήρχαν αυξημένα περιστατικά κατάθλιψης και μετατραυματικού στρες στα παιδιά που είχαν χάσει τουλάχιστον έναν γονιό. Κυρίως, η κατάθλιψη εμφανίστηκε τα πρώτα δύο χρόνια μετά την απώλεια και στα παιδιά από 12 ετών και κάτω.

«Αυτό που κάνει τους θανάτους από τον κορωνοϊό μεγαλύτερη προκληση από το αν χάσεις έναν γονιό σε μεγάλη ηλικία, είναι ότι οι πρώτοι μπορούν να αφήσουν ένα τραυματικό πένθος στο παιδί», λέει ο καθηγητής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Duke, Robin Gurwitch.

Ο τραυματικός θρήνος του παιδιού συμβαίνει, όταν η αιτία θανάτου του γονιού φαντάζει ως κάτι τρομακτικό, κάνοντάς το πιο δύσκολο για το παιδί να το διαχειριστεί μόνο του.

Η Παγκόσμια Ημέρα Υγείας εν μέσω πανδημίας

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Υγείας, που τιμάται κάθε χρόνο στις 7 Απριλίου, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας καλεί σε συμμετοχή σε μια νέα εκστρατεία για το χτίσιμο ενός πιο δίκαιου και υγιέστερου κόσμου.

Ο ΠΟΥ αναφέρει ότι ο κόσμος είναι άνισος και όπως έδειξε ο COVID-19, ορισμένοι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν πιο υγιείς και να έχουν καλύτερη πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας από άλλους, αποκλειστικά λόγω των συνθηκών κάτω από τις οποίες γεννιούνται, μεγαλώνουν, ζουν, εργάζονται και γερνούν.

Σε όλο τον κόσμο, κάποιες ομάδες αγωνίζονται για να καλύψουν τα έξοδα διαβίωσής τους με ελάχιστο ημερήσιο εισόδημα, αντιμετωπίζουν πρόβλημα στέγασης και εκπαίδευσης, έχουν λιγότερες ευκαιρίες απασχόλησης, βιώνουν μεγαλύτερη φυλετική ανισότητα και έχουν μικρή ή καθόλου πρόσβαση σε ασφαλή περιβάλλοντα, καθαρό νερό και αέρα, επισιτιστική ασφάλεια και υπηρεσίες υγείας.

Αυτό οδηγεί σε περιττή ταλαιπωρία, ασθένειες που μπορούν να αποφευχθούν και πρόωρο θάνατο. Παράλληλα, βλάπτει τις κοινωνίες και τις οικονομίες.

Ο ΠΟΥ επισημαίνει ότι αυτό είναι άδικο και μπορεί να προληφθεί. Γι’ αυτό καλεί τους ηγέτες να διασφαλίσουν συνθήκες διαβίωσης και εργασίας που συμβάλλουν στην καλή υγεία.

Ταυτόχρονα, καλεί τις κυβερνήσεις να παρακολουθούν τις ανισότητες στον τομέα της υγείας και να διασφαλίζουν ότι όλοι οι άνθρωποι μπορούν να έχουν πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας, όταν και όπου τις χρειάζονται.

Ο COVID-19 έχει πλήξει σκληρά όλες τις χώρες, αλλά ο αντίκτυπός του ήταν μεγαλύτερος στις ήδη ευάλωτες κοινότητες, οι οποίες είναι πιο εκτεθειμένες στην ασθένεια, έχουν λιγότερες ευκαιρίες πρόσβασης σε ποιοτικές υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης και περισσότερες πιθανότητες δυσμενών επιπτώσεων, αποτέλεσμα των μέτρων που εφαρμόστηκαν για τον περιορισμό της πανδημίας.

Ο ΠΟΥ δεσμεύεται να διασφαλίσει ότι όλοι, παντού, μπορούν να εξασφαλίσουν το δικαίωμα στην καλή υγεία.

Με πληροφορίες από το CNN