«Σήμερα έκανα χίλια δυο.
Ένα σωρό μικρά κι ασήμαντα…
Τα πιο πολλά δεν τα τελείωσα ποτέ, τα άφησα στη μέση.
Σήμερα έδωσα ό,τι είχα και δεν είχα.
Φίλησα, χάιδεψα κι ηρέμησα.
Σήμερα ήταν άλλη μια συνηθισμένη μέρα.
Σήμερα ήταν μια… καλή μέρα.
Γεμάτη από αυτές τις καθημερινές, πολύτιμες κι απλές στιγμές.
Αυτές που όταν φτάνει πια το βράδυ δεν μπορώ να δω.
Γιατί είναι τα μάτια μου κι η κρίση μου θολή και κουρασμένη.
Και τότε έρχεται εκείνη η ώρα…..
Που όλοι κοιμούνται κι η ησυχία καλύπτει με το πέπλο της το σπίτι…
Και τότε αρχίζω και νιώθω την αξία όσων έκανα σήμερα…
Καλή σου ξεκούραση, μαμά »
