Πόσες φορές έχετε βρεθεί σε κάποιο εστιατόριο ή μαγαζί και έχετε νιώσει άσχημα επειδή το παιδί σας συμπεριφέρεται ανάρμοστα;
Φωνάζει, κλαίει, χοροπηδάει, δεν αφήνει κανέναν να ευχαριστηθεί την έξοδό του και εσείς δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα για να διορθώσετε την κατάσταση.
Όσο καλά κι αν έχετε προετοιμάσει την κατάσταση στο σπίτι , όσα κι αν έχετε συζητήσει με τα παιδιά, όταν βγαίνετε έξω φαίνεται πως αυτά ξεχνούν τα πάντα.
Μία μαμά με δύο κόρες, η οποία έχει καταφέρει οι έξοδοί της με τα παιδιά να είναι ήρεμες, χωρίς φωνές και… ρεζιλέματα αποκαλύπτει στο mom.me.com και το infokids.cy τα μυστικά της!
Τα παιδιά βγήκαν έξω…
… από μικρά. Ένιωθα πολύ άσχημα όταν τα παιδιά μου έκλαιγαν ή φώναζαν σε δημόσιο χώρο (κάθε μαμά το έχει αισθανθεί αυτό πιστεύω), αλλά προσπαθούσα να νικώ την ντροπή μου και να συμπεριφέρομαι όπως θα ήθελα να κάνουν τα παιδιά μου. Να γίνομαι, δηλαδή, το παράδειγμα προς αυτά. Επίσης έχω καταλάβει ότι όσο κι αν φωνάξω άκρη δεν θα βγάλω. Αν όμως είμαι αυστηρή και τηρώ αυτά που λέω τότε τα παιδιά δείχνουν περισσότερη κατανόηση. Για παράδειγμα, λέω στα παιδιά «Αν συνεχίσεις να φωνάζεις θα χρειαστεί να βγούμε έξω. Θα χάσεις τις πατάτες που τόσο σου αρέσουν, επειδή φωνάζεις και αυτό είναι αντίθετο με τους κανόνες των εστιατορίων».
Αντισταθήκαμε στα ηλεκτρονικά
Μπορεί να σας φανεί… παλιομοδίτικo, αλλά δεν δίνω ηλεκτρονικές συσκευές στα παιδιά μου όταν είμαστε έξω. Από πολύ μικρή ηλικία μιλούσα στα παιδιά μου όταν βρισκόμασταν σε ένα εστιατόριο. Τους έλεγα να μιλούν ο ένας με τον άλλο, να μετρούν τα φώτα στο ταβάνι, να χρωματίζουν σε ένα χαρτί, να κοιτούν έξω από το παράθυρο. Τους μάθαινα να είναι παρόντες. Να απολαμβάνουν την παρέα μεταξύ τους. Και όλα αυτά από νωρίς. Αν το καταφέρεις από μικρή ηλικία τότε θα συνεχίσει και αργότερα. Δεν θα χρειαστείς κινητό ή tablet!
Τους ζήτησα να σταματήσουν
Σε έντονο και αυστηρό ύφος τους λέω: «Σταματήστε τώρα, αλλιώς…». Τι αλλιώς; Θα βγούμε έξω και δεν θα φάτε το αγαπημένο σας φαγητό! Και ναι, μένω πιστή στις απειλές μου.
“Χρησιμοποιώ” τους ξένους
Ναι, το παραδέχομαι. Λέω στα παιδιά μου ότι αν δεν κάνουν ησυχία ο κύριος απέναντι ή ο σερβιτόρος θα μας αναγκάσουν να βγούμε έξω και να μην ξαναπατήσουμε ποτέ ξανά σε αυτό το μαγαζί. Και θα έχουν δίκιο, αφού οι φωνές δεν είναι σωστή συμπεριφορά σε ένα εστιατόριο.
Τα παιδιά μου ζητούν συγγνώμη από το προσωπικό
Κάθε φορά που τα παιδιά μου συμπεριφέρονται ανάρμοστα απαιτώ να ζητήσουν συγγνώμη από το προσωπικό. Τους σερβιτόρους, τον μετρ, τον μάγειρα. Ανάλογα με το τι έχει συμβεί. Τους εξηγώ ότι αυτό πρέπει να γίνει αν θέλουμε να ξαναεπισκεφθούμε το ίδιο εστιατόριο. Φωνάζω το σερβιτόρο ή τη σερβιτόρα του ή της εξηγώ και τα κορίτσια μου κάνουν αυτό που πρέπει να κάνουν. Την επόμενη φορά οι φωνές και η απρεπής συμπεριφορά είναι λιγοστά ή και ανύπαρκτα!
