«Όχι άλλες αγκαλιές με το ζόρι»: Φέτος, ας μην πιέσετε τα παιδιά σας να αγκαλιάσουν συγγενείς!

Πόσες φορές έχετε βρεθεί στην άβολη θέση να θέλετε το παιδί σας να αγκαλιάσει την γιαγιά ή τον παππού και εκείνο να μην το κάνει; Ξέρετε πως αν δεν γίνει αυτό ο συγγενής ή φίλος θα στεναχωρηθεί. Είναι, όμως, μια πιεσμένη αγκαλιά το ζητούμενο;

Εκείνη τη στιγμή ίσως νιώθετε, επίσης, πως το παιδί σας είναι αντικοινωνικό και αγενές. Είναι, όμως, έτσι; Σίγουρα τα παιδιά που σε γεμίζουν από την πρώτη στιγμή φιλιά και αγκαλιές είναι πολύ χαριτωμένα, αλλά η αγκαλιά υπό πίεση μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ψυχοσύνθεση του παιδιού μας!

Το σώμα του παιδιού σας δεν σας ανήκει και αυτό είναι κάτι που πρέπει να έχετε στο μυαλό σας και οι αγκαλιές με το ζόρι δεν είναι κάτι που θα έπρεπε να επιδιώκετε…

Οι γονείς θεωρούν, ότι τα παιδιά πρέπει να φιλούν ή να αγκαλιάζουν κάποιον συγγενή ή φίλο επειδή έχουν να τον δουν καιρό ή επειδή τους έφερε ένα δώρο και είναι ευγενικός μαζί τους. Η σωματική εγγύτητα, όμως, δεν θα πρέπει ποτέ να θεωρείται ως κάτι που χρωστάμε σε κάποιον. Ακόμα και αν είναι πολύ ευγενικός μαζί μας. Ποτέ! Δείτε το, όμως, και από αυτή την πλευρά: Εσείς αγκαλιάζετε τους πάντες; Ακόμα και αν δεν το θέλετε; Γιατί, λοιπόν, να το κάνει το παιδί σας;

Θα υπάρξουν πολλοί γονείς που θα πουν ότι το να αγκαλιάζουν τα παιδιά τους συγγενείς θα τους διδάξει ποιον πρέπει και ποιον όχι να αγκαλιάζουν. Θα τους μάθει να ξεχωρίζουν την «καλή» από την «κακή» αγκαλιά. «Ας μην κάνουμε τα παιδιά μας να φοβούνται τους πάντες», θα υποστηρίξουν.

Ωστόσο, όπως δείχνουν οι περισσότερες έρευνες, αρκετές σεξουαλικές παρενοχλήσεις γίνονται από συγγενείς ή στενούς οικογενειακούς φίλους.

Το αίσθημα της συγκατάθεσης μπορεί να νομίζουμε πως ανήκει μόνο στους ενήλικες, αλλά τα μαθήματα που παίρνουν τα παιδιά για το πώς θα χρησιμοποιούν το σώμα τους και ποιος έχει το δικαίωμα να τα αγγίζει ξεκινούν από πολύ νωρίς και έχουν αντίκτυπο σε όλη την υπόλοιπη ζωή τους. Όλο αυτό μπορεί να επηρεάσει την ψυχολογία του παιδιού, αλλά και τη γνώμη του για το σώμα και τον εαυτό του.

Δώστε στα παιδιά σας τον χώρο να αποφασίσουν εκείνα πότε και σε ποιον θα δείξουν τρυφερότητα. Αν το παιδί σας είναι από μόνο του πιο ανοιχτό και αγκαλιάζει εύκολα συγγενείς και φίλους, έχει καλώς. Αν όμως το παιδί σας είναι επιφυλακτικό και απρόθυμο μην το πιέσετε, αφήστε το να επιλέξει εκείνο τι θέλει να κάνει…

Μιλήστε με τα παιδιά σας, μάθετε γιατί δεν θέλουν να αγκαλιάζουν ή γιατί αγκαλιάζουν διαρκώς τους άλλους και εξηγήστε τους τι ακριβώς σημαίνει «σέβομαι το σώμα μου και δείχνω τρυφερότητα».

Κανείς, βέβαια, δεν σας λέει να μιλήσετε στα παιδιά σας με σκληρά λόγια και γεγονότα από την πραγματικότητα, αλλά εξηγήστε στο δίχρονο, τρίχρονο ή τετράχρονο παιδί σας ότι αγκαλιάζουμε και φιλάμε κάποιον μόνο αν το θέλουμε και μόνο αν νιώθουμε άνετα! Άλλωστε, οι αγκαλιές με το ζόρι δεν είναι πραγματικές αγκαλιές…