Όλοι οι γονείς θέλουν να μεγαλώσουν παιδιά δυναμικά, με αυτοπεποίθηση και σεβασμό προς τους άλλους. Μια δουλειά που είναι δύσκολη, απαιτητική και θέλει πολύ προσεκτικό χειρισμό.
Πρέπει να προσέχουν τι κάνουν και κυρίως τι λένε. Γνωρίζετε πολύ καλά, ότι τα παιδιά θεωρούν πολύ σημαντική τη γνώμη των γονιών τους και πληγώνονται εύκολα, ακόμα και από κάτι που εμείς οι γονείς θεωρούμε αθώο.
Οι λέξεις λοιπόν που χρησιμοποιούν οι γονείς πρέπει να λέγονται με προσοχή, ακόμη και αν έχουν θετικό πρόσημο.
Μία μαμά, η οποία έχει τα ίδια άγχη με όλους τους γονείς, μοιράζεται μαζί μας 3 λέξεις τις οποίες δεν θα χρησιμοποιήσει ποτέ ξανά όταν μιλά με την κόρη της – ή τουλάχιστον θα προσπαθήσει.
«Ό,τι λέω ως μαμά παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Οι λέξεις μου μπορεί να γίνουν η εσωτερική φωνή της κόρης μου. Είμαι αφοσιωμένη στο να λέω όσα θα διδάσκουν την κόρη μου. Θέλω τα λόγια μου να έχουν θετικό αντίκτυπο και τώρα, αλλά και μετέπειτα στην ζωή της.
Υπάρχουν πολλές λέξεις που οι γονείς χρησιμοποιούμε, καμιά φορά χωρίς καν να σκεφτόμαστε και πρέπει απλώς να αφαιρεθούν από το λεξιλόγιό μας. Έτσι θα βοηθήσουμε τα παιδιά μας να έχουν σωστή εικόνα του εαυτού τους και να μειώσουν τις πιθανότητες να χρησιμοποιηθούν από άλλους ή να χρησιμοποιήσουν εκείνα αθέμιτα μέσα για να πετύχουν αυτό που θέλουν.
Οι 3 λέξεις, λοιπόν, που αποφάσισα να μην λέω στην κόρη μου είναι:
“Τέλεια”: Παραδέχομαι, ότι χρησιμοποιούσα αυτό το επίρρημα πολύ συχνά. Όποτε τα παιδιά μου μου έδειχναν κάτι που έγραφαν, έφτιαχναν, ζωγράφιζαν τους έλεγα πόσο τέλειο είναι. Όταν, όμως, το έκανα αυτό άθελά μου τους έστελνα το μήνυμα της τελειότητας.
Η τελειότητα δεν υπάρχει, όμως. Και αυτό το ξέρω πολύ καλά ως γονιός και ως ενήλικας άνθρωπος. Εγώ δεν είμαι τέλεια και δεν ισχυρίστηκα ποτέ κάτι τέτοιο, γιατί το παιδί μου να νομίζει, ότι πρέπει να είναι τέλειο; Έχω περάσει αυτό το στάδιο και το να ψάχνεις την τελειότητα δεν είναι καθόλου ωραίο. Το τέλειο δεν μπορεί να συμβεί, είναι απραγματοποίητο, δεν έχει πλάκα και είναι ανούσιο.
Ευτυχώς, υπάρχουν τόσες άλλες λέξεις να χρησιμοποιήσει κανείς αντί αυτής.
“Μόνο”: Κάθε φορά που χρησιμοποιεί κάποιος αυτή τη λέξη σε μία πρόταση, αυτή η πρόταση αποκτά έναν χαρακτήρα υποτιμητικό. Σπάνια θα ακούσετε κάποιον να πει “E, εντάξει. Δεν έχει τίποτα, θα χρειαστείμόνο” ένα χειρουργείο στην καρδιά”, γιατί αν βάλεις το “μόνο” σε αυτή την πρόταση αμέσως υποβαθμίζεις την σημασία της. Δίνεις στον άλλο να καταλάβει, ότι δεν λες κάτι σημαντικό ή ότι απολογείσαι για την πράξη και τα λόγια σου. Έχω σταματήσει να χρησιμοποιώ αυτή τη λέξη και στα επαγγελματικά μου, γιατί δεν χρειάζεται ούτε να απολογούμαι ούτε να μειώνω τα όσα κάνω ή λέω.
“Μικρό”: Μια λέξη που χρησιμοποιούμε, κυρίως, από συνήθεια για να περιγράψουμε τα παιδιά μας, τη δουλειά μας, την οικογένειά μας. Πόσες φορές έχετε πει “ο μικρός του φίλος, η μικρή της τσάντα, η μικρή μου οικογένεια, το μικρό μου πλάσμα”; Είναι ένα μέτρο σύγκρισης το οποίο δείχνει υποτιμά κάποιον ή κάτι. Ναι, ο γιος μου είναι ο πιο μικρός στην οικογένεια, αλλά όχι επειδή δεν είναι έξυπνος. Επειδή είναι ο πιο μικρός ηλικιακά και ο πιο μικρός με βάση το ύψος. Ακόμα χειρότερα, όταν χρησιμοποιούμε αυτόν τον χαρακτηρισμό για τον ίδιο μας τον εαυτό, τότε δείχνουμε ακόμη περισσότερο, ότι απολογούμαστε ή λυπούμαστε για κάτι.
Ό,τι λέμε επηρεάζει το ό,τι κάνουμε. Ό,τι λέμε επηρεάζει το πώς μας αντιλαμβάνεται ο κόσμος. Αν αλλάξουμε τον τρόπο που χρησιμοποιούμε τις παραπάνω λέξεις, τότε ίσως αλλάξουμε και τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε και λειτουργούμε μέσα στον κόσμο. Και αν αυτές οι αλλαγές βοηθήσουν εμάς, τότε σίγουρα θα βοηθήσουν και τα παιδιά μας».
Πηγή: scarymommy.com
