«Η μαμά μου κάνει τρεις δουλειές, φροντίζει αυτιστικό παιδί και είναι η σούπερ ηρωίδα μου»

Η μάνα είναι αυτή που αγωνίζεται για τα παιδιά της, να στέκεται δίπλα τους, να μην κοιμάται κι εκείνη, όταν εκείνα είναι ξάγρυπνα…

Η ιστορία αυτής της μαμάς μέσα από τα λόγια της κόρης της συγκινεί και αποδεικνύει, πως ό,τι κι αν συμβαίνει στην ίδια, για τα παιδιά της γίνεται σούπερ ήρωας.

«Σήμερα ήταν μία δύσκολη μέρα για τον μικρό. Ξύπνησε στις 3.30 το πρωί και δεν κοιμόταν. Από τότε είχε συνεδρίες, επί συνεδριών, θεραπείες επί θεραπειών. Από αυτό που μπορούσα να ακούσω από το δωμάτιό μου, ήταν μία σαρωτική ημέρα για εκείνον, ειδικά με 4-5 ώρες ύπνου. Είχε πολλαπλές καταρρεύσεις και η μητέρα μου ήταν πάντα δίπλα του.

Καθόταν στο πλυρό του, χωρίς να νοιάζεται πόσο κουρασμένη ήταν που κατέληγε να κοιμάται λιγότερο από όσο ο μικρός. Σήμερα, όταν η μητέρα μου πρέπει να φύγει για την τρίτη της δουλειά -βοηθά μία ηλικιωμένη γυναίκα με διάφορα πράγματα. Εγώ με τον μικρό καθίσαμε σπίτι και βλέπαμε ταινίες. Ο μπαμπάς γύρισε σπίτι και χρειάστηκε να αλλάξει και να κάνει μπάνιο, πριν καθίσει και χαλαρώσει μαζί μας.

Τότε, από το πουθενά ο μικρός άρχισε να νιώθει περίεργα. Με το ζόρι κατάφερα να πω ότι νιώθει άσχημα. Τον ρώτησα τι συνέβαινε, προσπάθησα να καθίσω μαζί του να τον ζουλήξω αλλά τίποτα… Άρχισε να κλαίει και να λέει: Είμαι λυπημένος… λυπημένος… Να επαναλαμβάνει συνεχώς αυτή τη λέξη. Προφανώς, ήξερε ότι ήταν στεναχωρημένος.

Δεν ήταν μία από τις συνηθισμένες περιπτώσεις που έχει τέτοια ξεσπάσματα. Προς στιγμήν φοβήθηκα. Ήξερα πως ο μπαμπάς ήταν στο διπλανό δωμάτιο και ότι θα μπορούσε να ηρεμήσει τον Ντέιβιντ. Πριν έρθει ο μπαμπάς, ένα σωρό πράγματα πέρασαν από το μυαλό μου.

«Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να τον ηρεμήσες χωρίς να γίνει χειρότερα;» «Μην τον αγγίζεις πολύ, δεν του αρέσει». «Τι θα έκανε η μαμά;»… Τα σκέφτηκα όλα αυτά.

«Είναι σούπερ ηρωίδα»

Η μαμά μπορεί να επιβιώσει με τέσσερις ώρες ύπνου, να δουλεύει με τα αφεντικά της, να ασχολείται με μένα που την ενοχλώ κάθε πέντε λεπτά, επειδή δεν μπορώ να κάτσω στο γραφείο μου και πάντα εξασφαλίζει ότι ο αδελφός μου παρακολουθεί τις διαδικτυακές του συνεδρίες.

Αυτή η γυναίκα είναι υπεράνθρωπος. Είμαι σίγουρη για αυτό. Η στολή της είναι το κολάν της και η δύναμή της βγαίνει από την καρδιά της, την ψυχή της και τον… καφέ. Επειδη, ακριβώς μένει ξύπνια από τις 3.30 τη νύχτα, ο καφές είναι ό,τι χρειάζεται περισσότερο.

«Για μένα είναι αυτό που θέλω να γίνω»

Έχουμε τις διαφωνίες μας, όπως όλες οι μαμάδες με τις κόρες, αλλά στο τέλος είναι και θα είναι το πρότυπό μου. Μου δείχνει τι ακριβώς θέλω να γίνω, όταν μεγαλώσω και είμαι πεπεισμένη, ότι μπορεί να κάνει ό,τι βάλει στο μυαλό της.

Συνεπώς, αν διβάζεις αυτό το κείμενο και έχεις μία μαμά ή έναν άνθρωπο που σε φροντίζει στη ζωή σου ευχαρίστησέ τον. Αγκάλιασέ τον. Σε όλες τις αυτιστικές μαμάδες εκεί έξω, λέω ότι μπορεί να μην σας ξέρω, αλλά σας ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ που κάνετε τα πάντα για τα παιδιά σας και συνεχίζετε να παλεύετε για να τα μεγαλώσετε σωστά. Είστε υπέροχες.

Μην αφήσετε κανέναν να σας πει το αντίθετο. Και στη δική μου μανούλα, πρέπει να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ»

Πηγή: Love What Matters