Η ιδιοπαθής βάδιση στις μύτες των ποδιών ή οι ιδιοπαθείς δακτυλοβάμονες, όπως λέγονται τα παιδιά αυτά, είναι μία κατάσταση αγνώστου αιτιολογίας. Συχνά, μετά την έναρξη της ανεξάρτητης βάδισης του παιδιού, οι γονείς παρατηρούν ότι περπατά κυρίαρχα στις μύτες των ποδιών. Αν και η βάδιση στις μύτες δεν συνδέεται πάντα με νευρολογικές, ορθοπεδικές ή ψυχιατρικές διαταραχές, εάν το πρότυπο αυτό επιμένει, είναι καλό οι γονείς να ζητήσουν ιατρική βοήθεια.
Υπάρχει πάντα λύση στο πρόβλημα αυτό αν η παρέμβαση είναι έγκαιρη και καθοδηγούμενη από εξειδικευμένους επιστήμονες, αναφέρει η Χριστίνα Καλαϊτζή, ειδικός στην Παιδιατρική Φυσικοθεραπεία. Η φυσικοθεραπεία συνήθως αποτελεί μία επιτυχημένη λύση.
Ποια μπορεί να είναι η εξέλιξη της μακροχρόνιας βάδισης στις μύτες των ποδιών;
Υπάρχουν δύο πιθανές περιπτώσεις στην εξέλιξη της ιδιοπαθούς βάδισης στις μύτες των ποδιών. Στην πρώτη περίπτωση το παιδί βαδίζει στις μύτες των ποδιών μέχρι την προ-εφηβεία ή και ακόμη την εφηβεία. Στη δεύτερη περίπτωση όμως, το παιδί μπορεί φαινομενικά να βαδίζει με τις φτέρνες να ακουμπάνε στο έδαφος, ωστόσο έχει δημιουργηθεί στο πέλμα του κάποια μυοσκελετική αλλοίωση.
Ακόμη, η βάδιση κατά την οποία οι φτέρνες παραμένουν ανυψωμένες από το έδαφος (τα δάκτυλα προηγούνται κατά τον βηματισμό), αυξάνει τη δαπάνη ενέργειας στο σώμα μας κατά 53% έως και 83% σε σχέση με τη φυσιολογική βάδιση, όπου προηγείται η πρόσκρουση της φτέρνας στο βηματισμό. Το παραπάνω εξηγεί το γεγονός ότι τα παιδιά αυτά κουράζονται εύκολα μετά από λίγη ώρα περπάτημα ή στις δραστηριότητες τους. Επίσης, συχνά νιώθουν πόνο σε διάφορες αρθρώσεις του σώματος τους, όπως γόνατα, ποδοκνημικές ή ακόμη και στην πλάτη.
Ποιοι είναι οι τρόποι αντιμετώπισης;
- Φυσικοθεραπεία:
– Εφαρμογή συγκεκριμένων τεχνικών από παιδιατρικό φυσιοθεραπευτή, ώστε μέσω του παιχνιδιού το παιδί να εμπεδώσει το φυσιολογικό πρότυπο βάδισης και να βελτιωθεί λειτουργικά, αφού η βάδιση θα είναι αποτελεσματική και λιγότερο κοπιώδης.
– Συμβουλευτική γονέων από παιδιατρικό φυσιοθεραπευτή, ώστε οι γονείς μέσα από την εκτέλεση βασικών ασκήσεων στο σπίτι, να εμπλακούν στη θεραπεία για μια πιο ολοκληρωμένη παρέμβαση και επιτυχία των προσδοκιών τους. - Νάρθηκες:
Σε περίπτωση όπου η παρέμβαση δεν είναι έγκαιρη και η κλινική εικόνα του παιδιού δυσχεραίνει, ενδεχομένως να απαιτείται θεραπεία με botox ή χειρουργική επέμβαση.
